คุณอลัน
สวัสดีครับ, ท่าน. ผมไม่ทราบว่าท่าน จะมา.
ทุกสิ่งที่เรากำลังจะปรึกษากัน ที่นี่...
-ท่านครับ, ผมหูหนวก. -ดีแล้ว.
คุณได้อะไรมาบ้างช่วงนี้?
ท่านครับ, ผมได้เริ่ม วิเคราะห์เบอร์โทรศัพท์.
ผมได้เห็นรูปแบบบางอย่างเผยออกมา, แต่ผมต้องใช้เวลาอีกสองสามวัน.
ในตอนนี้, เรายังไม่ได้อะไรเลย. ดังนั้นอะไรก็ตามที่คุณได้พบถือเป็นโบนัส.
-ครับ, ท่าน แล้วเจ้ามอริส ฟินน์ล่ะ? -ผมกำลังรอรายงาน
จากการสอบปากคำครั้งที่สอง ที่พวกเขาเพิ่งได้จากเขา.
ดูเหมือนมอริส จะซื้องาช้างดิบจากราซ
ในราคากิโลกรัมละ 30,000 รูปี.
ประกาศ
และผู้ซื้อรายใหญ่ของเขาคือปลาใหญ่ของเรา.
ใครบางคนที่ชื่อปูนัม เวอร์มา.
เธอเป็นเจ้าของหอศิลป์ในเดฮีตอนใต้... หรูหรา, ขายงาช้างให้กับลูกค้าเฉพาะ.
น่าจะพรีออเดอร์มาจากจีน
มันต้องมีบันทึก ของมันอยู่ที่ไหนสักแห่ง
ถูกต้อง. ปลาใหญ่อีกตัว เป็นตัวแทนของลูกค้า.
คนที่ชื่อราวี ดอน
มอริสเอางาแต่ละกิ่ง ให้ช่างฝีมือไปแกะสลักในห้องทำงาน
ซึ่งกำลังถูกจู่โจมในขณะที่เราพูดอยู่.
หลังจากที่งาช้างได้รับการแกะสลัก, มันก็จะดูเหมือนชิ้นงานศิลปะ
มูลค่ามันเพิ่มเป็นหลายพัน, บางครั้งก็หลายแสน
กิจกรรมที่ผิดกฎหมายนี้ไม่เหมือนสิ่งที่ เราเคยเห็นมาก่อน.
แต่ตอนนี้, เราต้องตามหาราซ กับแก๊งของเขา
ก่อนที่พวกมันทั้งหมดจะหายตัวไป สันนิษฐานว่าพวกมันยังอยู่ในเคราล่า.
จากนั้นเราก็มีผู้ให้บริการ, คนรับแลกเงิน, ช่างทำปืน
-ดูเหมือนเป็นคนท้องถิ่นทั้งหมด -แล้วปลาใหญ่?
ประสบการณ์ของผมคือผู้ซื้อตัวหลัก จะไม่ไปไหนทั้งนั้น.
เธอต้องสูญเสียอย่างมากในการที่จะหนีไป.
ดังนั้นกุญแจสำคัญคือต้องรักษา หลักฐานทั้งหมดที่จะปรักปรำเธอก่อน.
แล้วผู้ติดต่อระดับสูงทั้งหมดของคุณล่ะ?
ผมจะใช้เป็นที่พึ่งสุดท้ายเท่านั้น, และเราก็ยังไม่ถึงจุดนั้น.
เข้าใจไหม, ถ้าผมขอความช่วยเหลือเยอะๆ, พวกคนระดับสูงก็จะจับสังเกตได้.
เรื่องมันก็จะยิ่งซับซ้อน, การเมือง, พวกเขาจะมัดมือผม.
อย่างแรกก็คืออย่างแรก แค่... ตอนนี้, ถอดรหัสบันทึกการโทรก่อน.
-ครับ, ท่าน. -จอดรถ.
นั่งแท็กซี่ไปทัตเดกาด. เก็บใบเสร็จทั้งหมดไว้.
อีกอย่าง, ถ้าคุณต้อง มาพบผมอีกครั้ง
แค่ถือแฟ้มที่ใส่เอกสาร ที่เกี่ยวกับกฎหมายด้านทะเลมาด้วย.
อย่างพวกการศึกษา, เช่น...
ข้อมูลเกี่ยวกับสถานะของ ประชากรเต่า.
-ทำไมครับ, ท่าน? -เอาเถอะน่า.
ได้ครับ.
ทั้งทีมของคุณควรจะ 'จำเป็นต้อง ทราบ'.
ซึ่งรวมถึงคนอื่นๆ ที่คุณดึงมาร่วมด้วย.
-ครับ, ท่าน. -เข้าใจนะ?
และขอบคุณสำหรับ โอกาสนี้...
-เฮ้, กิลส์" -เฮ้, อลัน เป็นไงบ้าง?
ดีนะ ฉันขอใช้ห้องน้ำหน่อยได้ไหม?ฉัน เพิ่งลงเครื่อง, ต้องการล้างหน้าสักหน่อย.
