ANG NAKARAAN
Ipararanas mo ulit sa mundo ang tunay na pagdurusa.
May kuro-kuro tungkol sa isang Viltrumite prison sa kalawakan.
Baka doon siya dinala.
-Saan ka pupunta? -Uuwi.
Hulaan ko.
Kaya mong magbukas ng portal sa ibang dimensiyon.
Invincible, hindi mo naiintindihan!
Kailangan ko siyang mapanagot!
Ako si Anissa, isang ahente ng Viltrum Empire.
Hindi ko trabahong patayin ka.
Hindi ako bagay sa mundo mo.
Pasensiya na.
Pasensiya na rin.
Kumusta, Mom.
Hello, Mark.
Kailan ka uuwi?
Hindi nila sinabi kung sino ako?
Tama na.
Kregg.
Nagpunta ka rito para lang sa akin?
Nakakabilib.
Hindi ko gugustuhing lumiban para rito.
Nakakataba ng puso.
Mukhang pumasa ka sa inspeksiyon.
Bagay para sa pagpatay sa'yo.
Binabati kita.
Oh Diyos ko, Diyos ko.
Mamamatay na ako.
Hesukristo.
Kaya mo 'to.
Kaya mo 'to, Taylor.
Ipagpatuloy mo lang.
Hanggang sa...
Maramdaman mong...
Ikaw ay...
Ang lakas-lakas mo.
Tama na iyan.
Hindi ako sigurado kung kaya mo akong patayin bago ko siya patayin.
Pwede mo namang subukan.
Gusto mong tumaya?
Malakas ba ang loob ng Mark Grayson sa dimensiyong ito?
Mukhang hindi.
Tatandaan ko 'yun.
At bago ko makalimutan...
Walang makakapasok na signal sa bahay na ito.
Ayaw kong may makagulo sa atin.
Sino ka at ano'ng gusto mo?
Pinatawagan ka niya sa akin.
Para raw hindi niya kami saktan.
-Mark... -Ako ang kausap niya.
Paalisin mo sila. Ngayon na.
Alam mo bang kilala ka ng publiko
sa halos kalahati ng mga realidad mo?
Hindi ka maingat.
Hindi ko alam ang pakay mo, pero binabalaan kita...
Ikaw...
Hindi mo talaga ako naaalala?
Tutulungan kita.
Noong nagkita tayo, hindi mo 'to ginawa sa akin.
Ikaw pala 'yung lalaking 'yun...
'Yung lalaking 'yun?
Iyon lang ako sa'yo?
'Yung "lalaking 'yun?"
Ako si Angstrom Levy at ginawa mo akong halimaw.
Wala akong ginawa sa'yo.
Sumabog ang makina mo.
Kagagawan mo ito!
Ililigtas ko ang mundo!
-Lahat sila! -Kailangan mo ng tulong. Hayaan mo...
Natulungan ako!
Tinulungan ako ng mga doktor sa maraming dimensiyon!
Niligtas nila ang buhay ko.
Binuo ulit ang katawan ko, pero hindi na nila maaayos 'to!
Kaya ngayon, palagi ko nang matatandaan kung ano'ng ginawa mo sa akin.
Sang-ayon ako.
Halika rito.
Ano 'to?
Naku!
Aba! Imposible.
Akalain mo nga naman.
Ang hirap paniwalaang totoo.
Akala ko, wala na ang mga sapien.
Bata pa lang ako noong huli akong nakakain ng laman nila.
Gusto kong matikman.
Pwede tayong maghati.
Ako ang naunang nakaamoy. Akin 'to.
Huwag kayong lumapit.
Walang kakain sa akin.
Aba! Marunong magsalita!
Ngayon ko lang nalamang marunong pala silang magsalita.
Wala akong pakialam kahit kumanta iyan.
Lasa lang niya ang mahalaga.
Tumigil ka! Kung nakakapagsalita siya, nakakapag-isip din siya.
Hoy!
Nakakalipad din!
Hindi siguro kita ang pakpak niya.
Mas maraming makakain.
Gusto kitang matikman.
Maligayang pagbabalik.
Gusto ko ang kulay ng kapatid mo.
