Program zawiera efekty stroboskopowe
mogące wywoływać ataki epileptyczne.
POPRZEDNIO
Chłopaki, pomóżcie mi!
Mark?
Nie możesz nikomu powiedzieć.
-Gdzieś ty, do cholery, był? -To nie tak, jak wygląda.
Poczekaj! Amber!
Twój powrót do zdrowia stanowił wyzwanie.
Zostałeś ze mną?
Nie opuściłem cię.
Masz pojęcie, jak trudno wyhodować komórki?
Dostaniecie schemat, kiedy skończycie pracę.
Potrzebujemy ubezpieczenia.
To najstarsze plamy krwi na kombinezonie.
Nolan uderzył pierwszy.
-Dlaczego to zrobiłeś? -Nic nie zrobiłem.
Pierdol się, Nolan.
Amber, posłuchaj, mogę wszystko wyjaśnić...
KAWA
TOP DOGGO – DZIĘKUJĘ! #ATOMEVE
KRÓLOWA WINNICY ZBIORY NIEŹLE SIĘ ZAPOWIADAJĄ
Czemu go zatrzymałeś?
Użyłem go, by zlikwidować Damiena Darkblooda,
ale część mnie chciała, żebyś go znalazła.
Po 20 latach razem zasłużyłam na prawdę.
Chciałem powiedzieć od miesięcy.
I nie powiedziałeś.
Ktoś tobą sterował?
Szantażowano cię?
Grozili mnie lub Markowi?
Nie.
Więc dlaczego?
Musisz mi zaufać.
Jeśli możesz to zrobić,
nic nam nie będzie. Markowi też.
Wszystko będzie dobrze.
Mam ci zaufać? Jak mogłabym teraz to zrobić?
Bo mnie znasz.
A jednak wielu rzeczy nadal o tobie wiem.
Strażnicy byli naszymi przyjaciółmi.
Byli dobrymi ludźmi, ratowali życia, mieli rodziny.
-Zabiłeś ich. -Nie miałem wyboru.
Nie wierzę w to.
Od miesięcy chciałeś mi powiedzieć, a wciąż mi nie wyjaśniasz.
Nie. Już nie mam do ciebie zaufania.
Zawiodłeś je.
Jeśli nie masz nic więcej do powiedzenia, musisz odejść.
Debbie...
Precz z mojego domu.
Nie chcesz tego.
Wynoś się z mojego domu!
Porozmawiamy potem.
-Hej! -Mark? Tu mama. Posłuchaj...
Nie mogę gadać. Zostaw wiadomość, ale lepiej zaesemesuj.
Mark? Tu mama. Wróć do domu, proszę.
Debbie, przykro mi, musisz pójść z nami. Nie ma czasu.
Dzięki, William.
-Do zobaczenia. -Pa, Amber. Na razie.
Amber!
Przestań, to głupie.
Głupie jest to, że tak długo zgadzałam się na ten cyrk.
Masz rację. Byłem dupkiem. Powinienem był wcześniej to zrozumieć.
Ale od dziś to się zmieni.
Amber...
No dobra.
Amber, jestem...
-Boże! -Spokojnie!
Dlatego wciąż się spóźniam albo nie przychodzę.
Bo ratuję życia albo powstrzymuję zbirów,
albo lecę na Marsa.
Tyle razy chciałem ci to powiedzieć.
Słyszałaś, co właśnie powiedziałem?
Wiem, kim jesteś.
Wiesz?
Nie jestem głupia. Już dawno się domyśliłam.
To dlaczego się kłócimy?
Bo mnie okłamałeś.
Poczułam się jak idiotka.
To tajna tożsamość!
-Nie ufasz mi. -Teraz ci ufam!
Boże jedyny. To słodkie, że myślisz, że to wystarczy.
Amber...
Fruwaj stąd, rakieto.
Albo zejdź schodami. Mam to głęboko w dupie.
Chcę zostać sama.
Halo!
Może tak jakieś powitanie?
„Super, że nie umarłaś,
„gdy wielki kot z kosmosu grzebał ci w mózgu”.
