Leo en Mawads verhaal begon in Algerije
met bommen, de dood en idealisme.
Het moest wel slecht aflopen.
Het gaf niet dat ze 30 jaar later
allebei rijk en machtig waren.
Wraak is immuun voor tijd.
Dat heb je met revoluties.
Ze hebben altijd een zondebok nodig.
Een verrader.
LUCHTHAVEN MALAGA
Het was nooit een politieke strijd.
Het ging niet om ideologie.
Het ging om pijn veroorzaken.
De oorlog was een voorwendsel
om elkaar onherstelbare schade te berokkenen.
Zonder kans op vergeven of vergeten.
Wat ik gedaan heb, was misschien vreselijk of niet loyaal,
maar je ziet dat ik de familie zal steunen tot de dood.
En jullie hebben me nodig.
-Ik heb alleen mijn gezin nodig. -Niet bepaald.
Zelfs als Mawad weg is, moet iemand Hugo onder controle houden.
Ja, en daar ben jij zo goed in.
-Wat wil je dat ik doe? -Je kan gif drinken.
Wat?
Ga terug naar Madrid, waar je thuishoort.
-Goedemiddag, Mario. -Goedemiddag.
-Bedankt. -Goedemiddag.
Wil je me weghebben?
Na al mijn hulp aan de familie?
Hou op. Dat deed je voor jezelf.
Voor je ambitie.
Je hebt het goed gedaan.
Je kwam hier met niets
en vertrekt met een volle bankrekening.
Ik ben de vader van je kleinzoon.
Je speelt een bijrol. De echtgenoot.
Dat kan iedereen.
Je hebt leukemie.
Ik zei toch, ik word 100.
Leo.
Bel een ambulance.
Iemand, bel een ambulance.
Waag het niet dood te gaan.
Leo.
Het spijt me.
Kom, we gaan.
GROOTSTE WAPENHANDELAAR VAN EUROPA VERMOORD
Mawad lekte aan de media dat Leo Farad,
de welgestelde zakenman uit Marbella,
in feite een wapenhandelaar was met banden met terroristen.
VAARWEL, FARAD
Dat maakte zijn moord
tot een wraakactie gevoed door leugens.
Geen enkele bondgenoot kwam naar de begrafenis.
Iedereen maakte excuses, behalve Henry,
die een condoleancetelegram uit Alaska stuurde.
Carmen weigerde met de politie samen te werken
of de daders aan te wijzen.
Kent u Nabil Mawad?
-Nee, nooit eerder gezien. -Goed.
Ik vermoord hem.
Ik kom terug en vermoord hem.
Nee, je blijft waar je bent.
-Maar, mam... -Ik wil niet meer doden.
Ik los het op.
Het is niet op te lossen.
Jawel, ik ga met Mawad praten.
-Luister naar me, verdomme. -Hugo.
Ik zal je naar huis halen.
Meende je dat van Mawad?
Ja.
Ik sluit hoe dan ook een deal.
-Ik wil niet nog iemand verliezen. -Pa zou ertegen zijn.
Je vader is dood.
En niemand kwam naar zijn begrafenis.
Wat moet ik anders?
Naar de politie gaan?
De CESID? De CIA? Wat?
Gina bellen?
Tanya.
Ga je de moordenaar van je man om genade vragen?
Oskar.
Heb ik het mis?
Ik wil dat Hugo thuiskomt.
Mawad is de enige die dat kan garanderen.
Vertrouw je hem?
Begrijp haar.
-Dat probeer ik. -Niet genoeg.
Hij verwacht jullie.
Dat weten we.
Kom, mam.
Ik had niets met de pers te maken.
Leo had veel te verbergen, daar verkoop je kranten mee.
Ik kom niet over Leo praten.
Ik weet waarom jullie hier zijn, maar het is ingewikkeld.
Nee, dat is het niet.
Ik wil je erewoord.
