POPRZEDNIO
Sprowadź tu Niezwyciężonego.
On jest kluczem do odwrócenia losów tej wojny.
Nadal nie pozbierałem się po Ricku.
Rano nawet nie wiedziałam, czy Nolan żyje.
Zrujnował kolejną planetę, a w kuchni siedzi jego nowy dzieciak.
Opętały Rusa Livingstona
i mogą zrobić to samo z milionem z nas.
Może być wiele ofiar.
Wróć w jednym kawałku.
Przeczytaj moje książki, Mark.
Gińcie, gnoje.
Nie damy rady!
Do mnie!
Nie, Eve!
Kurwa.
Jesteś bardzo odważny.
Ale czy tacy przeżywają?
Czy może tacy, co czekają,
aż przeciwnik straci siłę do walki?
Po prostu to zrób, kutasie.
Strażnicy, chrońcie ich!
Wstawaj, Eve!
Rudy!
Prawie skończone.
Cokolwiek planujecie, to się nie powiedzie.
Mogliście być przydatnymi sługami.
Zamiast tego was uśmiercimy.
Jest ich zbyt wiele!
Nie poddamy się!
O nie.
Uwaga na dole!
Nie jestem silny jak Eve,
ale kilka minut wytrzymam.
Tylko tyle potrzebuję.
Łaskocze!
Co wy wyrabiacie?
Rzeźbiarz Ciała?
Błagam, szybko!
Rudy?
Gotowe.
Powiedz im, że ktoś musi...
Wciśnijcie przycisk przy Rusie.
Słyszycie? Błagam, szybko!
- Ludzie? Ktoś? - Dawaj!
Ja to zrobię.
Jak śmiesz?
Przestań!
Wiesz, że jestem silniejszy i szybszy.
Nie zawiedź.
Osłaniaj mnie.
- Nie! - Trzymaj się!
Już prawie!
Nie!
- Nie! - Rzeźbiarzu!
Nie dam im rady!
Mam cię!
Zajebiście! Udało nam się!
Na pewno?
Mówiliśmy, że jesteśmy zbyt potężni.
Budzą się.
Może coś się z tego jeszcze wyciśnie?
Optymista.
Niezwyciężony!
Teraz!
W porządku?
Tak.
Cieszę się, że znów jestem sobą.
Wspaniale! Owacja na stojąco. Musimy się zmywać.
Gdzie ja jestem?
Wyjaśnimy później.
Strażnicy nie żyją.
Martwi do kwadratu. Narobili bajzlu
w twojej ukochanej bazie rakietowej.
Nigdy nie doszorujecie tu podłogi.
Zgódź się na moje żądania, to może nie wybiję połowy kraju!
Kurwa.
No proszę.
Patrzcie, co za dzielny żołnierzyk.
Wygląda na to, że mimo uszkodzenia mózgu
wciąż trzymasz się na nogach.
- Ojej. Najgorzej. - Zamknij się.
- Może jesteś za głupi, by pojąć... - Zamilcz.
- ...że masz nie żyć! - Powiedziałem...
zamknij się!
Proszę.
Błagam!
Nie wierzę, że strzeliłeś mi w jebany łeb!
Halo!
Nic panu nie jest?
Dlaczego...
To dziwne pytanie.
Nic mi nie jest.
Nic kompletnie.
Jestem jak nowo narodzony?
Znacie mnie.
Jestem...
NIEZWYCIĘŻONY
Trzeba natychmiast go operować. Dajcie tu nosze!
Chryste!
Nigdy więcej nie zjem sushi.
Hangar jest tam!
Stać!
Ocaliliście nas przed kałamarzycami. Dziękujemy wam za to.
Nie ma sprawy.
Musimy was opuścić.
Ale nie pozwolimy wam odejść z Wielkim Zdrajcą.
Że ja?
To wszystko twoja sprawka.
Musisz zostać, by ponieść karę.
Jaką karę?
Śmierć.
Rozumiem.
Gaz do dechy!
Szybciej nie poleci!
- Jak włącza się dopalanie? - Nie wiem!
Byłem w czymś takim tylko raz.
Jak byłem mały. Na wycieczce szkolnej!
Otwórz śluzę powietrzną.
Sorki!
To było niesamowite!
Dzięki.
No cóż... Wiesz,
trenowałem z najlepszymi, prawda?
Chcę...
Spisałeś się.