Oto i ona!
WITAMY!
-Wspaniale cię widzieć! -Nasz zuch!
-Hej! -Hej, Monster Girl!
Witamy z powrotem!
Powraca zwycięska!
Najwyższy czas, żebyś przywlekła tu leniwe dupsko.
Zaczynałem mieć dość bujania się z tą bandą przychlastów.
Czas rozkręcić imprezkę.
Jest 10 rano.
Jesteśmy Strażnikami Globu.
Skoro możemy umrzeć w każdej chwili, to możemy pić, kiedy chcemy.
Nawet dałem twoje zdjęcie.
Miło, ale nie toleruję laktozy.
Chwila.
Ty mnie chyba nie znasz?
Napełniłem je piwem. Nie ma za co.
-Zgadnij, ile mu to zajęło. -I ile mleka zmarnował.
Wylałem wszystko do zlewu.
Czemu nigdy nie wkręcasz się tak w treningi?
Jak mi spuszczają manto, to ląduję w szpitalu,
a tobie po łomocie wracają moce?
To karma za znoszenie tego gościa.
Nie ma za co.
Cieszę się z twojego powrotu do zdrowia.
Bardzo.
To dzięki tobie wyzdrowiałam.
Ocaliłeś mi życie.
Oczywiście. Nie pozwoliłbym ci umrzeć.
Przepraszam.
Mały błąd programowania. Zostanie naprawiony na stałe.
Jasna cholera! Przeszły mnie ciarki.
To było najstraszniejsze, co zrobiłeś...
Pamiętasz, jak przyłapałem cię na operowaniu własnej głowy?
Bez kitu. Stał przed położoną na ławie głową
i otwierał ją śrubokrętem krzyżakowym.
Boże jedyny. Mogę jeszcze mleka?
Wypad z ciężarówki.
Kazałem ci...
Co?
Odsuńcie się, proszę.
Panowie.
Co to jest?
Daj spokój. Sam potrafisz odpowiedzieć na to pytanie.
To prawdziwy Robot.
Brawo. Może jesteś tym oryginalnym?
Hodujemy ci nowe ciało.
Grzeczności mamy już za sobą, pokażcie wasze dzieło.
Idealny.
Jesteśmy zawodowcami.
Z wyjątkiem woreczków z mykotoksyną,
nadpisania kory mózgowej i siedmiu...
a raczej ośmiu nadajników-odbiorników.
Wolę jako jedyny mieć kontrolę nad swoim ciałem.
Błagam. Byłbym rozczarowany, gdybyście nie kombinowali.
Usuńcie to wszystko,
dodajcie małe udoskonalenie mojego pomysłu
i omówimy płatność.
Omówmy wynagrodzenie, to się do tego zabierzemy.
Kołnierz Globalnej Agencji Ochrony.
Poskromi najsilniejszą wolę. To ściśle tajna technologia.
Jest zaszyfrowany.
A odrobina zaufania to dobry przyjaciel.
Działania są jeszcze lepszym.
Proszę. Jestem samotny i bezradny.
Też mi. Może samotny, ale nie bezradny.
Zrób, czego chce.
-Trzeba go umieścić w... -Górnej części pnia mózgu.
Znam się na połączeniach nerwowych.
Wczoraj się porobiło.
Czy Rick kiedykolwiek wyzdrowieje?
Boże! To, co ten cały Sinclair robił ludziom...
Ludzie Cecila wiedzą, co robią. Pomogą Rickowi.
Muszę to powiedzieć.
Gdybyś od razu pomógł mi go znaleźć, nic z tego nie miałoby miejsca.
Wiem. Przepraszam.
Nawaliłem.
Oczywiście. Wreszcie się w kimś zadurzyłem
no i proszę, cyborg.
To dlatego ostanie pół roku prawie cię nie widuję.
Bo jesteś superbohaterem.
-Już nie. -Co? Jak to?
Bo jestem kiepskim kumplem i jeszcze gorszym chłopakiem.
Bo zawalę ostatni rok liceum.
Bo miałem wszystko, czego chciałem, i wszystko spartoliłem.
