ANTERIORMENTE
De verdade, Grayson?
Grazas.
Xa era hora.
Alguén matou onte os Gardiáns.
Esnaquizáronos.
Só sobreviviu Nolan.
Cecil Steadman, director da AMD.
Inclinádevos ante o doutor Sísmico!
O teu planeta apuntouse.
Turra.
Turra? Isto é a Terra!
Traballa coa AMD.
Compráceme presentarvos os novos Gardiáns da Terra.
Black Samson.
Dupli-Kate.
Shrinking Rae.
Monster Girl.
Josef por fin está quieto
e, aínda así, non o podo ver!
Saben quen foi e non lles importa.
Por iso volvo para Moscova.
Non perdas o interese en min neste tempo.
Correde!
Que gañamos enviando a Mark?
Ver que pode facer.
Veña, rapaces!
Axudádeme co cultivo de tecidos e a clonación do ADN.
Non esperaba isto.
Non sei se agora mesmo quero ser unha superheroína.
Podo regar desertos, parar desastres naturais,
levarlles comida aos famentos.
Ides vir comigo para o cárcere.
Son de Viltrum,
pero non é o planeta do que che falei.
Aos mellores axentes asignóuselles un planeta para debilitalo en solitario.
Eu fun un dos afortunados.
E agora temos que preparar a Terra para que se una ao Imperio Viltrum.
Quero a túa nai,
pero para min é coma unha mascota.
Que fodan a Viltrum!
Esta é a miña casa e non a destruirás!
Que vas ter despois de 500 anos?
A ti, papá.
Papá?
Pegáronme moito máis forte.
Moitísimo máis.
Es un arrogante.
Igual ca teu pai.
Intento salvar vidas! Por que non confías en min?
Despois do de Omni-Man?
Do que ti fixeches?
Ti!
Si.
A ver se desta sobrevives.
Papá?
Inmortal viviu milleiros de anos
intentando facer deste un planeta mellor.
Pensei que vira a realidade.
Coma ti.
Creo que quería afastarnos.
Igual estamos preto.
Xente da Terra.
Sei que pensades que somos os malos
porque ocupamos o voso planeta.
Pero agora formaredes parte do Imperio Viltrum.
Iso quere dicir que ninguén morre de fame nin de cáncer,
e que ninguén se meterá coa Terra.
Ben, eu tampouco o entendía ao principio,
pero cambiei de opinión e vós tamén o faredes.
E co tempo, agradecerédelo.
Pero lembrade:
se vos resistides, será peor.
Non destruímos as cidades.
Destruístelas vós ao loitar contra nós.
Os novos xefes viltrumitas están de camiño
e é hora de que os recibamos.
Se pensades que podedes pararnos,
non esquezades que son... Invencible.
Xente da Terra.
Sei que pensades que somos os malos
porque ocupamos o voso planeta.
Pero agora formaredes parte do Imperio Viltrum.
Iso quere dicir que ninguén morre de fame nin de cáncer,
e que ninguén se meterá coa Terra.
Ben, eu tampouco o entendía ao principio,
pero cambiei de opinión e vós tamén o faredes.
Todos pasamos por iso.
Angstrom, seguíronte?
Inmortal despistounos. Tranquilo.
Xa.
Iso pensou Rex tamén.
Colliches o inhibidor de enerxía?
Se isto non para a Omni-Man, nada o fará.
Ai, non.
Deus, non!
Estabamos preto.
Ola, Eve.
Véxote moi ben.
Eve!
Robot!
Atrás!
Algún día... ti tamén morrerás.
Seguro.
Ti xa non debías nacer.
Última oportunidade.
Resistístesvos e tivemos que matar moita xente inocente.
Para isto ou párote eu a ti.
Por favor.
Prefiro morrer.
Que?
Eve... eu nunca te mataría.
Pero non podes mancar a ninguén máis.
Sinto que tiveses que facelo.
Non tiña outra opción.
Non está morta.
Só paralizada.
Así que iso era o que practicabas cos manifestantes.
Non o sabía.
Sei quen pode coidar dela.
E así poderei visitala.
Ola.
Xa que erades parte da resistencia, temos que matarvos.
Asasinos!
Un voluntario.
Non me toques!
Ei, amigo.
Condenácheste a ti mesmo cando te uniches á resistencia.
A xustiza... a xustiza chegará.
Por todos os amigos que perdemos,
por todas as familias que rompestes,
- recolleredes o que... - Veña, Mark.
Non comín polos disturbios de Bangkok.
Si. Xa vou.
Que raios foi iso?