ได้สิ, อยู่ด้านหลังน่ะ.
-วางทุกอย่างลง! เอาออกไปทุกคน, ออกไป. -ลุกขึ้น.
ลุกขึ้น! ลุกขึ้น!
-พวกคุณทุกคนถูกจับแล้ว! -ลุกขึ้น
งานฝีมือพวกนี้กำลังถูกยึด โดยกรมป่าไม้เคราล่า.
ทุกคนออกไป, เดี๋ยวนี้. เร็ว!
คุณผู้หญิงครับ, ผมไม่เคยเห็นงาช้างมากมาย ขนาดนี้มาก่อน.
-เพิ่มอันนี้เข้าไปด้วย. -ตกลงครับ.
-เท่าไหร่? -500 รูปี.
-ตกลงไหม? -อชาลา.
ฉันเพิ่งพบอลัน
-อลันของฉันร่ะเหรอ? -ใช่.
เขาอยู่ในร้านของฉัน เขากำลังรีบ.
เยี่ยมเลย, แล้วเจอกัน.
นี่ครับ, พี่สาว.
เขตรักษาพันธุ์นกทัตเทคกาด, ทัตเทคกาด
เฮ้, เป็นยังไงบ้าง?
สามีแบบไหนกัน ที่กลับบ้านเกิดของเขา
แต่ไม่บอกครอบครัวสักคำ?
แบบที่ว่ามีเวลาเหลือให้แค่สองนาที
ผมอยากกลับบ้าน, แต่ผมติดอยู่ ที่เขตรักษาพันธุ์นกทัตเทคกาด.
ผมกำลังจะโทรหาพรุ่งนี้.
คุณไปทำอะไรที่นั่น? ถ่ายภาพนกงั้นเหรอ?
ใช่, ภารกิจใหญ่บางอย่าง, ก่อนที่พวกมันจะอพยพ.
ผมจะกลับบ้านอาทิตย์นี้.
-ก่อนการประชุม PTAในวันศุกร์ -แน่นอน. ผมเพิ่งมาถึง, แล้วผมจะโทรหานะ..
-ทุกอย่างเรียบร้อยดีไหม? -อืม, เรียบร้อยดี.
ยินดีต้อนรับสู่นรกของฉัน.
ผมแทบจะทนไม่ไหวแล้ว, ไม่รู้ว่า จะถอดรหัสทั้งหมดนี้ได้อย่างไร.
ปริญญาวนศาสตร์ของคุณจะไม่ช่วยอะไรเลย
ในการวิเคราะห์รูปแบบที่ มันต้องการ.
คุณต้องการคอมพิวเตอร์โปรแกรมเมอร์ เพื่อทำงานนี้.
นี่...
หากเราทลายมันลงทีละชิ้น, เราจะสามารถถอดรหัสได้.
แต่ทั้งหมดมันเกี่ยวกับการส่ง คำขอที่ถูกต้องไปยังซอฟต์แวร์นี้.
แบบว่า, ' ช่วยเราจับ ไอ้เวรพวกนี้ได้ไหม?'
ดูสิ, หมายเลขผู้ต้องสงสัยแต่ละคน, CDR ให้รายละเอียด.
ราบละเอียดการโทรออกทั้งหมด และสายเรียกเข้าและข้อความ.
และหมายเลข IMEIม เช่นเดียวกับ, รหัสฮาร์ดแวร์ของอุปกรณ์แต่ละตัว.
แล้วก็, เวลา, วันที่ของทุกการติดต่อ, และที่ตั้งเสาสัญญาณมือถือ.
ตอนนี้, เราต้องการรู้ว่า ราซโทรหาใคร. ดังนั้นเราต้องการ...
จากหมายเลขนี้, , เบอร์ของราซ.
ในสองสามเดือนที่ผ่านมา
เบอร์ไหนที่มีการโทรหามากกว่า 20 ครั้ง
และรับสายจากเบอร์ไหน, ในจำนวนที่ใกล้เคียงกันบ้าง?
นั่น! นี่เป็นทั้งคนในครอบครัว, หรือเพื่อนร่วมงาน.
-หรือคนรัก. -อาจจะ.
ตอนนี้, ถ้าเราสังเกตรูปแบบ
เราสามารถสร้างเรื่องราวที่สมเหตุสมผลได้.
-ใช่, แฮริช, บอกผมที. -ผมมีอะไรบางอย่าง, ในราคาปกติ.
ดี, แต่บอกผมมาตอนนี้เลย. -ถ้าผมบอกคุณตอนนี้, แล้ว...
ก็แค่บอกมา.
ผมเพิ่งได้ยินอะไรบางอย่าง, ข้อมูลใช้ได้เลย.
มือขวาของราซ, ปอยยา, มีญาติอยู่ที่อีลันจี.
แต่ผมไม่รู้จริงๆ ว่าที่ไหน. -นั่นอยู่ไม่ไกล.
-แล้วเงินของผมล่ะ? -คุณจะได้มัน.
