POPRZEDNIO
Ktoś zamordował Strażników Globu.
Allen.
Koalicja Planet się tobą zainteresuje.
Sparaliżowało mnie.
Serce waliło mi jak szalone.
To strach.
Nie mam z kim pogadać, więc trzymam wszystko w sobie.
Co to?
Coś, co mi pomogło.
Ekstra!
Cholera.
Zabrałeś mnie do Paryża?
Czy to kasyno?
Uważaj, by głos w słuchawce nie był jedynym, którego słuchasz.
Nie zasługuję na ciebie!
Ty cholerny geriatryczny hipokryto!
- Weź! - Nic nas nie łączyło.
Z nim to co innego.
Nazwałem siebie... Rzeźbiarzem Ciała.
Nie jesteś swoim ojcem, Mark.
Dlatego wracam.
To chyba wszystko.
Czas wypchnąć pisklę z gniazda.
Dobrze, że umiem latać.
Dasz sobie radę, prawda?
Mogę być w domu w pięć minut.
Nic mi nie będzie.
Gniew to jej część.
Część żałoby.
Tak, wiem.
Obiecałam sobie, że nie będę płakać.
Ten rok był taki...
Trudny?
Tak.
Ale studia to nowy początek
i chcę, żebyś się cieszył każdą sekundą.
Możesz dowiedzieć się, kim jesteś.
I nie mówię o Niezwyciężonym.
Mam na myśli Marka Graysona.
Mojego jedynego syna.
Mojego... maleństwa.
Mojego...
Już dobrze.
Kocham cię, mamo.
I nie bierz narkotyków!
W ogóle by na mnie zadziałały?
Nie musisz tego sprawdzać.
Wpadnę w niedzielę na obiad.
Chwileczkę.
Dobrze, tylko odbiorę.
Słucham.
Przepraszam.
Dzień dobry.
Dostałam twoją wizytówkę od Olgi.
- Mam na imię Debbie... - Tak.
Wybacz, proszę.
Żadnych nazwisk, Debbie. Olga mi o tobie wspominała.
Czekałam na twój telefon.
Spirytystyczny Pies?
Naprawdę?
Mamy po 12 lat?
Coś krzywo wisi.
Wyjaśnijmy sobie coś.
Masz już dziewczynę i jesteś superbohaterem.
Ja z kolei jestem singlem i nie mam supermocy,
i dlatego muszę polegać na podrywie.
To nie pomaga.
Wypadniesz lepiej przy porównaniu.
Doskonała myśl.
Widzisz to?
To skarpetka.
Jak będzie na klamce, to idź na taco albo poleć do Hiszpanii,
albo rób, co sobie zechcesz, ale nie wchodź, dopóki nie zniknie.
Ja też się dostosuję.
- Kumasz? - Cześć. Tu leży jakiś szajs.
Jest wasz?
Zabawki.
To przedmioty kolekcjonerskie!
Wybacz. Nie wiem, co mnie opętało.
Kto się seksi pierwszego dnia studiów?
Nie wiem.
Pewnie mnóstwo ludzi.
Na przykład my?
My?
Moja współlokatorka przyjeżdża jutro, więc mamy całe miejsce dla siebie.
Rozumiem.
Czyli że co? Tak teraz?
Moglibyśmy.
Dobra.
Fajnie.
Zaopatrzyłam nas.
Dobrze.
Jasne. Dobrze je mieć.
Czekaj. Chyba nie masz superspermy?
Nie, wydaje się normalna.
Nie, żebym... Chyba jest w okej.
Nie zmiażdżysz mnie przypadkiem,
kiedy się podniecisz?
Widziałam, co potrafisz.
Nie.
Nie zrobiłbym czegoś takiego.
Może ja powinnam być na górze.
Tak dla pewności.
Jasne.
Najpierw zgaś światło.
Jak to zrobiłeś?
Supermoce, kocie.
Nie nazywaj mnie tak.
Jasne.
I tak, drodzy widzowie, może już czas, by dać Amber i Markowi trochę prywatności
i zwrócić uwagę na gwiazdy i historię rozpoczętą wiele pokoleń temu
w... „Tej misji, tej machinacji”.
TA MISJA, TA MACHINACJA
Zaczynamy na planecie Unopa.
