ANG NAKARAAN
Dalhin mo si Invincible dito.
Siya ang susi sa pagkapanalo rito.
Hindi ko pa napoproseso ang nangyari kay Rick.
Hindi ko alam na buhay si Nolan.
Nanira na pala siya ng ibang planeta at nandito ngayon ang anak niya sa labas.
Sinapian nila ang totoong Rus Livingston
at kaya nilang sapian tayong lahat.
Maraming mabibiktima.
Umuwi ka nang ligtas.
Basahin mo ang mga libro ko, Mark.
Mamatay kayong lahat!
Ang dami nila!
Lumapit kayo!
'Wag, Eve!
Lintik.
Ang tapang mo.
Pero ang matapang ba ang nakakaligtas?
O iyong naghihintay
na masaktan muna ang kalaban niya?
Iputok mo na!
Guardians, protektahan n'yo sila!
Gising, Eve, gising!
Rudy!
Patapos na.
Papalpak ang anumang pinaplano n'yo.
May pakinabang sana kayong mga alipin.
Imbes, kamatayan ang ibibigay namin sa inyo.
Ang dami nila!
Hindi pwedeng sumuko!
Naku.
Tingnan n'yo!
Hindi ako kasinlakas ni Eve,
pero kaya ko silang pigilan nang ilang minuto.
Sapat na oras na 'yun.
Nakakakiliti.
Ano'ng... Nakakakiliti.
Shapesmith?
Bilisan mo!
Rudy?
Tapos na.
-Sabihin mo, kailangan nilang... -Akin na!
Ilapit mo kay Rus at pindutin mo.
Tulong! Bilis!
-Sino'ng pwede? -Akin na!
Ako na.
Ano'ng karapatan mo?
Tumigil ka!
Mas malakas at mabilis ako sa'yo, alam mo 'yun.
'Wag kang papalya.
Tulungan mo ako.
-Huwag! Huwag! -Sandali!
Malapit na!
Hindi, hindi!
-Naku, naku! -Shapesmith!
Hindi ko na sila mapigilan!
Huli ka!
Ayos! Nagawa natin!
Talaga?
Sabi namin sa inyo, masyado kaming makapangyarihan.
Nagigising na sila.
Siguro, may lakas pa 'to?
Malabo 'yun.
Invincible!
Ngayon na!
Ayos ka lang?
Oo.
Masaya lang bumalik sa normal.
Ang saya! Mahusay. Kailangan na nating umalis.
Nasaan ako?
Saka na namin ipapaliwanag.
Patay na ang Guardians.
Nakakalat ang katawan nila
sa munting missile base mo.
Hindi mo na malilinis ang lapag.
Kung susundin mo ang nais ko, hindi ko agad wawasakin ang kalahati ng bansa!
Lintik!
Aba.
Ang tapang mo naman.
Mukhang hindi ka nasaktan
sa pagkawala ng utak mo.
-Nakakalungkot naman. -Manahimik ka.
-Masyado kang tanga para maisip... -Manahimik ka.
-...pero dapat patay ka na! -Manahimik ka.
Manahimik ka!
Pakiusap.
Pakiusap!
Hindi ako makapaniwalang binaril mo ako
-sa ulo! -Sir!
Ayos ka lang ba?
Bakit mo...
Bakit mo naman tatanungin 'yun?
Ayos lang ako.
Walang problema.
Ayos na ayos.
Kilala mo naman ako.
Maituturing akong...
Kailangan natin siyang dalhin sa OR. Pahingi ng stretcher!
Diyos ko!
Hindi na ulit ako kakain ng sushi.
Nandoon ang hangar!
Tigil!
Niligtas n'yo kami mula sa Sequids, at nagpapasalamat kami para doon.
Walang anuman.
Kailangan na naming umalis.
Pero hindi namin kayo mapapaalis kasama ang Great Betrayer.
Ako?
Kagagawan mo lahat ng ito.
Kailangan mong maparusahan.
Anong klaseng parusa?
