Program zawiera efekty stroboskopowe
mogące wywoływać ataki epileptyczne.
POPRZEDNIO
Najwyższy czas.
Spróbuj bardziej tak.
-Może posunąłeś się za daleko? -Podważasz moje metody?
Nie było tam nikogo innego.
Jedynie Omni-Man.
Nie spuszczajcie oczu z Graysonów.
Zbliżają się egzaminy. Może pouczymy się razem?
Dla mnie mega.
W NASZEJ PAMIĘCI
Dziś żegnamy tytanów.
Mam przyjemność przedstawić nowych Strażników Globu.
Wyraźnie ktoś nam sprzyja.
Powiedziałbym, że będę tęsknił,
ale zawsze mogę zrobić kolejnego.
Co robisz w moim domu?
Szukam tropu, odpowiedzi.
Debbie? Nic ci nie jest?
Wszystko w porządku.
Twoi ludzie są zbyt powolni.
Pustynia nie zna litości, Zaeim.
To, co skrywa, jest paskudniejsze.
Sunąć się! Z drogi!
Mistrzu, wkrótce znów pokażesz światu,
co znaczy prawdziwe cierpienie.
Boże!
Pomocy!
Boże drogi, on wskrzesza Ka-Hora.
Wzbij się!
Mącisz piasek.
Przepraszam.
Szybciej.
Jeśli chcesz szybkości i wytrzymałości, musisz się skupić.
Że też nadal muszę ćwiczyć.
Myślałeś, że bycie Viltrumitą jest łatwe?
Nie popisuj się!
-No dobrze. Zróbmy sobie przerwę. -To rozumiem.
Ostatni na Mount Everest przez tydzień zmywa naczynia!
Super!
Chwila, a gdzie jest Mount Everest?
To ta wysoka góra.
Oddychaj głęboko.
Powietrze jest tu rzadkie.
Co ty nie powiesz.
Co, do chuja?
Przepraszam. Spokojnie. Jestem...
NIEZWYCIĘŻONY
Czasem zapominam, jaka ta planeta jest piękna.
Niestety ludzkość z determinacją ją niszczy.
Na szczęście mają nas, prawda?
Chyba tak.
Na Viltrumie jest inaczej?
Kompletnie.
Zakończyliśmy wojny w całym wszechświecie,
przynieśliśmy pokój tysiącom galaktyk,
podnieśliśmy obce rasy z błota i przynieśliśmy im postęp.
Po to jestem na Ziemi.
Dlatego ty tu jesteś.
Nie do wiary, że zostawiłeś wszystko, by pomóc obcej planecie.
-Należałem do... -Komitetu ds. Poprawy Świata?
Wiem. Ale to wciąż nie jest powód.
Gdy zmarli twoi dziadkowie,
długo nie umiałem się odnaleźć.
Miałem tylko ich.
Wyprawa tutaj była obietnicą zbudowania czegoś nowego.
Z mamą?
Tak, twoja mama wszystko zmieniła.
Dzięki niej to miejsce stało się domem.
Potem urodziłeś się ty i znów wszystko zmieniłeś.
Nie wiem, czy bym tak umiał.
-Co takiego? -Wszystko porzucić.
Strzeżenie wszechświata
i podtrzymywanie naszych tradycji wymaga poświęceń.
Tego właśnie próbuję cię nauczyć.
Pewnie. Rozumiem.
Dobrze.
Jeszcze rundkę?
Ostatni w domu przez miesiąc wynosi śmieci.
O raju.
To kłamstwa. GAO to żmije.
My ich nic nie obchodzimy. Ani mój biedny Josef.
-Olga... -Żadna „Olga”.
Jestem Rosjanką, moja droga. Wiem, jak działają rządy.
-A twój nie jest inny. -Cecil szuka zabójcy.
Jakoś nikogo nie wsadzono.
Wiadomości milczą.
Znają sprawcę i mają to gdzieś.
