Este programa inclúe luces intermitentes que poden causar convulsión en persoas
con epilepsia fotosensible. Recoméndase precaución aos espectadores.
- Café? - Claro. Grazas, meu.
- Listo para a semana que vén? - Que pasa?
O curso de evasión dos superhumanos. Temos que repetilo.
Entendo que o necesitemos, pero é o peor.
Na policía adestrabamos corpo a corpo
para defendernos se sacaban un coitelo.
Pero isto é diferente.
Teño que aprender a esquivar
un tipo que dispara raios láser cos ollos,
que controla a mente ou que envía dunha patada un autobús ata a lúa?
Así é o traballo.
Ti estás demasiado relaxado.
A última vez mancaches as costas. Ti...
Merda, nin sequera vas estar aquí, non si?
Síntoo por ti.
Eu estarei en Londres
visitando, comendo nun indio. Pásao ben co láser.
Non vas estar en toda a semana?
Dúas semanas. Matt ten vacacións.
Adora os Beatles.
Quere ir a Abbey Road e visitar Apple Records.
Igual teño tempo para ver cousas que eu quero.
E ides os dous sós?
Estás seguro, Steve?
Pensei que vos levabades coma o can e o gato.
Un pouco si.
Sabes? Matt pasouno mal.
Pero mellorou moito.
Con todo o que me contaches que facía, o de roubar, as drogas...
Como cambiaches iso?
Bos días. Non foi sinxelo.
Cando Molly e eu nos coñecemos,
el vivía con seu pai e estaba descontrolado.
O rapaz era un mamalón.
Ti viches como me deixou o ollo. Pero xa quedou todo atrás.
Encarouse cos seus demos e... conseguiu vencelos.
Eu nunca fixen algo tan difícil.
Estamos orgullosos del, do home no que se está convertendo.
Quere ir a Londres
e Molly e eu aforramos para poder levalo.
Queremos que vexa que apreciamos os seus esforzos.
Non teño fillos propios. Non estaba cando el naceu.
Non lle ensinei a montar na bici nin nada.
Pero cando suba a recoller ese diploma,
ese será o meu fillo.
Toma o tempo que precises.
E se preparo un chocolate quente para o meu rapaciño?
Coma se ti non viñeses chorando cando non tes unha segunda cita.
Que...? Que foi...?
Tiñamos que estar dentro!
Non sei por que confiei nos cálculos imperfectos dun clon.
Clon? Non son...
Este era o plan.
O presidente apúntanos e nós borramos a ilusión da súa seguridade.
Matalo non é suficiente. Ten que ser un espectáculo.
Saberíalo se foses o orixinal.
Meu Deus! Meu Deus!
Que innovador. Faime cóxegas.
Prefiro calibres máis grandes.
Ordénovos...
Que ordenas ti?
Mátao e sigamos!
- Tamén podemos substituírche o ollo! - Son o orixinal!
Steve, coidado!
Perdón polo atraso.
Red Rush, saca este home de aquí.
Hai que evacuar!
Encargarémonos destes dous cando despexemos a zona.
Xa nos encargamos nós.
Retirádevos! Evacuade os civís.
Si, señora.
Merda, correde!
War Woman.
Por favor. Podiades deixarnos tranquilos
para matar o presidente? Collede o día libre.
Non é o noso estilo, síntoo.
Isto non é un espectáculo! Fóra!
Non!
Xuntádevos, xuntádevos, xuntádevos!
- Non vos movades. Estades a salvo. - Xa os teño.
Están a salvo.
- Encárgate do presidente. - Vou!
Síntoo, non adoito moverme tan rápido, pero sodes tantos...
Ai, non. Empeza un e despois...
Síntoo... Non podo...
Agora que está distraído!
Este piso parece despexado. Eu subo e ti baixas.
Xa te teño. Todo irá ben, sairemos de aquí.
Non.
E ti?
Detrás de ti.
De nada.
Saca os soldados de aquí!
Seguimos nós. É moi perigoso para vós.
Cando matemos os Gardiáns da Terra e o presidente,
ninguén nos poderá parar.
Dáme a man!
Xa o tiña eu.
Todo despexado.
Non hai ninguén no edificio, só nós.
Evacuación completada.
Agora podemos centrarnos en acabar con esas bestas.
O CAN ESPIRITISTA
Que, mamá? Saio nun minuto.
