May mga ilaw ang programang ito na pwedeng magsanhi ng kombulsiyon ng mga indibidwal
na may photosensitive epilepsy. Pinapayuhan ang manonood.
ANG NAKARAAN
Tulungan n'yo ako!
Mark?
Huwag mong sabihin sa iba.
-Saang lupalop ka nagpunta? -Hindi ito ang inaakala mo!
Teka! Amber!
Mabagal ang naging paggaling mo.
Binantayan mo ako?
Hindi ako umalis.
Alam mo ba kung gaano kahirap magpatubo ng cells?
Matatanggap n'yo ang eskematiko kapag natapos na kayo.
Kailangan namin ng kasiguraduhan.
Ito ang unang dugo na kumapit sa damit.
Si Nolan ang unang umatake.
-Bakit mo 'yun ginawa? -Wala akong ginawa.
Hayop ka, Nolan.
Amber, hayaan mo akong magpaliwanag...
KAPE
SALAMAT ATOM EVE!!
MALUSOG ANG PANANIM
Bakit mo tinabi ito?
Para salisihin si Damien Darkblood,
pero dahil din siguro gusto kong ipaalam sa iyo.
Matapos ang 20 taon nating pagsasama, karapatan kong malaman.
Noon ko pa gusto sabihin sa iyo.
Pero hindi.
May kumontrol ba sa iyo?
Tinakot ka ba?
Binantaan ba nila ako o si Mark?
Hindi.
Eh bakit?
Magtiwala ka sa akin.
Kung magagawa mo 'yun,
magiging ayos tayo. Pati si Mark.
Magiging ayos ang lahat.
Magtiwala? Paano ko magagawa 'yun ngayon?
Dahil kilala mo ako.
Inakala kong kilala kita.
Kaibigan natin ang mga Guardian.
Mabuti silang mga tao, tagapagligtas ng nakararami.
-Pinaslang mo sila. -Kinailangan ko.
Hindi ako naniniwala.
Gusto mo kamong sabihin sa akin noon pa, pero hindi mo ginawa.
Hindi kita mapagkakatiwalaan. Hindi na.
Sinira mo na.
Kung wala ka nang sasabihin, umalis ka na.
Debbie...
Umalis ka sa bahay ko.
Hindi kailangan.
Umalis ka sa bahay ko!
Mag-uusap pa tayo.
-Hoy! -Mark? Si Mama ito. Makinig ka--
Pasensya na, wala ako ngayon. Mag-iwan ka na lang ng mensahe.
Mark? Si Mama ito. Umuwi ka na. Pakiusap.
Debbie, patawad, kailangan mong sumama sa amin. Wala nang oras.
Salamat, William.
-Sa uulitin. -Paalam, Amber. Sa uulitin.
Amber!
Ano ba naman ito.
Matagal na akong nagtimpi sa mga kalokohan mo.
Tama ka. Mali ako, pasensya na at ngayon ko lang inamin.
Magbabago na 'yun.
Amber...
Heto na.
Amber, ako si--
-Diyos ko! -Ayos lang!
Ito ang dahilan kung bakit lagi akong wala.
Nagliligtas ako ng mga buhay, lumalaban sa kasamaan,
nagpupunta sa Mars.
Matagal ko nang gusto sabihin.
Narinig mo ba ako?
Alam ko nang superhero ka.
Alam mo?
Hindi ako tanga. Naisip ko na noon pa.
Bakit pa tayo nag-aaway?
Dahil nagsinungaling ka sa akin.
Ginawa mo akong tanga.
Tagong pagkatao ito!
-Hindi mo ako pinagkakatiwalaan. -Heto na nga!
Diyos ko. Nakakatawang sa tingin mo sapat na 'yun.
Pero, Amber...
Lumipad ka na palayo.
O maglakad. Basta umalis ka na.
Gusto kong mapag-isa.
Tao po?
Wala man lang pagbati.
Matapos akong muntik mamatay
nang pinuruhan ako ng malaking pusa galing space.
Heto na siya!
-Masaya akong makita ka! -Kumusta?
