KŁUSOWNIK
8.07.2015, MAGDU
Opuście go.
Ostrożnie, bo złamiecie mu kark drugi raz.
„Nie wytrzymuję stresu, dlatego popełniam samobójstwo.
Odpowiadam za to wyłącznie ja.
Nie wińcie mojej siostry ani szwagra za moje zbrodnie”.
Ktoś dał mu cynk.
No i po naszym głównym podejrzanym.
Przynajmniej wasza rodzina nie ucierpi. Winnego już nie ma.
Idźcie odpocząć, zjeść coś.
Idźcie do kantyny.
Nie wierzę, że to samobójstwo.
Z tego co słyszałam o Raazie, był na to zbyt odważny.
- Morderstwo? - Raaz był notorycznym kłusownikiem.
Musiał mieć powiązania z gangami i przestępczością zorganizowaną.
A my mieliśmy tyle przecieków,
ktoś musiał usłyszeć, że go szukamy.
A gdybyśmy go dorwali,
powiedziałby nam wszystko, więc mieli motyw.
To prawda. Ale fakty są takie, że Raaza już nie ma
i tego, co mógł wiedzieć o sprawie czy innych grupach,
też już nie ma.
Jeśli uznamy to za priorytetową sprawę o morderstwo,
będziemy mogli dowiedzieć się, kto to zrobił, i pójść tym tropem.
Naprawdę chcesz iść tym tropem?
My próbujemy zachować posady strażników leśnych,
a ty chcesz ścigać gangi po kraju?
Próbuję ocalić gatunek!
Przepraszam pana.
Proszę chociaż o pozwolenie na udanie się na miejsce zdarzenia.
Nie mamy wiele czasu,
a policja może nie przyjrzeć się miejscu zbrodni, jak należy.
Czy mogę iść do domu i pracować stamtąd?
Jeśli wciąż masz dom.
Myślałem, że mamy być dyskretni.
Jeśli tam teraz pójdziesz, wystawisz się i narazisz nas wszystkich.
Będę uważać.
Nie ma co płakać.
Uspokój się...
Muszę zobaczyć ciało Raaza i miejsce zdarzenia.
Idziesz ze mną?
Nigdy nie odmawiam sobie widoku trupa.
Myślę, że powinniśmy wziąć ze sobą naczelnego konserwatora.
On ma tam kontakty w Wydziale Leśnym.
OK.
Ravi Don leciał z Ćennaj do Bangkoku. Lotu powrotnego brak. Wysyłam szczegóły.
- Nagesh? - Tak, słucham?
Mam potwierdzoną informację, że Ravi Don wyjechał z kraju.
- A wy co macie? - Niewiele.
Ledwo widzimy, co dzieje się w domu.
- Daleko stoicie? - 30 metrów.
Pojebało was? Powinniście im zaglądać przez ramię.
Podejdźcie bliżej.
Śledźcie każdy ruch jego żony i informujcie mnie.
Ale jak? Zauważą nas.
Ruszcie głową. Muszę was prowadzić za rączkę?
Tato, dziś była wywiadówka.
Tak, jak poszła?
Muszę się poprawić. Mogę iść?
Zaczekaj chwilę.
Przepraszam, coś mnie zatrzymało. Musiałem zostać.
Achala.
Czy to była sprawa życia i śmierci? Co robiłeś?
Uwielbiam samosy podawane w pociągu. Żona ma mnie za świra.
To nie samosy tylko atmosfera.
Gdybyś dostał te samosy w domu, wyplułbyś je.
Chcesz trochę?
Dozorca sam z siebie nic nam nie powie.
Nie możemy go przesłuchać.
Nie możemy też powiedzieć, kim jesteśmy.
Co tam masz?
Thambi?
Skąd znasz Raaza?
Jestem jego siostrzenicą, a to jego przyjaciel Santosh.
Chcę tylko zabrać jego rzeczy.
Jasne.
Co się stało?
Nic. Co ty tu robisz?
- Zostałam na noc. - Tak?
Och, przepraszam, słońce, nie wiedziałem.
Pracowałem.
Czekałyśmy wczoraj na ciebie.
- Tak? - Ale wróciłeś tak późno.
Ciocia mówiła,
że powinieneś zachowywać się jak normalny wujek i wrócić do domu.
Chcę być normalny.
Ale mamy mały problem ze słoniami.
Jaki problem?
Chcę je ocalić dla ciebie, Zoyu, żeby wciąż tysiące ich
przechadzało się po dżungli, gdy dorośniesz.
Byłoby fajnie, prawda?
Ale pewni źli ludzie na nie polują.
Chcesz, żeby wujek ocalił słonie?
To będę musiał sporo popracować.
Ale gdy już je uratuję, spędzę z tobą więcej czasu.