Kamatayan.
Naiintindihan ko.
Bilisan mo pa!
Ito na ang pinakamabilis!
-Anong button ang babaril? -Hindi ko alam!
Isang beses pa lang akong nakapasok dito.
Noong bata pa ako. Para sa eskuwela.
Nasaan ang air lock?
Patawad!
Ang galing!
Salamat.
Alam mo naman...
Natuto ako mula sa pinakamagaling. 'Di ba?
Kaya...
Mahusay.
Salamat. Ikaw rin.
Ayos ka lang? Mukhang... nabulabog ka.
Hindi ko gusto ang pakiramdam na makontrol ng Sequid.
Nakaka-stress ding lumabas sa armor ko.
Halata nga. Nakakagulat ang buong pangyayari.
Mabuti na lang, na-control ko ang fear response ko.
Nabago ko ang sarili ko.
Naayos ko ang problema.
Kaya ko rin 'yong gawin...
'Wag.
-Pero tama lang na... -'Wag sabi eh.
Patawad, hindi ko naman...
Sige.
Subukan ulit natin nang hindi mo ako iniihian.
Salamat sa balita, Cecil. Natutuwa akong ligtas sina Mark.
Pero magpakatotoo na tayo.
Hindi iyon ang pakay mo rito.
May department ang GDA para sa mga batang superhero.
Oo, dahil mabuting magpalaki ng bata sa isang sekretong government lab.
Dinidisenyuhan namin iyon.
Walang nag-iisip na aalagaan mo ang
anak ni Nolan matapos ang lahat.
Hayaan mo kaming tumulong.
Mama.
Malayo ang mama mo dito. At ang papa mo...
Ang totoo, Cecil, hindi ito tungkol kay Nolan o sa akin.
Tungkol ito kay Mark.
Kapatid ni Mark ang batang ito.
Nag-iisa niyang kapatid.
-Kaya pamilya ko rin siya. -Debbie.
At ipapaalala ko lang sa'yo na ako ang nagpalaki kay Mark, ang tagapagligtas
ng mundo. Ulit.
Kayang-kaya ko 'to.
Hindi ba?
Sige. Panalo ka na.
Pero nandito kami kapag kailangan mo.
At umaasa 'kong malaman ang lahat.
Matutulog na siya.
Maligayang pagbabalik, Captain Livingston.
Pwede na ba akong umuwi?
Gusto ko lang makauwi.
Hindi natutulog ang Sequids.
Hindi nila ako pinapatulog.
Kailangan ko ng isang box ng Q-tips
para matanggal ang lahat ng Sequid slime sa tainga ko.
Masuwerte kang sa tainga ka lang napasukan.
Mahusay, Oliver.
-Oliver? -Mark!
Brah-brah!
Tulad ni Lolo?
Kailangan niya ng pangalan, para hindi lang siya tawaging Alien Baby ni Nolan.
Bagay.
Gusto ko 'yun.
Si Kate Cha... ay isang marangal na tagapagtanggol.
Kahit pa galing sa isang sumpa ang kapangyarihan niya,
ginamit niya iyon...
upang makatulong sa iba.
Iyon ang kapangyarihan ni Kate.
Ang kaniyang paniniwala...
sa kabutihan ng mundong ito.
Kahit pa ilang beses siyang pinatay niyon,
hindi tumigil sa paniniwala si Kate.
At gusto ko 'yong tularan.
Isang mabuting kaluluwa si Kate Cha.
Ang ganda...
Ang ganda ng lamay.
Mabuti at hindi umulan.
Ayaw ni Kate sa ulan.
Bakit ganito ang nararamdaman ko, Markus?
Dahil minahal mo siya.
Marami na akong minahal bago si Kate.
Namatay din silang lahat.
Pero iba ito...
Ibang-iba.
Akala ko, marami pa kaming oras.
-Kumusta ang mama mo? -Kumusta?
Sorry, ikaw muna.
Hindi, ikaw na. Pakiusap.
