Bu program fotosensitif epilepsisi olan kişiler için
nöbete sebep olabilen yanıp sönen ışıklar içerir. İzleyicilerin dikkatine.
ÖNCEKİ BÖLÜMLERDE
Evimden defol!
Sonra konuşuruz.
Mark nerede Debbie?
Kahramansın, biliyorum.
Uç da git hadi.
-Selam Eve. -Sana yardım ediyorum.
Sana yeni bir vücut yetiştiriyorduk.
Mark katil olduğunu biliyor mu?
Bu işe karışma Cecil.
Mark'ın annesiyim. Konuşmamız gerek!
Ne oluyor?
Omni-Man nerede? Nerede o?
Katil! Bize ihanet ettin!
Ölü kalman gerekiyordu.
Baba?
Mark...
Konuşmamız gerek.
Hayır!
Biri seni kontrol ediyor.
-Baba, nasıl durduracağımı söyle. -Mark...
Babamı bırak!
-Bırak... Bırak onu! -Dur.
Benim Mark. Sadece ben.
Böyle yapmak istememiştim
ama başka seçeneğim yok.
Gerçekte nereden geldiğimi öğrenme vaktin geldi.
Ben Viltrumluyum
ama orası sana bahsettiğim gibi bir gezegen değil.
Mükemmel bir medeniyet yarattık
fakat buna ulaşmak için tüm gücümüzü, kararlılığımızı ve cesaretimizi verdik.
Halkımızın tam potansiyeline ulaşmak için
toplumumuzdaki güçsüzleri ortadan kaldırmak zorundaydık.
Uzun ve zor bir süreçti.
Bu iş bittiğinde ise nüfusumuz ikiye bölündü
fakat küllerinden doğan halkımız, durdurulamaz hâldeydi.
Ben doğduğumda
Viltrum, galaksimizin en büyük imparatorluğuydu.
Onu tek imparatorluk yapmaya karar verdik.
Ben büyüyünce seferberliğe katıldım.
Zor oldu ama davamıza inanıyorum.
Bazı türler direndi tabii ki fakat kimse bize uzun süre dayanamadı.
İmparatorluğumuz binlerce gezegeni kuşattı.
Ama sınırlarımız genişledikçe güç kaynaklarımız azaldı
ve genişlememiz durdu.
Dünyaları fethetmek için daha iyi ve verimli bir yol lazımdı.
En güvenilir subaylarımızın her birine zayıflatmak için bir gezegen verildi.
O şanslı azınlıklardan biriydim.
Neden buraya geldiğimi annene söyleyemedim.
Ama bu süreç sona erdi.
Ve şimdi Dünya'yı Viltrum İmparatorluğu'na katılması için hazırlamalıyız.
Mark, bu iyi bir haber.
Nihayet yapmamız gereken şeyi yapabileceğiz.
Olmamız gereken kişi olacağız.
Bana yalan söyledin.
Gerçeği bilemezdin.
Güçlerini elde etmeden ve ben emin olmadan söyleyemezdim.
Neden emin olacaktın?
Senin Viltrumlu olduğundan.
Öyle olmasam fethedeceğin insanlardan mı olacaktım?
Hayır. Bu hiç mantıklı değil.
Beni seviyorsun.
Annemi seviyorsun. Biliyorum!
Ne kadar yaşıyoruz, biliyor musun?
Yaşımız arttıkça daha yavaş yaşlanırız.
Viltrum DNA'sı çok saftır.
Neredeyse safkansın.
Binlerce yıl yaşayacaksın.
Bunun anlamını biliyor musun?
Tanıdığın ve sevdiğin herkes sen 30 yaşında gibi görünmeden ölecek.
Bu senin için istediğim bir şey değil.
Burası senin değil, onların dünyası.
Onlara yardım edebilir, savaşları durdurabiliriz.
Açlığı yok ederiz
Yüzyıllar sonrasına ait tıbbi teknolojiler verebiliriz.
Zaten bunu yapıyorduk.
Sen ve ben olmasaydık bu gezegen mahvolmuş hâldeydi.
Tek yapmamız gereken, Dünya'yı imparatorluğumuza katmak.
