ANTERIORMENTE
Disparáchesme na maldita cabeza!
Si, xenial! Dez de dez. Temos que liscar.
Kate Cha era... unha loitadora valente.
Son eu outra vez, William?
Como puido un momento na Terra
converterte nun traidor débil e sentimental?
Este é o irmán de Mark. O que o fai da familia.
Traballo para vostede, señora Grayson.
Sacámoste e o cerebo estaba intacto.
O resto, non tanto.
Cambieime.
- Podería facelo... - Non.
- Fállolle. - Fállolle.
Todo o dos libros é real.
Vou visitar un vello amigo.
Axeonllarédesvos ante Grom!
Mellor pídelles aos extraterrestres e tolos cos que pelexes
unha foto, no canto de pegarlles nada máis, non cres?
Di que es fan.
Con algúns igual funciona.
Vale, iso... De verdade me vedes así?
Se cres que iso é raro...
Tede coidado, malvados. Somos...
INVENCIBLE
Por que non vivimos aquí?
Alugamos unha caseta ou unha tenda,
comemos bocadillos de salchicha.
Porque morrerías dunha sobredose de cómics nunhas tres horas.
Morrería feliz e pagaría a pena.
Estaba buscando eses en tapa dura!
Non podes mercar todo, Mark Grayson.
Xa verás!
Estás ben?
Si, estou ben.
Seguro?
Estou ben.
Non temos por que pasar aquí o día.
Podemos facer algo que queiras.
Quen di que non quero facer isto?
Xa.
Claro.
Só digo que é máis unha cousa miña.
Non pasamos moito tempo xuntos
e quero que fagamos cousas que a ti che gustan tamén.
Se non o paso ben, direicho.
Vale. Perdoa.
Tranquilo. Pasemos o día xuntos.
Tanto me ten o que fagamos.
E, para que o saibas, creo que leo máis cómics ca ti ultimamente.
Estás ocupado salvando o mundo.
Pois igual si.
Un segundo.
Estamos nunha cola?
Filip Schaff está asinando.
CAN ESPIRITISTA
Dixeches que o importante era estar xuntos, non?
CREADOR DE CAN ESPIRITISTA
Filip Schaff.
Vaia! Son fan teu!
- Grazas, rapaz. - Teño que preguntar.
Cando vai saír a nova tempada?
Falas da serie?
Igual tarda un ano.
Síntoo. As animacións levan moito tempo.
Seguro que custa moito facer as escenas de pelexa.
Si, levan tempo, pero aforramos noutras cousas
para conseguilo.
Non viches que ás veces non se ve
a boca do que fala e non ves os beizos moverse?
Pois non me dera de conta.
Si, ou gravamos desde atrás
mentres falan, pola mesma razón.
Outras veces facemos un plano amplo e lento.
Parece animado, pero está tan lonxe
que non te decatas de que non se move nada.
O mellor é que como hai pouca animación,
podemos facer os debuxos moito mellor.
Ás veces os artistas perden o control
e parece unha serie diferente.
É incrible o que che permiten facer.
Grazas por vir!
Non, grazas a ti!
Fixareime máis na segunda tempada.
Que tío tan xenial.
Ben, onde queres ir agora?
Non sei, poderiamos ir a Artists' Alley.
É... un segundo.
Ola, Eve. Que pasa?
Mark, Rex fuxiu do hospital da AMD e foi a unha misión el só.
Non se comunicou e teño medo de que teña problemas.
Iría eu, pero estou amañando un asunto.
Si, claro. Dime onde está.
Vasme abandonar no Comic-Con, non si?
Rex ten problemas.
- Pero igual... - Non, tranquilo. Vai.
Falamos despois.
Grazas por gardarme as cousas. Es a mellor. Quérote. Adeus.
Axeonllarédesvos ante Grom!
ZONA DE ALMACENAMENTO NUCLEAR
Non fagas isto! Veña! Non me fagas isto.
Fixéchelo centos de veces. Sobreviviches a todas.
Nin sequera unha bala te puido matar.
E este tipo? Non é nada.
É o típico...
Un maldito monstro con tentáculos?
Xenial.
Merda.
Merda!
Vas facer isto, Rex.