-ปอยยามีญาติอยู่ในอิลันจี. -คุณรู้จักใครที่นั่นที่พอจะช่วยได้ไหม?
วิเจย์ บาบู.
เขาไม่ได้ถูกพักงาน. เพราะขัดขวางการจู่โจมหรอหรือ?
-ใช่. -ผมได้ยินว่าเขาทำเพราะมีจุดประสงค์.
ไม่มีทาง. เขาอาจจะเลอะเทอะ, แต่เขาไม่โกง.
-คุณอยู่ที่นี่โอเคใช่ไหม? -อืม, คงใช้เวลาหน่อย.
-คุณกำลังโกรธ -ผมต้องเป็นงั้นเหรอ?
ไปเถอะน่า!
-มา. -มาเถอะ.
-บาบู, โทรศัพท์! -ปล่อยให้มันดังไป.
-กาบัดดี... -อย่าจับฉัน!
นั่นมาลา!
-ทำอะไรนานจริง? -ห้านาทีนี่นานมากสำหรับคุณเหรอ?
ฟังนะ, คุณยังมีคอนเนคชั่น กับนักการเมืองในอิลันจีอยู่ไหม?
-มี. -ขอเบอร์เขาหน่อย.
เขาไม่คุยกับคุณหรอก, เขาเชื่อใจผม คนเดียวเท่านั้น.
-คุณอยากรู้อะไร? -ผมบอกไม่ได้
-งั้นผมก็ไม่แน่ใจว่าผมช่วยคุณได้ไหม. -ไปเจอผมที่บ้านของการิมตอนเที่ยงคืน.
ตริวันดรัม
เธอจะมาเดมื่อไรก็ได้.
-ท่านคะ. -เฮ้, ดิน่า, เชิญทางนี้.
มอริส ฟินน์?
เขาถูกคุมขังเพื่อรอการพิจารณา. เขาจะอยู่กับเราอีกหนึ่งสัปดาห์
โอ้, ดีเลย. พาเขาไปที่มาลายัตตูร์. มีคนต้องการตัวเขาที่นั่น.
ครับ, ท่าน.
และเขาได้แจ้งความร้องทุกข์ กับหัวหน้าชุดเฉพาะกิจป่าไม้
ต่อคุณและสามีของคุณ.
-การทรมานจากการคุมขัง. -เขาอะไรนะ?!
เขาบอกว่าคุณเทพริกป่น ใส่ตาเขา
ทำให้ขาและซี่โครงของเขาหัก, และทำร้ายที่อวัยวะเพศของเขาด้วย.
ท่านครับ, ผมไม่ได้แตะต้องเขาเลย.
แล้วสามีของฉัน? เขาแค่มา ส่งข้าวให้ฉันวันนั้น.
ยังไงก็ตาม, ดูเหมือนว่ามอร์ริส ฟินน์ กำลังติดต่อกับสื่อเอกชน
ที่รายงานว่า เขาเป็นเพียงผู้ใช้แรงงานธรรมดาๆ
ที่โดนเราหลอก.
ซึ่งแม่ของเขาถูกคุณทำร้าย, จนต้องหามส่งโรงพยาบาล.
แม่ของเขางั้นหรือ? เธอแกล้งทำเป็นหัวใจวายและฉัน...
ท่านคะ, สายข่าวของฉันบอกว่า
ฟินน์ไม่เพียงแต่เกี่ยวข้อง กับการค้างาเท่านั้น
แต่ยังมีการลักพาตัว, และเอเย่นต์ค้า เฮโรอีน.
เขาเป็นอาชญากรตัวฉกาจ, และถึงกับขู่ฉันว่าถ้าฉันยังคงฝืนต่อไป.
ทั้งหมดนี้เป็นแค่เรื่องตลกค่ะ, ท่าน. เราถือเรื่องนี้เป็นจริงเป็นจังไม่ได้.
และสื่อควรจะเป็น เสาหลักที่สี่ของเรา.
-และฉันแนะนำว่า... -ดิน่า
เราจะสู้ ผ่านช่องทางที่เหมาะสม.
แต่ตอนนี้, จะมีการสอบสวนเป็นการภายใน.
และคุณจำเป็นต้อง เก็บตัวไว้ก่อนจนกว่าจะถึงตอนนั้น.
นั่งแถวหลังเลยจนกว่า เรื่องนี้จะผ่านไป
และให้เราโทรหาคุณ เมื่อเราต้องการคุณอีกครั้ง.
สิ่งที่เขาต้องการจริงๆ... ไอ้พวกลักลอบ.
ผมแค่พยายามทำงานของผม.
คุณเอาอะไรมาด้วยน่ะ?
นี่คือเหตุผลที่คุณอยากพบผมเหรอ?
ครับ, ท่าน
เราพบสิ่งนี้พร้อมกับประติมากรรม ที่ยังไม่สมบูรณ์อีกหลายสิบชิ้น
ทั้งหมดทำจากงาช้างในท้องถิ่น.
ครับ, ผมอ่านรายงานของคุณแล้ว. มีอะไรอีก?