Anneni seviyorum
ama o benim için bir evcil hayvan gibi.
-Evcil hayvan mı? -Tek yol bu Mark.
-Bana dokunma! -Sakin ol.
Sakin olmayacağım! Delilik bu!
Ne olacağını sanıyorsun?
Tanımadığım uzaylılar için dostlarımı köleleştireceğimi mi?
Benim hayatım bu! Halkım bu!
-Viltrum'a karşı bir sorumluluğumuz var. -Viltrum sikimde değil.
Milyon yıl yaşasam da umuruma değil.
Burası benim evim ve yok etmene izin vermem!
Ne dediğini bilmiyorsun.
Müdahale etmene izin veremem.
Ne dediğimi çok iyi biliyorum.
Öyle olsun o zaman.
Cidden beni durdurabileceğini sanıyor musun?
Güzergâhı haritala.
Varmadan önce nereye gittiklerini bilmem gerekiyor.
Bunları duyduğun için üzgünüm.
Birbirlerini öldürecekler. Durdur şunu.
Bulduk efendim.
Chicago'nun 30 km güneydoğusuna gidiyorlar.
Chicago mu? Menzildeler. Jetleri hazırlayın.
Ne yapabilirler ki?
Nolan'a attıklarımıza bakarsak sadece dikkat dağıtıcı olurlar.
Belki çocuğa düşünmek için bir fırsat verir.
Vay anasını!
Tamam, ne yapacağız? Gidecek miyiz?
Gidip ne yapacağız? Baş edemeyiz.
Hayır. Cecil'ın emirlerine uyup burada kalacağız.
Bu savaş bizim yeteneklerimizi aşar.
Robot... Rudy haklı.
Yardım şansımız olacak.
Eve! Neyse ki iyisin.
İyiyim. Mark ile Omni-Man arasında ne oluyor?
Omni-Man onun ağzına sıçıyor. Dünya kafayı yedi.
Evet. Umarım Mark adının hakkını verir.
Babasıyla yüzleşip sağ kalmak için şey olması gerek...
Bunu yapma! Çok geç değil.
Çok geç.
Hedef tespit edildi. İlerliyoruz.
Cecil zaman kaybettiriyor.
Gücümüzün çok küçük bir kısmından yaptıklarına bak.
Ayrıldıkları zaman her şeyle saldır.
Anlaşıldı.
Onlara acımakta haklısın Mark
ama kendi türünden değerli değiller.
Şimdi!
Tam isabet.
Tekrarlıyorum, Omni-Man'e tam isabet.
-Tuttum. -Paraşüt açılmaz!
Gerek olmayacak.
Vay be. Teşekkür ederim.
Başaracağımı sanmıyordum.
-Neredeyse öldürüyordun! -Ama sen kurtardın.
Bu kadar çaba ne için?
Hayır!
Diğeri neredeydi?
Saat altı yönünde!
Onu öldürdün!
Elli yıl sonra ölecekti zaten, ne fark eder?
Ne mi fark eder?
Bir hayatı olurdu!
Hayatını kaybettiğini görmek seni rahatsız etti mi?
Canını yaktı mı?
Bakalım buna ne tepki vereceksin?
-Gretchen! -Anneciğim!
Tuttum.
Kıpırdama!
Korkma, tamam mı?
Anneciğim!
Hayır!
Bunu nasıl yapabildin?
Bu senin hatandı.
Kaçınılmaz şeye karşı olan inatçılığın o insanları öldürdü.
Daha kaç kişinin ölmesi gerek Mark?
Bu sana bağlı.
O kırılgan, küçük hayatlarında ne yapıyorlardı ki zaten?
Söylediklerimi dinle. Haklı olduğumu düşündüğünü biliyorum.
Ne haklısı?
İnsanlığın acınası ve amaçsız hâli konusunda mı?
Annemin hayatı değersiz mi?
Geniş plandan bakınca...
-Evet. -Hayır!
Debbie...
Nasıl böyle şey söylersin?
Anneme nasıl dersin?
Yalancı!
Hayatında ilk kez sana gerçeği söylüyorum.
Onları kurtarmam gerek.
Hayır.
Belki bu sefer öğrenirsin.