Dzięki. Ty też.
Wszystko w porządku? Wydajesz się wstrząśnięty.
To było wstrętne doświadczenie, bycie niewolnikiem kałamarzyc.
No i stresowałem się tym, że nie miałem swojej zbroi.
Bez kitu. Był zarąbisty młyn.
Na szczęście tym razem udało mi się opanować moją reakcję lękową.
Zmieniłem się.
Rozwiązałem problem.
Tobie też mogę...
Nie.
- Ale miałoby sens... - Powiedziałam, że nie.
Przepraszam. Nie chciałem...
W porządku.
Może tym razem mnie nie obsikasz.
Dziękuję, Cecil. Cieszę się, że Mark i pozostali są bezpieczni.
Ale bądźmy szczerzy,
nie tylko po to tu jesteś.
Globalna Agencja Ochrony ma wydział do spraw dzieci superbohaterów.
Bo ściśle tajne laboratorium rządowe to idealne miejsce na ich wychowanie.
Malujemy im chmury na suficie.
Nikt nie oczekuje, że po tym wszystkim
wychowasz dziecko Nolana.
Pozwól nam pomóc.
Mama.
Skarbie, twoja mama jest bardzo daleko. A twój ojciec...
Prawda jest taka, Cecil, że tu nie chodzi o Nolana ani o mnie.
Chodzi o Marka.
To dziecko jest jego bratem.
Jego jedynym bratem.
- A zatem i moją rodziną. - Debbie.
I przypomnę ci, że wychowałam Marka, który właśnie uratował świat.
Po raz drugi.
Świetnie dam sobie radę.
Prawda?
Dobra. Wygrałaś.
Ale możesz na nas liczyć.
I o wszystkim mnie informuj.
Pora na drzemkę.
STANY ZJEDNOCZONE - PENTAGON
Witamy ponownie, kapitanie Livingston.
Mogę wrócić do domu?
Chcę do domu.
Kałamarzyce nie śpią.
Nie pozwalały mi zasnąć.
Będę potrzebowała całego pudełka patyczków do uszu,
żeby wydłubać śluz kałamarzyc.
Masz szczęście, że masz go tylko w uszach.
Dobra robota, Oliverze.
- „Oliver”? - Mark!
Bra-bra!
Nadałaś mu imię po dziadku?
Nie mogliśmy wciąż nazywać go małym kosmitą Nolana.
Może być.
Podoba mi się.
Kate Cha była... nieustraszoną wojowniczką.
Chociaż moce nadała jej rodzinna klątwa,
uważała je za dar...
dzięki któremu pomagała innym.
To była prawdziwa moc Kate.
Jej niezachwiana wiara w to...
że ten świat jest dobry.
Nawet gdy przez to przekonanie raz po raz ginęła,
niezmiennie w nie wierzyła.
Zaraziła mnie tym podejściem.
Kate Cha była... moją pokrewną duszą.
To był...
piękny pogrzeb.
Dobrze, że nie padało.
Kate nie lubiła deszczu.
Dlaczego tak się czuję, Markus?
Bo ją kochałeś.
Przed Kate kochałem wiele innych.
I wszystkie umarły.
Ale teraz...
czuję się inaczej.
Myślałem, że mamy czas.
- Jak mama? - Jak tam zajęcia?
Wybacz, mów.
Nie, proszę.
Dajesz radę z wykładami?
Już osiągnęłam punkt, kiedy zwlekam się z wyrka
i idę na wykłady w piżamie.
Czuję się wyzwolona.
Jak tam twój nowy brat? Zaaklimatyzował się?
Mama dostała już bzika?
Oliver ma się świetnie
i naprawdę się lubią, co bardzo mnie cieszy.
Mama musi przeżuwać dla niego jedzenie.
Przeżuwa jego posiłki?
Tak.
Dzieci Thraxan nie mają enzymów, które rozkładałyby pokarm stały.
Oby szybko odezwał się w nim Viltrumita.
Dobrze... Szczerze, to czuję się jak na pierwszej randce.
Tak, i to kiepskiej.
Tęskniłam za tobą.
Ja za tobą też.
Myślałem, że na studiach będzie inaczej.
Prawda?
Wiesz, uczenie się po nocach,
partyzanckie imprezy w akademiku, czas z dziewczyną.
Zamiast tego jesteśmy razem rzadziej, niż zanim poszliśmy na studia.