Spokojnej i dobrze prosperującej,
gdzie Unopanie osiągnęli harmonię natury i technologii.
Wszystko zmieniło się w mgnieniu oka.
Ciemna siła najechała Unopę niczym plaga o niezrównanej mocy.
W ciągu kilku dni podbiła całą planetę.
Zmarli w jej wyniku Unopanie nigdy nie poznali swych najeźdźców.
Ci, którzy przeżyli, szybko poznali ich nazwę.
Viltrumici.
Jednak duch Unopanów był niezłomny.
Po dziesiątkach lat czekania wykorzystali moment słabości wroga
i wzniecili powstanie.
Niestety nie docenili siły prześladowców.
Ale nie wszystko było stracone.
Niektórzy ze sprytnych Unopanów uciekli,
porzucając dom i udając się do gwiazd, które dawały nadzieję na nowe życie.
W ciągu jednego pokolenia zaczęli mnożyć się na różnych planetach,
by odbudować swoją populację.
Plotki o tym zwróciły uwagę galaktycznych mocarstw.
Poruszony ich zdolnością do przetrwania i ucieczką przed inwazją Viltrumitów,
Thaedeus, przywódca Koalicji Planet,
zaprosił ich na planetę Talescria, by wstąpili w ich szeregi.
Nasze najgłębsze kondolencje, Marvinie z Unopy.
Kampania Viltrumitów stała się plagą galaktyki
i jednoczymy się przeciw nim.
Obecnie opracowujemy broń, by ich powstrzymać.
Jeśli chcecie nam pomóc, chętnie dołączymy do waszej koalicji.
Marvin wyjaśnił Thaedusowi, że w obozach hodowlanych
wprowadzono program ulepszania genetycznego,
który miał stworzyć żołnierza zdolnego do pokonania Viltrumitów w walce.
Rezultaty nie dawały nadziei.
Do czasu Allena.
Był pierwszym i jedynym sukcesem.
Od dnia narodzin Allen był szkolony
na najlepszego wojownika, jakiego widział wszechświat!
Jeszcze zanim dorósł, nie znaleziono przeciwnika,
którego by nie pokonał.
Wkrótce przyszedł czas, by Allen wyruszył na pierwszą misję.
Ale choć był jednym z najsilniejszych we wszechświecie,
Allen wciąż nie równał się choćby pojedynczemu Viltrumicie.
Program uznano za nieudany i go zakończono.
Allena uczyniono Funkcjonariuszem Oceny Planet
i wysłano, by znalazł istotę, która może go pokonać,
licząc na uzyskanie sojusznika, który mógłby wygrać z Viltrumitą.
Choć Allen miał za zadanie obserwować Zemlę,
omyłkowo znalazł się na Ziemi
i ten błąd doprowadził go do Marka Graysona,
pół-człowieka, pół-Viltrumity, sympatyzującego z Koalicją.
Czasami, aby zmienić cały wszechświat,
musisz być jak...
WYALIENOWANY ALLEN
Nie ma jak w domu.
Tym razem Allen ma dla Koalicji rzadki i cenny dar.
Nadzieję.
Dziennik wyprawy.
Też się cieszę, że cię widzę.
Tym razem znalazłeś właściwą planetę.
Zgadza się.
Bo wcześniej znalazłeś niewłaściwą.
Tak, ale to...
Nasi agenci nie popełniają tylu błędów astronawigacyjnych.
Słuchaj no. Czy to nadal błąd, jeśli uratuje się wszechświat?
Tak.
Spóźniłeś się.
Wybacz, generał Telio.
Przybyłem bez zwłoki.
Viltrumici zaatakowali Aikreon.
Co? Przecież właśnie dołączyli do rady.
Cały region jest przerażony.
Planety zaprzestały wszelkiej komunikacji.
Potrzebujemy sojusznika.
A oni bardzo to utrudniają.
Więc dobrze, że takiego dla nas znalazłem.
Jakie wieści, Allenie z Unopy?
Ostrzegłeś opiekuna Ziemi, że Viltrumita żyje wśród jego ludu?
Tak, ale okazało się, że on też jest Viltrumitą!
Ma na imię Mark. Jest Viltrumitą tylko w połowie.
