Program zawiera efekty stroboskopowe
mogące wywoływać ataki epileptyczne.
W mordę. Robi wrażenie.
-Jak ty się wyrażasz? -Sorry.
Robi wrażenie, ale na co komu tyle pokoi?
Nie chodzi o pokoje, tylko o władzę.
Ten budynek ma powiedzieć:
„Jestem królową, a wy moimi poddanymi”.
-Tak sądzisz? -Królowa może wyglądać na miłą staruszkę,
ale pochodzi z dynastii tyranów uważających się za lepszych od nas.
Tato!
Nie sądziłem, że mają tu Burger Marta.
Powiedziałeś „tato”.
Czysto.
Biegiem.
Po zespole na ofiarę.
-Ruchy. -Chryste.
-Co tu się stało? -Konserwuję szczątki.
-Czy to fragment jej mózgu? -Zielony Duch.
-Macie wszystko? -Uwielbiałem go jako dzieciak.
Zabezpieczam szyję. Ostrożne, czasem nerwy...
Zaczynam nanosuscytację. Podaję stabilizator neurologiczny.
-Omni-Man żyje! -Z drogi!
Więcej nie zdziałamy.
Przygotujcie się do transportu. Ruchy!
Ostrożnie, nie trzęś.
Nigdy nic takiego nie widziałem.
Jasna cholera!
Cześć, mamo.
-Co się stało? -Nic. Tęsknię za tatą.
Nie wrócił wczoraj do domu.
Nie martw się.
Pewnie znów przywaliła go góra czy coś w tym stylu.
Nie raz już tak bywało.
Nie spóźnij się do szkoły.
Nolan otrzymuje najlepszą możliwą opiekę.
Globalna Agencja Obrony ma dostęp do technologii medycznych
poza zasięgiem zwykłego szpitala.
To jeden z zespołów reagowania na zagrożenia.
Nie mamy ochoty na zwiedzanie.
Wybacz, Debbie.
Tata nigdy o was nie wspominał.
I o to chodzi.
Pracujemy z superbohaterami jak twój tata, by ocalić świat.
Może kiedyś dołączy do nich...
NIEZWYCIĘŻONY
Boże drogi! Nolan!
Tata!
Wyjdzie z tego, prawda?
Taką mamy nadzieję.
Nasi lekarze robią, co mogą,
ale nie trafia tu wielu Viltrumitów.
-Kto to zrobił? -Nie mamy pojęcia.
Jeszcze nie. Ale gdy się tego dowiemy,
będą wyglądali znacznie gorzej niż twój ojciec.
Cecil Steadman, dyrektor GAO.
Deborah, tak mi przykro.
Masz niezły tupet, Cecilu...
Ktoś zamordował wczoraj Strażników.
-Boże. -Wszystkich.
Rozszarpał na strzępy.
Próbowaliśmy wszystkiego, by ich uratować. Ocalał tylko Nolan.
Jak do tego doszło?
Jeszcze nie wiemy.
Nie wiemy też, dlaczego twój ojciec był w kwaterze Strażników.
Sądzę, że zabójca Strażników go tam zwabił,
chcąc wszystkich sprzątnąć.
-Dlaczego? -Dlaczego?
To proste.
Wszyscy superzłoczyńcy chcą wykończyć Omni-Mana i Strażników.
Utrzymujemy tajemnicę, ale to się rozniesie.
Chciałem, byście dowiedzieli się pierwsi.
Dajcie zimne ręczniki, zimną wodę i dostawcie dla mnie łóżko.
Deborah, mamy...
Od dwudziestu lat leczę rany Nolana.
Zostanę tu.
Naturalnie, Debbie.
W centrum doszło do ataku.
-Ciężka broń. Wiele ofiar. -Teraz?
Raczej krucho u nas z superbohaterami.
O kurde.
Ogarnij się, Mark. Weź się w garść.
Ruszamy!
Zatrzymaj się! Zostaw tych lu...
W mordę.
Ogarnij się.
-Pomocy! -Nie!
Już dobrze, jestem tu. Jest pani ranna?
Cholera! Boże!
Nie wiem, kim jesteś, ale już czas na ciebie.
