POPRZEDNIO
Prędkość Marka wzrosła o 65%, jego wytrzymałość o 70%,
a siła o 138%.
Zostawcie go!
Oboje wracamy do Strażników.
Zaręczyliście się?
Zapraszasz mnie na randkę,
bo druga ja powiedziała ci, jaka była nieszczęśliwa?
D.A. Sinclair odebrał mi kawał tożsamości.
Nie odzyskałem jej całej.
Żadna minuta za kratkami nie poszła na marne.
Jeśli idę na dno, to zabiorę wszystkich ze sobą!
Nie sądzę.
Pracujesz z D.A. Sinclairem?
W więzieniu nie naprawi swoich błędów.
Darkwing też nie.
Biała sala ma mnie chronić.
Przed czym?
Przed tobą.
Świeże rybki!
Zapraszam po świeże rybki!
Hej!
Namaste, przyjacielu.
Jak dziś mogę pomóc ci odnaleźć wewnętrzny spokój?
Dzięki, ale chyba nieco na to za późno.
Zjeżdżajcie stąd.
Migiem.
Błagam, co tylko zechcesz...
bierz sobie!
Tu Stedman. Nic tu nie ma.
Cynk był lipny. Powtarzam. Cynk był lipny.
Cholera.
Znalazłeś nas.
Ale o wiele za późno.
Za chwilę zaroi się tu od agentów.
Akurat. Potwierdziłeś, że jest czysto.
Nie ma mowy, żeby tu zmierzali.
Zapominasz o prostej mocy ludzkiego ciała.
Nie rozumiem.
Chcesz to odpalić i zabić tysiące istnień? Po co?
Ktoś taki jak ty nigdy nie widział w tym piękna.
Tak, zginie większość mieszkańców miasta.
Ale ocalali odziedziczą nowy świat.
I dowiedzą się, że życie to dar i nie można go zmarnować.
Na całym świecie zacznie się rewolucja
i zerwie kajdany industrializmu.
Wrócimy do tego, co naturalne i boskie!
Nie znasz ludzi, paniusiu.
Najwyraźniej wróciłem w samą porę.
Brawo, Force Fist. Przegrałeś.
Ty i ten twój koszmarny establishment
nigdy nie powstrzymacie Zakonu Wyzwalającej Pięści...
Jak tylko wszedłem, od razu się na tobie poznałem.
„Cynk był lipny”. Akurat.
To był kod na „przyjedźcie powstrzymać tych świrów”.
Życie na tej ziemi to tylko strata czasu.
Co knujecie?
Strach przed śmiercią nie powstrzyma nas przed przeznaczeniem.
Czekajcie! Nie!
Cholera! Szybko, pomóż mu!
STANY ZJEDNOCZONE PENTAGON
Ilu straciliśmy?
Gdyby nie ty, ofiary liczylibyśmy w tysiącach.
Więc odpowiedz na moje pytanie.
Część gazu wydostała się na targ, nim zdołaliśmy go powstrzymać.
Siedemnaście osób.
Ale to tylko ułamek tego, co nam groziło.
Wygraliśmy, Cecil.
Powiedz to rodzinom tej siedemnastki.
Weź trochę wolnego, a potem wróć po swój medal.
Cieszę się, że sztuczna skóra się przyjęła.
Ale złożę reklamację.
Coś ominęli.
Tylko tyle zostało z mojej prawdziwej skóry.
Chcieli ją zastąpić, ale się nie zgodziłem.
Dlaczego?
Będzie mi przypominać, że nawaliłem
i że to nie może się powtórzyć.
Zostaw mnie, Stedman. To rozkaz.
Do schronu już blisko.
Chyba nie wymykacie się wcześnie z imprezy?
Spokojnie.
Teraz pracują dla nas.
To szajbusy.
Zgadza się. Ale byli też zbyt dobrzy, by mieli się zmarnować,
więc ich odmieniłem.
Dyrektorze...
Powinni być w więzieniu. Lub na cmentarzu.