En wiens erewoord geef je mij?
Dat van je zoon?
Mijn broer heeft genoeg verziekt,
het zal niet weer gebeuren.
Hugo is een junk.
Junks zijn onvoorspelbaar.
Ik sta garant voor hem.
Ik laat hem afkicken.
-Of is mijn woord niet goed genoeg? -Nee.
Dat is het niet.
Luister goed.
Je hebt mijn vader vermoord
en mijn moeder heeft niets gezegd.
Ze heeft niet met de politie gepraat.
Ze is vernederd door de kranten
en heeft paparazzi voor de deur.
Wat wil je verdomme nog meer?
Het huis, misschien?
Welk huis?
Jullie huis.
Je vermoordt mijn vader
en nu wil je ons op straat zetten?
Ik wil jullie nooit meer zien in Marbella.
Je mag het hebben.
Mam.
Hij wil ons vernederen.
Het huis is onbelangrijk.
Ga zitten.
Het is van mij, dus ik beslis.
Haal een notaris, dan teken ik de overdracht.
Ik wil een geschreven garantie dat als
mijn broer iets overkomt,
een ongeluk, een griepje,
jij verantwoordelijk bent.
Je moet nog iets anders accepteren.
Mijn hemel.
Mijn familie doet geen concessies meer.
Het zou niet iemand in je familie zijn.
Wat zei hij?
Dat kan niet. Nee.
Natuurlijk wel.
Hij is mijn oom.
En mijn man is dood.
Het is jouw keuze.
Mam en ik zullen die respecteren.
En als ik weiger?
Dan duurt dit voort.
Maar als mijn oom sterft niet?
Zet hij het zwart op wit?
Hij bood ons een deal aan.
Wat voor deal?
We verlaten Marbella en de wapenhandel in ruil voor vijf miljoen.
We beginnen opnieuw.
Serieus?
Koopt hij ons af?
Luister naar me.
Dit moet afgelopen zijn.
Vraag anders 10 miljoen.
Of 20 of 100, als we toch bezig zijn?
-Het is geen onderhandeling. -Jawel.
-Niet waar. -Jawel.
Hoeveel is het waard om mijn oom naar de slacht te brengen?
Vijf miljoen?
Nee.
Beseffen jullie niet
dat hij de Farads en hun nalatenschap wil uitwissen?
Nee.
-Ja. -Nee.
-Ja, dat wil hij. -Je oom is geen Farad.
Hij is mijn oom.
Dan moet je kiezen.
Vind jij dat ook?
Zeg iets.
Mawad heeft gelijk over één ding.
Mijn broer had het nooit alleen gedaan.
Ik weet het al.
Wat?
We hadden het huis toch verloren.
-Niet waar. -Jawel.
Zo leven kost miljoenen.
Wie wil er nog met ons handelen?
De CIA?
De Cubanen?
Monzer?
Mijn familie is een puinhoop
en als je je oom wilt redden, is het makkelijk.
Vertrek.
Dat kan ik niet.
Het is een keuze.
Je oom of de Farads.
Wat ze van me vragen, is walgelijk.
Het is aan jou.
Je weet het toch wel?
Wat?
Dat de waarheid is
dat je weinig talent hebt.
Iemand moet het zeggen.
Dacht je dat ik dat niet wist?
Maar?
Het is de enige manier om hieraan te ontsnappen.
Een soort verlossing.
Succes.
Ik ben ongewapend.
Jerome, dat is genoeg.
Het werd tijd.
Kom je smeken voor je oom,
of vertellen wat er in Irak gebeurd is?
Heeft Habib niets gezegd?
Hij neemt niet op.
Misschien zegt hij de deal op omdat je Leo vermoord hebt.
Dat is erger voor jou,
want jij zult nooit meer provisie verdienen.
Je hebt niet meer lijken nodig, Mawad.
Je krijgt het huis,
wij vertrekken.
