Driehonderdduizend jaar geleden,
toen de mens voor het eerst op aarde liep, was het leven eenvoudiger.
Je jaagde, at, maakte een vuur, bouwde een huis,
vond een partner, stichtte een gezin.
Er viel niets te kiezen, dus je had niets te verliezen.
Behalve je leven tijdens de bevalling
of door een aanval van een sabeltandtijger.
In het hedendaagse Harlem nemen we dagelijks 35.000 bewuste beslissingen.
Sommige zijn onbelangrijk, andere blijvend.
Maar zo nu en dan
is er die ene beslissing op die ene dag waardoor alles verandert.
Maken we een fout?
We moeten dit niet doen.
Waarom niet?
We moeten nog zoveel doen voor ons vertrek.
We vertrekken vanavond naar Parijs.
We zijn vast iets vergeten.
VIJF JAAR GELEDEN
Camille?
Maak je niet zo druk. Alles is geregeld.
Je hebt gelijk.
Maar dit ben ik wel vergeten.
Dat mag je zeker niet vergeten.
Dat ruikt lekker. Wat heb je besteld?
Heb je gekookt?
Waarmee? Alles is ingepakt.
Niet alles.
Iron Chef heeft me geleerd
dat een ei een maaltijd kan zijn.
Waar was je tijdens mijn jeugd?
We hadden maar drie dingen in de koelkast en mijn moeder haatte supermarkten.
Ze vond ze overweldigend.
Hoe meer ik over haar hoor, hoe meer het me verbaast dat je zo bent.
Ze is me er een.
Nogal, ja.
Heb je van haar gehoord?
Ze stuurde een sms.
We proberen dus weer om af te spreken.
Ze komt vandaag naar de stad.
Dat lukt maar net.
Ja.
Het is goed. Fijn dat jullie elkaar zien.
Ik neem wat te eten,
want ik moet van iedereen afscheid nemen en krijg
steeds meer honger.
Oké.
Ik heb de ene meeting na de andere.
Luister, Jennifer, zeg tegen Stephen
dat Angie Wilson naar Power 105 heeft geluisterd,
zes uur lang,
maar dat ze haar prachtige stem
geen Flow Into You heeft horen zingen op de radio.
Aangezien hij zo dol is op meetings,
kan ik vanmiddag misschien langskomen op je kantoor
om zijn prioriteiten persoonlijk te bespreken.
Bitch. Dag.
Hallo? Wij wonen hier, hoor.
Zet Power 105 op.
Ik wil mezelf horen.
Ja. Nee, uiteraard.
We helpen u graag bij het ontduiken van die belasting.
Absoluut. Dag.
Perfecte timing.
Ik hang net op
met Walter McDougall...
Ik moest net aan hem denken.
Hij kan een lening afsluiten
tegen drie procent...
Dan koopt hij in feite een huis
-zelfs als hij... -Het verhuurt.
Jij en ik denken altijd hetzelfde.
Is het raar dat ik het opwindend vind
als mijn vriendin over geld praat?
Zou ik je ook opwinden als dat niet zo is?
Wat?
Klop, klop.
Moeder.
Dochter. Toekomstige schoonzoon.
Mam?
Fijn u weer te zien.
Ik bel je later.
Goed.
Als je hem steeds schoonzoon noemt voor hij me vraagt,
jaag je hem weg.
Of ik manifesteer een huwelijk.
Dat kun je inderdaad.
Maar je kunt hier niet zomaar binnen komen vallen.
Het spijt me, Quinnie.
Ik vind het leuk om je aan het werk te zien.
Moet je jou zien in je pak.
Geweldig.
Perfecte man, perfecte baan.
Mam, alsjeblieft.
Waarom ben je niet blij met je succes?
Dat ben ik wel.
Ik ga lunchen met een van de jongste vp's
in de geschiedenis van JP Morgan Chase.
Ik wil graag met je lunchen, maar ik heb zoveel...
Het spijt me.
Verontschuldig je niet voor je werk.
Ooit ben je CEO met een hoekkantoor
en neem je mij altijd mee uit lunchen.
Afgesproken.
Ik ga ervandoor.
Wens Camille een bon voyage.
Maar Parijs?
Waarom? Nee.
Ik snap het niet.
Dag, mam.
Quinn Joseph, hoe kan ik u helpen?
Eens zien. Vrouwen...
Ze installeren 40% meer apps dan mannen.
Waarom bouwen we er niet meer voor hen?
