Gusto kong diretsuhin mo na.
Hindi ako mobster.
May komplikadong negosyo akong minsan, kailangang magdesisyon
nang hindi ganap na pinag-isipan.
May kinalaman ba sa droga?
Ayoko sa droga.
-Prostitusyon? Sugal? -Wala sa mga iyan.
Mga pyramid scheme? Katiwalian sa politika?
Mga baril.
Mga riple, granada, missile, bomba, amunisyon.
-Nagbebenta ka ng armas? -Hindi.
Hindi ako tagabenta.
Hindi rin kontrabandista o kriminal.
Legal ang kompanya ko.
Meron akong mga sertipikasyon at permit.
Middleman lang ako.
Middleman sa pagitan nino?
Sa pagitan ng mga gobyerno,
kompanya, pero laging legal.
'Yung mga patay?
Legal din ba 'yun?
Apat na buwan ang nakaraan,
may kliyenteng nag-hire sa akin para bumili ng napalm.
Alam mo 'yun?
Isang pasabog.
Oo, pasabog.
Ayos 'yun, parang gulaman.
Pero mahirap hanapin,
kaya kumausap ako ng broker sa Morocco
dahil alam kong ginamit nila 'yun dito sa Sahara.
Pero manloloko pala siya.
'Yung lalaki sa basement.
Gusto niya akong bentahan ng pekeng napalm.
May halo.
At napakaseryoso niyan.
Ang pinakamahalagang asset ng middleman
ay ang reputasyon niya.
Pag nagbenta ako ng pangit na produkto, wala nang tatawag sa 'kin.
At ikasisira natin 'yan.
Malaking kamalasan.
Bale, ikinulong mo siya sa baba para takutin siya?
Ano nang nangyari sa kanya?
At ano nang mangyayari?
Ewan.
Ano'ng gusto mong gawin?
Ako?
Pumatay ka.
-Hindi. -Oo.
Hindi.
-Oo, oo, oo. -Hindi.
-Oo, oo, oo. -Hindi, hindi, hindi.
-Oo. Oo. -Hindi.
Nahulog siya.
Huwag mo akong lokohin, Oskar.
-Sinusubukan ko lang... -Okay.
Lahat tayo rito, sumusubok.
Asawa ko, mga anak ko, ako,
si Poncio Pilato, ang Birheng Maria...
Walang masama sa pagsubok.
Sinasabi ko sa 'yo lahat ng ito
dahil may tiwala sa iyo ang anak ko.
Tiwalang-tiwala sa 'yo.
Ayaw ko ng gulo.
Walang may gusto ng gulo.
Pero gano'n talaga ang realidad,
at pag nagkaproblema, kailangang alam mo ang solusyon.
O basta hindi lang ito mapalala.
At kung puwede, burahin na.
Kaya ayaw ko ng mga sekreto at di pagkakaunawaan.
Pag binuksan ng pamilya namin ang pinto para sa 'yo, para 'yun maging parte ka.
Para suportahan ang isa't isa.
Nang taglay ang mga pagpapahalaga at kahinaan natin.
Pero nasa iyo ang huling desisyon.
Aling desisyon?
Gusto mo pa bang magbukas ng gym sa Marbella?
Pag hindi, ikukulong mo ba ako sa basement?
Pag humindi ka, iuuwi ka ng anak ko,
magpapaalam siya't di mo na siya makikita.
Sigurado.
Pag nag-oo ako?
Sasabihin kong,
"Welcome sa pamilya Farad."
Iyan ang huli kong pagkakataon para baguhin ang kinabukasan ko.
Puwede akong humindi,
bumalik sa araw-araw kong gawi,
at kalimutan ang Farads na parang di ko sila nakilala.
Pero di ko ginawa.
Pinili ko ang di ko alam,
ang mukhang imposible, ang nakahahalina,
ang buhay na di gaya ng akin.
Pinili ko ang pamilya.
Pinili ko ang Marbella.
Ibang mundo ang Costa del Sol.
Isang paraiso.
Maaraw, dagat, kagandahan...
Para magtagumpay sa buhay, ito ang lugar na dapat kalagyan.
ANG FARAD
Para sa batang gaya ko,
parang pagtungo sa ibang planeta.
Umpisa pa lang, nilinaw na ni Leo.