Vas saír e vaslle arrincar todos os tentáculos,
meterasllos todos por cantos cus teña
e mandaralo de volta ao seu planeta merdento,
onde queira que sexa,
porque es Rex Splode e así fas ti as cousas.
Vamos.
Necesitar máis ca terra para ferir Octoboss.
Eu... Espera, o que?
Ti escoitar palabras!
Eu mancarte agora!
Ai, non. Por que non dixeches algo así antes?
Son os teus amigos tan parvos coma ti?
Octoboss tardar en aprender lingua vosa!
Perdoa se palabras non perfectas!
Mira, sei que estás ocupado e respecto moito que aprendeses
a nosa lingua, aínda que non a aprendeses ben.
Pero voute esnaquizar igual!
Esnaquiza quen agora?
Merda!
Rex.
Estás ben?
Estou, si.
Para ti, eses.
Eu pararei a Davy Jones.
Seguro?
É bastante grande.
Tío, por favor.
Necesítoo.
Empeza con iso a próxima vez.
Despexado. Que veñan xa.
Grazas, amigo.
Despois de...
pensei que tiña que volver... ao traballo.
Era iso ou retirarme e abrir un bar nun paraíso.
Espera, e por que non fago iso?
Entramos.
Xa, eu tamén me sentía así despois de que meu pai e eu...
Podo imaxinalo.
Non hai moitos que poidan recuperarse de algo así.
Creo que ninguén se podería recuperar de algo así.
E non podo crer que che saísen dentes novos.
Carallo! Xa me gustaría ter ese superpoder.
Eu parezo un xogador de hóckey dos malos.
Que tal con Amber?
Amañastes as cousas?
Pois non.
Non podemos ter citas sen que nos interrompan.
Deixeina no Comic-Con para vir.
Pois entón déboche unha. Direiche unha cousa.
Escolle un día e os Gardiáns e eu cubrirémoste, pase o que pase.
E sabes o que? Que lle dean a Cecil.
Non sei se o poderedes facer.
Tío, confía en min.
Aínda con todo o que pasamos,
somos o mellor equipo de superheroes do puto planeta.
Malnacido!
Reláxate.
Reláxate ti! Isto é unha parvada.
Non intentes forzalo.
O sistema interpreta os teus pensamentos e...
Aí o tes!
Podemos volver empezar e...
tentalo de novo.
- Eses custan aproximadamente... - Non!
Non o tentarei máis.
Non podo loitar con iso.
É inútil!
E non deixarei que me metas algo na cabeza para que funcione mellor.
É un procedemento médico pequeno.
Amanda, espera.
É só... Faría que non tiveses que transformarte.
Non te volverías máis nova e poderías envellecer.
Deixa que o amañe.
Estou maldita, non rota.
E non che pedín axuda.
Que tal está Rae?
Aínda está na UCI, pero é máis forte do que parece.
Sairá desta.
- Que? - Este sitio.
Que pasa con el?
Deberiamos ser os mellores
superheroes do planeta.
E?
Falas en serio?
Veña, fagamos unha listaxe.
Tes un rapaz que é un xenio,
pero a súa mellor idea foi crear un corpo novo
con ADN que lle roubou a un compañeiro para saír cunha compañeira
que non quere saír con el.
Esa rapaza faise máis nova cando usa os poderes
e parece que non lle importa ter que volver comer potiños.
O noso líder é tan vello que caga po!
E o seu xefe sacrificaríanos sen pensalo para salvar os brancos do país.
E a que rompeu os ósos
intentando estouparlle dentro a un...
e é unha carallada.
O pirómano que pasa por malos momentos persoais
despois de ter unha bala no cerebro.
E por último, o que sexa Shapesmith.
Pois síntome excluído.
Ben, para empezar, estás calvo.
E era o punto forte de Samson.
E segundo, se pensas que somos os mellores do planeta,
o do pelo é secundario se o comparas co teu xuízo.
Tiña pelo cando escollín o nome, pero tes razón.
Non somos o mellor equipo do planeta.
Somos unha familia.
Ai, si?
E coma en calquera familia, todos temos os nosos problemas.
Fala por ti.
Cando é preciso, somos invencibles.
Iso convértenos nos mellores.
Ti es novo e aínda non o entendes.
Que? Non!
Pois se somos unha familia, mamá e papá vanse divorciar.
Petición denegada.
