ANG NAKARAAN
Kung may makakapag-ikot at makakapagpatakbo nito,
ang King Lizard lang iyon.
Kapag lumakas ang sequids, isusunod na nila ang Mundo.
Patawarin mo ako, Allen.
Kumusta anak. Ang tagal na.
Ito ang kapatid mo.
Hindi talaga kita nakilala.
Hindi mo na kailangan mawala.
Kailangan ko ng tulong!
Alam na siguro ngayon ng Viltrum na umalis ako sa post.
- Iyon ba yung... - Ang Viltrumite soldiers.
Bakit, mahalaga ba sila?
Lumaban ka na parang isang Viltrumite.
Hindi ako pumapatay.
Papatayin nila ang tatay mo.
Ikaw ang magtutuloy ng misyon niya, at ihahanda ang Mundo sa amin.
Ito ang unang anak ng Emperor.
Patay na ba siya?
Gumagalaw ang dibdib niya.
Ano itong pulang tubig na ito?
Ito ata ang dugo niya.
Mayroong butas ang katawan niya.
Sa siyudad...
Andressa.
Pwede ka naming dalhin doon.
Mark.
Nolan...
Nasaan si Nolan?
Kinuha siya ng Viltrumites.
Patawarin mo ako.
Ang siyudad, itong mga tao, kasalanan namin ito.
Mark, niligtas mo ako.
At ang kapatid mo.
Kung hindi kami pumunta ng tatay ko rito,
hindi sana ito mangyayari.
Kung hindi pumunta ang tatay mo rito, hindi ako magkakaroon ng anak.
At kung hindi ka pumunta rito...
namatay na siguro kami.
Maikli ng ang buhay ng Thraxan, kumpara sa inyo.
Sa kultura namin, hindi kami nagpapalamon sa galit,
tuloy lang ang buhay.
Tatayo ulit kami, Mark. Tandaan mo 'yan.
Mark Grayson.
Huy! Nuolzot!
Mayroon akong magandang balita.
Naayos ko na ang ship na dadalhin ka pabalik sa inyo.
Pwede ka nang bumalik sa planeta mo, at sa paaralang may alak.
Salamat. Pero hindi pa ako pwedeng umalis.
Marami pang dapat gawin.
Maibabalik na sa dati ang siyudad.
Kailangan nila doon ang lakas mo.
Maraming heroes sa Mundo.
Kaya na nila 'yun.
Ang bagsik ni Omnipotus!
Damhin niyo ang aking
kapangyarihan!
Hindi.
Alam kong mas alam mo ang gagawin para dito.
Empress.
Nuolzot. Binalita mo na ba kay Mark?
Akala ko, matutuwa siya.
Hindi ko maintindihan ang mga tao.
Natutuwa ako.
Gusto ko na makita ang nanay at girlfriend ko.
- Pero marami pang gagawin dito. At... - Marami ka nang nagawa dito.
Oras na para bumalik ka.
Pero mayroon akong hihinging pabor.
Isama mo ang kapatid mo.
Pabalik sa Mundo.
Ano?
Ano ang sinasabi mo? Ikaw ang nanay n'ya.
Mark, tingnan mo ako.
Tingnan mo kung gaano na ako katanda simula nang dumating ka.
Mas mabilis tumanda ang kapatid mo kaysa sa'yo,
pero masyadong mabagal sa lahi namin.
Wala na ako bago pa siya makapagsalita nang maayos.
Noong narito si Nola, ayos lang siguro. Kaya siyang palakihin ng tatay niya.
Pero ngayon...
lahat ng makikilala niya ay mawawala.
Ilang henerasyon ang lilipas bago siya tumanda.
Anong klaseng nanay ako kung iiwan ko siya sa buhay na gano'n?
Iyon din ang kinakatakot ng tatay ko noon.
Binago ako ni Nolan.
Iba na ang tingin ko sa buhay kaysa sa ibang Thraxans.
Pero para sa akin, isang konsepto pa rin ang isang siglo.
Paro sa'yo at sa kapatid mo, iyon ang buhay na pagdadaanan niyo.