Kiedy znajomi pytają, gdzie jesteś,
mówię, że uczysz się do egzaminu
albo wyjechałeś do domu na weekend.
Nienawidzę ich okłamywać.
I nie mam z kim o tym pogadać.
Jasne, jest William, ale to bardziej twój kumpel niż mój.
Wiem.
To nasz pierwszy rok studiów, mieszkamy bez rodziców
i mam wrażenie, że wszystko nas omija.
Czasem żałuję, że mam moce.
Bo wtedy zwyczajnie mógłbym być z tobą
i zapomnieć o wszystkim innym.
Ale masz moce.
Masz więc też obowiązek naprawiać świat.
Gdybyś się do tego nie poczuwał, pewnie byśmy się nie spotykali.
To co teraz zrobimy?
Mark! Zobacz, kto wrócił!
- Rick! Jak się czujesz? - Cześć, Mark.
Chyba... dobrze.
Wręcz wspaniale. Według lekarzy jest zdrów jak ryba.
Donald mówi, że może wrócić na uniwerek.
Jestem tu, by mu to ułatwić.
Dajcie mi znać, jeśli będę mógł w czymś pomóc.
Bardzo dziękujemy.
Chodź. Wymusiłem na uczelni,
żeby dali ci jedynkę w akademiku obok.
Już go umeblowałem!
Rany. Rick wygląda tak samo.
Jakby nic się nie stało.
Ale stało się.
Przeszedł intensywną rekonstrukcję organizmu.
Taka trauma może...
odbić się czkawką.
Dobrze się czujesz?
Zajrzę później do Ricka.
Dobrze.
Cześć.
STANY ZJEDNOCZONE - PENTAGON
Wyglądasz jak kupa gówna.
Lituje się nad tobą gość, co wygląda tak.
Podobno dostaniesz też nową rękę.
Tak.
Szczęściarz ze mnie.
Co z Rae?
Trzyma się.
Kiedy ta kula przeszyła mi głowę,
przed oczami przeleciało mi całe życie.
Też zawsze myślałem, że to bzdura, ale to prawda.
Nie podobało mi się to, co zobaczyłem.
Byłem strasznym gnojem dla Kate.
I dla Eve.
Dla każdej kobiety, z którą kiedykolwiek się spotykałem.
Żadna z nich na to nie zasłużyła.
Nie wiem, czemu musiało mi rozwalić mózg, żebym to dostrzegł.
Dlaczego będąc superbohaterami, ratujemy życia,
jednocześnie je niszcząc?
Jezu.
No dobra. Gadaj.
O czym?
Czemu masz taką minę.
Nie wiem. Taką smutną i w ogóle.
Mark!
Cześć, Eve.
Przyszłaś do Rexa?
Tak. Wpadam, kiedy tylko mogę.
A te...
Okazało się, że Rex bardzo lubi wnętrzarskie czasopisma.
Może dlatego, że sam nigdy nie miał domu.
Nie widziałam cię od pogrzebu Kate.
Wszystko w porządku?
Tak.
Nic mi nie jest.
Muszę lecieć. Do zobaczenia.
Jasne.
Cześć.
Eve!
Bogini wiosennych kolorów i designerskich kuchennych blatów!
Ty jeden czytasz jeszcze czasopisma.
Taki już jestem oczytany. Poza tym internet to porażka.
- Wpadłam na Marka i... - No wiem.
On i Amber mają...
Co masz na myśli?
Najlepsze metamorfozy sypialni?
To lubię.
Helgo,
jesteś nianią od 30 lat?
Dzieci są moim życiem.
Twoje CV robi wrażenie.
Tak.
Ale nie spełniasz naszych oczekiwań.
Nie?
Nie.
Nie szukam na tę pozycję szpiega.
Szpiega? Nie rozumiem.
Byłam żoną Nolana przez 20 lat.
Rozpoznam ludzi Cecila na kilometr.
Zatem dziękuję.
Żegnam.
Co za uparty człowiek.
Dzień dobry. April Howsam w sprawie pracy.
Zacznę od tego, że przysłał mnie Cecil.
Miałam pani nie mówić,
ale nie mogę wprowadzać w błąd potencjalnej pracodawczyni.
Zwłaszcza że mam zaopiekować się pani dzieckiem.
Zapraszam.
Jak pani widzi, mam pokaźne doświadczenie w pracy
z dziećmi obdarzonymi mocami, od noworodków po nastolatków.