-Dlaczego? -Nie wiem.
Ale wiem, kiedy ludzie kłamią,
a w tej sprawie nie mówią prawdy.
Dlatego wracam do rodziny w Moskwie.
Pomóż mi sprzedać dom.
Oczywiście.
Czy Josef kiedykolwiek cię okłamał?
Jasne. Wszyscy bohaterowie kłamią.
Ale ja głupio uwierzyłam mu tylko raz,
gdy powiedział, że wszystko będzie dobrze.
DEBBIE GRAYSON – ZALOGUJ SIĘ
TRYB INCOGNITO
SZUKAJ: DAMIEN DARKBLOOD
DAMIEN DARKBLOOD: ŚWIR Z ZAŚWIATÓW
DEMON DEZERTER PRZEGRAŁ DUSZĘ
DARKBLOOD ZREHABILITOWANY
POTRZEBA BYŁO DEMONA, BY NAŚWIETLIĆ SPRAWĘ
Super będzie miesiąc nie wynosić śmieci.
Dobra. Przestań się wozić.
Cały dzień uczyłem syna, jak latać z prędkością ponaddźwiękową,
a wystarczyło zmotywować go spóźnieniem na gorącą randkę.
Jaką randkę? Chcę wiedzieć wszystko.
Tylko spędzamy z Amber wspólnie czas.
Postaraj się nie zawrócić tej dziewczynie zbytnio w głowie.
Zgadnij, dokąd idą. „Wychodzą”.
Każda kobieta poleci na taki romantyczny plan.
Nie wiem, co robimy. Ona wszytko zorganizowała.
Rzutka dziewczyna. To mi się podoba.
Skończyliście? Bo muszę zmyć z siebie sześć stref czasowych.
Może my też „wyjdziemy”?
Nie dajmy się przebić nastolatkom.
Olga chce, bym sprzedała jej dom.
Biedaczka ledwo się trzyma.
Myśli, że te morderstwa to spisek.
-Musi przestać pić. -Nolan.
No co? Pamiętasz imprezę świąteczną w zeszłym roku.
Kompletnie się zalała.
To wszystkie najlepsze desery w jednym.
Co nie? Latem opychałam się nimi na Filipinach.
-Co tam robiłaś? -Pomagałam budować szkoły
na jednym z wolontariatów.
Rany. I jak było?
Świetne uczucie.
Zdałam sobie sprawę, że żyjemy pod kloszem,
całkiem odizolowani od prawdziwego świata.
A ty? Zwiedziłeś trochę świata?
Byłem na Mount Everest.
Co? Żartujesz.
Nie. Byłem razem z ojcem. Zacieśnialiśmy więź.
Niewiarygodne.
I jak było w Nepalu? Czy jechaliście przez Chiny?
Rety! Fajowskie pudełka.
To skrzynia baul.
B-A-U-L.
Chciałam taką przywieźć, ale średnio mieszczą się w plecaku.
Może to twój szczęśliwy...
Rany, zobacz, jakie fajne!
Służy do odsiewania ryżu.
I jest adekwatnie wycenione.
Dzięki.
Teraz możesz całymi dniami odsiewać ryż.
A od czego się go odsiewa?
Byłem ciekaw, czy przyjdziesz.
Byłeś w moim domu.
Przestraszyłeś moją żonę.
Zamordowałeś siedem osób.
Może to byłeś ty.
Może przyszedłeś dokończyć to, co zacząłeś ze Strażnikami.
W końcu jesteś demonem.
A demony potrafią rozpoznać zło.
Jeśli znów zagrozisz mojej rodzinie gównianymi teoriami spiskowymi...
Zabijesz mnie?
Nie będę musiał. Jak myślisz, komu uwierzą? Mnie czy tobie?
Nie poddam się, Nolan.
Prawda wyjdzie na jaw.
Żona już cię podejrzewa.
Twój syn wkrótce też będzie.
Pierdol się, Darkblood.