Non era unha petición.
Fáltannos dous membros e queres deixalo?
Nin de broma.
Se é por Kate, enténdoo.
Estou confuso, Cecil.
Son inestable,
incluso perigoso.
Acabas de salvar o planeta dunha invasión marciana.
Case sae mal pola miña culpa!
Porque non confiei en Invencible!
E despois case empezo
unha guerra interplanetaria co seu amigo!
Xa estaba roto, Cecil.
E a morte de Kate rematoume.
Non vas abandonar.
Só marcharás unha tempada.
Esas vacacións das que falamos. Entendido?
Onde vas?
Para a casa.
Rudy, ven aquí!
Señor?
O teu antigo posto está libre.
Benvido.
Pensabas que isto rematara?
Acabamos de comezar.
Hai moito que facer.
Igual pensas que algún heroe virá e te salvará.
Imos ver.
Parece que só estamos ti, eu e a ciencia.
Comezamos?
Tranquilo, estou aquí.
Estou aquí.
Só foi un soño.
Non foi real.
Era real, William.
Iso pasou.
- Seino, pero... - Non tal.
Non o sabes. Ninguén o sabe.
Cando pecho os ollos, vexo a cara de Sinclair.
O terapeuta dixo que custaría adaptarse...
Non quero adaptarme.
Non sei que é peor,
Sinclair esnaquizándome ou eses doutores intentando reconstruírme.
Non, Donald, non podes dimitir.
Xesús, ten algo a auga hoxe?
Reconstruíchesme, mentíchesme, arrebatáchesme o control.
Se non, estarías morto.
É inaceptable, señor.
Sinceramente, non podo seguir aquí.
Non sei quen...
ou que son.
Es ti, Donald. Fin da historia.
Como vou ser eu?
Borráchesme os recordos.
Non foi decisión miña.
Entón de quen foi?
Senta.
Xa vin isto...
Senta.
Toma. Autorización completa.
Non é o contrasinal que ti pensabas.
Lembra que o pediches ti.
Correde! Axiña!
Un pouco máis. Espera aquí. Xa vou.
Meu Deus.
Antes dunha pelexa tamén te pos tan nervioso?
Non, pero o Doutor Sísmico non pode expulsarme da uni.
Temos que estar aquí xuntos.
Que bonito.
Xa o practicamos.
Foi unha emerxencia familiar.
É o que tes que dicir.
E se non funciona?
Pois xa o amañaremos.
Xuntos.
Señor Grayson?
Espérao o decano.
DECANO
Señor, tiven unha emerxencia familiar, pero xa volvín e prometo...
Sei o da emerxencia familiar, señor Grayson.
Director Winslow?
Agora son o decano Winslow, Mark.
Eu... non sabía que cambiara de institución.
Vexo que non les as noticias universitarias.
Pois...
Senta.
Non sei se son peores as notas ou a túa asistencia.
Faltaches case todo o semestre.
Eu non quería, señor.
Se fose outro, xa te tería expulsado.
Pero sei o de teu pai.
E non imaxino o difícil que foi desde que morreu.
- Señor... - Pero tes que decidirte, Mark.
Se é a universidade, comprométete.
Se non o é, comprométete co que sexa.
Pero decide.
Quero quedar aquí, señor.
E eu non sei se o creo.
Pero dareiche un mes para demostralo.
Decidín eu que me borrásedes os recordos?
Ninguén debe vivir con tantos traumas.
Pensaches que te pararían,
que non che deixarían facer o traballo, que te farían dubidar.
Pero fuches ti.
Decidíchelo ti.
Faino.
Direillo ó equipo.
Catorce ofertas!
Penso que podemos conseguir uns 150 000 máis.
O mercado é competitivo, pero ti?
Ti fas as propiedades atractivas.
É que... fas un bo traballo, Debbie.
Sinto que volvo á miña rutina.
Grazas por traerme.
Vémonos mañá.
Debbie?
Gustaríame saber se queres cear comigo.
Algún día. Non esta noite, claro.
Non, tranquila.
Vaia parvada. Son parvo. Traballamos xuntos. Síntoo.
Que tal o xoves?
Mamá!
Boteite en falta, Oliver.
Pasáchelo ben hoxe?
Aprendemos sobre os animais.
E o pequeno Oliver aprende moi axiña.
