Üç yüz bin yıl önce,
bu gezegende ilk insanlar ortaya çıktığında hayat çok daha basitti.
Avlanır, beslenir, ateş yakar, ev yapar,
birini bulur, aile kurarlardı.
Seçecek bir şey olmadığı için kaybedecek bir şey de yoktu.
Doğumda veya kaplan saldırısında
hayatını kaybetmek dışında.
Günümüz Harlem'ında ise her gün 35.000 bilinçli karar veriyoruz.
Bazıları önemsiz, bazıları uzun ömürlü.
Ama arada sırada,
günün birinde verdiğin bir karar her şeyi değiştiriyor.
Hata mı yapıyoruz?
Bunu yapmamalıyız gibi geliyor.
Söyle. Neden?
Yola çıkmadan önce yapacak çok işimiz yok mu?
Bu gece Paris'e taşınıyoruz,
mutlaka bir şey unutmuşuzdur.
BEŞ YIL ÖNCE
Camille.
Bebeğim, çok endişeleniyorsun. Hazırız. Her iş bitti.
Evet, haklısın.
Gerçi bunu yapmayı unuttum.
Evet.
Bunu unutmanı istemeyiz.
Güzel kokuyor. Ne sipariş ettin?
Dur, sen mi yaptın?
Neyle? Her şeyi toplamıştık.
Her şeyi değil.
Iron Chef'ten şunu öğrendim,
yumurtan ve bir malzemen varsa yemeğin vardır.
Ben çocukken neredeydin sen?
Buzdolabında en fazla üç şey olurdu ve annem marketlerden nefret ederdi.
Onu boğuyormuş.
Anneni tanıdıkça senin gibi birinin ondan nasıl çıktığına şaşıyorum.
Âlem kadın.
Hem de nasıl.
Sana dönüş yaptı mı?
Evet, mesaj attı.
Buluşmaya çalışacağız, bir kez daha.
Bugün şehre geliyor.
Bayağı yakın.
Evet.
Ama iyi. Buluşacak olmanıza sevindim.
Şundan biraz alayım,
bugün yüz vedalaşmam var ve karnım
çok acıktı.
Tamam.
Şimdi de art arda toplantıları var.
Dinle Jennifer. Stephen'a söyle,
Angie Wilson tam altı saat boyunca
Power 105'i dinledi
fakat Flow Into You'daki
yüksek ama çok kontrollü vokallerinin radyoyu onurlandırdığını duymadı.
Ve madem toplantıları bu kadar seviyor,
belki öğleden sonra ofisinize gelip
yüz yüze bir toplantıda onunla önceliklerini tartışsam iyi olur.
Sürtük! Güle güle!
Alo! Burada oturanlar var!
Radyonu Power 105'e ayarla.
Şarkımı duysam iyi olur.
Evet. Hayır, tabii.
Sizi o vergilerden kurtarmak bizi mutlu eder.
Evet, kesinlikle. Hoşça kalın.
Mükemmel zamanlama.
Az önce konuştuğum kişi
-Walter McDougall... -McDougall.
İlginç, ben de onu düşünüyordum.
Tasfiye ipoteği yapabilir,
-%3 faizle bağlarsak... -%3 faizle...
Böylece satın alma olarak görebilir.
-Kiralama... -Yapsa bile.
Seninle her zaman aynı dili konuşuyoruz.
Kız arkadaşımın finans konularında
konuşmasından tahrik olmam tuhaf mı?
Konuşmasam yine de tahrik olur muydun?
Ne?
Tık, tık!
Anne!
Kızım. Müstakbel damadım.
Anne?
Tekrar görüşmek güzel.
Seni sonra ararım.
Tamam.
Daha teklif etmeden damat deyip durursan
onu kaçırırsın.
Ya da evlilik teklif ettiririm.
Bunu yapabilirsin.
Ama canın her istediğinde çıkıp buraya gelemezsin.
Affedersin Quinnie.
Çalışan kızımı görmeye karşı koyamıyorum.
Şu döpiyesine bak.
Bayıldım.
Mükemmel erkek, mükemmel iş.
Anne, lütfen.
Neden başarılarını takdir edemiyorsun?
Ben ediyorum.
Yemek yiyeceğim kişi JP Morgan Chase tarihinin
en genç başkan yardımcılarından biri.