Pokutują za swoje błędy.
To niby były błędy?
Przejrzyj na oczy. Uratowali nam życie.
Zatem pozwól, że im podziękuję.
Nie pracuję z bandytami. Nawet jeśli jakiś jest...
NIEZWYCIĘŻONY
To mój nowy współlokator?
Wal się na ryj!
Pierdol się!
Oh okej! Cienki!
Świeże mięsko. Pyszności.
Tu jest bezprawie, psie.
Powodzenia. Poprzedniego współwięźnia zeskrobywali z podłogi.
Cześć. Jak ci na imię?
Szefie, masz gościa.
Po co tu przylazłeś, Radcliffe?
Mógłbyś...
Rezygnuję z funkcji dyrektora GAO.
Przenoszę się do projektów specjalnych.
Mam to gdzieś.
Chcę, żebyś mnie zastąpił.
Nic dziwnego, że cię wykopali.
Nim się tu zjawiłeś, co tydzień były tu trzy zgony.
Trzy lata później...
Nie masz pojęcia, co musiałem zrobić, by to osiągnąć.
Zrobiłeś to, co było trzeba. Zaprowadziłeś porządek.
Nic więcej, nic mniej.
Jasne, parę osób musiało słono zapłacić,
ale dla dobra ogółu.
Nie działam po omacku.
Mówiłem ci już. Wspomagam talenty, zamiast je marnować.
To miejsce było twoją rehabilitacją.
Miało być karą.
Było i tym i tym.
Wyjdziesz stąd, jeśli przyjmiesz to stanowisko.
Nie.
Nie zmuszę cię, byś przejrzał na oczy.
Ale musisz coś zrozumieć.
Nie możesz być tym dobrym
i jednocześnie zbawiać świat.
Musisz wybrać.
Do ochrony przed czym?
Przede mną?
Co ty wygadujesz?
Moim zadaniem jest chronić planetę od zagrożeń.
Nie zmuszaj mnie, bym cię za takie uznał.
Pomagają ci trzymać w ryzach Darkiwnga? Albo Sinclaira?
Darkwing i Sinclair nie mają twoich zdolności.
Używam ich jedynie do pomocy ludziom.
Komu pomagasz teraz?
Postrzegasz wszystko w tylko jeden sposób.
Grozisz tym, co ci przeczą.
Nikomu nie grożę!
Nie? Bo mnie przerażasz do posrywu.
Przecież nic nie robię!
Co jest?
Chcesz mnie uciszyć?
Mark...
Boisz się, że cię wsypię?
Ujawnię, co tu odwalasz.
Niby nasi ludzie nie wiedzą, co robimy?
Opanuj się, to wszystko przegadamy.
Na tyle cię stać?
Musiałeś pytać?
Zadowolony?
Już wystarczy.
Powiedz wszystkim, co zrobiłeś.
Nie chcę cię skrzywdzić, Mark.
To nie mnie stanie się krzywda.
Podobno nikomu nie grozisz.
Tak?
Ludzie się zmieniają.
Nie rób tego. Ostrzegam cię.
Pamiętasz wielkiego homara w Atlantydzie?
Kazałem odtworzyć wydawany przez niego dźwięk.
Możemy go przesłać do twojej słuchawki.
Nie do tej. Do tej, którą wszczepiliśmy ci w naszym szpitalu.
Do tej, której nie sięgniesz.
Bądź rozsądny.
Wróć do domu.
Rozsądek porzuciliśmy już dawno.
Chryste!
Prócz sprawiania bólu, ten dźwięk zakłóca pracę błędnika.
Potrzebujesz go na przykład, by latać. Lub chodzić.
- Wszczepiłeś mi broń? - Z tym, co potrafisz,
i po tym, co zrobił nam twój ojciec?
Żebyś wiedział.
- Nie chciałem jej użyć... - Mówiłeś, że nie jestem jak on.
Naprawdę tak myślałeś?