-Trzeba było słuchać ojca. -Twojego ojca?
Omni-Mana.
No jasne.
Omni-Man to twój ojciec.
Jak mogłem nie zauważyć?
Jestem popaprańcem.
Dobra, przestań. Przestań się użalać, dzieciuchu.
-No co? -Potrafisz latać, jesteś niezniszczalny,
twój tata to największy superbohater, a mama bardzo cię kocha.
Musisz się uczyć, żeby podciągnąć stopnie.
Byłeś okropnym chłopakiem i dostałeś za swoje.
Taka prawda.
Niemal straciłem zarąbistego kolesia,
ty sobie też poradzisz.
No co? Kumple mówią, jak jest.
Ale bez przesady! Dopiero co mnie rzuciła!
Wieki temu, tylko nie wiedziałeś.
Jesteś jak zbir w filmie o samurajach, którego tną na pół.
Myśli, że nic mu nie jest,
dopóki górna część jego ciała nie ląduje na ziemi.
Uwielbiam cię, ale muszę pogadać z kimś innym.
Właśnie się szykują.
-Debbie? Świetnie. Musimy pogadać o... -Nolan zabił Strażników.
Wiem.
I mi nie powiedziałeś?
Nie chciałem spłoszyć Nolana.
Mieliśmy dowiedzieć się, co robi i jak go powstrzymać.
Polegliśmy na obu frontach.
Jak to, powstrzymać go?
Chcieliście go zabić?
-Cecil! -Nie wiem, czy moglibyśmy.
Przynajmniej nie my.
Tylko jedna osoba mogłaby stawić czoło Omni-Manowi
i wygrać.
Nie. Nie ma mowy. Nie możesz!
Gdzie Mark, Debbie? Gdzie jest...
NIEZWYCIĘŻONY
Mark, to ja zabiłem Strażników Globu.
Zanim coś powiesz, wysłuchaj mnie.
Nie jestem potworem. Nie chciałem.
Ale to musiało się stać.
To był mój obowiązek.
Inni ludzie tego nie zrozumieją, ale wiem, że ty to pojmiesz.
To, co ci powiem, zmieni wszystko.
Pamiętaj tylko, że jesteś moim synem i kocham ciebie i twoją matkę bardziej...
Co ja wyprawiam?
To obrzydliwe.
Mój projekt nie zakładał osuszania. Ani nawet otwarcia.
Co się zmieniło?
Poznałem kogoś. Odsuńcie się, proszę.
Pospieszcie się.
Powietrze jest dla mnie toksyczne. Wypala moje płuca.
Nie krzyw się. Przegrałeś w rzucie monetą.
Będzie bolało.
Cierpię przez całe życie.
Zdajesz sobie sprawę, że nie przeniesiemy cię do nowego ciała?
Zrobimy kopię twojego umysłu.
Dla ciebie nic się nie zmieni.
Dla niego - wszystko.
Rozumiem.
Trzy, dwa...
POSTĘP 5%
Oczywiście w jego mózgu zaszły zmiany.
Nie pomyślałeś o tym? Spójrz na niego!
Weź się zamknij.
Ma korę ruchową wielkości grochu.
Tak samo jak płat potyliczny i ciemieniowy.
Jego przerośnięte mózgowie pożarło je żywcem.
System nie został zaprojektowany pod tak gęste neurony.
Mówisz, że jesteśmy głupi?
Tak. Nazywam nas głupkami.
Teraz kompensuję, ale będzie gorąco.
Kretyn! Możemy zapomnieć o kołnierzach.
Przynieś gaśnicę, nim stracimy wszystko inne.
Którym ja jestem?
Widzisz? Też ma ten problem.
Wygrałeś w rzucie monetą. Jesteś tym nowym.
Tego się nie spodziewałem.
Mam poczucie kontynuacji.
Zamknąłem swoje oczy, a otworzyłem inne.
Nie wiedziałem, którym z nich będę.
Tak to działa.
To misterna robota,
bo inaczej jeden z nas wiedziałby, że jest klonem, a to się źle kończy.
