ANTERIORMENTE
Obxectivo: doutor Sísmico.
Imos á universidade.
Parece que podo quedar co meu mozo superheroe.
Inmortal está agora ao mando.
Aterramos, Houston.
Se un secuid se xunta cun dos vosos,
alzaranse coma un só.
Por fin un pouco de acción!
Eu quería ser meu pai.
E se iso pasa?
Foi unha honra, señor.
Son máis forte e estou listo.
Non tal.
Traballarei.
Pero déixame saír.
Para algúns, parecía que este día non ía chegar nunca.
INSTITUTO REGINALD VEL JOHNSON RVJ - CLASE DE 2023
Para outros, chegou demasiado axiña.
Non sabedes se estades preparados para isto.
Para o que vén.
Estades, si.
Miro esta clase e vexo esperanza.
Vexo un novo mundo
cun lugar especial para cada un de vós.
Mark non vai perder a graduación, non?
Só chega un chisco tarde.
Por iso deixei de ser superheroína.
Só podes despedirte do instituto unha vez.
Hai que gozalo, aprecialo.
Saborealo.
Vai vir. Prometeumo.
Mirádevos!
Sodes ladróns, violadores, criminais!
Ignorades os crimes que cometestes contra a Terra.
Que che pasa a ti cos monumentos históricos?
Profesor Sísmico, non si?
Doutor Sísmico.
Non dei clases.
Pero ti non caeras nunha piscina de lava?
Caín nun novo reino de entendemento.
Sabes con que se construíu este obsceno falo?
Preguntou esperando unha resposta estúpida.
Granito!
Que lle roubaron á Terra!
Ferro arrincado das súas entrañas.
Bloques feitos da arxila que ela exsuda por mor da destrución humana.
Non son así... case todos os edificios?
Podedes quedar cos de madeira.
O resto, levámolos de volta!
Fixen novos amigos mentres estiven baixo terra.
Preséntoche os meus Magmanitas.
Prefería que odiases presidentes.
Tendes que saber que non será sinxelo atopar o voso lugar no mundo.
Ás veces a vida dáche con todo o que ten.
A Terra reclama a pel que lle roubaron!
Cando vos atopedes na escuridade da adversidade,
non teñades medo.
Sen adversidade, non hai triunfo.
Sen poñer a proba os límites,
non saberedes nunca o fortes que sodes.
Quédache pouco tempo.
Xa o sei.
Ves?
Nin os vosos mellores superheroes poden co poder do doutor...
Ben feito, Mark.
Sería mellor se o parases
antes de destruír outro tesouro.
Non está destruído.
Podería... Podería intentar sacalo, sabes?
Non o fagas.
Encargámonos nós.
Como dixo Abraham Lincoln:
"Sexas o que sexas, sé bo."
Ai, si?
De verdade dixo iso?
Non soa a Lincoln.
Así que só perdín as citas inspiradoras?
Xenial.
Ola, heroe.
Moi oportuno.
Iso é xofre?
Espera que che conte o deste tipo.
É un caso contra a educación superior.
Amber Justine Bennett.
Si!
William Francis Clockwell.
Diría que foi divertido, pero, xa sabes, é o instituto.
Markus Sebastian Grayson.
Samantha Eve Wilkins.
"Markus Sebastian"?
Pensei que xa non tiñamos segredos.
Algúns segredos non deben revelarse, Justine.
Todos en pé, por favor.
Parabéns, graduados.
Si!
Merda.
E lembrade:
Sede atrevidos,
sede orixinais,
sede...
INVENCIBLE
Non sei.
Non me sinto diferente.
É a graduación do instituto, non a perda da virxindade.
Amber, os teus plans de verán, veña.
Só ir á piscina e durmir ata tarde durante dous meses enteiros.
É dicir, igual na fin de semana.
Os luns, martes e xoves estou no centro.
E díxenvos que son voluntaria na campaña de Katie Giles?
Iso son para ti vacacións de verán?
Ei, Giles é xenial.
Sabes cal é o teu auditor?
