POPRZEDNIO
Jaja sobie robisz?
Dziękuję.
Najwyższy czas.
Ktoś wymordował Strażników Globu.
Rozszarpał na strzępy.
Ocalał tylko Nolan.
Cecil Steadman, dyrektor GAO.
Pokłońcie się przed Doktorem Wstrząsem!
Twoja planeta sama się zgłosiła.
Prośba od Zemli.
Zemla? To jest Ziemia!
Pracuj dla GAO.
Mam przyjemność przedstawić nowych Strażników Globu.
Czarny Samson.
Dupli-Kate.
Kurcząca Rae.
Monster Girl.
Josef nareszcie stoi w miejscu,
a ja nadal nie mogę go zobaczyć!
Znają sprawcę i mają to gdzieś.
Dlatego wracam do Moskwy.
Proszę, nie zapomnij o mnie.
Gazu!
Co nam da wysłanie tam Marka?
Przekonamy się, co potrafi.
No leć!
Potrzebuję waszej wiedzy na temat wzrostu tkanek i replikacji DNA.
Tego się nie spodziewałem.
Nie wiem, czy chcę być superbohaterką.
Mogę nawadniać pustynie. Zapobiegać kataklizmom.
Dostarczać żywność głodującym.
Wrócicie ze mną do więzienia.
Jestem z Viltruma,
ale to miejsce się zmieniło.
Najbardziej zaufani oficerowie otrzymali po planecie, by je osłabić.
Byłem jednym z nielicznych szczęściarzy.
Teraz musimy przygotować Ziemię do przyłączenia jej do imperium Viltruma.
Kocham twoją matkę,
ale bardziej jak zwierzątko domowe.
Mam w dupie Viltruma.
To mój dom i nie pozwolę ci go zniszczyć!
Co będziesz miał po 500 latach?
Wciąż miałbym ciebie.
Tato?
Przywykłem do mocniejszych ciosów.
O wiele mocniejszych.
Masz tupet.
Zupełnie jak ojciec.
Próbuję ocalić ludziom życie. Czemu mi nie ufasz?
Po tym, co zrobił Omni-Man?
Co ty zrobiłeś?
To ty!
Tak.
I tyle o Nieśmiertelnym.
Tata?
Nieśmiertelny żył przez tysiące lat,
próbując uczynić tę planetę lepszą dla jej mieszkańców.
Myślałem, że dostrzeże prawdę.
Tak jak ty.
Chyba chciał nas odciągnąć.
Musimy być blisko.
Ziemianie.
Wiemy, że macie nas za łotrów,
bo przejęliśmy z ojcem waszą planetę.
Ale będziecie teraz częścią Imperium Viltrumskiego.
Nikt nie będzie głodny, nikt nie umrze na raka
i nikt już nie zadrze z Ziemią.
Sam tego z początku nie rozumiałem,
ale mnie oświeciło. Was też oświeci!
A w przyszłości nam podziękujecie.
Musicie jednak pamiętać,
że wasz opór jedynie pogorszy sprawę.
Nie my zniszczyliśmy te miasta.
Zrujnowaliście je sami, stawiając opór.
Wasi nowi władcy, Viltrumici, są już w drodze
i powitacie ich wraz z nami.
Jeśli łudzicie się, że nas powstrzymacie,
to nie zapominajcie, że jestem... Niezwyciężony.
Ziemianie.
Wiemy, że macie nas za łotrów,
bo przejęliśmy z ojcem waszą planetę.
Ale będziecie teraz częścią Imperium Viltrumskiego.
Nikt nie będzie głodny, nikt nie umrze na raka
i nikt już nie zadrze z Ziemią.
Sam tego z początku nie rozumiałem,
ale mnie oświeciło. Was też oświeci!
Wszystkich to dotknęło.
Ktoś cię śledził, Angstrom?
Jesteśmy bezpieczni.
Jasne.
Rex też tak myślał.
Odzyskałeś energię zerową?
Jeśli to nie zepsuje dnia Omni-Manowi, nic tego nie zrobi.
