KŁUSOWNIK
7.07.2015 PERINGAZHA, KERALA
Proszę.
Co to?
Raport z hodowli żółwi morskich w tym sezonie.
- Po co panu to potrzebne? - Po prostu kocham żółwie.
To jakie mamy wieści?
Znaleźliśmy dom siostry Raaza.
Więc nadal nie wiemy, kto włączył ten telefon?
Nie.
Morris Finn znalazł dom siostry Raaza?
Tak, zgadza się.
- To potwierdzona informacja? - Tak, przez mojego informatora.
- Miał stuprocentową pewność? - Myślę, że tak.
Zanim coś zrobimy, musimy upewnić się na dwa, a najlepiej trzy sposoby.
Gdyby wywiad za każdym razem bazował na plotkach, to byłaby katastrofa.
Wiem, ale w tym położeniu...
Wiem, wiem.
Nie mamy czasu.
Mala.
Jak sądzisz? To ten dom?
Zróbcie nalot. Dziś wieczorem na oba domy.
O 2.00 nad ranem zapukacie do obu naraz, żeby się nie spodziewali.
Nikt oprócz nas nie może o tym wiedzieć.
Nie chcę nawet, żeby ekipa szturmowa wiedziała o kogo chodzi.
Cały wydział jest pod ostrzałem mediów.
Twierdzą, że ktoś z nas przytulił kasę.
- A tak było? - Naprawdę nie wiem.
Z lenistwem i korupcją zmagamy się na co dzień.
Aruku był przecież naszym pracownikiem.
Akurat do nas wrócił.
Ale kto wie, jak było z innymi?
Słuchajcie.
Cokolwiek by się działo, trzeba zgarnąć wszystkich.
- Nawet kobiety i dzieci? - Wszystkich.
Przeszukajcie każdy kąt. Żadnych więcej wpadek.
Raaz już prawie nam się wymknął, a jeśli do tego dojdzie...
Zgarniacie wszystkich i przywozicie ich na przesłuchanie.
Informujecie tylko kluczowych ludzi.
Resztą ja się zajmę. OK? Idźcie.
Halo, halo.
- Co masz dla mnie, Ganavi? - Mamy w systemie Raviego Dona.
Dane z paszportu, adres zamieszkania i profil.
Miałeś rację, to nasz podejrzany.
Wysyłam ci informacje.
Podejrzewam, że handluje kością słoniową.
Super, ale nic mi do tego.
Chyba że działa na międzynarodową skalę.
- Masz dowody? - Jeszcze nie.
Ale muszę wiedzieć, czy jest w kraju.
Mogę tylko powiedzieć, czy wyjeżdżał i korzystał z własnego paszportu.
To już coś.
Możesz rozesłać wieści, żeby sprawdzić, czy jest poszukiwany?
Po tych wszystkich latach to ta przysługa, o którą chcesz poprosić?
Niestety tak.
Muszę się o nią upomnieć przed śmiercią.
Kaszmirskie taktyki antyterrorystyczne mają ukrócić handel kością słoniową?
Przestępcy to przestępcy, Ganavi. Nieważne, czym handlują.
- I jak on się nazywa: Ravi Don? - Te dupki są zawsze skore do żartów.
Przekonasz się.
- Więc trzeba rozesłać... - Pa, Neel.
Nagesh!
- Tak? - Musisz coś dla mnie zrobić.
Tylko nikomu ani słowa, zrozumiano?
Tak jest.
Musisz jechać do Trivandrum, żeby obserwować dom Raviego Dona.
Nie wiem, czy jest w kraju, czy nie.
Ale dowiedz się, ile możesz, zanim wywiad się za to weźmie.
Informuj mnie i zabierz ze sobą Haji.
Moi najlepsi ludzie są zajęci, a musimy działać szybko.
Spośród strażników, którzy tu zostali, wam dwojgu ufam najbardziej.
Tak jest, tylko my nie mamy doświadczenia w obserwacji.
Jestem botanikiem, a Haji...
Jako botanika interesuje cię inżynieria leśna, prawda?
Jak najbardziej.
A zatem uważasz, że las to skarb, który należy chronić?
Tak jest.
No to w drogę. I cicho sza.
Złóż mi raport, gdy będziesz już miał ten dom na oku.
- Tak jest. - Idź.
- Panie Johnny... - Tata!
Tak późno, a taki rozbrykany?
Nie mogłam go zagonić do łóżka.