Wat wil je nog meer bewijzen?
Ik geef je mijn oom.
Op één voorwaarde.
Ik lever hem niet in als een hond.
Beloof me dat hij niet zal lijden.
Dat is niet aan jou.
Is er geen manier om het pijnloos te doen?
Luister, Oskar.
Ik heb een afspraak met de Farads.
Als je die wilt respecteren,
weet je wat je moet doen.
Anders
kom ik achter jullie allemaal aan, ook je zoon.
En dat zou klote zijn, of niet?
Of niet, Jerome?
Vreselijk.
Precies.
Doe wat Oskar zegt.
Ik spreek je snel, goed, mam?
Alles is geregeld. Dag.
Dag.
Nou?
Hij heeft een voorstel gedaan.
Wie?
Mawad.
Mijn moeder zegt dat Oskar het komt uitleggen.
Zei ze nog iets?
Mawad wil vast geld.
Wat als hij meer wil dan dat?
Wil je rond de wereld varen tot we gepakt worden?
Zo erg zou dat niet zijn.
Toch?
Kun je het echt doen?
Jullie hebben het verknoeid.
We houden het huis in Madrid.
Dat kun je niet menen.
De familie heeft ingestemd en je krijgt een miljoen.
En het jacht?
Koop een ander.
Ik wil geen ander. We vinden dit jacht fijn.
Eens zien of dit doordringt.
Je vader is dood.
De zaak is niet meer.
Alles is verwoest.
Geen Monzer meer.
Het is voorbij.
Het is een kwestie van waardigheid.
Waardigheid krijg je niet van een jacht.
Ik wil één ding weten.
-Hebben Carmen en Sara ingestemd? -Ja.
Anders was ik hier niet.
Het is 't niet waard.
Als het hierna voorbij is...
Nog één ding.
Mawad wil jou spreken.
Mij?
Hij wil voorwaarden stellen.
Wat voor voorwaarden? De deal is toch al gesloten?
De deal is met de Farads.
Manuel wilde hem vermoorden.
Hij moet boeten.
-Hij wil me dood hebben. -Nee.
Nee.
Hij wil vast dat je compensatie betaalt.
Dat je een klus voor hem klaart, misschien.
Hij heeft mijn pa vermoord.
We hebben al genoeg offers gebracht.
Het is aan jou.
We moeten realistisch zijn.
En vooral intelligent.
En als ik datgene niet kan doen?
Het gaat om trots.
Hij wil dat je komt smeken.
Kan het niet telefonisch?
Je moet erheen.
Naar zijn huis.
Vandaag.
Waarom zo'n haast?
Zodat het gedaan is.
En wat moet ik ondertussen?
Terugvaren naar Marbella.
Je hoeft niet te gaan.
Het is in orde.
Bedankt dat je meeging.
Wat moest ik anders?
Hugo's kant kiezen, na wat er gebeurd is?
Je kiest altijd zijn kant.
-Ik probeerde hem tegen te houden. -Maar?
Heeft hij je erin geluisd?
Verdorie, Manuel.
Als het mij was overkomen, oké. Ik ben jong.
Maar jij?
Ik was verliefd.
Ik liet me meeslepen.
Je liet je meeslepen?
Ik was eenzaam
en Hugo hielp me.
Nee. Ik hielp je.
Ik heb je aan de familie voorgesteld.
Dat is niet hetzelfde en je weet het.
Hugo had me nodig.
Wat een timing.
Ja, ik heb het verknald.
Daarom doe ik wat ik kan om jou te helpen.
Ik zal jou geen last meer bezorgen,
of Sara of de Farads.
Ik had best de rest van mijn leven willen rondvaren.
Ze hadden je gevonden.
Wat maakt het uit?
Leven is belangrijk.
Die weken op het strand waren intenser
dan 20 jaar in de mijnen.
Je slaapt slecht, je bent bang...
