WAT VOORAFGING
-Ik ga niet zonder jou. -En ik ga nooit.
Kunnen we erover praten voor...
Dat was klote.
-Leef je nog? -Vooruitgang.
Je geeft om me. Je wilt al bijna onze zaak steunen.
Deze wereld zou waardige tegenstanders hebben.
Iemand steelt blijkbaar de Onafhankelijkheidsverklaring.
Ik stop liever
dan dan te werken met een eikel als jij.
Het ligt niet in een berg,
maar het is van ons.
Nolan was geen reisromanschrijver.
Kid Omni-Man is hier.
O, man.
-Wat is dit? -Een nieuw begin.
Ik heb ze verslagen.
Je hebt ze gedood.
Te laat op mijn eerste date.
Hebbes.
Jij wilde mee, Rex.
Maar ik was vergeten hoe saai dit is.
Laten we wat gaan drinken.
We hebben boodschappen nodig. Niemand kookt meer voor ons.
Hoe deden jullie dat in Teen Team?
Toen woonde Eve nog thuis,
Kate was op zichzelf,
ik jatte Robots creditcardnummer,
en leefde op pizza, ramen en zwarte koffie.
Ik had ooit bijna scheurbuik.
Wees daar maar niet trots op.
Rock-'n-roll-ster met een rock-'n-roll-leven.
En jij?
Mijn ouders zetten me al op een speciaal dieet voor ik vast voedsel kon eten.
Alsof een krimpmeisje op haar gewicht moet letten.
Ga jij echt koken?
Ik probeer het.
Is dit courgette of komkommer?
Al sla je me dood.
Dus jij kunt koken?
Nee, daar heb je het internet voor.
Kom op. Robots creditcard werkt vast nog.
Je hoeft het niet te eten.
En jij hoeft het niet te maken.
Ik wil eten maken.
Ik wil boodschappen doen, een maaltijd bereiden en die opeten.
Jij mag helpen of
gewoon iets anders doen.
'Parmezaanse kaas.' Ik ben dol op kaas.
Zal ik die voor mijn rekening nemen?
Wil je de kaas doen?
Ik neem de boter ook.
En melk. Alle koeiendingen.
Zuivel, bedoel je?
Hoe je het ook noemt. Ik regel het.
Iemand wil een pak slaag.
Kom op, Rae.
Krijg wat.
Fascinerend.
Dank je.
Dus het ontplofte toen je het vastgreep?
Het bespioneerde me. Thuis.
Dus iemand weet wie je bent en waar je woont?
Het is nog erger. Ze weten over mijn gezin.
Hé, Rudy. Gaat het niet sneller met al je onverdeelde aandacht?
Dit gaat om analyse, niet aandacht.
En het is niet het enige op mijn bordje.
Niet doen.
Dat is eng.
Wat is er met jullie?
Vraag maar niet.
En we bestellen pizza vanavond.
Zijn wij soms te vreemd?
Moeten we normaler worden?
Waar heb je het over?
Sorry. Dit is te beschadigd om te zien wie het gemaakt heeft
of het bediende. Dat was de bedoeling.
Kun je er niks over zeggen?
Het komt van de aarde en is heel verfijnd.
Dat is alles.
Wees voorzichtiger.
Pardon.
De maker hiervan heeft behoorlijke mogelijkheden.
Behoorlijke mogelijkheden?
Ik ken die blik.
Zeg me dat je niet gaat doen wat ik denk dat je gaat doen.
Wat doe jij hier, Mark?
Behalve belastingbetalers miljoenen kosten
en een overheidsinstelling aanvallen.
Dat is een misdrijf.
Misschien hoogverraad.
Je weet precies wat ik hier doe.
Doe me een lol en doe alsof ik het niet weet.
Je bespioneert ons weer.
Wat dat ook is, het is niet van ons.
Lieg niet tegen me, Cecil.
Als we je wilden bespioneren, merkte je het niet.
Denk daarover
voor je je weer het Pentagon in mept.
Laat ons je niet ophouden.
Dit?
Is nog niet voorbij.
Best wel schrikken op de vroege morgen.
Moet je die rotzooi zien.
Wat als Mark ons niet gelooft?
Hopelijk gebeurt dat niet.
En het is de waarheid.
-Maar we bespioneren de Graysons. -Ja.
Maar niet hiermee, Donald.
Ik wil graag weten wie wel.
Ik zet het lab erop.
Verdorie.