Seninle yemeğe çıkmak isterdim ama öyle çok işim var ki...
Özür dilerim.
Çalıştığın için özür dileme.
Günün birinde CEO olunca
anneni sürekli yemeğe götürürsün.
Anlaştık.
Tamam, ben gidiyorum.
Camille'e de iyi yolculuklar dilediğimi söyle.
Gerçi Paris mi? Cidden mi?
Niye yani?
Değil mi? Anlamıyorum.
Güle güle anne.
Quinn Joseph, buyurun?
Bakalım. Kadınlar.
Erkeklerden %40 daha fazla uygulama yüklüyorlar.
Niye onlar için daha çok yapmıyoruz?
Kadınlara göre bir şeyi olan var mı?
-Evet... -Benim var.
Bu özel bir takvim.
Kadınlara 24 ila 48 saat önceden
âdetinin başlangıcını hatırlatıyor.
En iyi kısmı da,
otomatik olarak iş arkadaşlarıyla, kocasıyla paylaşılıyor ki
ne zaman cadaloza dönüşeceğini herkes bilsin.
Adını Kırmızı Alarm koydum.
Evet!
Evet.
Kadın gibi düşünmek bu işte.
Kadınlar içinken bile öyle aşağılayıcı ki.
Sanki orada değilmişim gibi.
Boş ver o zaman. Başka iş yap.
Fierce'ta eleman arıyoruz.
Ama para ödemiyorsunuz.
Dergiler zaman ister.
Hayat da para.
Kirayı zar zor çıkarıyorum.
Buna bir çarem olabilir.
Sahi mi?
Patateslere bak.
Ne?
Peçete almaya gittiğinde sakladım
ama işe dönmeliyim, yani...
Tanrım. Bu bir...
Tyesha May Reynolds, bir yıldır beraberiz
ve hayatımı paylaşmak istediğim başka biri yok.
Bana taşınır mısın?
Gerçekten mi?
Evet, gerçekten.
Sonsuza dek.
Evet!
Evet, evet, evet!
Evet!
Merhaba. O an geldi.
Gerçekten veda edersen ayrıldığını inkâr etmeye
nasıl devam edebilirim?
Not, bu paleo diyeti işe yarasa iyi olur.
Sabahın onunda 250 gram biftek getirtmek ne kadar zor, biliyor musun?
Kesinlikle işe yarıyor, harika görünüyorsun.
Akademisyenim. Bu yüzeysel saçmalıklar umurumda değil.
Ama Tanrı'ya şükür, harika görünsem iyi olur.
Ekmek için katil olabilirim.
Çantanda sandviç ekmeği ya da baget yok, değil mi?
Tüh. Ekmekler diğer çantamda.
Otur.
-Veda ediyorsun ha. -Evet.
Akademik kariyerine ara vereceğinden yüzde yüz emin misin?
Hayır. Bu bir ara değil.
Dersleri bitirdim,
şimdi tezimi yazacağım ve bunu her yerde yapabilirim.
O yer de Paris olacak.
Ian'la olabilmek için.
Camille.
Tüm öğrenci-öğretmen sınırlarını aşarak söylüyorum,
ben de aynı şeyi yaptım
ve çok pişmanım.
Senin yaşındayken evli ve iki çocukluydum.
Ben kendi eğitimimi,
kendi hedeflerimi askıya aldım ki o tıp okuyabilsin.
Sonra stajı vardı ve ben ay sonunu getirmek için
berbat işlerde çalıştım.
Kinko's'da. Red Lobster lokantasında hostestim.
Red Lobster'ı severim aslında.
Lütfen, intihar anlamsız gelirdi.
Bu arada çocukları bir kere bile okula bırakmadı.
Bir hayat kuruyorduk, sineye çektim.
O, stajyerlerden birine sakso çektirene kadar.
Sarışın, memeleri gülle kadar büyük.
Ama Ian öyle biri değil.
Tarih bir erkeğin hayalleri için fedakârlık yapıp
her şeye baştan başlamak zorunda kalan kadınlarla dolu.
Tamam, uzatmayacağım.
Koca kızsın. Ne yaptığını bilirsin.
Son bir şey daha.
Tez yazımında geri kalmasan bile,
ki orası gayet şüpheli.