Maar ik had me nog nooit zo vrij gevoeld.
Weet je waarom?
Ik had geen verwachtingen.
Alsof de wereld stilstond.
Ik lag 10 uur op het dek naar de zee te luisteren
en zei tegen mezelf: 'Verdorie,
'je werkt je al je hele leven in de nesten
'om gelukkig te worden,
'terwijl je alleen dit nodig had.'
Waar ga je heen?
Naar het strand.
Waarom?
Wat gebeurt er?
Kom, stap uit.
Kom.
Dat meen je niet.
Echt?
Het is Mawads voorwaarde.
De familie heeft ingestemd.
Welke familie?
Anders gaan we er allemaal aan.
En je zei dat je me wilde helpen
en geen problemen meer zou veroorzaken.
Het kan niet anders.
Wilde Mawad dat jij het zou doen?
Ik moest je inleveren.
En dat doe je niet?
Het spijt me.
Verdorie.
Denk je dat je me kunt doodschieten en doen alsof er niets gebeurd is?
Een normaal leven leiden?
Ga je mij vermoorden?
Manuel?
Ik heb het verkloot, maar ik ben je enige echte familie.
Niet meer.
Goed, dan.
-Zal ik knielen? -Nee.
-Me omdraaien? Ogen dicht? -Genoeg.
-Wat wil je? -Dat je me helpt, verdomme.
Hoe?
Schiet jezelf dood.
Denk je dat ik bang ben?
Ik ben al lang gewend aan de dood,
uit de mijnen, de steengroeven.
Doe het dan.
Nee. Het is jouw familie, doe jij het.
Kom op.
Vind eens wat vrede.
Wees eens een vent.
Je zult je dit de rest van je leven herinneren.
De zee, het strand, mijn gezicht...
Kom op, verdomme. Klootzak.
Jij hufter.
Je bent een ongelofelijke hufter.
Verdomde hufter.
Dat was de ergste dag van mijn leven.
Mijn dieptepunt.
Om de familie tevreden te stellen.
De Farads.
Door al mijn keuzes was er nu geen weg terug meer.
Het was pure tragedie.
Dat heb je met het lot.
Soms is het niet uit te leggen.
Absurd.
Zelfs ironisch.
En we begrijpen het niet.
Aanvaarden dat soms, wraak geen einddatum heeft.
Want wraak is immuun voor tijd.
Het wordt goddelijke gerechtigheid.
Een revolutie.
Hoe ging het met Manuel?
Ik kon het niet.
Het spijt me.
Ik heb het geprobeerd. Echt.
Hij stond voor me, maar ik kon het niet.
-Het is best. -Dat is het niet.
Ik had dit voor jou moeten doen.
Voor de familie.
Mawad is dood.
Hij is dood.
Hij, Jerome, al zijn personeel.
Je hebt het juiste gedaan.
De politie kwam ons ondervragen.
Ze lieten twee maskers achter, Reagan en Ayatollah Khomeini.
De Irakezen.
Mijn vaders plan.
Je hebt het goed gedaan.
Leo kreeg gelijk.
Saddam Hoessein vergaf Mawad niet.
Want elke revolutie heeft een zondebok nodig.
Wat heb je Manuel gezegd?
Te vluchten.
Te gaan varen met Hugo en nooit meer terug te komen.
TE KOOP
Mawads dood loste niet al onze problemen op.
Zonder Leo en zonder bondgenoten
konden we de handel niet voortzetten.
We moesten de huizen verkopen om onze schulden te betalen.
We wisten te overleven
dankzij mijn originele idee,
waarvoor ik hier gekomen was.
Aerobics.
Het was het einde van een tijdperk
en een teken dat de wereld die we kenden, zou gaan verdwijnen.
SOCIALISME OF DE DOOD
De Cubanen kregen de G5's nooit,
maar ze stemden ermee in zich uit Zuid-Afrika terug te trekken.