Ik ben te laat.
Hoi, vreemdeling.
Was je onze tweede eerste date vergeten?
Ik had het druk met hoogverraad.
-Vertel ik je nog. -Weet je...
Ik dacht dat dit
vreemd zou zijn, zo'n eerste echte date.
Maar het gekke is...
Dat het niet vreemd is?
Ja.
Precies.
Heb ik je verkeerd begrepen?
Nee.
Maar zeg alsjeblieft
dat er geen gloeiend portaal naast ons opent.
Dat zou ik heel graag willen zeggen.
Het heeft gewerkt. Hier is hij.
Ik zei dat dat onderzoek zou lonen.
Echt? Jullie weer?
Invincible. Je moet gelijk meekomen.
-Het gaat om leven en dood. -Geen tijd.
Mooie.
Ken je die grapjassen?
Zij hebben de Onafhankelijkheidsverklaring gestolen.
Je herinnert je ons. Goed zo.
Is dat zo?
Ik ben Dropkick en dat is Fightmaster.
Maar we zoeken geen problemen.
Je moet ons helpen.
Wat? Nee.
Jullie moeten de cel in.
We hadden de Verklaring nodig.
Het gaat om talloze levens.
Nog steeds.
Wij komen uit de toekomst.
Jullie krijgen tien seconden.
Help onze koning omverwerpen.
Toen we je zagen, wisten we
dat de verhalen waar waren.
Alleen jij bent sterk genoeg.
Waar heb je het over?
Als dit een tijdmachine is, kun je dan later of eerder terugkomen?
We hebben nog maar energie voor één reis.
Je hebt geen idee hoeveel mensen hiervoor gestorven zijn.
Luister, het spijt me,
maar ik ga niet mee naar de toekomst.
Als jullie daar vandaan komen.
Ik ben op een date, anders had ik jullie gevangengezet.
Misschien ben je toch geen held.
Blijkbaar niet.
Ik dacht dat dat zou werken.
Wat ben jij toch een sukkel.
Weet je dit zeker?
Ja, ik verpest onze date niet omdat...
Waar ben ik?
Dat zeiden we. De toekomst.
-Breng me nu terug. -Maar je bent er al.
We bewijzen dat we goed zijn.
En als je ons helpt, krijg je de Verklaring terug.
Ik hoop maar dat jullie me echt nodig hebben.
-Heb je dat altijd aan? -Hé.
Je begeeft je op glad ijs, vriend. Waar laat ik mijn kleren?
Hoi.
Was ik dat?
Waarom kijk ik zo sip?
Stel zulke vragen niet bij tijdreizen.
Wat is hier gebeurd?
Eeuwen oorlog.
Wij tegen hem.
Wij verloren.
Zij mogen niet buiten zijn. Avondklok.
Midden op de dag?
De hele dag. Iedere dag.
Je mag naar je werkkamp
-of een openbare executie. -Van een familielid.
Maar meer niet.
Wacht. Begin bij het begin.
Eeuwen geleden stond de planeet op instorten.
Toen werd één man heerser op aarde.
Hij heerste goed,
voor een tijdje.
Zijn hersens zouden nog beter gewerkt hebben.
Tot er iets veranderde. We weten niet precies wat.
Voor onze tijd.
Hij werd langzaam gek.
Kwam met nieuwe wetten.
Verplichte werkkampen.
Gevangenis voor afvalligen.
Toen werd het veel erger.
Nodeloze oorlogen.
Geautomatiseerde fabrieken voor wachters.
Hele naties werden gestraft.
Geen energie of technologie.
Toen hij persoonlijk tien rebellerende steden platlegde,
werd de opstand geboren.
We wilden hem stoppen.
Hij was te sterk.
We hebben een tijdmachine gebouwd.
Dat heb ik.
Om in het verleden te zoeken.
De legende was
dat inkt van de Verklaring
hem zou kunnen vergiftigen.
Dat werkte ook niet.
Toen zagen we jou.
We begrepen dat jij ons kon redden.
Dus jullie koning is supersterk,
bijna onmogelijk te doden en heerst al honderden jaren?
Ja.
Is hij een Viltrumiet?
We weten niet wat dat is.
Hoe kan ik helpen?
Dank je. Onze volgende stap is...
Lawaai maken.
Voorzichtig.
Dat moet de aandacht trekken.
Halt, burgers.
Jullie overtreden de avondklok
en worden gevangengezet en/of geëxecuteerd.