O nie.
Boże, nie!
Mówiłem, że jesteśmy blisko.
Cześć, Eve.
Dobrze wyglądasz.
Eve!
Robocie!
Cofnąć się!
Pewnego dnia... i ty umrzesz.
Jasne.
Ty powinieneś był przy porodzie.
Ostatnia szansa, Eve.
Twój głupi opór zmusił nas do zabicia tysięcy niewinnych ludzi.
Powstrzymaj to albo ja powstrzymam ciebie.
Proszę.
Wolę umrzeć.
Co?
Eve... Nigdy bym cię nie zabił.
Ale nie pozwolę ci skrzywdzić innych.
Przykro mi, że musiałeś to zrobić.
Nie pozostawiła ci wyboru.
Wciąż żyje.
Jest sparaliżowana.
Więc to ćwiczyłeś tydzień temu na protestujących.
Nie mogłem tego pojąć.
Załatwię jej opiekę.
Będę mógł ją odwiedzać.
Witam.
Ponieważ należeliście do ruchu oporu, musimy was zabić.
Mordercy!
Mamy chętnego.
Nie dotykaj mnie!
Kolego.
Skazałeś się na śmierć, gdy dołączyłeś do ruchu oporu.
Sprawiedliwość kiedyś was dosięgnie.
Za przyjaciół, których straciliśmy,
za wszystkie rozdarte rodziny,
- przyjdzie wam... - Do roboty, Mark.
Przez zamieszki w Bangkoku nie jadłem obiadu.
Się robi.
Co to było, do licha?
Jakiś portal?
Kogo to obchodzi?
Zakończmy to.
Padam z głodu.
Nie!
STRAŻ
POGOTOWIE
POLICJA
Pamiętamy ten dzień,
WIADOMOŚCI CHICAGO: ŻYCIE PO OMNI-MANIE
gdy w Chicago wylądowali tytani.
Walkę.
Zniszczenia.
Ofiary.
Dla niektórych cierpienie nigdy się nie skończy.
Jednak niektórzy leczą rany.
Załogi ciężko pracują od tygodni,
odbudowując miasto zniszczone do tego stopnia...
Możesz zostać, jeśli nie jesteś gotowy.
Ty też.
Chyba oboje chcemy wyrwać się z domu.
Racja.
- Do zobaczenia, mamo. - Pa.
Długo będziesz obrażony?
Przecież przeprosiłem.
Odsuń się od drzwi, jeśli chcesz jeść.
Rzecz w tym,
że nie chcę jeść tego syfu.
Chcę prawdziwego żarcia.
Cofnij się, powiedziałem.
Dalej.
Odwróć się.
Nie będę...
Odwróć się!
Jesteś szczęściarzem, Pete.
Mogliśmy urwać ci rękę.
Rozwalić łeb.
Wyrwać wątrobę.
Zrobić z kręgosłupa sznurówkę.
Nie boję się.
Ty też się cofnij,
bo obaj będziecie głodni.
Zamiast tego miałeś tylko wstrząs mózgu.
To znaczy, że cię lubimy.
Że jesteś przyjacielem.
Zatem gdy znów uciekniemy,
to cię nie zabijemy.
Pod warunkiem, że zapewnisz nam dobre żarcie.
A nie zapewniasz.
Nie targujcie się.
Mamy was pod lupą.
Nowe kamery, nowa broń, nowe drzwi i nowi strażnicy.
Nie uciekniecie.
Czy ty...
Tak, sram teraz portalami. Zapomniałem nadmienić?
Tutaj, szybko!
Cholera.
Ruchy.
Myślisz...
Mniejsze ryzyko niż ten łosoś.
Do zobaczenia, Pete.
Gdzie my jesteśmy?
Pewnie on wie.
Jasna dupa.
Co tu się wydarzyło?
Tragedia.
Ale spokojnie.
To nie jest wasz świat.
Nazywam się Angstrom Levy.
Cześć, Angstrom.
Czemu nas uwolniłeś?
I czego chcesz?
