WAT VOORAFGING
Als iemand deze organisatie weer op orde krijgt,
is dat King Lizard.
Als die sequids winnen, vallen ze Aarde aan.
Vergeef me, Allen.
Hallo, zoon. Dat is lang geleden.
Dit is je broertje.
NOLAN GRAYSON LIEFHEBBENDE ECHTGENOOT EN VADER
Ik heb je nooit gekend.
Je hebt hem niet nodig.
Ik heb hulp nodig.
Viltrum weet dat ik mijn post verlaten heb.
- Zijn dat... - Vilrumitische soldaten.
Waarom geef ik om hen?
Vecht als een Viltrumiet.
Ik moord niet.
Je vader wordt geëxecuteerd.
Jij neemt zijn missie over tot wij de planeet overnemen.
De andere zoon van de keizer.
Is hij dood?
Zijn borst beweegt.
Wat is die rode vloeistof?
Dat moet zijn bloed zijn.
Er zit 'n gat in z'n lijf.
De stad...
Andressa.
We kunnen je erheen brengen.
Mark.
Nolan...
Waar is Nolan?
De Viltrumieten hebben hem.
Het spijt me.
Deze stad, deze mensen, dat is onze schuld.
Mark, je hebt mijn leven gered.
En van je broer.
Zonder mijn vader
was dit nooit gebeurd.
Zonder je vader had ik geen zoon.
En zonder jou
waren we gestorven.
Thraxaanse levens zijn kort.
Onze cultuur wijst geen schuld toe.
We blikken vooruit.
We zullen alles herbouwen. Reken daarop.
Mark Grayson.
Hé. Nuolzot.
Ik heb goed nieuws.
We hebben een schip gebouwd om je thuis te brengen.
Je kunt terug naar je planeet en je centrum voor kennis en drank.
Bedankt. Maar ik kan nog niet weg.
Er is nog zoveel te doen.
De stad zal gauw klaar zijn.
Je volk heeft jouw kracht nodig.
Er zijn genoeg helden op aarde.
Die redden zich wel.
Aanschouw, de macht van Omnipotus.
Huiver voor mijn
ongebreidelde macht.
Nee.
Jij kent je planeet vast het best.
Keizerin.
Heb je Mark het nieuws verteld?
Ik dacht dat hij blijer zou zijn.
Mensen zijn heel verwarrend.
Ik ben blij.
Ik wil mijn moeder en vriendin zien.
- Maar er is meer te doen hier. En... - Je hebt genoeg gedaan.
Je moet weer naar huis.
Maar ik wil je nog wat vragen.
Neem je broer mee.
Naar Aarde.
Wat?
Hoe bedoel je? Jij bent zijn moeder.
Kijk naar me.
Kijk hoe oud ik ben geworden sinds je komst.
Je broer groeit sneller dan jij,
maar veel langzamer dan mijn volk.
Ik ben dood voor hij kan spreken.
Toen Nolan hier was, kon zijn vader hem opvoeden.
Maar nu
zal iedereen die hij kent, sterven.
Generaties vergaan voor hij volwassen is.
Wat voor moeder laat hem zo'n leven leiden?
Mijn vader was daar ook bang voor.
Nolan heeft me veranderd.
Ik zie het leven op een langere termijn dan de Thraxanen.
Maar voor mij zijn jullie eeuwen maar een concept.
Voor je broer en jou is dat jullie leven.
Ik hoop dat mijn vader in orde is.
Dat hoop ik ook.
Maar als hij leeft, zal hij jou zoeken, niet mij.
- Dat bedoel ik... - Mijn tijd met Nolan was bijzonder.
Maar hij zal weten
dat mijn leven ten einde is.
Herinner me, mijn kind.
Ooit begrijp je hopelijk waarom ik je moest laten gaan.
Alsjeblieft.
Jij zult alles zijn wat hij heeft.
Hij heeft iemand nodig...
Dank je, Paul. Tot morgen.
Debbie.
Wacht.
Ik ben dit vergeten.
Dat is van iedereen op kantoor.