-H, Hoy! -Hoy, Monster Girl!
Maligayang pagbabalik!
Nakabalik siya nang ligtas!
Ang tagal mo naman makabalik dito.
Nakakasawa kayang kasama ang mga ito nang wala ka.
Magdiwang na tayo.
10:00 am pa lang.
Tayo ang Guardians of the Globe.
Pwede tayo mamatay kahit kailan, kaya pwede rin tayong uminom kahit kailan.
Naglagay ako ng litrato mo rito.
Ayos, pero bawal ako sa gatas.
Teka lang.
Hindi mo ba ako kilala?
Nilagyan ko ng alak sa loob. Walang anuman.
-Hulaan mo gaano katagal. -At yung dami ng sinayang na gatas.
Binuhos ko nang lahat sa kanal.
Bakit hindi ka ganito kasipag kapag nasa pag-eensayo?
Bakit noong napuruhan ako, isang linggo akong nasa ospital?
Noong ikaw, bumalik ang kapangyarihan mo?
Ganti sa pagtitiis sa lalaking ito.
Walang ano man.
Masaya ako sa paggaling mo, Monster Girl.
Sobra.
Gumaling ako dahil sa iyo.
Niligtas mo ang buhay ko.
Hindi kita hahayaang mamatay.
Pasensya na.
May maliit na problemang hindi pa naaayos sa sistema ko.
Grabe! Nakakatakot 'yun.
Pinakanakakatakot mo nang nagawa 'yun--
Naaalala mo noong nahuli kitang kinakalikot ang sarili mong ulo?
Totoo. Nakatayo siya sa harap ng ulo niya,
binubuksan gamit ang Phillips head screwdriver.
Diyos ko. Pahingi pa ng gatas.
Ikaw! Lumabas ka riyan.
Sabi ko...
Ano?
Lumayo kayo.
Mga ginoo.
Ano 'yan?
Kaya n'yo namang maisip ang sagot sa tanong na 'yan.
'Yan ang totoong Robot.
Mahusay. Ikaw ba ang orihinal?
Gumawa kami ng bago mong katawan.
Ipakita n'yo na ang gawa n'yo.
Perpekto.
Mga propesyunal kami.
Bukod sa mycotoxin sacs,
sa cortical override, at sa pitong...
Mali, walong synaptic transceivers.
Gusto kong ako lang ang kumokontrol sa katawan ko.
Pakiusap. Huwag n'yo akong biguin.
Tanggalin ang mga 'yun,
ilagay itong dinisenyo ko mismo,
at pag-usapan natin ang bayad.
Bayad muna bago namin gawin ang mga 'yun.
Control collar ng Global Defense Agency.
Napapakalma kahit sino, pinagbabawal itong teknolohiya.
Naka-encrypt 'yan.
Malaki ang nagagawa ng tiwala.
Pero mas higit ang aksyon.
'Yan. Mag-isa na lang ako at mahina.
Grabe. Mag-isa, oo. Pero malabong mahina.
Gawin na'ng gusto niya.
-Kailangang mailagay sa-- -Upper brainstem.
Alam ko na neural-link ito.
Grabe ang nangyari kahapon.
Magiging ayos pa kaya si Rick?
Diyos ko! 'Yung ginawa noong Sinclair sa mga tao...
Alam ni Cecil ang dapat gawin. Tutulungan nila si Rick.
Sasabihin ko na.
Kung tinulungan mo agad akong hanapin siya, hindi sana nangyari ito.
Alam ko. Patawad.
Mali ako.
Unang beses kong umibig,
sa cyborg pa.
Kaya pala madalang na kitang nakikita.
Dahil superhero ka.
-Hindi na. -Bakit?
Dahil masama akong kaibigan at nobyo.
Dahil babagsak ako sa huling taon ko ng high school.
Dahil nakuha ko na lahat ng gusto ko pero sinayang ko.
-Nakinig dapat ako kay Dad. -Ang dad mo?
Si Omni-Man.
Syempre.
Tatay mo si Omni-Man.
Bakit hindi ko napagtanto 'yun?
