Sarak erraz asko konbentzitu zuen Leo kanoien negozioan sartzeko.
Ia 5 milioi dolarreko komisioa.
Irakiar bitxi eta bohemio batetik etorri arren,
ausardia agertzeko Farad familiak behar zuena zen.
Beraz, gerrara joan ginen.
Patricio koronelak Cuito Cuanavalgo gudura gonbidatu gintuen
armadaren egoera zein zen ikusi
eta xehetasunak negozia genezan.
Laster iritsiko gara.
Iristear gaude, lur-arraseko hegaldia hasiko dugu.
-Lur zer? -Lur-arraseko hegaldia!
FARADTARRAK
Zatozte!
Lubakietara, azkar!
Hiru minututan bonbak botako dituzte eta! Azkar!
Azkar!
Han atzeko lubakira!
Hemendik!
Ongi etorri Cuito Cuanavalera.
Ostia!
Kalkulatuta daukagu tartea.
Hiru minutu.
Hego afrikarrak dira?
G5 kanoiak.
Lehen lerroan gaude.
Hego afrikarrak han daude, ur-bazterretik bi kilometrotara.
Hogei kilometrotatik guri tiroka ari dira.
Gure armak ez dute hainbesteko irismenik.
Beraz, izorratzea baino ez dugu.
Zergatik egiten dute tiro?
Adorea hartzeko baino ez.
Geldi! Eten sua! Ez egin tiro!
Eten sua!
Ene bada.
Azkenik.
Ikusi.
Horrek bakarrik isilarazten ditu.
Zerua geurea da.
Erregaia dugun bitartean.
Ez dugu erregai asko hegazkinentzako.
Badakizue zer egiten dugun?
Pilotuak hegazkinean sartzen dira,
eta lurretik hitz egiten dute,
airean daudela pentsa dezan arerioak.
Arraioa.
G5ak berehala behar ditugu, lagun.
-Hau da, ezta? -Bai.
Amin jenerala. Saddamen laguna da.
Esportazio militarren arduraduna da.
Bere ilobak laguntzen gaitu.
Noiztik egiten duzu lan Irakiarrekin?
Horrek ez du axola, Patricio.
Kanoiak nahi dituzu ala ez?
Aste honetan itxi dezakegu tratua.
Iranekin baino merkeago.
-Noiz bidali ditzakezu? -Bi hilabetetan.
-Ziur zaude? -Oskar eta biok Irakera goaz bihar.
Bi hilabete iraungo dituzue?
Napalmarena ez bada errepikatzen.
Napalmarena ondo atera zen azkenean.
Nola ekarri duzu bera gerrara?
Ez nau inork ekarri. Ni etorri naiz.
Zu zer moduz, Napalm jauna?
-Oso ondo. -Patricio.
Zer zentzu dauka gudu honek?
Ez zarete hiririk ez beste ezer babesten ari.
Bertsio ofiziala nahi duzu?
Irabazten badugu, akabo Afrikako apartheida.
Galtzen badugu, Angolako petrolioa yankientzat da.
Eta bertsio ez ofiziala?
Gudu tribal bat da, eta guk ez dugu zerikusirik.
Gabon.
Ostia.
Zaila, ezta?
Baina merezi izan du etortzeak.
Zuk esan eta transferentzia egingo dut.
Lasai.
Ez dago presarik.
Benetan?
Ez al duzu 5 milioi irabazteko presarik?
Zuek biok ondo zaudete, zu eta Oskar?
Zergatik diozu hori?
Ez dakit. Elkarrik bizitzera zindoazten...
Bai.
Atzeratu egin dugu.
Amak arrazoi du.
León txikia da, eta ez dago presarik.
Oskarrek bere planak izango ditu.
Normala da.
Ulertzen dut.
Inork ez du betirako aita-amaginarrebekin bizi nahi.
Baina larritasunak erabaki txarrak ekartzen ditu.
Eta gauza faltsuak sinestera bultza dezake.
Ez dizut ulertzen.
Agian bere kabuz jarduteko prest dagoela uste du.
Aita, zer diozu?
-Ez luke halakorik egingo. -Ziur?
Bere osaba Manueli egin zion.
Gugatik utzi zuen.
Noski.
Proiektu ezin hobea eskaini geniolako.
