RECORDÁMOSVOS CON CARIÑO
Loitei contra cousas inimaxinables para defender este mundo.
Lidei con tiranos extraterrestres.
Derrotei monstros do océano.
Enfronteime a deuses antigos.
Pero fose cal fose a ameaza, sabía que non loitaba só.
Darkwing. Aquarus. War Woman.
Green Ghost. Red Rush.
Martian Man. Inmortal.
Os Gardiáns da Terra.
Hoxe perdemos uns titáns.
Protectores. Heroes.
E preguntámonos: quen nos vai salvar agora?
Eu.
E tamén outros coma min.
Novos heroes que responden a chamada.
Novos protectores que arriscarán todo para salvar o planeta,
inspirados por estas grandes almas que nos precederon.
Haberá momentos de dúbida, de medo, de incerteza.
Pero neses momentos, tende fe...
e mirade cara ao ceo.
PROPIEDADE PRIVADA
Teñen que volver pasar todos por isto?
Antes era para a prensa.
A xente non pode saber onde se enterran os corpos.
- Cazadores de recordos. - Xesús.
Non era un dos Gardiáns da Terra,
pero eles acolléronme cando cheguei a este planeta.
Foron os meus mentores, compañeiros e amigos.
Sabían cal era a realidade desta vida.
A Martian Man exiliouno a súa xente.
War Woman era doutra época.
Darkwing...
Darkwing creou a súa propia soidade.
Poucos tivemos a sorte de atopar alguén que entendese o camiño que seguimos.
E moi poucos o aceptaban.
Espero que descansen en paz, e polo menos descansarán xuntos.
Sóltame!
Olga, por favor. Tranquilízate.
Nin sequera me deixastes velo!
Josef por fin está quieto
e, aínda así, non o podo ver!
- Será mellor... - Si.
Estás ben?
Eu? Non sei, non parece real.
Esa podería ser miña nai enterrando a meu pai.
Ou a min.
Se lles pasou isto aos Gardiáns, nós non somos...
INVENCIBLE
É unha cerimonia privada, Darkblood.
Nunca me convidan, pero veño igual.
Que queres?
O mesmo ca ti.
Descubrir probas, coller o asasino e levalo ante a xustiza.
E pasar uns anos máis fóra do inferno.
Non finxas que o fas porque che importa.
Non queres volver para a casa.
Igual algún día saberás por que.
Xa lle dixen a Cecil todo o que sei.
Non viches nin escoitaches nada.
Atacáronte na escuridade e pensaron que estabas morto.
Que insinúas?
Non quería ofenderte.
Cústame entender os matices das conversas humanas.
Se lembras algo...
Chamareite.
Josef.
Vamos para o coche, Olga.
Por que?
Robot, para ser unha morea de códigos informáticos,
tes un bo equipo.
Salvástesnos deses flaxáns.
Grazas, Cecil. Significa moito vindo de ti.
Sempre fuches independente,
pero quero que traballes coa AMD e formes novos Gardiáns da Terra.
Ti escollerás o equipo, serás o responsable.
Só terás que responder ante min.
Non sería mellor que se encargase Omni-Man?
Sería, pero iso nunca vai pasar.
Levo dez anos intentando que sexa Gardián.
El axuda, pero non acepta ordes.
Ou polo menos miñas.
Pois non sei que dicir.
Moi sinxelo. Di que si.
Apetéceme pizza.
Podo ir a Nápoles e volver antes de que arrefeza.
Meu ben, deixa que a traia o repartidor.
Claro.
Lidei con tiranos extraterrestres.
Derrotei monstros do océano.
Enfronteime a...
Teredes dúbidas.
E preguntámonos...
Mark, por que non chamas a William?
Para que? Para saír e ir mercar cómics despois do que pasou?
Non alces a voz.
- Non pasa nada. - Si tal.
Entendo que é algo novo,
pero tes que separar as cousas.
O que pasa aí fóra, os erros e tamén as vitorias,
non podes traelos contigo.
De acordo?
Podo marchar?
Claro.
Seguiremos adestrando mañá. Ti e eu sós.
Que?
- Vimos do funeral dos teus amigos. - Compañeiros.
E ti falas de pizza e pídeslle a Mark que non sinta nada?
A vida é así. Mark ten que aprender.
E se Mark e eu te enterrásemos a ti hoxe?
