ANTERIORMENTE
Quero recuperar o meu traxe.
É confidencial e quero recuperalo.
- Impórtoche? - Vou mellorar.
De non perderes os poderes,
igual estarías alí aquel día para axudar os Gardiáns.
Non estou segura de querer seguir con isto.
Benvido ao mundo dos vivos, clon.
Axudádeme co cultivo de tecidos.
Conta comigo para o que necesites.
Eu escoitareite.
Matade eses malnacidos!
Non.
Pensei que Mark viría, de verdade.
Ei, desculpade. Que pasa, rapazas?
- Que carallo? - Asustástesnos, moulón.
Que facías aí agochado? Meu Deus.
Non estaba agochado.
Estaba bebendo, pero iso tanto ten.
O importante é que son o incrible Doug Cheston.
Quen?
Meu pai...
é o dono da farmacéutica Cheston
e de media...
Da metade da universidade.
É o que subiu o prezo da medicina para bebés que todos necesitan?
Si, xusto.
O caso é que pronto o herdarei todo
porque meu pai vai vello.
Ben, algunha, ou mellor aínda, as tres,
quere foder comigo e coller sitio para cando herde todo isto?
- Que noxo. - Vai, ho!
Non sabedes o que perdedes.
Si que o sabemos.
Perdédesme a min.
A min e o meu futuro fideicomiso.
Que...? Onde estou?
Ola.
Sei que estás confundido.
Pero seguro que xa estás acostumado.
Ti queda quietiño e moi pronto te sentirás mellor ca nunca.
Que? Que pasa?
Estás vivindo unha metamorfose.
Un milagre co que deixarás de ser
un gran inútil no cu neste mundo corrupto
e serás un explorador que cambiará o futuro da humanidade.
Es moi raro!
Quen fala así?
Vaia tipo. Es rarísimo.
Ei, sóltame, mamalón.
Se é unha broma ou algunha merda sexual,
xa verás como te demanda meu pai.
Xesús!
Merda!
Que raios é iso?
Non fagas escándalos.
- Que carallo fixeches? - Ou terei que...
Ai, meu Deus!
Todos pensamos que estás mellor sen cordas vocais.
E non te preocupes por estes prototipos. Ti serás diferente.
Ti serás fermoso, serás...
INVENCIBLE
Apartade!
Movédevos! Coidado!
Preparade os quirófanos.
- Apurade! - Preparádeos.
Vixiade a hemorraxia.
Varias fracturas craniais e edema cerebral.
Ten convulsións, que respire.
Os niveis non teñen sentido.
Coidado.
Comezade coas transfusións.
Un, dous, tres.
Afoga co seu propio sangue. Intubádea.
- Soro. - Baixa a presión sanguínea.
Chamade o Dr. Barkley.
Voulle poñer unha vía. Comprobade o grupo sanguíneo.
A agulla non entra.
Merda!
Coñezo a fisioloxía de Monster Girl.
Aparten.
Que? Sacádeo de aquí. Seguridade!
Poden intentar botarme e conseguilo,
pero ela morrerá.
Ou poden axudarme e salvarlle a vida. Vostedes deciden.
Estou aquí.
Temos que activar o seu poder de curación.
Soro co 2 % de raíz de beladona e o 5 % de acónito.
Non temos nada diso.
Pois búsqueno. Nanosuturas.
Está fibrilando.
Atrás!
Outra vez.
Máxima potencia.
Outra vez.
Merda.
Que raios pasa?
Que foi iso?
Non o sei.
Non ten boa pinta.
- Ten un burato atravesándoo. - Coidado.
- O pulso baixa. - Estou niso.
Pode que teña danos na columna.
Menos mal que o atravesou algo afiado.
Mark. Mark?
Mamá?
Meu ben.
Sabía que o conseguirías.
- Canto tempo levo aquí? - Seis días.
Seis días?
Non, tiña que ir a...
- Amber. - Tranquilo.