Eve, za dwie i pół sekundy
trzy czołgi pojawią się z twojej prawej.
Jasne.
Rex, zagrożeni cywile po lewej.
Też mam oczy, Robocie.
Dupli-Kate...
Świetnie sobie radzisz.
Hej, ty! Zabierz ją do szpitala.
My to ogarniemy.
Jesteś Atom Eve!
Co? Leć już!
Podziwiam twoje intencje, ale chyba sobie nie poradzimy.
Słuchajcie, wystrzelałem się!
Zabijają mnie szybciej, niż się duplikuję.
Daliśmy ludziom czas na ucieczkę. To najważniejsze.
Nie. Liczy się moje życie.
Mam więc złe wieści.
Nie wiem, co się właśnie stało, ale chyba się zgodzimy,
że przenigdy nie chcemy powtórki!
Dokładnie.
Pomocy! Potrzebna pomoc!
Stać.
Potrzebny lekarz.
Szybko!
Daj nam ją. Zacisnąć żyłę i podać kroplówkę.
-Przygotuj salę. -Już się robi.
Jest czysty.
Mark!
Robiłem, co mogłem.
Próbowałem być jak tata.
Już dobrze.
Jak leziesz, debilu?
Hej, Mark.
Mark!
Rany! Co ci się stało?
Mój ojciec został zaatakowany.
Co? Żartujesz.
Boże, nie żartujesz.
Jak się czuje? Co się stało?
Jest w szpitalu.
Robią, co mogą, ale jest źle, William.
Zdrowo oberwał.
Jezu, Mark. Tak mi przykro. Złapali sprawcę?
Jeszcze nie.
Mnie też zaatakowano w tym mieście,
więc rozumiem. Możesz na mnie liczyć.
Możesz mi się wyżalić.
Jeśli chcecie z Debbie, to zrobię wam lasagne.
To moje popisowe danie.
Eve Wilkins.
Co?
Tak, to ona.
Chcę z nią pomówić.
Tak jak wszyscy hetero w promieniu 10 kilometrów.
Powodzenia.
Dopiero w zeszłym tygodniu dostałeś łomot przez Amber Bennett.
Eve? Cześć.
No cześć. Mark, zgadza się?
Grayson, tak.
Dzięki za uratowanie mi tyłka.
Znaczy wczoraj.
Wczoraj?
To byłeś ty? W niebiesko-żółtym wdzianku?
Tak, ja. Jestem...
Niezwyciężony.
Rety, brzmi debilne, kiedy to tak mówię.
Może troszkę na wyrost.
Jestem Atom Eve, ale reszta ekipy nazywa mnie Eve.
Wszyscy inni też.
Bo to w sumie zwyczajne imię, nie jak...
-Niezwyciężony? -Niezwyciężony, tak.
Chcesz porozmawiać o wczorajszym?
Wyglądasz, jakbyś tego potrzebował.
Dał się uderzyć Toddowi z 20 razy.
Nawet nie drgnął.
Todd tak się spietrał, że trzy dni siedział w domu.
-Gadacie o Marku Graysonie? -No raczej, Amber.
To przez ciebie Todd go znów pobił.
Nigdy cię nie rozpoznałem.
Jak wszyscy. Tak działa psychika.
Jeśli nie spodziewasz się superbohaterki w szkole,
to jej tam nie widzisz.
Śledzę Teen Team na Instagramie.
To my, czwarte miejsce na liście ulubionych ekip superbohaterów.
Lubię was bardziej niż Fight Force.
Jesteśmy od nich zdecydowanie lepsi.
Są beznadziejni.
W zeszłym roku Liga Jaszczurów skopała im tyłki.
Widziałem to w telewizji.
Jesteś w tym nowy?
Dopiero otrzymałem moce. To była moja pierwsza walka.
To wiele wyjaśnia.
I tak nieźle jak na żółtodzioba.
Żartujesz?
Zamurowało mnie. Ucierpieli ludzie.
Dzięki tobie ludzie uciekli.
Każdego zatyka za pierwszym razem.
Kiedyś ostro wymiotowałam przed każdą walką.
Naprawdę?
Jak jakiś hydrant.
Przywykniesz.
Do walki, a nie rzygania.
Tyle że...