- Non teño un minuto. - Mamá!
Non teño xabón no meu baño. Reláxate.
Cambieiche os cueiros. Non tes nada que non vira xa.
Sae de aquí!
Como poden ver, a situación é caótica mentres os Xemelgos Mauler...
Papá está defendendo a Casa Branca.
- El só? - Os Gardiáns tamén están.
Contra quen loitan? Os Xemelgos Mauler.
Parece que non imos almorzar xuntos. Que mágoa.
É a Casa Branca, mamá. É importante.
Xa a reconstrúen dúas veces ao ano.
Se non é o Doutor Sísmico, é a Liga dos Lagartos ou outro.
Non creo que o presidente viva aínda alí.
Non chego tan tarde. Voume duchar.
Espera, ven aquí primeiro.
Non fagades que saque o spray.
Quitemos ese disfrace.
Temos que poñer límites.
A porta do baño péchase por algo
e os pais non deberían falar de sexo diante dos fillos.
Deberías alegrarte
ao ver que teus pais expresan o seu amor con paixón.
Non rosmes e prepárate para ir á escola.
Non podedes esperar ata que marche...
para a universidade?
Que che apetece? París?
Que tal aquela cafetería en Berlín?
Apetécenme aquelas salchichas.
Ides a Best Wurst? Encántame ese sitio.
Tes clase. Xa irás cando aparezan os teus poderes.
Mete o dedo na ferida, papá.
Aparecerán calquera día, fillo.
Incluso os viltrumitas máis tardíos desenvolven
os seus poderes antes dos seus 18.
- Xa verás. - Que non se faga ilusións.
Adeus! Pasádeo ben!
Eu irei camiñando, cos meus pés.
Bos días!
Quería abrandar os zapatos novos.
Os Xemelgos Mauler atacaron a Casa Branca. Vaia.
- Xa o vin. - Non podo crer que os Gardiáns
deixaran que se achegasen tanto ao presidente.
Nin sequera entraron no edificio. E Omni-Man tamén estaba!
Estás obsesionado con el.
Sempre defendes o máis débil.
Tamén es fan dos Yankees?
Si, é atractivo. E ese bigote.
Síntoo. Cousas hetero. Queres xogar esta noite ao Clash Crash?
Quero a armadura do nivel 43.
Non digas o do traballo. Non sexas así.
Cando mercaches o último cómic?
Son moi caros.
O Can Espiritista sairá dúas veces ao mes.
Vaia parvadas che gustan.
Para xa, Todd!
Veña! Deixa de finxir.
Sei que estás toliña por min. Díxomo Marcy.
Es grande e forte, non si?
Xa ves que si.
E cres que por iso me podes acosar?
Non me ignores.
Es lesbiana ou que?
Ai, Señor, xa me gustaría. Deixaríasme tranquila se o fose?
Déixame que busque unha rapaza para poder bicar.
Non. É o dobre de grande ca ti.
Igual ti podes quedar mirando, eu non.
Podo porque non son Omni-Man. E ti tampouco.
Xa veremos.
Penso que Amber deixou ben claro o que sente, Todd.
- Que? De verdade, Grayson? - Mira...
Déixao tranquilo!
Que mirades?
Grazas.
Xa.
Por pouco.
Xa era hora.
Benvido sexa o meu fillo favorito. Fixen polo.
E tamén quentei unhas salchichas alemanas
que che trouxemos hoxe.
Tiven un día moi interesante.
Sinto chegar tarde.
Un dragón estaba atacando Hong Kong.
- Pareino. - Un dragón. Xenial.
Mark ía contar o interesante que foi o seu día.
Adiviñade quen ten poderes!
Estás seguro?
Estou, si. Lancei unha bolsa do lixo ao espazo.
Que ben, fillo, xenial.
Se queres, podemos adestrar mañá.
Que emocionante.
Ben cedo, Mark. Ti durme ben.
Claro.
Fillo, ten paciencia comigo.
Isto vai ser un pouco incómodo para os dous.
Seguro que notaches que non son coma os demais pais.
Túa nai e eu cremos que xa podes saber a verdade.
Xa es maior e xa che podo contar de onde veño en realidade.
A millóns de quilómetros de aquí, no espazo exterior,
está o planeta Viltrum.
É un oasis fresco e azul que está só nun sistema solar parecido ao noso.
Eu nacín nese planeta.