Heeft iemand iets voor vrouwen?
-Ja. -Ik heb iets.
Dit is een speciale kalender
die vrouwen 24 tot 48 uur van tevoren
herinnert dat ze ongesteld worden.
Het beste is
dat hij automatisch wordt gedeeld met haar collega's, haar man,
zodat iedereen weet wanneer ze verandert in een enorme bitch.
Ik noem het Rood Alarm.
Jij denkt als een vrouw.
Het is zo beledigend, zelfs als het voor vrouwen is.
Het is alsof ik niet besta.
Zoek dan een andere baan.
Wij zoeken altijd mensen.
Maar je betaalt niet genoeg.
Zoiets kost tijd.
En het leven geld.
Ik kan nauwelijks de huur betalen.
Daar heb ik een oplossing voor.
Echt?
Kijk in de frites.
Wat?
Ik verstopte hem toen je weg was.
Ik moet terug naar mijn werk, dus...
O, mijn god. Is dit een...
Tyesha May Reynolds, we zijn een jaar samen
en er is niemand met wie ik liever mijn leven deel.
Kom je bij me wonen?
Serieus?
Ja, serieus.
Voor altijd.
Dit is het.
Hoe kan ik blijven ontkennen dat je gaat
als je afscheid komt nemen?
O wee als dit paleodieet niet werkt.
Weet je hoe moeilijk het is om om tien uur steak te laten bezorgen?
Het werkt, want je ziet er geweldig uit.
Ik ben een academica. Oppervlakkig gedoe boeit me niet.
Maar ik kan er maar beter goed uitzien.
Ik doe een moord voor brood.
Heb je toevallig een broodje of stokbrood in je tas?
De broodjes zitten in mijn andere tas.
Ga zitten.
-Dit is het dan. -Ja.
Weet je zeker dat je je academische carrière wilt onderbreken?
Dit is geen onderbreking.
Mijn lessen zitten erop
en mijn proefschrift kan ik overal schrijven.
En dat is toevallig in Parijs.
Om bij Ian te zijn.
Camille...
Ik overschrijd de grens tussen student en leraar,
maar ik deed hetzelfde
en daar heb ik zo'n spijt van.
Op jouw leeftijd was ik getrouwd met twee kinderen.
Ik zette mijn opleiding in de koelkast
en mijn doelen terwijl hij medicijnen studeerde.
Daarna liep hij coschappen en had ik de vreselijkste baantjes
om het te kunnen redden.
De kopieershop, serveerster bij een Red Lobster.
Ik hou van Red Lobster.
Kom op, zelfmoord was onnodig.
Hij bracht de kinderen nooit naar school.
We bouwden een leven op, dus ik nam het,
tot hij ervandoor ging met een collega.
Blond met enorme tieten.
Ian is anders.
Vrouwen zijn zo vaak opnieuw begonnen
omdat ze alles opofferden voor de droom van een man.
Ik hou mijn mond.
Je weet wat je doet.
Maar nog één ding.
Zelfs als je op koers blijft met je thesis,
en dat is nog maar de vraag,
want eerlijk is eerlijk, dit is Parijs. Seks, croissants...
De mannen zijn er zo smerig, zo knap.
Wat kan daartegen op?
Zelfs als je schrijft, kun je geen lesgeven,
niet optrekken met faculteitsleden,
alles wat je moet doen om hoogleraar te worden met een vaste aanstelling.
Dat is toch jouw droom?
Ja.
Maar moet je jou zien.
Het is je gelukt.
Maar ik ben te oud om ervan te genieten.
Je wilt het land niet uit als we een vrouwelijke president krijgen.
IK STEUN HAAR HILARY 2016
Dat is je beste argument.
Zie je wel?
Ik ga je enorm missen.
Ik jou ook, lieverd.
Je bent de enige aan wie ik me niet ergerde.
-Dr. Goodman. Ik... -Nee.
Ik trek die onzin niet.
Zorg goed voor jezelf.
Mam - Waar ben je?
Ik ben hier al een uur.
Nu
Mam - De plannen zijn gewijzigd. Ik zit in de verkeerde trein.
Ik zie je als je terug bent.
Fijne vakantie.
Wat had ik verwacht?
Dat ze iets zou sms'en
of dat ze afscheid zou nemen?
Ik ben zo dom.
'Fijne vakantie'?
Waarom doet ze alsof dit tijdelijk is?
-Camille? -Wat?
Je mag best hopen dat ze komt.