To w zasadzie to samo pytanie, debilu.
Wyjaśnię po drodze.
Ta Ziemia jest zbyt niebezpieczna, by tu zostać.
Niech zgadnę.
Możesz otwierać portale między wymiarami.
Nie lubię się chwalić...
Ale nie w tym samym wymiarze.
Czemu tak myślisz?
Bo idziemy.
I szukałeś na tyle głębokiego krateru,
by dostać się do nas w podziemnym więzieniu GAO.
Jesteście bystrzy.
Martwiłem się, że popełniam błąd.
I słusznie, jeśli nie powiesz, czego chcesz.
Potrzebuję waszej pomocy z bardzo konkretnym problemem.
Gdy ostatnio pomogliśmy komuś z bardzo konkretnym problemem,
bardzo źle na tym wyszliśmy.
Jestem pacyfistą.
Nie krzywdzę ani nie zabijam ludzi.
Moimi mocami czynię dobro.
Praca z wami jest dla mnie etycznym i moralnym wyzwaniem,
ale nie mam wyboru.
Tylko wy macie ten naukowy talent.
Szukałem wszędzie.
Nie mogę was zmusić do pomocy...
ale w przeciwnym razie was tu zostawię.
Albo w gorszym miejscu.
Tęsknię za pracowaniem dla siebie.
Ja też.
- To Mark Grayson? - Wrócił?
Wiesz o jego ojcu?
Strasznie mu współczuję.
Mark.
Mark Grayson.
Todd, słuchaj...
Przykro mi, że twój tata eksplodował.
Dzięki.
- Nie chcę... - Kiepska sprawa.
Naprawdę kicha.
...o tym gadać.
Nie wyobrażam sobie stracić ojca, a mój to gnojek.
A ponoć twój był w porządku.
I był nieźle napakowany.
Pewnie żałujesz, że nie te geny, co?
Dzięki, Todd.
Mark bardzo to docenia.
Hej. W porządku?
Miło było pogadać.
Widzicie? Nie jestem dupkiem.
Nie jestem dupkiem!
Jest w porządku.
Tak, jest.
Ale czy z tobą w porządku?
Todd ma rację.
Ojciec mógłby nie żyć.
Tak czuję.
Jasne.
Ale nie mogę być smutny.
Stanowię problem.
Przeze mnie zginęli ludzie w Chicago.
- Chwila. - Nie powinno mnie tu być.
Powinienem być tam.
Naprawiać moje błędy.
Nie ty zabiłeś tych ludzi.
To Omni-Man.
Ale ich nie uratowałem.
Powstrzymałeś tatę i ocaliłeś planetę.
Omal nie zginąłeś.
Nic nikomu nie jesteś winien.
No nie wiem.
Dobrze cię widzieć.
W czym mogę służyć?
Powrót do szkoły uświadomił mi, że to nie jest teraz dla mnie miejsce.
Muszę walczyć.
Musisz znów na mnie liczyć.
Chwileczkę.
Jestem lepszy, silniejszy, gotowy.
Wcale nie.
Nie jesteś, Mark.
Co? Jak to?
Obserwuję twoje poranne wyprawy.
Dlatego cię potrzebuję!
Muszę robić więcej.
Ledwie minął miesiąc.
Skup się na swojej mamie, ocenach i dziewczynie.
Chcesz iść na studia z Amber.
Musisz najpierw skończyć szkołę.
Mogę ratować ludziom życie.
Już to zrobiłeś.
Ocaliłeś ich całe mnóstwo.
Ale przeszedłeś emocjonalny koszmar.
Musisz trochę ochłonąć,
nim wrócisz do gry.
Więc nie.
Jeszcze nie.
Nie zatrzymasz mnie.
Mogę być superbohaterem i bez ciebie.
Wiesz, kto jeszcze mi to powiedział?
Nie jestem jak on.
Nie jestem swoim tatą!
Zrób sobie wolne.
Prawdziwe wakacje.
Potrzebujesz ich.
STANY ZJEDNOCZONE – PENTAGON
Chryste.
