Mamy zimowe przesilenie,
dziś Biegun Północny przechyla się najdalej od Słońca,
a my mamy najkrótszy dzień i najdłuższą noc
w cały roku.
W wielu kulturach istnieje przekonanie, że dziś,
podczas tej długiej nocy, trzeba zakończyć to, co stare, by zacząć od nowa.
Cały czas mnie zaskakujesz.
A ty mnie.
Mówię, że się żenię, a ty bojkotujesz moją restaurację?
Jasne.
Mówisz poważnie?
Chyba nie myślisz, że o to tu chodzi.
Właśnie tak myślę.
Męskie ego rzadko zawodzi.
-W przeciwieństwie do mściwej kobiety. -Nie jestem mściwa.
Nie wiedziałam, że tu pracujesz.
Zapomniałeś mi powiedzieć.
Tak samo, jak o zaręczynach.
Widzisz? Jesteś wściekła.
Wiesz co?
Nie jestem pewna, co odczuwam,
ale wściekłość to zbyt duże uproszczenie.
To moja restauracja. Będziesz nadal protestować?
To nie jest twoja restauracja.
Nie pojawiasz się nigdzie w kampanii marketingowej.
Wyrzucili cię z niej
wraz z resztą czarnych w Harlemie.
To zdjęcie to pomyłka, mieli je usunąć.
Ale jedzenie, przepisy, są moje.
To nie jest twoje!
To kolejna firma należąca do białych, wypierająca ludzi Harlemu
z dzielnicy, którą sami budowali.
-A ty jesteś współwinny. -Współwinny?
Ray sam zbankrutował kilka miesięcy temu.
Nie mam z tym nic wspólnego. Przykro mi.
Powiedz mi, Camille.
Czym to się różni od wykładania na Columbii?
Szkole, w której nie mogli studiować czarnoskórzy?
Nie wyjaśnisz tego.
Powiedziałam ci to, gdy zaproponowali mi pracę.
Powiedziałeś: „Bycie czarną osobą z doktoratem może coś zmienić”.
Właśnie. Nie zorganizowałem protestu.
Wiem, jak być wspierającym partnerem.
Naprawdę to powiedziałeś?
Jest tak mało czarnych szefów kuchni w dobrych restauracjach. Prawie w ogóle.
Mając za sobą takich inwestorów, mam szansę na gwiazdkę Michelin.
Będę w ścisłej czołówce.
Potem mogę otworzyć coś własnego. Rozumiesz?
To element realizacji mojego długoterminowego planu.
Problem z twoimi planami
jest taki, że nigdy nie bierzesz nikogo innego pod uwagę.
-Zawsze tak było. -Jasne.
I to nic osobistego?
Nie, ale wiesz co?
To jest osobiste.
Pierdol się.
Pierdol się!
Nie chciałam przerywać.
Wszystko pani słyszała?
Tak, ale udam, że tak nie było.
-Zaczniemy od nowa. -Tak.
Prowadzę dyskusję na temat
wpływu szkół społecznych na czarnoskóre dzieci w Nowym Jorku.
Pisałam o tym w pracy doktorskiej.
Wiem, dlatego się do ciebie zwracam.
Jednym z moich panelistów jest Jameson...
Royce. Ten od sprawiedliwości społecznej.
Tak. Jest nieznośny.
-Tak. -Drugi panelista zrezygnował.
Ma chore dziecko, psa, coś w tym stylu.
Po chwili przestałam słuchać.
Zastępca nie jest dostępny, a zastępca tego zastępcy
też nie. Dlatego wkraczasz ty.
Dziś?
Bez żadnego przygotowania?
Posłuchaj.
Tam, skąd pochodzę,
kiedy szefowa o coś cię prosi
w sposób retoryczny, odpowiedź powinna brzmieć...
Tak. Zgodziłam się.
Musiałam.
Odwołałam terapię, bo jest w tym samym czasie.
Naprawdę jej dziś potrzebowałam po tej kłótni z Ianem.