Tak, Mark. I wciąż tak myślę,
więc oprzytomniej i...
Wracaj.
Namierzajcie go.
Zerwał się ze smyczy. Nie chcę go zestrzelić,
bo nie wiem, gdzie spadnie.
Szlag. Nie możemy ich w to angażować.
Porażka.
Nie mogę uwierzyć, że Doktor Wstrząs skopał nam tyłki.
Przynajmniej nie tylko nam.
Mogło być gorzej.
Mogliśmy tam zostać i musieć sprzątać ten bajzel.
Teraz wszystkim przyda się browar.
Może byś włożył koszulkę?
No nie wiem. A czy ty...
Wiesz co? Chwila.
To stary ja.
Nowy ja przyjmuje twoją opinię
i dziękuje za konstruktywną krytykę,
nim ją kompletnie zignoruje... Jasna dupa!
Mark?
Rudy. Mam coś w głowie.
Wyjmij to, nim znajdzie mnie Cecil.
Cecil? Nie rozumiem.
Cofnijcie się. To nie ma nic wspólnego z wami.
On chce mnie zabić!
Co?
Ja pierdolę, nie chcę go zabić.
Ale musi iść ze mną.
D.A. Sinclair mordował studentów!
Darkwing zabijał ludzi z zimną krwią!
Cecil pracuje z mordercami. Sami widzieliście!
To nie miejsce na tę kłótnię.
Chcę wysłuchać Niezwyciężonego.
To nie demokracja, Kuloodporny.
Wrócisz ze mną do GAO. I to natychmiast.
Nie. Już bym stamtąd nie wyszedł.
Przestań dramatyzować.
Nie pójdę.
To nie była prośba.
Jezu Chryste!
Boże drogi. Co jest?
Czuję się bardzo nieswojo.
Co ty... Przestań!
Ożeż kurwa.
Nie mieszajcie się.
To nie wasza sprawa.
Jasne, że nasza.
Przestańcie się wpierdalać.
Ale raz.
Bierz go. Wychodzimy.
Chuj z tym.
Przestańcie!
Rex, nie!
Cholera, Rex.
Czemu się nie udało?
Ma czuwak. Uszkodzono sterowniki
i nie można go wyłączyć. Zablokuję częstotliwość.
Unieszkodliwcie ich. Tak, ReAnimenów. Wszystkich. Natychmiast.
Częstotliwość odcięta.
Ty arogancki, mały gnoju.
Spójrz na ten cholerny bajzel.
Wszędzie niesiesz ze sobą zniszczenie.
Przez swoje ego. Jesteś hipokrytą,
co pomagał ojcu, masowemu mordercy.
Broń Boże, by ktoś inny nawalił
i chciał to naprawić.
Nigdy, przenigdy więcej nie waż się mi grozić.
A co do reszty z was...
Nigdy więcej nie będę dla ciebie pracował.
To koniec.
Zbliż się do mojej rodziny,
to cię ukatrupię.
Rudy. Wyciągnij mi z głowy to gówno. Natychmiast.
Dobrze.
Oczywiście.
Ja pierdolę.
Obiecał mi cię chronić.
Po całej akcji z Nolanem
obiecał to, patrząc mi prosto w oczy.
To nie twoja wina.
Wszyscy przesadnie ufaliśmy Cecilowi.
To mi zawsze pomaga.
Dzięki.
Codziennie walczymy z potworami.
Nie sądziłam, że Cecil jest jednym z nich.
Oszalał.
Jeśli posunął się tak daleko, kto wie, co zrobi dalej?
Mogę z nim walczyć. Skopałbym mu tyłek.
Powiedziałem, że jeśli się zbliży do was
albo do innych bliskich mi osób,
zabiję go.
Mark...
Czemu już tego nie zrobiłeś? Nie martwiłbyś się.
Oliver!
My nie zabijamy.
Powiedziałeś, że zabiłbyś go...
Chciałem, by to do niego dotarło.
To wszystko.