Ayos lang ba ang mga klase?
Nasa punto na 'kong tamad na tamad
na akong pumasok sa mga klase.
Magaan sa pakiramdam.
Kumusta ang bago mong kapatid? Naninibago ba siya?
Kaya pa ba ng mama mo?
Ayos naman si Oliver
at nagkakasundo naman sila, kaya nakakatuwa.
Siya ang ngumunguya sa pagkain niya.
Talaga?
Oo.
Wala kasi ang mga Thraxan ng enzymes na tumutunaw sa pagkain.
Sana gumana na ang kalahati niyang Viltrumite.
Pwede ko bang sabihing parang unang date ito?
Oo, palpak na date.
Na-miss kita.
Na-miss din kita.
Akala ko, iba na sa kolehiyo.
Hindi ba?
Mag-aaral tayo hanggang gabi,
magpa-party nang patago, lalabas kasama ang girlfriend ko.
Imbes na ganitong mas kaunti pa ang oras natin.
Tuwing hinahanap ka ng mga kaibigan ko,
sinasabi kong nag-aaral ka para sa exam,
o kaya umuwi ka sa inyo.
Ayaw kong nagsisinungaling.
At wala akong makausap tungkol doon.
Nandiyan si William, pero mas malapit siya sa'yo kaysa sa akin.
Oo, alam ko.
Unang taon natin ng kolehiyo, unang taon na mapag-isa,
at parang nasasayang natin 'yun.
Oo, minsan, hinihiling kong normal ako.
Para makasama lang kita.
Wala na akong ibang iisipin.
Pero may kapangyarihan ka.
Kaya may obligasyon kang tulungan ang mundo.
At kung hindi mo 'yun nararamdaman, eh hindi hindi kita sana nagustuhan.
Ano'ng gagawin natin ngayon?
Mark! Nakabalik ka na!
-Rick! Kumusta ka? -Hoy, Mark.
Ayos naman... Siguro?
Mabuti na siya, sabi ng doktor.
Pwede na siyang bumalik sa Upstate, 'di ba, Donald?
Nandito ako para ayusin ang pagbabago.
Kung may maitutulong ako, tawagan n'yo lang ako.
Ang bait mo talaga, salamat.
Tara na, Rick. Pinilit ko
ang dorm na ibigay sa'yo ang katabing kuwarto.
Nalagyan ko na ng dekorasyon.
Wow. Walang nagbago sa itsura ni Rick.
Parang walang nangyari.
Pero may nangyari.
Dumaan ang katawan niya sa isang matinding pagbabago.
Maaaring bumalik ang ganoong...
...uri ng trauma.
Donald, ayos ka lang ba?
Sabihin mo, bibisitahin ko ulit si Rick.
Sige.
Paalam.
Ang pangit ng itsura mo.
Galing 'yun sa lalaking ganito ang lagay.
Balita ko, may bago kang kamay.
Oo.
Ang suwerte ko.
Kumusta si Rae?
Kinakaya pa.
Alam mo, noong tumagos sa ulo ko ang bala,
nakita ko ang buong buhay ko.
Hindi rin ako naniwala doon, pero totoo pala.
At hindi ko nagustuhan ang nakita ko.
Ang sama ko kay Kate.
At kay Eve.
Sa lahat ng babaeng nakarelasyon ko.
Hindi nila dapat naranasan 'yun.
Hindi ko alam kung bakit kailangan ko pa ng bala sa ulo para mapagtanto 'yun.
Bakit ba tayong mga superhero, nakakapagligtas ng mga buhay,
pero nakakasira din ng iba?
Diyos ko.
Sige, sabihin mo na.
Ang alin?
Ang rason kung bakit ganiyan ang itsura mo.
Ewan ko. Ang lungkot mo eh.
Mark!
Hoy, Eve.
Bibisitahin mo si Rex?
Oo. Nagpupunta ako dito tuwing kaya ko.
Ito?
Gusto pala ni Rex ng mga magazine tungkol sa home-decorating.
