We wszystkich kulturach motyw pięknej, białej księżniczki,
która żyła długo i szczęśliwie, wpajano dla rozrywki wszystkim dziewczynkom,
żeby je rozczarować w latach dorosłych.
Skoro bajka kończy się tym, że mężczyzna posiada kobietę,
nietrudno zrozumieć,
jak rozczarowujące i mylące są współczesne randki i związki.
Kobiety są uczone, żeby czekać na mężczyznę,
a ten początek jest de facto szczęśliwym zakończeniem.
Dziś nawet księżniczki nie chcą być księżniczkami.
Zamiast tego biorą nadgodziny w pracy, aby dostać wymarzoną posadę.
Któregoś dnia dziewczynki dorastają
i uzmysławiają sobie, że wymarzone, bajkowe życie nie jest zagwarantowane.
Zapraszam wszystkich do salonu.
Przedstawię nową osobę na wydziale.
Zanim przejdziemy do rzeczy, chcę powiedzieć:
Melbo, jedzenie było dziś nieprawdopodobne.
Naprawdę długo szukaliśmy tego profesora.
Szukaliśmy wszędzie, aż go znaleźliśmy.
Oczywiście.
Przedstawiam wam...
-doktora Obinnę... -Tseggai.
Tseggai. Tak.
Sporządziłam notatkę, żeby przedstawić jego osiągnięcia.
Ma ogromne doświadczenie i liczne wyróżnienia.
Jest stypendystą Rhodesa, ma doktorat z Northwestern,
ostatnio był przewodniczącym
wydziału antropologii w Sarah Lawrence,
od dawna współpracuje z NPR...
I już. To koniec.
Doktor Pruitt zatrudniła kogoś na stanowisko adiunkta.
Kurczę. Cam...
Wiesz, co jest w tym wszystkim najgorsze?
Jest czarny. Jak Nigeryjczyk. Mówi 13 językami.
Ma 17 stopni naukowych. Po prostu ideał.
Nie rozumiem, dlaczego to jest najgorsze?
Nie. Oczywiście. Cieszę się z powodu Obinny,
że osoba ciemnoskóra dostała pracę.
Brawo!
Po prostu...
Jeśli mam być szczera, byłoby mi łatwiej,
gdyby doktor Pruitt zatrudniła białego.
Wtedy mogłabym zwalić winę na rasizm, seksizm,
wszystko byłoby lepsze od prawdy,
czyli...
Nie nadaję się.
Miałam plany, marzenia,
-ale nie umiem ich zrealizować. -Nie. Pieprzyć ich.
Pieprzyć Pruitt.
Dobrze dla brata, ale pieprzyć resztę wydziału.
Nie są ci potrzebni. To oni cię potrzebują.
Mogłabyś się ze mną przenieść na Uniwersytet Chicago.
-Nie sądzę. -Za parę tygodni zaczynam tam pracować.
Zdążyłabyś zakończyć semestr.
Zadzwonię do doktor Elam.
Chętnie by cię wzięli na semestr lub dwa.
-Od razu zadzwonię do doktor Elam. -Przestań.
Mam pecha do chłopaków, którzy chcą mnie wyciągnąć z Nowego Jorku
i źle się to kończy.
To było wtedy.
Świetnie byśmy się bawili w Chicago.
Wszędzie byśmy się świetnie bawili.
Racja.
Gdziekolwiek będziesz, jeśli będziemy daleko od siebie,
wystarczy mi porządny seks przez Skype'a i w porządku.
Załatwione.
Zmykam do sypialni, żeby się przygotować do seksu przez Skype'a.
-Teraz? -Teraz!
Nie jestem nic winna Brandonowi.
Nie jestem koszykarzem, który zdradza swoją licealną miłość
i matkę trojga dzieci z jakąś białą,
nieletnią, której też robi dzieci!
Bardzo to konkretne.
Uważam, że Brandon powinien podpisać dokumenty i żyć dalej!
Pytanie, ile zabierze, jeśli zacznie żyć dalej.
Dlatego zawsze podkreślam, jak ważne jest rzetelne prowadzenie dokumentacji.
Bardzo pomocne.
Ile za to zapłacę?
Po 10 latach małżeństwa wyliczenia się zmieniają.
Brzmi jak mnóstwo kasy.
Mnóstwo to mało powiedziane. Raczej bardzo, bardzo dużo.
Uruchomiłaś firmę już po ślubie.