Czy mogę zobaczyć słonie?
- Lepiej nie. - Czemu nie?
Wystraszą się.
Chociaż słonie są ogromne, boją się ludzi.
Chcą tylko, żeby zostawić je w spokoju, w dżungli.
Wujku, dlaczego tak lubisz żółwie?
SPOTKAJMY SIĘ TERAZ
Bo są bardzo ciekawe.
Noszą swoje domy na plecach,
są silne, świetnie pływają i żyją setki lat...
Chciałbym być żółwiem. Byłoby miło, prawda?
Słuchaj, wymknę się po cichu.
Nie mów nikomu, że mnie widziałaś, OK?
Jeśli dochowasz tajemnicy,
ten żółw będzie twój, dobrze?
- Umowa? - Umowa.
Przybij!
Kiedy wreszcie mi wybaczysz?
Wyszłam za programistę, który dostał pracę w Delhi,
ale nie chciał zabrać tam rodziny.
Myślisz, że nie chciałem?
Wolę, żebyście oddychały świeżym powietrzem i piły czystą wodę.
Tak mówi. Potem na coś się z nim umówiłam.
Miał dwa tygodnie w miesiącu pracować w Delhi, a resztę w domu.
A gdy jest w domu, to jest w domu.
Jako mąż i ojciec.
Nie wymyka się w nocy, tylko uczestniczy w życiu syna.
- Nie kłamie na temat tego, gdzie jest. - Kiedy kłamałem?
Serio? A co robisz, kiedy nie ma cię całą noc?
I czemu, do cholery, nie robisz tego, co obiecałeś?
Ja tak dłużej nie mogę, Alan.
Nawet na chwilę nie zostawisz tego cholerstwa?!
- Sprawdzałem tylko datę. - Jest dziewiąty.
Chcę ci coś pokazać.
- Proszę, pokaż. - Nie teraz.
Dziś wieczorem, dość późno.
MAGDU
- Gerson? - Cześć, Krishna.
- Widziałeś się z komendantem? - Nie, dopiero przyjechałem.
Komendancie, jestem komisarz Krishna z keralskiego Wydziału Leśnego.
A to Gerson D’Costa z Wydziału lokalnego.
Chcielibyśmy zobaczyć ciało, które znaleźliście wczoraj.
- Teraz? - Jeśli to nie problem.
- Macie oficjalny nakaz? - Tak, od Neela Banerjeego.
Tutaj mieszkał Raaz. Był tu krótko, więc...
Tutaj miał rzeczy do gotowania...
A tutaj... tu spał.
Czasami graliśmy w karty i siedzieliśmy sobie.
Ale nie mówił dużo, był typem milczka.
Wuj był mi bardzo bliski. Nie mógł popełnić samobójstwa.
W sumie...
Ja znalazłem jego ciało wiszące na drzewie.
Chodźcie, widzicie tę gałąź?
Ciało Raaza wisiało tam, o tak.
A jego rzeczy... chodźcie, pokażę wam.
Tam...
Tutaj były pieniądze, a tutaj broń.
Jeden z jego butów leżał tutaj, a drugi tam.
I... spójrzcie na to.
Zobacz...
- Możesz mi wysłać te zdjęcia? - Pewnie.
Zgadzam się z tobą.
Raaz nie wspiął się na drzewo i nie powiesił.
Nie był takim kolesiem. Spójrz na to.
Widzisz jego skarpety? Zupełnie czyste i białe.
Gdyby Raaz wspiął się na drzewo, miałby brudne skarpety.
Spójrz na Raaza i zobacz, jak cienkie są gałęzie.
Gdyby się powiesił, szarpałby się na linie,
a gałąź by się złamała. Ale tak się nie stało.
To znaczy, że ktoś tu przyszedł, zamordował Raaza
i upozorował samobójstwo.
Powinniśmy przeanalizować pismo odręczne z listu.
Chcę zobaczyć ciało.
Czemu tutaj?
Nie wiem. Naczelnik kazał mi przyjść z panem.
KERALA, WŁASNY KRAJ BOGA
Za mną.
Wspaniałe stworzenia.
Od lat toczy się walka
między rządem a grupami aktywistów chcących zakazać wykorzystywania słoni
w obrzędach religijnych, na weselach, ale...
ludzie wydają się tego chcieć
mimo cierpień tych wspaniałych stworzeń.
Powinny chodzić 16 godzin dziennie i jeść.
Bawić się, kiedy chcą, ale we własnym kraju Boga...
Cóż, sami widzicie.
Czytałem raport z drugiego przesłuchania Morrisa Finna,
w którym zeznał, że przycinanie kłów słoni trzymanych na uwięzi
dostarcza małych ilości kości słoniowej, co podtrzymuje handel.
To coś, czym musimy się zająć.