W twoim przypadku to trochę bardziej oczywiste.
Ale ten problem sam się rozwiązał.
W mordę. No to jazda.
Przykro mi, że to nie ty.
Nie przejmuj się.
Bądź szczęśliwy.
Zmień świat.
Doświadcz wszystkiego, co nam nigdy nie było dane.
Na co... czekasz?
Zawsze był taki plan.
Mogę cię znów wsadzić do kapsuły.
Obaj możemy przetrwać. Zmieniać świat razem.
Tego właśnie chcę.
Proszę.
To był akt miłosierdzia.
Wiemy.
Wciąż go wykonujemy.
A teraz nasz schemat.
Klucz kryptograficzny to cały tekst Frankensteina.
No proszę, kto ma poczucie humoru.
Skoro nasza umowa jest wykonana,
czas, byście wrócili do więzienia.
On mówi poważnie.
Ale przecież to nastolatek.
Nie, jestem 30-letnim geniuszem w ciele nastoletniego chłopca,
z chipem neuroogniwowym, który mi zainstalowaliście.
Taki miałeś plan?
Moim planem było niezrobienie wam krzywdy.
No ale cóż.
Mark?
Debbie?
Co zrobiłaś?
Cecil.
Szlag.
Nolan, poczekaj. Uspokój...
Szpiegowałeś mnie? Moją rodzinę?
Nie, chciałem ją chronić.
Zawsze byłeś żałosny, Donaldzie.
Pieseczek Cecila.
Uciekajcie!
W mordę.
To był dla mnie zaszczyt.
Do kogo mówisz...
To był zaszczyt dla mnie.
O nie. O Boże.
Nolan.
Ty potworze.
On żyje.
Nawet po ewakuacji okolicy musieliśmy kontrolować straty.
To go jedynie na parę godzin otumani.
Albo wcale go nie wzruszy.
Znajdzie Marka.
Już wcale nie poznaję Nolana. Nie wiem, co zrobi.
Ja też nie.
Lepiej znajdźmy Marka przed nim.
WIADOMOŚCI
Cześć, Eve.
Czyli dziś pomagam tobie.
Wszystkie te walki i destrukcja to tylko teatr.
Wrócicie ze mną do więzienia.
Oszukałeś nas, ty dupku z probówki!
Taki język chyba nie jest konieczny?
Poza tym obaj jesteście klonami.
Dokładnie. Zaletą bycia klonem jest to...
że zawsze wiemy, co drugi z nas myśli.
Cholera.
Bardzo sprytnie.
Ale nie starczy wam sprzętu, by to powtórzyć.
Strażnicy do kwatery. Priorytet o randze apokalipsy.
-On ma rację. -Co chcesz zrobić?
Rozkwasić mu twarz, mimo że dopiero co ją zrobiliśmy.
Zajmę się jego maszyną.
Na trzy. Raz, dwa, trzy!
Co to było, do cholery?
Omni... Panie Grayson...
Jest pan cały?
Wygląda pan, jakby... niedawno się palił.
Gdzie jest Mark?
Miałeś go przywieźć godzinę temu.
Amber go rzuciła i nie spodobała mu się moja rada,
więc poszedł szukać Eve.
Zadzwoń do niego.
Zepsuł mu się telefon.
Na uczelni było zajście i nagle...
Gdzie jest Eve?
Mark powiedział, że mieszka w lesie.
Kilkaset kilometrów na zachód stąd.
Czy pan ma na sobie krew?
Pa?
Uciszcie się!
Czekajcie, aż was wezwę, i módlcie się, żebym nie musiał.
Mamy czekać?
Zamkniesz nas jak dzieci w aucie, gdy idziesz po fajki?
-Co tu się odwala? -Macie czekać!
Dajcie spokój. No powaga.
Racja. Musimy się dowiedzieć, co jest grane.
Robocie, możesz zhakować system i pozyskać informacje?
Świetnie. Seria dobrych wieści.
Patrzcie, kto się znów zawiesił.
Będziemy mieli szczęście,
jeśli ten mordobot nie zadusi nas we śnie.