Nie zabijamy ludzi. Nie w tej rodzinie. Nigdy.
Dobra, dobra.
Ale potrzebujesz pomocy, prawda?
W razie kłopotów nie możesz liczyć na gości z GAO.
Skoro teraz mam moce,
ja mogę ci pomóc.
Wyszkolisz mnie.
Szkolenie i pomoc to dwie różne rzeczy.
Mark dostał moce, dopiero jak miał 17 lat.
Miał zwyczajne dzieciństwo.
Ty też na takie zasługujesz.
I wracaj na ziemię.
Nie spiesz się.
Zaufaj mi.
To nie ma sensu.
Znam Cecila od 14. roku życia.
Pierwszy facet w GAO, który nie był dupkiem.
Przynajmniej tak myślałam.
Czemu tak postąpił?
Boi się mnie.
Tego, kim mogę się stać.
Pierdolenie. Znam cię.
Krzywdzisz ludzi w ostateczności.
Rex prosi się o to od lat
i mimo to nadal nie wykopałeś go w kosmos.
Bo to cały ja, mistrz samokontroli.
Cecil miał rację co do Angstroma.
Nie chciałem go zabić, ale... zabiłem.
Cecil próbował zajść ci za skórę.
Lepiej ci bez niego.
Dzięki.
Wiem, że między nami jest teraz dziwnie,
ale to, że teraz tu jesteś, wiele dla mnie znaczy.
Przestań. Chciałam pomóc Debbie,
gdyby był dym z Cecilem.
Zwłaszcza że jest tu twój brat.
I martwiłam się o ciebie.
To, o czym rozmawialiśmy,
nim Doktor Wstrząs...
Moje słowa...
Źle się wyraziłem.
Boże. Nie musimy mówić o tym teraz.
Nie zaprosiłem cię na randkę,
bo twoja wersja z przyszłości tak mi kazała...
Nie o to chodzi.
To było upokarzające.
Była 20 lat w przyszłości?
Przyszła ja ma prawie cztery dychy na karku
i wciąż ma złamane serce przez coś, co nie zaszło dwie dekady wcześniej?
To taką będę osobą?
Była twoją inną wersją.
Kto wie, jakie miała życie?
To wciąż przygnębiające.
Gdy cię poznałem, uważałem, że jesteś wspaniała.
Od pierwszego wejrzenia.
Ale byłaś z Rexem.
Dlatego stłumiłem to w sobie.
Zacząłem spotykać się z Amber i było super,
zakochałem się w niej,
ale uczucie do ciebie nigdy nie minęło.
Przelotne zauroczenie to za mało.
To niesprawiedliwe.
Wiesz, że to coś więcej.
W tym problem, że nie wiem.
Muszę to przemyśleć. Oboje musimy.
Zawsze będę cię wspierała.
Może na razie to musi wystarczyć.
To powinno być zadanie dla ekipy sprzątającej.
Nie ma tu jej. Ale jesteśmy my.
Łapcie za mopy.
Jak wtedy w bazie rakietowej.
Nie musisz tego robić.
Cecil wydał miliony, by mnie poskładać.
Potem jego zombiaki chciały nas rozszarpać.
Kim my dla niego jesteśmy?
Jesteśmy bronią.
Jak czołgi, karabiny i tak dalej.
Przydatni, ale do czasu.
Co ty nie powiesz.
Przestańcie się mazać. Po uczciwym wysiłku poczujecie się lepiej.
Chwila. Ciebie nawet tu nie było.
Cecil prawie zabił Marka.
Jasne. Cecil wyraźnie posunął się za daleko.
Ale on go do tego zmusił,
gdy narobił gnoju w Pentagonie.
Ma nauczkę. Nieprzemyślane czyny mają konsekwencje.
A kiedy miał to przemyśleć?
Jak Cecil smażył mu mózg
czy gdy atakowały go Franken-boty?
Choć raz poniósł konsekwencje.
Świetnie.