Tingin ko, dahil wala siyang tahanan noon.
Sa libing pa ni Kate tayo huling nagkita.
Ayos ka lang ba, Mark?
Oo.
Ayos lang ako.
Kailangan ko nang umalis.
Sige.
Paalam.
Eve!
Ang tagapagdala ng mga magazine ko.
Ikaw lang ang kilala kong nagbabasa pa rin ng mga 'yan.
Bukod-tangi kasi ako, at saka ayaw ko sa internet.
-Nakasalubong ko si Mark at... -Alam ko.
Sila ni Amber...
Teka, ano'ng ibig sabihin niyon?
10 pinakamagandang ayos sa kuwarto?
Sige nga.
Helga.
30 taon ka nang yaya?
Buong buhay na akong nag-aalaga ng bata.
Nakakabilib ang resume mo.
Oo.
Pero tingin ko, hindi ka babagay sa amin.
Talaga?
Talaga.
Hindi ako kumportableng tumanggap ng espiya.
Espiya? Ano'ng ibig mong sabihin?
20 taon akong kasal kay Nolan.
Kilala ko agad ang mga tauhan ni Cecil.
Kaya, salamat na lang.
Paalam.
Hindi talaga sumusuko 'yun.
Hoy, ako si April Howsam, nandito ako para maging yaya.
Bago tayo magsimula, sasabihin ko nang pinadala ako ni Cecil.
Alam kong hindi ko dapat sabihin
pero kailangan kong maging matapat sa magiging amo ko.
Lalo na kung magulang iyon.
Halika, pasok.
Marami na akong karanasan sa pag-aalaga
ng mga natatanging bata, mula sanggol hanggang tinedyer.
Alam mo namang si Oliver ay...
Kalahating Thraxan, kalahating Viltrumite.
Alam ko ring si Nolan Grayson, o Omni-Man, ang ama ni Oliver.
At ang anak mong si Mark, na kapatid ni Oliver, ay si Invincible.
Nasabi na pala sa'yo ang lahat.
Simple lang ang paniniwala ko sa pag-aalaga ng bata.
Bigyan mo ng kalayaan ang bata...
Heto, bata.
Nandiyan ka lang para umalalay at pumrotekta.
Tumutugtog din ako ng ukelele pampatulog.
Gusto ko ang katapatan mo, April.
Pero ayaw ko ng GDA agent sa bahay ko
na sinusunod si Cecil sa pagpapalaki kay Oliver.
Iilan lang ang mga tao sa mundo na may mga kakayahan ko.
Binibigyan ako nito ng seguridad at kalayaan mula sa gobyerno.
Para sa'yo ako nagtatrabaho, Bb. Grayson, hindi kay Cecil.
Tapos.
Ikaw ang boss.
Hindi siya.
Mama boss.
Kita mo? Kilala ni Oliver ang boss.
Mama boss.
Ang ganda ng lugar na 'to, Eve.
Cecil.
Naaalala ko ang bahay ko.
Gusto kitang pasalamatan nang personal,
para sa pagtulong mo sa problema ng Sequid.
At gusto ulit kitang alukin ng puwesto sa Guardians.
-Cecil... -Patay na si Dupli-Kate.
Nasa ospital sina Rae at Rex. At si Immortal...
Magpakatotoo na tayo. Wala siya sa tamang pag-iisip.
Ano sa tingin mo? Handa ka na bang sumanib?
Kaibigan mo naman ang iba sa kanila.
Cecil.
Alam mo, iniisip ko pa rin kung anong klaseng bayani ako.
At hindi 'yun ang nanaisin mong makabilang sa Guardians.
Malalapitan mo naman ako kapag kailangan.
At alam mo naman kung nasa'n ako kapag nagbago na ang isip mo.
Salamat sa oras mo, Eve. Iiwan ko na kayo ng bisita mo.
Sinong bisita?
Eve? Nandiyan ka ba?
Amber?
Ang hirap mahanap ng bahay mo.