Ginawa niya akong manager ng magiging gym namin sa Puerto Banus.
Ni di ko kailangang magbayad ng buwis.
Tanggalin ang karatula!
PINARERENTAHAN
Kung bumilib ako sa mansiyon nila sa Madrid,
iyon ay dahil di ko nakita ang meron sila sa Marbella.
Marami tayong mahuhusay na sining sa bahay, alam mo ba?
Gaya nitong tatlo.
The Horizons.
Napakaklasikong reinterpretasyon ng likha ni Monet.
Ano'ng naipaparating sa iyo?
Parang...
-Parang may pagkabalisa... -Oo.
Pagkabalisa, mismo.
Swimming pool sa loob.
Sosyal.
May naiibang klima ang Marbella.
Ito ang magiging kuwarto ninyo ni Sara.
Kasama si Sara?
Makakasama natin siya. Di niya sinabi?
-Kung gusto mo lang. -Oo.
Pero ewan, akala ko, sa pambisitang kuwarto ako o kung saan.
Pero hindi ka bisita.
Di kailangang kasal kayo para magtabi.
Binigyan pa nila ako ng welcome gift.
Mula noon, naging opisyal na magkarelasyon na kami ni Sara.
Dadating ang arkitekto sa Biyernes para i-remodel ang gym.
Sinabi ko na ang gusto natin at ang klase ng sahig.
Hindi ba masyadong mabilis ito?
Ano'ng ibig mong sabihin?
Noong nakaraang linggo, nakatira ako sa Madrid, sa maliit na bahay sa Aluche,
at biglang, ito...
Kailangan kong iproseso.
Paano kung huwag na?
Ayaw kong pagsisihan mo.
Baka ikaw ang nagsisisi.
Bakit?
Dahil baka sanay ka sa mga sopistikado at edukadong lalaki.
At natatakot ka?
-Rubber flooring. -Ano?
Para sa gym. Ipilit mo, ayaw natin ng vinyl carpeting.
Puwede tayong dalawa ang magsabi, tama?
Pupunta ako sa Africa sa Biyernes.
-Africa? -Sa Angola.
Nandoon ang kliyente ng napalm. Aayusin ko 'yun doon.
Paano mo aayusin?
Aalukin ko siya ng Claymore mines sa halip na napalm,
nang may diskuwento.
Di ba 'yun parehas?
Kung wala tayong Moet Chandon,
puwede na ang cava.
Bale, Moet 'yung napalm?
Dapat may solusyon para sa lahat.
Ang mahalaga kasi, Oskar,
ay paggamit ng imahinasyon.
Kung gano'n ka, magtatagumpay tayo.
Dito ko ilalagay ang Jacuzzi.
Kailangan ng dalawang Jacuzzis.
Isa kada dressing room.
Oo, mas okay na dalawa, oo.
Galing Lyon 'yun, gaya ng akin.
Okay.
Iniisip kong maglagay ng steam bath dito.
Napakaganda.
At kalaunan, puwede ring
magdagdag ng sauna.
May mga taong sa sauna lang pumapayat.
Tama.
Kaya mo ba lahat ng ito?
Oo naman.
Magiging matagumpay ang gym.
Di ka nandito para lang sa gym, Oskar.
Anak ko ang mahalaga sa 'kin.
Pag sinabi niyang may pera, naniniwala ako.
Pero ang priyoridad ko ay mapasaya at gawing kumportable si Sara.
At para riyan, ligawan mo siya.
-Nandito na ako. -Ayos.
Burek muna. Mainit pa at masarap.
Minatamis na may karne, magaling dito ang nanay ko.
-Algerian ka rin? -Hindi, Catalonian ako,
pero ipinanganak at lumaki sa Paris.
Mukhang masarap lahat.
Tikman mo, makikita mo.
Napakasaya ng buhay dito sa Marbella.
Malulungkot ka pag bumalik ka sa Madrid.
-Madrid? -Uy...
Pag di bumenta ang gym, ibig kong sabihin.
-Bebenta 'yun! -Bebenta 'yun, huwag kang negatibo.
Di nagtagumpay ang klinika ni Fran,
at lahat ng Arabs dito ay may kabayo.
Sino si Fran?
Dating karelasyon ni Sara, beterinaryo.
Nagka-boyfriend din siya na gustong magbukas ng disco.