Non é fácil matarme.
Iso lle diría Red Rush a Olga.
A ver, el era rápido.
Non é un dos mellores superpoderes.
Síntoo, non quería dicir iso.
Pero Mark e eu podemos facer moito máis aí fóra que aquí dentro.
Lembra que Mark só ten 17 anos.
Sofre máis do que pensas.
E non quero que a familia sufra.
Si?
Ola, son Mark...
Grayson. Mark Grayson.
Quen?
Mark, do instituto?
Xa o sei, era unha broma.
Ai, pensaches que era verdade.
Non, tranquila.
Non sabía se chamarías.
Queres dicir "cando"?
Non. Non estaba segura de se chamarías.
Fun pouco sutil, tes moza,
non che gustan as tías que lle dan nos collóns a outros.
Tesme medo, non si?
Non, penso que es xenial.
Chamaba para dicircho.
É dicir, non chamaba por iso. Non quere dicir que non sexa certo.
Síntoo, foi un día complicado.
Iso parece. Queres volver empezar?
Ei, o atractivo Mark Grayson. Que tal?
Como temos os exames finais
e os dous estamos na clase da señorita Walker,
igual podiamos estudar xuntos.
Unha cita para estudar?
Ben feito.
Seguro, responsable e sen presión.
Pero con posibilidades para pasar ao seguinte nivel.
Moi ben.
Paréceme ben.
Cando e onde?
Hai alguén aquí?
Eve?
Pensei que estabas no funeral.
Estaba, si.
Teriades que estar alí, pero foi desolador.
A moza de Red Rush tivo un ataque e...
- Estás ben? - Impo.
Pasou algo? Está Rex aquí?
Rex?
Eve, espera un momento.
Es un malnacido.
Miña nena, espera!
Sabía que non viñeras ao funeral por algo.
- Espera. - Non...
Ai, señor!
De verdade, Kate?
Non o podo crer.
Eve...
Que parva son.
Rex di que estás con Invencible,
que xa o falastes.
Que?
Non sexas así. É certo.
Que esperabas?
Non é certo.
E tanto ten o que esperase. Equivoqueime.
Cos dous.
Espera! Isto?
Isto non significa nada.
Nin sequera son a de verdade.
Todas somos a de verdade.
Vale, non quería...
Non era o que quería...
Sabedes o que quero dicir, non?
PENTÁGONO, EUA Aparcadoiro na parte de atrás
Ese é Semideus?
E Metralla!
E Repoludo, Panxea, Ollo de becho...
O maior logro de calquera superheroe
é que o seleccionen para ser un dos novos Gardiáns.
Por iso non entendo por que non te presentas.
Xa. Faleino con meu pai.
Quere adestrarme el.
Miña nai mataríame se perdo clases.
E por que estás aquí?
Estás de broma?
Como ía perder isto?
A Forza Loitadora. Que fan aquí?
Creo que te subestimas, Invencible, a pesar do teu nome.
Axudareivos de todos os xeitos.
Cando empeza todo isto?
Grazas a todos por vir.
Os Gardiáns da Terra eran moito máis ca heroes.
Eran referentes.
Os que pasedes as nosas probas seredes parte da elite.
Os mellores entre os mellores.
Non fai falta que diga que non todos estades preparados.
- Que lle pasa? - Non o sei.
Os que esteades preparados
triunfaredes non só polas vosas habilidades únicas,
senón tamén polas vosas tácticas,
adaptabilidade
e axilidade mental.
Si!
E, pode que o máis importante,
pola forza de carácter e espírito.
Niso consiste ser un heroe.
Compráceme presentarvos os novos Gardiáns da Terra.
Black Samson.
Shrinking Rae.
Dupli-Kate.
Monster Girl.
Mira, que riquiña.
Pero non hai unha idade mínima para isto?
Equivócome? É algo raro, non si?
Rex.
Non sei. Ti estás aquí.
Non hai que ter o pito grande?
Desculpa?
Por que? Por telo pequeno?
Pola forma que tes de comportarte,
parece que che falta algo.
Alguén debería ensinarche...
Que carallo!
Creo que non viches a miña proba.
Aínda pensas que son riquiña?
Que malnacida.
Iso si que é adorable.
Sacareiche ese sorriso desa estúpida cara verde.
Parade. Isto non é construtivo.