Limang beses ko 'tong nilagpasan.
Pwede ba tayong mag-usap?
Sabi ko sa'yo, apat na oras pa.
Gusto mo bang mabilis, o maayos?
Hoy, Art.
Mark.
Patawad. Akala ko kung sino.
Iwan mo na lang ang suit mo at ayos na 'yan bukas.
Gusto ko sanang makipag-usap.
Pero kung busy ka...
-Ano'ng problema? -Ah...
Alam ko na.
Tungkol ito sa babae.
Halata ba?
Kitang-kita sa mukha mo.
Maupo ka.
At mahal ko si Amber. At gusto ko siyang makasama. Pero...
Parang hindi kami pinapagtagpo ng tadhana.
Hindi na mahalaga kung superhero ka o isang ordinaryong tao.
Mahirap ang pagmamahal para sa lahat.
Alam ko 'yan, kasi ilang beses na akong sumubok.
Isa pa lang ang nakakarelasyon ko.
Si Rex ang una kong seryosong nobyo.
Nakakalungkot at nakakahiyang sabihin 'yun.
Ganoon talaga sa simula.
Matagal na naming kilala ang isa't isa, at naisip kong tama lang.
At masaya iyon sa una.
Hanggang mapuno na ako
sa panloloko niya tuwing aalis siya sa tower.
'Yong pagsisinungaling ang pinakamasakit.
Pinagmukha niya akong tanga noong nakutuban ko na.
Ang sakit niyon.
Ayaw ko rin ang mga sinungaling.
Pero akala ko, ayos na pagkatapos niyon.
Inaalay ni Mark ang sarili niya para sa ibang tao...
Matapang siya, dahil wala siyang pakialam sa iniisip ng iba.
Alam mo 'yun?
At ginagawa ni Amber palagi ang tama. Kahanga-hanga iyon.
Naiimpluwensiyahan niya ako.
Masuwerte ka.
Ano'ng problema?
Ang problema... Ako si...
Invincible.
Kahit tsunami pa o isang sira-ulong may rocket launchers sa braso,
anumang masamang mangyari, kailangang lumaban ni Mark.
Oo. Lahat.
Kasama ka na.
Wala akong pakialam kung hindi sumipot sa date si Mark o makalimot.
Nililigtas niya ang mundo, eh.
Kaso... nararamdaman ko na...
Ang sama ko. Kasi ginagawa ko sa kaniya ang ginawa sa amin ni Papa noon.
Pero hindi kami nagreklamo dahil parang ang sama naman namin kung ganoon.
Ayaw naming alalahanin pa kami ni Papa imbes na ang mundo na lang.
Ayaw ko ng ganoong buhay para kay Amber.
Gusto kong sumaya siya.
Kung hindi kayo pwedeng magsama palagi,
sulitin n'yo ang munting oras na mayroon kayo.
Hindi rin 'yun gagana.
Kapag magkasama kami, nakokonsensiya ako.
Parang inaagaw ko siya mula sa mga taong nangangailangan.
Kailangan ni Mark ng...
Nandoon para sa kaniya.
'Yong nakakaintindi sa kaniya at sa pinagdadaanan niya sa kolehiyo at...
Ang pakiramdam ng nagmamahal sa isang superhero.
Wala akong makausap tungkol doon. Kaibigan ko man o kapamilya.
Kaya ako ang sinungaling, imbes na siya.
Alam kong mahirap ito. Pero hindi ko inasahang ganito kalungkot.
-Parang nabigo ko si Amber. -Parang nabigo ko si Mark.
Hindi mo nililigtas ang mundo ngayon.
At nasa Earth na si Mark.
Kaya ang kailangan mong itanong sa sarili mo ay
-bakit ako ang kausap mo at hindi siya? -bakit ako ang kausap mo at hindi siya?
Umuwi ka na, Mark.
Puntahan mo na ang nobya mo.
Salamat sa pakikinig, Art.
Sinabi sa akin ng mama mo ang nangyari sa papa mo sa Thraxa.