Sana ayos lang ang tatay ko.
Sana nga.
Pero kung buhay man siya, kayo ang hahanapin niya, hindi ako.
- Sandali, hindi ko-- - Mahalaga ang panahong kasama ko siya.
Pero malalaman niya...
na matatapos din ang buhay ko.
Alalahanin mo ako, anak.
Balang-araw, maiintindihan mo kung bakit kinailangan kong pakawalan ka.
Pakiusap.
Sa mga susunod, ikaw na lang ang mayroon siya.
Kailangan niya ng pamilya.
Salamat, Paul. Kitakits bukas.
Debbie.
Sandali.
Nakalimutan kong ibigay sa'yo ito.
Galing ito sa opisina namin.
Para sa bahay na binenta?
Gano'n na nga.
Ang...
Alam namin...
Kung gaano kahirap ang pinagdaanan mo.
Pero masaya kaming bumalik ka.
Salamat.
Salamat, Paul.
Huy, Ma.
Mark.
Diyos ko, Mark. Dalawang buwan ang lumipas!
Sinubukan kong hindi mag-alala, pero kahit si Cecil ay hindi mapakali.
Sino iyan?
Wala akong masabi.
Kaninang umaga, hindi ko alam na buhay si Nolan.
Hindi ko nga alam kung masaya ako na buhay siya...
Tapos, mayroon na naman siyang iniwang planeta
at mayroong bata sa kusina ko.
Kinuha siya ng Viltrumites, Ma.
Walang magawa si Dad.
At naniniwala ka doon?
Hindi dapat siya pumunta sa isa pang planeta.
At hindi dapat siya humanap ng aasawahin at gumawa ng panibagong anak.
Hindi niya pinapanagutan ang mga buhay na sinisira niya.
Iniiwan niya lang ito para ayusin ng iba.
Paulit-ulit na lang.
Alam ko. Alam ko.
Ano ang gagawin natin sa kanya?
Kailangan ng mga bata ng alaga ng isang ina.
Wala pa nga siyang pangalan.
Mabilis siyang lumaki.
Hindi siya magiging bata nang matagal.
Pwede siguro akong magpahinga muna ng isang taon?
Ano? Hindi! Hindi pwede.
Dalawang buwan na akong nawala.
Hindi naman din magiging maayos ang grades ko.
Nakapagpalit na rin ako ng ilang diapers pabalik dito.
Paano si Cecil?
Hindi pwede.
Wala na tayong magagawa.
Gaya ng?
Kulay lila siya.
Hindi ko siya pwedeng iwan sa iba at ayaw ko ring umalis sa college.
Pero...
Tama ka rin na hindi pinapanagutan ni Dad ang mga problemang ginagawa niya.
Pero kapatid ko siya at hindi ko siya kayang iwan.
Nakuha mo 'yan sa pamilya ko.
Huwag kang tumigil sa pag-aaral.
Kukuha muna ako ng off sa trabaho at ako muna ang mag-aalaga sa kanya.
Hahanap tayo ng paraan.
Pero palitan mo muna ang diaper bago ka umalis.
Kailangan ko ng titingin sa sighting.
Hindi ata totoo, pero mabuti nang tingnan.
Kailangan ko agad ng balita dito.
Sir, pwede ba kayo makausap?
Marami kaming ginagawa, Donald, kung hindi mo lang nakikita.
Kailangan mong tingnan ito...
Lahat kayo, labas!
Narinig niyo ako.
Kailangan ko ang kuwarto.
Ngayon na.
SIge. Nakuha mo ang atensiyon ko.
Matapos mabaliw ni Omni-Man noon,
pinasabog namin ang surveillance house para pigilan siya.
Ikaw ang pumindot matapos masiguradong ligtas na lahat.
Muntikan ka nang hindi makaabot.
Bakit hindi ko maalala?
Malala ang tama sa'yo noon. Nasunog ka.
Nasunog?
Iyon ba ang tawag mo rito?
Pakiusap, sir, ano'ng ginawa mo sa akin?
Akala ko, nasa White Room list ako.