- Isto está ben? - Buscouno el.
Veña, xa abonda.
Fóra, rosmón!
Dixen que xa abonda!
Invencible pegoulle a esa rapaza.
Merda.
Síntoo moito.
Foi culpa miña.
Cando me chaman nena enfádome
e sae esta besta.
Perdón pola broma.
Seguro que tes un bo pito.
Tranquila, estou ben e ti tamén.
Pegas moi forte!
Non precisaba a túa axuda.
Ai, Señor!
Filla de puta!
Como dicía, benvida aos Gardiáns da Terra, Monster Girl.
Vou cagar sangue.
E benvido, Rex Splode,
cando se recupere.
O último membro é Atom Eve.
Grazas a todos por vir.
Pronto o anunciaremos publicamente.
Robot.
Non mo agradezas.
Tiña que ser imparcial,
pero alégrame que pasarades moitos do Teen Team.
Non podo estar no mesmo equipo ca Rex e Kate.
Que? Por que?
Ei. Espera!
Rex, que fixeches?
Grazas pola axuda, Robot.
Que ganas de estar no teu equipo.
Ei, que pasa?
- Rex enganoume. - Que?
Con Dupli-Kate. Coas tres.
Cacheinos.
Rex díxolle que ti e eu estabamos xuntos.
Que? Vaia tolería.
Non quería dicilo mentres saías con el,
pero é un panoco.
Non o foi sempre, pero si.
Vaia merda. Síntoo moito.
Grazas.
Cando remate a investigación forense,
iremos para a sede dos Gardiáns.
Mentres, adestraremos aquí.
O almorzo é as 6:00
e adestramos ata a hora da comida.
E a Kate principal?
Tiña algo que facer. Xa llo digo eu.
Ben, unha cousiña,
non existe un universo no que eu me levante ás 6:00,
a non ser que o mundo arda.
Veña, Robot.
Non necesitamos esta merda. Somos nós.
Xa non somos o Teen Team, Rex.
Exacto.
Teredes moita experiencia pelexando con adolescentes,
pero eu sempre estiven cos Gardiáns.
Grazas, papá.
De non perderes os poderes,
igual estarías alí aquel día para axudar os Gardiáns.
Non te coñezo,
pero asumirei que é unha broma e non te mallarei
ata que te atrevas a chamarme "papá" outra vez.
Nin te coñezo a ti,
pero necesitamos un líder humano,
non cheo de uns e ceros. Sen ofender.
Pois é moi ofensivo.
Entón cres que deberías estar ti ao mando?
Teño máis experiencia.
Si, en perder os poderes.
Non fixen xa ese chiste?
Por que aguantamos a este tipo?
Leva traxe e necesita batería.
Traiamos a Eve de volta.
Cría que o principal nun equipo era o traballo en equipo.
Eu tamén.
Avisádeme cando o amañedes. Vou ó ximnasio.
Eu tamén.
Eu vou vixiar.
Non tal.
Podo facer o que queira.
Un primeiro día xenial, Robot.
Non podo combater tres veces ao día.
Necesitamos unha rutina estrita para que o equipo funcione.
Rexuvenezo cando me transformo.
É parte da maldición que me dá o poder.
Igual non o parece, pero teño 24 anos.
Antes chamábame Monster Woman, pero volveuse difícil de explicar.
Se non queres cambiarme os cueiros,
tres combates son demasiados para min.
Non quería... Claro, desculpa.
Ten que ser difícil.
Intenta ter unha relación normal así.
Aos que lles intereso ou están na puberdade
ou na lista de agresores sexuais.
Sei o que é que todos te miren e só vexan unha cousa
sen saber o que hai no interior.
Que vas entender ti? Es un robot.
Que patético.
Isto fóra.
Agocha isto.
Tira isto.
Que? Para!
Agora hai moitos bechos raros.
Igual a ela lle gustan os cómics.
Non pensaches niso? Apampado.
Non falo dos cómics. Falo da roupa porca,
dos pratos, dos panos da man.
Moito mellor. Ben, tróuxenche deberes.
Naomi Klein, Margaret Atwood,
- Ta-Nehisi Coates. - Non lin ningún.
Pero ela si, así que empeza xa.
Así Amber verá que che interesa.
Gústalle a comida picante,
os monólogos e a cuarta onda do feminismo.
Lin o expediente.