Voor de verkoop?
Zoiets.
Nou...
We weten allemaal...
hoe zwaar het is geweest.
Maar fijn dat je terug bent.
Dank je.
Dank je, Paul.
Hé, mama.
Mark.
Jezus, Mark. Je bent twee maanden weg geweest.
Zelfs Cecil ging over de rooie. Hij...
Wie is dat?
Ik heb er geen woorden voor.
Vanmorgen wist ik niet eens of Nolan nog leefde.
Ik wist niet of ik wel wilde dat hij leefde.
Nu ligt weer een planeet in puin
en zit zijn nieuwe kind in mijn keuken.
Ze hebben 'm.
Papa had geen keuze.
Kom op, zeg.
Hij had er ook niet heen kunnen gaan.
Geen nieuwe partner hoeven zoeken en geen baby hoeven krijgen.
Hij blijft levens verpesten.
Anderen moeten het opruimen.
Steeds weer opnieuw.
Ik weet het.
Wat doen we met hem?
Peuters hebben voortdurend zorg nodig.
Hij heeft niet eens een naam.
Hij groeit snel.
Hij blijft niet lang peuter.
Misschien kan ik een jaar vrijnemen.
Wat? Nee. Zeker niet.
Ik was twee maanden weg.
Mijn cijfers zullen niet geweldig zijn.
En ik heb onderweg veel luiers verschoond.
En Cecil?
Het kan niet.
Er moeten andere opties zijn.
Zoals?
Hij is paars.
Ik geef hem niet aan een vreemde en ik wil studeren.
Maar...
Anderen moeten inderdaad papa's problemen oplossen.
Maar hij is mijn broer en ik kan hem niet alleen laten.
Dat heb je van mijn kant.
Ga niet van school.
Ik ga minder werken en pas enkele dagen op hem.
We verzinnen wel wat.
Maar jij verschoont die luier voor je gaat.
Laat iemand ernaar kijken.
Ook al zal het nep zijn.
Rapporteer over een uur.
Hebt u even?
We hebben het druk, Donald, als je dat niet zag.
U moet tijd maken voor dit.
Iedereen eruit.
Jullie horen me.
Ik heb de ruimte nodig.
Nu.
Goed. Je hebt mijn aandacht.
Toen Omni-Man slecht werd,
bliezen we ons surveillancehuis op om hem te stoppen.
Nadat iedereen in veiligheid was.
Je bent nauwelijks ontsnapt.
Waarom herinner ik me dat niet?
Je was in shock. Je was zwaar verbrand.
Verbrand?
Noem je dit zo?
Met alle respect, wat hebt u met me gedaan?
Ik heb toegang tot deze informatie?
Jawel. Het meeste ervan.
Lichten.
Wat is dat?
Wat we met jou gedaan hebben.
Hypermodern.
Heel erg duur.
Veel beter dan je oude, als je het mij vraagt.
Hoe?
Je hebt geluk gehad.
Omni-Mans lichaam heeft je beschermd.
Je hersens waren nog intact.
De rest niet zozeer.
De rest?
Wat ben ik nu?
Je bent jezelf.
Maar beter. Sterker.
In leven.
Ik herinner me er niks van.
Wisten al die mensen dat, maar ik niet?
PTSS is klote. Je kon het beter niet weten.
Beter voor u.
Dat recht had u niet.
Wat wil je?
Wil je dood zijn?
Je kent deze wereld en deze baan.
Geen tijd voor existentiële angst.
Angst?
Noemt u dat zo?
Ik wist dat u ongevoelig was, maar niet dat u...
Heren?
Wat?
TOTAAL BEWUSTZIJN - EEN FILOSOFISCH LEVEN DOOR DR. CARL SPACKLER
Dat is genoeg filosofie voor één avond.
Sinds wanneer sluit jij je raam?
Mark. Krijg nou wat.
Ik sluit mijn raam sinds dat grote insect verkleed als hond.
- Heb je ze van de meteoren gered? - Meteoren?
O, ja.