Nie tego się spodziewałem.
Myślałem, że poboksuję kosmitów i wrócą grzecznie do domu.
W telewizji wygląda to inaczej.
Nie gadaj.
Dzięki.
Biorę 250 $ za godzinę.
Żartuję. Jesteś w tym nowy.
Może chcesz poznać po szkole całą ekipę?
Teen Team?
No nie wiem...
Mają czwarte miejsce na liście ulubionych ekip.
Czekaj na mnie po lekcjach, Niezwyciężony.
TEEN TEAM POKONUJĄ OBCYCHI!
-Dzieciaki się spisały, Robocie. -Dziękuję.
To zaszczyt pomagać GAO.
Nazywanie ich dzieciakami może być źle odebrane...
Ale zwycięzcami już nie?
Masz pojęcie, ile osób wczoraj zginęło?
Trzysta trzydzieści osiem.
Byłoby więcej, gdyby te dupki nie uciekły.
-Flaxanie. -Że kto?
Nazywają się Flaxanami.
Użyłem nagrań do odczytania ich języka.
Wiesz, dlaczego odlecieli, skoro nam dokopywali?
Mam sześć teorii.
Ale to zawęża je do jednej.
Utleniony i skorodowany.
Taki stop niszczeje latami.
Tam, skąd pochodzą, czas biegnie szybciej.
-Uciekli, bo... -Umierali ze starości.
Jeśli wrócą, to może zarządzę ewakuację okolicy
i poczekam, aż dostaną raka.
Jak poszło nowemu?
Niezwyciężonemu? Ma talent, ale nie wydaje się gotowy
do bardziej realistycznych aspektów bycia superbohaterem.
Niech się zahartuje. Będzie nam musiał pomóc.
Jak to?
Z jednej rozróby w drugą.
Potrzeba mi dobrych wieści, Donaldzie.
Odcięto zasilanie główne i awaryjne.
Wyłączyli kamery i zabezpieczenia.
Laboratorium nic nie znalazło.
Kazałem im zacząć od początku.
To wcale nie jest dobra wiadomość!
Prosiłem o dobre wieści, Donaldzie!
Wynoście się wszyscy w diabły!
Dalej, słyszeliście dyrektora. Ruchy!
Wyłaź. Wiem, że tam jesteś.
Nie chowałem się.
-Kto to, u diabła... -Damien Darkblood, demon detektyw.
Zamordowano siedmioro superbohaterów.
Najsilniejszy człowiek na Ziemi ledwo żywy.
Żadnych podejrzanych. Żadnego tropu.
-Jak on... -Nie wiem. Demoniczne czary czy coś.
-Jeśli pytasz, czy potrzebna nam pomoc... -Nie pytam.
W porządku. Nie krępuj się.
Pomóż nam rozwiązać tę sprawę, rogaty Holmesie.
Jest pan pewien?
Demon ci się nie podoba?
Sądziłem, że jesteś ateistą.
Teoretycznie.
Słyszałam, że znów za mnie oberwałeś.
Cześć, Amber!
Tak, ale to nic.
Mam nowy sposób radzenia sobie z Toddem.
Pozwalam mu się bić, aż znudzony idzie do domu.
Atakujesz z zaskoczenia.
Kosztem swojej buźki.
I tak ludzie narzekają, że jestem zbyt piękny.
Muszę lecieć. Do zobaczenia.
Gotowy?
Spróbuj nadążyć.
Eve?
Cholera!
Dobra, spróbujmy jeszcze raz.
Leć za mną.
A teraz co?
Fajnie.
Kochanie.
Przecież to Zamurowany.
Rex.
Bez ciebie byśmy nie wygrali. Tyle że daliśmy radę!
-Zestarzeli się. -I uciekli.
Nadal się liczy.
Witaj, Niezwyciężony. Nazywam się Robot.
Przepraszam za Rexa Splode'a. Jest...
Zarąbiście zajefajny.
-Niereformowalny. -I niegrzeczny.
I niezainteresowany.
-Jestem Dupli-Kate. -Niezwyciężony.
Do której mam się zwracać?
Robot, znalazłeś coś na miejscu?
Flaxanie przybyli z wymiaru o szybszym tempie czasowym.