Kakaiba.
Mapag-uusapan nila 'yun ng mga kaibigan niya...
kung mabubuhay pa siya.
Hindi ko pa siya nakikita sa ibang realidad.
Nakakamangha, 'di ba?
Kapag sinaktan mo siya, pangako...
Ano?
Papatayin mo ako?
Oo naman.
Pero huwag kang mag-alala.
Wala akong intensiyong saktan sila.
Wala.
Ligtas ang munti mong pamilya.
Maliban na lang kung maisip kong ang paraan para saktan ka
ay saktan din sila.
Kaya magpakamatay ka na lang para sa kanila.
-Oliver! -Huwag!
Ang malas mo talaga, Prof. Ock!
Naku!
-Ayos ka lang? Hindi ko sinasadya... -Salamat, 'tol!
Sasaputan ko na siya.
Ano? Hindi. Sasaktan mo ba siya?
Nakita ko ang portal.
Alam kong galing ka sa ibang dimensiyon.
Marami akong karanasan doon.
Lalo na kamakailan.
Kaya maniwala ka, mabuti ako't si G. Mechanical Arms ay masama.
Namumula ang mata mo. Paano ako...
Oo. Sabi sa'yo eh.
Ayos ka lang, Oliver. Magiging ligtas ka.
Hindi mo masisiguro 'yun.
Anong klaseng ina ang nagsisinungaling sa anak niya?
Sabi mo, hindi mo kami sasaktan.
Hindi, sinabi kong ligtas kayo.
Basta magdusa at mamatay ang anak mo, gaya ng nararapat.
Iyan na...
Huwag.
Huwag kang kikilos nang masama.
May napili na akong dimensiyon
kung saan mas mababa ang lupa kaysa rito.
Hindi mo sila sasaktan.
At hindi mo ako sasaktan.
Hindi ko alam kung ano'ng ginagawa mo pero hindi ka mamamatay-tao.
Pasensiya na kasi hindi kita natandaan,
pero naalala ko ang gabing 'yun.
Sinubukan mo akong iligtas.
Binago ka siguro noong aksidente,
pero mabuti kang tao na gumagawa ng mabuti.
Para iligtas ka?
Matapos ang lahat ng dinulot mong sakit at paghihirap?
Ang mga buhay na binawi mo?
Hinding-hindi!
Hindi.
Hindi. Hindi. Hindi.
Hindi. Hindi. Hindi. Hindi.
Hindi ko siya ililigtas.
Hindi. Imposible.
Hindi ko kaya.
Hindi ko siya ililigtas.
Hindi ko bubuuin ang Utopia nang pumapatay!
Hustisya...
Hahabulin ka ng hustisya.
Para sa lahat ng mga namatay dahil sa'yo,
para sa lahat ng pamilya,
-magbabayad ka ng... -Tayo na, Mark.
Hindi ako nakakain dahil sa riot sa Bangkok.
Oo. Tayo na.
Daddy, miss ko na si Mommy.
Ako rin.
Takot si Chainsaw.
Sabihin mo kay Chainsaw, magiging ayos din...
Kawawang Angstrom.
Akala mo, makapagtatago ka sa akin?
Diyos ko, tingnan mo ang sarili mo.
Kawawa ka.
Naaawa tuloy ako.
Ganito na lang...
Papatayin ko agad ang bata.
Huwag!
Mamamatay-tao ka!
Halimaw!
Hindi ko siya ililigtas.
Malabo!
Nararapat siyang mamatay! Ngayon na!
Tapos na.
Hindi pa tapos hangga't hindi ka pa nagbabayad.
Tapos na akong makipaglaro.
Sila ba?
Gusto mo akong patayin? Sige.
Paalisin mo sila at saka tayo maglaban.
Hindi na ako lalaban pabalik.
Huwag, Mark...
Salamat sa alok, pero walang saya 'yun.
Hindi na ako lilipad sa mga portal mo.
Hindi mo ako masasaktan niyan...
Tanga sa bawat dimensiyon.
Naku!
Karne.
-Karne. -Karne.
Karne. Karne.
Karne.
Mas matibay ang anak mo kaysa sa inaakala ko.