Un portal?
Tanto ten.
Rematemos xa.
Teño fame.
Non!
Non.
LUME
URXENCIAS
POLICÍA
Todos lembramos o día
NOVAS CHICAGO: A VIDA DESPOIS DE OMNI-MAN
que os titáns chegaron a Chicago.
A batalla.
A devastación.
As vidas perdidas.
Para algúns, a dor nunca rematará.
Pero outros xa comezan a sandar.
En poucas semanas, os equipos traballaron duro
para reconstruír unha cidade tan...
Non tes que volver se non estás listo.
Ti tampouco.
Creo que os dous queremos saír de aquí.
Si.
- Adeus, mamá. - Adeus.
Aínda me tes rancor?
Xa dixen que o sentía.
Afástate da porta se queres comer.
Esa é a cousa.
Non quero comer esa bazofia.
Quero comida de verdade.
Afástate.
Máis.
Dá a volta.
Non vou...
Dá a volta!
Tiveches sorte, Pete.
Puidemos arrincarche o brazo.
Esmagarche a cabeza.
Sacarche o fígado.
Facer un cinto co teu espiñazo.
Non teño medo.
Ti afástate tamén.
Ou quedades sen comer.
Pero só che causamos un traumatismo.
Iso é que nos gustas.
Quere dicir que es amigo noso.
Quere dicir que cando volvamos escapar
non te mataremos.
Sempre que nos deas boa comida.
Cousa que non fas.
Eu non fago tratos.
Aumentamos a seguridade por vós.
Cámaras novas, armas novas, portas novas, gardas novos.
Non ides a ningures.
Fuches ti...?
Si, agora cago portais. Non cho dixen?
Aquí, axiña!
Merda.
Veña.
Cres que...?
Non será peor ca o salmón.
Ata outra, Pete.
Onde raios estamos?
Seguro que el o sabe.
Carallo.
Que pasou aquí?
Unha traxedia.
Pero tranquilos.
Este non é o voso mundo.
Son Angstrom Levy.
Ola, Angstrom.
Por que nos liberaches?
E que queres?
É a mesma pregunta, pailán.
Dígovolo de camiño.
Non podemos quedar moito nesta Terra.
Xa sei.
Podes abrir portais entre dimensións.
Non me gusta presumir...
Pero non na mesma dimensión.
Por que pensas iso?
Porque estamos camiñando.
E porque tiveches que atopar un cráter profundo
para chegar ata a prisión da AMD.
Sodes listos.
Pensaba que liberarvos igual era un erro.
Pode selo se non nos dis que queres.
Necesito axuda cun problema específico.
A última vez que axudamos a alguén cun problema específico,
non nos foi moi ben.
Mirade, son pacifista.
Non manco xente nin a mato.
Uso o poder para o ben.
Traballar convosco é todo un reto ético e moral para min,
pero non teño outra opción.
Non hai ninguén cos vosos coñecementos científicos.
Crédeme, busquei ben.
Non podo obrigarvos...
pero se non, deixareivos aquí.
Ou nalgún sitio peor.
Boto de menos traballar para nós.
Eu tamén.
- É Mark Grayson? - Xa volve?
Oíches o do pai?
Canto o sinto.
Mark.
Mark Grayson.
Todd, escoita. Eu...
Sinto que teu pai estoupase.
Grazas.
- Pero non... - Que merda, tío.
Unha merda.
...quero falar.
Non imaxino non volver ver a meu pai, e é un cretino.
Din que teu pai era boa persoa.
E que estaba musculado.
Xa che gustaría ter eses xenes.
Grazas, Todd.
Mark agradécecho.
Ei, estás ben?
Boa conversa.
Vedes? Non son un mamalón.
Non son un mamalón!
Está ben.
Si, está ben.
Pero estás ti ben?
Todd ten razón.
Igual está morto.
Ou así o sinto eu.
Claro.
Non podo estar triste.
Tamén teño culpa.
Pola miña culpa morreron os de Chicago.
- Espera. - Non debería estar aquí.
Debería estar aí fóra.
Corrixindo os meus erros.
Ti non os mataches, Mark.
Foi Omni-Man.
Pero non os salvei.
Paraches a teu pai e salvaches o planeta.
E case morres.
Non lle debes nada a ninguén.
Non estou seguro.
Alégrame verte.
Que necesitas?
Deime conta de que o meu sitio agora mesmo non está no colexio.
Teño que saír.
Tes que volver chamarme.
Ei, espera.
Son máis forte e estou listo.
Non o estás.
Non o estás, Mark.