Ja en nee.
Het is vreemd gelopen.
Voor mij.
Dat dacht ik wel.
Je was lang weg.
Eeuwig in studententijd.
Je moet trouwens naar de decaan.
Iets over academische proeftijd?
Jij zou me helpen.
Dat heb ik gedaan. Een tijdje.
Twee maanden.
Zoveel excuses heeft niemand.
Wat is er gebeurd?
Veel.
Ik heb mijn vader gezien.
Je vader?
Dat vertel ik je nog.
Maar ik moest eerst naar Amber.
Ja, dump me maar voor je vriendin.
Dan kun je mijn posters weer ophangen.
Allemaal.
En? Wanneer wilde je zeggen dat je terug was?
Dat wist je toch wel.
Je mocht niet gaan.
Je was twee maanden weg en meld je niet?
Ik moest eerst naar mijn moeder en vriendin.
We hadden een afspraak.
Je zou orders opvolgen in het veld.
Jij kiest niet uit welke.
Ik heb miljoenen levens gered.
En hier ging het blijkbaar goed.
Ja.
Alles ging geweldig.
De Guardians zijn bijna gestorven
toen jij met ruimte-insecten speelde.
Wat ik gedaan heb, ontdekt heb, was belangrijk.
Maar dat weet je toch al?
We houden Debbie in de gaten.
Vooral passief. Bij speciale woorden luisteren we beter.
Ongelooflijk.
Ben je boos dat ik me niet gemeld heb?
Dat hoeft niet.
Je hebt camera's in mama's huis.
Geen camera's.
Zoiets doen we niet.
Omdat je toch al alles weet,
ga ik naar mijn vriendin, zoals gepland.
Geen probleem.
Ik laat Nolans kind ophalen.
Dat mag je niet.
Ga je hem dan bij je moeder laten?
Hij is een alien.
Wij kunnen beter voor hem zorgen.
Hij is mijn broer, geen experiment.
Blaas het af.
Ze zijn al onderweg.
Blaas het af.
Nu.
Ik kom morgen langs.
Goed.
Je moeder zal graag op het kind van haar ex passen.
Ik kom.
Mark.
Je bent terug.
Ik heb je zo gemist.
Ik wilde niet zo lang wegblijven.
Ik was op een gestoorde planeet...
...tarium in Philadelphia, tijdens mijn bezoek aan mijn tante.
Dit is mijn vriend Mark.
Hij had familieproblemen.
Dit zijn Bridget, Jannie en Corey.
Leuk je eindelijk te ontmoeten.
Dus hij is echt.
Ik dacht dat Amber enge gasten wilde afweren.
Ja. Ik ben heel echt.
Alleen niet in de buurt de afgelopen maanden.
We laten jullie bijpraten.
We krijgen je aantekeningen nog wel.
Leuk je te leren kennen.
Wat is er gebeurd?
Is het kind nu bij je moeder?
Voorlopig.
Ik weet niet wat ik doe.
En ik dacht dat het bij mij gestoord was.
Het spijt me.
Ik praat de hele tijd over mezelf.
Nee, je hebt veel meegemaakt.
Nee, echt. Ik wil weten wat ik gemist heb.
Studeren is geen makkie.
Ik ben gezakt voor een belangrijk tentamen sociologie.
Echt? Jij?
Mijn opa ging dood.
Dat kwam hard aan.
TER HERDENKING AAN
Ik heb het verwerkt.
De begrafenis. Terugkomen.
Ze hebben naar jou gevraagd.
Erover liegen, was niet geweldig.
Ik wist niet dat het zo ingewikkeld was.
Het geeft niet.
Ik wist waar ik aan begon.
Niet alleen het superheld zijn.
Alles.
Toen mijn vader wegging,
dacht ik dat de ellende over was...
Hij verandert niet wat ik voor je voel, hoeveel planeten hij ook vernielt.
Dat is het belangrijkste.
Gelukkig ben je terug.
Help.
Help me.
Alsjeblieft.
Meneer?
Gaat het?
Wat is er?