Dürüst olalım, Paris'ten bahsediyoruz. Seks, kruvasan,
erkekler, çok iğrençler, seksiler.
Bunlarla ne yarışabilir?
Hem yazsan bile yine de asistan olamazsın.
Kıdemli öğretim üyeleriyle takılamazsın.
Burada kadrolu öğretim üyesi olman için gereken şeyler bunlar.
Hayalin bu değil mi?
Evet.
Ama kendinize bir bakın.
Siz yine de başardınız.
Ama tadını çıkaramayacak kadar yaşlıyım!
İlk kadın başkanımızı seçmek üzereyken gidemezsin!
ONU DESTEKLİYORUM HILLARY 2016
En sağlam argümanınız bu.
Gördün mü?
Sizi gerçekten özleyeceğim.
Ben de seni çok özleyeceğim tatlım.
Beni sinir etmeyen tek öğrencim sendin.
-Dr. Goodman, merhaba. -Hayır!
Bu saçmalığa katlanamıyorum.
Kendine iyi bak.
KİME: ANNEM NEREDESİN?
BİR SAATTİR BEKLİYORUM.
ANNEM - SELAM CAM, PLAN DEĞİŞTİ. YANLIŞ TRENE BİNMİŞİM.
SEN DÖNDÜĞÜNDE GÖRÜŞÜRÜZ.
İYİ TATİLLER!
Ne bekliyordum ki?
Bir mesaj atmasını
ya da çıkagelip vedalaşmasını mı?
Çok aptalım.
"İyi tatiller" mi?
Niye bu kısa bir geziymiş gibi davranıyor?
-Camille? -Ne?
Hâlâ gelmesini umuyor olman normal.
Teşekkür ederim.
Ben yanındayım.
Bunu biliyorsun.
Onun eksikliğini hissettirmedin, sağ ol.
Sıradaki!
Uçuş nereye?
Paris.
Evet. Paris.
İnanılmaz bir macera olacak.
-Ne planladığımı bekle de gör. -Tüh.
Ne demek "Tüh"?
Süresi 5,5 ay sonra doluyor.
Postayla yenilerim.
Bitiş tarihi yakın bir pasaportla vizesiz ayrılamazsınız.
Vizeniz var mı?
Hani ihtiyacın yoktu?
Son geçerlilik tarihine kadar geçerli sanıyordum.
Peki, ne yapacağız?
O uçağa binmek zorundayız. Pazartesi Paris'te olmalıyım.
Bakın, sizden yanayım. Bence kendi kendini yöneten, devletsiz,
keyfi yasaları olmayan bir toplum için ulusal sınırlar tamamen kaldırılmalı.
-Bu da ne? -Ne?
Ama pasaportunuzu yenilemek zorundasınız.
Bu çok tuhaf geliyor.
Kalbimiz eksik gibi.
-Ne klişe. -Yok artık.
Çıkıp geleceğini düşünüp duruyorum.
Havaalanına gidip sürpriz yapabiliriz.
Yapmalıyız.
Şoför bizi götürebilir.
Resmen "şoför" mü dedin ona?
Hey. Dün onunla belki on defa vedalaştık.
Sonuncunun son olacağına söz verdik.
-Ama şimdi kimden akıl alacağız? -Evet.
Benden tabii ki.
Camille 2.0 olmaya hazırım.
Dinleyici peruğumu taktım.
Peki, yeni Camille.
Bu işte mutsuz olduğumu biliyorsunuz, değil mi?
Evet, biliyoruz. Biliyoruz.
Tye, çok ayıp.
Kimse sana o sıkıcı işe girmeni söylemedi.
Ian'ın hayalinin peşinden gittiğini görüyorum
ve kıskanıyorum.
Ben de mi bunu yapmalıyım?
Böyle ani bir değişiklik yapmak çılgınlık mı?
Seni anlıyorum.
Ben de aynı şeyi yaşıyorum.
Melissa ona taşınmamı istedi.
Tanrım, bu inanılmaz!
Yaşasın aşk!
Ama kapıyı kapatmadan ciddi bir ilişkiye nasıl başlayabilirim?
Neye? Ne kapısı?
Hiç.
Yani o istifa etmeli mi?
Ben taşınmalı mıyım?
Hu, yeni Camille.
Umurumda değil.