Dit zijn toch robots, geen levende wezens?
-Nee. -De koninklijke wachters.
Er zijn er miljoenen van.
Ze voeren de waanzin van de koning uit.
Ze zijn niet sterk,
maar miljoenen, dat gaat even duren.
Nee. Je moet niet tegen ze vechten.
We willen gevangen genomen worden. Dan komen we bij de koning.
Had dat dan gezegd.
En hoe heet die koning?
Jullie overtreden de avondklok
en worden gevangengezet en/of geëxecuteerd.
Ja, dat weten we.
Invincible.
We hebben op je gewacht.
Ja. Tot je weet hoe het gebouwd is.
Niet door robots.
De koning nam onze moeder mee.
Zagen haar nooit meer.
We groeiden op in werkkampen.
Daarom zitten we bij de opstand.
En hebben we alles geriskeerd om jou te halen.
Je gaat nu naar de koning.
Wat gebeurt er met hen?
Executie.
-Dat dacht ik niet. -Nee.
Stop de koning. Wij zorgen voor onszelf.
-Maar... -Ga alsjeblieft gewoon.
Oké, eikel. Wie jij ook bent,
het is voorbij.
Immortal?
Maar één man kent die naam nog.
Ben jij het echt?
Ben jij de koning van de aarde?
Mark Grayson.
Je bent eindelijk gekomen.
Gelukkig.
Je bent zo lang geleden vertrokken met je familie.
Ik wist niet of ik je zou herkennen.
Ik ben niet dezelfde Mark. Ik kom uit...
-Het verleden, denk ik. -Je bent dun.
Zwak.
Ben je weer ziek geweest?
Ik dacht dat ze je ziekte...
Dit gaat niet om mij.
Wat doe jij? Doe jij mensen pijn?
Jij hebt me geen keuze gelaten.
Alleen zo zou je terugkomen.
Ik wilde het niet doen, maar ik moest je dwingen.
Waar heb je het over?
Ik ben geen Viltrumiet.
Had mij niet de leiding gegeven.
Jij bent de keizer.
Je had moeten weten dat het te veel voor me was.
Zeker na zo lang.
Heb ik jou laten heersen?
Doe niet alsof je dat niet meer weet.
Dit is allemaal jouw schuld.
Ik wilde de verantwoordelijkheid niet.
Ik was moe. Ik wilde stoppen.
Dat heb ik je gezegd. Maar jij zei...
Jij zei dat alleen ik te vertrouwen was.
Immortal, ik ken je.
Werkkampen, onschuldigen vermoorden, oorlogen?
Zo ben jij niet.
De man die jij je herinnert, is dood.
Maar ik heb dat privilege niet.
Gaat dit om Kate?
Is ze gestorven?
Kate?
Die naam ken ik niet.
Is dat die roodharige van je...
Nee, niet Eve. Kate.
Je was net verloofd.
In het verleden.
Ik heb honderden vrouwen gehad.
Ik heb al mijn geliefden overleefd.
Weet je wat dat doet met een man?
Eeuw na eeuw na eeuw.
Nee.
-Maar... -Natuurlijk niet.
Jij had geluk.
Jij was begaafd.
Jouw familie hield het vol.
Jij moet je schuld aan mij aflossen.
Of je nu wilt of niet.
Daarom heb ik dit in beweging gezet.
Wat moet ik doen?
Beëindig mijn kwelling.
Dat kan ik niet.
Het spijt me, maar ik kan hier niet blijven
en ik kan geen planeet overheersen.
Dat bedoel ik niet.
Ongelooflijk dat ze dachten dat twee wachters genoeg was.
Beroemde laatste woorden.
Vermoord me.
Wat?
Ik ben geen schim meer van wie ik was.
Wees genadig.
Beëindig mijn lijden en het lijden van deze planeet.
Nee. Stap gewoon op.
Een koning kan niet opstappen.
Hij moet eeuwig vallen.
Dood me en de macht keert terug naar het volk.
Alleen zo komt de mensheid er weer bovenop.
Dat is wat ik wil.
Misschien zou de ik die je kende je doden, maar ik doe dat niet.
Jij hebt me hier gelaten.
Je hebt me in dit monster veranderd.
Hoeveel meer moeten er nog sterven voor jouw fouten?
Je zult me doden, of je nu wilt of niet.
Of jij en vele anderen zullen sterven.
Gooi jezelf in de zon of zo.
Zelfmoord is voor lafaards.