Brandonowi formalnie przysługują zyski z działalności gospodarczej
do końca życia, a przynajmniej dopóki istnieje firma.
Nie wierzę, że stworzyłam jedną z niewielu
firm technologicznych prowadzonych przez
ciemnoskórą lesbijkę i ma mi ją odebrać jakiś mężczyzna?
Jestem z tobą od początku. Mnie też to dręczy, wierz mi.
Możemy pójść z tym do sądu, ale prawdopodobnie przegrasz.
A proces pochłonąłby jeszcze więcej pieniędzy.
Najlepsze wyjście to sporo kasy, żeby się odczepił.
Na zabójcę?
Wiem, że nie, ale to mi poprawiło humor.
To było niesamowite.
Najlepsze. Poznałem bratnią duszę i to w spektaklu.
-Ale ze mnie szczęściarz. -Więc...
cieszysz się, że w tym grasz?
Zarabiam na chleb, jestem ubezpieczony
-i występuję. -I to ci wystarcza?
Marzę o czymś więcej, ale i tak jestem szczęściarzem.
Nie pracuję na etacie.
-Płacą mi za to, co kocham. -Tak.
Po prostu...
Zawsze marzyłam o czymś więcej.
Myślałam, że będę gwiazdą.
Ale teraz myślę, co będzie,
jeśli nią nie zostanę?
Czy wystarczy mi mierność?
Wy chyba żartujecie?
Popieram piękną, czarną miłość, ale nie pieprzcie się na scenie.
Przyszliśmy wcześniej i nas nakryłeś.
Znowu? Teraz rozumiem, dlaczego mi nie odpisałaś, Angie.
Próbowałem się skontaktować. Chcę, żebyś wzięła główną rolę.
Którą?
Georginy.
Pokojówki, która śpiewa „nie, nie, nie...”
pod koniec aktu pierwszego?
Właśnie tej.
Perla straciła głos i się wycofała.
Ubieraj się i do roboty!
Awansowałam przez łóżko nawet o tym nie wiedząc! Czad!
Quinn.
Jest piękna.
Czuję się jak księżniczka Disneya.
O ile księżniczki Disneya były eleganckie, wysublimowane. I czarne.
Tak. Cieszę się, że się cieszysz.
Będziesz piękną panną młodą.
Kilka drobnych poprawek z tyłu i będzie idealnie.
Podrzucę ci ją jutro wieczorem.
Pójdę po szpilki.
Jesteś pewna, że nie dasz rady przyjść na ślub?
Niestety. Nie mogę.
Ian jest byłym mojej najlepszej przyjaciółki.
Nawet szycie tej sukni było naruszeniem zasad przyjaźni.
Nic już nie mów. Camille nie chce, żebyś tam była.
Nie! O Boże! Nie!
Camille cieszy się waszym szczęściem.
Bardzo się cieszy. Ma nowe życie.
Jest szczęśliwie zakochana w Jamesonie.
Wszyscy są szczęśliwi.
Po prostu chciałabym tylko utrzymać pokój.
Bo przecież jest pokój, nie ma wojny.
Będzie pokój, spokój i miłość.
Chcę tylko mieć pewność, że postępuję właściwie.
Hej, Quinn.
Isabelo.
Byłyśmy dziś umówione, czy...
Przyniosłam tylko pluszaka z kręgielni,
którego wygrałyśmy dla J.J.'a.
Szybko wyszliście. Musiał mu wypaść.
Tak. Dziękuję.
Zabrałam syna chłopaka na kręgle.
Mojego chłopaka, Shawna.
Wiedział o tym.
Dobrze.
Świetnie. Zostaw go tu i...
Dobrze.
Coś jeszcze? Jestem zajęta.
Tak.
Super.
O czym mówiłyśmy?
O właściwym postępowaniu.
Co to ma znaczyć?
Tak. Jasne. Właściwie.
Uwielbiam postępować właściwie. Zawsze tak robię.
Chyba wszystko już jest dobrze.
Możesz się przebrać, a ja jutro ją podrzucę.
Nie robimy...
Ach, szpilki. Tak, oczywiście.
-Szpilki. -Dobrze.
Zepniemy cię szpilkami.
Cześć, Tye. Widziałaś ten program...
Przestań chrzanić. Mam dość twoich gierek.
Co?
Od dawna czekam, aż podpiszesz dokumenty rozwodowe.
To jasne, że chcesz forsy. Zatem 25 tysięcy. Podpisz i idź.
