POPRZEDNIO
Sztuczna skóra się przyjęła... Coś ominęli.
Tylko tyle zostało z mojej prawdziwej skóry.
Będzie mi przypominać, że nawaliłem. To się nie powtórzy.
Nie możesz być tym dobrym
i jednocześnie zbawiać świat.
Musisz wybrać.
Mam chronić planetę od zagrożeń.
Mam coś w głowie. Wyjmij to, nim znajdzie mnie Cecil.
Cofnijcie się. To nie ma nic wspólnego z wami.
Jasne, że ma.
Nigdy nie będę dla ciebie pracował.
Nie musimy już tego znosić.
Drzwi są tam.
Powinienem pomóc Tytanowi?
Udało ci się przekabacić tego dzieciaka...
Usłyszał prawdę. Uczynię to miasto lepszym.
Moce otrzymałem, jak byłem sporo starszy... od ciebie.
Gdy nie oddzwoniłaś, myślałem, że nie jesteś zainteresowana.
Dajmy temu szansę.
JADŁODAJNIA
POTRZEBNA POMOC
ZAWIADOMIENIE O PODWYŻSZENIU CZYNSZU
WAKATY!
PONOWNE OTWARCIE BANKU
ZAWIADOMIENIE O EKSMISJI
NIEZWYCIĘŻONY
Co ty tu robisz?
Obiecałeś, że beze mnie nie użyjesz mocy.
Mogło ci się coś stać!
Chciałem zobaczyć, jak bijesz zbirów.
Chcieli wylać ci lawę na twarz, więc musiałem pomóc.
I nie używam mocy bez ciebie. Jesteś tu.
- Zmywamy się. - Ale ja chcę popatrzeć.
Bez dyskusji.
Mam kłopoty?
A jak myślisz?
Marsz do pokoju.
A my porozmawiamy o tym, co zrobiłeś.
I co mówiłam o lataniu w domu?
Mamo...
Bałam się, że tak będzie.
Wiem, ale proszenie go o nieużywanie mocy nie jest realistyczne.
I obiecałaś mu, że go wyszkolę.
On jest taki młody.
Tak, ale jest twardy.
Żałuj, że nie widziałaś.
Chcę, żeby miał normalne dzieciństwo.
Tak normalne, jak możemy mu dać.
Obiecuję, że będę ostrożny.
Nie pozwolę, by skrzywdził siebie albo innych.
Wiem, że się o to nie prosiłeś.
Ty też nie.
Ale jesteśmy rodziną.
Razem coś wymyślimy.
Załapałaś coś z tego?
To miał być tylko wstęp do architektury.
To dość skomplikowane, ale lubię móc stosować zdobytą wiedzę.
A do czego ją stosujesz?
Przy budowie modeli i takich tam.
Eve? Matko! Tak myślałam, że to ty.
Amber!
Zobaczymy się za tydzień.
Nie chciałam przeszkadzać.
Nie, w porządku. Dobrze cię widzieć.
Nie wiedziałam, że tu studiujesz.
Tylko zaocznie.
Ale tak, chodzę na zajęcia z architektury i inżynierii.
Chcę lepiej wykorzystywać swoje moce. A ponieważ już buduję,
to... to miało sens.
Nigdy nie myślałam o tym, że superbohaterzy
muszą nauczyć się używania mocy.
To nie tylko naparzanie w rajtkach.
Masz czas?
Może pogadamy przy kawie?
Ale Debbie i Oliverowi nic nie jest?
Mark uratował ich przed Angstromem Levym.
Było ciężko, ale teraz wszyscy mają się lepiej.
Dzięki Bogu.
Mark i Cecil strasznie się pokłócili,
więc Mark jest teraz sam.
I...
Skoro o nim mowa,
muszę ci coś powiedzieć...
Jesteście razem.
W porządku, William mi powiedział.
Cieszę się.
Nie chcę, żeby to coś między nami popsuło.
Cieszę się, że nie spiknęliście się zaraz następnego dnia,
ale zawsze się zastanawiałam,
czy będziecie razem po naszym zerwaniu.
To było oczywiste dla wszystkich poza nami?
Może trochę.
Ale ja i Mark
żyjemy w dwóch różnych światach.