To się jeszcze nie skończyło?
Kiepsko to wygląda.
Strażnicy potrzebują pomocy.
Naprawdę przydałby im się... Niezwyciężony.
Nie powtórzę błędu z Nolanem.
Ten dzieciak mógłby wrócić tam
tylko na bardzo krótkiej smyczy.
To za zdeptanie mojego ulubionego baru, gnoju!
Nie nazywaj mnie tak!
Jestem Olbrzym i chcę zostać prezydentem Ameryki.
I kosmonautą!
To są...
bardzo konkretne żądania.
Jego wzorzec mowy i słownictwo wskazują...
że Olbrzym ma zdolności umysłowe ośmiolatka.
Ośmiolatka?
To wyjaśnia tego kosmonautę.
Może kupimy mu jakiś komiks.
Ile by nie miał lat, trzeba go wbić w ziemię.
Teraz!
Doskonała sugestia, Samsonie.
Pod skrzyżowaniem jest parking wielopoziomowy.
Zdetonuję ładunki wybuchowe
i Olbrzym spadnie.
Tam go zneutralizujemy, bez narażania...
cywili.
Rudy!
Nic ci nie jest?
- Nie jestem pewny. - Rex!
Wysadź ładunki Rudy'ego!
Biegiem!
Czemu jesteście dla mnie tacy wredni?
Dlaczego to zrobiliście?
Co się stało?
Nie wiem.
Sparaliżowało mnie.
Serce waliło mi jak szalone.
Cały się spociłem.
Czemu się śmiejesz?
To strach.
Wcześniej to wszystko było dla ciebie grą.
Teraz tu jesteś.
Naprawdę.
Grasz na serio.
Spora zmiana.
Nie martw się.
Przywykniesz.
To jak z pierwszą wizytą w toalecie.
Jasne, jestem geniuszem.
Ale nie jestem odpowiednim typem geniusza.
Poznajecie to?
Jeden z naszych koderów somatycznych.
Tyle że większy.
Nie zauważyłem.
Dokładnie.
Oparłem się na waszym projekcie.
Odczytuje, kopiuje i pisze ludzkie umysły.
- Ale... - Nie umiesz go uruchomić.
Nic dziwnego.
Jaki ma przerób? Setkę?
Tak, setkę. Ale...
Padną bufory konektomu.
Myślałem, że wytrzyma.
Nie wystarczy.
Trzeba dwa razy tyle procesorów.
Dlatego wyrwałem was z więzienia.
Ile to potrwa?
Niedługo.
Ale mamy dwa pytania.
Po pierwsze, do czego ci to potrzebne?
Po drugie, co z tego będziemy mieli?
Tylko nie szantażuj nas innym wymiarem.
Jasne.
Raczej odwołam się do waszej filantropijnej natury.
Kontynuuj.
Istnieje nieskończona liczba wymiarów,
a ja mam wrodzoną zdolność, która pozwala mi na dostęp do wszystkich.
Musiałeś być koszmarnym podopiecznym.
Niektóre niewiele różnią się od naszego.
Inne są diametralnie inne.
Pamiętacie bitwę
Omni-Mana i Niezwyciężonego?
Przejęli kontrolę nad planetą w większości wymiarów.
Żartujesz.
I to my jesteśmy tymi złymi?
Najważniejsze jest to,
że każdy wymiar ma w sobie coś wyjątkowego i wartościowego.
Swoich Szekspirów.
Niepojęte technologie.
Nowe sposoby myślenia.
Filozofie pokoju.
Wszystkie nasze problemy:
głód, wojny, zmiana klimatu,
rak, zostały gdzie indziej rozwiązane.
I ja mogę przekazać nam tę wiedzę.
Prometeusz, co podnosi poprzeczkę, dzieląc się sprawdzoną wiedzą.
Naturalnie najpierw pomogę naszemu światu, potem całej reszcie.
Mogę ocalić miliardy istnień.
Zarąbisty planik.
Ale ratowanie życia to nie nasza bajka.
Muszę zgłębić wiedzę z innych wymiarów.
