Di mahirap para kay Sara na kumbinsihin si Leo na sumali sa deal sa kanyon.
$5 milyong komisyon.
Kahit galing ito sa kakaibang bohemian na Iraqi,
iyon ang kailangan ng Farads para magpakitang-gilas.
Kaya sumuong kami sa gera.
Inimbitahan kami ni Colonel Patricio sa Battle of Cuito Cuanavale
para maintindihan namin ang lagay ng sandatahan niya
at magkasundo sa mga detalye.
Parating na kami.
Malapit na kami sa Cuito, kaya bababaan na namin ang lipad.
-Anong lipad? -'Yung mababa!
Tara na!
Sa trenches, dali!
Magbobomba na sa tatlong minuto! Tara na!
Sige, sige, sige! Dali!
Ilipit iyan!
Sa malayong trench!
Dito!
Welcome sa Cuito Cuanavale.
Buwisit!
Nakalkula namin ang pagitan.
Tatlong minuto.
Mga South African?
Ang mga G5 na kanyon nila.
Nasa front line tayo.
Nandito na ang South Africans, dalawang kilometro ang layo mula sa baybayin.
Nagpapaputok sila ng 20 kilometro ng layo.
Di natin sila kayang maabot.
Kaya kailangan nating tiisin.
Bakit sila nagpapaputok?
Para itaas ang moral natin.
Tigil! Huwag nang magpaputok!
Huwag magpaputok!
Buwisit.
Sa wakas.
Iyan.
Iyan lang ang makapagpapatahimik sa kanila.
Atin na ang himpapawid.
Hangga't may gasolina tayo.
Kulang ang gasolina't di kayang patagalin sa ere ang mga plane.
Alam mo na ang gagawin natin?
Palapagin ang mga piloto ng mga plane
para isipin ng South Africans na nasa ere tayo.
Naku.
Kailangan na natin iyong mga G5, pare.
-Ang lalaking ito, tama? -Oo.
Heneral Amin. Malapit siya kay Saddam.
Trabaho niya ang military exports.
Tumutulong ang pamangkin niyang si Habib.
Kailan mo pa nakatrabaho ang Iraqis?
Hindi na mahalaga iyan, Patricio.
Gusto mo ba 'yung mga kanyon o hindi?
Puwede nating isara ang deal ngayong linggo.
At mas mura kaysa sa Iran.
-Kailan maide-deliver? -Sa dalawang buwan.
-Sigurado ka? -Pupunta kami ni Oskar bukas sa Iraq.
Makahihintay ka ng dalawang buwan?
Pag di nangyari ulit ang sa napalm.
Nagtagumpay sa huli iyong sa napalm.
Paano mo siya nadala sa gera?
Walang nagdala sa akin. Kusa akong sumabak.
At kumusta si Mr. Napalm?
-Ayos naman. -Patricio.
Ano ang punto ng labanan dito?
Walang mga siyudad o anuman sa paligid na dapat ipagtanggol.
Ang opisyal na bersiyon?
Pag nanalo tayo, paalam na sa South African apartheid.
Pag talo, sa Yankees pa rin ang langis ng Angola.
At ang di opisyal na bersiyon?
Isa itong pantribong gerang walang kinalaman sa atin.
Magandang gabi.
Buwisit.
Ang hirap, ano?
Pero sulit ang biyahe.
Sabihin mo kailan ihahanda ang transfer para kay Habib.
Kumalma ka.
Hindi naman nagmamadali.
Talaga?
Di ka nagmamadaling kumita ng limang milyon?
Okay lang ba kayo, kayo ni Oskar?
Bakit mo tinatanong?
Ewan. Magsasama kayo...
Oo.
Ipinagpaliban namin iyan.
Tama si Mom.
Bata pa si Leon at di nagmamadali.
Pero may ibang mga plano si Oskar, di ba?
Normal lang 'yun.
Naiintindihan ko.