Wiesz, co mi powiedział?
Nie. Pamiętaj, Ian nie ma znaczenia.
Masz rację. Nie ma znaczenia. Ruszamy dalej.
Powiedział, że nie jestem wspierającą partnerką.
Wierzysz w to gówno? Ja?
Nie jestem wspierająca? Powinnam skopać mu za to tyłek.
Powinnam powiedzieć...
Jak zawsze. Zaczyna się. Dusisz to w sobie godzinami,
a potem wymyślasz kilka wersji
-tego, co powinnaś powiedzieć. -Powinnam sporo powiedzieć.
Wiesz co? Nie jest za późno.
-Napiszę... -Odłóż telefon i oddychaj.
Przecież oddycham.
Przepraszam.
Nie jestem zła na ciebie, tylko na Iana.
I tych facetów, którzy myślą tylko o sobie.
Pieprzyć ich wszystkich.
Przepraszam za spóźnienie.
Wszystko w porządku, Britt?
-Wręcz wspaniale. -Przecież płaczesz.
Ślub odwołany.
Paul mnie zdradził.
Z laską z cateringu.
Boże, tak mi przykro.
To straszne.
Nie odwołuję wieczoru panieńskiego.
W Luelle nie chcieli oddać zaliczki.
Zatrudniłam striptizerów. W dupie z miłością.
Striptizerów? Często tam jemy. To higieniczne?
Lepiej obie przyjdźcie.
Zaproście, kogo chcecie. Użyję karty kredytowej Paula.
Zacznijmy od kilku oczyszczających oddechów.
Mam zapłacić?
-Komu? -Temu dupkowi z Prestige.
Wkręca mnie w piramidę finansową,
a potem domaga się 12 marnych dolarów za kanapkę?
Cicho, proszę.
-To zajęcia. -To jest kryzys!
-Nie jestem warta 12 dolarów? -Jesteś. Wszystkie jesteśmy.
Co jest z tymi facetami?
Jesteśmy dobre, nie zasługujemy na to!
To prawda.
Pieprzyć tego dupka!
I pieprzyć Iana. Wiecie co?
-Czarnuchy są nikim. -Ci biali też.
Tak! Pieprzony Paul i jego zdradliwy tyłek!
Wiecie co?
-Pieprzyć ich wszystkich! -Tak!
Białasów, czarnuchów, brązowych, żółtków, czerwonych, zielonych i niebieskich.
Pieprzyć ich.
Są nikim.
Przepraszam, ale może będzie paniom lepiej na innych zajęciach?
Nie pozwalamy na rasistowskie epitety.
Rasistowskie?
Możemy mówić „czarnuchy”, bo same jesteśmy czarne.
Nie wiem, co powiedzieć.
To niezręczna sytuacja, ale muszą panie wyjść.
-Dobra. -W porządku.
Nie ma sprawy.
Czarnuchy, czarnuchy, czarnuchy...
Zapłaciłam za te zajęcia,
-czy mogłabym... -Czarnuchu!
Tylko nie za krótko. To na wywiad z...
-Forbesem. Wiem. Będzie dobrze. -Jak leci?
Mówię wam, ale miałem wczoraj dupeczkę.
Porządnie ją przeleciałem.
Spuściłem się jej na twarz i w ogóle...
Mówię wam, te typiary
zrobią wszystko za pudełko nuggetsów, bez frytek.
Zajmiesz się tym?
Jest nowy. Nie zna zasad.
Wyluzuj, Ant. Mamy tutaj panią.
Pani nie powinna wyglądać jak koleś.
To bezpieczna przestrzeń.
Nie używasz tego terminu poprawnie, głąbie.
Tak sobie leżała, cała we mnie...
-CJ, zajmij się nim, proszę. -Co mogę zrobić? To rodzina.
Jestem stałą klientką.
Tak, ale Ant należy do rodziny.
To siostrzeniec syna siostry mojej mamy. Mój kuzyn.
Chciałem wsadzić jej między cycki,
ale miała jeden cycek większy od drugiego.