Nie do wiary.
Wiem, że źle to brzmi, ale nie jest jak oni.
Do niedawna nawet nie słyszał o Viltrumitach.
Co?
Pewnie kłamie.
Jak to możliwe?
Nikt mu nie powiedział.
Gdy otrzymał moce, chciał jedynie pomagać ludziom.
Aż jego ojciec postanowił podbić Ziemię
i przez to doszło między nimi do walki.
Viltrumita przeciw Viltrumicie.
To nie miało miejsca od czasów Wielkiej Czystki.
I wiecie co? Po ich walce jego ojciec odleciał.
Opuścił planetę.
Zniknął.
Nie można im ufać.
Mark nie jest jak inni Viltrumici.
Zwyczajnie chce chronić swoją planetę.
I podbijać inne planety w jej imieniu.
Nie! Skąd! Nie o to w tym chodzi.
To dobry chłopak. Nie jest najeźdźcą.
Do czasu.
Czy wy mnie w ogóle słuchacie?
Od lat szukamy słabości Viltrumitów.
To może być to.
- Muszę wiedzieć... - Nie możesz ufać temu robotowi.
Allen ma rację.
Viltrumici nigdy nie porzucają misji, a jednak ten tak zrobił.
Viltrumici nie walczą między sobą,
a jednak syn sprzeciwił się ojcu.
To są słabości.
Pierwsze, jakie znaleźliśmy.
Musimy nauczyć się je wykorzystywać.
Być może Viltrum nie trzyma galaktyki tak mocno, jak myślimy.
Dobrze się spisałeś, Allenie. Mamy wiele do omówienia.
Wkrótce znów cię wezwiemy.
Dziękuję, Thaedusie.
Służę z dumą.
Nie mają pojęcia, co to oznacza!
Jeśli są też inne dzieci Viltrumitów,
może uda nam się również je zwrócić przeciw rodzicom!
Czemu krzyżują się z innymi rasami?
Przecież wierzą w czystość krwi.
To świetnie pytanie.
Czemu mi go nie zadali, zamiast krzyczeć?
Allen, zanim odlecisz...
Porozmawiamy?
Oczywiście, mądry Thaedusie.
To podejrzane i niepokojące,
że Aikreon został zaatakowany natychmiast po przystąpieniu do koalicji.
Jakby Viltrumici mieli wiedzę z wnętrza rady.
Mam sprawdzić, czy ktoś nas nie zdradził?
Allen.
Jesteś nieodmiennie najcenniejszym agentem Koalicji.
Dziękuję.
Jeśli mają szpiega, to go znajdę.
Vorg, koleżko.
Tęskniłeś za mną?
Tęskniłeś.
Zgadza się.
Brakowało ci tatusia, co?
A za mną tęskniłeś?
Tęskniłem.
Tak? Jak bardzo?
Dziesięć razy bardziej, niż w opór.
Albo i bardziej.
Sprawdźmy, czy to prawda.
O Boże!
Macki.
Chyba teraz jest dobra pora na powrót na Ziemię
do Amber Bennett i Marka Graysona, którzy rozpoczynają studia
na prestiżowym Upstate University.
DOPASOWANE
Rozumiem.
Może lepiej nie.
Cóż...
Oto widzimy unopańskiego kocura.
Jak się można było spodziewać, na środku pyska ma wielkie oko.
Jednak nie powstrzymuje go ono przed licznymi domowymi harcami.
Ale miałem na nie ochotę.
Że też możesz jeść kanzlok.
Obrzydlistwo.
On tak nie uważa.
Widziałem wiele planet,
ale Talescria wciąż nie ma sobie równych.
Są setki identycznych planet.
Tak, ale tylko jedna ma ciebie.
Rany.
O czym chciał mówić Thaedus po posiedzeniu rady?
Nie powinienem...
No dobra.
Thaedus myśli, że mamy kreta,
i nie wolno mi...
Allen!
Kurwa!
Unopaninie.
Odpowiedz na nasze pytania, a może darujemy ci życie.
To nie w waszym stylu.
Wolicie zabijać i nigdy o nic nie pytać.
Powiesz nam wszystko o twoim spotkaniu
z Viltrumitą na Ziemi.
To raczej nie jest pytanie...