ท่านครับ, เราต้องเข้าใจ ว่ามีรูปปั้นมากมาย
ทั้งหมดมีความสูงหกฟุต. และแคตตาล็อคที่อยู่ที่นี่...
มีตัวอย่างหลายร้อยชิ้น ที่ส่งไปยังผู้ซื้อที่คาดหวัง
และอรูกูอ้าง ว่ามีช้างประมาณ 18 9y;
แต่ผมเชื่อว่ามัน มีมากกว่านั้น.
และ, ท่านครับ...
สังเกตเห็นอะไรแปลกๆ เกี่ยวกับงานชิ้นนี้ไหม?
- แกโทรหาคนที่ไว้ใจได้หรือยัง? - ยัง, แม่ ผมจะไปหามัน.
มันคืออะไร?
-ผมจะเริ่มตรงไหนดี? -ว่ามา.
แกไม่อยู่บ้านหลายวัน.
แกแค่กลับบ้านมากินข้าว.
แล้วก็หายไปอีก ตอนกลางดึก. นี่มันอะไรกัน?
มันเป็นงานของผม.
มันเหมือนกับอยู่กับพ่อแกอีกครั้งเลย.
ต่างกันตรงที่ฉันช่วยพวกเขา, ไม่ได้ยิงพวกเขา.
-มันก็อันตรายเหมือนกัน. -ผมจะไม่เป็นอะไร.
เวลาที่ผมคิดถึงสิ่งที่ พ่อที่รักของผมทำ...
-แกไม่จำเป็นต้องชดใช้บาปของเขา -ไม่งั้นเหรอ? งั้นแล้วใครจะทำ?
เขาฆ่าคนไปเท่าไหร่แล้ว? เขาภาคภูมิใจขนาดไหน?
เขาทำไปเพื่อแก, ทำให้แกเติบโตขึ้นมา.
ถ้าผมรู้แหล่งที่มาของเงิน, ผมคงเลือกที่จะอดจนตาย.
แม่จะอยู่กับคนที่หาเลี้ยงเรา
แต่ไม่ใส่ใจ กับความเป็นอยู่ของทุกคนเลยได้ยังไง?
แกบอกว่าแกกำลังวิเคราะห์ข้อมูล ในคดีนี้, ก็แค่นั้น.
แต่ไม่มีใครดูบันทึกการโทรแล้ว ต้องออกไปตอนกลางดึกหรอกนะ.
ผมไม่เป็นไรหรอกครับ, แม่.
แม่เสียคนๆ นึงไป ในป่าเฮงซวยนั่นแล้ว, แม่ไม่...
ผมมีทีมใหญ่, มีคนปกป้องผม.
เกิดอะไรขึ้น?
ผมกำลังเล่นกาบัดดี, พยายาม ถอนความคิดออกจากการพักงาน.
การพักงานที่คุณได้รับ.
การถูกตีที่หัวอาจทำให้คุณดีขึ้น.
คุณไม่เปลี่ยนเลย.
คุณก็เหมือนกัน. คุณยังคงไม่สนใจเรื่องงานที่เราทำ.
-แน่ล่ะ ผมสนใจ. -ตราบเท่าที่คุณได้เช็คค่าจ้าง.
มาลา, ไม่ใช่เราทุกคน ที่สามารถทำสงครามในป่าได้.
พวกเราบางคนแค่ต้องการ ที่จะหาเลี้ยงตนเอง.
ถูก, ขณะที่ปล่อยให้พวกลักลอบ เข้าไปแล้วทำลายความเป็นอยู่ของพวกคุณเหรอ?
คุณโทรเรียกผมมาเพื่อเหยียบซ้ำ ตอนผมล้มงั้นเหรอ?
-ผมโดนแบบนั้นตอนเล่นกาบัดดี้อยู่แล้ว -เฮ้...
ผมต้องการให้คุณช่วย
เพื่ออะไร?
ผมกำลังทำคดีอยู่ตอนนี้. อย่างลับๆ, ให้กับหัวหน้านักอนุรักษ์.
ปอยยามีญาติ, ที่ไหนสักแห่ง ในอีลันจิ. ผมต้องหาเขาให้พบ.
-คืนสถานะให้ผมก่อน. -ผมทำไม่ได้.
ได้, คุณทำได้.
คุณทำงานให้คุณกิชอร์.
ถ้าเขาคิดว่าคุณต้องการผม, เขาก็แค่ดีดนิ้วเท่านั้น.
คุณคือเหตุผลที่ทำให้พวกเรา ต้องเจอกับเรื่องยุ่งๆนี่.
ทุกคนคิดว่าคุณเอาเงินของราซไป.
คุณก็รู้ว่ามันไม่จริง. ผมอาจจะ เป็นอะไรหลายๆอย่าง, แต่ผมไม่โกงกิน.
ให้ผมจัดการเรื่องนี้.
มาลา, ได้โปรด. ถ้าผมเคยสร้างปัญหา อะไรให้คุณ, ช่วยผมหน่อย.
ไม่อย่างนั้น, ผมจะทุบหัวตัวเองไปเรื่อยๆ จนกว่าพวกเขาจะคืนสถานะให้ผม.