Power 105, şarkımı çalmıyor.
Konuşmamız gereken şey bu, sıkıcı karılar.
-Kendi başımızayız. -Evet.
Bu durumda Camille'i örnek alırsam,
en korktuğumuz şeyi yapalım derim.
Risk ne olursa olsun.
BRANDON J ARANIYOR
Alo?
Bir günde iki kere. Ne oluyor?
Evet. Anne, seni buraya çağırdım
çünkü bilmeni istedim ki ben...
İşten ayrıldım.
Ne yaptın?
İşten ayrıldım.
Ben gittikten sonra.
Mecburdum. Üzgünüm. Çok mutsuzdum.
Çok şaşırdım.
Başka iş buldun mu?
Hayır, henüz değil.
Ama biraz birikimim var, bir süre idare ederim.
Başka iş bulmadan niye ayrıldın?
Çünkü kendi işimi kurmak istiyorum.
Hayır!
Anne, evet.
Hayır. Evet.
Bak, anlıyorum.
Beni sevmenin sebebi
nihayet bütün arkadaşlarına benden,
Chase'teki işimden ve hoş sevgilimden övünerek bahsetme
fırsatın olmasıydı.
Ama anne, o işten nefret ediyordum.
Bana göre değil.
Yazıklar olsun.
Şunu da bil ki...
Sana dair her şeyi seviyorum.
Sen benim çocuğumsun.
O işi ya da herhangi bir işi sevmemin nedeni
geçimini sağlıyor olmandı.
Kendi paranı kazanıyordun.
Kusura bakma ama senin bana kendi paramı
kazanmamı öğütlemen ironik değil mi?
Maddi olarak babana bağımlı olduğum için
seninle gurur duyuyordum.
Bu dinamiğin nasıl olduğunu bilirim.
Ben ona kızarım, o bana kızar.
Birbirimizi seviyoruz
ama para her zaman sorundur.
Şimdi bizim için de öyle olacak.
Anne, hayır. Bir iş planım ve başlangıç param var.
Baban da işi başarılı olmadan önce
bunları yaşadı.
İş kurmak için çok paraya ihtiyacın var.
Ve işler zorlaştığında
bize geleceksin
ve işte o zaman işler değişecek.
Peki,
çocuklar için spor salonum başarılı olduğunda
özrünü kabul edeceğim.
Para istemeye geldiğinde ben seninkini kabul edeceğim.
Stephen? Alo?
Telefonlarımı açmayacak mısın?
Ne oluyor?
Seni görebiliyorum.
Ne yapayım?
Aramalarına dönemediğim için üzgünüm,
bölümümün tasfiyesiyle uğraşıyordum.
Bir saniye. Tasfiye mi?
Bölüm kapanıyor.
Tanımını biliyorum.
Ben neden duymadım bunu?
Haberleri oku. Şirket birleşmesi.
Shade Room, Tamar'ın The Real'dan
kovulması haberiyle çalkalanıyor.
Buradan bahsetmemişler.
Peki, yeni sorumlum kim?
Sadece birkaç seçkin sanatçıyı tutuyorlar.
Ya, ben seçkinim.
Değilsin Angie.
Artık anlaşman yok.
O ne demek be?
Bir neslin sesi olmama ne oldu?
Koyu tenli kızlara Beyoncé kariyeri yapabileceklerini gösterecektik hani?
Bitti Angie.
Hayır! Flow Into You patlayacaktı.
O şarkıyı ruhumla yazdığımı kendin söyledin.
Albümü bitirmemiz gerek!
Albüm falan yok!
Hiçbir şey patlamayacak! Belki Sanatçı ve Repertuvar sorumlumuza
saçmaladığını söyleyip
yazmadığın şarkıyı yayımlamamalıydın.
Flow Into You'yu kimse çalmıyor
çünkü kimse beğenmiyor.
Ötekini yayımla o zaman.
-Bir şeyler yap. -Kimse sana bir kuruş daha yatırmaz.
Bu arada, gün sonuna kadar evden çıkman gerekiyor.
Evim.
Hayır, şirketin evi.
Ve çıkıyorsun.
Ve ben...
Hayır. Güvenliği çağırtma bana.
Güvenliğe paranız var demek.
Sen bir yalancısın.
Anı kitabımda seni yerin dibine sokayım da gör.