-Więc powiedziałem... -Pierdolę to! Wychodzę.
Powiedziałem coś nie tak? Co?
B, jestem zdesperowana.
Nikt nie może obciąć mi włosów?
Nawet bez układania.
Nie. Sesja jest jutro, więc wtorek mnie nie urządza.
Naprawdę nie możesz mnie wcisnąć?
To Forbes. Zapłacę podwójnie.
Potrójnie.
Nie wezmę twoich dzieci na weekend!
To nie jest uczciwa wymiana. Wkurzyłaś mnie!
Witamy w musicalu Uciekaj.
Jestem Aundrea, Chór Głębi.
-A ty? -Angie. Tak samo.
Eric. Jestem filiżanką.
Ktoś gra filiżankę?
Nie ktoś, tylko ja!
Queen.
Wiedziałam, że to będzie oklepane gówno.
-Nie mogę. -Kogo to obchodzi?
To Uciekaj.
Wszyscy czarni w Hollywood będą to wspierać.
To jak przesłuchanie przed każdym reżyserem,
producentem oraz ważnym aktorem.
Jak po Hamilton.
Wszyscy dostali niesamowite oferty.
-Tak? -Tak, musisz zagrać.
Dobra, mówcie.
-Dobrze -Angela Wilson?
Nawet mama tak do mnie nie mówi.
Mam dokumenty ze związku aktorów.
-Nie należysz do niego. -Jestem bardziej piosenkarką.
A ja bardziej supermodelką i co z tego.
Jesteś aktorką i musisz dołączyć.
Wpisowe to 600 dolarów, czekiem albo kartą.
Sześćset dolarów?
Może potrącicie mi z wypłaty?
Albo może rozłożycie na kilka lat?
Nie. To związkowa produkcja, trzeba być członkiem.
Dziwne, że dostałaś rolę.
Do końca tygodnia albo cię zastąpimy.
Wystarczy spojrzeć na badania.
Szkoły społeczne istnieją w 42 stanach, bo działają.
A w 50 stanach jest McDonald's,
czy to znaczy, że jest dobry?
Tych, którzy żyją na granicy ubóstwa,
tylko na to stać. Nie krytykuj.
Kanapka z kurczakiem jest super.
Ja lubię kawałki jabłka w Happy Mealach.
Chodzi o to, że wiele rodzin
o niskich dochodach potrzebuje publicznych szkół. Ja do takiej chodziłam.
Ja też.
Ja miałem szczęście chodzić do prywatnej...
Chwila, jabłuszko.
Więc wiesz, że te szkoły zabierają fundusze z systemu.
Systemu, którego gówno obchodzą
czarni i brązowi chłopcy jak ja.
Dlatego zbieram na założenie własnej szkoły społecznej w Harlemie.
By wspierać naszych czarnych chłopców.
A co z czarnymi dziewczynkami?
Nie potrzebujemy wsparcia?
W pełni wspieram czarne kobiety i kobiety innych ras.
Nie o to mi chodziło. Statystycznie czarni...
Nie!
Czemu wszystko kręci się wokół mężczyzn?
Ich pragnień i marzeń? A co z naszymi?
Co z nami?
Nie można ot tak zjawić się z rasistowskim plakatem
i narzeczoną z akcentem, oczekując powitania.
Nadal mówimy o szkołach?
W pełni wspieram też czarnych mężczyzn.
To chyba dobry czas na przerwę.
Prawda?
To było niezłe.
Ale mogłoby być mniej w stylu Jerry'ego Springera.
Jasne.
Ochłoń, przemyj twarz.
I przyjdź do mojego biura jutro punktualnie o dziewiątej.
-Wtedy porozmawiamy. Dobrze? -Dobrze.
-Dobra. -W porządku.
Było dobrze.
Dziękuję.
Do pewnego momentu.
Potem wszystko się spieprzyło.
Tak.
Mogę w czymś pomóc?
Nie wiem. Zwykle chodzę do barbera.