Norbaitek hobea eskaintzen dion arte.
-Nire senarrak... -Mawadekin adostu du plan hau.
-Zergatik diozu hori? -Irakekin egiten du lan.
Mawaden eremua da.
Eta, bat-batean,
Kubako kontaktuak behar dituen Irakiar batek deitu du.
Zure irudipenak dira.
Oskar mutiko ona da, anbiziotsua eta ausarta,
baina izeia bezalakoa da.
Jaiotzen denean, izeiak eguzkia ikusi eta jo eta ke hazten da,
gora eta gora.
Baina ez da heltzen, arinegi doalako.
Eta hamabi metrotara iristen denean,
enbor ziztrina dauka, ahula
eta urak usteltzen duena.
Badakizu zer egiten duen izei amak hori saihesteko?
Bere adarrekin estaltzen du,
motelago hazi dadin.
Nor da izei ama?
-Zu? -Zuk geldiarazi behar duzu, Sara.
Bestela, erortzen denean, zu ere eramango zaitu.
Eta ezingo zaitut babestu.
Burua galdu duzu.
Ondo ezagutzen dut Oskar.
Kontuz ibili behar garela bakarrik esan nahi dut.
Orain arte egin duen guztia onuragarria izan da familiarentzat.
Napalmarekin, Mawadekin...
Agian hori da arazoa. Argia dela uste du.
Konfiatu egin da, eta horrek dakar arriskua.
Ez dut laguntzarik behar.
Ez kezkatu, ez da ezer.
Nola iritsi zara zu hona?
Negozio bat egitera etorri naiz.
-Negozioa? -Bai.
Cuito Cuanavalen?
Txorakeria dirudi, ezta?
Ene, jakingo bazenu...
Badakizu ni nola iritsi nintzen?
Angolara etorri nintzen
nire semeari garbigailu bat oparitu nahi niolako.
Eta gazteenari, ikasketak bukatu berri dituenari,
walkman bat erosi nahi nion, eta zapata batzuk ere, agian.
Horregatik etorri zinen?
Hemen urte betez lan eginda
3000 kwanza irabaziko ditut.
Zenbat da hori?
60 dolar.
Hamabiak hamar gutxi.
Ez gaitzala ikusi.
-Mawadek ezagutzen du auto hau. -Badakit.
Oso urrun gaude.
Ziur zaude?
Ziur nagoen?
Ez dut Padilla bezala bukatu nahi.
Beldurtzen ari bazara...
Ez, ez nago beldurtuta.
Baina kontuz ibili behar gara.
Hau ez da tontakeriarik.
Gure parean egongo dira,
eta atzera egiten saiatzen badira, hogei edo 30 segundo izango dira.
-Edo gutxiago. -Ez.
Hogei edo 30 segundo.
Hori esaten zuen Padillak.
Zein da Padilla?
Arratsalde on.
Kaixo.
Dinamita metxa gaizki neurtu zuen Padillak.
Kargak 80 metrorako ematen zuela esan nion.
Berak, ezetz.
60 nahikoa zela.
Baina nor demontre da Padilla?
Meatzeetako lankide bat.
Oso ziur zegoen, lehertu zen arte.
-Padilla pikutara joan zen. -Bai.
Pikutara.
Beraz, 30 segundo ditugula uste baduzu, hobe hamar kalkulatzea.
Ingeniaria zara, ala?
Nahiago baduzu, egin zuk bakarrik.
Txantxetan nabil, jesus.
Hau ez da txantxarik.
Ados, nahi duzun bezala.
Hamar segundo.
Bizitza aldatuko dit honek.
Gaizki ateratzen bada?
Ez da gaizki aterako.
Pragan argi ikusi nuen, Manuel.
Ordena zaharra hausteko,
ezin gara zain geratu, beldurtuta.
Ausardia izan beharra dago.
Gure garaia iritsi delako.
Aizu...
Guerrako beteranoa itzuli da.
Poztu ez joan izanaz.
Izugarria izan da.
Ez ninduten gonbidatu.
Gaitza izan da.
-Benetan. -Noski.
Non dago aita?
Kudeaketak egiten.
Zure senarrarekin?
Alde batera utzi zaitu?
Joan pikutara.
Laztana!