Yıkın dağları
Bağırın, çığırın, haykırın
-Derdin ne senin? -Çek ellerini!
Toplanmanı bekleyebilirim, sonra da istediğin yere bırakırım.
Alo! Burada oturanlar var.
Birlikte yaşamaya başlayınca
çamaşırları yine ayrı yıkarız, bu kadar şey katlayamam.
Neyin var?
Sana söylemem gereken...
Bunu kimseye söylemedim.
Beni korkutuyorsun.
Hayır. Korkacak bir şey yok.
Sadece taşınmanın neden hemen olamayacağı hakkında.
Yeni bir hayata başlamadan önce eskisini bırakmalıyım.
Daha da kafam karıştı.
Mel...
Ben...
Aslında...
Evliyim.
Sen...
Ne?
Biliyorum.
Arkadaşlarım bile bilmiyor.
Üniversiteden önce, hâlâ Georgia'daydım ama orada olmak istemiyordum.
Eşcinseldim ve olmak istemiyordum.
-Adı Brandon. -Erkek mi?
-Evet. -Harika.
Şimdi aptalca ama...
Başka lezbiyen tanımıyordum.
Bunun bir seçenek olduğunu bile sanmıyordum.
O da lise boyunca benim en iyi arkadaşımdı.
Bir gün birlikte takılıyorduk ve seviştik.
İlk öpüşmem.
Ne hissetmem gerektiğini bilmiyordum ve hiçbir şey...
Hissetmedim.
Sanki odanın diğer ucunda oturmuş,
bu adamı öperken kendimi izliyordum, yeterince iyi biri olduğunu düşünerek.
Evlenebiliriz, normal olabilirim
ve kadınlara karşı hissettiğim bütün o saçmalıklar,
bilmiyorum, geçer sanıyordum.
Ama tabii ki öyle olmuyor.
O hisler gittikçe yoğunlaştı.
Ona söylemek istedim.
Denedim. Milyonlarca kez denedim.
Ama çok tatlıydı.
Tek bahsettiği şey geleceğimiz ve yapabileceklerimizdi.
Onu incitmeye kıyamazdım.
Sen de kaçtın mı?
Ve hiç arkama bakmadım.
Ortadan kaybolmanın onu inciteceği aklına gelmedi mi?
Biliyorum... Biliyorum.
İşte bu yüzden bu hikâyeyi hiç kimseye anlatmadım.
Ama seni seviyorum ve...
İlerleyebilmemiz için dürüst olmak istiyorum.
Üzgünüm Tye.
Bu tam anlamıyla bombok bir durum.
Bunu benden sakladın mı?
Bunca zaman.
Uzun zamandır azap çekiyorum.
Ama bu konuda bir şey yapacak kadar değil.
Bu bencilliğin de ötesinde bir şey.
Bizim ilişkimizde korkarsan ne olacak?
Yanlış hayatta olduğuna karar verip çekip gidecek misin?
Bebeğim, hayır. Bu...
Bu asla olmaz.
Evet.
Eminim kocan da öyle sanmıştır.
Ben... Evet, bilmiyorum...
Molaya ihtiyacım var.
Şu an için mi yoksa...
Gitmeliyim.
Lütfen, bunu yapma!
Lanet olsun!
Amma uzun sürüyor.
Evet.
Bana kızmaya devam edecek misin?
Hayır, iyiyim, sadece yorgunum.
Ben bunu tek başıma hallederim.
Sen eve gidip biraz uyusana.
Nevresimi paketledik. Hem kiracı sabah gelecek,
orada olmam garip kaçar.
Kiracı gelirse
bu işi halleder etmez gideceğimizi söylersin.
Anlayacaktır, planlar değişir.
Hayır, Ian. Planlar değişmez.
İnsanlar çuvallar, bu da planları değiştirir.
Tamamen haklısın.
Ama hiç böyle bir şey duymadım.
Geçerlilik süresi niye gerçek değil?
Bir Google araması yeterdi.
Kızma ama sen de bilmiyordun.
Niye hep bana bağlı ki?
Herkes plan değiştirebilsin diye sorumluluğu ben mi almalıyım?
Hayatım boyunca annemin beni hiç düşünmeden
plan değiştirmesiyle uğraştım.
Sadece... Nefes al.