Więc wiesz, że Oliver jest...
Pół Thraxanem, pół Viltrumitą.
Wiem też, że Nolan Grayson, Omni-Man, jest ojcem Olivera.
I że pani syn Mark, Niezwyciężony, jest przyrodnim bratem Olivera.
Widzę, że dobrze cię poinformowano.
Moja filozofia dotycząca wychowywania dzieci jest prosta.
Rozwijaj w dziecku naturalną ciekawość świata...
Proszę, kolego.
...zachowując dyscyplinę w bezpiecznej przestrzeni do nauki.
Gram też wspaniałe kołysanki na ukulele.
Doceniam twoją szczerość, April.
Ale nie chcę w moim domu agentki GAO,
by wychowywała Olivera na modłę Cecila.
Na świecie jest tylko garstka osób z moimi umiejętnościami.
Dzięki temu mam pewność pracy i wolność od nadzoru rządowego.
Pracuję dla pani, pani Grayson, nie dla Cecila.
Kropka.
Pani jest szefem.
Nie on.
Mama szefowa.
No proszę. Oliver wie, kto tu rządzi.
Mama szefowa.
Uwiłaś sobie tu niezłe gniazdko.
Cecil.
Dorastałem w takim miejscu.
Chciałem ci osobiście podziękować
za pomoc z kałamarzycami.
I ponownie zaoferować ci miejsce w Strażnikach.
- Cecil... - Dupli-Kate nie żyje.
Rae i Rex są w szpitalu. A Nieśmiertelny jest...
Bądźmy szczerzy. Nie ma teraz do tego głowy.
Co powiesz? Chcesz dołączyć do drużyny?
Z połową z nich się przyjaźnisz.
Cecil...
Wiesz, że wciąż się zastanawiam, jaką chcę być superbohaterką.
Nie takiej osoby potrzeba Strażnikom.
W razie czego wiesz, gdzie mnie szukać.
A ty mnie, jeśli zmienisz zdanie.
Dziękuję, że mnie wysłuchałaś. Możesz zająć się gościem.
Jakim gościem?
Eve? Jesteś tam?
Amber?
Twoja chatka jest niemal niewidoczna.
Z pięć razy koło niej przeszłam.
Możemy pogadać?
Mówiłem, że będzie gotowe za cztery godziny.
Mam pracować szybko czy dobrze?
Hej, Art.
Mark.
Wybacz. Pomyliłem cię z kimś.
Zostaw kombinezon. Będzie gotowy do rana.
Przyszedłem porozmawiać.
Ale jeśli jesteś zajęty, mogę...
- Co cię trapi? - Cóż...
Rozumiem.
Problemy sercowe.
To takie oczywiste?
Masz to wypisane na twarzy.
Klapnij sobie.
A ja kocham Amber. I chcę z nią być. Ale...
Jest tak, jakby wszechświat zmówił się przeciw nam.
To nieważne, czy jesteś superbohaterem, czy zwykłym szarakiem.
Związki nie są proste.
Wiem, bo sam wiele ich miałem.
Spotykałam się tylko z jednym gościem.
Rex był moim pierwszym takim na serio.
Smutno i żenująco przyznać to na głos.
Każdy musi kiedyś zacząć.
Wiesz, znaliśmy się od lat. To po prostu miało sens.
I przez jakiś czas było dobrze.
Aż w końcu miałam dość,
że przy każdej okazji mnie zdradzał.
Bardziej bolało samo kłamstwo.
Sprawił, że poczułam się jak wariatka.
To było okropne.
Tak. Dla mnie też najgorsze były kłamstwa.
Ale liczyłam, że nam się ułoży.
Ryzykuje życiem dla nieznajomych, a do tego trzeba...
...odwagi, by nie przejmować się zdaniem innych.
Rozumiesz?
Amber zawsze postępuje słusznie. To inspirujące.
Sprawia, że jestem lepszy.
Skarb, nie dziewczyna.
W czym problem?
Chodzi o to, że jestem...
Niezwyciężony.
Czy to tsunami, czy jakiś psychol z wyrzutniami rakiet zamiast rąk,
gdy dzieją się złe rzeczy, Mark rzuca wszystko i leci.
Tak. Wszystko.
Włączając ciebie.
Nie rusza mnie to, że Mark odwołuje spotkanie lub nie pisze.