To nie... Kto mówił cokolwiek o pieniądzach?
Nie udawaj.
Mam dość tolerowania cię w domu, gdy ty próbujesz mi ukraść firmę.
Harowałam na to gówno! Sama.
Nie dostaniesz więcej niż 35 tysięcy.
Masz. Podpisz. I bierz swoje rzeczy.
Co się z tobą stało?
Stałam się sobą.
Nie podpisałem dokumentów, ponieważ,
może dziwnie to zabrzmi,
brakuje mi ciebie.
Wiem, że gdy podpiszę, to będzie koniec.
Więcej cię nie zobaczę.
Nie walczy się o związek szantażem.
Ale można rozstać się z kimś przez szantaż?
Rzuciłaś mnie bez pożegnania, nie zostawiając nawet numeru telefonu.
Umarłabym, gdybym została w Georgii...
Rozumiem.
Musiałaś się ujawnić i odnaleźć siebie, świetnie.
Na szczęście. Ale czy było warto?
Zerwałaś kontakt ze mną, z rodziną,
ze wszystkimi, którzy cię kochali. Po co?
Nie spotykasz się...
Masz kilka przyjaciółek, ale nie dzwonią, gdy coś poważnego się stanie?
Nie manipuluj. To moje siostry.
Może nie umiem aktualizować dokumentów.
Gdybym była w tym lepsza, nie byłoby cię tu.
Ale przepraszam cię.
Nie zasłużyłeś na takie potraktowanie.
Żebyś wiedziała.
Ale posłuchaj.
Ty zasługujesz na to, jak ja cię potraktuję.
Myślisz, że tu chodzi o kasę?
Dobrze.
Niech tak będzie.
Proszę.
Cześć.
Jestem pierwsza?
Te zdziry zawsze się spóźniają.
Angie nie przyjdzie. Jest na próbie.
Camille się trochę spóźni, bo...
Bo podałam jej inną godzinę,
gdyż chciałam z tobą porozmawiać o czymś w cztery oczy.
O Boże. Nie dam rady ogarnąć kolejnego dramatu dzisiaj.
Co? Nie.
Żaden dramat. Pestka.
Albo i nie.
Poważna sprawa.
Ja...
Wiesz, że zawsze nienawidziłam okry?
„Nienawiść” to bardzo mocne słowo.
Nie miałam fobii na punkcie okry.
Po prostu okra nie była dla mnie.
-Rozumiesz mnie? -Próbuję.
Dobrze. I przez całe życie byłam...
fanką niewyszukanych burgerów, wiesz?
A ostatnio myślę o okrze i wzbudziła u mnie pewne...
zainteresowanie.
Chciałabym rozwikłać tę szaradę.
Czy okra to cipka?
I rzecz w tym...
Nie zrozum mnie źle.
Bo nie jest tak, że już nie lubię burgerów, skądże.
Burger jest miły, uroczy i szczery,
ale intensywnie myślę o pewnej konkretnej okrze i...
Chcesz przelecieć kobietę?
O Boże! ja nie...
Dobra, słuchaj.
Na razie nie chcę tego nazywać niczym więcej niż ciekawością.
Byłam obiektem ciekawości
zbyt wielu heteroseksualnych lasek,
eksperymentalnych nocy i fantazji,
w które się zaangażowałam, a później mnie zraniono.
Pozwól więc, że dam ci radę.
Może daj sobie spokój z okrą, aż będziesz pewna, czego naprawdę chcesz!
Ojej. Ja...
Przepraszam, Tye. Nie chciałam cię urazić.
Nie. Wybacz.
Po prostu.
Skłamałam o moim eks.
Nie chcę, żeby dziewczyny się dowiedziały, ale jeszcze mi nie dał rozwodu.
Co?
Myślałam, że jestem za wcześnie. Straciłam coś?
Nic.
Plotkujemy o pogodzie.
Co kombinujesz?
Nic.
Wszystko. Nie wszystko, ale sporo.
Dzieje sporo ważnych nieważnych rzeczy.
Jameson chce ze mną wyjechać do Chicago.
-Cholera. -Każdy facet chce wyjeżdżać?
Nie każdy, ale tak, to już było.
Ten drugi, który chciał, żebym wyjechała, Ian...
Pominęłam drobny szczegół, opowiadając wam o nocy porwania.
Ian powiedział, że wciąż jest we mnie zakochany.
A gdy tylko to powiedział, pojęłam,
że ja też to czuję.