Er is iets op de langeafstandsscans dat u moet zien.
Dit is stom.
Ik kan in het donker zien.
Als je nog ogen hebt.
Tijd.
Monster Girl, Kate, ga douchen.
Bulletproof, Shapesmith, beginnen.
Immortal, als je even hebt.
Monster Girls transformaties
laten haar jonger worden.
Ik weet hoe de krachten van het team werken.
Dan weet je dat deze training gevaarlijk voor haar is.
- Ik heb een simulatie ontwikkeld en... - Ik kan jullie horen.
Ik heb gemerkt dat Immortal je transformaties niet bijhoudt.
Dat is zijn taak niet.
En ook niet de jouwe.
Logisch gezien, als we je verloren tijd...
Als je zo beschermend wordt,
komt er geen date meer.
O, nee.
Is het basisschoolbal afgelast?
Zeg niet dat... Verdomme.
Je weet toch dat mensen ons willen vermoorden?
Bel gewoon.
We hebben een probleem.
Het vliegt van Mars naar de aarde.
We krijgen geen contact.
Misschien is het onbemand.
Maar het zit vol met biomaterie.
Komt het schip van Mars?
Ik vraag me af of er iemand hier is met kennis van Mars.
Vrienden.
Ik moet een geheim openbaren.
Ik ben geen mens van Aarde, zoals ik gezegd heb.
Hou je vast.
De waarheid is schokkender...
Je komt van Mars.
Dacht je dat we dat niet wisten?
Wisten jullie dat allemaal? Verdomme.
Wat we niet weten, is hoe je op Aarde gekomen bent en waarom.
Nou...
Ik ben als Marsman geboren.
Ver weg op de planeet Mars.
We hadden sequids als dienaars,
omdat ze niet door onze huid komen,
wat ze juist graag doen.
Zelfs als Mars-jongeling haatte ik het om onder de grond te wonen.
Ik wilde de sterren zien.
Deze kant op. Rennen.
Dus toen ik de kans voorbij kwam,
greep ik die.
Ik liftte naar Aarde met jullie ruimtemensen.
Toen ik hier kwam, kreeg ik inspiratie door al het goeds wat jullie doen...
Wat is er met de echte astronaut gebeurd?
Nou?
Mijn volk was vlak achter me.
Ik dacht dat zij hem zouden vinden.
Vinden en vermoorden.
Maar dat hebben ze zeker niet?
Iets anders wel.
Nee, ik weet het niet.
Goed dan.
Gegeven de situatie en dat grote schip dat onderweg is,
mag je aannemen...
Je kunt aannemen dat hij misschien,
heel misschien, hij mogelijk veranderd is in
een bezeten gastheer voor de angstaanjagende sequidzwerm.
Het spijt me zo.
We weten dus niet hoeveel van die dingen er komen.
Ze hebben Rus' lichaam ingenomen
en ze kunnen dat bij miljoenen doen.
Dat is allemaal jouw schuld.
Ja, je begrijpt het eindelijk.
- Dat is slecht. - Momentje.
Gaan we hem geloven?
Hij heeft de hele tijd gelogen.
Vroeger heb ik gelogen.
Nu vertel ik de waarheid.
Dat is heel anders.
Je hebt een Amerikaanse astronaut
achtergelaten om te sterven.
- Wat? - Het spijt me.
- Waarom pikken we dit? - Hou jullie mond.
Dit zal gevolgen hebben.
We moeten dat schip tegenhouden.
Shapesmith is onze enige informatiebron.
We hebben hem nodig.
Voorlopig.
Het team wordt ik, Bulletproof,
Black Samson, Monster Girl en Shapesmith.
Rex, Shrinking Ray, Kate en Rudy, hou de boel hier veilig.
Het is een ruimteschip.
Je hebt mijn expertise nodig.
Mijn pak beschermt me.
Rudy, je mag ook mee.
Je begrijpt het niet.
Er zijn wellicht honderden miljoenen sequids aan boord.
Dit is niet genoeg.