Kaixo, laztana.
Kaixo, aingerutxo.
Mokaduka jango zaitut.
Kaixo, laztantxo!
IRAK
Hamar minutu beharko ditugu.
-Nora zoaz? -Pixa egitera.
Dena ondo, Leo?
Gauza bat buruan darabilt,
pentsatu eta pentsatu nabil,
baina, ez dakit,
-oso arraroa da. -Zer?
Ez dakit ba.
Zergatik etorri gara Irakera?
Kanoiak erostera, bai. Baina...
Agian nire irudipena da.
Ez dizut ulertzen.
Azalduko dizut.
Habibek bitartekari bat behar omen du kanoiak saltzeko.
Eta, halabeharrez, zu deitu zaitu.
Angolako kontakturen bat beharrean, Marbellako bat deitzen du.
Arraioa, Marbella!
Eta, horra non, zuk niretzat egiten duzu lan,
eta, halabeharrez, kubatar eta angolarrekin oso ondo moldatzen naiz ni.
Eta telefono gorriaren kontu horrekin,
Mawadekin asko hitz egiten duzu.
Eta objetibotasunez, Mawadi negozio hau interesatzen zaio.
Ez al daude halabehar gehiegi?
-Halabehar gehiegi? -Bai.
Kointzidentzia hutsa izan liteke,
baina agian,
tuntuntzat hartzen nau norbaitek.
-Zerbait leporatzen ari zara? -Ez.
Ez dut esan nahi zure plana denik.
-Baina beste norbaitena, bai. -Norena?
Habibena? Irakiarrena?
Zuk jakingo duzu.
Ez dakit, Leo.
Marbellako norbaitena,
irakiarrekin lan egiten duena,
baina kubatar eta angolarrekin ondo moldatzen ez dena.
Tratua deuseztatu nahi duzu?
Esadazu egia.
Ez dut Mawaden berri.
-Gezurretan ari zara. -Benetan.
Sarak dena esan zidan Cuiton, Oskar.
Zer esan zizun?
Mawadekin duzun tratua.
Ez dakit zertaz ari zaren.
Onartu ezazu, ostia.
Izan zaitez argia, onartu ezazu.
Aurrera jarraituko dugu komisioa jasotzeko.
Baina berriz gezurra esaten badidazu...
Ongi da, bada, goazen etxera.
Familiaren hobe beharrez da.
Barkatu?
Hugoren hanka sartzeak konpondu behar ziren nolabait.
Gaixorik zaude, Leo.
Hiltzen ari zara.
Etorkizunean pentsatu behar dugu.
Mawadekin duzun gerra
ez dugu guretzat nahi.
Ondo zaude, jauna?
Bai.
Joateko prest gaude.
Badakizu zer, Oskar?
Nire alabak ez dit ezer esan.
Baina zuk bai.
Bi eguneko bidaia da, urrun dago.
Ontzian lo egitea dugu onena.
Kala hauetakoren batean ainguratu dezakegu gauzak lasaitu arte.
Ondo pasatuko dugu.
Nabigatzen.
Arrantzan.
Zenbat uste duzu iraungo duela?
Hilabete.
Bi, gehienez.
Saudiarabiarrekin tratua egingo du aitak, dena ahazteko.
Eta gero,
itzuli egingo gara
eta merezi dugun tokia aldarrikatuko dugu.
Esan hori berriro.
Merezi dugun tokia.
Oso argi daukazu.
Guztiz argi.
Horrela berotu egiten nauzu.
Badakizu zer egin nahi dudan?
Lagunak!
Bakea zurekin, Habib.
Azkenik ikusten gara.
Bazen garaia.
-Oskar. -Habib.
-Garagardorik? -Bai, mesedez.
Ongi, eskerrik asko.
Zer moduz bidaia?
Ondo.
Zure emaztea enkanteetan bezain borrokazalea zara?
Ezta hurrik ere.
Ordaindu bezain laster bidaliko dugu.
Noiz egingo duzue transferentzia?
-Hori zure esku dago. -Nire esku?
Nigatik orain sinatu dezakegu.
Eta Amin? Non dago Amin jenerala?
-Barkatu? -Bera ikusi nahi dut.
Zure osaba ikusi nahi dut.
Tratu hau berak onartu du,
horregatik etorri gara.