Jestem zakochana w Ianie.
-Powiedziałam to. -Boże!
Jesteś jak Rachel McAdams z Pamiętnika!
Masz dwóch dobrych mężczyzn.
Może pomówmy o tym, jak straszne jest zakończenie tego filmu?
Dziewczyna dostaje Alzeheimera, zapomina, kim jest jej mąż,
i oboje umierają.
-Chwila. Spoiler. -Zapomniałam o końcówce.
Ale to nie jest film. To jest życie.
-Poradźcie mi, co robić. -Powiedz mu.
Raz go spławiłaś.
Powiedz mu, co czujesz, bo po ślubie będzie za późno.
A to, jeśli powiem, a oni się rozstaną, nie będzie świństwem?
Takim jak pozwolenie im na ślub,
choć wiesz, że on cię kocha?
Nie wiem.
Tak?
Jedno, czego jestem teraz pewna to fakt,
że Jameson jest mężczyzną z moich bajkowych marzeń.
Jest szczęśliwym zakończeniem.
Co mam robić?
Wybrać nowy początek?
Czy głos serca?
Tak. Sporo dziś takich dylematów.
O Boże.
Przypomniałam sobie o najgorszej dziś wiadomości.
Musimy znów zmęczyć pieprzone Uciekaj.
Dzień premiery
Tak!
Dzień premiery
Chodźmy! Boże!
Angie?
Angie, hej!
Cześć.
Wiem, że źle zaczęliśmy znajomość.
My?
Ale chcę powiedzieć, że ta rola to twoje przeznaczenie.
Ja, spektakl i wszyscy skorzystają na tym.
Jestem pamiętliwa. Pa, dziewczyno.
Zapraszam, chodźcie tu.
Wszyscy czekaliśmy na tę chwilę.
Mam fascynujące wieści.
Produkcja przekazała mi list od samego pana Jordana Peele'a.
O Boże.
Jordan chce, żebyśmy przeczytali go przed dzisiejszym występem.
Tak!
„Cześć wam.
Dowiedziałem się, że robicie musical Uciekaj
a jedna z waszych aktorek, Angela Wilson...”
Wiecie.
„Przesłała nam uwagi do scenariusza i powody, dla których tancerka"
-„powinna mieć więcej kwestii i solo”. -Moja Angie!
Później mi podziękujecie.
„Wyobraźcie sobie moje zaskoczenie, że ze względu na brak praw do adaptacji
oraz potwierdzenia,
musical się nie odbędzie".
Co do chuja?
Nie...
Jestem gwiazdą! Przedstawienie musi trwać!
„Załączam nakaz zaprzestania od mojego adwokata”.
-Świetnie! -„To przedstawienie nie może się odbyć”.
„Dyrektorowi teatru powiedziano,
że musical Uciekaj, ma, cóż, uciekać”.
Szósta runda.
Jordan jebany Peele.
Pierdol go.
Ale ja go uwielbiam.
Jest najlepszy. A ten film...
Taki utalentowany.
Moja porażka ma déjà vu.
Tak jak z kontraktem płytowym.
Przełknęłam dumę,
harowałam, ale wszystko to na nic.
Może nigdy nie będę gwiazdą.
Angie!
Angie potrzebuje planu B.
Nie poddawaj się.
Nie poddawaj się!
Nie, plan B, zanim zamkną CVS.
Ja i Eric kiepsko się zabezpieczaliśmy.
To działa tylko przez trzy dni.
Ja też muszę zmiatać.
Brandon myśli, że zabierze mi pieniądze,
ale nie weźmie ich z mojego pokoju gościnnego.
-Pieprzyć go! -Tak jest. Spierz mu tyłek.
Chcesz wsparcia?
Sama sobie poradzę.
Barman, jeszcze jedna kolejka.
A nawet dwie.
Dzięki, Richard.
Na zdrowie.
Kiedy ostatnio byłyśmy takie pijane?
-Ja nigdy. -Kłamiesz, flądro.
Pamiętasz dwudzieste piąte urodziny w Six Flags?
Cholera!
Mamy dożywotni zakaz wstępu.
Boże! Dobre czasy.
Ale od tamtej pory nie było takiego wieczoru.
Wiesz co?
Boję się, że mój student mnie zobaczy,
sfilmuje i zostanę zwolniona.
A ja się boję...
-Boję się ogólnie. -Wiesz co?
Było dobrze. Przez taki długi czas.