Dobrze, że zawsze byliśmy dociekliwi.
Jakie my?
Poznajcie moją rodzinkę.
Tego się nie spodziewałem.
Bo to ty jesteś klonem.
To alternatywne wersje mnie.
Ukryłem ich dziesięć razy więcej
w innych wymiarach.
Nie mają mojej mocy, ale mają coś niemal równie cennego.
Dogłębną wiedzę o swoich wymiarach.
Dowiem się, w czym są najlepsi i jak tego użyć tutaj.
Do tego potrzebuję was.
Muszę zaimplementować ich wiedzę tutaj.
Czemu ich zwyczajnie nie spytasz?
Bo tę układankę może ułożyć tylko ten, co widzi cały obraz.
Pomóżcie mi, a dam wam dowolny wymiar,
o ile obiecacie, że nikogo nie skrzywdzicie.
Chcemy taki bez superbohaterów.
I z dobrym żarłem.
I żeby uważano nas za bogów.
Mark, już jestem.
Debbie.
Czekałam na ciebie.
Olga?
Tylne drzwi były otwarte, więc weszłam.
Lubisz strogonowa, prawda?
Drogi, pogoda, kawiarnie i pizza.
W Moskwie nie ma szans na dobrą.
Sam syf.
Na pizzę musisz wybrać się do Włoch.
To oczywiste, ale prawdziwe.
Byłam tam w zeszłym roku z... Nolanem.
Dlatego tu jestem.
Powiedzieć ci coś szalonego?
Gdy zobaczyłam cię z nożem, pomyślałam...
Serio?
W życiu, to byłoby zbyt oczywiste.
Trucizna byłaby dużo lepsza.
Wiem, że Nolan cię okłamał.
Byłaś zraniona tak samo jak ja.
Nasi mężowie zmarli tamtej nocy.
Możesz być smutna i wściekła jednocześnie.
Tak się czułam po pochowaniu Josefa.
Nolan uśmiercił tak wielu ludzi. Niemal zabił Marka.
Powiedział, że jestem jego zwierzątkiem.
Dwadzieścia lat byłam dla niego pieprzoną papużką!
Był draniem. Z tych najgorszych.
Ale już go nie ma.
Przepraszam. Nic mi nie jest.
Naprawdę.
Tylko...
Było mi tego trzeba.
Nie mam z kim pogadać, więc trzymam wszystko w sobie
i to jest jak kwas. Zżera mnie od środka.
Za parę dni muszę wrócić do Moskwy, ale...
Co to?
Coś, co mi pomogło.
Cześć, mamo.
Hej, Olga.
Dobrze cię widzieć.
Pójdę do siebie.
Olga gotowała.
Już jadłem.
Nie możesz mu pomóc, dopóki nie pomożesz sobie.
Nic mi nie jest.
Naprawdę, Olga. Jest OK.
Wieczne, powtarzające się porażki o monumentalnych proporcjach.
Trochę przesadzasz.
To był eufemizm.
Nie przeginaj.
A wy jesteście powolni, nieprzygotowani i niezdyscyplinowani.
Walki trwają zbyt długo, a społeczeństwo słono za nie płaci.
Hej! Codziennie nadstawiamy karku...
Zamknij się, Rex.
Schowaj dumę.
Przeanalizowaliśmy 15 waszych ostatnich starć
i stwierdzamy, że zawiodło dowodzenie.
No to mam luzik.
Sorki.
Wciąż przyzwyczajam się do nowego ciała.
A ja wprowadzam zmianę.
Od teraz dowodzi Nieśmiertelny.
Tysiące lat doświadczenia powinny poprawić sytuację.
Niezłe wejście!
Było reżyserowane?
Było, prawda?
Czekałeś na znak czy coś.
Dogadaliście to wcześniej?
Bo wiesz, wypadło bardzo naturalnie,
ale pewnie wymagało sporo przygotowań.
Jest też oczywiste, że ekipie przyda się więcej muskułów.
Poznajcie Kuloodpornego.