Nin sequera sei o que é un auditor.
Ti saberás.
Eu vou buscar o peor programa de todos
e verei todos os episodios dúas veces.
Eve, dille a Amber como pasar as vacacións.
Vou axudar a rematar a reconstrución en Chicago.
Síntoo, non quería que te sentises incómodo...
Non, iso...
Iso é xenial.
Non botas de menos dar puñadas?
Parece liberador.
Agora mesmo gústame axudar a xente.
Falando diso...
Encántame ter amigos superheroes.
Refírome a Eve.
Mark xa non me leva voar.
Pola graduación e os novos comezos.
Mark?
Estou de garda.
Igual me necesitan.
Sempre estás de garda.
Así é o traballo.
Tranquilo.
Aquí tes.
Que é isto?
Un Mai Tai sen alcohol.
Que graciosa.
Saúde, rapaces.
Polo mellor verán de todos.
AXENCIA ESPACIAL DOS ESTADOS UNIDOS
O asunto dos marcianos non se vai amañar só.
Íannos executar.
Case non saímos de alí con vida.
Intentaban salvar o seu planeta.
Dos seus propios escravos.
Se eses secuids toman o poder, virán á Terra.
Hai que atacar.
Envía a Invencible outra vez.
Falas de comezar unha guerra interplanetaria!
Livingston?
Que?
Por que credes que sei algo dos marcianos?
Dise así? Marcianos?
Eu...
Eu teño que ir...
ao cuarto de baño.
Cálmate.
Es un astronauta terrestre intelixente.
Ei... Todo ben, Rus?
Si. Todo... ti... Todo ben, si.
Canto tempo levas aí?
Non é que teña algo que ocultar.
Escoita, fillo.
A cousa non foi fácil desde o de Marte.
Despois do que todos pasastes alí, ninguén pode culparte por estar...
algo raro.
Pero xa pasaron uns meses, e a verdade, Livingston,
é que esta é a Administración Espacial dos EUA, non unha terapia.
Meu Deus.
Non.
Non sei como dicir isto...
Non me mates!
Que?
Perdóame!
Non volverei fallar.
Xúroo polo meu corazón.
Non firas as miñas tres cavidades.
Pero vállame Deus.
Ninguén te vai matar.
Pero agora mesmo
vas coller unhas vacacións ata que volvas estar coma sempre.
Ceo santo!
Aí vai, aforreivos o traballo.
Que raios cres que fas?
Asustaches a todo o meu equipo!
Só intento axudar.
Como sei que segue as normas?
Sabes o que? Mete as normas no cu.
Eu vivo aí, e se fose polos burócratas,
durmiriamos en ximnasios ata setembro.
Grazas.
Grazas a ti.
Mamá!
Entón podemos ir para a casa?
Era hora de que alguén actuase
e fixese algo no canto de simplemente falar.
Sabes canto levo pedíndolles que limpen iso?
Seis anos.
Pero ou coñeces a alguén ou nada.
Coñécesme a min, non si?
PARQUE COMUNITARIO
Isto é xenial!
MAMÁ
Ola, mamá.
Non.
Todo ben.
Xenial.
Estaba pensando en ti e...
Pasou algo?
Ola, mamá!
Bos días.
Desde cando bebes café?
Desde que teño poderes.
Non me dera de conta.
Fai iso seguido.
Díxenlle a Cecil que eses contratistas non eran profesionais.
Polo menos amañounos a casa.
Destruíuna a súa xente.
Podemos deixar de falar disto?
Síntoo.
Aínda estamos conmocionados.
A ver...
E se tomamos un descanso?
Atopei boas ofertas en liña.
Pensei en ir á praia.
Ti e eu.
A algún sitio tropical cun hotel de luxo.
As Bermudas?
Ou Santa Lucía?
De verdade?
Será un agasallo de graduación.
Gustaríame, pero Cecil díxome que os Gardiáns teñen certos problemas
e non sei se poderei ir agora.
Tes que gozar do teu último verán sendo un neno.