Wy żyjecie w jednym.
Tak. I szczerze mówiąc, to miłe uczucie.
Jest ekscytująco, ale też wygodnie. Wiesz, o co mi chodzi?
Tak się składa, że wiem.
Chwila.
Wiesz... Jest taki jeden Kyle. No i...
Mów dalej.
Tadam!
Nie jest ukryty pod górą i nie ma basenu,
ale jest nasz.
Akt własności jest na mnie...
Po sprzedaży nieźle się obłowimy.
Ale na razie dobrze być w domu.
Jest większy, niż myślałam.
Tak mówiła moja laska.
Nie, chwila. Sorry. To znów stary ja.
Czy to byłem ja?
Ale jest pokaźny.
Trochę tu odkurzymy, damy nowe meble
i znów będzie tu idealny pałac do walki z przestępczością.
Chodź, oprowadzę cię.
Znajdziemy ci pokój, nim reszta rzuci się wybierać.
Chcesz okno, prawda?
Rany. Ale żenada.
Zapomniałem, że mój stary pokój był taki...
Twój?
Chyba tak.
Wyglądacie na szczęśliwych.
A walczyliście z prawdziwymi złoczyńcami.
Tak jak ty, prawda?
Jesteś superbohaterką od dziecka.
Ale nie aż tak.
Gdy rodzice odkryli, że mam moce, wzięli wszystko w swoje ręce.
Nagle zamiast piłki nożnej w ogrodzie
uczyłam się chwytów i rozbrajania bomb.
Pracowałam sama w naszym mieście, ale to były drobnostki.
Gangi, napady na banki, zagubione zwierzaki.
Mieliśmy jednego złoczyńcę z supermocami w promieniu 300 kilometrów.
Przynajmniej miałaś rodziców.
Moi sprzedali mnie rządowi za cenę kolacji
i zajęli się mną naukowcy.
Ci sami, którzy mnie rozpruli i powszczepiali syf
w mój układ nerwowy.
Przykro mi. Musiało ci być ciężko.
To lepsze niż bycie nikim.
I każdy ma pojebane dzieciństwo.
Nie tak jak my.
Za dzieciaka zabiłabym za takie miejsce.
Jestem tu pierwszy raz.
Moje prawdziwe ciało było w innym miejscu.
Teen Team to nie do końca same nastolatki.
Znów to mielimy? Jestem dorosłym facetem.
Ma rację. Potrzebujemy nowej nazwy.
Rex i Plozje. Rex i jego Eks.
Rex i parę innych osób, których imion nie trzeba znać.
No co? Daję ludziom, czego chcą.
Amanda, zaczekaj. To mój własny projekt.
W porządku.
Wybacz, ale nie chcę go jeszcze pokazywać.
A marzyło mi się mieszkanko w centrum miasta.
Wprowadź się, Eve. Starczy miejsca dla wszystkich.
Mogłabyś wrócić do ekipy.
Dzięki, ale to nie byłoby to samo.
Nie wierzę, że Kate postanowiła zostać ze Strażnikami.
Wychodzi za Nieśmiertelnego.
Raczej nie zaproszą nas na ślub.
Gdzie zamieszkasz?
Wracam do rodziców.
Poważnie?
Dlaczego?
Bo to moi rodzice i muszę naprawić naszą relację.
I chcesz być bliżej Marka?
Miałeś nie być już takim dupkiem.
Krok po kroczku, Eve.
To niedopuszczalne.
Mój najlepszy zabójca gnije w twoim obleśnym amerykańskim pierdlu,
a ty nic z tym nie robisz!
Bo to nie ma ze mną nic wspólnego.
Przejąłeś imperium Maszynogłowego,
a wraz z nim jego zobowiązania względem Zakonu.
Panie Liu, z całym szacunkiem,
mam gdzieś pański Zakon.
Przejąłem to miasto i tylko tego chciałem.
Możecie zatrzymać wszystko inne.
To tak nie działa.
Jesteś teraz członkiem Zakonu
i zajmiesz się tym problemem na swoim terytorium.
Nawet jeśli bym się z panem zgadzał,
to mówimy o prywatnej wendecie.