Walang may gustong tumira kasama ng in-laws buong buhay nila.
Pero walang magandang dulot ang pagmamadali.
Mapapaniwala ka nito sa mga maling bagay.
Di ko sigurado kung kuha ko.
Baka iniisip niyang handa na siyang magsarili sa negosyo.
Dad, ano'ng sinasabi mo?
-Di iyan gagawin ni Oskar. -Kahit kailan?
Ginawa niya kay Manue, tiyo niya.
Totoo.
Dahil napakatamis ng alok natin sa kanya.
At mayroong may kayang mag-alok ng mas matamis.
-Sinasabi mo bang... -Iniisahan niya tayo kay Mawad.
-Ba't mo iniisip 'yan? -Katrabaho ni Mawad ang Iraq.
Teritoryo niya 'yun.
At ngayon, biglang
may tatawag sa iyo na Iraqi na kailangan ang Cuban contacts natin.
Dad, paranoid ka na.
Mabuting tao si Oskar, ambisyoso, walang takot,
pero mukha siyang puno ng fir.
Pag umuusbong ang puno ng fir, nasisikatan ito ng araw at lumalaki
nang lumalaki.
Napakabilis na hindi na makapag-mature.
At pag 12 metro na ang taas nito,
napakahina na ng katawan nito
at nabubulok sa tubig.
Alam mo'ng ginagawa ng ina ng puno ng fir para iwasan iyan?
Sinasakluban niya ito ng sanga
para bumagal ang paglaki nito.
Sino ang inang puno rito?
-Ikaw? -Ikaw ang dapat pumigil sa kanya, Sara.
Dahil kung hindi, pag bumagsak siya, kasama ka.
At wala ako para protektahan ka.
Paranoid ka na talaga.
Kilalang-kilala ko si Oskar.
Hindi. Ang sinasabi ko lang, kailangan nating mag-ingat, Sara.
Lahat ng nagawa ni Oskar ay nakatulong sa pamilya natin.
Sa napalm, kay Mawad...
Baka iyan ang problema. Tingin niya, matalino siya.
Sobrang talinong lalong nagpapadelikado sa pagpalya.
Kaya ko na talaga.
Huwag kang mag-alala, ayos lang.
Paano ka napunta rito?
Dahil sa negosyo.
-Negosyo? -Oo.
Sa Cuito Cuanavale?
Ang wirdo pakinggan, ano?
Naku, kung alam mo lang...
Alam mo ba't ako nandito?
Pumunta ako sa Angola
dahil gusto kong bumili ng washing machine para sa kasal ng anak ko.
At para sa bunso ko, na bagong doktor,
gusto ko siyang bilhan ng Walkman, at baka pati sapatos.
Pumunta ka sa Africa para riyan?
Sa isang taon ko rito,
3,000 kwanzas ang kinita ko.
Magkano 'yun?
Animnapung dolyar.
11:50 a.m.
Baka makita niya tayo.
-Kilala ni Mawad ang kotseng ito. -Alam ko.
Masyado tayong malayo.
Sigurado ka rito?
Sigurado ba ako?
Ayaw nating matulad kay Padilla.
Kung natatakot ka...
Hindi, hindi ako natatakot.
Kailangan lang nating mag-ingat.
Seryoso ito.
Mapupunta sila sa harap natin,
at pag sinubukan nilang mag-back up, 20 hanggang 30 segundo ang aabutin.
-Baka mas kaunti. -Hindi.
20 hanggang 30 segundo.
Iyan ang sinabi ni Padilla.
Sino si Padilla?
Magandang hapon.
Hi.
Mali ang sukat ni Padilla sa dynamite fuse.
Sabi ko, "Masyadong malaki ang charge para sa 80 metro."
Sabi niya, hindi.
Na sapat sa 60.
Pero sino si Padilla?
Nakatrabaho ko sa minahan.
Sigurado rin siya noon, hanggang pumalya.