ผมจะช่วยคุณจับไอ้พวกเวรนี่.
ผมจะรับรองคุณ, โดยมั่นใจได้ว่า เรารักษาความเป็นมืออาชีพจริงๆ.
ผมเป็นหัวหน้าของคุณ, และผมอาจ ทำให้คุณอยู่ในมุมมืดได้.
นี่ไม่ใช่ข้ออ้างในการกลับมาเจอกัน, ย้อนวันวาน.
เข้าใจนะ?
โทรหาพวกของคุณ.
ผมจัดการแล้ว. แมทธิว.
-นี่คุณมาลา, เจ้าหน้าที่สำรวจของกรมป่าไม้. -สวัสดี.
นี่ต้องเป็นเรื่องร้ายแรงแน่, ประชุมดึกดื่นขนาดนี้.
มันเป็นเรื่องความเป็นความตาย.
-คุณมีรายชื่อไหม? -มี, อยู่นี่.
-นี่อะไร? -รายชื่อผู้ออกเสียงในพื้นที่.
ดูเหมือนมีญาติของปอยยาอยู่ในนั้น.
ปอยยา. ผมรู้จักชายคนนั้น. ยาดูคือญาติของเขา. เดี๋ยวนะ.
คุณรู้ได้ยังไงว่าผมต้องการไอ้นี่?
คุณต้องการคอนเนคชั่นทางการเมืองของผม ในอิลันจี.
และเร่งด่วน. ผมเดาว่า คุณกำลังตามล่าใครบางคนอยู่.
เขาคนนี้, ยาดู.
-คุณรู้ไหมว่าบ้านหลังนี้อยู่ไหน? -ครับ.
ผมรู้จักพื้นที่, และคนที่ สามารถช่วยเราได้ที่นั่น.
งั้นก็ไม่กลับบ้านสิคืนนี้?
:(
พี่ชาย, เป็นไง? เราต้องการให้คุณช่วยเราหาคนๆ นี้.
ราซปิดโทรศัพท์มือถือ
นั่นคือบ้านของญาติของปอยยา, บ้านที่มีบันได.
-มีคนเข้าออกมากมาย. -คุณเคยเห็นปอยยาที่นั่นไหม?
-แน่ละผมเคยเห็น. -คุณแน่ใจนะ?
ใช่.
เหมือนว่า, ปอยยาจะรอให้พวกเรา บุกเข้าไป.
และเขาจะแอบหนี ไปในช่วงชุลมุนได้.
-คุณรู้ได้อย่างไร? -ก็ผมเคยจับเขาได้ครั้งหนึ่ง.
เขาสามารถทำอะไรก็ได้. เขามักจะถือมีดอยู่ตลอด.
-มันจะต้องเลือดอาบแน่ถ้าเขาถูกทำร้าย. -แล้วเราจับเขาได้.
-พวกเขาจะไปไหนกัน? -ผู้ชายแถวนี้ส่วนใหญ่เป็นแรงงานรายวัน.
พวกเขาน่าจะไป ที่เหมืองใกล้ๆ.
-อะไรนะ? -คุณกำลังหางานอยู่หรือเปล่า?
พวกเราต้องการคนทำเหมืองหิน.
-คิดค่าจ้างยังไง? -วันละ1000 รูปี
ที่นี่มีคนอื่นอีกไหม?
-ผมหมายถึง, พนักงานอื่นที่มี คุณสมบัติเหมาะสมน่ะ?
คุณหาได้กี่คน? เราต้องเสร็จงานภายในหนึ่งอาทิตย์.
-ที่นี่มีห้าคน. -พาพวกเขามา.
มาวันนี้เลย, และผมรับรองงานของคุณ.
รถบรรทุกออกจากท่ารถในอีกสามชั่วโมง.
โรงพยาบาลMBMM
ถ้าสิ่งที่ดีน่าพบเป็นเรื่องจริง, แล้วเรามีปัญหาใหญ่แน่.
แต่, ท่านครับ, ข้อมูลนี้ต้องถูกตรวจสอบ
โดยอาชญากรคนสุดท้ายในห่วงโซ่.
โดยพวกที่ขายของเถื่อน. ปูนัม เวอร์มา คนนี้, กับราวี ดอน...
ผมไม่คิดว่าพวกเขาอยู่ในประเทศ.
ถ้าเป็นความจริง, มันหมายถึง การเปลี่ยนแปลงนโยบายอย่างสมบูรณ์.
มันเปลี่ยนความเข้าใจของเรา เกี่ยวกับการค้าสัตว์ป่าทั้งหมด, นีล.
ผมนอนไม่หลับเอาแต่คิดเรื่องทั้งหมดนี้.
ท่านครับ, เรากำลังทำอยู่. หวังว่าผม จะได้รับข่าวดีเพื่อรายงานท่านเร็วๆ นี้.
โชคดี.
ขอโทษครับ, คุณหมอ. มันเป็นเรื่องของความเป็นและความตาย.