Ang hirap siguro niyon.
Ang makita siyang muli.
Matapos ang lahat ng ginawa niya, na-miss ko pa rin siya.
Hindi ko alam. Siguro, ibig sabihin, masama akong tao.
Ibig sabihin, isa kang tao.
Ang huling sinabi niya sa akin bago siya kunin ng mga Viltrumite
ay hindi "Mahal kita" o "Patawad."
Sabi niya, "Basahin mo ang mga libro ko."
Bakit niya sinabi 'yun?
Hindi ko alam. Tinapon na ni Mama ang lahat ng gamit niya.
Ang mga travel book lang niya ang nakita ko sa silid-aklatan.
-Hindi lang 'yun ang sinulat ni Nolan. -Ano?
Nagsulat siya ng mga nobelang Sci-Fi sa ibang pangalan noong bata ka.
Walang pumatok, kaya sinukuan niya na lang.
Maniniwala ka bang binigay niya sa akin 'yun bilang tip?
Matipid ang papa mo.
"Lost Inside the Chasm to Oblivion."
"Hate Tribes On the Planet Wrekk"?
Sabi ko kay Nolan, maganda ang mga 'yan.
Nakakakilig.
Hindi ko binasa.
Matapos masira ang quad, binuo lang ulit nila.
Sayang, hindi man lang binago.
Wala...
Wala akong naaalala.
PARA SA MGA YUMAO
Alay 'yan para sa mga biktima ni D.A. Sinclair.
Mga biktima?
Ikaw lang ang nakaligtas.
Gutom ka na ba?
Masarap na ang waffle sa cafeteria.
Nakakaalala ako minsan.
Ang mukha ni Sinclair.
Isang eskalpelo.
Pero para akong nanonood ng bangungot ng iba.
Ako na ba talaga ito, William?
Ano? Oo naman.
Ang laki ng ninakaw sa akin ni D.A. Sinclair.
Hindi ko alam kung mababawi ko pa.
Sino ako kung limot ko na ang dating ako?
Rick, patawad.
Kakayanin mo 'yan.
Pangako.
Sasamahan kita hanggang sa dulo.
"The Man With the Invincible Gun."
Nakakaengganyo.
"Isang misteryo si Space Rider.
"Kaunti lang ang alam tungkol sa buhay niyang malaalamat."
"Ngunit kilala siya sa labindalawang galaxy."
Iisang bagay lang ang nananatiling pareho sa lahat ng mga istorya.
Ang Infinity Ray.
Sinasabing kaya niyong makapaglabas ng hindi mapipigilang lakas
na kayang sumira sa kahit anong bagay.
Pero kailangang kalmado ang humahawak.
At may hindi nagagambalang pag-iisip.
Dahil hindi iyon magagamit nang padaskol.
Wala pang nakakalapit sa Infinity Ray upang mapag-aralan iyon.
Palagi iyong sinisigurado ng Space Rider.
Kung totoo man ang Infinity Ray
at kung kasinlakas iyon ng sinasabi sa mga istorya,
"malaking banta iyon sa ating misyon."
Sige.
"Savage Planet, Savage Beasts."
"Simple lang ang misyon.
"Imbestigahan ang delikadong planeta
"at mag-report sa Space Command Headquarters."
Ang una naming napansin ay ang gravity.
Napakakapal niyon, at napakalakas ng hatak,
kaya hirap kaming gumalaw.
Matapos naming maghanap ng yamang-lupa,
handa na kaming umuwi ng aking kasama.
Pero may ibang plano ang planetang iyon.
Mga Ragnar.
Agad kaming napalibutan ng nag-uumapaw na halimaw.
Higit na mas malaki ang mga tinalo kong halimaw sa kanila.
Pero dahil sa gravity ng planeta nila,
nagkaroon ng hindi matatawarang lakas ang mga Ragnar.
Masyado kong minaliit ang mga nilalang na 'yun.
"At naisip kong ito na ang magiging himlayan ko."