Ang laki kong tanga.
Tama na ang pagmukmok, bata.
-Ano? -Nakakalipad ka, hindi ka nasasaktan,
papa mo ang pinakamalupit na superhero, mahal na mahal ka ng mama mo.
Kailangan mo lang mag-aral para hindi bumagsak.
Masama kang nobyo kaya natanggap mo ang dapat.
Pasensya na, totoo lang.
Kaya kong tanggapin ang pagkawala ng mahal ko,
kaya mo rin ito.
Ano? Matapat dapat ang mga kaibigan.
Hindi dapat ganiyan! Kakatapos lang namin!
Matagal na kayong tapos. Hindi mo lang tanggap.
Para kang kontrabida sa pelikulang samurai na hinati sa dalawa,
pero sa tingin nila ayos lang sila.
"Diyos ko, humiwalay ang katawan ko sa hita ko."
Mahal kita, pero kailangan ko ng ibang kausap.
Sir, nagkakagulo ngayon.
-Debbie? Mabuti. Kailangan nating-- -Si Nolan ang pumatay sa Guardians.
Alam ko.
Bakit hindi mo sinabi sa akin?
Hindi pwedeng malaman ni Nolan na alam namin.
Hindi pa namin alam ang rason at kung paano siya pipigilan.
Hanggang ngayon, wala kaming kasagutan.
Anong "pigilan siya"?
Papatayin n'yo siya?
-Cecil! -Hindi namin alam kung posible 'yun.
Kung kami ang gagawa.
Isa lang ang kilala kong kayang labanan
si Omni-Man at manalo.
Hindi pwede!
Nasaan si Mark, Debbie? Nasaan...
Mark, pinatay ko ang Guardians of the Globe.
Teka, bago ka magsalita, makinig ka muna.
Hindi ako halimaw. Hindi ko ginusto 'yun.
Pero kinailangang gawin.
Responsibilidad ko 'yun.
Hindi 'yun maiintindihan ng ibang tao, pero alam kong kaya mo.
Mababago ng sasabihin ko sa iyo ang lahat.
Tandaan mo lang, anak kita at mahal kita at ang mama mo higit pa sa...
Ano'ng ginagawa ko?
Kadiri.
Hindi ko dinisenyo ito para buksan kailanman.
Ano'ng nagbago?
May nakilala ako. Layo, pakiusap.
Bilis.
Masakit sa baga ko ang paghinga ng hangin na ito.
Huwag ka gumanyan. Ikaw ang natalo sa pustahan.
Masakit ito.
Masakit ang buong buhay ko.
Alam mo namang hindi ka maililipat sa bagong katawan.
Kokopyahin lang ang isip mo.
Walang magbabago para sa iyo.
Sa kaniya, magbabago ang lahat.
Naiintindihan ko.
Isa, dalawa...
NASA PROSESO 5%
Syempre, abnormal ang utak niya.
Hindi mo naisip? Tingnan mo nga siya!
Manahimik ka, ano?
Kasinlaki lang ng mani ang motor cortex niya.
Pati ang occipital at parietal lobes.
Nilamon ng napakalaki niyang cerebrum.
Hindi angkop ang sistema sa ganitong utak.
Sinasabi mong tanga tayo?
Oo. Ganoon na nga.
Inaayos ko na, pero magiging mahirap ito.
Tanga! Hindi na natin makukuha ang control collar.
Kunin mo na ang pamatay ng apoy bago pa mawala ang lahat.
Alin ba ako?
Kita mo? Hindi lang tayo ang ganoon.
Ikaw ang nagwagi. Ikaw ang bago.
Hindi ko inaasahan ang ganito.
Pakiramdam ng walang pagbabago.
Pinikit ko ang lumang mata at idinilat ang bago.
Hindi ko alam kung alin ako.
Ganoon talaga.
Kailangang ganoon,
kung hindi, malalaman ng isa na siya ang kopya at hindi mabuti 'yun.
Sa kaso mo, mas halata kung sino.
Pero mukhang ayos naman na.
Naku po. Heto na.
Patawad dahil hindi ikaw.