Xa non son un neno.
Si, xa o sei.
Es un adulto.
E debes tomar as túas decisións.
Non fagas o que Cecil di.
Si, mamá, teño que facelo.
A última vez que o fixen só, destruín media cidade.
- Enténdoo. - Non o entendes.
Déixame rematar.
Pensas que tes moito que demostrar.
Pero non é así.
Es unha boa persoa.
Non vas ser teu pai.
E entón por que o dis?
Eu... síntoo. Non quería dicir iso.
Mark, necesítote.
- Menos mal. - Que?
Teño que marchar.
Espera, Mark.
Déixoo.
Non podo máis.
Á merda co adestramento.
A xente intenta matarme todos os días.
Non necesito esa merda na casa.
Déronme nas pelotas.
Se adestrases máis e te queixases menos,
poderiamos salvar vidas.
Conseguimos que el deixase de ser así, e agora témoste a ti?
Vaia merda de vida!
Kate?
Es ti?
Teño unha ferida á que lle virían ben uns dupli-biquiños.
Primeiro:
non estamos xuntos.
Segundo: esa linguaxe é inapropiada no traballo.
Bica ti a túa ferida.
Ei, coñezo esa mirada.
Estás de broma?
Es un vello hipócrita!
Isto non é asunto teu.
- Veña! - Nós non tiñamos nada.
Inmortal e eu, si.
Acéptao.
Kate.
Non fagas isto.
Por favor.
Chamámoslles heroes, exemplos a seguir, protectores.
Pero ninguén pensaba
chamarlles vítimas aos Gardiáns da Terra.
Benvidos á primeira conmemoración anual da masacre que afectou o mundo.
Honramos primeiro a Aquarus, rei da Atlántida.
Aquarus gañounos a todos cando...
Ola, Rus.
Si, Rus.
Sei que non tes traballo, pero debes meses da renda.
Entón, xa sabes...
Ai, si?
Paga as facturas ou terás que liscar a semana que vén.
Agora honramos o seguinte Gardián caído, o amigo verde Martian Man.
Viña das estrelas,
pero Martian Man sempre será un dos superheroes da Terra.
Mentres lidaba con grandes ameazas como Gardián,
Martian Man sempre axudaba aos servizos de emerxencia.
Ca súa natureza amable e o bo espírito, Martian Man fixo da Terra o seu fogar.
Infórmote.
Moitos corroboraron que viron a Darkwing.
Iso preocúpame, porque eu mesmo identifiquei
o que quedaba del o ano pasado.
Síntoo.
Tranquilo.
Observar e informar?
Por iso es o empregado do mes, rapaz.
Midnight City.
É terra de ninguén
desde a maldición do Mago de Medianoite.
Cando dis "maldición" é unha metáfora ou...?
Que raios é isto?
Está maldita.
Sempre é medianoite, sempre hai escuridade.
O verán na parte escura da lúa.
Que raro.
Avísame cando acabes de xogar.
Deus! Axuda!
Que alguén me axude!
Por favor.
Que alguén me axude.
Estou axudando.
Axudo a que persoas coma ti non manquen xente inocente.
Veña, ho!
Darkwing estivo no meu aniversario e non mataba xente.
E estou seguro de que está morto.
Matouno teu pai, Invencible.
Por iso sigo co seu traballo.
Eu era o seu asistente.
Asistente?
Eras o seu secuaz?
Non usamos ese termo.
É... degradante.
Ben, arréstao.
Toleou.
Ti cres?
Ti tamén as oes?
As voces.
Veña, vas vir comigo, vale?
Non irei a ningures co fillo dun psicópata.
Eh, estou sendo amable.
Ten coidado.
Iso sentino.
Os meus predecesores crearon este traxe
para loitar con xente coma vós.
Pero iso non debería preocuparte.
Tío, díxenche que o sentira,
non que me doera.
Benvido á Dimensión das Sombras.
Hai cousas escuras aquí.
Cousas con fame.
Nin sequera eu quedo moito tempo.