Emitowane przez nich tachiony wirują szybciej od naszych.
Skonstruowałem detektor, który ostrzeże nas, jeśli wrócą.
Bo ciężko było zauważyć wybuchy,
krzyki i cały rozgardiasz.
To powinno dać nam kilka minut na reakcję.
Cecil i GAO nakazali wzywać nas
na wypadek wszelkich zajść,
skoro Strażnicy są teraz niedysponowani.
Możemy na ciebie liczyć, Niezwyciężony?
Na pewno chcecie mojej pomocy?
Oczywiście, że tak.
Przyślijcie mi wiadomość.
No tak, nie macie mojego numeru.
Wiem, że nie lubisz zespołów, ale oni są całkiem spoko.
Poza Rexem Splode'em. Nie wiem, w czym koleś ma problem.
Chyba kręci z Eve.
Kto to jest Eve?
Taka jedna. Koleżanka.
Wziąłeś kolację z zamrażarki?
Tak. Dzięki, mamo.
Wybacz, Mark.
Byłam taka zaprzątnięta ojcem, że zapomniałam o tobie.
Donald powiedział, że uratowałeś wielu ludzi.
Tak. Było trudniej, niż myślałem.
Tata nie mówił o tej stronie superbohaterstwa.
Twój tata jest dobry w wielu rzeczach,
ale mówienie o uczuciach do nich nie należy.
My to co innego.
Wyjdzie z tego?
Ma na imię Maya.
Nie ma rodziny?
Skontaktowaliśmy się z nimi, ale tu jest wstęp wzbroniony.
Może nie przeżyć transferu do innego szpitala.
Ale wyzdrowieje?
Za wcześnie, by stwierdzić, ale mam taką nadzieję.
To ma tak robić?
Jesteśmy tylko przyjaciółmi!
Przestaniesz to powtarzać?
Próbujesz zapeszyć jakąkolwiek szansę na randkę z Eve.
Wczoraj mówiłeś, że nie mam szans.
To było, zanim wszyscy widzieli, jak wyszedłeś z nią ze szkoły.
Wszyscy to widzieli?
To bez znaczenia. Ona ma już chłopaka.
No i? Możesz być wspanialszy od niego i zająć jego miejsce.
Od tego są randki.
Dlaczego ona cię tak onieśmiela?
Poza tym, że jest fenomenalna, a ty dość przeciętny.
Wielkie dzięki, William. Spadam.
Gdzie?
Wiesz co? Nie obchodzi mnie to.
Pewnie gdzieś, gdzie już zawsze będziesz sam.
-Mark spotyka się z Eve Wilkins? -Chciałbym!
To znaczy nie!
Stanowczo nie.
Ona ma chłopaka. On jest do wzięcia.
Chcesz jego numer? Zapiszę ci.
Skąd wy się wzięliście?
Chodzimy do tego samego liceum, Rex.
To prawda?
Prawda.
Musi być fajnie.
Wiecie, kto nigdy nie chodził do liceum? Ja.
Wiemy. Nie da się ukryć.
Musicie skupić się na bieżącym problemie.
Zgadnijcie, kto wrócił!
Nie starzeją się.
Dlaczego się nie starzeją?
Uodpornili się na nasz strumień czasowy.
W trzy dni?
Dla nas to trzy dni, a dla nich dekady.
Co z tego? Nadal można połamać im kości.
Jak i nam!
Jesteś gotowy?
Chyba tak.
Hej! Przestańcie!
Uciekajcie!
Zdaje się, że nie marnowali czasu.
Eve!
Nie! Przestań!
Kazałem ci przestać!
Niezwyciężony!
Eve.
Wszystko w porządku?
Nie starzeją się dzięki bransoletom.
Zniszczcie je.
Co? Wszystkie?
Czterdzieści dziewięć tysięcy kiloherców.
Weźcie ich ze mnie!
I ja ciebie też.
Ale cię poniosło, Niezwyciężony.
Cofam wszystko, co o tobie mówiłem, a trochę tego było.
Nie wiem, co się stało. Chyba się wściekłem.
Żeby było jasne, to było mega,
ale też najstraszniejsze, co widziałem.