Xa me encarguei eu. Díxenlle que te atropelara un bus.
E, agora que te vexo, é unha historia crible.
Black Samson? Monster Girl?
Están inconscientes.
Non é culpa túa.
Darkblood dixo algo?
Xa o coñeces. Non fala moito nin cando quere.
Déixame a min, verás como fala.
Aínda que me encantaría ver
un ser imparable chocar cun obxecto,
prefiro que nos ocupemos nós.
Foi el? Matou el os Gardiáns?
Non o sabemos.
O que máis me intriga son os motivos que podía ter.
É un demo, ese é o motivo.
Pensaba que o coñecía.
Mark non che contou que se enfrontaría a Cara de Máquina?
Contoumo, si. E díxome que non caería na trampa.
Por que te ris?
Es o máis poderoso do planeta e nin o teu fillo che fai caso.
Que? Isto non pasa en Viltrum?
Pois non.
Mark é un adolescente humano, Nolan.
Isto é o que fan.
Tranquilízame moito.
Pois parece que te atropelaron.
Ese son eu,
o que non sabe como funcionan os semáforos.
Non sei por que non me deixaron verte no hospital.
Teñen normas raras para as visitas.
Eve sabía onde estaba porque llo dixo William.
Que?
Aquela noite ía deixarte.
Seino, e pensei moito niso estes últimos días.
Lembras a primeira vez que te chamei? Cando Todd me deu o número?
- Si. - Tiña medo,
non podía nin falar e estragueino todo.
- Pero deixaches que volvese empezar. - E?
Podemos empezar de novo outra vez?
Tes razón.
Non merezo máis oportunidades.
Ola, Mark Grayson, guapo.
Alégrame que aínda teñas esa cara fermosa.
Eu tamén.
Queres que quedemos algún día?
Claro.
Aos dous lados, Mark. Hai que mirar aos dous lados antes de cruzar.
- Non fuches á gardería ese día? - Parece que non.
Hai tempo que non quedamos. Deberiamos...
Porque alguén é o rei das escusas.
"Teño que estudar, teño que axudarlle a meu pai,
teño algo contaxioso." Bla, bla, bla.
O venres non temos clase. Podemos ver unha peli.
Gustaríame, pero non. Acórdaste de Rick?
O rapaz do que non deixabas de falar?
Nin que estivese obsesionado.
Pois está na universidade do norte. Vou ir o venres e durmo alí.
Teñen un programa xeitoso de preparación para Medicina.
Dixen xeitoso? Quería dicir excelente, pero xeitoso tamén.
ATOPA O TEU FUTURO
- Podo ir? - Que?
Quero ir.
- Moi ben. - E levarei a Amber.
- Espera. - Por favor, William. Necesítoo.
Eve!
Pasa!
Mark, quería...
Non che dei as grazas por falar con Amber cando me feriron. Grazas.
Vas a algún sitio?
A William gústalle un que vai á universidade do norte.
William vai de visita e convencino para que nos deixase ir a Amber e a min.
Merda, síntoo. Ti tamén podes vir, se queres.
Intento empezar de cero con Amber, que vexa que vou en serio.
Tranquilo, non vou ir á universidade.
Que? Por que? Tes mellores notas ca min.
Cando estaba no centro comunitario con Amber, sentín algo.
Creo que podo axudar máis xente simplemente axudando.
Non teño que esperar por unha invasión
ou polo ataque da Liga dos Lagartos.
Podo regar desertos, parar desastres naturais,
levarlles comida aos famentos.
Cambiar as cousas de verdade.
Enténdote.
Pensei que non o entenderías. Rex non o faría.
Fixen cousas mal na cidade.
Black Samson e Monster Girl case morren pola miña culpa.
Así que, enténdote.
Igual frear invasións extraterrestres non é o noso destino.
Igual necesitamos empezar de novo.
Mark? William e Amber están aquí.
Vale, mamá. Entón, onde...?
Estás ben?
Si, estou. Só me doe un pouco.