Oo nga. Parte nito.
Ilaw!
Ano iyan?
Ang ginawa namin sa'yo.
Pinakabago ngayon.
Sobrang gastos nito.
Mas maganda kaysa noon, kung tatanungin mo ako.
Paano?
Masuwerte ka.
Naharangan ni Omni-Man ang karamihan sa pagsabog.
Noong nilabas ka namin, buo pa ang utak mo.
Iyong kabuoan, hindi na.
Kabuoan?
Cecil, ano na ako ngayon?
Ikaw pa rin.
Mas malakas.
Buhay.
Hindi ko maalala, wala akong maalala.
Lahat sila alam, at ako, hindi?
Iba ang nagagawa ng PTSD. Naisip naming mas mabuting wala ito.
Para sa'yo.
Wala kang karapatan.
Ano'ng gusto mo, Donald?
Gusto mo na mamatay?
Kilala mo ang mundo natin, kung ano ang trabaho natin.
Walang oras para sa existential na ansiya mo.
Ansiya?
Iyon ang tawag mo rito?
Diyos ko, Cecil. Alam kong bato ang puso mo, pero hindi ko inakala...
Sir?
- Ano? - Ano?
Tama na ang kakabasa ng philosophy para sa gabing ito.
Kailan ka pa nag-lock ng bintana?
Mark. Diyos ko!
Nagla-lock na ako simula nang dumating ang malaking insekto na nakabihis-aso.
- Niligtas mo na sila sa meteors? - Sa meteors?
Oo nga pala.
Oo at hindi.
Iba ang nangyari.
Para sa akin.
Mukha nga.
Ang tagal mo nawala.
Lalo na ngayong kolehiyo.
Kailangan mong pumunta sa dean.
Tungkol ata sa academic probation?
Akala ko ba, sasaluhin mo ako?
Oo. Noong una.
Dalawang buwan, Mark.
Naubos na ang palusot na kaya kong ibigay.
Ano'ng nangyari?
Marami.
Nakita ko ang tatay ko.
Ang tatay mo?
Sasabihin ko na lang mamaya.
Pero pupuntahan ko muna si Amber.
Sige, iiwan mo ako para sa girlfriend mo?
May oras ka na para ibalik lahat ng posters ko.
Lahat!
Ano? Kailan mo sasabihing nakabalik ka na?
Parang hindi mo naman alam.
Sinabi ko na huwag ka pumunta.
Dalawang buwan ka nawala. Ngayon, hindi ka pa magsasabi?
Kailangan ko muna puntahan ang nanay at girlfriend ko.
Mayroon tayong usapan, Mark.
Sinabi mo na susunod ka na sa akin.
Wala kang ibang dapat gawin.
Ilang milyong buhay ang naisalba ko, Cecil.
At mukhang ayos lang naman lahat dito.
Oo.
Ayos lang talaga lahat.
Halos mamatay lahat ng Guardians,
habang nakikipagsaya ka sa space bugs.
Importante lahat ng ginawa at natutuhan ko doon.
Alam mo na, 'no?
Pinroprotektahan namin si Debbie.
Passive monitoring lang naman. Nakikinig kami kapag naalarma sa keywords.
Buwisit.
Nagagalit ka kasi hindi ako nagsabi?
Hindi ko naman kailangan.
May mga camera sa bahay ng nanay ko.
Hindi mga camera.
Hindi namin gagawin iyon.
Dahil alam mo naman din na lahat,
gusto ko nang puntahan ang girlfriend ko.
Ayos lang.
May mga tauhan ako na susundo sa bata.
Hindi pwede.
Ano'ng gagawin mo sa kanya, iiwan mo sa nanay mo?
Alien siya.
Mas mabuti na kami ang mag-alaga sa kanya.
Kapatid ko siya, at hindi isang science experiment.
Tawagan mo ang mga tauhan mo.
Papunta na sila.
Tawagan mo sila!
Ngayon na!
Pupuntahan kita bukas.
Sige.
Matutuwa ang nanay mo na alagaan ang bagong anak ng tatay mo.