-Bale, nalagot si Padilla. -Oo.
Lagot na lagot.
Kaya kung tingin mo'y 30 segundo ang kailangan nila, kaya nila ng 10.
Sabi ng engineer.
Nagbibiro lang, buwisit.
Seryoso ito, Hugo.
Okay. Kahit ano nang sabihin mo.
Sampung segundo.
Babaguhin nito ang buhay ko.
At pag pumalya?
Hindi 'yan papalya.
Malinaw kong nakita sa Prague, Manuel.
Kung gusto mong sumuway sa dati nang order,
di ka puwedeng maghintay lang o matakot.
Kailangan mong maging matapang.
Dahil ito na ang sandali natin.
Uy...
'Yung beterano ng gera, nagbalik na.
Buti't di ka tumuloy.
Hindi masaya.
Di ako imbitado.
Napakaterible.
-Magtiwala ka sa 'kin. -Sige.
Nasaan si Dad?
Nag-aayos ng mga bagay.
Kasama ng asawa mo?
Huli ka na ba sa balita?
Ewan ko sa 'yo.
Mahal ko!
Hi, darling ko!
Hello, anghel ko.
Kaya kitang kainin!
Hi, mahal ko!
Mga 10 minuto ang aabutin.
-Saan ka pupunta? -Iihi.
Ayos ba lahat, Leo?
May hindi mawala sa isip ko,
at isip ako nang isip,
pero, ewan,
-wirdo talaga. -Ano?
Hindi ko alam.
Ba't tayo pumunta sa Iraq?
Para bumili ng mga kanyon, oo. Pero lahat ng ito...
Baka paranoid lang ako.
Tingin ko, hindi ko naiintindihan.
Ipapaliwanag ko sa iyo.
Kailangan ni Habib ng tagapamagitan para maibenta ang mga kanyon niya.
At bigla ka niyang tinawagan.
Sa lahat ng posibleng kontak niya sa Angola, nasa Marbella ang pinili niya.
Buwisit, Marbella!
At nagtatrabaho ka pa sa 'kin,
at ako, kasundong-kasundo ko ang Cubans at Angolans.
At isa pa, dito sa direktang linya,
lagi mong kausap si Mawad.
At sa lohikal na aspekto, malaki ang mapapala ni Mawad sa deal na ito.
Di ba masyadong maraming pang-abay ang nagamit mo?
Puwedeng nagkataon lang,
pero puwede ring
merong gustong pagmukhain akong tanga.
-Pinagbibintangan mo ba ako? -Hindi.
Di ko sinasabing plano mo.
-Plano ng iba, oo. -Kanino?
Ni Habib? Ng Iraqis?
Sabihin mo.
Hindi ko alam, Leo.
May taga-Marbella
na katrabaho ng Iraqis
pero di kasundo ng Cubans at Angolans.
Gusto mo na itong tumigil?
Sabihin mo na ang totoo.
Wala akong alam kay Mawad.
-Nagsisinungaling ka. -Sumpa man.
Sinabi sa akin ng anak ko ang lahat sa Cuito, Oskar.
Ano'ng sinabi niya sa 'yo?
Tungkol sa deal kay Mawad.
Wala akong kinalaman diyan.
Aminin mo na lang.
Diretsahan na at aminin mo.
Tuloy pa rin ito para makuha mo ang komisyon mo.
Pero pag nagsinungaling ka pa ulit...
Okay. Umuwi na tayo.
Ginawa ko lang para sa pamilya.
Ano ulit?
May kailangang umayos ng mga bagay bago palalain nhi Hugo.
Baliw ka, Leo.
Mamamatay ka na.
Kailangan naming isipin ang hinaharap.
Gera ninyo ni Mawad ito.
At di namin iyan mamanahin.
Uy! Okay ka lang, sir?
Oo.
Oo, puwede na tayong umalis.
Alam mo, Oskar?