Veña, tartaruga. Saiamos xa!
Tende coidado.
Non vos divirtades moito.
Nada de alcohol, nada de drogas e nada de sexo!
Nada de sexo, entendido. Coidarei deles, señora Grayson!
Fálame dese tal Rick.
Ai, teño moitas ganas de que o coñezades. Pois é moi alto.
- Ten o pelo coma a crina dun cabalo. - Iso é bo?
- Si. - Si.
E ten moi bo estilo.
A mestura ideal entre urbano e formal.
Falei xa dos seus dentes? Son ladrillos brancos de alegría.
Vas saír?
Vou á tinturaría e mercar algo para cear. Non tardarei moito.
- Acompáñote. - Tes que entregar o libro.
Non me dixeches iso, ou entendín mal?
Non, tes razón.
Entón tes traballo, non si?
Pode unha persoa ter oito abdominais?
Ben, non vos vou aburrir máis con cousas de Rick.
- Unha cousa... - Si! Estás namorado.
Que? Non. É dicir, Rick é xenial, pero namorado? Non.
Meu Deus! Aí está!
William! Ven aquí.
Que tal, Rick?
Estes son Mark e Amber, amigos meus.
Escoitamos falar moito de ti.
Ola, encantado. Xa vos levo eu as bolsas.
Xa preparei a habitación.
Vai ser unha fin de semana xenial.
Non entendo por que non podes traballar como superheroína desde a casa.
Xa o sabes.
Samantha!
Aínda ten a porta de atrás.
Necesito empezar de novo, noutro sitio que non sexa este.
E o instituto? E a universidade?
Podo graduarme e a universidade pode esperar.
Samantha! Non deixarei que arruines a túa vida
por esa merda de atoparse a un mesmo.
- Adam! - É certo.
É o contrario do que tes que facer na vida.
E que tería que facer?
Queres empezar de novo? Non sexas superheroína.
Non podes salvar o mundo, Samantha.
Acabarante matando.
O peor da miña vida foi que tiveses poderes.
Vaia, doe moito máis do que pensaba.
Só quero o mellor para ti.
Unha vida normal, unha casa, un home, fillos.
Iso é o mellor para ti, papá, pero non para min.
Samantha!
Baixa agora mesmo!
Adeus, mamá. Adeus, papá.
Samantha!
O sitio está moi ben.
E é unha das mellores facultades de Medicina.
Por iso conseguín que poidades asistir a unha clase de Bioloxía.
Aínda queres facer Medicina, non?
Si. Lembrouse.
DESAPARECIDO Doug Cheston
Igual non o parece por fóra,
pero con cada década duplícase o risco dun fallo cardíaco.
Que podemos facer?
Comer mellor, claro. O exercicio axuda. Tomar medicación.
Pero aínda así o noso corpo desgástase.
Por iso nos centramos en estender a calidade de vida
aínda que non poidamos estender a vida en si.
Ai, por favor.
Señor Sinclair, vexo que unha vez máis quere dar a súa opinión.
Quero expresar a verdade.
Quen é o parvo ese?
D. A. Sinclair.
Ten unha bolsa por ser un xenio e quere que o saiban todos.
Se un quere viaxar rápido, non corre, vai no coche.
Se necesita voar a outro país, non move os brazos,
vai en avión.
Sabemos como se viaxa, señor Sinclair. Que nos quere dicir?
Os defectos humanos só son retos de enxeñería que necesitan solución.
Somos máquinas, e canto antes o recoñezamos,
antes acadaremos o noso potencial.
Es moi dramático.
Como dis?
O que oes. Es un lerchán.
Que pasa, Sinclair?
Que pasa?
Que esta universidade é para parvos.
O MIT convidoume, Yale dábame un laboratorio.
Pois acéptao.
Es incrible, Rick.
Musculoso, seguro, o típico macho alfa.
Ei, non lle digas eses piropos!
Señor Sinclair, pode volver cando queira aprender.
Pois vémonos nos exames. Rick.