Tutaj zajmiemy się wszystkim.
Proszę pokazać.
-Cholera. -Mam ważną sesję zdjęciową.
Bardzo ważną, więc tylko strzyżenie,
maszynką po bokach i na karku.
Z tym sobie poradzę.
Ale co z tą wspaniałą grzywą na górze?
Jak ją uwydatnimy?
Nałożę trochę odżywki
i pozwolę działać.
Ale podobno masz ważną sesję.
Proponuję saunę na włosy,
nawilży i poprawi ukrwienie skóry.
Nazywamy to „Paradisio”.
Nasz popisowy zabieg.
To chyba zbyt wiele. Zostanę przy strzyżeniu.
Widzę, że ma pani kiepski dzień. Proszę zrobić dla siebie coś miłego.
W porządku.
Proszę działać.
Nakrzyczałam na obcą osobę i jem czwarte ciastko.
Zwyzywałam własne klucze, bo nie mogłam otworzyć drzwi.
Teddy, odłóż ten but. Ale już!
A już myślałam, że krzyczenie na zajęciach pilatesu było złe.
Mężczyźni nas rujnują.
Wiesz co?
Uczcijmy to przesilenie.
Zostawmy przeszłość za sobą.
Wchodzę w to. Jak?
Pójdziemy dziś
na niedorzeczną imprezę Brittany,
-na niedorzeczną... -No proszę.
Oddzwonię.
Nie miałem cię za kogoś,
kto chodzi do Red Lobster.
Nie chodzę.
Kto oprócz turystów tu przychodzi?
-Miałam spotkanie w pobliżu. -Co tam, Cammy?
Jeśli chcesz usiąść przy swoim stoliku, to zaraz się zwolni.
-Idealne wyczucie czasu. -Nie oceniam.
Cammy.
Te krakersy z cheddarem trafiają prosto w moje serce.
Prawda?
A co dopiero kokosowe krewetki.
-Co? -Tak.
-Z sosem piña colada? -Tak.
Mieszam go z sosem chili.
-Nie próbowałem. -Tak.
Właśnie odmieniłam twoje życie.
Dobra.
Przepraszam, że mi odbiło na panelu.
Nigdy nie przepraszaj.
W pasji nie ma nic złego.
Dzięki.
Znajdę cię na IG, gdybyś kiedyś chciała się jeszcze pokłócić.
Przy winie.
Przemyśl to.
Pobaw się telefonem, prawie skończyłam.
Co tam?
Matka nie kontroluje córki,
a my idziemy dziś popatrzeć na striptiz.
-Męski czy damski? -Męski...
Chyba. To impreza.
Już wiem, że nie istnieje facet na zawsze.
Więc razem z Camille szukamy kogoś na chwilę.
Witam w moim świecie!
Musisz mi natychmiast pożyczyć 600 dolarów.
Szybko ci oddam. W miarę.
Myślałam, że już nie będziesz tak robić.
Muszę zapłacić, żeby pracować. Pieprzony związek.
Odpracuję tutaj.
Trzy dodatkowe godziny za 200 dolarów na godzinę.
Kuszące. Ale podarłam czek od mamy i muszę zapłacić czynsz.
A ja muszę jakoś zarobić 600 dolarów.
Niestety będę musiała wrócić.
Teddy jest zbyt nadpobudliwa.
Przykro mi. Rozumiem. Dzisiaj daje ci popalić.
Jest straszna. Mam dość.
Nie odnajduję się, odkąd moja jamajska niania odeszła.
Straszne, gdy tak się dzieje.
Potrzebuję niani. Ale musi być Jamajką.
Sama miałam jamajską nianię. Tęsknię za nią!
Co za piękna dziewczyna.
Twoja córka?
-Dzień dobry! -Cześć, dobranoc. Jestem Ruby
z Trelawny na Jamajce.
Jill McCabe.
Miło cię poznać. Kocham twoją wyspę.
Plotą tam najlepsze warkoczyki.
Ktoś tu szuka niani?
Niania. Jesteś nianią?