Espero que che guste.
Porque nunca máis...
marcharás.
Prefiro o outro Darkwing.
Eu son o heroe aquí!
Vou salvar o mundo do fillo de Omni-Man!
Non me chames así.
Déixame.
Non ata que me leves de volta.
A quen comerán primeiro?
Non o farías.
Dixéchelo ti.
O fillo de Omni-Man.
Non sabes do que son capaz.
Ala, agora déixame...
Mark?
Perderámoste.
Onde estabas?
Pregúntallo ao secuaz.
Cando volva en si.
Moi ben.
Tráeo.
Déixote, teño que atender unha cousa.
Podo facer algo?
Non creo.
Debbie, que agradable sorpresa.
Que podo facer por ti?
Mark case perde a súa graduación pola túa culpa.
E só ten unha.
Só ten 18 anos, Cecil.
Mark veu a xunto de min.
Estouno preparando
para volver ao traballo.
Non é un traballo!
E el non é... o teu soldado.
Non podes darlle ordes.
Polo menos segue as ordes.
Debbie, non quería dicir iso.
Diso se trata, non si?
De ter ti o control, non el.
Que non sexa coma seu pai.
Debbie.
Non podo crer que penses iso despois de todo o que pasou Mark.
E se non confías nel?
- Que pasaría? - Iso non pasará.
Oxalá o puidese crer.
Debbie, dicía de verdade o de coidar de Mark.
Non fará nada perigoso.
E toma el as decisións.
Prométocho.
Señor, os papeis que pediu.
Donald?
Debbie.
Estás ben?
Ela xa marchaba.
Ese era Donald.
Que lle pasaría?
Xa cho dixen.
Está todo ben.
Non o parece, mamá.
Pelexastes papá e ti?
Non, nada diso.
E entón que?
Mamá, son eu.
Prepararei té e falamos.
Vale?
Temos algúns problemas económicos.
Pero estamos ben.
De verdade.
Por que non mo dixeches?
Podo axudarvos.
Samantha.
Aí tes.
Cámbiao, por favor.
Antes de que chegue teu pai.
Por que? Que pasa?
Samantha?
Papá?
Que fas coa camiseta do Burger Mart?
Chámase ter un traballo honrado.
Pero levabas 20 anos na tenda de mobles.
Ata que vós convertestes a oficina de Chicago en cascallos.
E por que non mo dixeches?
Podías preguntar
no canto de ir por aí facendo quen sabe o que.
Ben, pois agora estou aquí.
Vale?
Non tes que traballar polo soldo mínimo.
Podo darvos o que queirades.
Manteño esta familia desde antes de que ti naceses.
Aí tes.
24 quilates. Véndea e...
Cámbiaa.
Mira que es terco.
Dixen que a cambies.
Teño que marchar.
The Times quere que lle fale do de Chicago.
Volverei visitarvos nuns días.
E que papá venda isto.
Adeus.
CENTRO COMUNITARIO
Chamo da campaña de Katy Giles
para pedirlle o seu voto nas eleccións de auditoría.
Non.
Auditoría?
Xa sabe, revisar orzamentos, inspeccionar finanzas.
É moi importante...
Ola?
Igual deberías usar un lema sen a palabra "inspeccionar".
Nin... "auditoría".
A política local non será tan sexy coma voar en mallas,
pero iso non quere dicir que só ti salves o mundo.
Ves?
Ese lema é mellor.
Non deberías estar enviando cousas ao espazo?
Sorpresa.
Convídote a comer.
Inesperado, pero agradézocho.
Vou coller o bolso.
Hai un tailandés nesta mesma rúa.
Teño outro sitio pensado.
Dixen que volvía á 13:30.
Case chegamos.
Vale.
Xa podes mirar.
Ceo santo.
Trouxéchesme a París?
Máis ou menos...
Iso é un casino?
Vale.
Si, estamos en Las Vegas.
Vale?
Tes só unha hora
e non podo voar a Europa sen esfolarte.
Entón...
Podo bicarte igual?