Walang sinabi sa akin ang anak ko.
Pero ikaw, meron.
Dalawang araw bago makarating dito. Liblib na lugar ito.
Susubukan kong matulog sa bangka.
Puwede tayong manatili sa isa sa maliliit na tuluyan hanggang kumalma na.
Magiging masaya ito.
Maglalayag.
Mangingisda.
Tingin mo, gaano katagal?
Isang buwan.
Di lalagpas sa dalawa.
Makikipag-deal ang tatay ko sa Saudis para makausad.
Pagkatapos,
babalik na tayo
at kukunin ang mga lugar na dapat sa 'tin.
Uy, ulitin mo nga.
Mga lugar na dapat sa 'tin.
Mukha kang kumbinsido.
Kumbinsidong-kumbinsido.
Nakakatuwa iyan.
Alam mo ang gusto ko ngayon?
Mga kaibigan!
Kapayapaan sa iyo, Habib.
Sa wakas, nagkita tayo.
Oras na.
-Oskar. -Habib.
-Inom tayo? -Sige.
Ayos, salamat.
Kumusta ang biyahe?
Okay naman.
Sana'y di ka kasinlupit ng asawa mo sa sining.
Malayo.
Pagkabayad mo, ipapadala na namin.
Kailan maita-transfer?
-Depende sa 'yo. -Sa 'kin?
Magpirmahan na tayo.
At Amin? Nasaan si Heneral Amin?
-Pasensiya na? -Gusto ko siyang makita.
Gusto kong makita ang tiyo mo.
Aprubado niya ang deal na ito,
at iyan lang ang rason ba't kami nandito.
Pasensiya na, pero di kayo sapat para sa 'kin.
Leo.
-Ano'ng ginagawa mo? -'Wag kang makialam.
Isasara sana natin ang deal.
Ako lang ang magdedesisyon dito.
Hintayin mo ako sa hallway?
Immature ang manugang ko.
Iyan ang problema sa kabataan.
Salamat.
Dapat akong bigyan ng tiyo mo ng opisyal na garantiya.
Bakit?
Dahil nagsususpetsa ang Cubans at Angolans.
At naiintindihan ko.
Kaibigan mo ang South Africans.
-Binibili mo ang G-5s nila. -Ano naman?
Iyon din ang mga kanyon na gagamitin natin laban sa South Africa.
Sino'ng makasisigurong walang sasabotahe?
Walang sasabotahe sa aprubado ni Heneral Amin.
Pumunta siya rito at sabihin 'yan.
Wala siyang oras, abala siya masyado.
Kung gano'n, Habib,
sabihin mo kailan siya may oras.
Nakakaloko ito, higit isang buwan natin itong pinag-usapan.
Sisirain mo ang lahat.
-Bye, Habib. -Teka, sandali.
Tatawagan ko ang tiyo ko.
Pero wala akong maipapangako. Puwede isang linggo.
Hindi ako nagmamadali.
Basta maraming beer.
Nasaan si Hugo?
Hinihintay ko siya.
Tingin ko, naliligo siya.
Pasensiya na.
Masyado nang matanda ang kapatid mo para i-check mo pa siya.
Mukhang may dinaramdam siya, Mom.
-Gano'n lang talaga siya. -Lalo na ngayon.
Mula nang bumalik mula Prague.
Sabihin mo kay Oskar na kausapin si Manuel,
dahil di naman sila mapaghiwalay ngayon.
At iyan nga.
Alam mo ba't di sila mapaghiwalay, di ba?
Dahil magkasundo sila.
Iyan ba ang iniisip mo?
Oo, halata naman.
Sara, sa totoo lang,
di ko tatanggapin ang iniisip mo.
-Ano'ng iniisip ko? -'Yung cocaine.
Hindi. Di ko iniisip ang cocaine, Mom.
-Talaga? -Hindi talaga.