Ez gaizki hartu, baina ez zara nahikoa berme.
Leo.
-Zertan zabiltza? -Zu ez sartu.
Tratua ixtera etorri gara.
Erabakiak nik hartzen ditut.
Itxaron korridorean.
Nire suhia heldugabea da.
Hori da gazteen arazoa.
Mila esker.
Zure osabaren bermea behar dut.
Zergatik?
Kubatar eta angolarrek susmoak dituztelako.
Eta ulertzekoa da.
Hego afrikarren lagunak zarete.
-G5ak erosten dizkiezue. -Eta zer?
Hego Afrikaren aurka erabiliko ditugun berberak.
Eta sabotaje bat bada?
Aminen tratuak ez dira sabotajeak.
Orduan etorri dadila hori esatera.
Ez du astirik, lanpetuta dago.
Bueno, Habib, orduan,
esan noiz dagoen libre.
Hilabete eta erdiren ondoren, hau onartezina da.
Dena hondatuko duzu.
-Agur, Habib. -Ez, zaude.
Osaba deituko dut.
Baina aste bat itxaron beharko duzu agian.
Ez dut presarik.
Garagardoa dugun bitartean...
Non dago Hugo?
Bere zain nago.
Dutxan dagoela uste dut.
Barkatu.
Hugo ez da ume bat, ez ezazu hainbeste kontrolatu.
Urduri dagoela nabari dut.
-Beti izan da horrelakoa. -Azkenaldian gehiago.
Pragatik itzuli zenetik.
Esan Oskarri Manuelekin hitz egiteko,
azkenaldian beti daude elkarrekin.
Eta kito.
Badakizu zergatik dauden beti elkarrekin?
Ondo moldatzen direlako.
Hori uste duzu?
Bai, argi dago.
Sara, mesedez,
ez dut eztabaidarik hasi nahi.
-Zer eztabaida? -Kokainarena.
Ez, ez nintzen kokainaz ari, ama.
-Ez? -Ez.
-Hitz egin behar dugu. -Zeri buruz?
Hugoren kontuak Hugorekin hitz egingo ditut.
Edo bere aitarekin.
Beti zaude tartean.
-Laguntzea baino ez dut nahi. -Noski.
Teresa Kalkutakoa zara.
Zer diozu?
Juzguak gogoko dituzu.
Zure burua eredutzat jarri eta denen bizitza konpontzeko.
Baina Angolara joan, eta semea hemen uzten duzu.
-Bi gauza dira. -Zergatik?
Bizitza zure handinahiagatik arriskatzea kokaina hartzea
-bezain burugabea da. -Handinahiagatik?
-Nire handinahiagatik? -Bai, hori da.
Badakizu zergatik egiten duzun?
Zergatik?
Oskarrek ez zaitzan atzean utzi.
Noski.
Zu beti atzean egon zarenez...
Ama izatea atzean egotea da?
Familia zaintzea,
-sakrifikatzea... -Zer sakrifikatu duzu?
Erlojua oparituz?
Sara, umemoko bat zara.
Bueno, ni banoa.
Iristen garenean deituko dizut, ama.
Ondo pasatu. Kontuz ibili.
-Kontuz. -Bai, bai.
Nora zoazte?
Ibizara, Korsikara, Santorinira...
Ikusiko dugu.
Kalashnikovsak zertarako dira?
Sara, irudimen bizia daukazu.
Benetan.
Mesedez.
Deituko dizut, ados?
-Bidaia on. -Agur.
Benetan diot. Bi fusil daramatza.
-Estresa kentzen diote. -Zer diozu?
Praktikatzen ibili da egunotan.
Ondo iruditzen zaizu?
Agian, ni ere joango naiz.
Masgoufa ederra dago.
-Arrain bat da? -Karpa errea bezalakoa.
Denetarik dago, falafela, kubbaha,
bildotsa, alberjinia
eta kafta ere.
-Guretzat da hau dena? -Ez dago beste inor.
Ez al da arraroa?
Gobernuaren protokolo etxea da.
Eragotzi gabe zerbitzatzera ohituta daude.
Barkamena eskatzen dizut.
Bost axola arrazoiak.
Zuri galdetu behar nizuke, Mawadekin traturik egin aurretik.