A jak usłyszał, że będziesz, to koniec.
Nic się nie stanie, jak raz pójdzie spać później, prawda?
- Jak zajęcia? - Nie najgorzej.
Uczniowie tacy sobie, ale na pewno dam sobie z nimi radę.
Jak tam wężowa sprawa? To przez nią siedzisz po nocach?
Sprawa się ciągnie. Właściwie to muszę wracać za parę godzin.
Jest problem z gniazdem węży.
Możemy się nim zająć tylko w nocy, kiedy węży nie ma.
Tato, ja też chcę iść i zobaczyć gniazdo.
- Jest za późno. Jutro szkoła. - Jutro jest wolne.
Jutro jest wywiadówka. Alan, mówiłeś, że przyjdziesz.
Przyjdę, jeśli z gniazdem będzie OK.
Przyjdę.
Tato, zobacz.
Ministerstwo było...
Spójrz.
Ty je zrobiłeś? Są super.
Wydział Leśny zwyczajnie zawiódł.
Nie schwytano kłusowników w sprawie kłów słonia.
Padają zarzuty, że niektórzy funkcjonariusze
przyjęli łapówki i przymknęli oko na kłusownictwo.
- Tato, zobacz. - Tak?
- Tato? - Jakiej przesłony tu użyłeś?
Popatrz.
Niedrobnokomórkowy rak płuca
Byłeś u lekarza?
- Tak. - I co powiedział?
Powiedział, że to taka pora roku i wystarczy coś na kaszel.
Kupię jutro. Czemu pracujesz tak późno?
Umówiliśmy się, że w domu kończysz o 23.00.
To ważna sprawa i musimy ją szybko rozwiązać.
- Jak chcesz. - Idź do łózka.
DEKLARACJA
- Miły wieczór w domu? - Świetny. A u ciebie?
- Nie pytaj. - To czemu ty mnie pytasz?
Dołączy do nas kilku kolegów z rezerwatu tygrysów Periyar.
Ludzie, którym ufam, w tym Babu.
- Jesteś pewna co do Babu? - Tak, musi swoje odpokutować.
Na pewno nie pozwalasz emocjom decydować...
Między nami to koniec.
- On o tym wie? - Oczywiście.
- Muszę cię o coś spytać. - Co?
Wiesz, co powiedzieć tym ludziom, gdy ich aresztujemy?
Ty jesteś specem od przesłuchań.
Cóż, bywam dość bezpośrednia.
Od dawna nie miałam do czynienia z rodzinami.
Nie wiem, to zależy, czego chcemy się od nich dowiedzieć.
Gdzie jest Raaz, jeśli dzisiaj go tam nie będzie.
Nie możemy spytać wprost, bo nie powiedzą.
A z kobietą albo dzieckiem musimy postępować ostrożnie.
To co zrobimy?
Musisz stać po mojej stronie, OK?
OK, słuchajcie. Mamy dziś w nocy podwójny nalot.
Adil i Mala poprowadzą akcję w tajemniczym domu.
Macie wejść od frontu.
Funkcjonariusze będą obserwować wszystkie wejścia.
Pamiętajcie, kiedy wejdziecie,
każdą żywą duszę zagońcie do jednego pokoju.
Sprawdźcie, czy Raaz tam jest. Jeśli nie, wypytajcie ludzi szybko i dokładnie.
Nikt nie podaje swojego nazwiska.
Zabierzcie ich do biura wydziału. Wchodzicie dokładnie o 2.00 nad ranem.
Alan, jeśli Raaza nie będzie, znajdź jego telefon.
I nie wychylaj się. Może się zrobić groźnie.
Ja z domu siostry będę nadzorował oba naloty.
- Gdybyście czegoś potrzebowali, dzwońcie. - Jasne.
OK? Ruszajcie.
Mala.
Proszę pana.
Powodzenia. To z kolekcji żółwi mojego syna.
Słyszałem, że przywrócono tego Babu. Jesteś pewna co do tego?
Tak jest.
Jeśli się okaże, że to błąd, ty za to odpowiesz.
Wiem, proszę pana.
- Dobry wieczór, doktor Joseph? - Tak?
Przepraszam, że budzę. Dzwonię ze Szpitala Świętego Chrystusa.
Miał pan rację, ten ukąszony przez węża zaczął mówić.
Przeżyje.
Super, oddzwonię do pana, OK?
Kto tam?
Wydział Leśny.
Czego chcesz?