Nefes almak istemiyorum!
Plana sadık kalmak istiyorum!
Ama bir anda bütün kariyer planımı değiştiriyorum.
-Oha. Annem miyim yoksa? -Camille, annenden başkası annen değil.
O pasaport çocuğumuz olsa?
Planın değişince okuldan almayı unutsaydın?
Çocuğumuz mu var?
Bilmem, var mı?
Yoksa plan değiştirdin diye devlet mi aldı?
Camille.
Nerede kalıyoruz?
Ev sahibi aileyle.
-Ne kadar? -Sadece...
Birinin misafir odasında ne kadar kalacağız?
Altında çalıştığın şef iş garantisi veriyor mu?
İpin ucunu kaçırdın.
Evet çünkü bu belirsizlik saçmalığına katlanamıyorum!
Sıradaki?
Merhaba.
Acil mi olacak?
Evet. Uçağım var.
Vardı. Kaçırdık çünkü bilirsiniz, planlar değişir.
Kime anlatıyorsun?
Bir gecede yenileme 1.000 dolar 12 sent.
Bin dolar mı?
Bu kadar pahalı olduğunu hiç bilmiyordum.
Yine "Google'lasaydın" keşke.
Kredi kartını versene.
Limitim yok.
Ne?
Ne satın aldın?
Neyse, sorun değil.
Ben hallederim. Her zamanki gibi.
Bu karttan 600 dolar çekin, kalanını da bu karttan.
Çekmezse bundan 250 alın,
bundan da üstünü.
Kararların, çok büyük kararların olayı şu,
öyle zorlu olabilirler ki
o kararları vermek bazen bir ömür sürer.
Tarih, bir erkeğin hayalleri için fedakârlık yapıp
her şeye baştan başlamak zorunda kalan kadınlarla dolu.
Bazense bir gün sürer.
Hey. Yürüyüş nasıldı?
Ama bir anda tüm kariyer planımı değiştiriyorum.
Oha. Annem miyim yoksa?
Ve bazen ömründen dolayı...
Bu belirsizlik saçmalığına katlanamam!
...o günden dolayı...
Ve çok pişmanım.
...bir anda...
Taksi iki dakikaya gelir.
Ben gelmiyorum.
-...karar verirsin. -Ne?
Üzgünüm.
Biliyorum bu...
Gelemem.
Dur. Bebeğim.
Hayır. Dün gece hiç uyumadım ve...
Pasaport olayı başımıza gelen en iyi şeydi,
bana düşünme fırsatı verdi.
Enine boyuna düşündüm.
Gitmeye karar vermen aylar sürdü, o...
O düşünmek değil miydi?
-Bir stresli gece geçirdin ve... -Yapma bunu.
Kulağa nasıl geldiğini biliyorum.
Sanki
kaosa geri dönüyor gibiyim çünkü buna alışkınım.
Bebeğim, Paris kaos değil.
Senin için değil.
Hayalinin peşinden gidiyorsun.
Ama ben bunun neresindeyim?
Sen hayalimin en büyük parçasısın.
En büyük parçası.
Ama gitmek, burada istediğim hayatı geride bırakmak...
Arkadaşlarımı, işimi, sokağımı.
Ben bu değilim.
Gelsem bile yanındaki ben olmazdım.
Belki Paris'te çok iyi olurdum
ama seninle
belirsiz bir gelecek için her şeyi bırakamam.
Sen kendin için en iyisini yapmalısın.
Ben de kendim için en iyisini.
Peki ya bizim için doğru olan?
Saçma olan ne biliyor musun? "Biz."
Yani eski "biz"
sen buradaki hayatımızı yok edince bitti.
Sabit bir düzene ihtiyacım var.
Ne yani? Hem gelmiyor hem de benden ayrılıyor musun?
Ve bu beni kahrediyor!
Ama uzak mesafe, Skype
ve paramız olursa tatiller?
Yarım yamalak bir ilişki demek.
Ve "biz"...
Bundan daha fazlasını hak ediyoruz.
Hayalinin peşinden git.
Gerçekten başarmanı dilerim.
Kalbimi kırıyorsun.
Kendi kalbimi kırıyorum.
Alt yazı çevirmeni: Nurale Aksu
Proje Kontrol Sorumlusu Cem Arıkan