Hej.
Ekstra!
Nowi znajomi jeden po drugim.
Jaką masz moc?
Poza tym, co wyjaśnia już twoja ksywa.
„Kuloodporny”?
Robię wszystko to, co ty byś chciał.
I serio? Mówi to koleś o ksywie „Rex Plozja"?
Sam wymyśliłeś ten debilizm czy ktoś ci pomógł?
To był mój pomysł.
Tak myślałem.
Daruj sobie. Znam twój typ.
Ogarnij się.
Właśnie próbowałem...
W szafkach macie grafik treningów.
Pierwszy już za 30 minut.
Rozejść się.
Wciąż chcę cię w ekipie, Rudy.
Piszesz się?
Nie tego chciałem, ale tak, oczywiście.
Rozumiem.
Zuch.
Można na ciebie liczyć.
Pieprzyć go.
Robi duży błąd.
Nie, Cecil ma rację.
Moje przywództwo pozostawiało wiele do życzenia, stanowiło problem.
A każdy problem trzeba rozwiązać.
Hej, nieznajomy.
Ale w sumie fajnie jest żyć w lesie.
Czasem czuję się samotnie, ale mi to nie przeszkadza.
Brzmi nieźle.
Więc...
No?
Teraz ty powinieneś mi powiedzieć, co u ciebie.
Sam nie wiem.
Chyba dobrze.
Kiedy ostatni raz byłeś...
Niezwyciężonym?
Wczoraj rano.
Ale latam bez sensu jak kretyn.
I wciąż myślę o...
Kiedy byłem dzieckiem, zawsze chciałem być moim tatą.
Co, jeśli to się ziści?
I nawet się nie zorientuję?
Nie jesteś swoim tatą, Mark.
Wszyscy to wiemy.
Cały świat to wie.
Ale nie Cecil.
Więc udowodnij mu, że się myli.
Wiemy, że są w magazynie przy porcie.
Jeszcze nie wiemy, co budują, ale to coś sporego.
Wezwij Nieśmiertelnego,
nim to włączą.
Dyrektorze.
- To kiepski... - Będę dla ciebie pracować.
Wykonywać rozkazy.
Poddam się twojej woli.
Tylko przyjmij mnie z powrotem.
Dyrektorze!
Poziom energii poszybował.
Dajcie dzieciakowi słuchawkę.
Moc jest stabilna.
Matryce neuronowe włączone.
Bufory gotowe i podpięte.
Tylko my mogliśmy tego dokonać.
Nie mamy sobie równych w milionie różnych wymiarów.
Bum.
Zgadza się.
Zmienicie świat.
Wszystkie światy.
Otwórz portale. Podłączymy pozostałe dziewięć maszyn.
Interkonekty międzywymiarowe stabilne.
Podłączam.
Zsynchronizowano 1000 umysłów.
Zapraszam na tron.
Przetwarzamy mnóstwo danych za kulisami,
byś pamiętał, że jesteś sobą,
a nie nimi, mimo że zyskasz ich wspomnienia.
To nasz pierwszy raz.
Ale gdy rozpoczniemy proces...
nie będzie można go zatrzymać.
Przy tych poziomach mocy uszkodzenie mózgu byłoby najmniejszym z twoich problemów.
Rozumiem.
Jestem gotowy.
Dajemy na pełną.
To lubię.
Jestem wielki.
Posiadłem wielokrotności.
Podpięty i stabilny.
Po sprawie.
Nie mów tak.
Dlaczego nie?
Dlatego, kretynie.
Mów, dzieciaku.
To jak gigantyczna mechaniczna choinka
z mnóstwem tego samego faceta.
I jakieś portale,
- Maulerzy... - Nieważne.
Powstrzymaj ich.
Hej, wyłączcie ten syf
albo sam go rozwalę.
Tylko spróbuj.
Czekałem, aż to powiecie.
Poczekaj!
Niezwyciężony, nie rozumiesz!
Przestań walczyć i posłuchaj mnie!
Silniejszy, niż wygląda.