Jesteś pewien, że spłodził następcę?
Że porzucił przydzieloną planetę?
Skąd to wiecie?
Poważnie!
Chciałbym wiedzieć...
Gdzie teraz jest ojciec?
Ojciec?
Który to?
Nie rozróżniam biklopów.
Thaedusie.
Co z nim?
Żyje. Jak na razie.
Może cię to zdziwi, ale to powód do radości.
Po raz kolejny nie doceniają woli przetrwania Unopan.
Wiem, że ty i Allen nie jesteście sobie obojętni.
Dziękuję.
Skoro Viltrumici tu przybyli
i zaatakowali Allena, wiedzą, że coś odkryliśmy.
Coś, co ich przeraża.
I ja to wykorzystam.
Powinnaś odpocząć.
Idź.
Ja z nim zostanę.
Wybacz mi, Allenie.
No dalej.
- Dawaj. - Dwa.
Jeszcze dwa.
Pogadamy o tym?
Czy już zawsze będzie niezręcznie?
To drugie.
Boże! Czemu musisz być taki niedojrzały?
Ja jestem niedojrzały?
Zdradziłaś mnie z Nieśmiertelnym!
Tak to widzisz?
Serio?
Nawet gdyby to była prawda, najpierw ty zdradzałeś ze mną Eve.
Dobra, ale to zadziałało na twoją korzyść!
Jesteś niesamowity.
A ty obleśna!
Wiesz, że Nieśmiertelny ma ze 2000 lat?
Nie żebym musiała ci się usprawiedliwiać,
ale jeśli dodać wszystkie życia moich duplikatów,
to jesteśmy rówieśnikami.
Jasne.
Więc jestem teraz dla ciebie za młody?
O to chodzi?
Nie, Rex.
Jesteś dupkiem.
Widziały gały, co brały!
Daj spokój, Kate.
Powiedz, o co w tym chodzi?
Naprawdę chcesz wiedzieć?
Tak.
Chcę.
Dobrze.
Nieśmiertelny jest jedyną osobą,
która umarła tyle razy co ja.
Może tego nie rozumiesz, ale to coś znaczy.
On to rozumie.
A Rex nie.
Rozumiem, że nie powinnaś podsłuchiwać,
więc może mogłabyś się odpieprzyć?
To nie twoja siłka, kutafonie.
A co, znów wybijesz mi zęby?
Nie bądź palantem, Rex.
- Za późno. - Przynajmniej się nie łajdaczę.
Łajdaczysz się do kwadratu!
To było kiedyś.
Już taki nie jestem.
Cześć i czołem.
Chciałbym pobiegać, pozostając w miejscu.
Ktoś coś przeciw?
Skąd ty jesteś?
Serio, skąd cię wytrzasnęli?
Proszę, Rzeźbiarzu Ciała.
Będę tam.
W jednym miejscu.
Ubawiłam się jak przy jedzeniu żarówki.
Hej, Mozart. Co to?
To Strauss.
Czy to mózg?
Twój mózg?
Tak.
Mam cię ciągnąć za język?
Moja walka z Olbrzymem mnie rozczarowała.
Tak!
Dałeś dupy do kwadratu.
Uczucie strachu jest do bani, co nie?
To było nie do przyjęcia.
Przepraszam.
Wrażliwość nigdy nie była moją mocną stroną.
Nie, masz rację.
Nie musisz tego osładzać.
Dlatego postanowiłem rozwiązać ten problem.
To system wizualnej samooceny,
żeby zapanować nad reakcją lękową
poprzez medytację i uważność.
Jesteś pewien, że to dobry pomysł?
Ludzie boją się z jakiegoś powodu.
Zwykle bardzo dobrego.
Strach jest zewnętrzną emocją, do niczego mi nie posłuży.
Stanowczo się nie zgadzam.
Chyba dostaniesz surową nauczkę.
Baw się dobrze podczas spadania z urwiska i te de.
Amanda!
Strach nie tylko zaszkodził mi w walce,
ale też powstrzymał przed czymś,
co chciałem już od dawna zrobić.
Pójdziesz ze mną do kina?
Do kina?
Jasne, Rudy.
Pójdę z tobą do kina.
DOM KULTURY
Jakbym miał zawroty głowy.