A intención é o que conta.
E grazas por non esfolarme.
Non quería que tiveses a carga de saír cun superheroe
sen ter beneficios.
Mark, necesítote.
Un segundo.
Mellor ceamos esta noite?
Vai salvar o mundo, Invencible.
Pero asegúrate de non escoitar só a voz que tes no oído.
Es demasiado boa para min!
E teño que levarte ao traballo.
Chegas tarde.
Para que?
A baixamar?
Algo así.
Os atlantidenses non perdoan que Omni-Man matase o seu rei.
E xa que teu pai desapareceu de súpeto,
a lei di que a sentenza recae no seu herdeiro.
Ti.
Vaia lei máis estúpida.
Pode ser.
Pero controlan os océanos.
Acabarán coa costa leste se non facemos algo.
Queres que pelexe contra toda unha civilización submarina?
Quen falou de pelexar?
Segundo os seus costumes,
a forma de reparar a morte do rei
é casar coa súa viúva.
Que?
Se o pensas ben, é toda unha honra.
Non casarei cun peixe!
Teño moza.
Tranquilo.
É todo simbólico.
Só tes que ir á cerimonia e igual bicar a noiva.
Así todo queda perdoado.
É sinxelo.
Pero vou ter que...? Xa sabes.
Que raios é isto?
O transporte.
Síntoo, teño que solucionar outra cousa.
Sorte. Estarei escoitando.
Cóntame.
É a Liga dos Lagartos.
Chámasme polos Lagartos?
Atacaron un laboratorio en Dallas.
Como?
Temos o rei Lagarto encerrado.
Parece que o Lagarto supremo tomou o control.
Envía os Gardiáns.
Estarán preparados?
Se non poden coa Liga dos Lagartos, nunca o estarán.
Non.
Outra vez isto non.
Non quero outro eu.
Espero que non sexas ti, Rudy.
Non son eu.
Quen es?
Chámome... Shapesmith.
Gardiáns!
É todo sempre tan raro aquí?
Non o sabes ti ben.
Pon isto.
Benvido, fillo do que matou o meu home.
Sobre iso...
Tes que chamarlle maxestade, humano.
Ben.
Maxestade.
É unha honra coñecela,
e sinto moito o que fixo meu pai,
pero non podo facer isto.
E moito menos aquí diante de todos.
Isto é un pouco incómodo, pero teño moza.
Chámase Amber, e por fin estamos ben.
E, aínda que vostede parece moi boa,
creo que non estaría ben...
De que falas?
Non estou aquí
para ser o teu novo rei?
Por que necesitaría un rei?
Gobernei este reino durante décadas
mentres Aquarus xogaba cos humanos.
Entón non imos casar?
Xa abolimos ese costume barbárico.
Que cres que somos?
Salvaxes?
Ai... Grazas a Deus.
É dicir... grazas, maxestade.
Xenial.
Cal é a nova lei?
Un xuízo con combate.
Soltade o habitante das profundidades!
Vaia.
Loitar contra iso?
Paréceme un pouco inxusto.
Vale.
Gaño eu.
Podo marchar?
Isto ten máis sentido.
CASA EN VENDA
De verdade?
Se non estás preparada...
Paul...
Si?
Vendamos esta merda.
Moi ben.
Este sitio é encantador.
Ola!
Alégrame coñecelos.
Adiante.
E, por último, a sala de estar.
Encántame.
Parece que a acaban de renovar.
Parece que non sabían o que facían.
Renovárona profesionais hai dous anos.
Aceptades ofertas?
O mércores.
Tranquila.
Só preguntaba.
Si? Pois non te molestes.
Non faremos ningunha oferta.
Está dentro do prezo, gústanos a localización...
Está lonxe da oficina.
- Queres que chegue tarde? - Hai transporte.
Claro que non. Só...
Non o faremos.
Cando gañes ti cartos, poderás decidir onde vivimos.
Non é a túa mascota.
Que dixeches?
Falámosvos do garaxe?
Por que non ides?