Multi-Paul sam się w to wpakował, więc sam się z tego wykaraska.
Szefie, na słówko.
Wiem, że robisz wszystko po swojemu,
ale nawet Maszynogłowy ugiął się przed Zakonem.
Podzielili się całym światem.
Jak ich zadowolimy, dadzą nam spokój.
Albo co?
Albo zastąpią cię następnym gościem.
Ich człowiekiem. I on to zrobi.
A ty, ja i twoja rodzina wylądujemy dwa metry pod ziemią.
Wschodnia strona jest nasza.
Ostatnie, czego nam trzeba, to problemy, które niesie ze sobą
ucieczka Multi-Paula.
Nie mamy wyboru.
Nie mogę go stamtąd teleportować.
Mają tam jakieś pole siłowe czy coś.
Może Maszynogłowy coś wiedział.
Powiedz Liu, że tym razem się tym zajmę.
Ale potem nie chcę widzieć jego zjebanej mordy w moim mieście.
Nie w tych słowach, ale...
Robi się, szefie.
Zaczekaj!
No weź, stać cię na więcej.
To nie fair, jesteś o wiele szybszy.
Obiecałem ci trening. Nie mówiłem, że będzie łatwo.
Kiedy nauczysz mnie walczyć?
Ćwiczyłem parę ciosów z internetu.
Nie wszystko naraz.
Najpierw latanie, potem walka.
Szybko. Nie chcemy się spóźnić.
Na co?
Zaczekaj!
Ale super!
Pamiętaj o naszej umowie.
Wiem, że nie wolno mi używać mocy publicznie bez pozwolenia.
Zgadza się.
Dzięki, że to robisz, Art.
Do usług.
Cieszę się, że w końcu poznałem małego.
No dobrze. Bądźcie gotowi, bo...
przed wami Kid Omni-Man!
Rany. Powiedział mi, że „O” jest od Olivera.
Dasz nam chwilę?
Oczywiście.
Nie podoba ci się?
Kostium jest świetny.
Problemem tkwi w imieniu.
Dlaczego?
Ludzie usłyszą to imię, zobaczą ten symbol i pomyślą o tacie.
Wiem, będzie świetnie.
Oliverze, tata zrobił tu straszne rzeczy.
Ludzie długo będą je pamiętać.
Ale mówiłeś, że on już taki nie jest.
Zrozumieją to, gdy w tym kostiumie będę ratował życia.
To nie takie proste.
Potrzeba sporo czasu i pracy,
żeby wszyscy mu wybaczyli.
Może kiedyś tak się stanie.
Ale do tego jeszcze nam daleko.
Rozumiesz?
Chyba tak.
Podobno rozstałeś się z Cecilem.
Tak. Czas na zmianę.
Nie tylko taką.
Co to?
Nowy początek.
KRAWIEC
Wyglądasz rewelacyjnie!
No nie wiem. Trochę za poważnie.
Przerywamy popołudniowe klasyki
wiadomością o ataku w więzieniu Payton.
Według wczesnych doniesień są w niego zamieszane osoby z supermocami.
O rany, wspaniale!
Możemy wypróbować nasze kostiumy.
Dobrze. Możesz iść ze mną, ale...
Wiem, wiem. Nie będę walczył.
Tylko będę patrzył. Chodź, bo się spóźnimy.
Podziękuj Artowi.
Dziękuję, Art.
Miło mi.
Nie ma pojęcia, dokąd lecimy.
Jak pewien znany mi dzieciak.
Najwyższy czas.
Spójrzcie na tych głupców.
Ich broń ledwo mnie łaskocze.
Pancerze mają cienkie jak tani papier toaletowy.
Co to za goście?
To jest Kursk.
Ma moce elektryczne.
Drugi to Furnace.
W tym kostiumie chyba cały jest z lawy.
Już z nimi walczyłem.
No to na nich, Mark.
Czekaj!
Po pierwsze, gdy jesteśmy wśród ludzi, nazywaj mnie Niezwyciężonym.
A ty mnie Młody Omni...
Czekaj... Nie wymyśliłem jeszcze nowego imienia.
W porządku, bo wcale do ciebie się nie zwrócę,
bo zostaniesz tu i będziesz się przyglądał.