Bedankt.
Ik ben er voor je.
Dat weet je.
Bedankt dat je alles bent wat zij niet was.
Volgende?
Bestemming?
Parijs.
Ja. Parijs.
Het wordt een geweldig avontuur.
-Wacht tot je ziet wat ik heb gepland. -Jakkes.
'Jakkes'?
Dit verloopt over 5,5 maand.
Ik vernieuw hem per post.
U mag niet zo gaan. Niet zonder visum.
Hebt u een visum?
Dat was toch niet nodig?
Hij verloopt toch pas op de vervaldatum?
Wat nu?
We moeten mee. Ik moet maandag in Parijs zijn.
Ik sta aan jullie kant. Ik geloof in de vernietiging van nationale grenzen
ten gunste van een autonome maatschappij zonder willekeurige regels.
-Wat is dat? -Wat?
Maar u moet uw paspoort verlengen.
Dit voelt vreemd.
Alsof ons hart ontbreekt.
-Wat suf. -Laat me.
Ik denk steeds dat ze binnenkomt.
We kunnen haar verrassen.
Goed plan.
Chauffeur kan ons brengen.
Noemde je hem 'chauffeur'?
We hebben gisteren tien keer afscheid van haar genomen.
De laatste keer zeiden we dat het welletjes was.
Wie geeft ons nu advies?
Hallo? Ik, natuurlijk.
Ik word Camille 2.0.
Ik luister.
Oké, nieuwe Camille.
Jullie weten dat ik een hekel heb aan mijn baan.
Dat weten we.
Tye, dat is onbeleefd.
Niemand zei dat je die baan moest nemen.
Ik zie hoe Ian zijn droom volgt
en ik ben jaloers.
Moet ik dat ook doen?
Is het gek om radicaal te veranderen?
Ik snap wat je bedoelt.
Ik maak hetzelfde mee.
Melissa wil met me samenwonen.
O, mijn god. Dat is geweldig.
Jippie, liefde.
Hoe kan ik me vastleggen zonder de deur te sluiten?
Wat? Welke deur?
Niets.
Moet ze ontslag nemen?
Moet ik gaan samenwonen?
Hallo? Nieuwe Camille?
Het boeit me niet.
Power 105 draait mijn single niet.
Daar zouden we het over moeten hebben, sufkousen.
-We staan er alleen voor. -Ja.
Ik denk zoals Camille
en stel voor dat we doen waar we het bangst voor zijn,
ongeacht het risico.
Bellen... BJ Brandon J.
Hallo?
Twee keer op een dag? Wat is er?
Mam, ik vroeg of je wilde komen,
want ik wilde je laten weten dat ik
ontslag heb genomen.
Wat?
Ik ben gestopt.
Na mijn vertrek?
Ik had geen keus. Ik was doodongelukkig.
Ik sta paf.
Heb je een andere baan?
Nog niet.
Ik heb geld gespaard, dus ik kan even vooruit.
Waarom neem je zomaar ontslag?
Ik wil mijn eigen zaak beginnen.
Nee.
Mam, ja.
Nee. Ja.
Luister, ik snap het.
Je houdt van me
omdat je op kunt scheppen
tegen je vrienden over mijn baan als vp
en mijn leuke vriend.
Maar ik haatte die baan.
Het is niet wat ik wil.
Schaam je.
En voor de duidelijkheid:
ik hou onvoorwaardelijk van je.
Je bent mijn kind.
Ik hield van die baan, of welke baan ook,
omdat je jezelf onderhield.
Je verdiende je eigen geld.
Sorry dat ik het zeg,
maar jij predikt over zelfredzaamheid.
Ik heb je vader nodig voor zijn geld.
Daarom was ik zo trots.
Ik weet wat dit betekent.
Ik haat hem, hij haat mij.
We houden van elkaar,
maar het geld is er altijd.
En zo gaat het nu ook met ons.
Nee. Ik heb een businessplan en een startkapitaal.
Ik heb dit meegemaakt met je vader
voordat hij succes had.
Voor een eigen zaak heb je veel geld nodig.
En als het slecht gaat,
kom je bij ons aankloppen
en dan verandert alles.
Nou,
als mijn sportschool voor kinderen een succes is,
aanvaard ik je excuses.
Als jij om geld komt vragen, aanvaard ik die van jou.
Stephen? Hallo?
Neem je niet op?
Wat is dit?
Ik zie je.
Boeien.