Sabi ng isa pa, yayaman siya sa pabahay.
Hindi, hindi, hindi! Grabe ang isang 'yun.
-Grabe. -Mom.
-Hirap tiisin. -Huwag makinig.
-Gusto ng kapatid ko ng mga negosyante. -Buwisit ka.
Okay naman din bumalik sa Madrid, napakasaya ko rito.
Kaya ka ba bagsak sa business school?
Ibig niyang sabihin, sa musika niya.
Gusto siyang kunin ng PolyGram.
Malapit nang matapos ang mga kanta sa album ko.
Nagre-record ka ng album?
Syempre.
Oo, si Tanya ang magiging bagong Sheena Easton.
Ewan ko sa 'yo.
Buwisit na ito.
Sino siya?
Si Nabil Mawad.
Ipinadala ang mga lalaking sumubok lokohin tayo sa napalm.
-Tama. -Pero wala tayong pruweba.
Bakit ka niya kinakawayan?
Dahil hipokrito siya.
Pinakamatinding kalaban ni Mawad ang ama ko.
Kasosyo natin ang mga bansa sa Eastern Europe at makakaliwa.
Kasosyo naman ni Mawad ang CIA at
mga gerilyang laban sa komunismo sa Africa at Asya.
Nabil Mawad.
Pinakamayaman sa Marbella,
at pinakamatinding kaaway ng pamilya Farad.
Mas mahal magbayad ang kapitalismo.
May batas tayong di-nasusulat,
huwag makipagsosyo sa kabila.
Di nagbebenta ng Kalashnikovs o RPG7s si Mawad,
at di tayo nagbebenta ng Stingers o M-16s.
Pero Amerikanong imbensiyon ang napalm.
-Pinasok ninyo ang teritoryo niya. -Laging may mga eksempsiyon.
Naku. 'Yung hamon.
Kailangang kumain ng 300 gramo ng hamong Iberian.
Henry, ang kaibigan ng ama kong makakasama ko,
laging gustong magdala ako ng hamon.
Gusto kong sumama sa iyo sa Angola.
Ikaw? Bakit?
Para di ka mag-isa.
Boring ang ganitong biyahe.
Paano mo nasabi?
Makikipagkita ka sa kliyente at sasabihin mong wala ang napalm niya.
Mukhang mapandaya.
At bibigyan mo ako ng moral support?
Puwede naman.
Magpokus ka sa gym.
Huwag masyadong mataas ang pangarap, baka mauwi sa wala.
Di masyadong mataas ito.
Huwag kang mag-alala.
Pag may problema, hamon lang.
Umangat ka na talaga sa buhay!
Mayamang Andalusian ka na ngayon?
Heto.
'Yung 150,000 pesetas na ibinigay mo sa akin para sa gym.
Ayaw ko ng pera mo.
Iyo ito.
Nagmaneho ka ng 500 kilometro para rito?
Hindi naman.
Nababaliw ka na.
20 taon kang gumagawa ng mga pasabog sa mga minahan.
-Di ba, nandoon ka para magbukas ng gym? -Gano'n nga.
Ano'ng kinalaman ng napalm sa aerobics?
Tulong sa pamilya.
Pinatulong ka nila?
Wala silang ideya.
Pero alam kong may problema sila,
at alam kong eksperto ka sa paggawa ng TNT, dinamita, Goma-2...
Makakagawa ka ng napalm.
Hindi ako makapaniwala sa 'yo.
Makabubuti ito sa atin, Manuel.
Para saan? Para makulong?
Walang makukulong.
Tunay ang mga taong ito, may permit sila.
Iyan ba ang sinabi nila?
Dapat makilala mo sila.
-Iba sila. -Talaga?
Oo, di gaya ng iniisip mo.
Mga tao silang may kultura.
Naiintindihan nila ang abstract art.
-Sino'ng may pakialam? -Marka 'yun ng sensitibidad.
At nag-iisip ang mga sensitibong tao.
Bale, haluan natin ng Guernica ni Picasso ang napalm,
at magiging si Gandhi tayo.
Ganito, Manuel.
Kung gusto mong mabulok sa butas na ito buong buhay mo,
nag-iimbento ng mga tahimik na paputok,
mukhang okay 'yan.
Pero naubos ang ipon mo
at kailangan mong umuwi para makita ang asawa mo...