Preguntei no instituto.
Imos estudar, non é unha primeira cita.
Todas as citas deben parecer a primeira cita.
Mark! Xa chegou a túa amiga.
Fóra! Por atrás.
Xa mo agradecerás cando me chames e me digas como foi.
Señora Grayson, son Amber.
William díxome que os lera para demostrar interese... que son interesante,
e lereinos, pero isto gústame máis.
Un home sincero. Gústame.
Así que che gustan os cómics.
Non é algo obvio?
Cal é o teu favorito?
Pois, non podo escoller un,
pero este vai dun soldador que traballa debaixo da auga
e empeza a ver fantasmas no fondo do mar.
E este vai sobre un Jack Russell Terrier que domina a metafísica.
O can espiritista. Xenial.
Empréstasmo?
Así demóstroche que teño interese.
Si, claro.
DESCOÑECIDO
Ben.
Non sei quen é.
Pensei que podiamos empezar cos problemas globais e...
Desculpa, debe ser unha chamada automática.
Así xa está.
A señorita Walker di que nos centremos...
Vou ir ao baño mentres ti amañas iso.
Si, no fondo á esquerda.
Xesús, xa pensei que non marchaba.
Ei! Que fas...?
Como sabías que Amber...?
Espíasme?
Queres ser un superheroe?
Ter fama, gloria e a rapaza guapa?
Iso é machista, pero vale.
Pois o da privacidade e o do tempo para ti
xa non existe.
Cando o mundo te necesita, contestas o teléfono.
Tranquilo, aínda non rematou.
Non traballo para ti!
E nunca o farás,
a non ser que mostres respecto
e que decidas se queres ser un superheroe.
Agora mesmo?
Si, Mark, agora mesmo.
Si, quero axudar.
Que pasa?
Un supervilán, hai xente en perigo. Eve está de camiño.
Toma, para manter o contacto.
Vai estar Eve alí?
É iso un aliciente?
Que? Non, é dicir...
Onde? Onde é?
No Monte Rushmore.
Ben.
De que estado falamos?
Que vos ensinan agora na escola?
Con quen falabas?
O do teléfono
era un amigo de meu pai.
Prometéralle que lle axudaría cunha cousa.
Agora?
Que tal todo por aquí?
Trouxen para picar.
Dacota do Sur.
Sabemos onde está o Monte Rushmore.
Non vos pediría axuda,
pero Omni-Man está lonxe loitando contra un kaiju,
os Gardiáns son un desastre
e así estamos.
Obxectivo: doutor Sísmico.
Ten un doutorado en sismoloxía, é doutor de verdade.
Provoca terremotos cunhas luvas.
Que quere?
Nin el o sabe.
Esas luvas provocáronlle danos cerebrais.
Sofre unha conmoción cada vez que os usa.
O típico científico tolo.
Pasádeo ben.
E lembrade que alí hai un tesouro nacional.
Vindes rezar a este monumento tan obsceno?
Eran opresores, racistas, donos de escravos.
Ofrézovos un novo deus que podedes adorar.
Inclinádevos ante o doutor Sísmico!
Correde! Por aquí!
Apurade!
O gran Emancipador?
Emanciparavos das vosas vidas!
Vaia,
eu aínda non teño frases preparadas, pero esa foi malísima.
Así é como sentas a cabeza.
Ves? Aínda me queda moito.
Non cho discuto.
E agora, morre!
Grazas.
- De nada. Temos que quitarlle as luvas. - Non son luvas.
As luvas teñen dedos. Son máis ben pulseiras.
O que levas son pulseiras.
Deberías estar da miña parte.
Poderiamos destruír o vello poder, crear unha nova orde.
Mira o traxe que che deron.
Mira o que fan cos roles de xénero.
O meu traxe deseñeino eu.
Non tiñas un doutorado en sismoloxía?
Estudei socioloxía, feminismo
e bailes africanos. Deixemos a política!
Mark!
Merda!
- Grazas. - De nada.
Eve?
- Eve? - Invencible!
- Xa te teño. - Escorrega.
Cago no demo.
Tiña que traballar máis horas no propulsor!
Coidado!
O tipo está queimado.
Así que ningunha ocorrencia soa ben.
Merda. Teño que marchar. Despois falamos, Eve. Grazas.
De nada.
Amodo. Que pasa?