Que queres dicir?
Cres que non sei o das túas saídas?
Por iso te necesito.
Necesito facer máis.
Só pasou un mes, Mark.
Céntrate en túa nai, nas notas, na túa moza.
Irás á universidade con Amber?
Non poderás se non te gradúas.
Podo salvar vidas.
Xa o fixeches.
Salvaches moitísimas.
Pero tamén pasaches algo complicado
e necesito saber que estás ben
antes de que volvas.
Así que, non.
Aínda non.
Non podes pararme.
Non necesito o teu permiso.
Sabes quen me dixo iso tamén?
Non son meu pai.
Non son meu pai!
Déixao un tempo, rapaz.
Déixao de verdade.
Necesítalo.
OS EUA PENTÁGONO
Xesús.
Iso aínda segue?
Non vai ben, señor.
Os Gardiáns precisan axuda.
Necesitarían a... Invencible.
Non cometerei o mesmo erro ca con Nolan.
Só hai unha forma de que o rapaz volva
e é se está ben controlado.
Iso por esmagar o meu bar favorito, merdento!
Non me chames así!
Son O Xigante e quero ser presidente dos EUA.
E tamén astronauta!
Son...
peticións moi específicas.
Tal e como fala e con ese vocabulario...
O Xigante ten unha mentalidade duns oito anos.
Oito anos?
Iso explica o de ser astronauta.
Podemos mercarlle cómics.
Tanto ten a idade, hai que acabar con el.
Agora!
Boa suxestión, Samson.
Hai un garaxe de varios andares debaixo.
Detonarei varios puntos no formigón
para que caia dentro.
Podemos neutralizalo alí sen mancar...
civís.
Rudy!
Estás ben?
- Non o sei. - Rex!
Detona os explosivos de Rudy!
Vamos!
Por que vos metedes comigo?
Por que facedes iso?
Que pasou?
Eu... non sei.
Non me podía mover.
Aceleróuseme o corazón.
Estaba suando.
Por que te ris?
Chámase medo.
Antes para ti era coma un videoxogo.
Agora estás
aquí,
en persoa.
É un gran cambio.
Tranquilo.
Acostumaraste.
Coma cando usaches o baño.
Si, son un xenio.
Pero non son o xenio axeitado.
Recoñecédelo?
É o noso codificador somático.
Pero máis grande.
Non me fixara.
Xusto.
Seguín o voso deseño.
Le, copia e escribe mentes humanas.
- Pero... - Non funciona.
Seguro que non.
Cantos collen? Cen?
Si, cen. Pero...
Os conectores estragáronse.
Pensei que chegaba.
Con iso non chega.
Necesitarás o dobre de procesadores.
Por iso vos saquei da prisión.
Canto vos levará?
Non moito.
Pero teño dúas preguntas.
Primeira: para que o necesitas?
Segunda: que gañamos nós?
E nada de ameazarnos con deixarnos noutra dimensión.
Xa, xa.
Conquistarei a vosa natureza filantrópica.
Adiante.
Hai un número infinito de dimensións,
e eu nacín coa habilidade de acceder a todas elas.
Sería moi divertido coidarte de neno.
Algunhas son case iguais á nosa.
Outras son moi diferentes.
Lembrades esa batalla
entre Omni-Man e Invencible?
Noutras dimensións, uníronse e gobernan o planeta.
Estás de broma.
E nós somos os malos?
O importante
é que cada dimensión ten algo único e valioso.
Libros que nunca lemos.
Tecnoloxías que non entendemos.
Novas formas de pensar.
Filosofías de paz.
Todos os nosos problemas,
a fame, a guerra, o cambio climático
ou o cáncer xa se resolveron noutro lugar.
E podo traer ese coñecemento.
Serei o Prometeo que compartirá o que funciona de verdade.
Primeiro axudarei o noso planeta, claro, e logo o resto.
Podo salvar miles de millóns de vidas.
Soa divertido.
Pero salvar vidas non é o noso estilo.
Necesito coñecer mellor as dimensións.
Nós sempre fomos curiosos.
Como que nós?
Esta é a familia.
Isto non o esperaba.
Porque es o clon.
Son todas versións miñas,
e teño máis en lugares seguros
noutras dimensións.
Non teñen a miña habilidade, pero teñen algo valioso.
Coñecen ben a súa dimensión
e iso axudarame a saber que fan e como traelo aquí.
E volvemos a vós.
Quero meter o seu coñecemento aquí.
Por que non lles fas preguntas?
Porque o crebacabezas só o completa quen o ve enteiro.