I co to nam dało?
Nic!
Bo próbowałyśmy sprostać oczekiwaniom.
Po co?
Zajmijmy się sobą!
Tak!
Życie...
Nadchodzimy!
Brandon, wynoś się z mojego domu!
Brandon!
Co jest?
Musiałaś się ujawnić i odnaleźć siebie, świetnie.
Ale czy było warto? Nie spotykasz się...
Wal się.
Biedna Tye.
Potrzebuję przerwy.
Proszę, nie rób tego!
Będzie wspaniale.
Jest Dard.
-Cześć. -Hej, Dard!
Dasz nam trochę szampana z Harlemu?
-Dwie butelki! -Dość już dziś wypiłyście,
-ale może następnym razem. -Nie!
-Jesteście przepiękne. -Dobrze.
-Dzięki. -Nawzajem.
-Czy on do mnie uderzał? -Myślę, że tak.
Hej, Harlemie, robimy nas.
-Ale jakich „nas”? To dobra forma? -Nie wiem.
Brzmi jak słowa.
Chyba właśnie popuściłam.
Nie szkodzi. Wyschnie.
Wiesz, Quinn?
Nie wyobrażałam sobie życia bez uczelni.
Ale czy w końcu nie należy powiedzieć „pieprzę to”?
I przestać próbować się wepchnąć?
Jasne.
-Oczywiście. -Tak.
Rezygnacja z Chase była moją najlepszą decyzją.
Czekaj. Uważasz, że powinnam zrezygnować?
Skądże. Po prostu mówię.
Mam odejść?
Camille.
Co tu robisz? Jest późno.
Pięknie pani wygląda w nocy.
Dziękuję. Czuję, że jesteś po kilku drinkach.
Po kilkudziesięciu. I wie pani co?
To nie zmienia faktu, że mam dość prób udowodnienia,
że się nadaję, bo ja o tym wiem.
I wie pani co jeszcze?
Zdaję sobie sprawę, że powinnam prowadzić badania, dzienniki i inne takie,
ale jestem dumna ze swojej obecności w mediach społecznościowych.
Wie pani, dlaczego istnieją listy oczekujących na moje zajęcia?
Dlaczego liczba czarnych magistrów antropologii
wzrosła w ostatnich latach?
Bo nie tylko mnie widują, ale też mają do mnie dostęp.
Dlatego wiedzą, że mogą być tacy jak ja.
Media społecznościowe tu zostają, bez względu na pani zdanie.
A ja nie.
Rezygnuję. Wynoszę się.
Camille, jestem niemile zaskoczona.
Rozmawiałaś z innymi uczelniami?
Nie. Pierwszy raz w swoim dorosłym życiu
nie mam planu na przyszłość i wie pani co?
To świetne uczucie.
Spróbuj nie spaść ze schodów.
Do zobaczenia nigdy, doktor Pruitt.
O cholera.
-Dobrze się czujesz? -Tak.
-Wstawaj. -Cholera. Boże. Zrobiłam to.
Teraz twoja kolej. Idziemy po twoją laskę.
Wysadziłam w powietrze swoje życie.
-Tak. -W powietrze.
-Cześć, suko! -Cześć!
Mówiłaś, że jeśli ją zastaniesz, to będzie przeznaczenie.
Jeśli tam wejdę, obiecaj mi, że jeśli coś powiem,
to nie będziesz robić mi dziwnych akcji?
A jeśli się rozmyślę, nie będziesz na mnie wściekła.
Quinn, to, kogo kochamy, absolutnie nas nie określa.
Dobrze?
Szczerze mówiąc, gdybym miała cię oceniać, było mnóstwo facetów,
dla których zerwałabym tę przyjaźń, wiesz?
-No. -Ale ona przynajmniej ma pracę.
-To prawda. -Tak.
-Dobrze, idę. -Dobrze.
Isabelo.
Ja tylko...
Jaki ładny lokal. Powinnam cię wcześniej odwiedzić.
Dobrze się czujesz?
Tak, dobrze, dziękuję. A ty, dobra kobieto?
-Wypiłaś kilka drinków? -Babski wieczór.
O Boże. Przybory szkolne.
Uwielbiam przybory szkolne. W dzieciństwie ciągle je dostawałam.
Notesy, długopisy, korektor...
-Robią jeszcze korektory? -Tak. Fajnie.
Przyszłam, żeby powiedzieć, że przepraszam za to, że byłam niemiła.