Nie ma go tu.
- Co ze mną zrobicie? - Mnie nie pytaj, wykonuję tylko rozkazy.
Siedź, zaraz będzie po wszystkim.
- Proszę pana, to należało do Raaza. - Dobrze.
Proszę pana.
Czego chcecie?
Mówiłam, jesteśmy z Wydziału Leśnego.
Wie pan, po co tu przyszliśmy.
Tak.
- OK, to proszę mówić. - Szukacie Raaza.
Zgadza się, więc słucham. Co was łączy?
Moja... moja żona jest jego kochanką.
- Pana żona, która siedzi w pokoju obok? - Ta sama.
- Jest jego kochanką? - Nadal jest na jego utrzymaniu.
- Na jego utrzymaniu? - To wszystko przez nią.
Mówiła, że zakończyła to w zeszłym roku, ale tego nie zrobiła.
Słyszysz, dziwko! Jak mogłaś znowu mi to zrobić?!
Nie musiałabym, gdybyś był w połowie jak on!
Powiedz mi to w twarz, suko!
Proszę zważać na słowa, tam są dzieci.
Przepraszam, czy mogę?
Kiedy widziała go pani po raz ostatni?
Kilka tygodni temu.
Jedno z pani dzieci jest Raaza?
- Córka może być. - Mąż o tym wie?
Gdzie teraz jest Raaz?
Dobra, wszyscy wychodźcie!
Wszystko będzie dobrze.
Mów.
Mamy wszystkich. Raaza nie ma, ale jest jego kochanka i córka.
My mamy jego siostrę i szwagra,
ale siostrzeńca tu nie było.
- Spotkamy się w biurze. - Tak jest.
- Mala, wszystko OK? - Tak, w porządku.
Hej, co to było tam w domu? To nie byłaś ty.
Założymy się?
Poza tym...
Szukaliście komputerów, tabletów albo tym podobnych?
Przynieście wszystkie.
Szukaliśmy, nie było.
O co chodzi?
Dostanie pani herbatę.
Proszę powiedzieć, gdzie jest Raaz.
Pani dzieci potrzebują matki.
Ma pani zarzuty pomocnictwa w handlu kością słoniową.
Możemy panią zamknąć na całe lata. Proszę mówić, to się dogadamy.
Jeśli w ogóle zależy pani na Raazie, wszystko nam pani powie.
Inaczej będzie wiecznie uciekającym, ściganym zbiegiem.
Już nigdy nie zobaczy córki.
Jak się poznaliście?
- Chce pan posłuchać historii miłosnej? - Czemu nie?
Może poprawi fatalną atmosferę tej nocy.
Gdy byłam mała, Raaz był bohaterem.
Polował na dużą zwierzynę. Z wielką strzelbą,
kłami słoni albo upolowanym bizonem lub niedźwiedziem
przychodził do swojej siostry.
Każdy chłopak chciał być jak on,
a każda dziewczyna
chciała być z nim.
To było na długo po ustawie o ochronie dzikiej przyrody z 1972 r.
Wcale więc nie był bohaterem.
Nie ma pani pojęcia, jak to tutaj wygląda.
Proszę powiedzieć.
Każdy, kto potrafi utrzymać rodzinę, jest bohaterem.
Raaz zawsze miał pieniądze i dowodził.
Był prawdziwym mężczyzną, nikt z nim nie zadzierał.
A jeśli ktoś spróbował, on potrafił zadbać o to, by ten już więcej nie miał okazji.
I ilu z tych mężczyzn tu zostało?
A on ucieka, żeby ratować życie, i nie może zobaczyć córki.
- Jak tak dalej pójdzie, będzie... - On jest...
Jest na granicy stanów Goa i Maharasztra.
Gdzie dokładnie?
W jakiejś posiadłości...
Nie wiem dokładnie.
Skąd pani to wie?
Był ze mną tej nocy przed wyjazdem.
Mój brat Raaz odwiedza nas co jakiś czas i zostaje na kilka dni.
Pomaga prowadzić bar w okolicy. Ostatnio widziałam go kilka tygodni temu.
Przyjechał na noc i wyjechał w pośpiechu. Nie powiedział nawet dokąd.
Kiedyś był kłusownikiem,
ale po wypadku w Tamilnadu, miał kontuzję nogi
i rzucił to.
Moje dzieci...
Gdzie są moje dzieci?
- Z pani mężem. - Proszę mu nie mówić...