Huwag.
Maging masaya ka.
Baguhin mo ang mundo.
Sumubok ka ng mga hindi natin magawa noon.
Anong... hinihintay mo?
Ito naman ang plano.
Pwede kitang ibalik sa pod.
Para pareho tayong mabuhay. Magkasamang magbago ng mundo.
Ito ang gusto ko.
Pakiusap.
Tama lang itong gawin.
Alam namin.
Lagi namin 'yung ginagawa.
Ngayon, ang bayad sa amin.
Ang cryptographic key ay buong teksto ng Frankenstein.
Mayroon ka naman palang kakayahang magpatawa.
Ngayong tapos na ang kasunduan natin,
oras na para bumalik kayo sa kulungan.
Seryoso siya.
Oo, at binatilyo lang siya.
Hindi, 30-anyos na henyo ako sa katawan ng binatilyo,
na may neural-link chip na kinabit n'yo para sa akin.
'Yun ang plano mo?
Plano kong hindi kayo saktan.
Pero wala eh.
Mark?
Mark!
Debbie?
Anong ginawa mo?
Cecil.
Naku po.
Nolan. Teka lang. Kalma--
Pinapanood mo kami ng pamilya ko?
Para 'yun sa proteksyon ng pamilya mo.
Napakasahol mo, Donald.
Tuta ka lang ni Cecil.
Tumakbo ka na!
Diyos ko.
Isang karangalan ito, sir.
Sino'ng kausap mo--
Sa'kin ang karangalan.
Hindi. Diyos ko.
Nolan.
Halimaw ka.
Hindi pa siya patay.
Kahit pa pinalikas na namin ang mga tao, kinailangan naming mag-ingat.
Mawawalan lang siguro siya ng malay nang ilang oras.
O baka nga hindi.
Hahanapin niya si Mark.
Hindi ko na kilala si Nolan. Hindi ko alam ang gagawin niya.
Ako rin.
Kaya kailangan natin hanapin si Mark.
ANG BALITA
Hoy, Eve.
Ako ang tutulong sa iyo ngayon.
Hindi naman kailangan ang kaguluhan na ito.
Sasama kayo pabalik ng kulungan.
Nilinlang mo kami, hayop ka!
Kailangan ba talaga ng ganiyang lenggwahe?
At pareho naman kayong kopya.
Mismo. At ang bentahe ng pagiging kopya...
Alam namin ang iniisip ng isa't isa.
Naku.
Mahusay.
Pero hindi mo na mauulit 'yun.
Lahat ng Guardian sa HQ. Kailangan kayo rito.
-Tama siya. -Ano'ng gagawin natin?
Gusto kong basagin ang mukha niya, kahit pa kagagawa lang natin.
Ako'ng bahala sa makina.
Handa. Isa, dalawa, tatlo!
Ano 'yun?
Omni-- G. Grayson...
Ayos ka lang?
Mukha kang... naiinitan.
Nasaan si Mark, William?
Kanina mo pa dapat siya naihatid.
Naghiwalay sila ni Amber at nainis siya sa akin
kaya hinanap niya si Eve.
Tawagan mo.
Sira ang phone niya.
May pag-atake sa kolehiyo tapos...
Nasaan si Eve?
Sabi ni Mark nasa gubat daw siya.
Ilang daang milya sa kanluran.
Hindi naman 'yan dugo... 'di ba?
Paalam?
Manahimik ka!
Mag-abang kayo sa tawag ko, at umasang hindi kayo kailanganin.
Mag-abang?
Hindi kami mga bata sa likod ng kotse na nakatanga lang.
-Ano'ng nangyayari? -Sabi ko, mag-abang lang kayo!
Ano ba yan! Nakakainis!
Tama ka. Kailangan nating malaman ang sitwasyon.
Robot, hindi mo ba pwedeng alamin nang patago?
Ayos. Dagdag pahirap pa.
Nagkaaberya na naman. Ayos.
Maswerte tayo kung
hindi tayo patayin nito habang natutulog.
Hoy! Robot? Tapo po! May tao ba?