Przecież ratuje świat.
Nie o to chodzi. Tyle że czuję się jak...
Palant. Bo robię jej to, co mój ojciec robił mojej mamie.
Ale nie narzekaliśmy, bo czuliśmy się jak dupki
i nie chcieliśmy odciągać ojca od ratowania świata.
Nie chcę takiego życia dla Amber.
Nie zasługuje na nie.
Jeśli nie zawsze możecie być razem,
dobrze wykorzystajcie te chwile razem, które macie.
To też się nie sprawdza.
Gdy jesteśmy razem, czuję się winna.
Jakbym odbierała go ludziom w potrzebie.
Mark potrzebuje kogoś...
...kto byłby przy niej.
Kto naprawdę rozumie, przez co przechodzi na studiach i...
Jak to jest spotykać się z superbohaterem.
Nie mogę o tym pogadać ani z przyjaciółmi, ani z rodziną.
Teraz to ja kłamię, a nie on.
Wiedziałam, że niełatwo z nim być, ale ta samotność mnie przerasta.
- Czuję, że zawodzę Amber. - Czuję, że zawodzę Marka.
Teraz nie ratujesz świata.
A Mark jest teraz na Ziemi.
Musisz więc chyba zadać sobie pytanie,
- czemu rozmawiasz ze mną, a nie z nim? - Czemu rozmawiasz ze mną, a nie z nią?
Wracaj do domu, Mark.
Spędź czas ze swoją dziewczyną.
Dziękuję, że mnie wysłuchałeś.
Twoja mama powiedziała mi, co się stało z twoim tatą na Thraxie.
Musiało być ci trudno
znów go zobaczyć.
Nawet po tym wszystkim, co zrobił, bardzo za nim tęskniłem.
Sam nie wiem. Może to czyni mnie złym człowiekiem.
Czyni cię człowiekiem.
Nim zabrali go Viltrumici, nie powiedział mi
„kocham cię” czy „przepraszam”.
Tylko: „Przeczytaj moje książki”.
Dlaczego?
Nie wiem. Gdy mnie nie było, mama wyrzuciła jego rzeczy.
Mam jego książki podróżnicze z biblioteki, ale nic w nich nie ma.
- Nolan pisał nie tylko przewodniki. - Co?
Gdy byłeś dzieckiem, pisał pod pseudonimem powieści science fiction.
Nie odniosły sukcesu, więc się poddał.
Dasz wiarę, że raz dał mi je zamiast napiwku?
Twój ojciec nie szastał groszem.
„Zagubiony w otchłani niepamięci".
„Plemiona nienawiści na Wrekk"?
Powiedziałem Nolanowi, że są świetne.
Bardzo wciągające.
Nigdy ich nie przeczytałem.
Zniszczony dziedziniec doprowadzili do stanu pierwotnego.
Według mnie mogli zaszaleć.
Ja...
nie pamiętam tego.
NIEODŻAŁOWANEJ PAMIĘCI
Upamiętnia ofiary D.A. Sinclaira.
Ofiary?
Jesteś jedyną osobą, która... wyzdrowiała.
Jesteś głodny?
Stołówka kupiła nową gofrownicę.
Czasem coś mi się przypomina.
Twarz Sinclaira.
Skalpel.
Jakbym oglądał czyjś koszmar.
Czy znowu jestem sobą, William?
Co? Oczywiście, że jesteś.
D.A. Sinclair odebrał mi kawał tożsamości.
Chyba nie odzyskałem jej całej.
Kim jestem, skoro nawet nie pamiętam, czego mi brakuje?
Rick, tak mi przykro.
Wszystko będzie dobrze.
Obiecuję.
Przejdziemy przez to... razem.
Człowiek z niezwyciężoną spluwą.
Chwytliwy tytuł.
„Niewiele wiedziano o Space Riderze.
Był tajemnicą, o której snuto legendy”.
„Opowiadano o nim w dwunastu galaktykach.
Ale we wszystkich jeden szczegół pozostał niezmienny.
Promień Nieskończoności.
Mówiono, że emituje niepowstrzymaną falę energii,
która niszczyła wszystko na swojej drodze.
Ale wymagał pewnej ręki.
A co ważniejsze, zrównoważonego umysłu.
Bo z tej broni należało korzystać z rozwagą.
Nikt nie zbliżył się do Promienia na tyle, by móc go zbadać.