O que dicía, calidade de vida, non cantidade.
Gústanme as vistas.
Algo é algo.
É cousa miña ou ese tal D. A. non deixaba de mirarte?
Seguro que che pasa a miúdo.
Por favor, dáme mágoa. Necesita ter máis amigos.
Que maduro es.
Estás ben?
Non terás algún traumatismo do que non me falaches, non?
Que? Non, estou ben. Moi ben.
Se queredes estar sós, podemos quedar nunhas horas.
Boa idea. Vémonos despois. Podedes chegar tarde!
Veña, vamos coñecer ben este sitio.
Agora non deixas de sorrir.
Si. Gústame isto.
Non está mal. Igual demasiado luxoso.
Pero disque teñen un bo programa de xustiza social.
Que che parecería vir para aquí? Xuntos.
Se é o que queres, tes que mellorar as notas, Mark Grayson.
Sabes que te teñen que admitir, non si?
De verdade, creo que é o que quero.
Cando empezas cun "creo",
acabas co 90 % do romanticismo.
Isto é o que quero, que esteamos aquí xuntos.
- Vale. - De verdade?
Si, por que non?
Ei, parelliña. Pasástelo ben...?
Que raios foi iso?
Cago no demo!
Meu Deus! Atrás todo o mundo.
Apurade!
Rapaces, axudádeme!
Mark!
Vamos!
William!
Déixao tranquilo, papahostias!
Non!
Mark! Mark?
- Mark? - Corre!
Non! Mark!
Que raios...?
Hostia!
Es Invencible! Ti es...
Non llo digas a ninguén, por favor!
Non o podo crer. Agora todo ten sentido! Meu Deus.
William!
Estás ben?
Non, non estou ben. É dicir, eu estou ben, pero... vaia.
Quen era ese?
Ese? Era Ma... Invencible.
William, salváchesme a vida.
Que? Eu? Ben, si.
Claro que si. De nada.
- Rapaces, a policía está de camiño. - Onde cona estabas?
Fun buscar axuda. Busquei os de seguridade, pero...
- Es un mentireiro. - Non é o que parece.
Liscaches e deixáchesnos aquí con esa cousa!
Amber, non. Iso... non foi o que pasou.
Dixeches que querías empezar de novo. Dixéchelo. Prometíchelo.
Ata Eve confiou en ti. E agora fas isto?
Eve estaba equivocada, e eu tamén.
Amber, espera!
Dou a volta un momento e ese desagradecido escapa?
Xa está. É a última vez que deixo intacto o lóbulo frontal.
Típico macho alfa.
NOTICIAS DE ÚLTIMA HORA
FALTA DE AUGA
Facer do mundo un sitio mellor.
PENTÁGONO DOS EUA APARCADOIRO ATRÁS
Non me gustan os niveis de interferóns. Temos que facer algo.
Meu Deus.
Son niveis normais para Monster Girl.
Ten unha maldición, non unha enfermidade.
Cando a feriron, enviei unha réplica miña ao Ártico.
Isto é un cosmos cerúleo.
Ten unha molécula única
que creo que aumentará as posibilidades de vida nun 60 %.
Estaba ben gardado.
Extraian os compoñentes principais coa sonificación de biomasa
e chámenme para que os ille e purifique.
Preocúpache de verdade.
Samson, que ben que espertases. E si, preocúpome.
Es unha máquina.
Como é que tes emocións?
Programáronme para preocuparme por todos.
Non estou de acordo. Non che deron unha malleira no Ártico por min.
Entón, gañamos?
Grazas... grazas por vir.
Queres beber algo? Prefires que falemos antes?
Grazas, pero...
Xa o sei.
Intento evitalo.
Pasei os últimos días examinándoo, tal e como me pediches.
Ensínamo.
Estás segura, Deb?
Ves esas manchiñas?
Parecen ouro, pero son moito máis duras.
Só as vin nun sitio.
A armadura de War Woman.