Macie coś?
Raaz jest gdzieś na granicy stanów Goa i Maharasztra.
- Nie wiemy gdzie dokładnie. - Oby się stamtąd nie ruszył.
Nie możemy ich tu długo trzymać.
Oddział Lleśny wysyła kogoś do nadzorowania przesłuchań.
Więc lepiej teraz wyduśmy z nich, co się da.
Mala.
Przewodniczący rady wiejskiej Peringazhy jest na linii.
Mówi, że ma informacje o Raazie.
- Halo. - Halo, kto mówi?
Niech pan mi powie. O co chodzi?
Mówi Jerril George, przewodniczący rady wiejskiej Peringazhy.
Zgarnęliście dziś ludzi z dwóch domów.
Jedna z tych osób jest z moich okolic.
- Co się dzieje? - Nie mogę powiedzieć.
Szukacie Raaza?
Skąd pan to wie?
Siostrzeniec Raaza Shyam jest tu ze mną, macie jego rodziców.
Jego też aresztujecie?
Jeśli on z panem zostanie, będziemy musieli go aresztować.
- Chyba że... - Chyba że co?
Jeśli odda go pan w moje ręce, nie aresztuję go.
Nikt się nie dowie i będzie bezpieczny. Nic mu się nie stanie.
A kim pani właściwie jest?
Strażniczka leśna Mala Jogi.
Spotkajmy się za pół godziny, tylko pani.
Żadnych innych strażników. Wyślę adres.
OK. Mój numer to 970 215 573.
Siostrzeniec Raaza chce się oddać w nasze ręce. Przejmę go.
- Sama? - Tak jest.
Jadę z tobą.
Co jeśli to pułapka Raaza? Mogliby cię porwać.
- Już dałam im słowo. - Dlaczego?
Sądzę, że jego siostrzeniec coś wie.
Bo niby czemu tak bardzo się boi aresztowania?
Możecie mnie ubezpieczać poza zasięgiem wzroku. To wszystko.
Mala.
- Postradałaś rozum? - Myślę trzeźwo.
Nie musisz tego robić.
- Wysyłam panu adres. - Dobrze.
To dlatego nam nie wyszło, nie umiesz zaryzykować, kiedy trzeba.
- Trzeba, po co? - Po to, żeby kurwa coś zmienić.
A ty nigdy nie rozumiałaś, że nie trzeba się narażać.
Możemy dostać, co chcemy, bez nadstawiania karku.
Znudziło mi się patrzenie, jak zadajesz się z przemytnikami,
idziesz na akcję bez wsparcia i kombinujesz z mordercami.
Nie musiałabym tego robić, gdybyś nie nawalił.
Mów. Jesteśmy trzy minuty za tobą, poza polem widzenia.
Przyjęłam.
Właśnie wysiadam.
Wygląda na to, że w samochodzie są tylko przewodniczący i Shyam.
- W pobliżu nie ma nikogo więcej?- Nie.
Jest ktoś jeszcze, młody mężczyzna.
- Uzbrojony?- Nie wiem.
Znikaj stamtąd.
Podejdź powoli z rękami na widoku.
Mala, słyszysz nas?
Już za późno.
Dobrze, że przyszłaś sama.
Shyam się boi o swoich rodziców.
Chce współpracować, ale poza protokołem.
- Da się zrobić? - Masz moje słowo.
Spójrz na mnie, nic ci się nie stanie.
Mala?
- Nie mów nikomu, że jest ze mną. - Masz moje słowo.
Mam go. Wracam.
- Z kim rozmawiasz? - Nie martw się, dałam słowo.
Dlaczego tak się boisz aresztowania?
Czeka na mnie praca w Wielkiej Brytanii. Nie chcę jej stracić.
Co zrobił mój wuj?
Zbiegł i kłusuje.
On troszczy się o tak wielu w naszej rodzinie.
Ludzie go podziwiają. Ja go szanuję.
Szanujesz?
Wiesz, że twój wuj lubi strzelać słoniom w łeb
i patrzeć, jak wycieka z nich życie?
Patrzy, jak głowy im opadają
i padają jak psy wsparte na tylnych nogach.
Potem siada na truchle.
Znałeś go od tej strony?
Czy on szanuje cokolwiek?
Bydlę.
Gdyby każdy był tak żądny krwi, żadne stworzenie by się nie uchowało.
Powiedz mi więc, to jest ten twój ukochany wuj?