อืม, ที่นี่ก็ไม่ต่างกัน.
มีวิธีรังสีบำบัดที่ ผมสามารถแนะนำได้
แต่มันอาจหมายถึง ต้องหยุดงาน.
ปรียาดารศานต์ แล็ป รายงานครั้งสุดท้าย
-แล้วถ้าพวกมันไม่ติดกับเราล่ะ? -เราก็บุกเข้าไปเลย.
-แล้วถ้าเขาหนีล่ะ? -เฮ้...
นั่นรถบรรทุก.
มาเถอะ...
-มีอีกสองคนเข้ามาสมทบ. -ดี.
-นี่คือรถที่ใช้เดินทางเหรอ? -ใช่.
-และวันละ 1000, ต่อหัว? -ใช่ ขึ้นไป, ทุกคน.
-เตรียมพร้อม. -ขึ้นไปเร็วเข้า.
เอามาให้ผม. รับไปสิ.
-ช่วยเขาขึ้นมา. -เร็วเข้า.
ไปเลย.
-นั่งลงตรงนั้น. -ครับ, โอเค...
ไปกันเถอะ, พี่ชาย!
ทุกอย่างเรียบร้อย, ไป.
ป่า
เอ้า, ว่ามา.
เหลือแค่ผู้หญิงกับเด็ก ในบ้าน, ไม่มีผู้ชาย.
เราควบคุมโทรศัพท์ทั้งหมดแล้ว.
ดี, อย่าให้พวกนั้นลอดสายตาของคุณ.
จอด, จอด... จอดรถ.
-จอด. -จอดรถ. ลงไป.
ทุกคนลง, เดี๋ยวนี้!
เขาไม่อยู่ที่นี่.
-เกิดอะไรขึ้น? -เรากำลังตามหาปอยยา.
คุณเป็นตำรวจเหรอ? ปอยยาไม่ได้อยู่ที่นี่.
-แผนกป่าไม้. เขาอยู่ที่ไหน? -เจ้าหน้าที่ป่าไม้ทำแบบนี้ได้ด้วยเหรอ?
ใช่, เราทำแบบนี้ได้ เราจับคุณได้ด้วย!
-ปอยยาอยู่ไหน? -ไม่มีเบาะแสเลย.
เขามานี่และพักอยู่ไม่กี่วัน, แต่ก็ออกไปเมื่ออาทิตย์ก่อน.
เขาไม่เคยบอกอะไรเราเลย.
-เขาทำอะไรผิดเหรอ? -งั้นก็คือไม่มีงานที่เหมืองใช่ไหม?
หุบปาก.
อลัน.
-มีโชคไหม? -คุณ?
ที่จริงก็, ครับ. ผมพบอะไรนิดหน่อย.
มอริสเคยโทรหาราซบ่อยๆ.
และตามตรรกะบอกว่า ถ้าราซครอบครองงาช้าง
เหมือนพวกลักลอบอื่นๆ, เขาต้องอยากขนถ่ายมันให้เร็วที่สุด.
มอริสโทรเรียกราซมาที่นี่
และจากนั้นวันถัดไปก็เดินทาง, มาที่ตำแหน่งเสาสัญญาณนี้.
ผ่านการเดินทางของมอริส, พวกเขายังติดต่อกันอยู่.
สิ่งที่ผมเดาคือ
พวกเขาแลกเปลี่ยนงาช้าง ที่สถานที่ห้าแห่งนี้.
สามครั้งในเปริงกาซา, ในแคว้นมูวัตตุปุจฉา.
ครั้งหนึ่งที่ข้างถนน, ที่ไหนสักแห่งที่นี่.
และครั้งหนึ่งในโรงแรม, ในกัลลาดี.
ตอนนี้จากข้อมูลของ CRD พวกนี้, ราซมีสี่หมายเลข
ทั้งหมปืกใช้งานตั้งแต่วันที่ 25 พฤษภาคม เป็นต้นมา.
แต่สิ่งที่น่าสนใจคือ
ผมเช็คอีมี่ทั้งหมดของราซอีกครั้ง.
เมื่อวานนี้, มีหมายเลขหนึ่งของราซกลับมา เปิดใช้งานอีกครั้ง
ตามหมายเลขอีมี่ของมัน.
ดังนั้นมันมีซิมการ์ด อันใหม่ในหนึ่งหมายเลขของราซ, ในเปรินกาซา
ในสถานที่ที่ราซ พบกับมอริส, เป็นครั้งที่สาม.
ผมส่งคนที่ผมไว้ใจไปที่เปรินซากา.
แต่เรารู้เพียงว่ามันคือ เสาสัญญาณนี้, ซึ่งครอบคลุมภูมิภาคนี้.
เราจำเป็นต้องระวังเมื่อเราเข้าไปถึงพื้น ที่, เพราะราซอาจจะอยู่ที่นั่นแล้วตอนนี้.
อีกอย่าง, หมายเลขที่พบบ่อยที่สุดที่ราซโทร คือเบอร์นี้.
มันอาจจะเป็นเบอร์ของภรรยาเขา, ถ้าเขาแต่งงานแล้ว.