Dit is ongewoon, maar ik heb een idee.
Shit.
Na vijf jaar
hebben je ouders je raamslot nog niet gemaakt.
Willen ze soms dat je ontvoerd wordt?
Ik ben niet in de stemming.
En ik kom je niet uitlachen.
Echt niet.
Of je verleiden.
Of wat je ook van me denkt.
Maar toen ik hoorde dat je terug was,
wist ik dat er iets mis was.
Ik hoef je medelijden niet.
Doe ik aan medelijden dan?
Heb je het van Chicago gezien?
Het ingestorte park?
Daar heb ik over gehoord.
Ik heb het verpest.
Mensen kwamen in gevaar.
Ik reageerde het af op Kilcannon. Dat kostte slachtoffers.
Ik probeer te helpen, maar veroorzaak alleen problemen.
Mijn ouders hadden gelijk. Wie ben ik wel?
Iedereen maakt fouten.
Fouten maken is menselijk.
Dat zei Shakespeare.
De Immortal, Black Samson,
de klote-Robot, Rudy of hoe hij zichzelf nu noemt,
hebben het al verpest.
Krachten hebben is niet makkelijk, maar we doen ons best.
Zelfs eikels zoals ik.
Weeg je goede en slechte punten.
Je hebt ongelooflijk veel goed gedaan.
Dit liet je me na week één zien.
Je was er kapot van dat je ze kwijt was.
MIJN GEZIN
Nu denk ik nauwelijks aan ze.
Omdat je het verwerkt hebt.
En toen heb je verwerkt dat deze tiener zijn problemen aan jou vertelde
en zich anderhalf jaar bij jou verborg.
Toen al die gevechten met Teen Team.
Daarbij heb je zoveel mensen gered.
Iedere keer heb je deze verschrikkelijke, klotewereld
iets beter gemaakt.
Ik heb bij dat stel gekeken dat je uit de rivier gehaald hebt.
Ze zullen volledig herstellen.
Door jou.
Dus droog je tranen, zeg je ouders dat ze kunnen barsten
en ga weer op pad. Oké?
Oké.
Dank je, Rex.
En wat wil jij?
Je beledigt me.
Maar ik heb wel een kleine gunst nodig wat een ruimteschip betreft.
Oké.
Mond open, het is heerlijk.
Het is...
Wat moeten we met jou doen?
Je moet minstens één menselijk eten lekker vinden.
We hebben een voordeur, weet je?
Hallo daar, sloddervosje.
Eet hij wat?
Tot nu toe haat hij alles.
Dus hij is net een menselijk kind.
Sorry.
Weet je waar papa's spullen zijn?
Het meeste is weg.
- Naar de kringloop. - Je had het aan mij kunnen vragen.
Jij was twee maanden weg.
Ik kon niet blijven wachten tot je terug was.
Het spijt me. Wat zoek je?
Nou...
Toen ze papa meenamen, zei hij dat ik zijn boeken moest lezen.
Wat als er iets in verborgen is?
Tussen de pagina's gestopt?
Dit is geen goed moment.
Sorry, het is dringend.
Je moet weer de ruimte in.
Ik kom net terug uit de ruimte.
En daar was jij boos over.
Zie dit als een goedmakertje.
Er komt een schip met van die sequids van Mars.
- Herinner je je die? - Ja.
Als ze Aarde bereiken, trekken zij aan alle touwtjes.
We moeten ze stoppen.
Goed.
Natuurlijk.
- Heb je hulp nodig? - Het gaat wel, dank je.
En als je gaat werken?
Je hebt een professional nodig, geen gewone babysitter.
- Wij hebben mensen. - Dat beslissen wij.
Niet jij.
Overweeg het.
Alsjeblieft?
Je komt net terug uit de ruimte.
Ze zijn op weg naar Aarde.
En het is ernstig.
Veel mensen kunnen gewond raken.
- Dus moet ik... - Kom gewoon veilig terug.
Altijd.
Hebben jullie plannen voor vanavond?
Nee, alles is in orde.
Ik wil mijn gedachten verzetten.