-Huwag mo akong asarin! -huwag kang magrereklamo,
o tatawag sa 'kin, dahil lumipas na ito.
Buwenas sa iyo, Manuel.
Simple ang base ng napalm.
Naphthalene at phosphoric acid.
Eskala ang problema.
Eskala?
Kaya kong gumawa ng lata niyon at pasabugin doon.
Kung gubat ang gustong sunugin ng pamilya mo...
Sapat ang isang lata.
Okay.
Mula ngayon, dolyar na ang bayad mo sa 'kin.
Ayos.
PALIPARAN NG MALAGA
Naalala mong bumili ng hamon?
Bumili ako ng jerky kung sakali.
Ano'ng ginagawa mo?
Sinosorpresa ka.
Ito ang gusto mo, di ba?
Oskar, di mo puwedeng iwan ang gym.
Isang buwan na lang.
Puwede. Tapos na ang pag-remodel.
Maghahanap na lang ng kustomer. Maliit ba bagay ang tatlong araw.
Nababaliw ka na.
Tingin mo, palalagpasin ko ito?
Isa pa, bumili ako ng sosyal na German camera.
At tingnan mo ito,
Portuguese na diksiyonaryo rin.
Hindi Angolans ang mga kliyente ko, kundi Cuban Army.
Ba't tayo pupunta sa Luanda?
Ang mga narinig ko lang ukol sa Cuba ay mga kanta ni Machin,
mga sumasayaw ng mulatto,
at mga larawan ni Fidel Castro na naninigarilyo.
Pero sabi ni Sara, matapos ang rebolusyong 1959,
si Castro ay naging idolo
ng mga gerilya sa mga bansang Third World.
Di lang suporta at sigarilyo ang ipinadala niya,
kundi pati armas at sundalo.
Sa 25 taon,
may mga tagapayo at sandatahan ang Algeria,
Vietnam, South Yemen,
Congo, Bolivia, Venezuela, Nicaragua,
Mozambique, Guinea-Conakry...
Nakipaglaban pa sila sa Israel sa Golan Heights
kasama ng Syrians.
Sinuportahan niya ang Ethiopians nang may 10,000 katao
at brigada ng tangke sa Ogaden War.
At nag-deploy din siya sa Angola ng 30,000 sundalo
para mapigilan ang pananakop ng South Africa.
Mula noon, nanatili sila roon,
nakikipaglaban sa mga gerilyang laban sa komunista ni Savimbi.
Paano makapagpapadala ng sandatahang mala-emperyo ang maliit na isla?
Russians ba ang nagbabayad?
-Heto. -Salamat.
Russians ang nagbibigay ng armas, Angola ang nagbabayad sa iba.
At malaki sila magbayad.
Mayamang bansa 'yun, may mga diyamante, langis...
Cubans ang nagdedesisyon sa mga taktika.
At ano'ng napapala rito ng Cuba?
Impluwensiya sa politika, suporta ng UN...
Saan ang papel ng pamilya mo?
Ayaw ng Cubans na demepende sa isang supplier lang.
Lalo na pag minsanang pagbili.
Gaya ng napalm.
Pakiramdam ko, nasa pelikula ako.
Hintayin mong makarating ka roon.
Henry!
Pamangkin ko!
Ang laki mo na!
Di ko na mahintay na makita ka.
-Salamat sa pagpunta. -Paanong hindi?
Tingin mo, hahayaan kitang mag-isa?
Siyempre, hindi. May dala kang hamon?
Acorn-fed na Iberian na hamon.
Ang sarap!
-Dinalhan ka ni Oskar ng jerky. -Ayos.
-Masayang makilala ka. Salamat. -Ako rin.
-Oskar, di ba? -Oo.
Boyfriend ko.
Naku! Ang maboteng lalaki!
Maraming salamat. Tara na.
Iyon ang kotse ko.
Oskar, di ba? Kunin mo ang maleta at punta ka sa likod.
Ang astig!
Heto, pasok.
Salamat.
Okay na lahat.
Claymore mines ang pamalit natin sa kanila.
Mas mahina 'yun at mas epektibo sa gubat.
Okay lang, alam na lahat ni Oskar.
Kapamilya na siya.
Di sapat ang Claymores para kay Patricio, kilala mo siya.
Patulong mangumbinsi.
Kakampi mo ako.