Tanrım.
Bu insanların bir anlamı yok.
Bizsiz mağara adamları olurlar.
Yanılıyorsun!
İnsanları kurtardığını gördüm.
Onları korumak için neredeyse ölüyordun.
Belki Dünya'ya ilk geldiğinde Viltrumluydun
ama değiştin! Burada mutluydun!
Tabii ki mutluydum. Bir süreliğine.
Ama ben Viltrum'a sadığım,
medeniyete engel olan bu zavallılara değil.
Çekil üstümden!
Dinlemiyorsun Mark.
Burada geçirdiğim vakit, hayatımın küçücük bir parçasıydı.
Beni tanımıyorsun.
Bu hayvanların arasında
bir dakika daha geçirmeden önce bu gezegeni yakacağım.
Lütfen.
Seni insan olarak yetiştirmek hataydı.
Seni daha iyi hazırlamalı, daha fazla öğretmeliydim.
Hayatın yumuşak ve acısız geçti.
Viltrumluluk sadece kanında var.
Gerçek eğitimin şimdi başlıyor.
İnanamıyorum Mark.
Hazırlanın. Dövüşü durduramayız ama hayatları kurtarabiliriz.
Cecil, burada kalmamızı emretmişti.
Umurumuzda değil.
Artık robot değilsin, hatırladın mı?
Yetmedi mi?
Seni durduracağım.
Ben dünden hazırım.
Bunu hiç uğruna yapıyorsun.
İmparatorluğa katılmak, Dünya'yı hiç olmadığı kadar iyileştirecek.
Peki ya direnirlerse?
İşte bu yüzden buradayız.
Direnmelerini engellemek için.
Yanıldıklarını, bunun amaçsız olduğunu göstermek için.
Daha büyük bir şeyin parçası olabilirler. Ya da ölebilirler.
Sana izin vermeyeceğim.
Bu gezegen için ölmek mi istiyorsun?
İyi! 17 yıl nedir ki?
Yeniden başlayabilirim.
Tekrar çocuk yaparım.
Ne yapıyorsun?
Bunu izlemek zorunda kalacaksam düzgün bir yerden izlemeliyim.
Bunu yapamazsın.
Tuhaf biri gibi burada dikilmen kötü. Gel de otur.
Herkes için vakit kaybı.
Bunun yerine yapabileceğim bir sürü şey var.
Hadi Mark!
Kaçıracaksın!
-Mark'a bak. -İlk strike!
Sen ve ben. Onu biz yaptık.
O bizim.
O neşelendiğinde biz neşeleniriz.
Yüzündeki ifadeyi görüyor musun?
Bunu görüp de nasıl aynı şeyi hissetmezsin?
-İkinci strike! -Yaşlandıkça
bunu hissetmek daha zor.
Dünya meşgalesi bizi boğuyor.
Çok iyiydi tatlım!
Ama çocuklarımız bize hayattaki sevinçleri hatırlatıyor.
Bizi geri getiriyor, hayatın anlamını gösteriyor.
İnsanlık bu.
Evet! Devam et Mark! Devam et!
-Hadi Mark! -Koş!
Koş Mark!
-Hadi dostum, başarabilirsin! -Koş!
Sayı!
Gördün mü baba? Gördün mü?
İnanılmazdı!
Evet, gördüm.
Lanet olsun!
Neden bana bunu yaptırdın?
Etrafındakilerin ölümünü izleyebilmek için savaşıyorsun.
Düşünsene Mark! Bu gezegendeki her önemsiz varlıktan uzun yaşayacaksın.
Bu dünyanın parçalanıp toz olduğunu görene dek yaşayacaksın!
Bildiğin herkes ve her şey yok olacak!
500 yıl sonra elinde ne olacak?
Sen olacaksın baba.
Yine sen olacaksın.
Baba?
Chicago merkezindeki olay yerindeyiz,
güne karanlığın çökmesiyle birlikte tüm dünya değişti.
Omni-Man ve Invincible, korkunç kavgaları sırasında buraya indi.
Arkamda görebileceğiniz hasar,
kavga başka yere taşınmadan önceki sadece birkaç dakika içinde yapıldı.