Halo! Robocie? Jest tam kto?
Powinien mieć jakąś diodę, żebyśmy wiedzieli, że wciąż żyje.
Żyję i mam się dobrze.
Jak jeszcze nigdy dotąd.
Co do chuja?
Coś ty za jeden?
Znacie mnie jako Robota, ale naprawdę nazywam się Rudolph Connors.
Jednak wolałbym, byście mówili mi Rudy.
Robot był zwykłym dronem, którego kontrolowałem zdalnie.
-Co? -Mielibyśmy ci uwierzyć?
Zapytajcie o coś, co tylko Robot by wiedział.
Czemu, do chuja, wyglądasz jak ja?
Jakim sposobem wyglądasz jak ja?
To znacznie dłuższa historia,
która może poczekać, aż ogarniemy ten kryzys.
Nie! W cholerę z kryzysem.
Natychmiast wyjaśnij!
Niezwyciężony i Atom Eve są jakieś 500 kilometrów stąd
na północny zachód, nad Parkiem Rideout.
Zbliża się do nich Omni-Man.
-Dogoni ich za sześć minut. -Cholera.
Może użyjecie teleportera i sprowadzicie tu Marka i Eve?
Trzeba mieć to. I nie można przenieść wielu osób jednocześnie.
Musimy grać na zwłokę.
Walniemy z grubej rury.
Kiepsko. Przykro mi, że cię rzuciła.
Myślałem, że jak pozna prawdę, będzie spoko.
-Jestem głupi. -Może nieco naiwny.
To ty ostrzegałaś mnie, żeby nie mówić Amber.
Tak, ale nie kazałam ci pięć miesięcy wodzić jej za nos
i zachowywać się jak dupek.
Myślałam, że tyle sam ogarniesz.
Boże jedyny. Nic nie ogarnąłem.
Nie wiem, kim jestem, kim powinienem być...
Też nie mogłam się odnaleźć.
Byłam w Teen Team przez trzy lata.
A z Rexem znacznie dłużej.
A teraz jesteś... taka.
Wciąż jestem Atom Eve i ocaliłam więcej istnień
przez ostatnie trzy dni niż ty przez trzy lata.
Wybacz. Źle to wyszło.
Wierz mi, wolę mieszkać tutaj niż z rodzicami.
Ale powinnam zadzwonić do mamy.
Nie odważycie się.
Dobra, mamy go.
Zestrzelony.
Nie, zestrzelony.
Jeszcze raz.
POZIOM ZAGROŻENIA
Czterysta miliardów dolarów wywalone na krew z nosa.
STRACONY SYGNAŁ
Omni-Man znów zmierza do Niezwyciężonego i Atom Eve.
Odpal teleporter.
Mówiłeś, że się nie da.
To nie dla nich.
Potem otrzymałem alarm Cecila
i natychmiast tu wyruszyłem. Jakieś pytania?
Tak. Całkiem kilka!
Po pierwsze, dlaczego ja?
To znaczy, pewnie, kumam, że każdy chciałby być mną,
ale dlaczego akurat mną?
A po drugie, to dlaczego w młodszej wersji? To zboczone.
Właśnie. Pokręcone.
Nawet najpierw nie spytałeś.
To tobie w tym przeszkadza?
To nieźle pojechane.
Zrobił to dla mnie.
Co? O czym ty gadasz?
Oboje byliśmy więźniami naszych ciał.
Monster Girl powoli młodnieje,
a ja ugrzęzłem w grobowcu własnego projektu.
Uciekłem z mojego więzienia i pomogę ci zrobić to samo.
Nie! Nie zasłużył na współczucie!
Wciąż nie wiem, czemu ukradł moją dziecięcą buźkę.
Rujnuje mi dzieciństwo, a i tak było ono już do kitu!
Przyswoiłem twoje DNA,
bo zauważyłem, że Monster Girl się tobą... interesuje.
Co? Zaraz. Co takiego?
Rany. Nawet nie wiem, co o tym myśleć.
Niech to szlag, Robocie! Najebałeś mi w głowie!