Tingin ko, pangit ang napalm.
Ni di 'yun kilala sa Havana.
-Pag nalaman ni Fidel, maiinis siya. -Bakit?
Dahil armas 'yun ng imperyalista, may di magandang reputasyon sa Vietnam War.
Kaming Cubans, gusto namin ng puting phosphorous. Maraming napapatay, tahimik.
At ano'ng problema?
Mas epektibo ang napalm sa gubat.
Sabihin natin kay Patricio na pumalya ang plano.
-Hindi. -Pag pinalitan mo ng mines,
mas lalo siyang magalit. Kilala ko siya.
Nandito na tayo, kailangan kong subukan.
Gusto ba ni Patricio ng hamon?
Pag may nagsasabi sa aking gusto nila ng sosyalismo,
lagi kong sinasabi,
"Nakatikim ka champagne
sa halip na Russian shampanskoye?
"Naikumpara mo na ba ang black-label Iberian na hamon sa Bulgarian mortadella?"
Tunog subersibo ka, Henry.
Huwag nating lokohin ang sarili natin.
Kung gusto mong manalo sa Cold War, magsimula sa pakain.
Kaya di ka nila pinapupunta sa Spain. Baka pumalya ka.
Hindi, sweetie, maraming taon lang akong
nabuhay base sa pangarap,
at nakakapagod.
Sigurado akong nauunawaan ako ng ama mo.
Nakamamanghang siyudad, ano?
Oo.
Sa aspektong iyan, parang Spanish ang mga Portuguese.
Bumubuo sila na parang mga imortal.
Pag tumawid sa French Congo,
ni di gumamit ng bricks ang mga 'yun.
1975 pa ako nagpupunta.
Nakita ko ang taunan nitong pagkasira. Nakakalungkot.
Ba't di ka gumawa?
Ng napalm.
Nakailang beer ang boyfriend mo?
Hindi, ano ba. Seryoso. Formula 'yun.
Saan galing ito?
Sa kuryosidad.
Sinubukan ni Patricio ilang buwan ang nagdaan at di gumana.
Anong mix ang ginamit?
-Kasamang Henry. -Bakit?
-Telepono! -Babalik ako.
Chemist ka na pala ngayon?
Hindi.
Pero 20 taon ang ginugol ng tiyo Manuel ko
sa pagtatrabaho sa mga pasabog sa minahan sa Riotinto sa Huelva.
Tama.
Pero iba ito, Oskar.
Pero di masamang sumubok, di ba?
May masama.
Puwedeng masira ang relasyon natin sa Cubans.
Puwedeng gumana.
-Hindi. -HIndi?
Kung ayaw ni Patricio sa miones mo, lagot ka pa rin.
Wala ka na ro'n.
Nandito ka para maglakad at maglitrato, di ba?
Maglakad ka lang
at kumuha ng litrato.
Pabalik na si Patricio mula Lubango.
Kita tayo bukas, para magawa mo ang anuman ngayong hapon.
Ba't di mo ipakita sa kanya ang candonga?
Nasaan ang candonga?
Nakakaloko ito.
Alam mo ang sabi ng tatay ko?
Sa candonga, mahahanap mo ang anuman, mula Rolex hanggang anti-craft missile.
Purong Africa.
Magandang umaga.
Ang daming bata.
Pero walang matatanda.
Sabi ng iba, Marxists sila, sabi ng iba, pro-American...
Patawad.
Pero ang totoo, gerang pantribo
na pinalala ng mga ideolohiyang di nila alam o nauunawaan.
Kalokohan iyan.
Ganyan ang Cold War.
Hindi, hindi, hindi.
HIndi, salamat.
Di mo dinala rito ang boyfriends mo?
Mukhang di sila interesado.
Alam mo ang sabi sa 'kin ng ama mo noong isang araw?
Na ang tunay kong misyon sa Marbella ay di pagbubukas ng gym,
kundi ang pagtulong sa 'yo.
Hindi, salamat.
Laging nagsasabi ng ganyan ang mga ama.
Hayaan mong gawin ko.
Sige.
Pero matuto ka muna.
Mas mabilis akong matuto kaysa sa akala mo.
Baka di kailangang ganyan ka kabilis.
Magandang pangalan ng gym ang Candonga.
May ritmo sa tunog.
Mabangis.