Os viltrumitas somos moi parecidos aos humanos,
pero podemos voar, movernos moi rápido e temos moita forza.
Cando nos facemos adultos,
marchamos de Viltrum, exploramos a galaxia
e, coas nosas habilidades, axudamos mundos menos avanzados.
Eu ofrecinme para axudar na Terra e ser o seu protector.
E coñecín a túa nai.
E tivémoste a ti.
Sei que é moita información xunta,
pero es medio viltrumita, fillo.
E estás medrando.
As cousas cambiarán para ti nuns anos cando chegues á puberdade.
Terás acne,
comezará a cambiarche a voz,
sairache pelo en sitios raros
e empezarás a desenvolver superpoderes.
Coma min.
Superforza e supervelocidade, poder voar e todo iso.
Entendes?
Vou poder voar?
Si, fillo. Vas poder voar.
Vou poder voar.
Non mires abaixo. Deixa de mirar!
Non vou caer.
Vou voar porque podo voar.
E se aínda non podo?
Non. Ben.
Papá dixo que era coma un reflexo: non caerei se non quero.
E se caio, igual non me manco, ou...
O carallo!
Ai, merda.
Ai, Deus.
Non, ai, non. Non.
Vale.
6:00 VOAR CON PAPÁ
Pon uns pantalóns e vamos cara ao ceo, rapaz.
Farei café.
É coma andar sen pensar no equilibrio.
Pero si que o pensabas de bebé.
Agora es un bebé voador.
Céntrate en estar ergueito.
Pensa na dirección na que queres ir.
- Entendes? - Si, creo que si.
Pois non o parece. Sígueme.
Non.
Podes cansar voando.
Ir rápido é coma tensar un músculo.
É mellor que relaxes ese músculo de cando en vez.
Usa o impulso que creas para seguir avanzando.
Non queres caer e vai ser complicado que te relaxes.
É coma se mexases por ti á mantenta.
Que?
Mexar por ti á mantenta.
Botas toda a vida intentando non mexar por ti,
así que deixarte levar, mexar por ti,
é case imposible.
E como o sabes? Quen intentou algo así?
Voas moito mellor do que deberías.
Voaches de noite? Por iso estás canso?
Non cambies de tema.
Aterra aí.
Amodo.
Dixen que aterrases.
- Por que non paras? - Non podo!
Para! Que pares!
Ben, supoño que iso tamén é unha aterraxe. Levántate.
Veña, imos probar outra cousa.
Estoume acostumando a isto.
Iso non é bo. Intenta pegarme.
- De verdade? - Si.
Usa todo o corpo.
Podes pegar co brazo,
pero se usas tamén o ombro, as cadeiras e as pernas,
darás moito máis forte.
Custarache collerlle o tranganillo.
Vale.
Ben, nós podemos voar libremente a través do espazo físico.
Voamos así.
Non temos que coller impulso cos pés no chan.
Podemos coller impulso con todo.
Podemos aproveitar todo.
Ben.
Pero inténtao así.
Como?
Papá.
Mancáchesme.
Seino, fillo. Non quería...
Non quería darche tan forte. Síntoo.
Por que o fixeches?
Mark, se queres facer o que eu fago,
tes que estar preparado para todo.
Ninguén vai moderar os seus golpes.
Que? Como foi?
Esixinlle bastante.
É o que necesita.
Non esixirías demasiado?
Estasme cuestionando?
Que raios che pasa?
Non o sei.
Síntoo. Os poderes de Mark chegaron tarde e non estaba preparado.
Iso cambia as cousas.
Non podo deixar de pensar que igual todo sería mellor
se non tivese poderes.
Ei, tío. Aínda che doe o golpe de Todd? Que pasa?
Non, estou ben.
Xa, claro. Estás xenial.
Ei, Mark Grayson.
Amber non está por aquí para protexerte.
Todd, por favor. Non...
Non?
Non que? Que non che dea outra malleira?
Ou que? Estasme ameazando?
Queres repetir o da última vez, mamalón?
Pégame.
Veña. Pégame o máis forte que poidas.
Outra vez.
Outra vez. Máis forte.
Monstro!
Tío, que che pasa?
Preciso pegarlle a algo.
Xa marchou, Mark. Perdiches a túa oportunidade.
Disparos. Onde están os disparos?
Alí.
Merda!
Hostia!
Vamos.