-Kailangan nating mag-usap. -Tungkol saan?
Kung may nangyayari kay Hugo, siya na ang magsasabi.
O ang tatay niya.
Lagi kang nakikialam.
-Gusto ko lang makatulong, Mom. -Oo naman.
Ikaw kasi si Mother Teresa.
Ano'ng sinasabi mo?
Mahilig kang manghusga.
Ginagamit mong standard ang sarili mo. Inaayos mo ang buhay ng lahat.
Pero pupunta ka sa Angola't iiwan mo ang anak mo rito.
-Iba 'yan. -Paano naging iba?
Kasintanga ng pagko-cocaine ang pagsugal sa buhay mo para sa ambisyon
-o sa anumang ginagawa ni Hugo. -Ambisyon ko?
-Mga ambisyon ko? -Oo, mga ambisyon mo.
Alam mo ba't mo ginagawa 'yan?
Bakit?
Takot kang iwan ka ni Oskar.
Tama. Oo naman.
Dahil lagi kang nagpapasakop.
Pagpapasakop ang pagiging ina?
Pag-aalaga sa pamilya mo,
-pagsasakripisyo sa sarili... -Paanong pagsasakripisyo?
Pagbibigay ng relo?
Sa totoo lang, Sara, spoiled brat ka.
Okay, aalis na ako.
Tatawag ako pag nakalapag na kami, Mom.
Sana maging ayos lahat. Ingat.
-Ingat. -Oo, oo.
Saan kayo pupunta?
Ibiza, Corsica, Santorini...
Tingnan natin.
Para saan ang Kalashnikovs?
Masyadong malawak ang imahinasyon mo, mahal na Sara.
Talaga.
Please lang.
Tatawag ako, okay?
-Ingat sa biyahe. -Bye.
Seryoso ako. May dalawang riple siya sa trunk.
-Para magpalamig. -Ano'ng sinasabi mo?
Nagpa-practice siya. Sinabi niya sa 'kin.
At okay lang sa 'yo?
Baka samahan ko pa siya.
Masarap ang masgouf.
-Isda? -Oo, parang inihaw na karpa.
Meron ding falafel, kubbah,
lamb, talong,
kafta... Lahat.
-Para sa atin lahat? -Wala nang iba rito.
Di ba medyo wirdo ito?
Protocol house iyan ng gobyerno.
Sanay silang magsilbi sa mga tao nang hindi nang-iistorbo.
Gusto kong mag-sorry.
Di mahalaga ang mga rason ko.
Dapat kinausap kita bago makipag-deal kay Mawad.
Hindi iyan ang pinakamasakit.
Ang masakit sa 'kin,
idinamay mo ang anak ko nang hindi ko alam.
Pasensiya na talaga, Leo.
Akala ko, karapatan naming
-ayusin ito nang kami lang. -Karapatan?
Karapatan ba?
Alam mo'ng sabi ng kaibigan kong abogado?
Walang kara-karapatan sa pamilya.
Pag may karapatan, at hingi ito ng isa,
wala nang pami-pamilya.
Ano'ng gagawin natin, Leo?
Ayawan ang tapang ng isa't isa?
O basta umusad lang?
Ano'ng ginagawa mo rito?
Sabihin mo.
Ang alin?
Hindi ko alam.
Gaano karaming coke ang tinira mo? Dalawang gramo?
Lima, sampu?
Sara, ewan ko sa 'yo.
Di ko alam ang plano mo, basta huwag mong gawin.
Bale, ikaw lang ang puwedeng magplano rito?
Seryoso ako.
Marami ka nang nasira para sa pamilya.
May karapatan ang kapatid mong...
Hindi kita kausap.
Puwedeng sabihin ni Manuel lahat ng gusto niya dahil kaibigan ko siya.
Kaibigan mo?
Kaibigan ko, oo,
kakampi ko, tagapakinig ko,
kasama ko, lahat ng hindi naging ikaw.