Może być.
Mam cię.
Witaj, bracie.
Musisz być głodny.
Do zobaczenia wkrótce.
Blacharzu!
-Drzemałeś? -Defragmentowałem się.
To przestań. Nie chcesz tego przegapić.
Witaj na naszym nowym kwadracie.
Nie wierzę, że tu jestem.
Dobrze znów być w domu.
Jeśli kolejny raz usłyszę o tym,
że jesteś oryginalnym członkiem Strażników Globu...
To co konkretnie zrobisz?
Nie wiem. Pewnie coś wysadzę.
Możliwe, że twoje jaja.
Czy to dziwne, że się denerwuję?
Nie. Też tak mam.
Podnieście szczęki. Nie jesteście turystami.
To nie jest święte miejsce. To wasza praca.
Jak się nie ogarniecie, umrą kolejne osoby.
Hej, Cecilu?
Daliście plamę.
Zostawiłem to na pamiątkę.
Dorównajcie poprzednim bohaterom,
a plama zniknie.
Do tego czasu gapcie się na nią, gdy tylko was poniesie pycha.
Jest tu Omni-Man. Chce się z panem widzieć.
Rozgośćcie się. Pogadamy później.
-Między nami spoko? -Co?
Po tym, jak wybiłaś mi trzy zęby
i zaserwowałaś mi wstrząśnienie mózgu przed wszystkimi superbohaterami?
Prosiłeś się o to.
Chyba masz rację.
Ale wiesz co? Ci superbohaterowie to i tak same dupki.
Przeogromne dupki, co nie?
No jasne. Brudne, śmierdzące dupki.
Dobra, styka.
Nie mieszaj życia zawodowego i prywatnego.
Swym zachowaniem zraziłeś Atom Eve.
Nie zrób tego z Monster Girl.
Wiesz co?
Wróć do mnie, jak wyhodujesz sobie jaja.
To nie porady matrymonialne, Rex. To rozkaz.
Oszalałeś? Ona wygląda na 14 lat!
Poza tym skoro jestem Strażnikiem, mogę przelecieć, kogo zechcę.
Dobrze. Cieszę się, że się rozumiemy.
Co jest?
Wybacz. Użyłem zbyt dużej siły.
Zapomniałem, że ludzie są wrażliwi.
Pracowałaś całą noc.
I kto to mówi. Gdzie byłeś?
Jak zwykle dawałem komuś nauczkę.
Może pójdziemy do łóżka?
-Nolan... -Dobra. Co się dzieje?
Nic. Sprawy w pracy.
Twoim mężem jest najpotężniejszy człowiek na Ziemi.
Nie powinnaś pracować.
-Ty tak na poważnie? -No co?
Nie jestem jedynie twoją żoną.
Dlatego zajmuję się pracą.
Lubię pracować.
I kocham to w tobie.
Przestań pieprzyć.
Nie waż się mnie uciszać!
Nolan!
No...
Przepraszam.
Miałem teleportować się na ganek,
ale są małe problemy z precyzją.
Omal cię nie zabiłem.
Dało się zauważyć. Nieźle się na mnie rzuciłeś.
Jestem trochę nerwowy. Pewnie to rozumiesz.
Co tu robisz, Cecilu?
To była najlepsza noc w moim życiu.
Jeszcze tego nie zbadano,
ale zaryzykuję stwierdzenie, że...
Przesadzam?
Tak.
Ale to mi się podoba.
Pewnie na randce, którą zaplanujesz ty, też będzie tak fajnie.
To brzmi jak zobowiązanie do drugiej randki.
Dobranoc, Marku Graysonie.
Czad!
Hej!
O co chodzi?
NASA wysyła pierwszą misję załogową na Marsa.
Tak, widziałem. Fajna sprawa.
Twój ojciec musi czuwać nad tą misją
i jej bezpieczeństwem. Tyle że się nie zgadza.
Bo trenuję syna, Cecilu.