Ukrywałeś swoją prawdziwą tożsamość,
uwolniłeś Maulerów z więzienia, ukradłeś DNA Rexa,
spiskowałeś ze zbirami, by wyhodować ciało,
a teraz oczekujesz od nas zrozumienia?
Tak. To znaczy... Oczekiwałem.
Muszę to sobie przemyśleć. Założę się, że inni też.
-Wątpisz? -Hej!
Wiem, dlaczego Cecil trzyma nas w pogotowiu.
Co się dzisiaj odpierdala?
Co to jest?
Powiem ci, co to jest. Już nie nasz problem.
-Skontaktujmy się z Cecilem. -Olej to.
Już z tym skończyłem. Ty też.
Nie dlatego tu jestem.
Uciekłaś tu od Rexa i całego superbohaterskiego szajsu.
Rex nie miał z tym nic wspólnego.
Jestem tutaj, bo chcę nowego początku.
Ale nie zawiodę świata, jeśli mnie potrzebuje.
Świat sobie radził, nim się urodziłem. Nic mu nie będzie.
Pewnie tak jest lepiej.
Rozumiem, że jest ci do dupy, bo Amber cię rzuciła.
Ale wierz mi, poczujesz się gorzej,
jak będziesz tu tak siedział, zamiast ratować ludzi.
-Wątpię. -Dobrze! Ja lecę.
-Myślałeś, że to mnie zrani? -Nie. Chciałem tylko zwrócić twoją uwagę.
Jezus, Nolan. Od razu do gardła? Po tym, co przeszliśmy?
Nie wtrącaj się, Cecil.
Wiesz, że muszę.
Wiele razy mierzyłem się ze śmiercią,
ale przez to robię w majtki.
Chcę tylko wiedzieć dlaczego.
Każdy ze Strażników wiele razy ryzykował dla ciebie życie.
Nie potrzebowałem ich pomocy.
Byli słabi.
Byli twoimi przyjaciółmi, jak i ja.
Dlatego wiem, że nie zabiłeś ich dla zabawy.
Miałeś powód.
Chcesz zrzucić go z serca?
Dobrze. Nie mów mi.
Ale co z Debbie?
Nie zasługuje na odpowiedź?
Nie wspominaj o niej.
Dlaczego? To ty ją zraniłeś, a nie ja.
Ją i mnie tak samo.
Jestem dobrym kłamcą. Bardzo dobrym.
Ale ty jeszcze lepszym.
Oszukałeś ją.
Oszukiwałeś nas wszystkich przez 20 lat.
Chwila, czy Mark wie, że jego tata jest mordercą?
Wie o tym?
Nie? Co zrobi, gdy się dowie?
Marnujesz czas. Nie powstrzymasz mnie.
Racja. Ale mogę kontynuować to, co robiłem,
odkąd odkryłem, że jesteś pieprzonym oszustem.
Mogę grać na zwłokę.
Co to za stwory?
To martwi żołnierze.
Po raz ostatni służą ojczyźnie dzięki temu potworowi.
Zamknij się. Rozmowa z tobą mnie brzydzi.
Dawaj je, migiem.
Teleportuj mnie do Niezwyciężonego i Eve.
Gdy to nałożą, sprowadźcie nas z powrotem.
Eve i Niezwyciężony są w ruchu.
Spotkanie za cztery minuty.
Cholera.
Szlag!
Zabierzcie go stąd!
Użyjmy Hail Mary.
Mówi poważnie?
Wraz z tym.
Co za dupek.
Chcesz się zemścić?
Przestań się mazać i skończ pracę. Prawie gotowe.
Naładowany.
-Trzymałem się schematu. -Dobrze.
Skąd wiemy, że ożyje?
Cecilowi się to nie udało.
Cecil to kretyn.
Nie bez kozery zwą go Nieśmiertelnym.
Przyniosę kołnierz.
Musisz być zdesperowany.
Już pokonałem tego stwora.
Pewnie. Ale usunęliśmy jej ośrodek bólu
i podrasowaliśmy ją wszelkimi znanymi nam ulepszeniami.
To wszystko nieźle ją rozwścieczyło...
i wini za to ciebie.