Ja? Tak!
Zajmę się twoją córką.
Żeby nie zachowywała się, jakby została wychowana w lesie.
Już cię uwielbiam.
Ty też?
Teddy?
Możesz przyjść do nas na rozmowę i kilka próbnych godzin?
Pewnie.
Za 600 dolarów.
Co?
Nie płacę za rozmowę.
Wychowałam piątkę braci i sióstr.
Tata był jak w piosence A Rollin Stone.
Uciekł.
Biedactwo. Nie mam pojęcia, o czym mówisz.
Mogę dać ci zaliczkę na poczet pensji, jeśli cię zatrudnię.
Sześćset dolarów.
To moje nazwisko, numer i adres. Do zobaczenia jutro o dziewiątej.
Do widzenia. Pa, Teddy.
Jest taka słodka, już to widzę.
-Pa, Jill. -Pa.
-Coś jest nie tak z tą dziewczyną. -To z tobą jest coś nie tak.
Udajesz imigrantkę, żeby dostać pracę?
Sięgnęłaś nowego dna.
Albo nowego poziomu geniuszu,
bo wyciągnę od tej białej panienki trochę kasy?
To reparacje.
Kulturowe zawłaszczenie. Jestem Jamajką...
-W połowie. -Więc?
A w połowie Kajmanką.
Czyli w pełni z Indii Zachodnich...
-Przeniosłaś się tu w wieku 4 lat. -Powiedz to moim karaibskim przodkom.
Nie możesz przywłaszczyć sobie karaibskiego akcentu
i czerpać z tego korzyści. To złe.
Ale skoro już to zrobiłaś, to coś ci powiem.
Ludność Indii Zachodnich jest złożona i różnorodna.
Ich wpływy kulturowe powinny być celebrowane, nie wyszydzane.
Zwłaszcza przez żyjących w diasporze,
a szczególnie tych, którzy nie potrafią naśladować akcentu.
Rozumiem, Quinn.
Dziękuję.
Ale jeśli nie dasz mi 600 dolarów, to będę musiała zrobić,
co muszę zrobić. Bomboclaat!
Uciekaj, jak w twoim musicalu.
Kocham Cię.
Chcę zwrócić uwagę na zanieczyszczenie środowiska,
które wpływa na czarne i brązowe społeczności.
Paradisio jest całkiem niezła.
Ich potrzeby zbyt długo ignorowano.
Bezpieczne i czyste miejsce dla naszych dzieci
to nie jest radykalny program.
Jedynym sposobem, by to wyjaśnić...
Halo! Czy ktoś może mi pomóc?
Ta odżywka cuchnie.
Walić miłość! Tak, dziewczyny! Do dzieła!
Jesteśmy wolne!
Rzadko to mówię, ale to może zbyt wiele?
Nie. Nie dla mnie.
Nie dzisiaj.
SOS ZMIENIŁ MOJE ŻYCIE. MOGĘ SIĘ ODWDZIĘCZYĆ?
Jameson wysyła mi wiadomości.
Dziś zero pracy, dobra?
To przesilenie to twój pomysł.
Wyluzujmy i chodźmy się bawić, zdziry.
Tylko ona nią jest.
Nie jestem zdzirą od 2005.
Tak! Pokaż nam ten mięsień poprzeczny.
-Co? -V, które wskazuje na K.
To nie poprawia mi humoru tak, jak sądziłam.
-Cześć! -Hej.
Nie wiesz, co robisz, dupku.
Poznaj swoją widownię!
Cholera, Don King!
Boże, Tye! Co się stało?
Cece. To wszystko przez nią.
Salon włosów naturalnych Cece?
Jestem wściekła! Mam jutro sesję,
a wyglądam, jakby przejechał mnie monocykl.
Nie wariuj. Pomogę ci.
Tye, poznaj Trinę.
Nieoceniona w nagłych wypadkach.
Twoja nowa przyjaciółka.
Dobra.
-Zawsze ją przy sobie nosisz? -Zawsze.