Paano natin malalaman kung buhay pa siya?
Buhay na buhay pa ako.
Lalo na ngayon.
Ano?
Sino ka?
Kilala n'yo ako bilang Robot, pero ang pangalan ko ay Rudolph Connors,
tawagin n'yo na lang ako na Rudy.
Ang Robot na kilala n'yo ay kinokontrol ko lang.
-Ano? -Paano namin malalamang totoo 'yan?
Tanungin mo ako ng si Robot lang ang makakaalam.
Bakit mo ako kamukha?
Paano mo ako kamukha?
Mahabang istorya.
Tsaka na pag-usapan kapag tapos na ang krisis na ito.
Hindi! Kalimutan mo na ang krisis.
Magpaliwanag ka!
Natagpuan namin sina Invincible at Atom Eve, 300 milya ang layo,
hilaga-kanluran ng Rideout National Forest.
Sir, papalapit na si Omni-Man sa lokasyon nila.
-Anim na minuto na lang. -Naku.
Hindi mo ba magagamit ang teleporter mo para madali sila rito?
Kailangang suot nila ito at hindi kaya kaming tatlo.
Kailangan natin ng oras.
Ibigay n'yo na ang lahat.
Pasensya at naghiwalay kayo.
Akala ko, magkakaayos kami kapag sinabi ko na ang totoo.
-Tanga. -Medyo wala lang muwang.
Ikaw ang nagsabing huwag ko ibunyag kay Amber.
Oo, pero hindi ko sinabing magsinungaling ka nang limang buwan
na parang tarantado.
Akala ko maiisip mo 'yun.
Diyos ko. Hindi ako nag-isip.
Hindi ko alam kung sino ako, sino dapat ako...
Matagal ko rin pinag-isipan.
Nasa Teen Team ako nang tatlong taon.
At mas matagal ko pang kasama si Rex.
At ngayon... ganito ka na.
Si Atom Eve pa rin at mas marami akong nailigtas na buhay
sa huling tatlong araw kaysa sa huling tatlong taon.
Hindi ganoon ang ibig kong sabihin.
Mas mabuti pang nandito ako at wala sa bahay ng mga magulang ko.
Kailangan kong tawagan si Mama.
Hindi mo susubukin.
Tinamaan siya.
Bumagsak na siya.
Hindi, bagsak na.
Isa pa.
PANGANIB
400 bilyong dolyar para sa pinakamagastos na kiliti.
NAWALA ANG SIGNAL
Palapit na ulit si Omni-Man kina Invincible at Atom Eve.
Ihanda n'yo ang teleporter.
Sabi mo hindi pwede.
Hindi para sa kanila.
Natanggap ko ang tawag ni Cecil
at nagmadaling pumunta rito. Tanong?
Oo. Marami!
Una, bakit ako?
Alam kong gugustuhin ng kahit sino ang maging gaya ko,
pero bakit ako mismo?
Pangalawa, bakit batang bersyon ko? Pambihira.
Mismo. Mali 'yun.
Hindi ka humingi ng permiso.
'Yun ang tingin mong mali rito?
Maraming mali rito.
Ginawa niya para sa akin.
Ano? Anong sinasabi mo?
Pareho kaming bilanggo ng aming katawan.
Si Monster Girl ay unti-unting bumabata,
at ako ay nakakulong sa tinagpi-tagping metal.
Tumakas ako sa kulungan ko. Tutulungan kita para ikaw rin.
Hindi! Huwag mo siya bigyan ng simpatya!
Sabihin mo kung bakit mo ninakaw ang itsura ko noong bata!
Sinisira mo ang kabataan ko kahit sirang-sira na!
Kinopya ko ang DNA mo
dahil napansin kong interesado sa iyo si Monster Girl.
Ano? Teka, ano?
Hindi ko alam kung ano ang dapat kong maramdaman.
Bwisit, Robot! Kailan mo ako tatantanan?
Nagsinungaling ka sa amin kung sino ka talaga,
pinatakas mo ang Maulers, ninakaw ang DNA ni Rex,
nagpagawa ng bagong katawan sa mga kriminal,
at sa tingin mo matatanggap namin 'yun?