Ito na.
Mark!
Nakabalik ka na.
Na-miss kita.
Hindi ko inakalang magtatagal ako.
Dinala nila ako sa isang planeta...
...tarium sa Philadelphia, noong binisita ko ang tiyahin ko.
Ito ang boyfriend ko, si Mark.
Mayroon siyang inayos sa kanila.
Mark, ito sila Bridget, Jannie, at Corey.
Huy, pare. Masaya akong makilala ka.
Wow. Totoo pala siya.
Akala ko, umiiwas lang sa lalaki si Amber.
Oo. Totoo ako.
Nawala lang ng ilang buwan.
Maiwan na muna namin kayo.
Amber, mamaya na lang ang notes mo.
Kitakits, Mark.
Ano'ng nangyari?
Nasa bahay ng nanay mo ang bata?
Ngayon lang.
Hindi ko na alam ang gagawin ko.
At akala ko, ako ang maraming ganap.
Pasensiya na.
Kanina pa ako nagsasalita tungkol sa akin.
Hindi, maraming nangyari sa'yo, naiintindihan ko.
Hindi, gusto kong malaman lahat.
Hindi biro ang kolehiyo.
Bumagsak ako sa sociology test at malaking bahagi ito ng grades ko.
Talaga? Ikaw?
Oo.
Namatay ang lolo ko.
Sobrang bigat nito para sa akin.
Pero kinaya ko naman.
Iyong burol at pagbalik dito.
Tinanong nila ako kung nasaan ka.
Nagsinungaling na lang ako kahit ayaw ko.
Hindi ko alam na ganito na kalala.
Ayos lang.
Alam ko naman ang pinasok ko.
Hindi lang sa pagiging superhero.
Lahat ng ito.
Akala ko, nang mawala ang tatay ko,
tapos na niyang sirain ang buahy ko, pero...
Huy.
Hindi niya mababago ang pagmamahal ko, kahit ilang planeta pa ang sirain niya.
Iyon ang importante.
Masaya akong nakabalik ka na.
Tulong.
Tulungan niyo ako.
Pakiusap.
Sir. Sir?
Ayos ka lang ba, sir?
Ano iyon?
Mayroon ka pong kailangan tingnan sa ating long-range scans. Sir.
Walang kuwenta ito.
Nakakakita ako sa dilim.
Kung mayroon ka pang mata.
Time na.
Monster Girl, Kate, labas na.
Bulletproof, Shapesmith, kayo naman.
Immortal, gusto kitang makausap.
Ipapaalala ko lang na ang transformations ni Monster Girl
ang dahilan kung bakit siya ganito tumanda.
Alam ko kung paano gumagana ang powers ng tauhan ko.
Dapat alam mo ring hindi maganda ang ganitong training sa kanya.
- Gumawa ako ng simulation at... - Huy! Naririnig ko kayo.
Amanda, napansin kong hindi binabantayan ni Immortal ang transformations mo.
Hindi niya trabahong bantayan ito.
At lalong hindi sa'yo.
Kung mayroon lang paraan para maibalik ang sinayang mong oras--
Kung ganito ka na pagkatapos ng isang date,
wala nang susunod pa.
Hindi!
Hindi na tuloy ang eighth-grade prom?
Huwag mong sabihing-- Buwisit!
Buwisit!
Alam mong sinusubukan tayong patayin araw-araw, 'di ba?
Tumawag ka na lang. Pakiusap.
Mayroon tayong problema.
Mula sa Mars, papunta na sa Mundo.
Sinubukan naming tumawag pero hindi sila sumasagot.
Wala naman siguro itong armas.
Pero punong-puno ito ng bio matter.
Ship na galing Mars?
Sino kaya ang mayroong alam sa Mars...
Mga kaibigan ko.
Mayroon akong kailangan sabihin.
Hindi ako tao mula sa Mundo gaya ng sinabi ko noon.
Maghanda na kayo.
Hindi niyo kakayanin ito...
Alam naming Martian ka.
Sa tingin mo ba, hahayaan ka namin sumali nang hindi alam iyon?