Stop. We hoeven dit niet te doen. Laat mij je helpen.
Ik ben al eerder in je leugens getrapt.
Ze zijn altijd hetzelfde, vol valse hoop.
Maar sommige dingen eindigen met de dood.
We waren ooit vrienden. Doe dit voor mij.
Dat kan ik niet.
Alsjeblieft.
-Het werkt. -Hou je mond.
Ik bewijs je wie ik geworden ben.
Wacht. Nee.
Hou hiermee op.
Je kunt me maar op één manier stoppen.
Eén manier om hier voor altijd een einde aan te maken.
Eén manier om hen en alle anderen te redden.
Wat voor iemand laat anderen sterven
omdat hij niks doet?
Dit is de enige manier.
Alsjeblieft.
Genoeg.
Ik wist niet dat het zo zou gaan, maar...
Dank je.
Dat was vast lastig.
Bedank me niet.
Bedank me niet daarvoor.
Dat is wat hij wilde.
Dus?
Dat is geen reden om iemand te doden.
Hij heeft velen pijn gedaan.
Dat weet ik, maar hij heeft ook veel mensen gered.
Dat is niet genoeg.
Hij is dood. Hou gewoon je mond.
Hou zijn delen gescheiden, anders komt hij terug.
De koning is dood.
Zijn bewind is voorbij.
Het volk krijgt nu de macht.
Ten minste heeft hij dat voor zijn dood gedaan.
Ik weet dat je niet blij bent, maar je hebt onze wereld gered.
Dank je.
Breng me gewoon naar huis.
Dat heeft lang geduurd.
Je moet nog één ding doen.
Wat?
Waar laat ik mijn kleren?
Heb je ze? Oké. Momentje.
Hoe heb je...
Het was echt tijdreizen. Hadden ze je hulp nodig?
Ja. Ik heb gewoon...
Eve, ben ik goed?
Natuurlijk ben je dat.
Wat is er daar gebeurd?
Ik heb Immortal gezien.
Verschrikkelijk.
Hij had te lang geleefd.
Hij vermoordde mensen, onderdrukte de planeet.
En ik moest...
Ik moest hem stoppen.
Voor altijd.
Hij wilde sterven.
Het was mijn schuld.
Ik liet hem de wereld leiden.
Ik heb alles verpest.
Weet je nog dat jij zei dat de toekomstige ik niet ik was?
Ja.
De toekomstige jij ben jij ook niet.
Dat was niet onze toekomst. Niet meer.
Toch heb ik hem vermoord.
Ja.
Maar hij was blijkbaar klaar om te gaan.
Dat lost dit niet nu op, maar we komen hier overheen. Samen.
En als je ooit verandert in een enorme, wereldveroverende eikel,
schop ik je tot je weer normaal doet. Oké?
Oké.
Op voorwaarde dat jij dat ook bij mij doet.
Jij zou nooit zoiets...
Afgesproken.
We moeten weg.
Weer een eerste date verpest.
Ik zei dat we weg moeten, niet dat de date voorbij is.
-Is dat wat ik denk dat het is? -Ja.
We moeten even langs New York.
Volgens mij bedoel je Washington DC.
Wat?
Dit is dom en veel te snel,
maar
ik hou van je.
Ik weet niet of het dom is of niet, maar
ik hou ook van jou.
En zo, geacht publiek, richten wij onze aandacht weer even op iets anders
om jonge Mark Grayson en Samantha Eve Wilkins
hun verdiende privacy te geven.
Op dit moment, lichtjaren verderop,
zit Allen de Alien in een Viltrumitische gevangeniscel.
Deze ketenen boeien hem niet.
Deze muren sluiten hem niet in.
Deze gevangenis houdt hem niet vast.
Want Allen de Alien is nu heel sterk.
Maar toch wacht hij,
want Allen de Alien heeft een plan.
Vaarwel, mijn vriend.
Eindelijk.
Allen de Alien. Opgesloten maar niet uitgesloten.
Maar eerst een terugblik
voor mensen met een korte aandachtsspanne.
Na een gevecht met Anissa, een geduchte Viltrumiet,
liet Allen zich gevangennemen om te zien of Nolan Grayson,
alias Omni-Man, alias Marks vader,
alias mogelijke Viltrumitische bondgenoot nummer drie,
nog in leven was.
Allens plan had gewerkt.
Nolan leefde nog.