Twierdzą, że to dla higieny i bezpieczeństwa,
ale prawda jest taka, że odsprzedają ściętą kość pomniejszym klientom.
- Musicie to odpuścić. - Dlaczego?
Poniekąd wiecie, jaki mamy świat.
Wolno wam włóczyć się po wsiach, by łapać dużych kłusowników,
bo to nie przeszkadza ludziom u władzy.
I dlatego że ludzie w większości nie popierają kłusownictwa.
Ale jeśli to, co robicie, zaburzystatus quo tych nad nami wszystkimi,
stracicie moc, która pozwala wam chronić,
i przypieczętujecie los tych pięknych stworzeń.
Faktem jest, że właściciel tej posiadłości
był jednym z najhojniejszych ofiarodawców podczas wyborów w zeszłym roku.
A jest znacznie więcej takich prywatnych właścicieli i świątyń,
które trzymają słonie i robią to samo. Więc...
jeśli z nimi zadrzecie,
strzelicie sobie w stopę.
Poza tym rynek działa w taki sposób,
że podtrzymywanie pomniejszego handlu w efekcie chroni życia słoni.
Dlatego są etyczne powody, by dać temu spokój.
To ich kara za życie na tej samej planecie co my.
Kontynuujcie śledztwo i złapcie złych ludzi.
Będę was wspierał i o was walczył.
Chyba że podlecicie za blisko słońca.
To on.
Komendancie, to Mala i Santosh z mojego zespołu.
Mala, to komendant Rodriguez i Gerson z lokalnego Wydziału Leśnego.
Pani też jest strażniczką?
Tak jest.
Potrzebujemy informacji od pana
i oficjalnego oświadczenia na temat śmierci Raaza.
Hej, zaufałem ci.
Hej!
Dzień dobry, proszę wejść.
Na szyi ma ślady po linie i wygląda na to,
że dopadły go sępy.
Brak innych widocznych oznak walki czy obrażeń.
- Przyczyna śmierci? - Samobójstwo.
- Jest pan pewien? - Tak, proszę zobaczyć.
Ślady po linie, złamany kark.
- Thambi uważa, że to morderstwo. - Jak to?
Pokazał nam miejsce zbrodni. Raaz miał czyste skarpety,
więc pewnie najpierw zawisł, a potem zdjęto mu buty.
Gałąź była za cienka, żeby utrzymać wagę Raaza.
Co oznacza, że gdyby się szarpał, złamałaby się.
- Pieniądze i broń... - Jakie pieniądze?
- Znalezione na miejscu. - Nie było pieniędzy.
Thambi zrobił zdjęcia.
Co to za miejsce zbrodni? On zmyśla.
Nieważne, zapomnijmy o pieniądzach.
- Ale to z pewnością było morderstwo. - Bzdura.
To na pewno samobójstwo. Dlaczego miałbym podważać opinię lekarza?
- Więc nie będzie drugiej autopsji? - A po co?
- Możemy zrobić badania toksykologiczne? - Po co?
Jeśli uznamy to za priorytetową sprawę o morderstwo, może poznamy prawdę.
Nie ma czego poznawać. Czyta pani za dużo kryminałów.
Trzeba ustalić, czy działają inne gangi kłusownicze.
A pan się boi roboty papierkowej.
Proszę pani, Wydział Leśny sądzi, że może się tu panoszyć.
Proszę przestać udawać, że obchodzi was konserwacja.
- Chcecie tylko swoją część. - Powtórz to!
- Dobra, pogadam z komisarzem. - Proszę bardzo.
Ale bez rekomendacji mojej albo lekarza prowadzącego,
komisarz nic nie zrobi.
Nieważne, co ten facet zrobił, by zasłużyć na taki koniec.
Jego śmierć uznamy za samobójstwo.
Zrobił to, bo Wydział Leśny wywierał na nim presję.
List pożegnalny mówi to wyraźnie. Harish, wyprowadź ich.
Jak pan może, znając prawdę?
Odpuść.
Mamy co robić w tej sprawie, a ten komendant się nie ugnie.
Nie ma co się z nimi czubić.
WYKAZ POŁĄCZEŃ OD
Tato.
Dziękuję.
To od mamy, ale nadal jest zła.
Chce wiedzieć, o której wychodzicie dziś wieczorem.
- O północy. - Tak późno?
Tak, Mala?
Czy Yadu, krewny Poyi, i inni nadal siedzą u nas w areszcie?
Nie, wypuściliśmy ich.
Mam pomysł, który pomoże nam złapać Poyyę. Oddzwonię.
Tak?
- Gdzie jesteś?- Robię inspekcję.
- Jesteś mi potrzebny. - Nie tym razem.
Więc mi nie pomożesz?