Teka.
Imposible.
Ano'ng gusto mo, Cecil?
Bermuda.
Maganda raw doon ngayon.
Ano'ng sinasabi mo?
Ikaw.
Kailangan mo na ng bakasyon.
Sagot na namin.
Hindi.
Hindi iyon suhestiyon.
Ano'ng karapatan mo?
Nag-aalala ang Psych. Pati na rin ako.
At dahil ayaw mong makipagkita sa mga...
Hindi ko kailangan ng magpapagulo sa isip ko!
Mahirap para sa lahat ang pagkamatay ni Kate, pero...
Sabi ko, ayos lang ako!
Ano?
Ipadala mo rito.
Ano 'yan?
May paparating galing sa deep space.
Si Omni-Man.
Immortal, sandali.
Immortal!
Buwisit! Donald.
Saan nga daw nakatira si Invincible?
Naku. Mahihirapan ako.
Hoy. Sandali. Nagkakamali ka ata.
Paano kita naririnig?
May kakayahan talaga ako.
Kaya kong makipag-usap sa isip mo, walang problema doon.
Umalis ka sa isip ko!
Wala ako rito para makipaglaban.
Hinahanap ko lang si Invincible.
Si Invincible?
Pinadala ka ni Omni-Man!
Hindi!
Kumalma ka nga.
Ayaw kitang saktan.
Ang sakit.
Sumosobra ka na!
Papatayin kita!
Kakakilala lang natin!
Tigil!
-Invincible. -Invincible.
Ano'ng nangyayari dito?
Ewan ko! Hinahanap lang kita tapos,
bigla na lang akong inatake ng bobitong 'to!
Mayroon kayong mga bobo sa mundo, 'di ba?
Kaibigan ko si Allen. Mabuti siyang nilalang.
Sa isang tao lang gumagana ang kakayahan ko.
Hindi pwede sa magkaibang tao.
Problema sa disenyo. Aayusin pa lang daw 'yun.
Sige. Pwede mong sabihin sa kaniya.
Sige. Walang problema.
Sir, sabi ni Mark, kaibigan ako.
Sabi din niya, ako raw ang hari ng kalawakan.
Kaya dapat mo akong igalang.
At saka ang pangit daw ng balbas mo.
Dahil wala iyon sa mga tamang lugar.
Dito.
Hindi ako naniniwala sa'yo.
Hindi siya naniniwala.
Inatake ka ba ni Allen o binantaan?
Magandang tanong.
Tinatanong ni Mark kung inatake kita o binantaan. Alam natin ang sagot.
Dahil ikaw ang umatake na lang bigla sa akin!
Parang hindi ka bayani, Mundong superhero ng Mundo.
Akala ko--
Ibang nilalang ka.
Ano'ng problema niyon?
Kakamatay lang ng nobya niya.
Ngayon, pakiramdam ko, ako ang bobito.
Mayroon kayo niyon, 'di ba?
Para alam kong naiintindihan mo.
Kailangan nating mag-usap.
Pwede ba tayong umalis dito, sa kalawakan?
At saka pwede bang ituro mo na kung saan ka nakatira?
Miss na kita
Sige. Pwede na dito.
Sa planeta namin, senyales 'yun na may nagtatalik.
Dito rin naman.
Naku. Patawad.
Mas lumaki ka pa yata mula noong huli tayong nagkita.
Iyon ang nangyayari kapag
muntik ka nang patayin ng maraming Viltrumite, at gaya mo ako.
Pero alam mo ba?
Viltrumite din ang boss ko, si Thaedus.
Ano?
Oo, 'di ba? Nagrebelde raw siya laban sa Empire ilang taon na ang nakakaraan.
Kaya pareho na kayo.
Baka makatulong iyon.
Kung kaya lang sana nating makumbinsi ang papa mo.
Oo.
Tungkol sa kaniya.
At kinuha nila siya.
Papatayin na daw siya. Kung hindi pa sa ngayon.
Grabe.