Ipadala ko kaya siya sa mas mabilis ang oras?
Alam mo, sa lahat ng saliksik ko,
hindi ko natutuhan kung gaano katagal nila kayang hindi kumain.
Hindi matalino.
Mom!
Itigil mo na ito.
Pakiusap.
Tingin mo, inosente ka?
Sa maraming dimensiyon, sinamahan mo ang asawa't anak mo
sa pagpatay sa milyon-milyong tao at pagsira sa mundo.
Isa kang traydor sa sarili mong uri!
Dugo ang marka ng pamilya niyo.
Hindi.
Hindi ako.
Ako ang nagpalaki sa batang lumaban sa ama niya para iligtas ang planeta.
Magkaibang-magkaiba ang mga mundo namin.
Alam kong hindi ko pinalaki ang anak ko para pumatay.
Sigurado ka ba?
Mukhang sa mundong ito, si Mark ang mabuti
-at ikaw ang masama. -Ano?
Kaya ka pala galit na galit.
Kasi ikaw ang sakim at si Mark ang bayani!
Wala kang alam!
Oliver!
Hindi ako ang kaaway!
Sinusubukan kong iligtas ang mundo!
Ang anak mo ang halimaw!
Oliver!
Ayos...
Ayos lang ang lahat. Ako...
-Ayos lang ako. -Walang nagawa ang atake mo.
Ayos lang ako.
Sasaktan ko ang anak mo.
Sasaktan kita.
Sasaktan ko maski ang batang ito.
Nagbukas siya ng panibagong portal saktong paglabas ko
at walang awang kaya parang lagusan 'yun papunta sa ibang lugar.
At sa ibang dimensiyon, ang gulo ng oras,
kaya hindi ko alam kung gaano katagal na.
Hindi ko alam kung ano'ng ginawa niya sa mom at kapatid ko.
Paano ka napunta rito?
Saan ka galing?
Isa kang lalaking nagdadamit ng malapaniki at ang pangalan mo ay...
Hindi ba parang tinamad ka lang magpangalan?
Sabi ko, wala ako sa mood.
-Tama na! -Mark...
Mom?
Ano'ng ginawa mo sa kaniya?
Natatandaan mo ang mga doktor na sinabi ko?
Iyong mga nag-ayos sa katawan ko?
Pinalakas din nila ito.
Tingin mo, bakit pinadala kita sa multiverse?
Tingin mo, bakit pinalambot kita?
Ayaw kong mamatay ka sa kung saang dimensiyon!
Gusto kong ako mismo ang papatay sa'yo!
Tingin mo ba, makukuntento akong mapatay ka ng ibang tao
at hindi ng sarili kong kamay?
Tigil!
Hindi.
Hindi ito matatapos hangga't hindi pa kayo namamatay ng pamilya mo.
Huwag mong pagbabantaan ang pamilya ko!
Hindi mo alam ang pinagdaanan ko!
Kung gaano ko pinipigilan ang sarili ko!
Hinding-hindi ko hahayaang...
May...
Makasakit sa pamilya ko!
Ulit.
Hindi!
Akala ko...
Akala ko, mas malakas ka na.
Clear na. May isang sugatang babae at bata.
Ma'am, ayos ka lang ba?
Oliver?
Oliver.
Buti na lang.
Debbie?
Diyos ko. Ano'ng nangyari?
Cecil, nasaan si Mark?
Hindi ko alam. Pero pumunta muna tayo kung saan kayo ligtas.
Tawagan niyo ang mga medic.
Ngayon na!
Diyos ko.
Diyos ko, Diyos ko.
Kailangan ko.
Walang ibang magagawa kundi patayin siya.
Sinubukan akong patayin.
Papatayin niya si Mom at ang kapatid ko.
Siya ang may kagagawan.
Aksidente 'yun pero kagagawan niya.
Hindi ko siya gustong patayin...
Hindi ko... Kailangan lang.
Wala akong ibang magagawa.
Nawalan ako ng kontrol.
Gusto ko siyang patayin.
Ano na ako?
Akala ko, mas malakas na siya.
Iyon ang sabi niya.
Gusto ko siyang patayin pero hindi ko alam kung kaya ko.