- Potrzebują pomocy. - Oliv...
Młody! No rzesz... Przestań!
Furnace, lecą jacyś chłopcy!
Zostaw go!
Oliver, nic ci nie jest?
Mieliśmy nie używać prawdziwych imion.
Dzięki Bogu!
Nie zostawiłeś mi jednego?
Jaja sobie robisz?
Miałeś się przyglądać! O mało co cię nie zabili!
Nic mi nie jest. Prawie nie bolało.
Nigdy więcej tego nie rób.
Ale oni...
Ani słowa. Albo posłuchasz, albo wracasz do domu.
Zrozumiano?
Dobrze, przepraszam.
Naprawdę.
Dziękuję.
W ten sposób?
A teraz powąchaj.
I spróbuj.
Wyczuwasz czarną porzeczkę,
ciemną wiśnię, mokrą ziemię?
Wspaniała sprawa. Jak się tego nauczyłaś?
Zwiedziłam z Nolanem wiele winnic.
Wiesz, nim...
To korzyść z bycia żoną podróżnika?
Tak. Dokładnie.
O co chodzi?
Jesteś pełna niespodzianek.
Lubię wino, to nic niezwykłego.
Po ostatniej randce nie sądziłem, że będziemy mieli kolejną.
Paul. Przepraszam.
Nie chciałam, byś tak się poczuł. Tu nie chodzi o ciebie.
Tyle się dzieje.
Nie, w porządku.
Myślałem, że może nie jesteś gotowa.
Co byłoby zrozumiałe przy tym,
przez co przechodzisz...
Chcę dziś tu być.
Doceniam, że jesteś ze mną szczera.
Naturalnie.
Wyczuwam tę mokrą ziemię.
Paul?
Debbie?
Znamy się od lat.
Ale nic o mnie nie wiesz.
Tak naprawdę. I nie chcę cię okłamywać, jak Nolan okłamywał mnie.
Ja...
Dobrze.
Nolan nie pisał o podróżach.
I nie umarł.
Więc Nolan i Mark brali udział w wydarzeniach w Chicago?
- Tak. - A ten nowy dzieciak jest z...
Innej planety.
Wybacz, że to zataiłam.
Nie no...
Chyba powinienem już iść.
Co? Dlaczego?
Zwykły ze mnie gość. Mam przerzedzone włosy i bolą mi plecy.
Nie umiem latać.
Ledwo biegam.
Nie marnuj na mnie czasu.
Paul, tyle sobą reprezentujesz.
Jesteś mądry i miły, udajesz, że lubisz wino, które smakuje jak ziemia.
I podobają mi się twoje włosy.
Naprawdę?
Naprawdę.
„To normalna rodzina”.
Powtarzaliście tak, gdy byłam dzieckiem.
Ale dobrze wiemy, że to nieprawda.
Nigdy tak nie było.
Wiem. Przez moje moce czujecie się nieswojo.
Też tak czasem mam.
Ale są częścią mnie i zawsze będą.
Proszę was, byście w końcu to zaakceptowali.
A więc tak to wygląda?
Masz moce
i myślisz, że możesz stawiać rodzicom ultimatum?
Nie, tato.
Ale jeśli ty zaakceptujesz, że twoja córka ma moce,
ja zaakceptuję, że nie mogę używać ich w domu.
Ale nie przestanę ich wykorzystywać, by pomagać ludziom.
Chcę podtrzymywać naszą relację, bo kocham was oboje
i wiem, że wy też mnie kochacie.
Ale musicie zaakceptować to, jaka jestem.
Bez „ale”.
Inaczej już mnie nie zobaczycie.
Mam dość czucia się jak dziwoląg i porażka,
gdy wracam do domu. Nie zasługuję na to.
Samantho...
Mówię poważnie.
Umówmy się:
ja nie użyję swoich mocy w domu,
wy przestaniecie wywoływać we mnie poczucie winy.
Kochanie, oczywiście, że cię akceptujemy.
Adam, to twoja córka.
Dobrze. Umowa stoi.
Idę po piwo.
Mogę się na jakiś czas wprowadzić?
Nie wiem, jak do ciebie dotrzeć.
Wróciliście.
Pamiętacie Paula, prawda?