Skoro nie ma Strażników, Ziemia mnie potrzebuje.
Mógłbym pomyśleć, że chcesz się mnie pozbyć.
To z powodu masakry Strażników chcę, byś wziął udział w tej misji.
Tej planecie przyda się sukces.
Ludzie będą mieli Marsa gdzieś,
jak zostaną zaatakowani, a mnie zabraknie.
Nie będą, jeśli pierwsza czwórka na Marsie nie wróci stamtąd żywa.
Moje priorytety to rodzina i ta planeta. Kropka.
Rozumiem, że powinienem się zgłosić?
Tak było, kiedy ostatnio chciałeś wysłać ojca w kosmos.
Tylko na Księżyc. To żaden kosmos.
Mówiłeś mi o obowiązkach. To przecież do nich należy.
Odpowiadasz za znacznie więcej niż czworo astronautów.
A Cecil prosił mnie, nie ciebie.
Jeśli chce lecieć, zrobi ludzkości przysługę.
Debbie, wesprzyj mnie.
Nie chcę, by opuszczał szkołę.
Ale dla ratowania ludzi można zrobić wyjątek.
Ile zajęć opuszczę? Mogę śmignąć na Marsa i wrócić jutro.
I dlatego, że nie wiesz, jak daleko jest Mars,
nie powinieneś opuszczać zajęć.
To dwutygodniowa misja.
Dwa tygodnie? Tata ma rację. Nie jestem gotowy.
Układa mi się z Amber.
Skarbie, ludzie będą mówić ci, jak używać swych mocy,
ale to ty o tym decydujesz.
Sam postanowisz, jakim będziesz bohaterem.
Zrobię to.
Spakuj kanapki, młody.
Jutro wyruszasz.
Chcieliśmy wysłać Nolana, by móc zbadać sprawę morderstw
bez wzbudzania jego podejrzeń.
Co nam da wysłanie Marka?
Przekonamy się, co dzieciak potrafi.
Co ważniejsze, czy ma dobre serce.
A jeśli nie ma?
Nie wszystkie koszmary naraz.
Nie chcę okłamywać Amber,
ale nie mogę też powiedzieć jej prawdy.
Dlatego chodzenie ze zwykłymi ludźmi daje nam w kość.
Prawda, ale z Rexem też ci nie wypaliło.
Zmienię temat.
Bardzo chciałabym pomóc ci w wyjątkowym kryzysie,
ale muszę ogarnąć własny bałagan.
Proponuję układ.
Pomożesz mi z Amber, a ja tobie z Rexem.
Chodzi o wszystko, nie tylko o Rexa.
Chodzi o rodziców, o szkołę, uczelnię i...
Nie wiem, czy chcę być superbohaterką.
A co miałabyś robić?
Rzecz w tym, że nie wiem.
Zawsze możesz na mnie liczyć, jeśli chcesz pogadać.
Jak wrócę z Marsa.
Dzięki.
Jeśli zdradzisz komuś tajną tożsamość, nie będzie powrotu.
Jeśli masz powiedzieć Amber o sobie,
lepiej bądź jej pewien.
Myślisz o niej na poważnie?
Pogoda się utrzymuje
i poinformowano nas, że wszystko jest gotowe.
Od startu misji na Marsa dzielą nas ostatnie minuty.
Mark?
Pomyślałem, że nie masz gdzie trzymać sita do ryżu,
a że znalazłem pod kanapą drobne...
Ale jesteś miły. Dziękuję.
-Wejdź. -Posłuchaj, Amber.
Jestem...
-Co takiego? -Wolontariuszem.
Jak ty. Wyjeżdżam na dwa tygodnie pomagać innym.
-Co? -Naprawdę daleko.
Świetnie. Kiedy?
Do startu mniej niż 60 sekund.
Lada chwila.
-Poważnie? -Mniej więcej.
Dokąd jedziesz?
Na wygwizdowo.