"Candonga Club."
Gusto ko ito.
Hi sa inyo.
-Kumusta, Henry? -Ayos naman.
-Hi, Sara. -Hello. Nangangamusta ang ama ko.
Okay, pasok tayo.
May kuwartong nakareserba kay...
Malungkot siyang di siya makakapunta.
"Pasensiya na talaga," ha?
Maraming regalo, pero alam niyang wala lang ang mga 'yun.
Ikatlong pagkakataon naito.
Wala akong oras para sa lokohan.
Ipaalam mo 'yan sa kanya.
Claymore mines? Ang tagal na nilang gamit 'yun!
-Sabi ng tatay mo, kukunin niya. -Sinubukan niya.
-Sinubukan daw! -Kakampi kami.
Ba't dito mo lang sinabi kung gano'n?
Di ka pa dinismaya ng tatay ko.
-Ba't di niya sinabi sa 'kin? -Siya ang bahala rito, Patricio.
Hindi na kailangan.
Pag pumalya, sa bahay na lang siya.
Komplikado. Hindi itim o puti.
Komplikado?
At ang mawala rito ay hindi?
Alam mo ilang tao natin ang nawala sa Huambo ngayong linggo?
Kung ilan ang sugatan?
Kaya natin hanggang 200 Claymores.
Hindi, buwisit!
Buwisit naman!
Mas alam ng UNITA ang Claymore mines kaysa sa atin.
Teka.
Sara,
nakausap ko ang chemist.
Sabi niya, makukuha natin sa lima hanggang anim na linggo.
Sino ka?
Magkatrabaho kami.
Siya ang partner niya.
-Asawa mo? -Oo.
Oskar.
Ayaw naming magsabi ng anuman
dahil gusto naming kumpirmadong magagawa namin.
Magagawa ang alin?
Ang napalm.
Kailangang i-adjust ang eskala,
pero puwede kaming magdala ng sample at i-test dito,
kasama ka.
Okay naman sa akin ang lima hanggang anim na linggo.
Tama, Patricio?
Alam mo ba kung ano ang ginawa mo?
Hindi niya alam.
Wala siyang ideya.
Sara.
Sara! Teka, Sara!
Ano sa tingin mo ito?
Klase sa aerobics?
Demonstrasyon o testosterone?
Pagpapakitang-gilas mo?
-Sara, gagana ito. -Hindi, di mo alam 'yan.
Wala kang alam.
Hindi kapani-paniwala.
Excuse me.
May bakante pa bang upuan?
Oo naman. Sa likod.
Ayos.
Hi.
Salamat.
Mario.
Iwan ang bag ni Oskar sa kotse, pupunta siya sa Madrid.
Ano?
Sabi mo sa Cubans, lima hanggang anim na linggo, di ba?
Gawin mo.
At gawin mong tatlo.
Sara, 2:00 ng madaling-araw na.
Heto. Inumin mo habang mainit.
Masarap 'yan pagkatapos ng mahabang biyahe.
Salamat.
Oskar...
Kung di ako kumbinsidong kaya ng tiyo ko,
-wala akong sasabihin. -Alam ko.
Magpahinga ka na. Magkita kayo bukas, okay?
Alam mong galit na ako.
Pasensiya na sa ginawa ko.
-Akala ko, mas malala pag walang ginawa. -Okay. Ganito.
May kuwartong pambisita sa kanan.
Dito ka matulog.
Mas makapag-iisip tayo bukas.
May gusto lang akong sabihin.
Magtiwala ka sa 'kin.
May tatlong linggo ka.
Magandang gabi.
Salamat.
Binigay sa akin ni Henry, may compounds na gamit ng chemists sa Luanda.
At ito?
Para i-record ang napalm tests.
Sumama ka sa 'kin.
Mas okay sa video, para di ako nagsasayang ng oras.
Ipagdasal mo man lang ako.
Gumamit ng detergent ang mga ito!
Detergent?
Oo, regular na panlaba sa halip na phosphoric acid.
Wala na ang huling gelatin.
-Ganyan kasimple? -Hindi.
Hindi ganyan kasimple.
Nagdudulot ng instability ang asido.
Kaya sinusubukan ko ang aluminum soap.
Sigurado kang gagana?
Tatlong linggo na lang.
-Teka. -Tingnan mo.
Damn!