Podobnie jak ojciec, Cecil zawsze mu pobłażał.
Ojciec Marka prawie go zabił, fiucie.
Musiał tylko wykonywać rozkazy.
Jak my wszyscy.
Ale widziałem, że większość z was tego nie robi.
I to wielokrotnie.
Trzeba było zostać w Teen Team.
Pamiętasz, jak bardzo chciałeś zostać Strażnikiem?
Jak ciężko pracowaliśmy, by tu być?
Zginęłam za to.
I zginiesz ponownie. Raz po raz.
A Cecil będzie miał to gdzieś.
Nie pouczaj mnie, Rae.
Przeszłam tyle samo co ty i Rex.
- Nawet więcej. - Nie.
Bez porównania.
Jestem tylko jedna ja.
Nie mogę jak ty ukryć swojej kopii.
Zgadza się. Mam inne moce. Co z tego?
Ja się nie posypałam, gdy stała mi się krzywda.
- Przesadziłaś, Kate. - Jak śmiesz.
Zachowujesz się, jakbyś tylko ty otarła się o śmierć.
Mnie też niewiele brakowało.
Tu nie chodzi o ciebie, Kate, tylko o Cecila.
Cecil robi tylko to, co konieczne.
Czyli wszczepienie Markowi bomby było konieczne?
Właśnie to udowodnił.
Wracajcie do pracy. To rozkaz.
Nie! Nie musimy już znosić tego syfu.
Nie jesteśmy własnością Cecila. Możemy odejść.
Niby dokąd?
- Co było nie tak z Teen Team? - Wszystko.
Przynajmniej nie próbowaliśmy się pozabijać.
Ja widzę to inaczej.
Na litość boską!
Strażnicy to najlepsi superbohaterowie na świecie.
Praca tutaj to przywilej i zaszczyt.
Tak, jest ciężko, i tak, wymaga ona poświęceń.
Jeśli wam to, smarkacze, nie pasuje, to wynocha!
Doskonały pomysł.
Wolę odejść, niż kolejny dzień pracować
z takim świętoszkowatym, lizusowatym,
obłudnym kutasem jak ty!
Drzwi są tam.
Słyszeliście go. Kto idzie?
Ja na pewno.
- I ja. - Czekajcie! Uspokójcie się.
Skoro Cecil zrobił to Markowi,
to mógłby postąpić podobnie i z nami.
To lekka przesada.
Jebać to. Ja też odpadam.
Muszę móc ufać pracodawcy.
Ja zostaję.
Wybacz, Nieśmiertelny.
Rzeźbiarzu Ciała? Samsonie?
Cecil mnie oszczędził po tym, co zrobiłem na Marsie.
A moje łóżko to samochód wyścigowy.
Dlatego myślę, że Cecil...
Zostanę z Cecilem.
Cecil dał ciała,
ale odchodząc niczego nie naprawię.
Macie dwie godziny, by wyjść, nim sam was stąd wyrzucę.
Nieśmiertelny. Na pewno chcesz to tak zostawić?
Wrócą.
Nie sądzę.
To Sinclair nie jest w więzieniu?
Uznałem to za oczywiste.
Powinien być.
Zamiast tego Cecil dał mu pracę.
To najbardziej porąbana historia, jaką słyszałem.
Czyli robi, co mu się podoba?
Dalej robi te rzeczy?
Myślałem, że go powstrzymaliśmy,
a on dostał większe laboratorium.
Może nie powinienem był o tym mówić, ale uznałem, że powinieneś wiedzieć.
Jasne. Bo...
lepiej wiedzieć.
Mogłem skuteczniej powstrzymać Sinclaira.
To nie twoja wina.
Mogłem załatwić go na amen.
Mark.
Zabił tuzin ludzi.
Zranił o wiele więcej, łącznie z wami. Zasłużył na to.
Znam cię, odkąd miałeś pięć lat
i nie jesteś taki.
Nie mogłeś tego przewidzieć.
Powinienem był.