Cześć, Mark. Hej, Oliver.
Mamy na sobie... Byliśmy na otwarciu sklepu z komiksami.
Będziecie teraz kopulować?
Wasza mama i ja... Nie wiem, czy wam powiedziała,
ale ostatnio dużo rozmawiamy i...
Patrzcie. Jesteście w wiadomościach.
Serio?
Oliver!
Nic mi nie jest. Było super!
To nie my. Skąd...
Powiedziałaś mu?
- Mark. - Spokojnie.
Umiem dochować tajemnicy.
Sprzedałem kiedyś dom gwieździe rocka i nikomu nie pisnąłem słowa.
Tak? Komu?
Właśnie.
Ma kostium inspirowany Niezwyciężonym,
ale nie wiemy, kim jest ten nowy bohater.
Media nazywają go „Niezwyciężonym Boyem”.
WIADOMOŚCI ATAK W WIĘZIENIU
Teraz będziesz jakimś „boyem"?
Hej.
Jak ci poszło z rodzicami?
Lepiej, niż sądziłam.
Wyjaśniłam, co czuję, i przedstawiłam ultimatum.
No i?
Umowa stoi.
Ekstra!
Powiedziałaś im, że wróciłaś na studia?
Tak.
A skoro o tym mowa, to na kampusie wpadłam na Amber.
Rany. Co u niej?
W porządku. Studenckie życie jej służy.
Wyglądasz na zmęczonego. Co u ciebie?
Od czego zacząć?
Art zrobił nowe stroje dla mnie i Olivera, więc czad.
Ale Oliver poleciał za mną na bójkę w Payton
i prawie zginął.
Co? Szlag.
Wkurzył się, że sam załatwiłem Kurska i Furnace'a.
Wróciliśmy do domu i okazało się,
że mama zdradziła nowemu facetowi moją tajną tożsamość.
Rety. Ale miałeś dzień.
Chyba nie dam rady.
Jak mogę być jednocześnie synem,
bratem, chłopakiem i superbohaterem?
Znowu jedynie wszystkich zawiodę.
Mark.
Źle na to patrzysz.
Ludzie, którzy na ciebie liczą, twoja mama, Oliver, ja,
wszyscy chcemy, żebyś też na nas polegał.
Nie jesteś sam, nasz „Niezwyciężony Boyu”.
Kurcze. Widziałaś to?
Czy widziałam? Zgrałam sobie na telefon.
Jezu! Oby była bezkofeinowa!
Boże!
Wybacz, Nate. To miejsce przyprawia mnie o ciarki.
Chyba trochę przesadzasz?
Nie wiesz, jak to wyglądało.
Liga Jaszczurów przedarła się tędy tunelem do bazy.
Pracowałam przy sprzątaniu.
Było mnóstwo krwi.
Tak wiele... kończyn.
Słyszałem.
Ale najbezpieczniej jest tam, gdzie już trafił piorun,
bo nigdy nie uderza dwa razy w to samo miejsce.
Tak błyskawice nie...
Poszło łatwiej, niż myślałem.
To typowe dla amerykańskiej armii.
Prowizorka goni prowizorkę.
No proszę. Nowi przyjaciele.
Kolejna głupia śruba.
Kto zaprojektował ten złom?
Uważaj!
Atomówki nie wybuchają od uderzenia, kretynie.
Ale nadal boli, gdy lądują ci na głowie, dupku.
Nadchodzą.
Nareszcie. Nie spieszyło im się.
Poddajcie się. Mamy przewagę liczebną.
- I klasę. - A wy macie pecha.
I teraz ja coś mówię.
Gdzie reszta?
Na takich jak wy nas wystarczy.
Zdegradowali nas.
Co? Zasługujemy na prawo do zabicia całej ekipy.
Złaź, bo ominie cię cała zabawa.
Kto by pomyślał, że jedyną wspólną słabością Strażników
jest ich układ nerwowy?
Ja. Dlatego to zbudowałem.
Zastrzelisz ją, zanim zrobi więcej siebie?
Proszę, nigdy więcej nie ratuj mi tak życia.
Uważaj!
Zapomniałeś o mnie.
Nie sądzę.
Nie ma za co.