Ik kon je niet terugbellen
terwijl ik mijn divisie ontbind.
Wacht even. Ontbinden?
De divisie sluit.
Ik weet wat het betekent.
Waarom weet ik van niets?
Lees het nieuws. We gaan fuseren.
De Shade Room houdt scherp in de gaten
of Tamar wordt ontslagen bij The Real.
Niets hierover.
Wie wordt mijn nieuwe manager?
Ze houden slechts een select aantal artiesten.
Bitch, ik ben select.
Dat ben je niet, Angie.
Je hebt geen deal meer.
Hoezo niet?
Ik was toch de stem van een generatie?
Het was toch goed dat donkere meiden een carrière hebben zoals Beyoncé?
Het is voorbij.
Nee. Flow Into You zou een hit worden.
Je zei zelf dat ik dat lied schreef met mijn ziel.
We moeten het album afmaken.
Er is geen album.
Er komt geen hit. Je had niet tegen die gast van A&R moeten zeggen
dat hij van niets wist
toen hij een single uitbracht die je niet schreef.
Niemand draait Flow Into You
omdat niemand hem goed vindt.
Breng die andere dan uit.
-Doe dat dan. -Niemand investeert geld in je.
Zorg dat je vanavond weg bent uit het herenhuis.
Mijn herenhuis.
Nee, het herenhuis van het bedrijf.
Je bent ontslagen.
Ik wil de bewaking niet hoeven bellen.
Jullie kunnen je nu bewaking veroorloven.
Je hebt gelogen.
Wacht tot ik je afkraak in mijn memoires.
-Wat doe je? -Blijf van me af.
Ik kan hier wachten tot je je spullen hebt gepakt.
Hallo? Ik woon hier.
Als we samen gaan wonen,
doen we apart de was, want ik wil dit niet allemaal vouwen.
Wat is er?
Ik moet je iets...
Niemand weet dit.
Je maakt me bang.
Het is niets ergs.
Ik kan nog niet met je gaan samenwonen.
Ik moet mijn oude leven afsluiten voordat ik aan het nieuwe begin.
Nu ben ik nog meer in de war.
Mel...
Ik ben
technisch gezien
getrouwd.
Jij...
Wat?
Ik weet het.
Mijn vriendinnen weten het ook niet.
Voordat ik ging studeren, wilde ik niet in Georgia zijn.
Ik was gay en dat wilde ik niet.
-Zijn naam is Brandon... -Zijn naam?
-Ja. -Geweldig.
Nu is het stom, maar...
Ik kende geen andere lesbiennes.
Ik wist niet dat het een optie was.
Hij was mijn beste vriend op de middelbare school.
Op een dag waren we samen en we zoenden we elkaar.
Mijn eerste kus.
Ik wist niet hoe het moest voelen. Het voelde zo...
Niets.
Alsof ik aan de andere kant van de kamer zat
en mezelf een aardige jongen zag zoenen.
We konden trouwen. Ik kon normaal zijn
en alles wat ik voelde voor vrouwen zou...
Daar zou ik overheen komen.
Maar zo werkt het niet.
Het werd alleen maar heftiger.
Ik wilde het hem vertellen.
Ik heb het zo vaak geprobeerd.
Maar hij was zo lief.
We praatten over onze toekomst en wat we zouden gaan doen.
Ik kon hem geen pijn doen.
Daarom vluchtte je?
Ik keek nooit meer om.
Heb je hem niet gekwetst door te verdwijnen?
Ik weet het.
Daarom heb ik dit nog nooit tegen iemand gezegd.
Maar ik hou van je
en wil eerlijk zijn, zodat we verder kunnen.
Het spijt me, Tye.
Dit is zo verknipt.
Je hebt het voor me verzwegen.
Deze hele tijd?
Ik voelde me schuldig.
Maar niet schuldig genoeg om er iets aan te doen?
Dat is zo enorm egoïstisch.
Wat als het je hier te veel wordt?
Word ik wakker en ben je dan vertrokken?
Lieverd, nee.
Dat gebeurt nooit.
Dat dacht je man vast ook.
Ik...
Ik wil een time-out.
Tijdelijk of...
Ik moet gaan.
Doe dit niet.
Kut.
Dit duurt eeuwen.
Ja.
Blijf je boos op me?
Er is niets aan de hand. Ik ben alleen moe.
Ik kan dit wel alleen.
Ga naar huis om te slapen.
Het beddengoed is ingepakt. De onderhuurder komt morgenvroeg.