Ang tinding kuwento.
Tingin mo ba, patay na si Papa?
Hindi ko alam.
Kakaiba sila tungkol sa pagpatay ng kapwa.
Tingin ko, dahil hindi na 'yun madalas mangyari.
Bakit ka nga ba nandito?
Ay. Tama. Oo nga pala.
Sa utos ni Thaedus at ng Coalition of Planets,
nandito ako para dalhin ka sa Talescria
para pag-usapan ang digmaan laban sa Viltrum empire at paano ka makatutulong.
Mag-empake ka na, Mark, aalis na tayo.
Ano? Hindi! Kakauwi ko lang.
Dalawang beses na!
Hindi ako aalis ulit para lang makipag-usap sa boss mo.
Pagkakataon na ito para pabagsakin ang mga Viltrumite.
Hindi ba 'yun ang gusto mo?
Oo naman!
Pero may problema kami ni Amber.
At ngayong inaalagaan ni Mama ang kapatid ko,
hindi ko siya pwedeng iwan.
Maglalaban na ba tayo?
Hindi. Hindi ako nakikipaglaban sa mga kaibigan.
Dahil mananalo din naman ako.
Tapos, malulungkot.
Paulit-ulit lang 'yun.
Pero aalis na ako.
Magagalit si Thadeus sa akin.
Baka makatulong ako.
May hula ako pero kailangan ko ng opinyon mo.
Pamilyar ang lugar na 'to.
Hoy! Si Space Racer ba 'yun?
Space Rider siya sa libro.
Space Racer sa totoong buhay, at tanyag siya.
Pero walang may alam kung totoo ba siya.
Tingin ko, totoo ang mga nasa librong 'to.
At kaya nitong makasakit sa mga Viltrumite.
Kaya gustong ipabasa sa akin 'to ni Papa.
Sinasabi niya kung paano talunin ang Empire.
Naku. Pwede ko ba 'tong ipakita sa Coalition?
Oo naman.
Hindi na magagalit si Thaedus kapag pinakita ko na 'to.
Sige. Kuha ko na.
Masaya akong makita ka ulit, Mark. Salamat.
At patawad sa nangyari sa papa mo.
Salamat. Hindi ko pa rin naiintindihan kung bakit siya dinakip
imbes na pinatay na lang sa Thraxa.
May sabi-sabi tungkol sa kulungan ng mga Viltrumite.
Siguro, dinala siya doon. Magtatanong-tanong ako.
Salamat.
Sabihin mo kay Thaedus na tawagin ako
kapag oras na para umatake
at may totoong laban na.
Sige ba.
Hoy, Mark? Tapos na ba kayo ni Amber?
Ilang oras nang nandito ang medyas at kailangan ko nang matulog.
Upang mapatay ang isang Viltrumite, kailangan muna siyang pagalingin nang buo.
Sa gayon, may dangal ang pagharap niya sa katapusan.
Kahit pa walang dangal ang kaniyang krimen.
Pero kahit pa ang matinding pagtataksil ay may daan patungo sa kapatawaran.
Magbalik-loob ka sa amin, Nolan.
'Wag mo 'tong hayaang maging alaala sa'yo.
Ilang daang planeta ang napasaiyo.
Nagdala ka ng karangalan sa empire.
Isa ka sa mga pinakamagiting.
Paano niyon nabago lahat
ng sandaling panahon sa Earth?
Sagutin mo ako!
Mapaminsala ang planetang iyon kung kaya nilang gawin 'to sa'yo.
Magbabayad din sila.
Lintik na Martian.
Kulang pang iwan mo ako sa Mars para mamatay.
Kailangan mo pang manira ng bahay.
'Wag!
Tutulungan kita sa jacket.
Bagay na bagay sa'yo.
Tatanungin ko lang, para saang okasyon ito?
May bibisitahin akong kaibigan.
Nakauwi na, sa wakas.
Nagsalin ng Subtitle: EMN
Mapanlikhang Superbisor Direk Brian Ligsay