Dígoo en serio.
Aprende máis rápido ca calquera outro rapaz.
Ten...? Notaches algún...?
Poder?
Non, aínda non.
E non se sabe se os terá.
Pero se tivese que apostar,
diría que aparecerán antes que os de Mark.
Vou aprendendo que todo pasa antes con Oliver.
Vémonos mañá.
- Ei. Ola, April. - Mark.
Alégrame verte.
Teu irmán aprende moi rápido.
Ven aquí.
Que tal as clases?
E Amber?
Xa vexo.
Pensei que contándollo a Amber amañaría as cousas.
Pero non foi así.
Son un mozo pésimo.
Agora sabe por que.
E non sei se é mellor ou peor.
É mellor.
É mellor saber a verdade.
Ti e papá saístes xuntos, non?
Si, saímos xuntos.
Pensabas que nos coñecemos, casamos e xa?
Non, xa...
E como foi?
Para ti, quero dicir.
Pois...
Foi excitante.
Namoreime moito del.
É dicir, saía cun superheroe.
Era moi divertido daquela.
E non tiña nin idea de nada.
Unha vez tróuxome unha árbore no canto de flores.
Pensou que era mellor.
Tiven que ensinarlle moito da Terra.
Así eramos iguais.
Pero... tamén pasou moito tempo fóra cando estabamos xuntos.
Sentíame soa.
Moi soa.
Chegaches ti e pensei que axudaría.
E quérote, pero non é o mesmo.
Eu...
Era difícil coidarte eu soa durante semanas.
E agora, con Oliver,
teu pai non está.
Non é que o queira aquí, pero aínda así.
É unha relación de verdade se sempre estás soa?
Algunha vez desexaches... non coñecer a papá?
Non.
Non, porque non te tería a ti.
Nin a Oliver. Aínda que esteamos os tres sós.
E se non nos tiveses?
Non sei.
Menos mal que viñeches.
Mark non colle o teléfono. Non sabía a quen chamar.
Ai, non.
Ei, Rick.
Cres que é alto abondo?
Non digas iso.
Non sei.
Igual nunca é demasiado alto.
Rick... Lémbraste de min, non si?
Ola, Donald. Por favor, non te achegues.
Claro, non o farei.
Pero igual... igual podes baixar de aí e dicirnos que pasa.
Que pasa?
O que pasa é que Sinclair me esnaquizou
e o goberno reconstruíume,
pero deixaron cousas fóra.
Faltan partes de min e non sei que facer.
Sei o que sentes.
Non, non o sabes. Como o vas saber?
El tamén te colleu a ti?
Non.
Colléronme outros coma el.
A AMD reconstruíume tal e como o fixo contigo.
Os dous tiñamos que morrer.
Eu morrín.
Morrín 39 veces,
polo de agora.
Trouxéronme de volta,
aínda que cada vez había menos que salvar.
Non o sei exactamente, pero creo que son unha máquina nun 98 %.
Como?
Como podes vivir así?
Non podía.
Borráronme os recordos.
Pero foi... foi un erro.
Vós estádesme axudando a velo.
Como?
Cada vez que morrín e me volveron reconstruír,
foi porque axudaba a crear un mundo mellor.
Ti tamén cando loitaches contra Sinclair,
cando salvaches a Invencible e a William.
Non somos o noso corpo.
Somos as decisións que tomamos, as vidas que cambiamos, os que queremos.
Ou que nos queren.
Non teño que esquecelo.
E ti tampouco.
Rick, baixa de aí.
Teléfono apagado.
Fóra o auricular.
Non teño nada aquí.
Vale.
Así que nada de interrupcións para salvar o mundo.
Hoxe é só para nós.
Isto créame problemas éticos.
Non, tranquila. Falei cos Gardiáns e dixeron que me cubrían.
E falei con Cecil para ter dúas noites libres á semana.
Non lle gustou, pero necesítame, así que é o que hai.
Sei que non está sendo sinxelo.
Pero xa me decidín.
E escollinte a ti.
Pois iso si que non é ético.
Pero igual non me importa.
E a roupa que?
É sinxelo.
Ti sentas nas miñas costas e levo as maletas na man.
Vacacións en Hawai?
Como pagamos o hotel?
Din que os mellores cámpings están en Hawai.