Alam n'yong lahat? Buwisit.
Hindi namin alam kung paano ka nakapasok sa Mundo at bakit ka narito.
Sige, ganito...
Pinanganak akong Martian.
Mula sa malayong parte ng Mars.
Gaya ng ibang Martians, alalay namin ang sequids
dahil hindi nila kayang pasukin ang aming balat,
na kaya nilang gawin nang mabilis.
Bilang batang Mars-ling, ayaw kong nasa ilalim.
Gusto kong makita ang mga bituin.
Dito. Takbo!
Kaya nang mayroong dumating na tsansa...
Tinanggap ko agad.
Sumama ako sa biyahe pabalik sa Mundo kasama ng mga tao.
At nang makarating ako doon, gusto ko gumawa ng mabuti at makilala kayo...
Sandali. Ano'ng nangyari sa totoong astronaut?
Ano?
Tama ang lahi namin tungkol sa tunnels.
Akala nila, mahahanap nila ito bago ang sequids.
Hahanapin niyo siya at papatayin niyo.
Pero hindi nila ito nakita, 'no?
Mayroong nauna.
Alam ko-- Hindi, hindi ko alam.
Sige.
Base sa sitwasyon natin ngayon at sa ship na paparating,
masasabi nating...
Sa palagay ko lang,
siya ay naging isang...
Isang host ng malakas at nakakatakot na sequid.
Patawarin mo ako.
Sige. Hindi natin alam kung ilan ang paparating.
Hawak nila ang totoong Rus Livingston
at kaya nilang sapian tayong lahat.
At kasalanan mo ito.
Oo, naiintindihan mo na.
- Grabe. - Sandali.
Paniniwalaan natin ito?
Nagsisinungaling siya sa atin.
Hindi, nagsinungaling ako noon.
Ngayon, sinasabi ko na ang totoo.
Magkaiba iyon.
Hinayaan mo yung Amerikanong astronaut
- doon na mamatay. - Ano? Tayo na.
- Ano? - Pasensiya na.
- Bakit ganito? - Manahimik kayong lahat.
Mananagot ka.
Pero hindi pwedeng umabot ang ship sa Mundo.
Si Shapesmith na lang ang pag-asa natin.
Kailangan natin siya.
Ngayon.
Ang team ay kami nina Bulletproof,
Black Samson, Monster Girl, at... Shapesmith.
Rex, Shrinking Rae, Kate at Rudy, kayo muna ang magbantay rito.
Alien spacecraft ito.
Kailangan niyo ako sa technical.
Kaya ako protektahan ng suit ko.
Tama. Ruby, ikaw rin.
Hindi, 'di mo naiintindihan.
Mayroong milyong sequids doon sa ship. Milyon-milyon siguro.
Hindi ito sapat.
Mayroon akong ideya pero hindi ko ito gagawin.
Buwisit!
Alam mo bang limang taon na ang nakalipas
at hindi pa rin inaayos ng magulang mo ang lock nila?
Parang gusto ka nila mapahamak.
Wala ako sa mood, Rex.
At hindi ako nagbibiro.
Seryoso nga.
O makipagtalik sa'yo.
O kung ano sa tingin mo ang dahilan.
Pero nang narinig kong bumalik ka,
alam kong may problema.
Hindi ko kailangan ng awa mo, Rex.
Kailan kita kinaawaan?
Hindi mo ba nakita ang ginawa ko sa Chicago?
Iyong gumuho na park?
Oo, narinig ko nga.
Problema lang ang dala ko.
Muntikan nang may masaktan.
At nilabas ko ito kay Killcannon. At marami nga akong nasaktan.
Gusto ko tumulong pero gulo lang ang dala ko.
Tama ang magulang ko. Ano ba itong ginagawa ko?
Lahat naman ay nagkakamali.
Tao ka kapag nagkakamali ka.
Sinabi ni Shakespeare iyon.
Si Immortal, Black Samson,
iyong Robot o si Rudy o kung ano man ang pangalan niya,
marami na rin silang nagawang mali.
Hindi madali magkaron ng powers, pero ginagawa natin ang lahat.