Powodzenia.
Stacje telewizyjne wysłały swoje helikoptery.
Omni-Man chyba walczył już z tym stworem
ponad pół roku temu w Morzu Japońskim.
Musimy mu pomóc.
Ruszycie dupska, jak wam powiem.
Będziecie ostatnią nadzieją w walce z Omni-Manem.
Powiedział, że mamy być ostatnią nadzieją w walce z Omni-Manem?
Nie inaczej.
Żeż kurwa.
Tak chyba skończyła przedostatnia nadzieja.
Powinniśmy zyskać pięć minut.
Teleportuj mnie do Niezwyciężonego.
Nie mogę. Hail Mary przeciążyła teleporter.
Napraw go albo będzie po nas.
Myślicie, że do kogo się dobierze?
Mark jest z Eve! Dzwońcie do niej!
-Nie spieszyłeś się. -Nie zamierzam pomóc.
Chcę cię tylko chronić.
Obędzie się. Jezu, Mark, brzmisz dokładnie jak mój...
Tata!
Eve! Tu mama Marka. Muszę z nim pomówić!
Dopiero co ze mną był. Co się dzieje?
Tato! Nic ci nie jest?
-Mark. -Raczej „Niezwyciężony”.
Najwyższy czas, byśmy działali razem.
Do roboty!
Ale muszę im pomóc!
Nie rób tego.
-Leć do kwatery głównej Strażników. -Co? Cecilu!
Rób, co mówię.
Odwołaj tego stwora.
Odwołuj! Tam jest Mark!
-Nie mogę, Debbie. -Dlaczego?
Bo nie mogę.
Nolan zabił Strażników, zabił Donalda,
nie potrafimy go powstrzymać
i nie wiem, czy Mark działa z ojcem, czy przeciw niemu.
Nie mogę zawrócić naszej jedynej szansy na powstrzymanie obu.
Dlatego zawsze cię nienawidziłam.
Sam siebie nienawidzę.
Co teraz?
Nie wiem. Powinien był po prostu ożyć.
Ale nie ożywa.
Aleś spostrzegawczy.
Co ty wyprawiasz?
Nawet Frankensteinowi trzeba było pomóc się ocknąć.
Po pierwsze on nie jest Frankensteinem.
Po drugie to była błyskawica, a nie to coś, co robisz.
I po trzecie to było tylko w wersji filmowej.
Wiem. Przynajmniej mam frajdę.
Obudź się, ty bezużyteczny, zamordowany kretynie!
-Aktywuj kołnierz! -Gdzie on jest?
Nieśmiertelny! Zniszczysz dla nas Robota i nowych Strażników Globu!
Gdzie jest Omni-Man?
Gdzie on jest?
Robot dał nam zły schemat.
Co ty nie powiesz.
-Już kiedyś z nim walczyłeś. -Teraz jest silniejszy.
Cecil go na mnie nasłał.
Cecil? Dlaczego miałby to zrobić?
-Mam ci tak wiele do powiedzenia. -Co?
Możesz mi to wyjaśnić, jak już zajmiemy się tymi mackami.
Mark?
-Proszę pana. -Co?
Do Omni-Mana i Niezwyciężonego zbliża się ponaddźwiękowo postać.
Szlag by to, Eve miała się nie mieszać.
To nie Atom Eve.
Omni-Man! Ty draniu!
Ciężko mi uwierzyć własnym oczom,
ale Nieśmiertelny albo ktoś, kto wygląda jak on,
nagle zaatakował Omni-Mana.
Jak wiecie, Nieśmiertelnego zamordowano osiem miesięcy temu
wraz z całym pierwszym składem Strażników Globu.
Zabójcy nigdy nie schwytano.
To niemożliwe.
Ty morderco! Ufaliśmy ci!
Zdradziłeś nas!
Miałeś być martwy.
Tato?
Zabiję cię!
Tato?
Mark...
Musimy porozmawiać.
Napisy: Marcin Jan Chojnowski
Nadzór kreatywny nad tłumaczeniem Tomasz Robaczewski