Ti non corras connosco, aparvado!
Tes que quedar atrás para podermos escapar.
Trouxéstesme para protexervos.
Non poderei facelo se me disparan.
Cala e axúdanos a saltar o valado.
Quería facer iso.
E ti quen es?
Son...
Aínda o estou pensado. Algunha suxestión?
"Capitán que vai recibir unha malleira"?
Non é moi sinxelo.
Algo máis?
Que tal "Crebamatóns"?
Non, moi infantil. Como se che ocorre?
Estás ridículo.
Saiamos de aquí.
Creo que saltaches algúns pasos, Mark.
Pois eu véxoo ben.
Igual non o parece,
pero causaches máis dano do necesario aí abaixo.
Creo que non estás preparado.
Pégame.
- Que? - Que me pegues, veña!
Antes non estaba preparado, pero agora si.
Veña.
- Non che vou pegar. - Nunca me pegaras antes.
Asusteime, non foi para tanto. Podo aguantar, son forte.
- Xa sei que... - Non sabes tal!
Pensas que non podo facelo.
Pégame e verás que te equivocas.
Por favor, papá. Pégame.
Ai, fillo.
Son forte e podo facelo.
É o que sempre quixen facer.
Quero facer o que ti fas.
Quero ser coma ti.
E seralo, fillo.
Seralo.
Recompensareite.
Sígueme.
Imos de compras?
Si.
XASTRE
Víronvos?
Con quen cres que falas?
Desculpa. Teño que preguntalo.
Vestidos de festa polo día, supertraxes indestrutibles pola noite.
Son Art Rosenbaum.
Alégrame coñecerte. Escoitei falar moito de ti.
Eu tamén de ti.
- Teu pai non che falou de min, non si? - Pois...
É un adolescente. Non lembra nada que non vexa no espello.
Que? Supertraxes?
Vou ter un? Fas tamén os de meu pai?
Éche moi espelido o rapaz.
Non podes andar por aí co pixama.
Vaia! Xenial!
Xa tes un para min? Unha sorpresa?
Normalmente falamos un anaco
e fago algo personalizado.
Pero teño un que pode valer.
Que che parece?
Non me convencen o laranxa e o amarelo, moi rechamante. Papá?
Non é dos mellores, Art.
Non me culpes por intentar mover mercadoría non vendida.
Gústanme os lentes. Así non me molestará o vento cando voe.
Pero gustaríame algo máis...
non sei, icónico?
Seguro que si. Todos queren o mesmo.
Icónico. Un símbolo.
Algo que os rapaces debuxen nos seus cadernos
mentres soñan con ser coma ti.
Iso custa moito crealo.
Pero sendo teu pai quen é,
estou disposto a dar todo de min,
e necesitarei a túa axuda.
- Xa buscaches un nome? - Aínda non o pensei.
Ter un nome axuda.
Darkwing ten ás escuras,
Red Rush é vermello e veloz.
Entendes? Dime por onde empezar e crearei algo icónico.
Pénsao e xa falamos.
Mark?
Mark!
Mark?
Que foi iso?
- Practico as aterraxes. - Si, xa o vexo.
Sinto moito o do xardín.
Que fas?
Necesito practicar, mamá.
Non aterro ben, non voo rápido. Teño que mellorar.
Mark, tes que durmir.
- Teño que practicar. - É medianoite.
Eu traballo mañá, ti tes clase.
Entra agora mesmo.
Obrígame.
Iso fai que te sintas forte?
Saber que non podo obrigarte a nada?
É o que necesitas?
Isto é importante.
Lembras cando eras cativo
e falabamos todas as noites antes de durmir?
Contábasme que algún moulón se rira do teu pelo
e eu contábache os problemas meus de nena para que te sentises mellor?
Non podemos falar voando, pero...
pero eu sigo aquí.
Antes eramos ti e eu
e teu pai salvamundos con superpoderes.
Agora sodes ti e el e túa nai normal e aburrida.
- Mamá... - Tranquilo, meu ben. Enténdoo.
Tes que deixar a túa vida normal comigo
e aprender a ser algo máis, coma teu pai.
Si, por iso estou preocupado.
Non son coma papá.
Son coma ti, non teño nada especial.
Esa si que me doeu.
Ai... xa sabes o que quero dicir.
Despois de todo o que fixo, como vou chegar a ser coma el?
Quen di que o teñas que facer?