Diyos ko.
Nasaan ako?
Dinala niya ako rito at pinatay ko siya. Hindi ako makaalis!
Dito na lang ako habambuhay.
Hindi na ako makakauwi.
Dito na ako mamamatay.
Angstrom Levy.
Nanalo siya.
Sinasabi ng council na para patayin ang Viltrumite,
kailangang buo pa siya,
at kaya pang harapin ang dulo ng buhay niya nang may lakas.
Pero pwede naman daw pasa-pasa.
Ibalik niyo siya sa selda niya.
Opo, Heneral Kregg.
Sandali.
Sir, pakiusap.
Tinitingala kita mula pagkabata.
'Wag mo akong piliting saktan ka.
Gusto ko lang tumayo.
Maglalakad ako palabas.
Huwag ka nang pumalag.
Tinanggap ko na ang kapalaran ko.
Galaw, hangal!
Kumalma lang kayo.
Gumana ang plano ko!
Ano?
Natatandaan mo ako?
Oo. Bakit ka nandito?
Humarap ka, Unopan!
Para sa'yo. Nandito ako para sa'yo!
Kitakits!
Wala.
Wala akong makitang kahit ano.
Katapusan mo na, Mark Grayson.
Kalimutan mo lang na pumatay ka ng tao.
Para hindi ka lalong magdusa.
Pero hindi rin nakatutulong ang pakikipag-usap sa sarili mo.
Wala ka rin namang ibang makakausap.
Kaya kung sa isip o sa salita, ano bang pinagkaiba?
Makakauwi ka pa.
Hanapan mo ng paraan.
Sa planetang ito...
Meron sigurong labasan.
Baka may iniwan si Angstrom...
O baka kaya pa ng katawan niya...
Mark. Ang lala ng itsura mo.
Eve? Ikaw ba iyan?
Oo. Pero hindi ako ang kilala mong Eve.
Hindi na.
Pasensiya na. Hindi ko naiintindihan.
May ginawa akong masama.
Alam namin.
Ang lohikal na rason lang para manatili ka rito
ay kung napatay mo si Angstrom Levy sa laban niyo.
Matagal na namin 'tong alam.
Kasi...
Biglaan lang nangyari.
Sa iyo lang. Pero sa amin, 20 taon na ang nakararaan.
Ganoon katagal namin hinanap ang dimensiyong ito.
Mabuti na lang at may apat nang time machine ang Guardian noon.
Ang pinanggalingan namin,
ang mundong iniwan mo...
Hindi mabuti.
Marami na kaming nasabi.
Baka masira na ang takbo ng oras.
Mark, magbubukas ako ng portal na makapagpapauwi sa'yo.
Salamat.
Hindi ko alam kung kaya kong mabuhay rito.
Nabuhay ka.
Pero hindi mo gugustuhin ang nangyari sa'yo.
Sandali, Mark.
Mahal kita, Mark.
Matagal na kitang mahal.
At noong nawala ka, nagdusa ako.
Dapat...
Sinabi ko dapat sa iyo.
Eve...
Huwag mo sa akin sabihin.
Sabihin mo sa kaniya.
Sabihin mo sa kaniya
kung mahal mo siya o hindi.
Basta magsabi ka.
Para may magawa siya sa buhay niya.
Umalis ka na.
Hindi ka siguro nakikinig noong napag-usapang
huwag sisirain ang agos ng oras.
Manahimik ka, Rex.
Diyos ko!
Mark? Naririnig mo ba ako?
Maayos na siya. At tinatanong ka niya sa amin.
Si Oliver?
Wala siyang galos.
Bibigyan kita ng oras.
Salamat, Cecil.
Salamat sa lahat.
Walang ano man.
Diyos ko!
Mom.
Ayos lang ako, Mark.
Tapos...
Tapos na ba ang lahat?
Mark.
Kung gusto mong mapag-isa,
hindi ito ang tamang lugar.
Wala kang magagawa.
Huwag mong sisihin ang sarili mo.
Hindi ka tulad ng ama mo, Mark.
Wala ka roon.
Nawala ako sa sarili.
Nagwala ako.
May ginawa akong hindi na mababago.