Ito ang ikasampu ng mabubuo pag na-stabilize ko.
Sa tatlong linggo, magtatagumpay ako.
Walang matatanda, o matatabang tao.
Lahat ay magulo.
Parang isang araw ang buhay.
Buwisit.
Kahanga-hanga ang Africa. Kahanga-hanga.
Samantala, yumaman ang pamilya ni Sara.
Ganyan ang mundo natin, Manuel.
May tiwala ka ba sa kanila?
Alam nila ang gusto nila.
Hindi iyan ang tanong ko.
Tingin ko, kailangan ako ni Sara.
-Saan? -Ewan.
Pero hinanap niya ako.
Ideya niya iyong sa Marbella.
Kasama ko siya sa bahay ng magulang niya.
Ewan. Parang...
Parang ano?
Parang pinili nila ako.
Halos dalawang linggo na.
Ano naman?
Nakausap ko si Henry.
May paraan para mapigilan lahat at di mapahiya sa Cubans.
Paano?
Ipaalam sa Havana ang ginagawa sa Angola.
Paano kung magawa ni Oskar?
Di niya kaya.
Di mo dapat siya sinama.
Hindi ko siya sinama sa Luanda.
Nagpakita siya bigla sa airport
dahil sinabihan mo siyang tulungan ako. Ano'ng gusto mong gawin ko?
Bale, dumating siya sa flight mo, sinama mo siya sa meeting...
Inaakusahan mo ba ako?
Dad, makinig ka.
Ikaw ang nagpilit sa kanyang tulungan ako.
Iyon ang gusto mo. Kaya siya dumating sa Marbella.
Para magbukas ng gym 'yun.
At tingnan kung kaya niya. May kutob ka.
Bigyan mo siya ng oras.
Maiinis mo ang mga kapatid mo.
Mga buwisit sila.
Ikaw, nanay mo at ako lang ang nagsasakripisyo para sa pamilya.
Ba't magdadagdag ng iba?
Dad...
Huwag kang maglabas ng anuman.
Pakiusap.
Sige na.
-May isang linggo pa tayo, di ba? -Oo.
PAGKARAAN NG ISANG LINGGO
NAMIB DESERT ANGOLA
Colonel.
Dinig ko, chemist ka na, Farad.
Hindi, ano ba.
Hello, Patricio.
Anak-anakan ko ang may kasalanan.
Ano na?
Meron ba o wala?
Nakakaloko ang mga formula na ito.
Minsan, kailangang i-adjust ang mixture.
Ano ba naman, ikaw na malihim.
Eskala ang ibig sabihin ni Leo.
Di sila nakapag-test sa matataas na dosis. Pag may problema, maa-adjust.
Tama, Oskar?
Gumagana ang formula.
Pag nagkaproblema, ako ang may kasalanan.
Heto, Leo, tingnan mo.
Inilagay ang charge nang proporsiyonal sa ilalim ng mga kotse.
Parehong dami sa bawat isa.
Dito, handa na lahat.
Titira ka gamit iyan?
Dahil masusunog, hayaang makasunog nang matindi.
May mga sandali sa buhay
kung saan ibinibigay mo lahat ng meron ka.
At nariyan lang ang pagpalya.
Isang segundong ayaw mong makita.
Handa na, Colonel!
Sige na!
Pero pag gumana,
isa itong rebelasyon.
Ganap na epipanya.
Noong araw na iyon, ipinanganak ang bagong Oskar.
Maging ako'y di siya kilala.
Bilib sa pagkawasak at apoy.
At oo, isa iyong luwalhati.
Iyon ang naging daan tungo sa tagumpay ko.
At, ngayon, alam ko, sa perdisyon din.
-Nakapasa ba ako sa pagsusulit? -Anong pagsusulit?
Iyan ang pakiramdam ko mula nang nagkakilala tayo.
Walang pagsusulit, Oskar.
Marami kang dapat matutuhan.
Gusto ko lang malaman ang kinatatayuan ko.
Kung saan ka nabibilang.
Akala ko, sa gym sa Marbella ako nabibilang.
-Depende iyan. -Saan?
Sa tindi ng nais mong makamtan ang mundo.
Ang pagsasalin ng subtitle ay ginawa ni Mary Antonette M. Ramos
Mapanlikhang Superbisor Erika Ivene Verder-Columna