Así que hai certos problemas que nin os superheroes resolven.
Debería pedir un salario.
Debería pedirllo a Cecil?
Así si que estarías traballando para el.
Certo.
Igual podo buscar un traballo.
A asociación de estudantes publícaos.
Teño algúns amigos alí.
Igual me presento como candidata o ano que vén.
Que?
Nada.
É que...
Vas ter que axudarme coas notas.
Ben, pois teño unha técnica secreta que che podo contar.
Chámase... estudar.
Oíno algunha vez.
Pero non lle podo pegar a alguén?
É sorprendente, pero ás veces non podes amañar as cousas pegando.
Mark Grayson.
Invencible.
Ven comigo agora
ou esta muller morre.
Escoitáchesme?
Mark?
Ei, quen es ti?
Son Anissa e son axente do Imperio viltrumita.
E se cres que podes achegarte
antes de que lle arrinque a cabeza...
podes intentalo.
Que queres?
Falar.
Onde poidamos falar sós.
Ben.
Se marchas sen mancala nin a ela nin a ninguén,
verémonos arriba no ceo.
Apura.
Se non, volverei e morrerán todos.
Ela a primeira.
Tranquila.
Tranquila. Síntoo.
Teño que ir.
Volve.
Cecil, estás aí?
Cecil!
Non me escoitaches?
Dixen que só quería falar.
Iso non foi o que vivín cos viltrumitas ata agora.
Que pouco sabes da túa xente.
Non son a miña xente.
Non pode pasar o mesmo que con Chicago.
Buscade información sobre ela.
Somos a túa xente.
Ti aínda non o aceptaches.
Faremos o que poidamos se a cousa empeora, Mark.
Non temos moitas opcións.
Fai que fale o máximo posible.
Que queres?
Estudamos este planeta.
Moi ben.
Os humanos teñen menos dun 18 % de posibilidades de sobrevivir
nos seguintes dous séculos se non perden miles de millóns de vidas.
É unha ameaza?
É a verdade.
Os poderosos deste mundo destrúen o seu fogar,
acaban eles mesmos cos recursos.
Moitas zonas do planeta acabarán sendo inhabitables pola cobiza humana.
Si, seino.
E aquí estás,
preocupándote por pararme a min no canto de a eles.
É complicado.
Non o é.
Temos a tecnoloxía para reparar o seu clima,
acabar coa fame, castigar os criminais.
Salvaremos máis vidas
nun ano das que salvarías ti en cen.
Estaslle fallando ó planeta e á xente.
Non o ves?
Polo menos eu non mato.
E aínda así deixas que morran milleiros mentres te resistes aos viltrumitas.
Ou é que non che importa a vida deses humanos?
Mirando a densidade ósea e muscular,
Mark tería menos dun 18 % de posibilidades
de sobrevivir se loita con ela.
Pois que marabilla.
Cecil, estou no medio...
Cantos ReAnimen están listos para pelexar?
Pelexar? Non sei...
Responde a pregunta, Sinclair!
Ningún! Non están listos para pelexar.
- Acordamos unha data e... - Señor!
Que?
Os satélites mostran un kaiju xigante
no Pacífico.
Estase achegando a un cruceiro.
Merda.
Os viltrumitas non matan por pracer,
aínda que ás veces lles guste matar.
Os humanos mortos non nos benefician.
A ver se é certo.
Van atacar un cruceiro que está unhas millas ao suroeste.
Dille que tes que salvar eses humanos que tanto quere.
Hai un barco en perigo.
Teño que axudar.
Se é certo o que dis, non me vas parar.
Irei contigo.
Quero ver o forte que é o fillo de Nolan.
Merda.
Espera aquí.
É unha forma de facelo.
Morrían humanos e actuei.
Como fará o imperio cando controle a Terra.
Si, grazas.
Merda.
Hai unha illa a unhas tres millas.
Grazas.
Grazas pola axuda.
De nada, para ti e os que nos escoitan.
É lista.
Vexo que che preocupa moito este planeta e os seus habitantes.
É o que fago.
Pero temos que deixalo claro.
Eses humanos morrerían se non fose por min.
A ocupación viltrumita fará que estas cousas queden no pasado.
Sé o viltrumita que tes que ser.
Sé o fillo de teu pai.