- Mark! - Co?
Relacjonuję kryzys w tym samym silosie nuklearnym, który Liga Jaszczurów
zaatakowała kilka miesięcy temu.
Z OSTATNIEJ CHWILI: MAULEROWIE UDERZAJĄ PONOWNIE
Podsumowując, Strażnicy Globu są na miejscu,
ale od ich wejścia do silosu nie było żadnych wieści.
BŁĄD KAMERY
Monitorujemy sytuację i będziemy donosić...
Nie pracuję już dla Cecila, ale...
Wciąż pomagasz ludziom.
Właśnie.
No to postanowione. Tylko...
uważaj na siebie.
Może ich tam zostawimy?
Niech silnik ugotuje ich podczas startu.
Nie zabija się zakładników bez potrzeby.
Poza tym chyba nadal są przytomni.
Niech wiedzą, że przegrali.
Twoja sentymentalność kiedyś nas zabije.
Współrzędne ustawione.
Zgadzasz się, że już czas, byśmy kontrolowali świat?
Zgadzam się.
Odejdźcie od komputera.
Coś ty za jeden?
To ten caly Boy. Widziałem go w telewizji.
Jest nowy.
Był nowy.
Gdzie Mark? Mamy polatać.
...Niezwyciężony Boy wdarł się do silosu.
Podobno napastnicy odcięli komunikację z...
Oliver.
Jasna cholera! Mark tam jest?
Czekaj. Nie chcę, żebyś...
- Może być ranny. - Oliver!
Chcesz wezwać pomoc?
Wielka szkoda, że nie możesz.
Żadne z was jej nie wezwie,
gdy zniszczymy całą sieć komunikacyjną
pociskiem elektromagnetycznym.
Będziecie płacić za korzystanie z naszego osłoniętego systemu.
Jesteśmy o wiele gorsi niż superzłoczyńcy.
Jesteśmy biznesmenami.
Proszę, proszę.
Jest twardy jak na „chłopca”.
Strzel do niego jeszcze raz i odpalamy.
Macie przechlapane.
Już po lekcjach?
Bierz go.
Co ty tu robisz?
Ocalam cię. Bałem się, że nie żyjesz.
Już po was.
Uciekaj stąd. Dam sobie radę.
Ja też.
Zjeżdżaj stąd!
Nic mi nie jest. Rozproszyłeś mnie.
Nie że przegrywamy, ale...
Tak na wszelki wypadek.
Polecę za nią. Natychmiast do domu!
Słyszałeś go.
Jak mówiłem, macie przechlapane!
Zwykle nie mordujemy dzieci, ale zawsze jest ten pierwszy raz.
Skąd...
Ostrzegaliśmy cię, gówniarzu!
Kurczę.
Trzeba cię operować.
A i wtedy nie wiem, czy uda się...
Ja pierdolę!
Tak się dzieje, gdy jest się złoczyńcą.
Poddaję się!
Poddaję!
Za późno.
Ty...
Dziecko.
Ja nie chciałem. To był wypadek.
Nie chciałem ich zabić. Uratowałem was.
Są oszołomieni, Oliverze.
Nawet oni nie spodziewali się czegoś takiego po dziecku.
Ale wiem, że chciałeś...
Miałeś nie zbliżać się do mojej rodziny.
Sprzątam bałagan po twoim bracie.
Chwila.
Najwyraźniej szkoliłeś go w rodzinnym biznesie.
No co? Przecież ich powstrzymałem.
W górę. Teraz!
Coś ty sobie myślał?
Miałeś wrócić do domu!
Czemu tak się wściekasz? Wygraliśmy, pokonałem złoczyńców.
Ty...
Zabiłeś ich!
Nie chciałem. Teraz już nikogo nie skrzywdzą.
Nie słuchałeś, co mówiliśmy z mamą? My nie zabijamy!
Nie krzycz, uratowałem cię!
Widziałem wiadomości. Bałem się o ciebie.
Próbowałem ci pomóc, a ty się na mnie wściekasz?
Oliver! Poczekaj!
Szlag. Odkąd jesteś taki szybki?
Stój!
Wysłuchaj mnie.
Rozumiem, że nie chciałeś zabić Maulerów.