At...
Hindi iyon masamang bagay. Niligtas mo ang pamilya mo.
Iyon lang ang mahalaga.
-Hindi ko alam, Cecil. -Tama na.
Mark, tumingin ka sa akin.
Kung patay ang masasama't buhay ang mabubuti,
isa iyong tagumpay.
Paano mo malalaman ang kaibahan?
Ang mga masasamang tao ang nananakit ng iba.
Umuwi ka na.
Magpahinga ka.
Hindi ka tulad niya.
Wala ka roon.
Kailangan mo ng tulong?
Sa paggawa ng sandwich?
Pasensiya na. Gusto ko lang...
-Pwede ba tayong mag-usap? -Bilisan mo.
Masisira 'tong pagkain ko.
Amanda.
Inaaral ko pa rin ang pakikisalamuha sa ibang tao.
Halata nga.
At gusto kong humingi ng tawad.
Pero problema ang pag-transform mo.
Ikaw mismo ang nagsabi.
At nag-aayos ako ng mga problema.
Doon ako magaling.
Iyon ako.
Mahalaga ka sa akin, kaya gusto kitang tulungan sa problema mo.
Pasensiya na kung naging problema rin ako.
Ang hina mo namang
humingi ng tawad.
Naiintindihan ko na.
Alam ko nang ikaw ang nag-aayos.
At gusto mo lang tumulong.
Pero kausapin mo muna ako bilang tao.
Huwag mo akong tratuhin na parang sirang gadget o computer.
At huwag lang puro tungkol sa sira ko.
Madalas, ayaw kong pag-usapan iyan.
Mukhang naiintindihan ko na.
Pero kung magagawan mo ng paraan ang pagbata ko,
masaya ako roon.
Naiintindihan ko.
Gusto mo rin bang pag-usapan 'yung ibang mga bagay?
Oo na.
Ayain mo akong lumabas.
Gusto mo bang...
Oo.
Immortal.
Pasensiya na, hindi ko sinabi sa'yo.
Kate.
Wala akong pinagsabihan.
Tinago ko na... nabuhay ako gamit ang isang kopya.
Baka sakali lang.
Sawang-sawa na akong mamatay.
Aalis na dapat ako.
Mag-iiba ng buhay.
Pero hindi ko nagawa.
Dahil sa'yo.
Pasensiya na, hindi ko agad sinabi.
Ayos lang.
Ayos lang ang lahat.
Sa wakas.
Kaya mo na?
Kaya kong magbuhat ng truck.
Maliit na truck.
Kanino mo ba nakuha ang kapangyarihan mo?
Sa lola ko sa nanay.
Kaunti lang ang oportunidad para sa babae noon
kung ayaw mong palaging magsuot ng bathing suit.
Pasok!
Naku!
Hahanap tayo ng ibang labasan.
Siya ba iyan?
Dad.
Sino ang pasasakop sa impluwensiya ko?
Lumuhod kayo kay Ka-Hor!
Teka, pareho kayong babae?
At?
Kailangang lalaki ang katawang papasukan ko
para makatakas sa sumpa ng puntod na ito!
Ang sexist niyon.
Malakas ako at kaya ko 'to.
Matagal ko na 'tong gusto.
Gusto kong gawin ang ginagawa mo.
Gusto kong maging tulad mo.
Magiging katulad kita.
Maniwala ka.
Maiiwan mo ang bawat walang kuwentang nilalang sa planetang ito.
Mabubuhay ka hanggang magunaw na ang mundong ito!
Lahat ng alam mo at kilala mo ay mawawala!
Alam mo kung sino pa ang nagsabi niyon?
Hindi ako tulad ng ama ko.
Hindi ako tulad ng ama ko!
Papatayin ang ama mo, at babalik ka sa Earth.
Aakuin mo ang misyon niya't ihahanda mo ang planeta para sa atin.
Nasira ng gas leak ang bahay sa kabilang kanto.
Ngayon, sa inyo naman?
Kailangan kong ipatingin ang bahay ko.
Naku.
Oo, para makasigurado ka.
Masaya ka nang makauwi, 'di ba, Oliver?