De Sovjets deden hetzelfde in Afghanistan,
maar dat was nog maar een voorproefje van wat ging komen.
In nog geen drie maanden
kwam de 45 jaar lange Koude Oorlog ten einde.
Ideologieën,
de klassenstrijd en de communistische droom
werden een verleden dat iedereen wilde vergeten.
Dat was het einde van het verhaal.
En toen, toen ik geen verwachtingen had,
gebeurde er een wonder.
Hoi, Sara.
Fijn dat je er bent.
Kennen we elkaar?
Ik was op je bruiloft.
Dat zei ma. Ik herinner me je niet.
Zo zijn bruiloften.
Was je verrast dat ik belde?
Ja, omdat we niet meer
-in wapens handelen. -Weet ik.
En we hebben de CIA verder niets te bieden.
Je vader en ik konden het goed vinden.
Dat zei mijn ma ook.
Hadden jullie een affaire?
God, nee.
Maar hij heeft me geholpen.
Dankzij hem kon ik terug naar de VS met een medaille.
We waren het oneens, maar ik respecteerde hem.
Kijk eens aan.
Het spijt me echt, wat er gebeurd is.
Bedankt.
Maar je belde vast niet na twee jaar om me te condoleren.
Ik wil je helpen.
Jou en je familie.
Waarom?
Uit liefdadigheid?
Jij bent de enige vrouw die ik ken die kanonnen en napalm verkocht.
Als je me als dubbelagent wilt, ik haat de CIA.
Geen probleem.
Ik hou me in de schaduw.
Jij blijft met Monzer werken.
Vertel hem dat je wilt handelen.
Je hebt mijn bescherming en dezelfde vrijheid als je vader had.
Hij heet Momo Tshikedi.
Hij hoort bij de Nationale Patriotten van Congo.
De NPFC.
Ze vechten tegen president Mobutu.
Ze beheersen gebieden vol diamanten, zo financieren ze alles.
-Gina wil dat we bemiddelen... -Gina?
...tussen Monzer en de NPFC.
Ze wil alles weten.
Monzer?
Er komt veel geld bij kijken.
-Mam. -Sara, alsjeblieft...
We krijgen je huis terug.
En je kunt Tanya en Hugo helpen.
Wat willen ze kopen?
Kalasjnikovs, kruisraketten en antitankraketten.
Wacht. Wil je echt teruggaan?
Die vrouw veroorzaakt problemen.
Weet je nog wat ze je pa aandeed met het Poolse schip?
Pa zou het doen.
Natuurlijk.
Maar je bent je vader niet.
We moeten doen wat Leo zou doen.
En als Monzer ons niet wil spreken?
Ik kan jullie 5% provisie geven.
Je gaf mijn vader 10%.
Je vader is er niet meer.
De tijden zijn veranderd.
Zullen we 8% zeggen?
En diplomatische paspoorten uit Jemen.
En eindgebruikersverklaringen.
Vergeet de verklaringen en paspoorten maar.
Het communisme is dood.
Zuid-Jemen bestaat over drie maanden vast niet eens meer.
Ik word hier vast weggestuurd.
Maar je hebt toch wel een plan B?
Syrië? Libië?
Soedan?
Wat willen jullie?
Een stabiele deal met garanties.
Wat mijn vader had.
Dat is goed voor iedereen.
Met diplomatieke onschendbaarheid en een eindgebruikersverklaring,
al is het de laatste die Jemen uitgeeft.
Het communisme mag dan dood zijn,
de legers zullen niet verdwijnen.
Weet je hoe je vader en ik onze deals vierden?
Je vader koos mannetjes,
want die waarderen de Arabieren.
Ja, maar vrouwtjes zijn feller.
Dat zijn ze.
Het is aan jullie.
Wat denk je ervan?
Zullen we ze allebei nemen?
Ondertiteld door: MvV
Creatief Supervisor Xander Purcell