Bałeś się o mnie i chciałeś pomóc.
Ale nie możesz zabijać ludzi i udawać, że to nic takiego.
Zabiłeś faceta, co złamał rękę mamie.
To był wypadek.
To też.
Oliver, tak nie można.
Czemu? Mówicie z mamą, że muszę używać mocy odpowiedzialnie.
To nieodpowiedzialne, że złoczyńcy
już nikogo nie skrzywdzą?
Życie jest cenne. Nie odbieramy go ot tak.
Nie jest cenne.
Ludzie ciągle się zabijają.
Większość z nich nie jest wyjątkowa jak my.
Są zwyczajni.
Mówisz jak tata.
No i? Co w tym złego?
Niby tak wszystko świetnie wiesz.
Nie myślisz czasem, że tata miał rację?
W mordę.
Hej!
Strasznie przepraszam. Nie wierzę, że spóźniłem się na pierwszą randkę.
Rozumiem, widziałam wiadomości.
Nie, miało być wyjątkowo i...
Mark, przestań.
Oboje wiemy, jak to jest.
Naprawdę?
Naprawdę.
Jak na to zasłużyłem?
Nie mam pojęcia.
Cecil to zatuszował,
ale Oliver poszedł za mną do silosu.
Widział, jak Maulerowie mnie atakują, i zwyczajnie ich zabił.
Co? Boże drogi!
Może śmierć pierwszego Maulera była wypadkiem,
ale Nieśmiertelny mówił, że drugi się poddał.
Co zrobisz?
Nie wiem.
Nie próbuję umniejszać tego, co zrobił,
ale to tylko dzieciak...
Z mocami, których jeszcze nie kontroluje.
Tak, ale nie wydaje się, żeby było mu z tego powodu przykro.
Jest zupełnie jak tata.
Nie wiem, co robię, Eve.
Jak wychować takie dziecko jak Oliver?
Zapominasz o swojej mamie. Z tobą nieźle się spisała.
Teraz zdradziła moją tożsamość nowemu facetowi.
Straciłeś tatę, ale ona straciła męża.
Nie zasługuje na kogoś w swoim życiu?
Może i wygadała się Paulowi.
Ale komu on powie? Kto by mu uwierzył?
Co ja bym bez ciebie zrobił?
Pewnie nadal szukałbyś Mount Rushmore.
Pewnie tak.
To dziwna pierwsza randka.
Miałam gorsze.
Coś krótka ta randka.
Postanowiliśmy ją przełożyć.
Gdzie Oliver?
W swoim pokoju.
Mieliśmy porozmawiać, jak wrócisz.
Zastąpić cię?
Nie, dam sobie radę.
Potrzebuję tego. To namiastka normalności.
Jasne.
Ty myjesz, ja wycieram?
Zgoda.
Wybacz, że wściekłem się o Paula.
Potrzebujesz kogoś, z kim możesz pogadać o wszystkim
tak jak ja z Eve.
To prawda.
Powinnam była omówić to z tobą.
To niezbadane terytorium.
Dla nas wszystkich.
Powiedziałeś Markowi, że życie nie jest cenne.
Że to w porządku, jeśli niektórzy zginą. Naprawdę tak uważasz?
Trochę tak.
Myślisz, że moje życie nie jest cenne?
Obchodzi cię moja śmierć?
Oczywiście, że obchodzi. Nie chcę, żebyś umarła. Kocham cię.
Ja ciebie też.
Ale pomyśl o wszystkich ludziach na tej planecie.
Mają przyjaciół i rodziny. Byliby smutni, gdyby oni umarli.
Więc to, że nie znasz tych ludzi,
nie znaczy, że ich życie jest mniej ważne.
Rozumiesz?
Maulerowie nie mieli przyjaciół ani rodziny.
Rozumiem. Więcej tak nie zrobię.
Musisz naprawdę tak myśleć.
Tak myślę, mamo.
Już dobrze.
Przytul się.
Mam cię!
Mark, jesteś cały?
Co to było?
Nie wiem.
Przytul się.
Jaka szczęśliwa rodzinka.
Napisy: Marcin Chojnowski
Nadzór kreatywny nad tłumaczeniem Zofia Jaworowska