Space Rider zawsze tego pilnował.
Jeśli Promień Nieskończoności naprawdę istnieje
i jest tak potężny, jak twierdzą opowieści,
stanowi ogromne zagrożenie dla naszej misji”.
Dobra.
Dziki świat, dzikie bestie.
„Mieliśmy prostą misję
zbadania tej nieprzyjaznej planety
i złożenia raportu w Siedzibie Dowództwa Kosmicznego”.
Zaskoczyła nas jej grawitacja.
Planeta była gęsta i silnie nas przyciągała,
ledwo mogliśmy się ruszać.
Jako że nie znaleźliśmy zasobów,
byliśmy z partnerką gotowi do powrotu do domu.
Ale planeta miała inne plany.
Ragnarsi.
W mig zostałem otoczony, odcięty i obezwładniony.
Walczyłem z istotami dziesięć razy większymi.
Ale przez grawitację na tej planecie,
ragnarsi rozwinęli niespotykaną siłę.
Rażąco nie doceniłem tych stworzeń.
„Obawiałem się, że to miejsce stanie się moim grobem”.
Chwileczkę.
No nie mogę.
Czego chcesz, Cecil?
Bermudy.
Ponoć o tej porze roku są piękne.
O czym mówisz?
O tobie.
I o urlopie, na który zasługujesz.
Na koszt firmy.
Nie.
To nie była prośba.
Jak śmiesz?
Terapeuci martwią się o ciebie. Ja też.
A skoro nie chcesz pomocy...
Twoi jajogłowi nie będą grzebać mi w mózgu!
Śmierć Kate była trudna dla wszystkich, ale ty...
Nic mi nie jest!
Co?
Prześlij obraz.
Co to?
Ktoś nadlatuje z czeluści kosmosu.
Omni-Man.
Nieśmiertelny, czekaj.
Nieśmiertelny!
Kurwa. Donald.
Gdzie mieszka Niezwyciężony?
Szlag. Nie będzie łatwo.
Hej. Halo! Chyba zaszło nieporozumienie.
Dlaczego cię słyszę?
To przez ten mój implant.
Możemy porozumiewać się telepatycznie. To nic takiego.
Wynoś się z mojej głowy!
Nie przybyłem tu walczyć.
Szukam Niezwyciężonego.
Niezwyciężonego?
Omni-Man cię przysłał.
Nie!
Weź wyluzuj.
Nie chcę zrobić ci krzywdy.
To bolało.
Teraz to przegiąłeś.
Zabiję cię!
Nawet mnie nie znasz!
Stop!
Niezwyciężony.
Co tu się odwala?
Nie wiem! Przybyłem cię szukać,
a tu nagle ten młotek mnie zaatakował!
Macie młotki na Ziemi, prawda?
Allen jest moim przyjacielem. Jest w porządku.
Mój implant może łączyć mnie
tylko z jedną osobą naraz.
To błąd w projekcie. Ponoć zrobią aktualizację.
Dobrze. Powiesz mu?
Tak. Z przyjemnością.
No hej. Mark mówi, że jestem kumplem.
Oraz że w zasadzie jestem królem kosmosu.
Powinieneś być dla mnie milutki.
Wspomniał też, że masz się ogolić.
Bo twojej brodzie brak najlepszej części.
Tej tutaj.
Nie wierzę ci.
On mi nie wierzy.
Czy Allen cię zaatakował lub ci groził?
Dobre pytanie.
Pyta, czy cię atakowałem. Lub ci groziłem. Czego zupełnie nie robiłem,
bo to ty na mnie zaatakowałeś.
Niezbyt bohatersko jak na ziemskiego superbohatera.
Ja...
Wziąłem cię za kogoś innego.
Co ten gość odwala?
Właśnie umarła mu dziewczyna.
Teraz ja czuję się jak ogromny młotek.
Macie ja, prawda?
Bo inaczej nie skumasz analogii.
Musimy pogadać.
Możemy gdzieś nie w kosmosie?
Oraz powiedz, tak na przyszłość, gdzie mieszkasz?
TĘSKNIĘ ZA TOBĄ
Będziemy mieli spokój.
Na mojej planecie skarpeta na klamce to znak, że ktoś ma ruchanko.
Tu jest tak samo.
Ups. Wybacz.
Sporo urosłeś od czasu, gdy widziałem cię po raz ostatni.