Nie wiedziałem, że on znów kłusuje, przysięgam.
Wiesz gdzie on jest, prawda?
Magdu. To na granicy stanów Goa i Maharasztra.
Facet, którego znam, ma tam posiadłość.
Uprawia ananasy i kurkumę. Raaz ukrywał się tam jako robotnik.
- Ukrywał? - Pewnie właśnie wraca.
- Skąd wiesz? - Dzwonił wczoraj i tak powiedział.
Ma córkę, którą bardzo kocha.
Od tak dawna się ukrywa, więc żeby ją zobaczyć...
- Jak wraca? - Pociągiem.
- Którym? - Nie wiem.
- Mam to zapisane na komputerze w domu. - Kto jest właścicielem posiadłości?
Przyjaciel rodziny, Mani. Mieszka tu niedaleko.
Jedziemy po komputer Shyama. Wy wracajcie do biura.
Ruszaj.
Grupy uderzeniowe mają być na każdej stacji kolejowej
od granicy z Karnataką aż tutaj, gotowe, żeby wsiąść.
Niedługo podam wam numer pociągu.
Spytałem jednego z moich patrolujących, czy Shyam miał komputer,
i dupek powiedział, że nie.
Dobrze się pan czuje?
Wszystko dobrze, nic mi nie dolega.
Guz w moich płucach też ma się świetnie.
Jesteśmy razem szczęśliwi.
Cholera.
Czy... leczy się pan jakoś?
A po co, Alan?
Skończyłbym jako inwalida.
Jak stary tygrys, który nie może polować.
Wtedy życzyłbym sobie, żeby ktoś strzelił mi w łeb.
Zanim to nastąpi, nie zamierzam beknąć za ten bajzel.
Jeśli kłusownictwo nadal będzie kwitło, twój syn skończy zupełnie jak ja.
Złapiemy tych chujów,
choćby to było ostatnie, co zrobię.
Pośpiesz się!
Przepraszam!
- Jakie to wygodne. - Znalazłeś?
Tak jest.
BILET KOLEJOWY, ERNAKULAM, STRONA
- Tak, słucham? - Adil, mamy numer pociągu.
- Raaz wsiadł do Sagar Express: 02618. - Jasne.
Ma zajechać do Peringazhy przed 10.00,
więc mamy tylko kilka godzin.
Zatrzymanie go w pociągu nie przejdzie.
Nie ma czasu na uzyskanie oficjalnego nakazu.
- Musimy improwizować. - Tak jest.
- Alan! - Tak jest!
KIEROWNIK STACJI CELNEJ
- Wsiadamy do pociągu. - Uważajcie.
Hej! To moja matka. Czego chcecie?
- To nie jej kuszetka. - Była pusta, możemy się przenieść.
Zaczniemy od końca pociągu.
Jestem w pociągu, ale Raaza nie ma na jego miejscu.
Sprawdzam każdego pasażera, jak się da.
Kolejna grupa wsiądzie na następnej stacji na początku pociągu.
Będą sprawdzać po kolei.
Jest z nimi też ktoś, kto rozpozna Raaza.
Barman, który go zna.
My jesteśmy w pobliżu.
Co jest?!
Sprawdzamy bilety i nie chcemy nikogo pominąć.
Na pewno rozpoznasz Raaza?
Na pewno?
Biriani z hotelu Rahmat.
To nieprawda.
Nieważne.
Jeśli go rozpoznasz, najpierw powiedz mi o tym na ucho.
Przepraszam.
Nadal nic.
Tutaj nic.
Wuj powinien być w tym pociągu.
To jest Mani, właściciel tej posiadłości.
Zadzwoniłem do niego wczoraj i powiedziałem, żeby się zgłosił.
Nie wiem, o co chodzi,
ale ja nie mam problemów z Wydziałem Leśnym.
- Udowodnij to i pomóż nam znaleźć Raaza. - O ile nie będę miał kłopotów.
Tym pociągiem miał jechać Raaz? Potwierdzisz to?
Powiedział tylko, że jedzie do domu pociągiem.
Mówił o której?
Powinien niedługo być.
- Gdzie jest twoja posiadłość? - Podam wam adres.
- Jak długo Raaz tam przebywał? - Około pięciu tygodni.
Po co tam pojechał?
Powiedział mi, że potrzebuje przerwy i chce pracować.
Zatrudniłem go przy zbiorach ananasów. Nie wiedziałem, że ma kłopoty.