Gdybyś go zabił, byłbyś jak on.
Światu starczy takich ludzi.
Potrzebuje więcej takich jak Niezwyciężony.
A to za co?
Gdy próbowałam dostać się do Strażników, nie sądziłam, że mi się uda.
Przez pierwsze tygodnie nie czułam, że to jest naprawdę.
Chyba w sumie miałam rację.
Tylko ludzie byli prawdziwi.
Nie rozumiem.
Próbuję powiedzieć, że cieszę się, że odchodzisz z nami.
To sensowne posunięcie,
biorąc pod uwagę sytuację.
Powiedz jej, że odchodzisz dla niej.
To dobra rada. Rozważę ją.
Wiem, że ją lubisz, ale jest pewien problem.
Nie wiem, o czym mówisz.
Pewnie, że wiesz.
Niezwyciężony jest najpotężniejszy na świecie.
- Bez przesady. - To fakt.
Pewnego dnia mogę go potrzebować.
Zawsze byłeś wyrachowany.
Ale będę tęsknił.
Wiem, że to nie umywa się do Włoch.
Ale podają tu makaron własnej roboty.
Naprawdę pyszny.
Już myślałem, że nigdy się nie umówimy.
Gdy nie oddzwoniłaś, myślałem, że nie jesteś zainteresowana.
Nie o to chodzi, Paul.
To żenujące, ale po wybuchu gazu
bałam się wyjść z domu.
Ja bałbym się w nim siedzieć.
Co słychać u Marka?
Ile ma lat? Osiemnaście?
Dziewiętnaście. Boże, jak ten czas leci.
Studiuje, prawda?
Zaangażował się w inne sprawy.
Jest młody.
Ma mnóstwo czasu, by się odnaleźć.
Ostatnie miesiące były ciężkie.
Rozumiem. Dzieciak siostry...
Często przywożą go do domu radiowozem.
To nie tak.
Mam dobre dzieciaki.
Po prostu mają swoje... wyzwania.
Mają zaburzenia? Nic nie wspominałaś.
Tak. To znaczy... nie.
Nie w konwencjonalnym znaczeniu, są...
Przepraszam, wszystko psuję.
Pewnie widać, że nie byłam na randce od 20 lat.
Jeśli to za wcześnie...
Jasne, że nie.
Boże. Może jednak tak. Sama nie wiem.
W porządku.
Witam na wprowadzeniu do form architektonicznych.
Osoby zaskoczone tematem pomyliły sale.
Tutaj poznacie podstawy budownictwa.
Jak budujemy domy, w których mieszkamy, ściany, których używamy do ochrony,
dachy nad naszymi głowami.
To nie takie proste.
Teraz zaczynajmy.
Zostaliście tylko wy.
Tak jest lepiej.
ReAnimeni są w razie potrzeby w gotowości.
Wkrótce możecie organizować rekrutację nowych członków.
Ale mam też inną sugestię.
Niezwyciężony nie chciał dać mu kolejnej szansy.
Mam nadzieję, że będziecie przychylniejsi.
Przyznaję, że popełniłem błędy.
Ale staram się je wynagrodzić.
Jeśli mnie przyjmiecie, będę zaszczycony, mogąc służyć.
Dobrze będzie znów mieć Darkwinga w Strażnikach.
Wszystko w porządku?
Nie poddamy się.
Jak zwykle.
A... Darkwing?
Co z nim?
Jestem zmęczony. Wyduś to z siebie.
Mordował ludzi w Midnight City.
Wzywać go, gdy nie ma wyjścia, to jedno.
Przyjęcie go do Strażników – drugie.
Ludzie się zmieniają.
Źli resocjalizują,
a dobrzy zapominają, o co walczą.
Tak to już jest.
Dyrektor Stedman?
Witamy w GAO.
Donald Ferguson. Będę pańskim numerem jeden.
- Przedstawię pana zespołowi. - Proszę bardzo.
Dzień dobry wszystkim. To dyrektor Stedman.