Tylko nigdy nie rzucaj się do mnie.
Nie słuchaj go. Świetnie się spisałeś.
Przecież mówię.
Chryste, moje plecy.
Może ktoś zrobi mi masaż? Małe nacieranko?
Wszystko dobrze?
Muszę spadać.
Jasne, spoko, my tu ogarniemy.
Dupek!
-Mark! -Cześć, synku!
Tata!
Moje żebra!
Ostrożnie, bo znowu zapadnie w śpiączkę!
Wyzdrowiałeś!
Wcale nie.
Ale przynajmniej może wrócić do domu.
Mama powiedziała, że chroniłeś za mnie planetę.
Mama przesadza.
Opowiedz mi wszystko.
Do którego szpitala przenieśli Mayę?
Nie, mówili, że wyzdrowieje.
Tak w naszej pracy bywa.
Wracajmy do domu. Mam ochotę na prawdziwe żarcie.
Muszę odebrać swój strój.
Nawet jeśli jest zniszczony.
Jest zastrzeżony i chcę go z powrotem.
Natychmiast go przynieś.
Gdzie są Strażnicy Globu?
Nie widziano ich od ponad tygodnia,
a ratowanie świata spadło na lokalnych bohaterów.
Wcale się nie przykładasz.
A teraz aż za bardzo.
Zwolnij.
Nie celuj tam, gdzie jestem, ale tam, gdzie...
Dzięki za radę.
Musisz też umieć przyjąć cios.
Nolan!
Świetnie.
Sygnał z okolic Marsa, nadany godzinę temu. Prędko się poruszają.
Wrócił.
Za kwadrans wejdzie w naszą atmosferę.
Nie prosiłbym, ale skoro Strażnicy...
-Powstrzymam go. -Kogo?
Jest w domu zaledwie od tygodnia i już wysyłacie go w kosmos?
Mowy nie ma. Nie pracuje dla was.
-Skarbie... -Został nam tylko on, Debbie.
Ja pójdę.
-Skarbie... -Absolutnie. Jesteś ranny.
Ja pójdę.
-Dobrze. -Że co?
Czemu nie? To żaden twardziel. Mark go załatwi.
Cudownie. To twoje rozwiązanie?
„Żaden twardziel”?
Wbij mu rozum do głowy
i niech wraca, skąd przybył. Pestka.
Jak będę oddychać w kosmosie?
To ci się spodoba.
Nie będziesz.
Dwanaście minut.
W porządku.
Hej! Wcześnie przybyłeś. I zgoliłeś wąsy.
Nie zbliżaj się do mojej planety!
Nieźle. Jeśli już bawimy się w rzucanie,
to twój Księżyc jest tam!
Dlaczego słyszę cię w głowie?
Przecież tam masz mózg.
I to nazywasz ochroną planety?
Żal mi twoich ludzi!
Jesteś pewien, że to z tobą walczyłem trzy lata temu?
Co? To był ktoś inny!
No to masz przerąbane.
Moje oko!
Serio? Próbowałeś już tego.
Może jednak coś z ciebie będzie.
O czym ty mówisz?
Czekaj! Stój!
Chcę tylko pogadać!
Prosisz o przerwę?
A mogę? To można mieć przerwę?
Nie ja wymyśliłem zasady.
Jakie zasady? Nawet nie wiem, kim jesteś!
Nie?
Przeprowadzam ewaluację dla Koalicji Planet.
Wpadam na takie zadupie jak to,
żeby się upewnić, że potrafi obronić się
przed potwornymi najeźdźcami z kosmosu i takimi tam innymi.
Nie mam najbledszego pojęcia, co to wszystko znaczy.
No nie wiem, stary. Twoja planeta sama się zgłosiła.
Patrz. Prośba od Zemli o kontrolę.
Zemla? To jest Ziemia!
-Ziemia? -Tak!
-Nie Zemla? -Nie!
Może źle czytasz?
Nie!
Ale się wkopałem. Dzięki za wyjaśnienie.
Jestem Allen.
Niezwyciężony.
To chyba nieco na wyrost?
Tak, wiem.
Po naszej walce sądzę, że jesteś do zwyciężenia.