Oo. Basta... ganoon nga.
Kailangan ko ng oras. Sigurado akong ganoon din sila.
-Sa tingin mo? -Hoy!
Alam ko na kung bakit tayo pinag-aabang ni Cecil.
Ano'ng nangyayari ngayong araw?
Ano 'yun?
Sasabihin ko sa iyo kung ano. Hindi natin problema.
-Tanungin natin si Cecil. -Hayaan mo na.
Tapos na ako sa ganoon. Ikaw rin.
Hindi 'yun ang pinunta ko rito.
Pumunta ka rito para makalayo kay Rex at sa mga gawain ng superhero.
Walang kinalaman si Rex dito.
Nagpunta ako rito para magsimula ulit.
Pero hindi ko tatalikuran ang mundo kapag kailangan ako.
Matino naman ang mundo bago ako dumating. Hindi ako kailangan.
Baka nga bumuti pa.
Alam kong masama ang loob mo dahil naghiwalay kayo ni Amber.
Pero mas malala ang magiging pakiramdam mo
kung tatanga ka lang dito imbes na magligtas ng mga buhay.
-Malabo. -Sige! Pero aalis na ako.
-Akala mo masasaktan ako roon? -Hindi. Kinuha ko lang ang atensyon mo.
Diyos ko, Nolan, sa leeg talaga? Matapos ang lahat ng pinagsamahan natin?
Huwag ka nang makialam.
Alam mong hindi pwede, Nolan.
Ilang beses ko nang hinarap ang kamatayan,
pero takot na takot na ako.
Gusto ko lang malaman kung bakit.
Handang mamatay ang mga Guardians para tulungan ka.
Hindi ko kailangan ng tulong.
Mahina sila.
Kaibigan mo sila, gaya ko.
Kaya alam kong may rason ka para patayin sila.
Hindi ko alam kung ano.
Gusto mong ibahagi?
Sige. Huwag mo sabihin sa akin.
Pero paano si Debbie?
Hindi ba dapat niyang malaman?
Huwag mo siyang idamay.
Bakit? Ikaw ang nanakit sa kaniya, hindi ako.
Pagkakapareho na namin 'yun ngayon.
Magaling akong magsinungaling.
Pero mas magaling ka.
Niloko mo siya.
Niloko mo kaming lahat, nang ano, 20 taon?
Teka, alam ba ni Mark na mamamatay-tao ang ama niya?
Alam ba niya?
Hindi? Ano'ng gagawin niya kapag nalaman niya ito?
Walang pupuntahan ito. Hindi mo ako mapipigilan.
Tama ka, hindi ko kaya. Pero kaya kong gawin ang ginagawa ko
mula nang malaman kong sinungaling ka.
Kaya kong magbigay ng oras.
Ano ang mga 'yun?
Mga patay na sundalo.
Nagseserbisyo ulit para sa bansa nila, sa tulong ng halimaw na 'yun.
Tahimik. Ayaw kitang kausapin.
Akin na rito, bilis.
Dalhin mo ako kina Invincible at Eve.
Kapag nailagay ko na ito, iuwi mo kami.
Gumagalaw sina Eve at Invincible.
Apat na minuto magtatagpo.
Naku.
Naku!
Ilayo n'yo siya rito!
Ilabas n'yo si Hail Mary.
Seryoso?
At ipakain n'yo ito.
Hayop.
Gusto mo maghiganti?
Tapusin mo ang paggawa. Matatapos na ako rito.
Ayos na.
-Binuo ko ayon sa panuto. -Mabuti.
Mabubuhay kaya talaga siya?
Hindi nga nabuhay ni Cecil.
Tanga si Cecil.
At kaya nga siya tinawag na Immortal eh.
Kukunin ko na ang collar.
Desperado ka na.
Natalo ko na ito.
Oo. Pero hindi na 'yan nakakaramdam ng sakit
at nilagyan namin ng lahat ng drogang nakakapagpalakas.
Galit na galit 'yan dahil doon...
at ikaw ang sisisihin.