Mało kto tam jeździ.
-Nie ma budynków. -Nie wiesz, gdzie jedziesz?
To na ostatnią chwilę.
Silniki przygotowane do startu.
Jesteś niesamowita i sprawiasz, że chcę być lepszy,
więc może wyjdę na desperata,
ale proszę, poczekaj na mnie.
Zasłużyłeś sobie na te dwa tygodnie cierpliwości.
Dziesięć, dziewięć, osiem,
-siedem... -Może trzy.
...sześć, pięć, cztery, trzy,
-dwa, jeden. -Przywiozę ci coś!
Misja na Marsa wystartowała.
Międzynarodowe badania Czerwonej Planety
są niewyobrażalnie ważne dla pogłębienia naszej wiedzy.
Fajnie.
Mało brakowało.
Przecież tu jestem.
Zgadza się.
Po pierwsze nie pokazuj się, chyba że coś pójdzie nie tak.
To ma być sukces ludzkich lotów kosmicznych.
Jestem duchem.
Po drugie celem twojej misji są Marsjanie.
Marsjanie istnieją?
A skąd jest Marsjanin? Z Jowisza?
Nigdy o tym nie myślałem.
Niewiele o nich wiemy.
Żyją pod ziemią i pilnują swojego nosa.
Nie powinieneś mieć kłopotów, ale bądź czujny.
Marsjanie. Mogłeś o nich wspomnieć.
Sednem twej wyprawy
jest bezpieczny powrót astronautów.
Ludzkość na ciebie liczy.
Mark marnuje czas.
To była jego decyzja. Jestem z niego dumna.
Czy nie po to są supermoce?
On nie rozumie swoich obowiązków.
To siedemnastolatek. Dotąd nie miał obowiązków.
Zmieniłeś się, odkąd Mark dostał moce.
Próbuję go uczyć.
Zamyślasz się, wszystko cię wkurza. Jesteś opryskliwy.
Jestem pod dużą presją.
Mówiłeś o domu, a nigdy tego nie robisz.
Chcę, by Mark poznał swoich.
Nawet ja ich nie znam.
Nie spotkałam innego Viltrumity.
-Mówiłem ci... -Opowiadałeś mi historie,
ale to nie to samo.
Coś przede mną ukrywasz. To boli.
Przepraszam. Ja nie...
Co takiego?
Nie myślałem, że będę miał rodzinę,
aż pojawiłaś się ty.
Bardzo kocham ciebie i Marka.
Ale gdy widzę, jak Mark używa mocy
po tym, co stało się ze Strażnikami, boję się, że mogę wszystko stracić.
Ja też.
To co zrobimy?
Mark wyjechał na dwa tygodnie...
No i...
Pamiętasz nasze pierwsze wakacje?
Nolan, ja...
Mam sprzedać dom Olgi.
Jej dom poczeka na nasz powrót.
Pytałaś, co zrobimy. Właśnie to.
Cholerne kanapki na drogę.
Skarbie?
L'Osteria Donato.
Nie wierzę, że wciąż tu jest.
Bez szans na miejsce.
Zarezerwowałem stolik.
Chyba pierwszy raz.
Jesteśmy na powierzchni.
Wspaniały dzień na Marsie
i wspaniałe osiągnięcie ludzkości.
Dobra robota, Hank.
Widzieliście to?
Co takiego?
Nieważne.
Kiepskie kolory na tę misję.
Szlag by to.
Może mają ładowarkę w wahadłowcu.
Co?
Cholera!
Tak skończył Juliusz Cezar, jeden z największych zdobywców na Ziemi.
W podręcznikach nieźle sobie radzi.
Chyba masz rację.
Wracają wspomnienia.
To było tylko kilka lat temu.
Nasza pierwsza randka była 20 lat temu.
Pamiętam, że wkrótce potem mnie rzuciłaś.
Bo zachowywałeś się jak palant.
Zabrałem cię do Rzymu.