แต่เขามักจะโทรตอนกลางคืน, โดยปกติเป็นช่วงดึก.
และเบอร์นี้ไม่เคยโทรกลับหาเขาเลย.
-ชู้รัก. -ผมก็คิดอย่างนั้นเหมือนกัน.
และบางคนที่แต่งงานแล้ว
เพราะเขาโทรไปห้าวินาที, แล้วก็วางสาย.
ที่ผมเดาคือเขาโทรหาเธอ, บอกให้เธอ ออกมาจากใครก็ตามที่เธออยู่ด้วย
แล้วเขาก็โทรกลับหาเธอในอีกสิบนาทีต่อมา, ตอนที่เธออยู่คนเดียว.
แล้วพวกเขาก็คุยกันนาน 45 นาที.
ผมได้ขอเบอร์ CDR นั้นด้วย, เพื่อเราจะได้ตรวจสอบทั้งหมดนี้.
มอริส ฟินน์ยังอยู่ ในการควบคุมตัวของแผนกหรือเปล่า?
งั้นเราก็ต้องการเขาเพื่อยืนยัน ว่าพวกนี้คือสถานที่ห้าแห่ง
ที่เขาแลกเปลี่ยนงาช้าง.
อีกอย่าง ถ้าเขารู้จัก เพื่อนร่วมงานของราซ
หรือญาติของเขาในพื้นที่ดังกล่าว.
ผมจะถามคุณนีล.
เพื่อเปิดเผยเรื่องทั้งหมดนี้
เราแค่ต้องการหาคนๆ หนึ่งที่ ใกล้ชิดกับราซ.
คุณเคยเห็นช้างในป่าหรือเปล่า?
แค่ครั้งเดียว, แต่เห็นจากระยะไกล ผมเคยไปกับพ่อ.
แค่ตามรอยและดูมัน. แต่มันไม่เคยเกิดขึ้น.
แต่ตอนนี้, ผมหวังว่าผมไม่เคยทำ. พวกมันไม่อยากให้เราเห็น.
นั่นก็จริง, แต่แค่มองดูพวกมันในป่า.
ไม่มีโซ่ล่าม.
ไม่มีการติดต่อจากคน.
นั่นจะน่าทึ่งมาก.
มันคงจะเหมือนกำลังมองดูอีกสายพันธ์หนึ่ง จากดาวอีกดวงหนึ่ง.
แต่พวกมันไม่ใช่.
พวกมันอยู่ที่นี่, บนดาวดวงเดียวกับเรา.
และทุกครั้งที่เราพบมัน, มันคือหายนะ.
คุณต้องการกลับบ้านหรือเปล่า?
ผมควรกลับนะ. อชาล่าจะฆ่าผมแน่ ถ้าผมยังนอนนที่อื่นอีกคืน.
แม่ของผมก็ตื๊อผม ให้เลิกออกไปค้างที่อื่น.
จบงานเสียทีวันนี้.
แหล่งข้อมูลของผม. ว่ามา, โยเกซ.
ผมพบเพื่อนบ้านคนหนึ่ง ในพื้นที่ที่โทรศัพท์กลับมาใช้งานได้.
เธอบอกว่า น้องสาวของราซพักอยู่ที่นั่น.
เยี่ยมยอด, โยเกซ!
เห็นได้ชัดว่าน้องสาวของราซ, สามีของเธอ, และลูกชายของเขาอาศัยอยู่ในเปรินกาซา.
-ผมกำลังส่งที่อยู่ไปทางข้อความ. -ส่งมา.
งั้นตามแผนที่
มันก็เป็นพื้นที่เสาสัญญาณที่แตกต่างกัน จากที่มือถือเปิดใช้งาน.
นั่นคือมีการเชื่อมต่อสองครั้งในเปริงซากา.
ขอบใจ, โยเกซ. อยู่ที่นั่นก่อน, เรากำลังไป.
งั้นเราก็มีบ้านสองหลังในพื้นที่.
บ้านของน้องสาวราซ, และบ้านปริศนา
ที่โทรศัพท์ของราซเปิดใช้งานอีกครั้ง.
ทำไมเราไม่โทรไปเครื่องที่เปิดใช้ อีกครั้งล่ะ, ดูว่าใครรับสาย?
ให้ตาย ทำไมผมไม่คิดเรื่องนั้นมาก่อนนะ?
ผมก็เหนื่อยเหมือนกัน.
มันไม่ฉลาดสำหรับเรา ทั้งสองคนที่จะโทร.
องค์กรอนุรักษ์ธรรมชาติแห่งอินเดีย
นี่คุณออกจากงานเลี้ยงวันเกิดของผม ก่อนที่จะตัดเค้ก.
แล้วก็ออกจากเมืองอย่างกับลมพายุ.
แล้วจากนั้นผมก็ได้รับสายจากภรรยาของคุณ
ถามว่าคุณยังอยู่ในเดลฮีหรือเปล่า, และคุณกำลังมีสัมพันธ์กับใครหรือเปล่า.