At oo, tinitira niya rin ako, at ang sarap.
Hindi magaling tumira si Oskar,
dahil sa nitong mga huling buwan, mukha kang nagmamakaawang
may isa sa mundong didila sa iyo kahit minsan.
Tama na, Sara. Di na kita hahabulin,
makukuntento sa kakarampot, at mamamanikluhod.
Wala kang utang na loob. Pagkatapos ng lahat.
Wala silang ginawa para sa 'kin kundi pagtatarantado, Sara.
Pero may gagawin ako para sa kanila.
'Yun ang kailangan kong gawin.
Dahil kailangan mong malaman ang lugar mo sa buhay. Kuha mo?
Di importante kung paano at saan. Dapat na matapang ka.
Sara, makinig ka, 'yung tapang na tanggapin ang kapalaran mo.
Anong kapalaran, Hugo?
Pagsasakripisyo ng sarili para sa iba.
Pero di pagpapakamartir.
Di iyan ang gagawin ko. Ano...
-Darwinistic. -Darwinistic.
Bubuo ako ng mga bagong species ng Farad.
Mas malakas, mas handa,
mas kayang umangkop. Kuha mo?
Ano'ng gagawin mo?
Lumayas ka rito!
Alam ko ang pakay mo.
Alam mo kung bakit? Dahil parehas tayo.
Kung gano'n, paano mo naisip na tinraydor kita?
Dahil ginawa ko 'yan.
Tinraydor ko ang lalaking tumulong sa 'kin.
'Yung lalaking ginawa sa akin ang ginawa ko sa 'yo.
Ibinangon niya ako,
binigyan ako ng trabaho at ibinalik ang apelyido ko.
-Apelyido mo? -Oo, apelyido ko.
Algerian ang tatay ko.
Umalis siya noong dalawang taon ako.
Sabi niya sa nanay ko, "Bye-bye, sweetheart."
Umalis siya noong civil war at di na namin siya nakita.
Kaya apelyido ng nanay ko ang gamit ko.
Pagkatapos ng gera, kung gutom ang mga Perez at Rodriguez,
mas lalo na ang Farad.
Wala akong ideya.
Kaya naging Virgilio Gonzalez ako, na siyang tunay kong pangalan.
Virgilio Leonardo Farad Gonzalez.
Ang hirap niyan.
Oo, napakahirap.
Republican ang pamilya ng nanay ko,
kaya ang dami naming pinagdaanan.
Nakahanap ng paraan para mabuhay.
Nagsimula akong magbenta ng kung ano. Una, tabako,
pekeng alak,
sapatos, trigo, barley, gasolina...
Hanggang may makilala akong Arab sa Malaga
na nagsabing, "Uy, isa ka na sa amin. Tutulungan kita."
Ginawa niya akong utusan, kung ano-anong trabaho, at mas malalaking bagay.
Naging parang kuya siya sa 'kin.
Kinumbinsi pa niya akong ibalik ang apelyido kong Farad,
dahil naniwala siyang maraming oportunidad na dala 'yun.
-Nangyari ba? -Oo naman.
Pagdaan ng dalawang buwan, nasa Algeria ako,
tinatrabaho ang una kong mga armas para sa Algerian Liberation Front, '59.
Gano'n lang?
WWII pa nagbebenta ng armas ang lalaking 'yun.
Bale, ano'ng ginawa niya?
Ginawa niya akong kabilang kamay.
Kung siya ang kanang kamay, ako ang kaliwa.
Gaya mo sa akin.
-Ano'ng nangyari? -Naging maayos lahat sa 'kin.
Nakaugnay ako sa mga anti-colonial, anti-imperial na labanan,
ang romantisismo ng kaliwa.
Nakilala ko si Monzer sa Algiers,
si Henry, at dumating si Khalid...
Perpektong balanse 'yun ng negosyo at idealismo.