A teraz to, na co czekaliśmy.
Oscar de la Długa Faja!
Chwila.
Wygląda jak Bobby, koleś, z którym chodziłam w liceum.
Chciałabym być w tym samym liceum.
Miał irytującego kuzyna Skittera.
Złapałam!
Drogie panie, która chce odrobinę?
Ja!
Dobra. Jak chyba się zmywam.
-Zwariowałaś! -Co?
Ty nas tu przyprowadziłaś!
Wiem, ale o dziewiątej mam spotkanie z dr Pruitt.
Muszę iść.
-Powodzenia. -Dzięki.
-Kocham cię. -Ja też.
Quinn...
-Hej. -Cześć.
Więcej seksownej gadki.
Masz piękny uśmiech.
Dzięki. Oscarze de la...
Shawn.
Oscarze de la Shawn?
Nara, suki!
To nie fair.
@MIRA!NPARIS 402 POSTY 518 OBSERWUJĄCYCH
PRZYSZŁA PANI WALKER! 258 POLUBIEŃ
JAMESON ROYCE - JUŻ MNIE UNIKASZ?
Cieszę się, że napisałaś. Tak czułem.
Nie ciesz się tak, wysłałam wiadomość przypadkiem.
A potem nie chciałam cię wystawić.
Czyli wcześniej nie zaiskrzyło?
Zaiskrzyło.
Tak jakby.
Tak jakby?
Będziemy tu stać i marznąć,
-czy masz jakiś plan? -Plan?
A gdzie zabawa? Rozejrzyj się.
Mamy milion możliwości.
Przeżyjmy jedną z tych wyjątkowych nowojorskich nocy.
Ostatnio byłam na takiej w wieku 21 lat
i skończyła się w busie Trick Dady'ego do Atlantic City.
-Ale była niezapomniana? -Dla Angie.
To moja przyjaciółka, nie znasz jej.
Pomyślałem, że może sprawdzimy to miejsce.
-To? -Tak, chodź.
Ale...
Jeśli to skomplikowany plan, żebym zrobiła ci pranie, zabiję cię.
Pani przodem.
O Boże!
To miejsce zawsze tu było?
Myślałam, że znam wszystkie ukryte miejscówki.
Mówiłem, żebyś mi zaufała.
To oryginalna wersja Asteroidów z 1979 roku.
To niemożliwe.
Znasz każdy rocznik?
Gąsienica!
Ty naprawdę lubisz gry wideo?
Tak, jako dziecko miałam sporo swobody.
Kiedy mama pracowała, godzinami przesiadywałam
w bibliotece publicznej i w salonie gier niedaleko mieszkania.
-Samotna matka? -Tak. Banał.
Nie chcę się chwalić, ale byłam najlepsza w całej dzielnicy.
Nie wiem której, ale na pewno nie byłaś lepsza ode mnie.
-To wyzwanie? -Wyzwanie? Nie. Tak.
-Jeśli chcesz. Pokaż, co potrafisz. -Naprawdę?
Jeśli tak, to masz przerąbane.
Masz tu pieniądze, które wygram?
Tak!
Szaleństwo? Pod wrażeniem?
Pokażę ci, jak gra prawdziwy mistrz.
-Nadal coś potrafię. -To na pewno.
Przestań!
Lubiłem ją... Spróbuj jeszcze raz.
Dziewczyno!
To najlepsza noc w moim życiu!
Miasto z najsmaczniejszymi sernikami?
-Nowy Jork. -Nowy Jork.
-Znowu ta sama odpowiedź? -To dziwne.
Dobra.
Ulubiony kolor?
-Czerwony. -Czerwony.
To trochę banalne,
ale mi się podoba.
Nie. Nie mogę.
Nie.
Czego nie możesz?
Tak flirtować.
Nie. Postanowiłam,
że już nie będę szukać dobrego faceta.
-Ale ja jestem dobrym facetem. -Tak?
Tak.
Nie.
Nie robimy tego.