Żyję spokojnie i pilnuję własnego nosa.
Nie łamię prawa i nie ukrywam przestępców.
POD NADZOREM SĄDOWYM
To ostatni przystanek, a Raaza nie ma.
Sprawdziliście śpiących pasażerów?
Rozmawialiście z konduktorami?
Obudźcie wszystkich i sprawdźcie!
W restauracyjnym, w toaletach... Gdzie jest ten skurwiel?!
Santosh?
Santosh, słyszysz mnie?
Santosh, słyszysz mnie?!
Tak jest, słyszę. Nie ma go w tym pociągu.
Musimy już jechać.
Chyba że macie oficjalny nakaz zatrzymania pociągu.
Nie ma go w pociągu.
Kurwa.
Albo kłamiecie i ten bilet to przynęta,
albo ktoś dał Raazowi cynk.
Może w ogóle nie wsiadł do pociągu.
Nie kłamię. Dzwonię też do posiadłości, ale nikt nie odbiera.
Masz numer do miejscowego komendanta?
Tak, proszę pani. Nazywa się Rodriguez.
- Niedobrze. - O co chodzi?
Kiedy wmiesza się inny stan, śledztwo zacznie się sypać.
Każdy ma własne priorytety.
Miałem nadzieję, że nie...
- Halo?- Komendant Rodriguez?
Przy telefonie.
Mówi Neel Banerjee, zarządca terenowy w keralskim Wydziale Leśnym.
- Słucham. - W pana jurysdykcji jest posiadłość.
Mógłby pan wysłać tam paru ludzi? To pilne.
Mamy keralski nakaz z Wydziału Leśnego.
Wkrótce wyślę panu szczegóły.
Ma pan oficjalny nakaz?
Panie Rodriguez, nie mamy czasu na oficjalną papierologię.
Nalot trzeba przeprowadzić teraz. Cel nazywa się Raaz.
To bardzo niebezpieczny kłusownik.
On poluje na zwierzęta, jak to zagraża ludziom?
- Co z tego, że umie strzelać z łuku?- Panie Rodriguez, pan nie rozumie.
Ci ludzie nie mają nic do stracenia.
Dlatego są niebezpieczni. Są zdolni do wszystkiego.
Te same osoby, które polują na słonie i szmuglują ich kły,
przemycają też broń, narkotyki i ludzi.
Im jest wszystko jedno. Proszę ich nie lekceważyć.
Szczególnie Raaz. Trzeba działać teraz, od razu.
Mamy tu mało ludzi, część jest jeszcze w drodze.
- Zobaczę, co da się zrobić. - Zobaczy pan, co da się zrobić?
Dobra.
Pokażę ci, chuju, co ja mogę zrobić.
Halo? Tu Neel. Tak, wszystko dobrze.
Słuchaj, nigdy cię o nic nie proszę, ale zrób coś dla mnie...
Dzwoniłeś do wuja, gdy był nalot na twój dom?
Nie, nie noszę nawet telefonu przy sobie.
Chciałem go ostrzec, ale zrezygnowałem. Sąsiedzi widzieli, co się działo.
To mógł być każdy z nich.
Zawsze mamy naglące telefony w ostatniej chwili.
Jakby dziś był koniec świata
i wszystko trzeba było zrobić natychmiast.
Tak jest.
Ale ja nauczyłem się, że wszystko jest w rękach Boga.
My nie decydujemy o niczym.
- Zgadza się. - Halo, kto mówi?
Tak jest!
Tak jest, już wyjeżdżam. Tak jest!
Bierzemy dwie grupy i dwa vany, szybko!
Jacob, Percy, ruszcie się!
ACHALA
Halo. Tak, wywiadówka, wiem.
Matka wężyca zaatakowała cię i ochroniła gniazdo?
Przepraszam.
Bardzo przepraszam.
To już trzecia z rzędu, którą opuszczasz.
Nauczyciele zastanawiają się, czy John ma ojca.
Dobra, będę za pół godziny. Już jadę.
- Graj na zwłokę. - Niby jak...
Hej, muszę gdzieś na chwilę pojechać
albo Achala mnie zostawi.
- Pan jest tu zarządcą? - Tak.
- Gdzie jest Raaz? - Raaz musiał wyjechać zeszłej nocy.
Jedź.
POLICJA
Ciekawe.
Alan.
Przykro mi, ale raczej nie zjawisz się na wywiadówce.
Znaleźli Raaza.