Maar hij was ook ter dood veroordeeld na volledig herstel,
volgens de Viltrumitische traditie.
Met zijn geïmplanteerde communicatieapparaat
vertelde Allen aan Nolan dat hij Mark
had overgehaald te helpen
met de Coalitie van Planeten tegen het Viltrumitische Imperium.
Allen smeekte Nolan te helpen bij de zaak, maar Nolan weigerde,
ervan overtuigd dat zijn executie gerechtigd was
door zijn verraad aan zowel Viltrum als de aarde.
Maar Allen hield vol.
Nolan kon zijn fouten nog goedmaken
of tenminste anderen helpen in hun strijd tegen het Imperium.
Maar Nolans antwoord bleef hetzelfde.
Nee.
Maar toen Allen het net op wilde geven,
zei Nolan iets dat erop duidde dat alle hoop nog niet verdwenen was.
Ik denk
dat ik mijn vrouw mis.
Allens discussies met Nolan werden zo nu en dan onderbroken
door pogingen om hem te executeren.
Op den duur werden zijn executies opgeschort.
Deze gasten zijn echt slecht in hun werk.
Je moet weg.
Dat hebben we al zo vaak besproken.
Ik ga niet zonder jou.
Het is nu anders.
Mijn beulen komen binnenkort.
Ze zijn niet zoals de anderen. Het zijn Viltrumieten.
Ze zullen je doden.
Jou ook, dus heb ik een idee.
Laten we voor die tijd uitbreken.
Kom op, man.
Met jou aan onze kant kunnen we deze oorlog winnen.
Ik sta niet aan jullie kant. Ik sta aan niemands kant.
Ik heb mijn volk onteerd.
-Ik heb mijn gezin verraden. -O, mijn god.
-Hou op. -Ik heb mijn zonen verlaten.
-Gebruik een grotere laser. -Ik heb grotere
misdaden gepleegd tegen alles wat dierbaar is.
Maak het dan goed.
Vergeet je volk, maak het goed met je gezin
en help mij, Mark en hoe die andere jongen ook heet om het Imperium te stoppen.
-Nee. -Kom op.
Dan gaan we samen sterven.
Dat zal dan wel.
Ze zaten in een impasse.
Allen en Nolan wachtten op hun dood
in de duisternis van de ruimte.
Nolan.
Ik dacht dat jullie me vergeten waren.
We vergeten onze plicht nooit.
Helaas kunnen we dat niet van jou zeggen.
Ben je er klaar voor?
Vaarwel, mijn vriend.
En zo, geacht publiek, keren we terug naar Allen de Alien,
die alles riskeert
om een voormalige vijand en nieuwe vriend te redden,
die niet gered wil worden.
Het is jouw tijd nog niet, vriend.
Je hebt de aarde niet onderworpen.
Dat is maar één van je misdaden.
Desertie.
Ongeoorloofde voortplanting met inferieure soorten.
Moord.
Verraad.
Heb je iets te zeggen ter verdediging?
Vervolg het ritueel.
Sterf met meer waardigheid dan hoe je hebt geleefd.
Ik dacht dat ik meer tijd had.
Hé, jongens.
We zijn cool, toch?
Hou op.
Hou ik al het leuks voor mezelf?
Ja, goed zo. Laat je maar gaan. We kunnen dit.
Ga. Ik geloof in jullie.
Dit is het betere werk.
Hoi. Hallo, ik ben het, Allen.
Ik weet niet wie hier is, maar we hebben hier een feestje.
Het wordt een knalfeest.
Wie heeft de moed om Battle Beast vrij te laten?
Dat ben ik,
meneer. Meneer Beast.
Dat feestje van je.
Zijn daar tegenstanders mijn kracht waardig?
Ja. Ik bedoel: zeker wel.
Viltrumieten?
O, ja. Die zijn er zeker.
Hoeveel?
Dit wordt wel heel specifiek.
Er zijn er drie, maar één is een vriend.
De andere twee, leef je uit.
Uitleven?
Dat klinkt goed.
Hou vol. We komen eraan.
Wat? Nee. Laat me met rust.
Ik ben opgegroeid met verhalen over de grote Nolan.
De oorlogen, de overwinningen, de beschavingen die je veroverd hebt.
Wat voor ziekte heeft jou zo veranderd?
Misschien zat het altijd al in hem.
We moeten kijken of er rot in zijn lijn zit.
Ja. Moet je zien.
Was jouw verraad de dood waard?
Geef antwoord.