Oluşan yıkımı, acıyı ve kaybı anlatmaya
başlayamıyorum.
Daha önce gördüğüm şeylere benzemiyor.
Ve hepimiz aynı soruyu soruyoruz.
Bizi güvende tutup tehditlere karşı korumak için
söz vermiş biri nasıl oldu da
böyle bir tehdit hâline geldi?
Cevaplar olmadan yapabileceğimiz tek şey, düzelmeye çalışırken birbirimize tutunmak.
Şehir planlamacılarının tahminlerine göre
tekrar inşa sürecinin başlaması için alanı temizlemek haftalar sürecek.
Hayatların bedeli... Hayatların bedeli hesaplanamayacak hâlde.
Neyse ki Dünyanın Koruyucuları ve Atom Eve olay yerinde.
Dünden beri Omni-Man'den veya Invincible'dan iz yok.
Bu saldırıyı sona erdiren şeyi zamanla öğrenmek istiyoruz
ancak şimdilik bu tehlikeyi arkada bıraktığımız için şükredebiliriz.
-Anne... -Konuşmaya çalışma.
İyileşeceksin.
Artık güvendesin.
Her şey bitti.
Al. İç.
Seninle gurur duydum.
Dinlenmene izin vereyim.
Debbie?
Özür dilerim.
Sorun değil.
Benim istediğim...
Eğer fazla gelirse sadece söyle.
Ben olsam bunun düzeleceğini bilerek rahatlamaya çalışırdım.
Sadede gel Cecil.
Omni-Man'in gizli kimliği bilinmesin
ve güvende olun diye
Nolan Grayson resmî olarak
evlerden gelen gaz sızıntısıyla oluşan patlamada öldü.
Nolan'ın seyahat kitapları hep iyi satmıştı
ama ölümünden sonra satışlarda önemli bir artış olacak.
Mark'la paraya sıkışmayacaksınız.
Kendini ve Mark'ı haberlerde görürsen panik olma.
Cenazeye temsilci gitti.
Mark iyileşince normal hayatınıza dönersiniz.
Normal mi?
Bak, üzgünüm. Amacım...
-Demek istediğim... -Hayır. Özür dilerim. Çok naziksin.
-Sağ ol. -Rica ederim.
Nolan her şeyi dibimde yapıyordu ve hiç görmedim.
İşleri yoluna koymasaydım kendimden nefret ederdim.
Of.
Bunu henüz hak etmedik.
Ciddi misin?
Siktir git.
Dur dedim!
İşte şimdi bir ekip olduk.
Selam William.
Selam Eve.
Mark'tan haber aldın mı?
Babasıyla olan olaydan sonra hiçbir şey duymadım.
Gerçekten endişeleniyorum...
Ha siktir!
O Invincible, biliyor musun?
Vay be. Sen de mi biliyorsun?
Çok şükür ya! Batırdım sandım.
Sence o iyi mi?
Bilmiyorum.
Orada çok büyük işler yaptın evlat.
Belki rüyadır diyordum.
Keşke öyle olsaydı.
İki haftadır kendine gelemedin.
Ama adamlarım seni iyi tedavi etti.
Bir iki gün içinde çıkarırız.
Babamın uçup gittiğini gördüm. Nereye gitti?
Dinlen evlat. Sonra konuşuruz.
Hey. Bekle.
Bekle!
-Ne olduğunu anlatmayacak mısın? -Değişir.
-Neye göre? -Hâlâ kahraman olmak istiyor musun?
Bilmiyorum.
Benimle gel.
Şunu söylemeliyim.
Annen, babanın dediği her şeyi duydu.
Yaşadığın işkenceyi anlatman gerekmeyecek.
Ne? Duydu mu? Bunu nasıl yapabildin?
Sence gerçeği bilmeyi hak etmiyor mu?
-Ama... -Koruyucular'ı onun öldürdüğünü biliyordu
ama iyi bir sebebinin olmasının umuduna tutunuyordu.
Ben de öyleydim.
Baban hakkında her şeyi bilmesi daha iyi.
Belki de haklısın.
Dur bir dakika, neredeyiz?
Pardon. Işıklar.