To ponoć fizyczne objawy żałoby.
Depresja, ospałość i cała reszta.
Kiedy w środku dnia niespodziewanie o niej pomyślę,
czuję, jakbym spadał.
MAŁŻONKOWIE SUPERBOHATERÓW
Próbuję się czegoś chwycić, ale bezskutecznie.
To przerażające.
Wyczerpujące.
Po prostu...
wciąż za nią tęsknię.
To wszystko.
Dziękujemy, Theo.
Zróbmy krótką przerwę.
Carol?
Cześć!
Ty jesteś Debbie.
Przepraszam za tamto.
Mój trzymiesięczny bobas ma teraz okropną kolkę.
Znam to.
Mój syn też dał mi w kość.
Ile ma teraz lat?
Osiemnaście.
Praktycznie mężczyzna.
To prawda.
Podstawowe zasady:
działamy jak inne grupy wsparcia,
tyle że surowiej podchodzimy do anonimowości.
Używamy tylko imion.
Nie musisz nic mówić, póki nie jesteś gotowa,
ale po to poświęcamy nasze wtorkowe wieczory,
więc powinnaś to wykorzystać.
Ubikacja jest tam.
Kawa smakuje jak kwas.
Jakieś pytania?
Chyba wszystko wiem.
Świetnie.
Usiądź.
No dobrze. Kto chętny?
Cześć, mam na imię Lucinda.
Cześć, Lucinda.
Jeden dzień na studiach i już jesteś za dorosły, żeby się odezwać.
Zadzwoń, jak będziesz mógł.
Tęsknię za tobą.
Też za pierwszym razem byłem cicho.
Otworzyłem się po miesiącu.
Teraz się nie zamykam.
Rozumiem.
Przepraszam.
Zostawię cię w spokoju.
Nie, w porządku.
Dziś zawiozłam syna na uniwerek.
W domu pustka?
Tak.
Spokojnie.
Dobrze to znam.
Wszyscy tak mamy.
Nie zrozum mnie źle,
ale niedaleko jest bar, do którego czasem chodzimy.
Pomyślałem, że skoro żadne z nas nie chce wracać do domu...
Ale nic na siłę.
Tęsknię za tobą
Jasne.
Drink mi dobrze zrobi.
To trochę mordownia.
Jak najlepsze bary.
Nigdy?
Jasne, widziałem już filmy, ale nigdy nie byłem w kinie.
Miałem ważniejsze sprawy.
I wcześniej bym się w kinie nie zmieścił.
Musisz mi kiedyś opowiedzieć o swoim dzieciństwie.
Jeden horror na dziś wystarczy.
Hej.
Chciałeś sprawdzić swoją reakcję lękową.
Dwa bilety na Rzeź o północy.
Jest dla dorosłych.
Rozumiem.
No i?
Te bilety mogą kupić tylko twoi rodzice.
To śmieszne.
Obecność rodzica sprawia,
że film jest odpowiedni dla nieletnich?
Sprawia, że nie wylecę z pracy.
Hej!
Spokojnie.
To moje dzieci. Mogą go obejrzeć.
No co?
Zrobisz nam test DNA?
Jak...
To twoje pierwsze kino, ale nie moje.
Zdziwiłbyś się, co ludzie zrobią za dziesiątaka.
Chwila.
Skoro to twój pierwszy raz w kinie, to czego jeszcze nie robiłeś?
To ma być apetyczne?
Mówi facet, który jadł odbytem.
To nie tak... Wchłaniałem przez...
Teraz jest apetycznie?
Wiem, że to niezdrowe, ale...
Stul dziób.
Burger z frytkami to jedna z największych przyjemności.
Tak.
Właśnie to odkrywam.
Przepraszam.
Kupię ci.
Kelner!
Więcej frytek!
Rudy.
W Burger Marcie nie ma kelnerów.
Przeprowadziłeś się po jej śmierci?
Przemeblowałem dom.
Na tyle było mnie stać.
A ty?
Zostałam dla syna, ale teraz?
Nie wiem.
Może czas na zmianę.
Zmiana jest dobra.
Tak.
Dokąd miałabym się przenieść?
W jakieś nowe miejsce.
Tyle mi o nim przypomina.