Axudádeme e dareivos calquera dimensión,
sempre que non manquedes a ninguén.
Queremos unha sen superheroes.
Con boa comida.
E onde pensen que somos deuses.
Mark, xa cheguei.
Debbie.
Estaba esperándote.
Olga?
A porta de atrás estaba aberta e entrei.
Gústache o estufado?
As rúas, o tempo, as cafeterías e a pizza.
A pizza en Moscova non está boa.
É unha merda.
Tes que ir a Italia para comer boa pizza.
Xa o sei, é moi obvio, pero é verdade.
Estiven alí o ano pasado con... Nolan.
Por iso vin de visita.
Cóntoche unha tolería?
Cando te vin co coitelo, pensei...
De verdade?
Non o faría, é demasiado obvio.
O veleno sería mellor.
Sei que Nolan che mentiu.
Mancáronte tanto coma a min.
Os dous morreron aquela noite.
Podes estar triste e enfadada ao mesmo tempo.
Así estaba eu despois do de Josef.
Nolan matou moita xente. Case mata a Mark.
Eu non lle importaba e chamoume mascota.
Vinte anos! Vinte anos e di que son unha maldita mascota!
Era un malnacido, dos peores.
Pero xa non está.
Perdoa. Estou ben.
Estou ben.
Eu...
necesitaba iso.
Non falo con ninguén, gardo todo dentro
e é coma un ácido que me come por dentro ata acabar comigo.
Teño que volver a Moscova nuns días, pero...
Que é isto?
Algo que a min me axudou.
Ola, mamá.
Ola, Olga.
Alégrame verte, Mark.
Vou para o cuarto.
Olga fixo a cea.
Xa ceei.
Non podes axudalo ata que te axudes a ti mesma.
Estou ben.
De verdade, Olga. Estou ben.
Erros continuos e repetidos de grandes proporcións.
Es un pouco cruel, Cecil.
Ese foi o xeito amable de dicilo, Kate.
Non sigas.
E sodes lentos, indisciplinados e non estades preparados.
Cústavos moito gañar e a xente paga as consecuencias.
Ei! Arriscamos as nosas vidas todos...
Cala, Rex.
Isto non vai contigo.
E analizamos as últimas 15 pelexas
e parece ser un erro no liderado.
Libreime.
Desculpa.
Estoume adaptando ao novo corpo.
E eu vou facer un cambio.
Inmortal está agora ao mando.
Milleiros de anos de experiencia deberían axudar.
Boa entrada!
Estaba esperando un sinal?
Estabas, non si?
Estabas alí ou algo así.
Preparáchelo con antelación?
É que parecía moi natural,
pero igual o preparaches moito.
É obvio que o equipo necesita xente con forza.
Preséntovos a Antibalas.
Ola.
Incrible!
Unha tarde de novos amigos.
E ti que fas?
Ademais de ter un nome moi obvio.
Antibalas?
Fago todo o que che gustaría.
E ten graza que o digas ti, Rex Splode.
Pensaches ti soíño esa merda de nome ou axudouche alguén?
Eu... penseino eu só.
Si, xa o imaxinaba.
Veña, coñezo a xente coma ti.
Sé mellor.
Eu xa intentaba ser...
Xa tendes os novos horarios.
Comezamos en 30 minutos.
Podedes marchar.
Quero que quedes, Rudy.
Paréceche ben?
Isto non é o que esperaba, pero si, claro.
Enténdoo.
Moi ben.
Confío en ti.
Que lle dean.
Comete un erro.
Non, Cecil ten razón.
Non fun un bo líder e iso é un problema.
E os problemas necesitan solución.
Ei, forasteiro.
Fóra diso, a vida no bosque está ben.
Igual un pouco solitaria, pero non me importa.
Soa ben.
Entón...
Entón?
Entón, agora é cando me dis como estás.
Non o sei.
Ben, supoño.
Cando saíches como...
Invencible?
Onte pola mañá.
Pero vou voando coma un aparvado.
E non deixo de pensar...
Cando era cativo, quería ser meu pai.
E se iso pasa?
E se me converto nel e non me dou conta?
Ti non es teu pai, Mark.
Todos o sabemos.
Sábeo o mundo enteiro.
Cecil non o sabe.
Pois demóstrallo.
Localizámolos nun almacén no porto.
Non sabemos aínda o que constrúen, pero é algo grande, señor.
Pois descubrámolo.
Con Inmortal.
Director.
- Mark, non é bo... - Traballarei para ti.
Cumprirei ordes.
Deixarei que ti decidas.