Hori ez da gehien mintzen nauena.
Bihotza hausten dit
Sara plan honetara bultzatu duzula jakiteak.
Asko sentitzen dut, Leo.
Gure kabuz konpontzeko
-eskubidea geneukala uste nuen. -Eskubidea?
Eskubidea diozu?
Lagun abokatu batek esaten du,
familian ez dagoela eskubiderik.
Inork eskubidea aldarrikatzen badu,
akabo familia.
Eta zer egingo dugu, Leo?
Elkar gorrotatu?
Edo hau ahaztu?
Zer egiten duzu hemen?
Esadazu zuk.
Esan zer?
Ez dakit, ba.
Zenbat koka hartu duzu? Bi gramo?
Bost, hamar?
Joan pikutara, Sara.
Ez dakit zein den zure plana, baina ez ezazu egin.
Zu al zara planak egin ditzakeen bakarra?
Benetan ari naiz.
Nahikoa kakaztu duzu familia.
Zure anaiak eskubidea du...
Ez naiz zurekin ari.
Manuelek nahi duena esan dezake, nire laguna delako.
Zure laguna?
Nire laguna, bai,
nire konplizea, nire konfesorea,
nire kidea, zu inoiz izan ez zarena.
Eta txortan ere egiten dugu, eta itzela da.
Ez Oskarrek bezala,
zeren azken hilabeteetan
sexua falta zaizun aurpegia duzu.
Akabo, Sara. Akabo zure atzetik ibiltzea,
papurrekin konformatzea.
Aitaren enpatiaren eske ibiltzea ere akabo.
Eskergabea, zugatik egindakoaren ostean.
Astoaren putza da nigatik egin dutena. Astoaren putza.
Baina nik benetan lagunduko ditut.
Nire zeregina delako.
Nork bere tokia aurkitu behar duelako. Ulertzen?
Bost axola nola edo noiz, ausartzea da kontua,
Sara, entzun ondo, patua onartzera ausartzea.
Zein patu, Hugo?
Familiarengatik sakrifikatzea.
Baina ez martiri bat bezala.
Ez dut halakorik egingo, egingo dudana...
-Darwinista. -Darwinista da.
Farad espezie berri bat sortuko dut.
Indartsuagoa, trebeagoa,
egokitzeko gaitasunarekin. Ulertzen?
Zer demontre egingo duzu?
Pikutara!
Primeran ezagutzen zaitut.
Dena dakit zuri buruz,
zer egiten duzun, egin duzun eta egingo duzun.
Badakizu zergatik? Ni bezalakoa zarelako.
Eta nola pentsa dezakezu salduko zaitudala?
Nik hori egin nuelako.
Lagundu ninduen gizona saldu nuen.
Nik zu bezala lagundu ninduena.
Miseriatik atera ninduen,
lana eman zidan, eta abizena itzuli zidan.
-Abizena? -Bai, abizena.
Nire aita aljeriarra zen.
Bi urte nituela joan zen.
Bertan behera utzi zuen nire ama.
Gerra zibilean alde egin zuen, eta ez genuen berriz ikusi.
Beraz, amaren abizena hartu nuen.
Gerraostean Pérez eta Rodríguez abizendunak goseak hiltzen baziren,
pentsa Farad bat.
Ez naukan ideiarik ere ez.
Beraz Virgilio González bilakatu nintzen, nire benetako izena da.
Virgilio Leonardo Farad González.
Gogorra izango zen.
Bai, oso gogorra izan zen.
Amaren familia errepublikano zen,
eta gorriak ikusi genituen.
Baina saiatua nintzen.
Gauza txikiekin hasi nintzen, tabakoa lehenik,
aizundutako ardoa,
zapatak, garia, garagarra, erregaia...
Málagan arabiar bat ezagutu arte,
bere tankerakoa izateagatik lagundu zidana.
Hasieran, zeregin txikiak ematen zizkidan, gero lan handiagoak.
Anaia nagusi bat bezalakoa zen niretzat.
Farad abizena erabiltzeko konbentzitu ninduen,
bere iritziz, ate asko irekiko zizkidalako.
-Arrazoi zuen? -Bai, arrazoi zuen.