Cristais de sodio.
Aquarus.
Estes son das armas de Darkwing.
Loitou con varios clientes meus.
Son queimaduras?
Queimaduras por fricción.
De algo que se movía con rapidez.
Red Rush.
Vale. Isto só demostra que Nolan e os Gardiáns loitaron.
Igual atacaron eles primeiro.
Igual intentaba protexer o seu legado.
Pode ser.
Pero tamén hai isto.
O sangue oxídase cando se expón ao aire.
Pódese medir e ver canto hai que se derramou.
Este é o sangue máis vello.
Nolan atacou primeiro.
Non llo digas a ninguén. A Cecil tampouco.
Debbie, teño medo de contalo.
Amber, só quería axudar!
Non penso compartir cuarto contigo esta noite.
Ben, é o meu cuarto, pero non pasa nada.
Mark, podes quedar aquí connosco.
Si, claro.
Síntoo.
Tranquilo.
Vou á tenda mercar unhas cervexas.
Igual cando volva xa se calmou a cousa e amañamos todo.
Parécevos ben?
Eu quedo, para que non se maten entre eles.
De verdade?
Estou toda porca. Vou á ducha.
Es Invencible!
Agora non, tío!
Perdón. Pero es Invencible, cago no demo!
E non me dixeches nada!
Avanzades satisfactoriamente.
Como? Sabes o que custa desenvolver células tan rápido?
Si, por iso vos contratei.
Xusto.
Para que é?
- De quen é o ADN? - Non necesitades sabelo.
Igual si, igual non.
Pero si que necesitamos que nos pagues.
Cando rematedes.
Igual podemos botar amoníaco na cámara de cultivo.
Ás células novas non lles gusta o amoníaco.
Tampouco ás células vellas.
Recibiredes os diagramas
cando rematedes o traballo e non antes.
Si, o que ti digas.
Vale, xa te chamaremos.
Confías nel?
Precisamos un seguro.
Colle unha pa.
Desde cando es un superheroe?
William!
- Tres meses? Seis? Máis? - Para.
Es o meu mellor amigo.
Aos mellores amigos hai que contarlles que es un superheroe.
Vamos voar.
Non, nin sequera quero ser xa Invencible.
Cala a boca.
Que sexas un superheroe é o mellor que me pasou na vida.
- Amber perdoarache, coma sempre. - Esta vez non.
Si, igual tes razón.
Agora vamos voar ou direilles a todos quen es.
Éche o que hai.
- Si! - Xa está, vale?
- Podo poñelo? - Que?
- O traxe. Podo...? - Claro que non.
Desculpa, non quería asustarte.
Non pasa nada.
Ben, son Kyle.
Alégrome.
Perdoa, son Amber.
Queres vir a unha festa esta noite?
Nunha irmandade?
Si, pero das boas, onde non hai mamalóns.
Ei, tendes fame? Collo unhas pizzas ou algo?
Xenial. Sen champiñóns.
Todo ben coa parelliña?
Vaia, xa volvo agora e xa vemos...
Rick? Estás aí? Ola?
Mark! Amber!
Marchou. Convidárona a unha festa.
Merda. Tiña que ir detrás dela?
Érguete. Pasoulle algo a Rick.
Cortouse. Temos que ir buscalo.
Teño que ir buscar a Amber.
- Que? Volve chamalo. - Non contesta.
Non é bo que che axude.
Cando intento ser un heroe, todo vai a peor.
- E se volve esa cousa? - Xa viches que a matei.
Matouse ela soa.
Tanto ten, está morta.
Mira, se non atopas a Rick, chámame,
pero vou buscar a Amber primeiro. Síntoo.
É moi raro. Síntome mellor ca nunca.
Coma antes de perder os poderes.
Deberían mallarme máis a miúdo.
Pois volve á sede dos Gardiáns.
Eu quedo con Monster Girl ata que se recupere.
Vale, ben. Vémonos.
- Síntoo, non quería... - Non pasa nada.