Pero déixame saír.
Señor!
Aumentou a enerxía.
Traédelle un auricular.
Enerxía estable.
Matriz neuronal activada.
Protección preparada.
Sabes quen podería facelo?
Ninguén en ningunha das dimencións.
Certo.
Vós ides cambiar o mundo.
Todos os mundos.
Abre os portais e conectaremos as nove máquinas.
Conexión transdimensional estable.
Activando.
Mil mentes sincronizadas.
O teu trono.
Estamos traballando con moitos datos,
pero lembrarás que ti es ti,
e non eles, aínda que teñas os seus recordos.
É a nosa primeira vez.
Pero unha vez que comecemos...
Non podemos parar.
Con esta potencia, os danos cerebrais son o teu menor problema.
Entendido.
Estou listo.
Empecemos coa festa.
Ben.
Son enorme.
Teño multitudes en min.
Seguro e estable.
Imos ben.
Non digas iso.
Por que?
Por iso, mamalón.
Fala, rapaz.
Ben, hai unha máquina xigante
con moitos tipos iguais sentados nela.
E portais,
- e os Maulers... - Tanto ten.
Páraos.
Ei, parade xa.
Ou párovos eu.
Obríganos.
Non sabes como me alegra que digas iso.
Espera!
Invencible, non o entendes!
Deixa de pelexar e escóitame!
É bastante forte.
Si, pero non será coma o seu nome.
Non pode ser... Invencible.
Parade!
Isto é para facer o ben!
Si, iso xa o oín antes.
Pois síntoo.
Mauler, axudade a vosos irmáns!
Usas outras versións nosas?
Eramos especiais!
Parádeo, pero non o matedes!
Faremos ambas.
Cala e goza do espectáculo.
Non!
Abonda. Parade!
Non te queixes.
Case rematamos.
Non crearei a miña utopía con sangue!
Para! Hai demasiada enerxía!
Matarasnos a todos!
Mancáronte?
Pois igual si que é... Invencible.
Non!
Outra vez non.
Ei!
Ei, rapaz, foi culpa dos Mauler, vale?
E parece que había moitos.
Mira, non sei que facían,
pero diría que os paraches magnificamente.
Non podo crer que o diga, pero escoita a Rex.
Había máis xente aquí.
E os Mauler non o merecían.
Isto provocárono eles.
Paraches o seu plan.
Isto pasa cando cumpres ordes.
Fixéchelo ben, entendido?
Marcha xa.
Limparemos e veremos que querían facer.
Inmortal, mira se hai superviventes.
Entendido.
Mamá?
Mamá.
Mamá!
Meu Deus, Mark!
Tranquila.
- Estou ben. - Que pasou?
Traballo para Cecil.
Parei os Mauler, pero estoupou todo.
Estás ben?
Que?
Só estou cansa.
Debeu ser...
Comiches?
Non.
Esquecinme.
Farei a cea.
Non tes por que. Pedirei...
Quero facelo.
Vale.
Será xenial.
Chegouche unha carta.
Ti primeiro.
Nin de broma, ti.
Ao mesmo tempo.
"Parabéns. Aceptárona na Universidade Upstate, señorita Bennett."
Señorita Bennett, esta é túa!
Que queres que poña?
Quero que poña que imos xuntos á universidade.
Non o creo.
Ben.
Agora si que o creo.
Meu Deus.
Colléronme!
Parece que podo quedar co meu mozo superheroe.
Parece que si.
Ola, Inmortal.
Grazas polo de hoxe.
Igual non sabes que traballo para Cecil.
Así que, se precisas axuda ou queres que nos xuntemos, avísame...
Cecil pensa que es dos nosos.
Eu non estou seguro.
Vixiareite.
PERIGO
Díxenlle que non sacase o casco.
Irmán?
Es ti?
Como podes respirar?
Que... Que me fixo?
Foi culpa túa, e fixéchesme isto a min!
Foi el e converteume nun monstro.
Estraguei todo!
Matou tanta xente... xente que eu coñecía.
Xente que quería.
Morreron milleiros pola súa culpa.
Estás confundido.
Non sabes que recordos son teus
e cales dos demais.
Son todos meus!
Todos!
Vai a un hospital.
Non.
Necesito vingarme.
Necesito que pague.
Non pararei ata matalo!
INVENCIBLE
Veña, vai!
Non te preocupes.
Queimei medio corpo axudándoche a mutilarte.
É a última vez que traballo para outra persoa.
Subtítulos: Paula Maneiro Torreira
Supervisora creativa: Abraham Díaz López