I spodziewałeś się przez to uwielbienia.
Byłem tu nowy! Poprawiłem się.
Poszliśmy na drugą randkę, po tym, jak uratowałeś tamte dzieciaki.
Miło znów tu być.
Ale nadal coś cię gnębi.
A ciebie nie?
Może to przez to, co spotkało Strażników, może przez Marka albo przez nas,
ale czuję się, jakbym stała nad przepaścią,
a jako jedyna z nas nie umiem latać.
Nie powiedziałem ci prawdy.
-O czym? -O morderstwach.
Tak?
Cecil myśli, że miałem coś wspólnego z zamordowaniem Strażników.
Ale nie miałeś.
Jako jedyny ocalałem i nie jestem człowiekiem.
-A Cecil nigdy mnie nie lubił. -Musisz z nim pomówić.
Próbowałem. Może zrobić się paskudnie.
Boże! Co zrobimy?
Trzymamy się razem jako rodzina.
Ty, ja i Mark.
Musisz mi jedynie zaufać.
Nolan!
Ufasz mi, Debbie?
Za tobą jest smok!
Proszę. Ufasz mi?
Ufam ci.
Nie masz pojęcia, jak bardzo potrzebowałem to usłyszeć.
Dobrze, a teraz zrób coś!
Jestem na urlopie z moją piękną żoną.
Cecil zrobi, za co mu płacą.
Możesz wyjść.
Nie ukrywam się.
Cecil.
Nolan ostrzegał nas przed tobą.
„Nie będzie kłopotów. Marsjanie żyją pod ziemią”.
Cholera!
Nie!
Jezu!
Co jest?
Nie ruszaj się, człowieku.
Zaczekaj! Nie chcę nikomu zrobić krzywdy.
Szukam jedynie... Cholera!
Psy to trzyma się na smyczy!
Bo to chyba jakieś marsjańskie psy?
Nie działają na ciebie kałamarzyce?
Nie, wręcz przeciwnie.
Wciąż czuję ich smak.
Tamci ludzie w bieli też tak mają?
Astronauci? Poniekąd, ale niezupełnie.
Wiesz, gdzie oni są? I mówisz po angielsku?
Mówimy po marsjańsku.
Witamy na Marsie, Ziemianinie.
Dziękuję za gościnę, Marsjaninie.
Panie Marsjaninie. Wasza Wysokość?
Czego tu szukasz?
Zabawna sprawa.
Miałem chronić innych Ziemian na waszej ślicznej planecie,
a jeśli coś im się stanie, to wyjdę na niezłego palanta.
Hejka!
-Nie wiemy, kto to jest. -To była tajna misja.
To kiepsko ci poszła.
Było trochę błędów, ale wszystko już jest cacy,
więc za pozwoleniem, nie będziemy zawracali wam gitary.
Może poskromicie swoje ośmiopsiaki?
To przez kałamarzyce pojmałem twoich ludzi.
To niszcząca świat rasa, która dewastuje wszystko na swej drodze
w całym wszechświecie. Teraz spadła na naszą planetę.
Same z siebie mają mierny umysł,
ale przy odpowiednim gospodarzu
jednoczą się i są niepokonane.
Dzięki umiejętności zmiany kształtów potrafimy je odeprzeć,
ale jeśli jedno z nich złączy się z kimś z waszych,
powstaną zjednoczone i zrujnują Marsa.
A wkrótce potem Ziemię.
Powiedz mi, Ziemianinie, jak udaje ci się im oprzeć?
Jestem po części Viltrumitą. Znasz nas?
Jestem cesarzem Marsa! Oczywiście, że o was słyszałem.
Zatem wiesz, że bardzo lubimy pomagać,
i dlatego wysłano mnie, by ochraniać astronautów.
Jeśli wolno, to skończymy badania i wrócimy sobie do domu.
To niemożliwe!
Na ludziach ma zostać wykonana natychmiastowa egzekucja.