Eu vou agora mesmo.
Colle o día libre.
Chámote despois.
Que raios pasa aí abaixo?
Necesitas actualizar os arquivos sobre a lei da Atlántida.
Este non era o trato.
Enviareiche reforzos.
Merda!
Fálame, rapaz.
Ese... son.
Os reforzos están moi lonxe?
Están chegando.
É o momento, sae de aí.
Cecil, esa cousa soltouse.
Estaos matando!
Que o pensasen ben antes de mercalo.
Non podo deixar que morran!
Intentaron matarte.
Estaban animando.
Só querían xustiza polo que fixo meu pai.
Ti non es teu pai, Mark.
Por iso vou volver.
Ben.
Agora si.
Esta vez tiveches sorte.
Sorte?
A Atlántida perdooute porque salvaches a raíña.
E a próxima vez que che dea unha orde, faime caso.
Pon o son da pelexa.
Dállo aos rapaces.
- Que me informen. - Si, señor.
Señor, cando veu Debbie, parecía...
angustiada cando... me viu.
Está angustiada.
Despois do de Nolan, quen sabe o que sente.
Algo máis, Donald?
Non, señor.
Por que fixeches iso?
Non queremos a comida nin o ouro de mentira!
Non é de mentira!
Pero enténdoo.
Tivo que ser espantoso perder o teu traballo.
Sei que traballaches moito por nós.
Iso ninguén cho vai quitar.
Pero tes que deixar xa o de ser o home da casa.
Intento axudarvos!
Ai, si?
Como fixeches en Chicago?
Adam, non!
Que?
Aquilo non era estable.
DUCIAS DE FERIDOS
Por iso nunca construíron alí.
É un milagre que non morresen.
Isto é o que pasa
cando cres que as normas son só para a xente normal.
Os poderes non te fan unha heroína.
Fante perigosa.
Teño que marchar.
Ben, e non volvas ata que o soluciones.
Que te fodan!
Malnacido!
E aquí é onde adestramos.
Mira esas...
Esas cousas.
Por que non lle ensinas a ducha, Inmortal?
Hai moito espazo.
Podes facer de todo alí, non si?
E vivides todos aquí?
Se o fas ben, igual ti tamén podes algún día.
Viríanos ben alguén co teu talento.
De verdade?
Perdoa que cuestione a túa autoridade,
pero non sabemos nada de Shapesmith.
Pódovolo contar.
Nacín coma un bebé humano aquí no planeta Terra.
Conseguín os poderes nun accidente industrial.
Xurei usar as habilidades para o ben,
para axudar a xente e protexer o planeta.
Pase o que pase.
Porque son un superheroe humano normal.
Estou dentro?
Si, derrotáronnos.
Si, foi vergoñoso.
Si, era o meu plan.
Pero non somos un chiste.
Tanto ten o que diga a prensa.
Somos a Liga dos Lagartos e non nos poderán parar.
Non nos poderán parar.
E baixo o meu liderado,
no canto dese mamalón do rei Lagarto,
volveremos triunfar!
En calquera momento!
Ave, Lagarto supremo.
Ave, Lagarto...
Se alguén vai cambiar esta organización,
será o rei Lagarto.
Algunha obxección?
PÉNTAGONO DOS EUA
Por que cho teño que contar?
E quen raios es?
Son coma un vello amigo.
Un amigo que pode axudarche, vendo a túa situación.
Vale.
Eran listos.
Despois do ultimato, atacaron a meu pai con bombas experimentais.
Custoulles case toda Europa.
E despois...
esgotáronme.
Colléronme ao durmir.
Interesante.
Quieto!
Quen raios es ti?
Iso dixen eu.
Eu?
Non é problema voso.
E logo de quen?
Seu.
Non seu, pero...
case.
Que pague polo que lle fixo ao voso mundo.
Que?
Para!
Axúdame!
Ei!
Non me deixes aquí!
Ei!
Subtítulos: Paula Maneiro Torreira
Supervisora creativa: Abraham Díaz López