Non!
Non.
Non son un de vós.
Igual a humanidade non é perfecta e igual estragamos cousas,
pero temos que tomar decisións,
aínda que non sexan as correctas.
Despois dos argumentos, da lóxica e de salvar estas vidas,
aínda non ves a verdade?
Creo que deberías marchar.
Coidado, Mark.
É moito máis forte ca ti.
Lembra que comezamos razoando.
Interrompes a túa educación?
Nunca fun bo estudante.
Os Gardiáns están de camiño, pero tardarán 22 minutos.
Hai outros equipos, pero...
Sería como sacrificalos. Que máis?
Un barco cun mísil e 20 guerreiros.
Tres armas orbitais e dous avións con bombas,
pero móvese moi rápido.
Máis rápido ca Nolan.
Poden afastarse moito antes de que nós cheguemos.
Unha soa viltrumita e fai que sexamos totalmente inútiles.
Señor, hai... outra opción.
Tes unha misión
que che asignou a túa xente.
Completarala.
Mark, escóitame.
Dille que si.
Dille: "Si, conquistarei o planeta."
Non podes con ela, rapaz.
Dillo para que marche e xa nos encargaremos deles.
Non.
Rapaz.
É a túa última oportunidade para demostrarme que podes aprender.
Dio dunha vez, Mark!
Faino.
Ou me necesitas... ou non.
Aclárate.
Non me corresponde matarte.
Pero axiña virá outro.
Se te atopa e aínda te resistes,
mostrarache o equivocado que estás
e este planeta pagará por iso.
Espero que recapacites antes.
Está saíndo da atmosfera,
colle velocidade e vai cara ao espazo.
Pois menos mal.
Vixiade. Se segue así en dez minutos, dilles a todos que se retiren.
Arriscácheste moito, Mark,
só por unhas palabras.
Son máis ca palabras.
Era forte.
Non podería parala se empezase a matar xente.
Buscaremos a forma de cambiar iso.
Pero creo que non vas ter as noites libres que querías.
Xa.
Como nos atopou?
Non o sei.
Pode volver a facelo?
Igual si.
A súa man era coma...
ferro no meu pescozo.
Coma se puidese acabar comigo en segundos.
Non me podía mover.
Case nin respiraba.
A min pasoume o mesmo.
Non sei como vai isto, Mark.
Que queres dicir?
Eu non son coma ti.
- Amber... - Non, para.
Non se trata de ser valente ou forte.
Iso xa sei que o son. Isto é distinto.
Non teño control, Mark.
¿Quen son eu para enfadarme, estar triste ou sentir algo
cando ti salvas o mundo,
cando desapareces durante meses,
cando estou soa outra vez e non co meu mozo?
Non quero ser esa persoa.
Odio esa persoa.
A miña vida tamén importa.
Igual é pequena, igual non é devastadora,
pero importa.
E non importa cando estou contigo.
É algo que poden utilizar contra ti,
como fixo esa muller.
Quería matala por tocarte.
Sentía como medraba en partes nas que son coma meu pai.
Non sei que faría se che fan dano.
Miña nai preocupábase por papá,
e el sempre dicía que todo ía ir ben.
Pero mentía.
Sempre o facía.
E el sabíao.
Eu non podo.
Non podo dicilo.
Isto non vai cambiar, verdade?
É o teu mundo.
Quero vivir nel.
Intenteino, pero non podo.
Entón como facemos, Mark?
Non o sei.
Igual esa é a resposta.
Síntoo.
Eu tamén.
MAMÁ
Ola, mamá.
Ola, Mark.
Cando vés para a casa?
Entón que?
Xa vexo.
O rapaz rexeitou a lóxica e o legado.
Entón non o deches convencido.
Xeneral, está cego, coma seu pai.
Ai, meu Deus!
Víronme?
Creo que me viron.
Seguro que si.
A última vez doeume máis.
Por que será?
Ningún unopán é tan forte.
Vexo que non estás ben informada.
Ti vés connosco.
Os nosos científicos da prisión abrirante e atoparán a túa fonte de enerxía.
Queres meterme na prisión con esas puñadas?
Pois sorte.
Que unopán máis parvo.
Subtítulos: Paula Maneiro Torreira
Supervisora creativa: Abraham Díaz López