Cecil pediume axuda e deixei a Amber no meu cuarto.
Deixaches unha rapaza no teu cuarto mentres resolvías unha crise?
Ben, non para ela, pero ben feito.
É a peor parte do traballo:
compaxinar o que queres facer co que debes facer.
Lembra que non só es un superheroe, Mark.
Es viltrumita.
Temos certas responsabilidades que os humanos normais non teñen.
Xa, claro. Grazas.
Vouche dar un último consello como pai.
Deberías cambiarte.
Merda.
Papá, tes algo... aquí.
Síntoo moito.
Levo unha hora aquí sentada.
Xa o sei.
Ese está moi ben.
Que che parece?
Por que quixeches quedar se non querías quedar?
Sí que quero quedar.
Non pensei que...
Eu creo que non.
Non sei nin por que vin.
Moi ben. E por que viñeches?
Antes do de Todd non sabías que existía.
Por certo, deuche unha malleira.
Por certo...
iso é verdade.
Xa me defenderon máis rapaces,
pero es o primeiro que aguantou a malleira.
Dúas veces.
Só quería coñecer o rapaz que fai iso.
Un mamalón?
Pode ser.
Ou pode que non.
E agora que?
Rematei todas as preguntas mentres ti salvabas o mundo.
É grande, señor.
Moi grande.
Nunca vira a Omni-Man pasalo tan mal.
E pode que non estea morto.
Conxeládeo.
Igual pode ser útil.
Si, señor.
Ai, meu Deus.
Ceamos lura?
Saca iso de aquí.
Segura?
Nalgúns sitios é un manxar.
E tamén un afrodisíaco.
Nin que o necesitases.
Falaches con Cecil
para poñer vixilancia na casa?
Estiven ocupado.
Nolan.
Si, xa me encargo eu.
Grazas.
Non esquezas que acabo de derrotar un kaiju e salvar o mundo.
O teu home é o mellor.
Xa, pero non es o único bo na familia.
Vendín hoxe unha casa onde houbo un dobre homicidio.
Díxenlles que non volvería pasar.
De verdade queres cociñar iso?
Sorpresa.
Sei que a caguei, Eve. Seino.
Pero... non sei por que fago isto.
Non quero facelo. Sábelo, non si?
Sabes que te quero.
Seino.
Pero non te desculpaches, Rex.
Tes razón, síntoo moito.
Dáme outra oportunidade, só unha máis.
Cambiarei, prométocho.
Sorte co novo equipo, Rex.
Merda.
Alégrome, Mark.
Hora de comer.
Xa sabes como vai.
Xoves.
Pastel de polo.
O favorito de todos.
Afástate da porta.
Merda.
Síntoo, Pete.
Vaia. Era o día do pastel de polo.
Como?
Está claro.
Como son o orixinal,
ao meu intelecto non lle afecta o proceso de clonación.
Veña, ho.
Abre a porta.
Tes que dicilo.
Maldita imitación barata, xeneticamente inferior.
Que o digas
ou quedas aquí para sempre.
Eu son o clon.
Pois claro que si.
Por aquí.
ALARMA
Despexa o camiño.
Parece que temos un aliado.
Un xerador de fusión multifase.
Cun rango de 30 megavatios.
E agora que?
Sorpréndeme que non o vexas.
Non eras ti o orixinal?
Diría que te botarei de menos,
pero sempre podo crear outro.
Ben, cóntame.
O equipo está preparado?
Aínda temos traballo,
pero estou contento cos progresos de hoxe.
Desculpe.
Non quería asustala.
Que fai na miña casa?
Buscar información,
pistas, respostas.
Respostas?
Sobre a noite do masacre.
Aínda non sei ben que pasou.
Non sei de que fala. Fóra de aquí.
Sete mortos, un só vivo, o seu home.
Esperaba que me puidese axudar.
Pois terá que falar con el.
Xa o fixen. Non me gustaron as respostas.
E por que lle importa?
Escapei do inferno.
Busco xustiza para salvar a miña alma.
Contoulle algo o seu home? Algo para tranquilizala?
Non, el non viu nada.
Ten unha casa fermosa.
Debbie?
Estás ben?
Pareceume oír algo.
Estou ben.
Xa ía para a cama.
Subtítulos: Paula Maneiro Torreira
Supervisora creativa: Abraham Díaz López