Możliwe, ale jego imię to ściema.
Na pewno nie jest Niezwyciężony.
Stać!
To dla większego dobra!
Tak, już to słyszałem.
Zatem wybacz mi.
Maulerzy, pomóżcie swoim braciom!
Używałeś innych nas?
Niby byliśmy wyjątkowi!
Powstrzymajcie go, ale nie zabijajcie!
Zrobimy jedno i drugie.
Stul się i podziwiaj show.
Nie!
Wystarczy. Powiedziałem dość!
Przestań jęczeć!
Prawie skończyliśmy.
Nie zbuduję mojej utopii przelewając krew!
Stój! Jest za dużo mocy!
Pozabijasz nas!
Jesteś ranny?
Chyba naprawdę jest... Niezwyciężony.
Nie!
Znowu to samo.
Hej!
Stary, to sprawka Maulerów.
I najwyraźniej było ich mnóstwo.
Nie wiem, jaki mieli cel,
ale powiedziałbym, że powstrzymałeś ich w cholernie spektakularnym stylu.
Nie mogę uwierzyć, że to mówię, ale słuchaj Rexa.
Na to nie zasłużyli
nawet Maulerzy.
Wszyscy byli sobie winni.
Tak czy inaczej, powstrzymałeś ich,
bo wykonujesz moje rozkazy.
Dobrze się dzisiaj spisaliśmy.
Wracaj do domu.
Ogarniemy to miejsce i zbadamy, o co chodziło.
Nieśmiertelny, sprawdź, czy ktoś ocalał.
Przyjąłem.
Mamo?
O mój Boże, Mark!
Nic mi nie jest.
- To nic. - Co się stało?
Pracuję dla Cecila.
Powstrzymałem Maulerów. Nie obyło się bez eksplozji.
Z tobą w porządku?
Co?
Tak, jestem tylko zmęczona.
Chyba musiałam...
Jadłaś coś?
Nie.
Zapomniałam.
Zrobię kolację.
Nie musisz. Zamówię...
Chcę.
Dobrze.
Byłoby miło.
Dostałeś list.
Ty pierwszy.
Nie ma mowy, ty pierwsza.
Otwórzmy jednocześnie.
„Gratulujemy przyjęcia na Upstate University, panno Bennett”.
„Panno Bennett”! To do ciebie!
Na jaką odpowiedź liczysz?
Chcę, żeby napisali, że idziemy na studia razem.
Nie wierzę ci.
Dobrze.
Teraz mnie przekonałeś.
O Boże.
Dostałem się!
Jednak nadal będę miała superchłopaka.
Na to wygląda.
Nieśmiertelny.
Dzięki za dzisiaj.
Pewnie nie wiesz, że pracuję dla Cecila.
Jeśli będziesz potrzebował pomocy albo zechcesz połączyć siły...
Cecil myśli, że jesteś z nami.
Ja mam wątpliwości.
Będę miał cię na oku.
NIE PRZEKRACZAĆ
Miał nie ściągać tego cholernego hełmu.
Bracie?
To ty?
Jakim cudem w ogóle oddychasz?
Co on mi zrobił?
Sam sobie to zrobiłeś. A to mnie!
To jego sprawka. Zrobił ze mnie potwora.
Wszystko zrujnowałem!
Zabił tak wielu... ludzi, których znałem,
których kochałem.
Przez niego zginęły miliony.
Zlasował ci się mózg.
Mylisz swoje wspomnienia
z tymi pochodzącymi od innych.
Wszystkie są moje!
Wszystkie!
Zabierzemy cię do szpitala.
Nie.
Trzeba mi zemsty.
Musi mi za to zapłacić.
Nie spocznę, dopóki nie zabiję!
NIEZWYCIĘŻONY
Dobrze, idź!
Mną się nie przejmuj.
Stopiła mi się połowa ciała, żebyś ty mógł się okaleczyć.
Ostatni raz dla kogoś pracuję!
Napisy: Marcin Chojnowski
Nadzór kreatywny nad tłumaczeniem Zofia Jaworowska