Lataliśmy jadać w Indiach.
W środowy wieczór wyskakiwaliśmy do Tokio.
W jedną wigilię ulepiliśmy bałwana na biegunie północnym.
Syn płakał, bo nie zobaczył warsztatu Mikołaja.
Skłamaliśmy, że pomyliliśmy bieguny.
Wygląda na to, że mieliście niesamowite życie.
To prawda.
Masz prawo być zła.
Jezu, ja to wciąż jestem.
Dzięki.
Dobrze pogadać z kimś, kto to rozumie.
Chciałbym móc powiedzieć, że jest lżej, ale Alana odeszła rok temu,
a ja nadal rano myślę, że leży obok mnie.
Alana?
- To znaczy... - Tak.
Była Zielonym Duchem.
Chyba złamałem pierwszą zasadę spotkań.
Jakie to ma znaczenie?
Zamordował ją ten kosmiczny psychopata.
Nie wiedziałem, że miała partnera.
Kiedyś się o to kłóciliśmy.
Chciała mnie chronić.
Muszę skorzystać z toalety.
Wszystko w porządku?
Zaraz wracam.
Boże, ruchałeś się z Amber!
Co? William!
Gadaj, jak było? Ze szczegółami.
To obleśne! Nie!
Nie ma mowy.
Mieszkamy razem!
Współlokatorzy się sobie zwierzają.
No to powiedz o sobie.
Jak tam koleś od „waszego szajsu”?
- O czym mówisz? - O przystojniaku z wcześniej.
Jak wróciłem, na klamce była skarpetka.
Chciałbym.
Zapomniałem ją zdjąć po mojej demonstracji.
Chwila, myślałeś, że się z nim...
Tak!
Żeś mi schlebił.
Ale nadal nie pozbierałem się po Ricku.
Zawsze myślałem, że będziemy na Upstate razem.
Cecil mówił, że z nim lepiej.
Powinien wyjść za miesiąc.
Wiem.
Wybacz. Nie chciałem cię zdołować.
Spoko.
Hej!
Chyba ktoś jest gotowy na drugą rundę.
Już idę, Amber.
To nie Amber.
Umówiliśmy się na jutro.
Nie wątpię.
Mark Grayson?
Do ciebie.
Marku Graysonie.
Musisz mi pomóc.
Kim jesteś?
Jam jest Spirytystyczny Pies.
Ogień zwalczaj ogniem, zło zwalczaj magią!
To ja!
Mark?
Przybywam z ważną...
Spirytystyczny Pies nie istnieje!
To postać z komiksu.
Może w twoim wymiarze.
Istnieją niezliczone inne światy,
gdzie psy i magia są tak zwyczajne jak powietrze.
Mamy psy!
Psy istnieją.
Jesteś w połowie drogi do oświecenia!
Otwórz umysł i pozwól mi pomóc ci przejść na drugą stronę.
Cokolwiek robisz, nie rób tego.
- Inaczej... - Marku Graysonie.
Przybyłem, bo...
Poczekaj, proszę!
Nie rozumiesz.
Masz ostatnią szansę.
Kim jesteś i czego chcesz?
Przepraszam!
Moje przebranie miało cię rozbroić.
Pojawiłem się jako ulubiona postać...
Rozbroić mnie?
Proszę! Nie zagrażam ci.
Podróż do twojego świata zajęła mi większość życia.
Mogę powstać?
Jeśli odpowiesz na moje pytania.
Nazywam się Nuolzot.
Pochodzę z planety Thraxa.
Mój lud błaga cię o pomoc.
Thraxa?
Jest tak z kilka galaktyk stąd.
Nie jakoś bardzo daleko. Wystarczy... Nieważne.
Skąd wiesz, kim jestem?
Wieści o Niezwyciężonym rozprzestrzeniły się błyskawicznie.
O twojej prędkości i sile.
Tylko ty możesz ocalić nasz lud
i świat od deszczu meteorytów.
Posłuchaj...
Nuolzot.
Nuol... zot.
Dopiero co zacząłem studia.
Jeszcze nie miałem pierwszych zajęć.
Jaja sobie robisz?
Nuolzot przybył tutaj aż z...
Błaga o pomoc, a ty jesteś zbyt zajęty?