Jak wiecie, został wybrany przez dyrektora Radcliffe'a.
Ufam, że okażecie mu ten sam zapał i szacunek.
Cieszę się na wspólną pracę.
To ten sam tekst.
Używają starych raportów.
Zamieniają parę zdań. Idą na łatwiznę.
Mają mnie za frajera, bo siedziałem.
Liczą, że ujdzie im to płazem.
Jeszcze pana nie znają.
Jeśli to się wkrótce nie zmieni,
szybko dowiedzą się, jaki jestem naprawdę.
Przepraszam.
Mamy problem.
Brak dopasowania w systemie.
Nie wiemy, kto to jest, ani czy jest przyjaźnie nastawiony.
Chryste. Lepiej, żeby był.
Przygotujcie śmigłowiec.
W przypadku kogoś tak potężnego
protokół nakazuje wysłać Nieśmiertelnego, a pytania zadawać później.
Wciąż nie znamy jego zamiarów.
Nieśmiertelny lubi komunikować się pięściami.
A jeśli jest wrogo nastawiony?
Poszczęści się wam
i będziecie mieli nowego dyrektora.
Kim jesteś?
Cecil Stedman. Dyrektor Globalnej Agencji Obrony.
Dowodzimy superbohaterami,
by chronić Ziemię przed wszelkimi zagrożeniami.
Nie wyglądasz, jakbyś był stąd.
Jestem z planety Viltrum.
Mój rząd przysłał mnie, bym chronił mieszkańców waszego świata.
Naprawdę?
Jak masz na imię?
Źrenice rozszerzone, tętno podwyższone.
Jest kosmitą, nie znamy jego norm.
Ale gdyby był człowiekiem, kłamałby.
Co ty nie powiesz.
A te pierdy o Komitecie Poprawy Świata?
Co za bujda.
W tym wszechświecie nie ma nic za darmo.
Co robimy?
Mówi, że chce pomóc. Niech pomaga.
- Na razie. - Na pewno?
Widziałeś, jaki jest silny.
Dopóki ratuje istnienia, mam gdzieś jego motywacje.
Ale śledźcie jego ruchy, załóżcie mu akta
i każcie jajogłowym opracować środki zaradcze.
Dowiemy się, co tu naprawdę robi.
Tak jest.
Proszę pana?
Przerwał pan.
Darkwing się sprawdzi.
- Zostaw go. - A... Niezwyciężony?
Możemy być tymi dobrymi albo tymi, którzy ratują świat.
Musimy wybrać.
- Hej. - Cześć.
Możemy pogadać?
Pewnie.
No dobra. Nie będę owijał w bawełnę.
Wiem, że myślisz, że przyjaźń, wsparcie
czy co tam jeszcze na razie wystarczy.
Ale tak nie jest.
Nie dla mnie.
Mark...
Wysłuchaj mnie. Gdy Cecil mnie zaatakował,
myślałem, że umrę.
Boże. To okropne.
Nie to próbuję powiedzieć.
Kiedy leżałem na ziemi z tym wiercącym mi głowę dźwiękiem,
myślałem jedynie o tobie.
O tym, że gdybym umarł, już nigdy bym cię nie zobaczył.
Dlatego wiem, Eve,
że to, co do ciebie czuję, nie jest głupim zauroczeniem.
To pełne uczucie.
Zawsze takie było.
Musisz być pewien.
Jestem. Naprawdę.
Głupi nie widziałem tego wcześniej.
Jeśli nie jesteś mną zainteresowana,
to nic na to nie poradzę.
Jeśli czujesz do mnie
choć w połowie to samo, co ja do ciebie,
dajmy temu szansę.
Dobrze.
„Dobrze”?
Dobrze.
Czyli jesteśmy parą?
Tak!
Jeśli chcesz.
Ja zdecydowanie chcę.
Dobrze.
Napisy: Marcin Chojnowski
Nadzór kreatywny nad tłumaczeniem Zofia Jaworowska