April, pakihanda na si Oliver para matulog.
Sige.
Tayo na. Magsipilyo na tayo ng ngipin.
Mom, ayos ka lang?
Ano?
Ako...
Kakayanin ko.
Maghanda na tayo ng makakain.
May klase ka bukas, 'di ba?
Mark?
Kakausapin sana kita bago matulog
pero mukhang hindi ka pa matutulog.
Pasensiya na. Marami pang iniisip.
Ako rin.
Magbabago na ang lahat, ano?
Akala ko pa naman, magiging normal na ulit tayo.
Pero ngayon...
Aalis na ako sa kolehiyo.
Mark...
Wala nang saysay.
Palagi akong wala
at hindi ko na maisip kung para saan iyon.
Magiging dentista ba ako? Abogado? Coder? Bakit ko gagawin ang mga 'yun?
Alam kong mahirap ang lahat pero kailangan
mong alalahanin ang kinabukasan mo.
Hindi ka pwedeng umalis ng kolehiyo.
Bakit kailangan ko pang mag-aral, e ang dami ko nang kayang gawin?
Hindi lang basta-basta ganoon ang kolehiyo, hindi para sa... Mark?
Hindi.
Hindi ko kaya.
Ang mga kaya kong gawin...
Sobra-sobra na.
Hindi ko na kayang gawin.
Kailangan kong lumakas.
Kailangan kong matutuhan kung paano
kontrolin ang sarili ko.
Mahalaga iyon.
Iyon ang pinakamahalagang kaya ko.
Kailangan kong mag-ayos.
Maging mas matatag.
Naiintindihan mo ba?
Mark...
Naiintindihan mo ba?
Oo.
Naiintindihan ko.
Diyos ko. Mark!
Sinabi sa amin ang nangyari roon sa kinalaban mo.
Ayos lang ba ang mama mo?
Ayos lang siya.
Mas malakas siya sa inaakala mo.
Siguro nga. Kumusta ka?
Ayaw ko nang pag-usapan.
Sige.
Nandito lang ako para sa iyo.
Kung kailangan mo ng sasandalan, dalawa ang balikat ko.
Alam ko.
May gusto akong sabihin sa iyo.
Sige.
Wala lang. Pasensiya na.
Sige.
Patawad, Mark.
Hindi ito patas.
Hindi ka dapat maghirap.
Hoy.
Hoy, Nolan.
Nandiyan ka ba?
Andito ako, alien.
Ano ka ba? Si Allen ito.
Huwag kang salbahe.
Nabalitaan ko ang ginawa mo sa Thraxa.
Magkakampi na tayo ngayon.
Hindi.
Tinalikuran mo ang emperyo.
Kinuwento sa akin ni Mark.
Nakita mo si Mark?
Oo, sa Earth.
Sinubukan ko siyang isali sa Coalition laban sa dati mong tropa.
Pero naunahan mo ako.
Huwag mo siyang isali rito.
Hindi niya ito laban.
Bigyan mo siya ng kapayapaan.
Ako na ang magbabayad sa ginawa ko.
Oo, huwag kang mag-alala.
Mangyayari iyan.
Narinig ko ang usap-usapan.
Papatayin ka nila, 'tol.
Oo nga. Tama.
Mag-aalala ang ibang tao roon.
Hindi na ako Viltrumite.
Hindi na talaga.
Pinagsisisihan at ikinahihiya ko ang mga ginawa ko.
Nakikita ko ang pagdurusa ng mahihina...
at nalulungkot ako.
Sobra.
Para bang maling maramdaman iyon.
Ang ginawa ko sa Earth...
Ang sakit at pagkawasak na idinulot ko... ay hindi matatawaran.
Ang ginawa ko sa mga taong iyon...
At sa anak ko...
Oo at ginagawa iyon ng mga tulad mo sa ilang libong planeta ngayon.
Pero matutulungan mo kami.
Nararapat akong mamatay.
Diyos ko.
Pero...
Ano?
Ano 'yun?
Tingin ko...
Nami-miss ko ang asawa ko.
Ang pagsasalin ng subtitle ay ginawa ni EMN
Mapanlikhang Superbisor Direk Brian Ligsay