Bu kadar yeter. Işıklar.
Az önce ne oldu? Hepsi nereye gitti?
Amerikalıların musluktan rahatça içtiği su
ışık frekanslarını görmeyi kısıtlayan bir kimyasal içeriyor.
-Bu odada o frekanslar kullanılıyor. -Yani hepsi görünmez mi?
Sen ve Amerika'daki diğer herkes
bu odadaki şeyleri göremiyor.
Kullanma sıklığımızı bilsen şaşarsın.
Delilik.
Sorunun cevabı olarak,
güneş sistemimizi terk edene kadar babanı izledik.
Yörüngesini değiştirmedi, bu yüzden çok uzak bir yere gidiyor.
Bu da demek oluyor ki onun yerine birine ihtiyacımız var.
Hayır. Şimdi olmaz. Henüz değil.
Baban bana çok fazla seçenek bırakmadı.
Eğer sana güvenemezsem...
Dünyanın Koruyucuları'nda pek kişi kalmadı.
Biliyorum. Üzgünüm.
Bu... Bu kadarı fazla.
Bu kadar erken bahsetmemeliydim.
Önce seni ve anneni eve götürelim.
Evi onardık. Okulla ve Debbie'nin işiyle konuştuk.
Mezarlıkta bir mezar taşı bile var.
Gerçi ziyaret etmezsiniz.
Bir şey gerekirse nasıl ulaşacağınızı biliyorsunuz.
Teşekkürler Cecil.
Çok daha iyi.
Ben gidip biraz uzanacağım.
Tamam anne.
Tahmin edin kim güçlerine kavuşuyor?
Harika evlat. Cidden harika.
Benim yaptığımı yapmayı gerçekten istiyorsan
her şeye hazırlıklı olmalısın.
Baba!
Kaburgalarım!
Korkuyorum baba.
Ya yapamazsam?
Bu, uzun maceramızın başlangıcı.
Yol boyunca, yapmak istemeyeceğin
veya yapabileceğini düşünmeyeceğin şeyleri yapacaksın.
Sen Viltrumlusun.
Normal insanlarda olmayan sorumluluklarımız var.
Yaptıklarını yapmak,
senin gibi olmak amacım!
Olacaksın oğlum.
Olacaksın.
Anne!
Yemek için sipariş vereceğim.
Pizza ister misin?
Mark!
Yoksa bu...
Yani, eğer istersen.
Peki ya...
Yalan söylediğin tek kişi ben değildim.
Omni-Man benim...
Söylenilenlere göre baban gaz hattının patlamasıyla ölmüş.
Anlamak o kadar zor değil.
Dedektif Amber, herhangi bir zor durumda yardım etmeye hazır.
Sen...
İyi olmadığını biliyorum ama konuşmak ister misin?
Evet. Sanırım isterim.
Mark! Dostum! Seni iyi görmek çok güzel.
Omni-Man'le aranda olanları televizyonda gördükten sonra...
Selam Amber.
-Babamı biliyor. -Tamam.
Onlar biliyor mu?
İsterseniz...
Hadi dışarı çıkalım.
Kapalıyız! Nasıl buraya...
Debbie!
Nasıl dayanıyorsun?
Boş ver gitsin. Aptalca bir soru.
Senin için ne yapabilirim?
Koruyucular'ı Nolan mı öldürdü ve öldürdüyse neden öldürdü diye
uzun süre boyunca düşündüm.
Ben... Sonrasında olacakları hiç düşünmedim.
Bunun Mark'ı ve beni nereye götüreceğini de.
Nolan'ın söylediği ve yaptığı şeylere
hâlâ inanamıyorum.
Geçirdiğimiz zamanın yalan olduğuna inanamıyorum.
Keşke geri dönse.
Keşke.
Bana da doldur.
Sadece tek bardağım var.
Umurumda değil. Doldur.
Annen nasıl karşıladı?
Tahmin edeceğiniz kadar kötü.
Mark, çok üzgünüm.
Ne diyeceğimi bilmiyorum.
Sanki içimde bir boşluk oluştu.
Her şey sahte gibi.
Burada konuşmasak da olur.
Hayır. Sorun değil.