Kahit ang mga gaya ko.
Isipin mo na lang, Eve.
Sa sobrang bait mo, hindi na ito makatotohanan.
Pinakita mo sa akin ito nang nagkakilala tayo.
Sobrang lungkot mo nang nawala mo ito.
PAMILYA KO
Hindi ko na ito iniisip.
Kasi kinaya mo lahat ng ito.
At kinaya mo rin ang basurang ugali ko at iyong mga problemang dala ko
at iyong pagtatago natin sa kuwarto mo.
Isama mo na ang mga laban kasama ang Teen Team.
Isa pa, maraming buhay ang nailigtas dahil sa'yo.
Lumiliwanag ang mundo kahit konti
dahil sa'yo.
Pinuntahan ko rin iyong couple na hinila mo mula sa ilog.
Nagpapagaling na sila.
Dahil sa'yo.
Huwag ka nang umiyak, at sabihin mo sa magulang mong manahimik sila,
at bumalik ka na ro'n. Ayos ba?
Sige.
Salamat, Rex.
Ngayon, ano'ng gusto mo?
Nakaka-offend ka.
Pero tama ka, hihingi ako ng pabor tungkol sa space rocket ship.
Pew-pew-pew.
Sige.
Kain na, masarap ito.
Masarap...
Ano'ng gagawin namin sa'yo?
Kailangan mong kumain ng pagkain ng tao.
Mark! Mayroon tayong pintuan.
Pasensiya na.
Ho, ho, huy, Madungis na Bata.
Kumakain siya?
Wala siyang kinakain.
Tama lang palang kasama siya ng ibang bata.
Pasensiya na.
Alam niyo ba kung nasaan ang gamit ni Dad?
Tinapon ko na.
- Iyong iba, pinamigay sa charity. - Ano? Sana tinannong niyo ako.
Dalawang buwan kang wala.
At hindi ko na kayang tumira doon at hintayin kang bumalik.
Pasensiya na. Ano ba ang hinahanap mo?
Ano...
Noong kinuha ng Viltrumites si Dad, sinabi niyang basahin ko ang libro niya.
Paano kung may tinago siya?
Sa pagitan ng mga pahina?
Ano na naman, Cecil?
Pasensiya na, Debbie. Urgent lang.
Mark, kailangan mo pumunta sa space.
Ano? Kakabalik ko lang.
Nagalit ka pa nga.
Isipin mo na lang na ito ang pambawi mo.
Mayroon ship na puno ng sequids mula sa Mars.
- Naaalala mo sila? - Oo.
Kapag dumapo ang tentacles sa Mundo, sila na ang maghahari dito.
Kailangan natin silang pigilan.
Sige,
Tama.
- Kailangan mo ng tulong sa bata? - Ayos na kami, salamat.
Isipin mo ang trabaho mo.
Kailangan mo ng mag-aalaga, hindi lang iyong kung sino.
- Mayroon kaming tauhan diyan. - Desisyon namin iyon.
Hindi sa'yo.
Isipin mo na lang.
Pakiusap?
Pero kakabalik mo pa lang.
Papunta na sila sa Mundo.
At seryoso ito.
At maraming tao ang masasaktan.
- Ano... - Bumalik ka lang. Okey?
Parati.
Huy, Jannie. May gagawin kayo mamaya?
Wala, ayos lang.
Kailangan ko lang makalimot.
Invincible, hindi ko alam na sasama ka sa amin.
Parang may magagawa naman ako.
Kasya pa ba ang isa?
Eve!
Kumusta.
Sabi ni Rex, kailangan niyo ng tulong.
Tama.
Pero maapektuhan kaya kayo nito?
Hindi lang ikaw ang kayang gumawa ng suit.
Dalawang minuto na lang.
Iyon na ang hudyat ko para iwan kayong astronauts
sa loob ng kadiliman.
Kapag nagtagumpay ka, naituro ko na lahat sa'yo.
Kung hindi, katapusan na natin.
Tatlo. Dalawa. Isa.
Paakyat na.
Ano...