To najwyraźniej normalne,
gdy jest się mną i było się o włos od skasowania przez Viltrumitów.
A teraz zwrot akcji.
Mój szef, Thaedus, również jest Viltrumitą.
Co?
No wiem. Okazało się, że lata temu zbuntował się przeciw imperium.
Czyli jest was dwoje.
To niewielu, ale zawsze coś.
Musimy tylko przekabacić twojego ojca.
Tak.
Co do mojego taty...
I go zabrali.
Powiedzieli, że go stracą. Może już to zrobili.
To... Rety.
Niezła historia.
Myślisz, że mój tata nie żyje?
Nie wiem.
Viltrumici niechętnie zabijają swoich.
Może dlatego, że to już się nie zdarza.
A po co tu przybyłeś?
No tak. Już mówię.
Z rozkazu Thaedusa i Koalicji Planet
mam doprowadzić cię na Talescrię,
by omówić wojnę przeciw Viltrumitom, jak i twój w niej udział.
Zbieraj majdan, ruszamy w trasę.
Co? Nie! Dopiero wróciłem z kosmosu.
Dwa razy!
Nie polecę pomówić z twoim szefem.
To szansa, by położyć kres tyranii Viltrumitów.
Przecież tego chcesz?
Oczywiście!
Ale mamy teraz z Amber dziwny okres.
A mama zajmuje się moim przyrodnim bratem.
Nie mogę jej zostawić.
Będziemy teraz walczyć?
Nie biję się z kumplami.
Bo bym wygrał.
I czułbym się z tym okropnie.
To błędne koło.
Powinienem już się zbierać.
Thaedus będzie na mnie zły.
Może coś na to zaradzę.
DZIKI ŚWIAT, DZIKIE BESTIE
Mam pewne przeczucie, ale potrzebuję drugiej opinii.
To miejsce wygląda znajomo.
Hej! Czy to Space Racer?
W książce to Space Rider.
Naprawdę nazywa się Space Racer. Jest legendarny.
To znaczy może być wymyślony.
Myślę, że te książki zawierają prawdziwe historie.
Opisują to, co może zagrozić Viltrumitom.
Dlatego tata chciał, bym je przeczytał.
Podpowiada nam, jak pokonać imperium.
W mordę. Mogę je zeskanować i przedstawić Koalicji?
Jasne.
Thaedus będzie o wiele mniej wkurzony, gdy mu to wszystko pokażę.
Dobra. Mam.
Dobrze było cię wiedzieć, Mark. Dzięki.
I przykro mi z powodu zbliżającej się bądź minionej egzekucji ojca.
Dzięki. Wciąż nie rozumiem, czemu go zabrali,
skoro mogli zabić go na Thraxie.
Ponoć gdzieś w kosmosie jest viltrumickie więzienie.
Może go tam zabrali. Mam popytać?
Byłbym wdzięczny.
Powiedz Thaedusowi, że w razie ataku,
gdy będzie potrzebował mnie do walki,
może na mnie liczyć.
Jasne.
Mark? Skończyliście już z Amber?
Ta skarpeta wisi od wieków. Chcę już się położyć.
By można było stracić Viltrumitę, ten musi być w pełni zdrowy,
żeby mógł z godnością stawić czoła śmierci.
Nawet jeśli jego zbrodnia była niechlubna.
A jednak mimo tak tchórzliwej zdrady można się odkupić.
Wróć do swoich, Nolanie.
Uratuj swoją spuściznę.
Podbiłeś setki planet.
Przyniosłeś chwałę imperium.
Byłeś jednym z naszych największych wojowników.
Jak ledwie chwila na Ziemi
zmieniła cię w słabego, sentymentalnego zdrajcę?
Odpowiedz mi!
Ta planeta i jej ludzie są toksyczni, skoro mogli aż tak cię zmienić.
Oni też za to zapłacą.
Pieprzony Marsjanin.
Zostawiłeś mnie na śmierć na Marsie
i jeszcze zdemolowałeś mieszkanie?
Nie!
Pomogę panu z marynarką.
Pozwolę sobie zauważyć, że jest doskonale dopasowana.
Mogę spytać, na jaką okazję potrzebuje pan tak szykownego stroju?
Odwiedzam starego przyjaciela.
Jak dobrze być w domu.
Napisy: Marcin Chojnowski
Nadzór kreatywny nad tłumaczeniem: Zofia Jaworowska