Invincible, ik wist niet dat jij ook kwam.
Dit klonk niet echt vrijwillig.
Is er nog ruimte?
Eve.
Hoi.
Rex zei dat jullie hulp nodig hebben.
Dat kunnen we inderdaad.
Maar ben jij niet kwetsbaar?
Jij bent niet de enige die een harnas kan maken.
Twee minuten tot lancering.
Dan laat ik de dappere astronauten
de eindeloze, donkere ruimte ingaan.
Als het jullie lukt, heb ik dat jullie geleerd.
Zo niet, zijn we allemaal genaaid.
Drie. Twee. Eén.
We hebben ontsteking.
Misschien weten of geloven jullie het niet,
maar ik ben nu de hoogste Guardian op Aarde.
Wie zegt dat?
Ik. Zonet.
Alsof je de bijrijdersplek claimt.
Eerste regel: niet rollen met die ogen.
Tweede regel: bereid je voor, want we gaan lol maken
tot die losers terugkomen.
En er is geen derde regel.
Wij moeten andere bedreigingen in de gaten houden.
Tuurlijk.
Alsof er twee enorme, wereldbedreigende noodtoestanden
tegelijkertijd zijn.
'O, nee.'
Dat wil ik weleens zien.
Wie is daar?
Sorry, sergeant.
Verdomme, Jerry. Ik schrik me dood.
Ik weet dat ik geen pauze heb, maar ik heb niet geluncht.
Pak je snack en ga...
Jezus.
Vooruit.
Denk eraan: eerst doden en dan pas vragen stellen.
We hebben een probleem.
Een probleem is gewoon een verborgen kans.
Moeten ze weten dat we er zijn?
Natuurlijk.
Dit versnelt de boel gewoon wat.
Mijn vader is een eikel,
maar jouw vader slaat echt alles.
Maar het was nog erger.
Ik was zo lang weg dat ik er niet was voor Amber, mama of jou.
Jullie hadden me nodig.
Je krijgt snel een kans om het goed te maken.
Luister.
We hebben meer informatie nodig over het schip.
Het wapensysteem
en wat voor weerstand we kunnen verwachten.
Shapesmith zal al onze vragen beantwoorden.
Liever niet, want dat zijn Martiaanse, militaire geheimen.
Maar ik doe het wel.
Dat is een slagschip.
Het is heel groot. Mogelijk miljoenen sequids, maar hopelijk niet.
Ze zijn klein, maar sterk voor hun formaat.
Een schip vol demonenkwallen met superkracht.
Leuk.
Er zijn ook Marsmannen.
Sequids kunnen geen schip besturen.
We moeten contact leggen met die Marsmannen.
Ja. Mijn oude maatjes.
Ze zullen niet heel blij zijn om me te zien.
Dat zal vast niet.
Robot, hoe komen we aan boord?
Ik zet zo de stroom uit.
Het Martiaanse schip is groot,
dus wij lijken op ruimteafval.
We klemmen ons vast en maken een gat in de romp.
- Mooi. - Heel mooi. Maar het werkt niet.
Waarom niet?
Hun sensoren zijn heel krachtig.
Ze zien het verschil tussen ruimteafval en wat wij zijn.
Zeg je dat nu?
Ja. Dat zeg ik nu.
En ze schieten gerust raketten af als ze ons zien naderen.
Shapesmith.
Ja. Kijk, dat zijn de raketten die ik bedoel.
Hebben we geen schilden of zo?
Nee, dit is Star Trek niet.
Kom allemaal dicht bij mij. Nu.
Half pepperoni, half champignons, knoflookbrood en vleugeltjes.
Twee knoflookbrood.
Nee. Blijf bestellen.
Cecil zegt gewoon gedag.
Toch, Cecil?
We hebben een plan nodig.
- Ik moet overgeven. - Doe je ogen dan dicht.
Rustig aan. We hebben genoeg zuurstof voor tien minuten.
Ik weet niet zeker of ik dit volhoud.
Vlieg richting het schip als je kunt.