Binigyan nila kami ng mga ideya at binigyan namin sila ng mga armas.
Pero ang pare kong ito,
masyadong konserbatibo ang puta.
Nang nalaman niyang pumapanig sa Soviets ang Algeria,
pinatigil niya ako.
Dahil nagbebenta siya ng armas sa kabila.
-Sa mga Amerikano. -Mga Amerikano.
Sabi ko, ayaw ko.
-Minasama niya. -Talaga.
Itinapon niya 'yun sa mukha ko,
'yung itinuro niya sa akin lahat at binuo ang pagkatao ko.
Tinraydor ko siya.
Higit sa lahat, ginamit ko siya
para makapasok din ako sa negosyo.
At tama siya.
-Nagkabati ba kayo? -Hindi na.
Bakit? Namatay ba siya?
Milyonaryo siya. Nakatira siya sa Marbella.
Ang pangalan niya ay Nabil Mawad.
Mawad?
Problema sa kotse?
Dali, ma'am.
Heto na siya.
Nandito na sila.
Ano'ng ginagawa ng dalawang tangang 'yun?
Tara!
Tara na, buwisit!
Hugo! Tara, ano ba!
Maligo ka. Kita tayo sa baba sa tatlong minuto.
-Ano'ng nangyayari? -Si Heneral Amin.
Tara na!
Regalo. Para sa 'yo.
Buksan mo.
-Makinig ka, Mr... -Farad.
Farad.
Lebanese ka ba?
Hindi, Farah 'yan, may H.
May D ang akin.
Algerian ang tatay ko.
Ayokong nagsasayang ng oras.
Pamangkin ko si Habib.
Garantisado ko ang mga transaksiyon niya.
Kung ayaw mo ng mga G5...
Wala ako rito para sa mga G5, Heneral.
Nandito ako para gawan ka ng pabor.
Isang regalo.
Anong klase ng regalo?
Pangalan ng traydor na ilang taon mo nang katrabaho.
Nabil Mawad.
Si Nabil Mawad?
Ano'ng sinasabi mo?
Alam kong kaibigan ang turing mo kay Mawad,
pero anong klaseng kaibigan ang magbebenta ng armas sa kaaway mo?
Iran.
May end-use certificate para maipadala ang F-14 parts
sa Port of Chabahar sa Iran.
Gaya ng nakikita mo, naibigay sa isa sa mga kompanya ni Mawad.
Peke 'yan.
Heneral, kaya mong magberipika
kung totoo 'yan o hindi.
Sa pagitan ng 1985 at 1986,
halos $40 milyong halaga ng armas ang naibenta ni Nabil Mawad sa Iran.
Baka pineke ang dokumento.
Pinagkatiwalaan natin si Mawad.
Babasahin ko muna.
Saan mo nakuha ito?
-CIA. -CIA?
Dealer ako ng armas, Heneral.
Ayokong dinadaya ang mga kliyente ko,
at di ako nakikipagsosyo sa mga traydor.
Kung gusto mong ibenta ang G5, okay sa 'kin,
pero wala dapat kinalaman si Mawad.
Kung tama ang mga taong ito at niloko nga tayo ni Mawad,
magkakagera hanggang
sa matapos. At buti't di kita pinabaril.
Sumaiyo ang kapayapaan.
Tarantado ako.
Handa ka na ba?
Naghihintay ang kotse sa ibaba.
Plano mo ito, tama?
Salamat.
Sa pagganap sa papel mo.
Kung wala ang mga kanyon, di sana ako napalapit kay Amin.
Bale, ginamit mo ako,
dinala mo pa ako sa Iraq para makapaghiganti ka kay Mawad,
at traydor pa rin ako.
Ma'am.
May mga lalaking naghahanap sa 'yo.
Ang pagsasalin ng subtitle ay ginawa ni Mary Antonette M. Ramos
"Mapanlikhang Superbisor Erika Ivene Verder-Columna"