Hindi niyo siguro alam,
pero ako na ang nasa taas ng ranking ng Guardian sa Mundo.
Sino nagsabi?
Ako. Ngayon lang.
Parang shotgun lang.
Unang rule, bawal umirap.
Pangalawa, maghanda kayo kasi magchi-chill tayo
hanggang sa makabalik sila.
At walang pangatlong rule.
Kailangan natin magbantay habang wala sila.
Oo na.
Parang mayroong mangyayaring masama
nang sabay-sabay.
Hindi!
Gusto kong makita 'yun, Rae.
Huy, sino iyan?
Pasensiya na, sarge.
Diyos ko, Jerry! Tinakot mo ako.
Alam kong hindi ko break. Pero nagutom ako.
Kumain ka na at lumabas...
Buwisit!
Alis.
- Yes, sir. - Sige po.
Tandaan, pumatay muna bago magtanong.
Mayroon tayong problema.
Bakit naman magiging problema ang oportunidad?
Gusto mong malaman nilang nandito tayo?
Oo.
Mapapabilis lang ang proseso.
Walang kuwenta ang tatay ko,
pero ikaw ang nanalo sa contest na iyon.
Oo. Pero mas malala pa kaysa doon.
Matagal akong nawala sa buhay ni Amber, ng nanay ko, sa'yo.
At kailangan niyo ako.
Babawi naman sa susunod.
Makinig kayo.
Kailangan namin ng impormasyon sa Martian ship.
Iyong armas nito,
at kung ano ang iiwasan namin habang nandito.
Si Shapesmith ang sasagot ng tanong natin.
Hindi pwede dahil sekreto ito ng Martian military.
Pero sasabihin ko.
Isa ito sa warships namin.
Sobrang laki nito. Maaaring milyon-milyong sequids ang nandoon, pero huwag sana.
Maliit sila, pero malakas sila.
Isang ship na puno ng demon jellyfish na sobrang lakas.
Ayos.
Mayroon sigurong Martians doon.
Hindi kaya imaneho ng sequids ang ship.
Hanapin natin ang Martians na ito. Kausapin natin sila.
Oo! Ang mga kaibigan ko.
Hindi sila siguro matutuwang makita ako.
Hindi nga.
Robot, paano tayo makakapasok?
Sandali, papatayin ko lang ang makina.
Gaya ng sabi niya, malaki ang ship ng Martians.
Mukha lang tayong maliit na bato.
Sumabit tayo at bumutas ng papasukan.
- Ayos. - Pero hindi ito gagana.
Bakit?
Malas ang sensors ng warship.
Alam nila ang pagkakaiba ng basura o kung ano pa tayo.
Ngayon mo lang sinabi?
Oo. Sinasabi ko na.
Isa pa, hindi sila magdadalawang-isip na magpasabog ng missiles.
Shapesmith?
Oo! Tingnan mo, missiles 'yan. Ito iyan.
Wala ba tayong mga shield?
Hindi ito Star Trek. Wala kaming armas.
Lumapit kayo sa akin. Ngayon na!
Kalahating pepperoni, kalahating mushroom, isang order ng garlic knots at wings.
Dalawang garlic knots!
Dalawang garlic knots.
Hindi! Mag-order ka lang, Rae.
Gusto lang mangumusta ni Cecil.
Tama, Cecil?
- Diyos ko. - Kailangan natin ng plano.
- Masusuka na ako. - Pumikit ka!
Kumalma kayo. Sampung minuto na oxygen lang ang mayroon tayo.
Hindi ko alam kung aabot ito ng 10 minuto.
Lahat ng nakakalipad, itulak niyo papalapit sa ship!
Kumusta, kapwa ko Martians.
Masaya akong makita kayo.
- Nasa Mundo ako at... - Mundo?
Ikaw. Hinayaan mong mangyari lahat ng ito!
Alam kong siya ang dahilan ng lahat, pero narito kami para tumulong.
Tao kayo. Sasapian nila kayo.
Hindi kami gaya ng iba.
Kaya namin sila talunin...
Kadiri.
Hindi!