Nie szkodzi. Byłaś zajęta.
Nie. Byłam suką.
Pieprzoną suką, okej?
Byłam jak jedna z moich klientek lub moja mama.
O Boże. Zachowałam się dość dziwnie,
ponieważ mnie zaskoczyłaś,
bo nigdy nie brałam pod uwagę okry.
Rozumiesz?
Poza tym nikt nie proponował mi okry w taki sposób,
więc bez względu na to, czy przyjmę tę okrę, czy nie,
nie chcę, żebyś poczuła się jak okra, którą wyrzuciłam do śmieci.
Nie proponowałam ci żadnej okry.
No jasne, bo nie dałam ci takiej możliwości.
To ważny krok, ale skąd mam wiedzieć, jeśli nie spróbuję?
Chciałam spróbować. Oto moja próba.
A zatem.
Isabelo, czy pójdziesz ze mną na randkę?
Zgodziła się!
To już oficjalne!
Jestem LGBTQ, kochanie!
Czekaj, bzyczę. Bzyczę jak pszczółka.
Bzyczę w samochodzie
O cholera. Mira.
Miałam zawieźć jej suknię do Palace.
Kończymy wieczór?
-Nie. -Jedziemy do domu.
-Odwieziemy cię. -Nie, skądże.
Wiesz co? To, że zobaczy suknię, nie zmieni faktu,
że on i tak weźmie ślub.
Dobrze. W porządku.
Wejdę, wyjdę i załatwione.
Dobrze.
-Okej. -Tak.
Ale dziwnie.
Nie byłoby dziwniej, gdybym to ja tam poszła?
-Racja. -Tak.
-Pośpieszę się. -Jasne.
Częścią wspólną wszystkich klasycznych bajek
jest niechlubny zwrot akcji „wszystko stracone”.
Księżniczka jest bezradna.
Jej los spoczywa w rękach mężczyzny.
Czy przybędzie ją uratować?
A może sama się uratuje?
WITAMY NA ŚLUBIE MIRY I IANA W WILLARD BALLROOM, 2 PIĘTRO
Panie i panowie,
oto pierwszy taniec państwa Walkerów.
Camille?
Cholera.
Cześć.
Przyszłam tu z Quinn.
Przyniosłam suknię Miry.
Jest przepiękna.
Szukałam toalety i nie mogłam znaleźć.
Tak.
-Łazienka jest na korytarzu. -Tak.
Po co ci to?
Gdy jestem pijana, zabieram znaki.
Odłożę go na miejsce.
-Poszukam toalety. -Tak.
Słuchaj...
Nie przyszłam tu, żeby skorzystać z łazienki.
Nie wiem, czy liczyłam na to, że temu zapobiegnę,
czy na to, że ty to zrobisz, ale...
Wyznałeś, że mnie kochasz.
Z wzajemnością, Ianie.
Kocham cię i nie mogę tego zmienić.
Jesteś moim domem, moim sercem.
Odkąd się poznaliśmy przed laty,
to nigdy nie przeminęło.
Dlaczego mi to mówisz dzień przed ślubem?
Dlaczego bierzesz ślub, skoro wciąż mnie kochasz?
Słuchaj, Cam, to była szalona noc.
Poniosły mnie uczucia...
-Nie kochasz mnie? -To nieważne.
-Ważne. -Nie.
za parę godzin moja rodzina, rodzina Miry, nasi znajomi
przyjdą na nasz ślub.
Biorę z nią ślub.
To nie jest dobra pora na taką rozmowę.
A może to właśnie najlepsza pora.
Czy mnie kochasz?
Powiedz, że nie, że to była kwestia tamtego wieczoru, a pójdę sobie.
Ale musisz to powiedzieć.
Camille...
Tak.
Kocham cię.
Co teraz?
Raz już złamałaś mi serce.
Pięć lat temu nie byłam gotowa
na taki akt wiary nie wiedząc, czy jesteś zaangażowany.
Kupiłem ci pierścionek.
Co?
Wyczyściłem wszystkie swoje karty, żeby ci go kupić.
Przepraszam...
Może nie mam dużo forsy.
Nie jestem najlepszym kucharzem.
Nie miałem wtedy wiele.
Ale wszystko, co miałem...
oddałbym tobie.
To miał być ślub z tobą.
Zawsze tak miało być.
Napisy: Dariusz Makulski
Nadzór kreatywny nad tłumaczeniem Maciej Kowalski