Ja.
Helaas zul jij dat nooit begrijpen.
Kom op. Hij is deze kant op.
Jij hebt Viltrumieten beloofd.
Deze wezens zijn geen uitdaging voor mij.
Ja, we zijn er bijna.
Ik dacht dat dit de executieruimte was.
Misleider. Jij hebt geen eer.
Je hebt een glorieuze strijd beloofd,
maar jij bent de enige waardige tegenstander.
Kunnen we even rustig aan doen?
Dat was dom van we.
Jij doet niet aan rustig. Mijn excuses.
Heb je enig idee waar je bent?
Wacht.
Kies je laatste woorden.
We zijn wat laat.
Je ziet er verschrikkelijk uit.
Hebben jullie dit gedaan? Dat is niet erg aardig.
Ik zei dat je moest gaan.
Had naar hem geluisterd.
Viltrumieten.
Eindelijk wordt mijn lust naar strijd gestild.
Vergeef hem. Hij is een fan. Hij wil jullie graag ontmoeten.
Ik heb lang gewacht op zo'n waardige uitdaging.
Hier zal ik van genieten.
En als dit leidt tot het eind van mijn leven,
geniet ik daar nog meer van.
Daar dood ik je voor.
Beloof je dat?
Hou vol. We hebben je zo vrij.
Je moest gaan.
Ik doe dit toch.
Ben jij die bijzondere Unopiaan?
Ik wil niet opscheppen.
Au.
Zo bijzonder ben je niet.
Hou op. Nee.
Sorry dat ik je executie verpest heb.
Blijkbaar ga ik eerst.
Ga weg bij hem.
Goed je te zien.
Ben je naar de kapper geweest? Heb je je snor getrimd?
-Of iets laten doen? -Sta op.
Je onteert jezelf weer.
Ik wist dat je het in je had.
Ik haat die gasten.
Kan Battle Beast in de ruimte overleven?
Vast wel, toch?
Wat?
Ik wil een high-five geven voor de overwinning,
maar dat was supersmerig, dus vast ongepast.
Heb je die andere Viltrumiet of onze harige vriend gezien?
Niet sinds we naar buiten zijn gegaan.
Is hij ervandoor? Maar waar is die Viltrumiet dan?
Meer. Ik wil meer.
Hij moet hier ergens zijn.
Voor iemand die bijna dood was, ben je snel hersteld.
Ja. Dankzij jou, maatje.
Jij hebt mijn leven gered.
Goed gedaan, man.
Misschien heb ik hem iets meer zijn gang laten gaan dan hoefde.
Hij had je kunnen doden.
Dat weet ik, maar jij had motivatie nodig.
Ik wil je er nog steeds bij hebben, maar
als je je volk niet wilt verraden,
hoewel het psychopaten zijn,
snap ik dat. Ik wilde je gewoon niet zien sterven.
Waarom?
We hebben samen gezeten. Daarom zijn we nu vrienden.
Geen Viltrumiet zou zoiets voor een ander doen.
Jij wel.
Voor Debbie en Mark, en dat paarse kind van je.
En blijkbaar voor mij. Dat heb je net gedaan.
We moeten gaan, voor ze versterkingen sturen.
Kunnen we dat stuk schroot aan de praat krijgen?
Er komt niemand.
-Wat? -Maak je geen zorgen.
Er komen geen versterkingen.
Er was tijd in de gevangenis
om een noodsignaal af te geven.
Ze weten wat er gebeurd is, maar ze komen niet.
Dat kunnen ze niet.
Ik heb wel wat meer nodig
dan een halve gedachte en een vreemde blik.
Er zijn minder dan 50 volbloed Viltrumieten
over in het universum.
Dat is het grootste geheim van het Imperium.
En daarom kunnen we ze verslaan.
Nu hun verhaal verteld is
en Nolan en Allen vrij zijn voor de oorlog tegen Viltrum,
gaan we terug naar de Graysons,
waar Mark en Eve van elkaar gezelschap genieten.
Ben je thuis?
Mark.
Hoi, mama.
Wat is er?
Ik dacht dat ik iets hoorde. Waarom is je deur op slot?
Ik ben niet aangekleed.
-Oké, welterusten dan. -Welterusten.
Is ze weg?
-Wat zei je? -Niks, mama.
Het spijt me.
Tijd voor een eigen huis.
Ondertiteld door: Robert de Ridder
Creatief supervisor Florus van Rooijen