Ayos!
Iisa lang ang utak nila.
Ngayon, alam na ng lahat na narito kayo.
Ano ang gagawin, boss?
Kuha mo ako ng soda.
At mag-relax.
- May plano ang hari natin. - Nuclear ang mga pintong ito.
Hindi ito nabubuksan mula sa labas.
Tinakpan namin ang tunnel, kaya walang ibang papasukan.
Ngayon, uupo lang tayo dito at maghintay na sumunod ang gobyerno
sa mga gusto natin.
Kung hindi...
New York.
Los Angeles.
Chicago...
Mamatay na kayo, buwisit.
Malamig na ang pizza.
Kayo.
Sa tingin niyo ba, mapipigilan niyo kami?
Hindi.
Ikaw, naaalala ka namin.
Hindi ka namin masapian.
Hindi na mahalaga, marami pang kagaya mo.
Alisin niyo ito sa kanya! Iyon lang ang paraan.
Masyado itong marami!
Kailangan natin ng bagong plano!
Tinamaan ko ang nervous system nila, pero magigising ulit sila.
Patayin niyo sila habang tulog pa.
Buwisit!
Lumapit kayo.
Akala ko...
Itong mga ito...
Ay dapat...
Pumalya!
Huy, Kate!
Tandaan, unang mamatay, siya ang magbabayad ng pizza.
Rex. Rae.
Tulong!
Sandali!
Kate!
Diyos ko, hindi!
Sige, Eve. Kaya mo ito.
Baliw ka na ba?
Gagamitin ang suit para gumawa ng amplifier na ginamit ko kanina.
Sana sapat na ito para matamaan sila para makalabas tayo dito.
Pero kailangan niyo akong protektahan.
Gaano katagal?
Limang minuto.
Magbabayad ka.
Huy, tanga!
Hindi siya mananatiling maliit.
Ang sarap.
Hindi pwede. Hindi pwede.
Hindi pwede.
Hindi pwede!
Buwisit.
Ang tapang mo.
Pero matapang ka na ba kapag nabuhay ka?
O iyong naghihintay
hanggang sa manghina ang kalaban?
Gawin mo na.
Kaya mo 'yan.
Sige, sandali na lang. Kaya mo 'yan!
Hindi ko na kaya.
Hindi. Hindi, hindi, hindi, Eve!
Wow.
Hindi ako patay.
Sigurado akong patay na ako.
Pakiramdam ko, patay na ako.
Ang galing nito.
Hello?
Palabasin niyo na ako.
Ang galing.
Hala. Pasensiya na.
Nasira ko, ako ang nakasira.
Siguro...
Siguro, mahal ito.
Diyos ko.
Ang galing.
Masaya akong makitang ayos ka na, Allen of Unopa.
Oo.
Malaki at malusog pa.
Oo.
Kailangan ko humingi ng tawad.
Noong dinala ka namin dito matapos umatake ng Viltrumite,
pinatay ko ang life-support mo
at iniwan ka rito.
Ano? Bakit mo ito ginawa?
Alam kong mamamatay ka o mas lalakas ka.
Patawarin mo ako.
Pero gumana ito.
Kaya mo na sigurong harapin ang Viltrumite.
Hindi ko alam.
Sa sobrang lakas nila, lumabas ang mata ko.
Nakita iyon mismo ng mata ko.
Sobrang malala na.
Huwag mong maliitin ang sarili mo, Allen.
Masaya akong ganyan ang iniisip mo
pero hindi ko pa sila kayang harapin.
Kapag nakakita ulit ako ng Viltrumite...
Buwisit! Isa kang Viltrumite?
Hindi. Mas malala pa ako.
Ako lang ang Viltrumite na sumuway sa Imperyo.
Hanggang sa binanggit mo sa akin si Invincible.
Allen,
kailangan mong bumalik sa Mundo
at dalhin mo si Invincible dito.
Siya lang ang susi sa pag-ikot ng giyerang ito.
Ang pagsasalin ng subtitle ay ginawa ni EMN
Mapanlikhang Superbisor Direk Brian Ligsay