Słodka, romantyczna część wieczoru dobiegła końca.
Dobrze, rozumiem.
Ale część z niesamowitym ruchańskiem zaraz się zacznie.
Co ty na to?
U ciebie. Bez zobowiązań.
Też mi się podoba.
To nie był Wesley Snipes.
-Był. -Oszalałaś.
Czemu miałby jechać metrem?
Nie wiem. Ale wyglądał jak Wesley Snipes.
Spójrz tylko. Dlatego kocham nowojorskie zimy.
Tak. Mam zamarznięte dłonie.
Ja wolę nowojorskie lato.
Nowy Jork latem?
Za gorąco i zbyt parno.
Mówisz o letnich dniach.
A ja o letnich nocach.
Wspaniały taras,
elegancki drink w dłoni.
Całe miasto przed tobą. Nic tego nie pobije.
Poza tym urodziłam się latem.
Bliźnięta.
Chwila. Niemożliwe! Skąd wiedziałeś?
Wyczułem energię Bliźniąt na panelu.
Tak, Bliźnięta są dzikie.
Nie aż tak.
Powinnam być z koleżankami w klubie za striptizem,
całować się z nowo poznanym facetem, a jestem tu z tobą...
Cóż...
Mało się znamy.
To prawda.
To Piotr, mój ulubiony.
To Judasz, nienawidzę go. A to Jezus.
Witaj, Jezu.
Przerobiła wszystkie lalki American Girls na postacie z Biblii.
Ma kolekcję wartą dwanaście tysięcy.
Zastrzel mnie.
Nie wiedziałam, że wasza rodzina jest religijna.
Tylko ja.
Mamusia i tatuś pójdą do piekła.
Jesteś z Trelawny? Nigdy tam nie byłam. Jak tam jest?
Płasko i blisko wody.
Kocham Jamajkę.
Ale mam w domu surowe zasady dotyczące marihuany.
Po pierwsze musisz się ze mną dzielić. Żartuję.
Nie żartuję.
Też kocham Boga. Ciągle czytam Biblię.
Kocham ją, mamusiu.
Jest zadowolona. Masz tę pracę.
Wiesz co? Przypominasz mi Violę Davis.
Uwielbiam ją, a ty?
-Tak bardzo. -Cóż...
Nie chcę wam przeszkadzać.
Załatwię kilka spraw i wrócę za jakieś pięć albo sześć godzin.
Lalki są w porządku, ale rasistowska gadka twojej mamy nie.
Nie wszystkie ciemnoskóre są podobne.
I nie opiekujemy się tylko białymi dziećmi.
Gdzie twój akcent?
Cicho! Mówisz za dużo, tak jak twoja matka.
Więcej herbaty.
Moje włosy to nie ja.
Moje włosy mnie nie definiują.
-Puk, puk. -Cześć.
Witaj, nieznajoma.
Wisisz mi randkę.
Miałam nadzieję, że tu będziesz.
Ale też miałam nadzieję, że cię nie będzie.
Zastanawiałam się, co tak długo robisz,
teraz już wiem.
Uwierz mi,
pod spodem jest znacznie gorzej.
Próbowałam to naprawić...
I posunęłam się za daleko.
Pokażesz mi?
I?
Zajebiście.
Teraz musimy się umówić.
Jameson?
Wstawaj, śpiochu.
Która godzina?
12:15.
Przyjdź do mojego biura jutro punktualnie o dziewiątej rano
i o tym porozmawiamy.
Co?
Nie! Kurwa.
Miałam być na spotkaniu.
Nie wiedziałem.
Świętowanie przesilenia się kończy.
Pożyczę laptopa, padł mi telefon. Napiszę do dr Pruitt.
Najdłuższa noc zamienia się w dzień.
Czasami nowy początek, którego się spodziewałaś,
okazuje się czymś zupełnie innym.
Czekaj!
Boże. Co to ma być?
Mogę wyjaśnić.
Napisy: M. Zduńska
Nadzór kreatywny nad tłumaczeniem Maciej Kowalski