Evden çıkmam gerekiyordu.
Ama başka bir şey konuşabilir miyiz?
Deneyebiliriz ama resmen dünyada herkesin konuştuğu konu bu.
Tamam. Pardon. Yeni konu.
Bir dakika. Alo?
Bana lazımsın. Şimdi. Acele et.
Pardon, hemen dönerim.
Ne oldu?
Yapmak istemediğini söylemiştin, biliyorum
ama biri uzaydan Dünya'ya doğru uçuyor.
Kim olduğunu anlamaya çalışıyoruz ama...
Madem Mark'ı ve Omni-Man'i biliyorsunuz, artık beni de öğrenmelisiniz.
Mark'la, aynı okula gittiğimizi bilmeden, kostümlü tanıştım.
Ben...
Ben Atom Eve'im.
Ne? Aman Tanrım! Şimdi anladım.
Kendinden iki tane yapabiliyorsun!
Hayır! O Dupli-Kate. Ben pembe olanım.
Tabii ya. Doğru.
Invincible!
Demek sensin.
Şükür ya! Çok geç kaldığımı sanmıştım!
-Seni uyarmam gerek! -Uyarman mı?
Urath yerine Dünya'ya gittiğimi
demek için Gezegenler Koalisyonu'na dönünce
âdeta çıldırdılar! Dünya yasak bölgeymiş.
Gezegeninizde bir Viltrumlu yaşıyor.
Şu mesele.
Bekle. Ne oluyor? Biliyor muydun?
-Evet. -Anlamıyorum!
Otur bakalım. Anlatmak uzun sürebilir.
Yani sen Viltrumlusun.
Ama onlar için çalışmıyorsun.
Ve baban gezegeni ele geçirmeye çalıştı ama öylece gitti mi?
Gitti mi yani? Çılgınlık bu.
Evet, görebildiğimiz kadarıyla babam öylece gitti.
Bir Viltrumlu için garip bir hareket.
Onlar pes etmez ki. Acımasız olurlar.
Halkım isyan başlatınca benim dünyamı yok ettiler.
Orayı kaybetmektense havaya uçurdular.
Tanrım. Özür dilerim.
Dileme. Özür dilemesi gereken benim.
Görevimi iyi kontrol etseydim
Viltrumluların Dünya'ya geldiğini görürdüm.
Seni uyarabilirdim.
Ben de babama gidip her şeyi anlatırdım.
Sonra ne olurdu, kim bilir?
Yaşadıklarını hayal edemiyorum.
Gerçekten. Aklımda oluşmuyor. Dünyam yok olunca
neslimizin tükenmesini önlemek için üreme kampları oluşturuldu.
Babamla hiç tanışmadım bile.
Son birkaç günü düşününce şimdi seni kıskandım.
Gezegenler Koalisyonu bu haberi duymak ister.
Uzayın derinliklerinde bir güç savaşı var.
Nasıl bir şey?
Viltrum İmparatorluğu'nu önlemek için
gezegenler birleşiyor.
Ama şu var,
bir Viltrumlunun görevini terk ettiği daha önce hiç duyulmamıştır.
Bu çılgınca bir şey.
Böyle bir şey olmaz ki.
Aradığımız avantaj bu olabilir.
Tabii. Yardım edebileceğim bir şey olursa haber ver.
Neden güldüğünü anlamadım.
Yaşadığım şeyleri düşündüm de.
Çok büyük bir his oluşturuyor.
Aslında daha büyük olan bir şeyin küçük parçası
bunun daha kolay yönetilebileceğini düşündürüyor.
Bilmiyorum ama işe yarıyor.
İlhamını bölüyorum ama... Dünya'da var bu, değil mi?
Babanın gittiğini öğrendiklerinde
Viltrumlular senin için gelecekler.
Bir gezegene göz koyunca savaşmadan vazgeçmezler.
Hazır olacağım.
Umarım. Bu süre içindeki planın ne?
Liseyi bitiririm sanırım.
Pekâlâ, güzel. İyi bir plan.
Lise ne ki?
Alt yazı çevirmeni: Samet Konuksal
Proje Kontrol Sorumlusu: Verda Tuna