Ilu robali jest w niebezpieczeństwie?
Wszystkie.
Podaj liczbę.
Ze 42 miliardy.
Nie martw się o zajęcia.
Będę cię jakoś krył.
Czemu tak bardzo ci zależy?
Bo jak ostatnim razem nie chciałeś komuś pomóc, obaj tego żałowaliśmy.
Wierzymy w ciebie, Marku Graysonie.
Nie, nie możesz lecieć na jakąś planetę z przypadkowym kosmitą.
Oszalałeś?
Strażnicy będą mieli na wszystko oko.
Wrócę za parę tygodni.
Góra miesiąc.
Zależy od ruchu asteroid.
Nie powinno być tak źle.
Pracujesz dla mnie.
Tu, na Ziemi.
Zrozum, umarło przeze mnie wielu ludzi.
Mogę ratować istnienia.
Całe ich miliardy.
To rozkaz.
Nie leć.
Muszę podążać za swoim głosem.
Twój ojciec czuł to samo.
Zamelduję się, gdy wrócę.
Cholera, Mark.
Jebany dzieciak.
Masz dobre serce, Marku Graysonie.
Gdy jestem w tym stroju, jestem Niezwyciężony.
Jak na razie.
Masz nazywać mnie „Niezwyciężonym”.
Ukrywam tożsamość.
Jasne, oczywiście.
Niezwyciężony.
Musimy zrobić krótki przystanek.
Hej. Jak tam?
Cześć. Podejdź do okna.
No i?
Spójrz w górę.
Mark?
Muszę zniknąć na kilka tygodni.
Znowu lecę w kosmos.
Teraz?
Inaczej zginie wiele osób.
- Przepraszam, ale... - Przestań.
Nie przepraszaj.
Nie za ratowanie życia.
Jestem z tym pogodzona.
Leć.
Dzięki.
Powiesz mojej mamie?
Jasne.
Bądź ostrożny.
Zawsze.
Amber...
Tak?
Kocham cię.
POŁĄCZENIE PRZERWANE
Jest ci wygodnie, Marku...
Wybacz, Niezwyciężony?
Tak, dzięki.
Ile potrwa lot na Thraxę?
Około sześciu twoich ziemskich dni.
Kosmos jest do bani.
Debbie?
Wszystko w porządku?
Powiedziałem coś nie tak?
Przepraszam.
Dzisiejszy wieczór był wyczerpujący.
Rozumiem.
To przytłaczające.
Rozmawiałam o tym wszystkim wyłącznie z moim synem.
Do tego to pewnie robi ze mnie okropną matkę.
Hej.
To wymaga czasu.
Czas mi nie pomoże.
Mój mąż nie umarł.
On po prostu... zniknął.
Odszedł, bo...
Bo zamordował Alanę i innych Strażników,
i niemal zabił mojego syna.
Twój mąż...
Jesteś żoną Omni-Mana?
Myślałam, że to Nolan Grayson, ale to nie była prawda.
Ostatnie 20 lat mojego życia było kłamstwem.
Chciałabym, żeby był martwy.
Chciałabym przejść żałobę i żyć dalej, ale nie mogę.
Też życzę mu śmierci.
A ciebie nie żałuję.
Nie wracaj na nasze spotkania.
Ludzie nie czuliby się bezpiecznie.
Nie wiedziałam.
Nie znałam jego tożsamości.
Powinnaś była.
Niezwyciężony?
Niezwyciężony.
Jesteśmy na miejscu.
Przyleciał.
Cześć.
Zignoruj ich.
Chodź.
Monarcha na ciebie czeka.
Chwileczkę.
Co dokładnie trzeba tu ratować?
Gdzie są meteory?
Jakie meteory?
Te, które zabiją miliardy istnień?
Ach tak!
Te meteory.
Chyba mam demencję.
Starzejemy się dużo szybciej niż wy, ludzie.
Nie martw się.
Monarcha wszystko wyjaśni.
Wasza Wysokość.
Przedstawiam Niezwyciężonego z Ziemi.
Witaj, synu.
Dawno się nie widzieliśmy.
Tata?
Napisy: Marcin Chojnowski
Nadzór kreatywny nad tłumaczeniem Zofia Jaworowska