Do zobaczenia, Niezwyciężony. Chyba że mnie wyleją.
Przepraszam za... Sam wiesz.
Co to, do cholery, było?
Rany. Fajowsko.
Jeszcze jedno...
Powiedziałem wszystko, co pamiętam.
No tak. Powtórz jeszcze raz, proszę.
Strażnicy wzywali pomoc,
ale gdy przybyłem, wszystko zdawało się w porządku.
Potem zgasły światła i ktoś mnie zaatakował.
Walczyłem do utraty przytomności.
Obudziłem się w waszym szpitalu. Tyle.
To tyle?
Musiał być kawał drania, skoro cię rozłożył.
Jeszcze nie widziałem, byś aż tak oberwał.
Zgadza się.
Macie już jakiś trop?
Ktoś myśli, że nas przechytrzy.
Ale oni wszyscy z początku tak mają.
BOHATEROWIE NA WIEKI
Świetnie.
Uważaj sobie!
Dupek.
Todd, dlaczego po prostu nie...
Morda, Grayson!
-Przepraszam. -Co?
Wybacz, że skopałem ci tyłek.
Nie rozumiem, co mówisz.
Przepraszam, że skopałem ci tyłek.
Dziękuję, chyba.
Amber Bennet chce, żebyś do niej zadzwonił.
-Co? -Chcesz numer telefonu Amber, cudaku?
Tak, ale dlaczego ty...
Znalazła moje stare zdjęcia.
Obiecała je usunąć, jeśli to zrobię
i już nigdy cię nie zaczepię.
Życzę wam wszystkiego najgorszego.
Dwa debile.
Czego zdjęcia?
Nie przeginaj, Grayson.
Amber? To znaczy, słucham?
Mam złe wieści.
Robot ma złe wieści. Słyszeliście?
Co to za zła wiadomość?
Jest ich zbyt wielu, mają zbyt zaawansowaną technologię,
a do tego uodpornili się na nasz strumień czasu.
Pogódźmy się ze stratą miasta.
Zasugeruję Cecilowi broń nuklearną.
Co? Nie ma mowy!
Nie użyjemy bomby atomowej ani się nie poddamy.
To teraz jesteśmy Fight Force?
Kocham cię, stary, ale czasem brak ci piątej klepki.
Nie jestem z klepek.
Jestem złożony z metalowych elementów.
Niezwyciężony!
Pomocy.
Giń.
Nic ci nie jest?
Moja kolej.
Tato!
Omni-Man to twój tata?
Co się stało?
Tata uratował nas przed Flaxanami,
ale przeleciał przez jeden z ich portali.
Czyli spóźni się na kolację?
Martwiłam się, bo pierwszy raz widziałam ojca w takim stanie.
Walka z kosmitami w innym wymiarze mnie nie rusza.
Pewnie kulturalnie im objaśnia, czemu powinni się odczepić.
Najwyraźniej nie rozumiesz,
że nie możesz podbić Ziemi.
Muszę wziąć prysznic.
Tato!
To druzgocąca wiadomość.
Strażnicy Globu nie żyją.
Natychmiast wyślijcie ekipę ratunkową.
Przekażcie prezydentowi Francji, że działamy.
Wyjdźcie.
Ale już!
No proszę, oświeć mnie.
Jedno wiemy na pewno.
Na miejscu zbrodni nie było nikogo innego.
Jedynie Strażnicy i Omni-Man.
Zatem zabójca musi być wśród nich.
Dlaczego? Ze stu superzłoczyńców nie pozostawia śladów.
Zamieniają się w dym, wysokie napięcie
albo istnieją tylko w snach.
Wiem, ale musisz posłuchać...
Ty posłuchaj!
Jeśli komukolwiek wspomnisz o swoich kretyńskich domysłach,
to już po tobie. Rozumiemy się?
A teraz zjeżdżaj.
Wynoś się, nim osobiście poślę cię w diabły.
Ślepy staruch.
Nie spuszczajcie oczu z Graysonów.
Dyrektorze?
Zabójca wciąż jest na wolności.
Może zechcieć dokończyć dzieła.
Napisy: Marcin Jan Chojnowski
Nadzór kreatywny nad tłumaczeniem Tomasz Robaczewski