Hallo, mede-Marsmannen.
Leuk jullie weer te zien.
- Ik was net op Aarde en... - Aarde.
Door jou is dit allemaal gebeurd.
Ik weet dat hij schuld heeft, maar we komen helpen.
Jullie zijn mensen. Jullie maken ze tot slaaf.
Wij zijn geen normale mensen.
We kunnen ze weerstaan.
Walgelijk.
Ik heb hem.
Ze delen hun geest.
Nu weten ze dat jullie hier zijn.
Heb je nog aanwijzingen, baas?
Haal een frisje.
En ontspan je.
- De koning heeft een plan. - Dit zijn gepantserde deuren.
Ondoordringbaar van buiten.
De tunnel is afgesloten, dus er is geen ingang.
We wachten hier tot de overheid
onze eisen inwilligt.
Anders...
New York,
Los Angeles,
Chicago...
Sterf snel, klootzakken.
Mijn pizza wordt koud.
Mensen.
Denken jullie ons te kunnen stoppen?
Dat gaat niet.
We herinneren ons jou.
Je huid is ondoordringbaar.
Geeft niet. Er zijn andere geschikte mensen.
Haal ze van hem af. Dat is de enige manier.
Het zijn er te veel.
We hebben een plan B nodig.
Ik heb hun zenuwstelsel ontregeld, maar ze zullen snel ontwaken.
Dood er zoveel mogelijk nu ze niet bewegen.
Shit.
Kom bij me.
Ik dacht...
Dat die gasten...
Waardeloos...
Waren.
Wie als eerste sterft, betaalt de pizza.
Rex. Rae.
Help.
Hou vol.
Kate.
O, god, nee.
Kom op. Je kunt dit.
Ben je gestoord?
Ik kan met mijn pak een versterker bouwen voor de puls.
Hopelijk verlamt dat ze lang genoeg om Rus weg te krijgen.
Maar bescherm me tot ik klaar ben.
Hoelang?
Vijf minuten.
Daar zul je voor boeten.
Hé, idioot.
Ze blijft niet klein.
Jammie.
Dit gebeurt niet echt.
Wat dapper.
Maar overleeft de dappere man?
Of hij die wacht
tot zijn tegenstander te gewond is om te vechten?
Doe het dan, lul.
Je kunt het.
Hou vol. Je kunt het.
Ik hou het niet.
Ik ben niet dood.
Ik dacht dat ik dood was.
Het voelde als dood. Dit is...
Dit is een leuke verrassing.
Hallo?
Laat iemand me hieruit halen.
Lekker dan.
Nee. Het spijt me.
O, nee. Ik heb het stuk gemaakt.
Dit ding is vast...
Dit is vast heel duur.
O, nee.
Moet je dat zien.
Gelukkig ben je nog heel, Allen van Unopa.
Ja.
Een heel stuk spierbundel.
Ja.
Ik ben je excuses schuldig.
Toen we je hierheen brachten na de aanval
heb ik de beademing uitgezet
en je het zelf laten uitvechten.
Waarom zou je dat doen?
Ik wist dat je zou sterven of sterker worden dan je was.
Sorry dat ik met je leven gegokt heb.
Maar het heeft geloond.
Misschien kun je nu standhouden tegen een Viltrumiet.
Dat betwijfel ik.
Ze hebben mijn oog eruit geslagen.
Dat heb ik gezien met mijn eigen oog.
Het was heel vreemd.
Je onderschat jezelf.
Ik waardeer je vertrouwen,
maar ik wil het niet weer doen.
Als ik een Viltrumiet zie, zal ik...
Ben jij een Viltrumiet?
Nee. Ik ben veel erger.
Ik ben de enige Viltrumiet die tegen het rijk in opstand is gekomen.
Tot jij me over Invincible verteld hebt.
Allen,
je moet terug naar Aarde
en Invincible halen.
Hij is de sleutel om het tij van deze oorlog te keren.
Ondertiteld door: Robert de Ridder
Creatief Supervisor Florus van Rooijen