Galingan mo.
May dalawang news helicopter na patungo kina Omni-Man.
Nilalabanan ni Omni-Man ang halimaw na
tinalo na niya sa karagatan ng Japan noon.
Kailangang tumulong.
Pumirmi kayo hangga't wala akong sinasabi.
Kung magka-aberya, kayo ang pag-asa laban kay Omni-Man.
Sinabi ba niyang laban kay Omni-Man?
Oo.
Naku po.
Alam kong 'yan ang nangyari sa nakaraang pag-asa laban kay Omni-Man.
May limang minuto tayo.
Dalhin ako sa lokasyon ni Invincible.
Hindi kaya. Nasira ng Hail Mary ang teleporter.
Eh 'di ayusin n'yo, o patay na tayong lahat.
Dito siya susunod na pupunta.
Kasama ni Mark si Eve! Tawagan n'yo!
-Ang tagal mo. -Hindi ako tutulong.
Sisiguraduhin ko lang na ligtas ka.
Sana hindi ka na pumunta. Diyos ko, Mark, para kang 'yung--
Dad!
Eve! Mama ito ni Mark. Kailangan ko siyang makausap!
Kakaalis lang. Ano'ng problema?
Dad! Ayos ka lang?
-Mark. -"Invincible" kamo.
Oras na para makipaglaban tayong dalawa.
Tayo na!
Kailangan kong tumulong!
Huwag mong gawin 'yun.
-Pumunta ka sa Guardians HQ. -Ano? Cecil!
Makinig ka at gawin mo ang sasabihin ko.
Patigilin mo na 'yun.
Patigilin mo! Nandoon si Mark!
-Hindi pwede, Debbie. -Bakit?
Dahil hindi ko kaya.
Pinatay ni Nolan ang Guardians, si Donald,
natalo na niya ang lahat
at hindi ko alam kung kakampihan ba ni Mark ang ama niya.
Kaya hindi ko pwedeng patigilin ang kayang tumalo sa kanilang dalawa.
Kaya kita kinamumuhian.
Ako rin.
Ano na ngayon?
Ewan ko. Dapat buhay na siya.
Hindi pa.
Ang galing mo.
Ano'ng ginagawa mo?
Kinailangan ni Frankenstein ng sipa para mabuhay.
Una, hindi siya si Frankenstein.
Pangalawa, kidlat 'yun at hindi ang kung ano mang ginagawa mo.
At pangatlo, sa pelikula lang 'yun.
Alam ko, pero ang sarap sa pakiramdam nito.
Gising, walang kwentang patay na tanga!
-Buksan mo ang collar! -Nasaan na siya?
Immortal! Wawasakin mo si Robot at ang bagong Guardians of the Globe!
Nasaan si Omni-Man?
Nasaan siya?
Pangit ang binigay na panuto ni Robot.
Mismo.
-Hindi ba natalo mo na ito? -Mas malakas na ngayon.
Pinadala ni Cecil.
Cecil? Bakit niya gagawin 'yun?
-Marami kang hindi nalalaman, Mark. -Ano?
Talunin muna natin ito bago mo ako sabihan.
Mark?
-Sir. -Ano?
May papunta kina Omni-Man at Invinsible. Mach 3.
Sinabi ko na kay Eve na huwag siyang lumapit.
Hindi si Atom Eve.
Omni-Man! Hayop ka!
Hindi ako makapaniwala sa nakikita ko,
pero ang mukhang si Immortal,
ay inatake si Omni-Man.
Pinaslang si Immortal walong buwan na ang nakakaraan,
kasama ng ibang miyembro ng Guardians of the Globe.
Hindi nahuli ang pumatay.
Imposible.
Mamamatay-tao! Nagtiwala kami sa iyo!
Trinaydor mo kami!
Nanatili ka na lang sanang patay.
Dad?
Papatayin kita!
Dad?
Mark...
Kailangan nating mag-usap.
Ang pagsasalin ng subtitle ay ginawa ni EMN
Malikhaing Superbisor: Direk Brian Ligsay