Inaczej mogą wejść w kontakt z kałamarzycą.
Rozumiem.
Gazu!
Złapcie się za ręce!
Szybko!
-Płyn chłodzący? -Jest!
-Tlen? -Jest!
Termiczne... Jebać to!
Do roboty.
No spoko. Potrafię go podnieść?
Chyba potrafię.
Cholera!
Nie!
Dawajcie!
Co złego, to nie ja.
Wezmę sobie kamień, jeśli można.
Tak?
Od dziecka chciałem polecieć na Marsa.
Teraz nigdy nie chcę tam wracać.
Nigdy, przenigdy.
Cały świat odetchnął z ulgą,
gdy pierwsza wyprawa na obcą planetę
wróciła ze wzorowo przeprowadzonej misji.
Wcześnie wróciłeś.
Rany.
Jak było na Marsie?
Najwyraźniej mniej ciekawie niż tutaj.
Opowiesz nam wszystko przy kolacji. Skarbie?
Będzie kurczak.
Mark!
-Na taką reakcję liczyłem. -To ty gdzieś wyjechałeś?
I jak było?
Głównie nudno.
Obcowałem z przyrodą. Spotkałem króla. Niezły palant.
Ale naprawdę pomogłem ludziom.
Raczej nie byli wdzięczni, ale co tam.
Dziwnie ogólnikowa ta opowieść.
Zobacz. Coś ci przywiozłem.
Zawsze taki chciałam.
To... Jak to się nazywa?
-To... -Skała.
Skała?
Nie jakaś tam zwykła.
To... Ziemska skała. Z Ziemi.
Robi wielkie wrażenie.
Tylko nigdy nie pokazuj jej geologowi ani nikomu, kto się zna na skałach.
Mogą ci opowiadać głupoty.
No dziękuję.
Za tę piękną ziemską skałę.
Zgadnij, co Donald znalazł w twoim gabinecie.
-Rozczarowanie? -Zaschłą krew.
Pozwoli na sprawdzenie DNA.
-Strażnicy. -Tak.
Ktoś chce mnie wrobić. Nie zabiłem Strażników.
Nie próbowałem zabić Nolana.
Wiem.
Ale i tak muszę to zrobić.
-Dlaczego? -„Dlaczego”?
Nie słuchałeś mnie, gdy mówiłem, że masz odpuścić.
Nie pozbędziesz się mnie.
Potrzebną do rytuału księgę zniszczyłem wieki temu.
Demonius ex mortum?
Moi ludzie ją odtworzyli.
Użyli sztucznej inteligencji, by ustalić brakujące słowa.
Technologia to jest coś.
Nigdy nie myślałem, że to ty będziesz go chronić.
Widzisz, taki jest problem z demonami.
Widzicie tylko dobro i zło. Czerń i biel.
Ja muszę widzieć szarość, aż nie pojmę,
czemu Nolan zabił Strażników i jak go powstrzymać.
Rzekłbym: „Do zobaczenia w piekle”,
ale ciebie czeka gorsze miejsce.
Teraz ci żal tego demona?
Nie umarł, wrócił tylko do piekła.
Czy to nie gorsze?
To wspaniały dom.
Dlaczego go sprzedają?
Żona dostała pracę za granicą.
Fajnie. Chyba go kupimy.
Przygotuję dokumenty.
Nareszcie zaczyna się faza pierwsza.
Wiem. Jeszcze dwie sprzedaże i pobiję miesięczny rekord.
Tylko ty możesz tego dokonać.
No i rozmawiałeś z Cecilem?
Tak. Wyobraź sobie, że mają nowe dowody
i już mnie nie podejrzewają.
Nawet mnie przeprosił.
Cecil nigdy nie przeprasza.
Wiem.
Więc nie ma się czym martwić.
Wszystko w porządku.
Napisy: Marcin Jan Chojnowski
Nadzór kreatywny nad tłumaczeniem Tomasz Robaczewski