Non tes que ser o mellor Omni-Man.
Tes que ser a túa mellor versión.
E se iso non abonda?
Mark, paioliño, como non vai abondar?
Grazas.
Quérote, miña nai aburrida, sen poderes e normal.
Quérote, meu fillo mamalón.
Pareces canso.
Estou ben.
Teño moitas cousas na cabeza.
Si? Que cousas?
Vas seguir insistindo se non cho conto, así que...
Teño medo, papá.
E se non podo facelo?
- Escóitala? - Si.
Prepárate.
- Estabas nervioso? - Un pouco.
- E collíchela? - Si.
Ser un superheroe é a mesma cousa.
Este é o comezo dunha longa viaxe para os dous.
No camiño, vas ter que facer cousas
que non queres ou que pensas que non podes facer.
Non pasa nada por asustarte. É normal que dubides de ti,
pero se podes superalo e fas o que hai que facer,
todo irá ben.
Cres que podes facelo, Mark?
Si.
Os rapaces da túa idade cren que son invencibles
e iso fréaos, fai que sexan imprudentes.
Pero ti es diferente.
Ti es invencible.
Xa o teño.
Moi ben, rapaz. A traballar.
Merda.
Pero se non ides poder comigo!
Ese edificio ten un burato. Mirade!
Merda!
Todo despexado?
Quen?
É mellor que te rendas. Son...
INVENCIBLE
A ver, é unha persoa peixe.
Deberías ser máis amable con el.
Igual lle custa facer amigos.
Ten todo un océano de amigos, pero tes razón. Eu...
Correde!
Quero ver o medo nos vosos ollos. O mesmo medo...
Que é isto?
Fago o que podo para ser amigo seu.
Josef! Prometíchesmo!
Ai, merda.
Como vai funcionar
se non manteño o teu interés nunha conversación?
Manter o meu interés? Olga, por favor.
Non ves as cousas coma min.
A miña percepción tamén é rápida.
A conversación máis curta dura horas para min.
É unha agonía.
Pero contigo é un agasallo.
A túa voz é coma a música.
Es atenta, compasiva e fermosa.
Escoito cada palabra.
De verdade?
De verdade.
Iso é...
Emerxencia dos Gardiáns. Síntoo moito.
Enténdoo. Vai.
Denver está perdida, Inmortal!
Matareime e levarei toda a cidade por diante.
Forrei o traxe con plutonio...
Se tes dúbidas, envíaos ao espazo.
Por fin un pouco de acción!
Holly, espera!
Por favor, non me fagas perder o tempo.
Son boas novas.
Co lanzamento de Haven Storm 4.0,
a cota de mercado subirá un 10 % como mínimo.
Teremos un ano espectacular.
O novo Haven Storm tiña que ser gratis.
Non me preocupan os investidores.
Quero un bo ano para o mundo.
Non fas xa abondo polo mundo?
Nin eu nin ninguén.
Vamos!
Vamos! Case chegas! Xa o tes!
Conseguíchelo! Ben!
Merda! Perdón!
Vale, xa está.
Estás ben?
Estou, si. Conseguímolo.
Nunca me estendera tanto.
Foi intenso.
Veña, tío. Lévame contigo.
Veña, eu podo axudar.
Non, Nikki. Os asuntos dos Gardiáns son moi perigosos para nenos humanos.
Vaia!
Falo moi ben. Iso é.
Si, así. Sigue así.
Si, moi ben, aguanta así.
Que é ese ruído?
Rematamos! Bo traballo.
Estamos dentro.
- Sam. - Que?
Darkwing.
Non te preocupes. Non pode estar en todas partes.
Non teño que estar en todas partes.
Só onde me necesitan.
Sei o que hai neste edificio e quen o quere.
Faládeme do voso xefe.
Pensas que somos delatores?
Volverei mañá.
Wing Jet.
Darkwing, por que nos chamaches?
Eu?
Non foi ningún de nós.
Meu Deus. Que pasa? É malo?
- Que? - Omni-Man!
Non!
- Non! - Non!
Por que o fixeches?
Ai, non.
- Estás ben? - Sobrevivirei.
Alguén o ten que estar controlando. El non faría isto.
Aínda así, é el ou nós.
Escóllonos a nós.
Por que?
Subtítulos: Paula Maneiro Torreira
Supervisora creativa: Abraham Díaz López