Bi hilabete beranduago, Aljerian nengoen
Aljeriako Liberazio Frontearekin nire lehen arma bidalketa negoziatzen, 1959an.
Besterik gabe?
Bigarren Mundu gerratik zeraman berak trafikatzen.
Eta zer egin zuen?
Bere bigarren esku bilakatu ninduen.
Bera eskuma zen eta ni ezkerra.
Zu niretzat bezala.
-Zer gertatu zen? -Primeran joan zitzaidan.
Antikolonialismo eta antiinperialismorekin konektatu nuen,
ezkertiarren erromantizismoarekin.
Aljerren Monzer ezagutu nuen,
Henry ere bai, geroago Khalid...
Negozio eta idealismoaren arteko nahasketa ezin hobea zen.
Eurek ideiak ematen zituzten, eta guk armak.
Baina nire anaia hau,
putaseme hori, kontserbatzailea zen.
Eta Aljeriak Sobietarren alde egiten zuela ikustean,
gelditzeko esan zidan.
Berak beste aldeari saltzen zizkiolako armak.
-Estatubatuarrei. -Estatubatuarrei.
Eta nik ezetz esan nion.
-Ez zuen ondo hartuko. -Oso gaizki.
Aurpegiratu zidan,
berari esker lortu nuela dena.
Eta bera saltzen ari nintzela.
Eta batez ere, bera erabili nuela
nire negozioa irekitzeko.
Eta zuzen zegoen.
-Adiskidetu zineten inoiz? -Ez.
Zergatik? Hil egin zen?
Aberatsa da. Marbellan bizi da.
Bere izena Nabil Mawad da.
Mawad?
Autoarekin arazoak?
Mugitu zaitez, andrea.
Hor dator.
Hemen daude.
Zer ari dira bi tentel horiek?
Goazen!
Goazen, ostia!
Hugo! Goazen, ostia!
Hartu dutxa bat eta hiru minututan behean.
-Zer gertatzen da? -Amin jenerala.
Azkar, goazen!
Opari bat zuretzat.
Ireki ezazu.
-Entzun... -Farad.
Farad.
Libanoarra zara?
Ez, hori Farah da, H-rekin.
Nirea D-rekin da.
Nire aita Aljeriakoa zen.
Ez dut denbora galtzea gogoko.
Habib nire iloba da.
Bere tratuek nire bermea dute.
Ez badituzu G5ak nahi...
Ez naiz G5engatik etorri, jenerala.
Mesede bat egitera baizik.
Opari bat.
Zein opari?
Urteetan zuekin lanean ibili den traidore baten izena.
Nabil Mawad.
Nabil Mawad?
Zer diozu?
Badakit laguna dela uste duzula,
baina lagun batek arerioari salduko lizkioke armak?
Irani.
F-14 zatiak garraiatzeko xede ziurtagiria da,
Chabaharreko portura, Iranera.
Ikusten duzunez, Mawaden konpainietako batena da.
Faltsua da.
Egiazkoa den ala ez jakiteko modurik
izango duzu.
1985 eta 1986 bitartean,
Nabil Mawadek ia 40 milioi dolarreko baliodun armak saldu zizkion Irani.
Dokumentua manipulatua izan daiteke.
Mawad beti izan da fidatzekoa.
Utzidazu irakurtzen.
Nola lortu duzu hau?
-CIAk eman dit. -CIAk?
Arma trafikatzailea naiz, jeneral.
Ez ditut bezeroak engainatzen,
eta ez dut traidoreekin negoziorik egiten.
G5ak eman nahi badizkidazu, ados,
baina utzi Mawad tratutik kanpo.
Egia esaten ari badira, Mawadek ziria sartu digu,
Gerrara bidaliko zaitut
bukatzen den arte. Zu ez akabatzea eskertu beharko zenidake.
Bakea zurekin.
Ergela naiz.
Prest zaude?
Autoa zain dugu.
Hau zen zure plana, orduan?
Milesker.
Zure zatia egiteagatik.
Kanoirik gabe ezin izango nukeen Aminekin hitz egin.
Erabili egin nauzu,
Irakera ekarri nauzu mendekua hartzera,
eta gainera traidore bat naiz.
Andrea.
Gizon batzuk zure eske etorri dira.
Azpitituluak: Leire
Ikuskatzailea: Maialen Rubio