Só me asustei.
A miña cabeza.
Gañamos?
Black Samson preguntou o mesmo.
Si, gañamos. En parte grazas ao teu sacrificio.
Que ben. E como están os demais?
Ou son a única á que lle deron unha boa malleira?
Están todos ben. Están procupados por ti, pero ben.
Alégrame que espertaras. A recuperación foi complicada.
Estiveches comigo?
Nin me movín.
DESAPARECIDO
Rick?
Ei, Amber, non si? Viñeches!
Rick?
Rick? Estás aquí?
Rick?
E ti vístelo con cadros escoceses.
Levaba o traxe cando coñeceu o presidente.
Pois non o esquezas:
non fagas enfadar o xastre.
Que pasa, Art? Pareces nervioso.
Nada, só estou canso. Moitos remendos esta semana.
Entendo.
É curioso o rápido que pode derrubarse todo.
Un día parece que tes todo o tempo do mundo
e ao día seguinte, acábase.
Non me fagas caso.
Só vin para asegurarme que seguiamos sendo os socios de sempre.
Ti o dixeches: non fagas enfadar o xastre.
Non todo son festas, hai programas excelentes.
Os profesores son bos, os laboratorios novos...
Que?
Bastante aplicado para ser dunha irmandade.
A miña moza di o mesmo.
Trasládase aquí o próximo semestre.
Bótoa de menos.
Ti estás con alguén?
Estaba.
Agora non, William.
Mark!
Non te escoito. Vémonos na habitación de Rick.
Que lle fixeches a Rick?
O mesmo que che vou facer a ti.
Merda.
William!
William?
Que lle fixeches a William?
- William! - O desquite. Xenial.
Vin o primeiro asalto e fixen algunhas melloras.
Mar...
Invencible! Converte a xente nesas cousas!
Dilo coma se fose un monstro.
Non convirto a ninguén en nada.
Só amaño as fraquezas da humanidade.
Meu Deus, Rick?
Para! Non o fagas.
Non intentes atraer as súas emocións.
Elimineillas.
Non!
Rick, somos nós. Son eu.
Coñecémonos o ano pasado no lago.
Lembras o verán pasado?
Cambiou a miña vida! E a túa!
Fixémolo alí na beira!
E foi o mellor que me pasou na vida!
Iso é bastante persoal.
Non!
William?
Si, Rick! Son eu! Axúdanos!
Estás chorando?
Non, para! Vas estragar todo!
Fixestes que a humanidade retrocedera!
Ti non vas a ningures, malnacido!
Non o entendes?
Falamos do progreso! Da ciencia!
De salvar a humanidade!
Mirade a presión.
Síntoo.
Perdín os estribos.
Non te preocupes. Eu faría o mesmo.
Que faredes con el?
O de sempre. Encerralo e tirar a chave.
Unha tecnoloxía incrible.
Sobre todo para creala nas cloacas.
Noxenta, máis ben.
Cústame crer que puidesen pelexar así contra ti.
Este rapaz está mal.
Sacádeo de aquí.
Podedes axudalos?
Intentarémolo.
Vai para a casa, rapaz. Xa me encargo eu.
Por que?
Josef, Darkwing, War Woman, os demais...
- Por que o fixeches? - Non fixen nada.
Non me mintas!
Seino! Sei que os mataches, Nolan.
Estás bébeda. Mañá falamos.
Que te fodan, Nolan.
PROPIEDADE PRIVADA NON PASAR
Non sei.
Meu padrasto podería perder o traballo.
Non sexas covarde, Matt. Será épico!
Cando rematemos, seremos os amos.
- Cres que funcionará? - Tes o licor?
Sacamos a Inmortal, bebemos do cranio e listo!
- Teremos os seus poderes. Moi fácil. - É un rumor.
Meu, vino en Reddit.
Non creades todo o que ledes en Internet, rapaces.
Subtítulos: Paula Maneiro Torreira
Supervisora creativa: Abraham Díaz López