ผมบอกเธอว่าไงรู้ไหม? ว่าคุณกำลังแอบไปดูงูงั้นเหรอ?
เขาชอบบริษัทในแบบของเขาเองมากกว่าเหรอ?
ตลกมาก. สักวันผมจะบอกคุณ ว่าหมองูคนนี้กำลังทำอะไร.
แต่ก่อนอื่นผมต้องการความช่วยเหลือจากคุณ.
ได้, แต่เรากำลังจะไปดูหนังอีกเรื่อง, ตาผม.
ประโลมโลกทั้งเรื่อง, สามชั่วโมง, ปิดโทรศัพท์. สัญญากับผม.
การเสียสละที่เราทำ.
-ฮัลโหล? -ฮัลโหล
ผมโทรมาจากซิตี้โฟน. คุณพูดฮินดีได้ไหม?
ได้, ว่ามาเลย.
ผมมีความยินดีมากที่จะบอกคุณว่า เจ้าของเบอร์นี้
ถูกรางวัลจับฉลากของซิตี้โฟน บัมเปอร์!
-ผมขอทราบชื่อของคนที่ผมคุยด้วยหน่อยครับ? -ได้, ฉันชื่อภารตี
คุณภารตีครับ, คุณช่วยยืนยัน ที่อยู่ตามที่จดทะเบียนไว้ได้ไหมครับ?
วลาวิลวีดู, ตู้ปณ. เปรัมบัลลอร์ ปณ. เปริงกาซา, มุวัตตุปูซา.
คุณภารตี, มีสถานที่อะไรใกล้ๆ บ้านของคุณไหมครับ?
มันจะช่วยให้เด็กส่งของ ไปส่งรางวัลให้คุณได้.
แล้ว, รางวัลคืออะไร?
รางวัลก็คือ, เอ่อ, เป็นมือถือเครื่องใหม่, หูฟัง
และฝาครอบโทรศัพท์ใหม่. ทั้งหมดเป็นตัวท็อปค่ะ.
เราเป็นผู้ให้บริการจัดเลี้ยง. ข้าวชุบแป้งทอดเป็นสิ่งที่พิเศษของเรา.
มีกระดานติดอยู่ด้านนอกของบ้าน, ข้าวชุบแป้งทอดปนนุ.
มันหาง่าย.
-คุณเจอบ้านปริศนาหรือยัง? -ครับ, ผมกำลังส่งเส้นทางให้.
คุณแน่ใจนะ, คราวนี้?
ครับ, ท่าน. นี่คือบ้านของน้องสาวราซ. ผมเคยมาที่นี่.
รู้ไหม, ข้อมูลนี้ น่าจะช่วยเราได้ก่อนหน้านี้.
ไม่มีใครถามผมเรื่องน้องสาวของราซ.
จริงหรือ?
ผมสงสัยว่ายังมีข้อมูลอะไรอีกที่ วนเวียนอยู่ในหัวของคุณ.
หือ? ทำไมคุณทำแบบนั้น?
ทำไมคุณสั่งงาช้าง?
และเริ่มต้นฆ่าสิ่งมีชีวิต ที่ไม่เคยทำร้ายคุณ?
คุณคิดว่าผมเป็นคนสั่งของนี่เหรอ?
ถ้าผมไม่ทำสิ่งที่ผมทำอยู่, คนอื่นก็ทำ.
ผมไม่ใช่ตัวปัญหา, ผู้หญิงในเดลฮีต่างหาก.
แล้วก็ดีลเลอร์ของลูกค้า, ราวี ดอน.
-แล้วก็ใครก็ตามที่พวกนั้นมันติดต่อด้วย. -บอกผมเรื่องเดลีฮี. ปูนัม เวอร์มา.
ผมรู้จักเธอผ่านทางโทรศัพท์เท่านั้น.
บางครั้งเธอก็โทรมาและขอให้ผม ส่งบางอย่างให้เธอ, ก็แค่นั้น.
-ใครเป็นคนสั่ง, คนจีนเหรอ? -ผมไม่รู้.
แต่ถ้าคุณเห็นคุณค่าของชีวิตของ คนในครอบครัว, ผมจะระวัง.
พวกเรารู้เรื่องคดีที่คุณยื่นฟ้อง เจ้าหน้าที่ป่าไม้ในตรีวันดรัม.
ถ้าคุณตั้งใจรวมเราเข้าไปด้วย, คุณจะไม่ได้เห็นมันถูกแก้ไข.
เจ้าหน้าที่ป่าไม้เข้ามาในบ้านผม แล้วข่มขู่ภรรยาผม.
นั่นทำให้ผมฟิวส์ขาด.
แต่พวกคุณทุกคน, ไม่ใช่ผม ที่คุณควรหวาดกลัว.
วิชาลบอกผมว่าการค้าสัตว์ป่า ตอนนี้ให้ทุนกับผู้ก่อการร้ายระหว่างประเทศ.
ผู้ก่อการร้าย? คุณมีเจตนาแทนพวกติดยางั้นหรือ?
มันคืออะไร?