Het is vreemd als ik daar ben.
Als de onderhuurder komt,
zeg dan dat we vertrekken zodra dit is geregeld.
Dat snapt hij. Plannen veranderen.
Nee, Ian. Plannen veranderen niet.
Als je het verkloot, verandert je plan.
Je hebt volkomen gelijk.
Maar dit wist ik niet.
Een onechte vervaldatum?
Je had het kunnen googelen.
Maar jij wist het ook niet.
Waarom moet ik altijd alles regelen?
Moet ik verantwoordelijk zijn, zodat de rest zijn plannen kan wijzigen?
Mijn hele leven veranderde mijn moeder de plannen
zonder dat ze naar mij keek.
Haal adem.
Ik wil niet ademen.
Ik wil me aan het plan houden.
Nu verandert plotseling mijn hele carrière.
-Verdomme. Ben ik mijn moeder? -Alleen je moeder is je moeder.
Wat als het ons kind was
dat je vergat op te halen?
Hebben we kids?
Is dat zo?
Of moeten ze naar de pleegzorg?
Camille.
Waar logeren we?
Bij een gastgezin.
Hoelang?
Hoelang logeren we bij iemand?
Weet je zeker dat je een baan hebt?
Je draait door.
Ik haat onverwachte situaties.
Volgende?
Hallo.
Moet dit versneld?
Ja, ik heb een vlucht.
Had een vlucht. We misten hem, want plannen veranderen.
Vertel mij wat.
Een noodpaspoort kost 1000,12 dollar.
Duizend dollar?
Ik wist niet dat het zo duur was.
Dit had je ook kunnen googelen.
Geef haar je creditcard.
Die is opgebruikt.
Wat?
Wat heb je allemaal gekocht?
Het geeft niets.
Ik regel het wel. Zoals gewoonlijk.
Zet 600 dollar op deze creditcard en de rest op deze.
Als dat niet lukt, 250 dollar op deze
en de rest op deze.
Het punt met beslissingen, de heel belangrijke,
is dat ze zo overweldigend kunnen zijn
dat het soms een leven lang duurt om ze te maken.
Vrouwen zijn zo vaak opnieuw begonnen
omdat ze alles opofferden voor de droom van een man.
Of soms duurt het een dag...
Lekker gewandeld?
Nu verandert plotseling mijn hele carrière.
Verdomme. Ben ik mijn moeder?
En soms vanwege je leven...
Ik haat onverwachte situaties.
Vanwege de dag...
Ik heb er zo'n spijt van.
Besluit je...
De taxi komt zo.
Ik ga niet.
-In een ogenblik. -Wat?
Het spijt me.
Ik weet dat dit...
Ik kan het niet.
Wacht eens.
Ik heb niet geslapen vannacht en ik...
Dat gedoe met het paspoort is juist goed.
Daardoor kon ik erover nadenken.
Echt over nadenken.
De maanden die je nodig had om een beslissing te nemen...
Dacht je toen niet?
-Maar één slapeloze nacht... -Niet doen.
Ik weet hoe het klinkt.
Het voelt alsof
ik terugga naar de chaos omdat ik dat gewend ben.
Parijs is geen chaos.
Niet voor jou.
Jij volgt je droom.
Maar waar blijf ik?
Je bent het grootste deel van mijn droom.
Het grootste deel.
Maar om zomaar het leven dat ik wil op te geven.
Mijn vriendinnen, mijn werk, mijn straat...
Zo ben ik niet.
Zelfs als ik zou gaan, zou je me niet hebben.
De ik in Parijs zou geweldig zijn,
maar ik kan niet zomaar
alles achterlaten voor een onzekere toekomst met jou.
Je moet doen wat het beste voor jou is.
En ik wat het beste voor mij is.
En wij dan?
Weet je wat bizar is? 'Wij.'
De 'wij' die we waren,
hield op toen je ons leven hier vernietigde.
Ik wil stabiliteit, Ian.
Dus je gaat niet mee en maakt het uit?
Ik vind het vreselijk.
Maar de lange afstand en Skype
en vakanties als we het kunnen betalen?
Dan blijven we ergens half in hangen.
En 'ons'...
En 'wij'...
Wij verdienen meer.
Volg je droom...
Ik hoop dat het goed uitpakt.
Je breekt mijn hart.
Ik breek het mijne.
Ondertiteld door: Judith IJpelaar
Creatief supervisor Maaike van der Heijden