Mala, chcę ci pomóc, ale nie mogę patrzeć, jak znów to sobie robisz.
- To trzeba było nie... - Przestań.
Jak długo zamierzasz wzbudzać we mnie poczucie winy?
Ile będzie trzeba.
Cholera.
...PRZYCINANIE KŁÓW SŁONI TRZYMANYCH W NIEWOLI.
To znowu pan?
Nadal nie wiem, gdzie jest Poyya.
Dałoby radę przekazać Poyi wiadomość?
Grozi mu śmierć. Ktoś poluje na jego wspólników.
Jeśli go znajdą, będzie gorzej.
Zrobią mu krzywdę.
Nasz znajomy Yadu nagle przypomniał sobie, gdzie jest Poyya.
Wreszcie, jakiś progres. Mów.
Jest w Nagavilli w Karnatace, blisko Bengaluru.
Yadu może przez pośrednika pomóc nam się spotkać z Poyyą.
Myślę, że jeśli Yadu powie Poyi, że ma dla niego kasę, powinno się udać.
Gdzie?
Na przystanku autobusowym w Kasaragodzie, na granicy Karnataki i Keraly.
OK, jedź już. Odbierz mnie z Kozhikode’u, będę tam czekać.
Tylko my? Jesteś pewna?
Jak rzucimy się na Poyyę na przystanku, może się zrobić groźnie.
Serio? Jeśli uważasz, że to niebezpieczne, wyślij do mnie Yadu i nie jedź.
ZADZWOŃ TERAZ
No proszę... Witam, panie Illampally.
Był poszukiwany w związku z zabitymi ostatnio słoniami.
- Poproszę danie dnia. - To kłusownik.
Mówią, że to samobójstwo.
Nie zdziwiłbym się, gdyby Wydział Leśny sam wymierzył sprawiedliwość.
To mógł być jakiś funkcjonariusz,
który uderzył go za mocno podczas przesłuchania.
Ale smutna prawda jest taka, że już się nie dowiemy.
Cokolwiek ten Raaz wiedział, umarło wraz z nim.
Wy młodzi za dużo się martwicie.
Ludzie w dzisiejszych czasach... nie palą, nie piją.
Co to za świat?
Nie lubię brać niczego od obcych.
Moja droga, co cię martwi?
- Nie zrozumie pan. - Może nie.
Nie mam dzieci, moja żona nie żyje.
Ale to nie znaczy, że wkurzam się na świat. Wciąż mogę się z niego śmiać.
- To ma pan szczęście. -Tak?
Nie mam, niedługo będę martwy.
No właśnie.
Powinno wystarczyć za nas oboje.
Miło pana znów widzieć.
Cieszę się, że dołączyłeś.
Masz jakiś problem?
Spędź parę godzin z tym żartownisiem, a skończysz jak ja.
- A ja to niby dobrze się bawię? - Morda.
Przestańcie obydwaj.
Musimy zachować spokój.
Tam są prawdziwe dupki.
Nie rozumiem, o co ta cała afera?
Zdechło parę słoni, co się tak tym przejmujecie?
Liczy się każdy jeden.
One są inżynierami lasu.
To znaczy?
Ich łajno jest źródłem kluczowych składników odżywczych.
Drzewa rozsiewają nasiona dzięki słoniom.
No i co? W większości lasów nie ma słoni.
Ale w tych lasach zawsze były.
Gdy przechodzą przez las i żerują, taranują krzewy jak tornado.
Zrywają korę i rozrywają drzewa.
Wzruszają ziemię, wydeptują ścieżki i tym samym pobudzają regenerację.
A mniejsze gatunki mogą żyć.
A myślałem, że wy dwoje się nie dogadujecie.
- Czy kiedykolwiek... - To przykre, że...
Jeśli wymrą,
dżungla się przepełni, przestanie rosnąć i każde stworzenie zginie.
My ludzie żyjemy w tym samym środowisku.
Tylko dzięki tym lasom
nie krztusisz się na śmierć, gdy oddychasz.
A co z moją siostrą?
Słonie kradną jej całe plony.
Nawet po zbiorach ledwo jest w stanie wykarmić rodzinę.
Czy to jest w porządku?
Słonie mają pamięć genetyczną.
Szukają jedzenia 16 godzin dziennie
tam, gdzie ta pamięć każe im iść.
A kiedy dotrą gdzieś, gdzie powstało nowe pole ryżowe
albo zbudowano autostradę...
Te siedliska dał im Bóg.
Odebraliśmy im je, więc atakują.
Powiedz to swoim głodującym dzieciom.
- Tak? - Cały dzień siedziałem nad billingami.
Znalazłem kolejne powiązanie. Sasi Illampally.
Nie było go na pierwszej liście podejrzanych,
ale Morris często do niego dzwonił, a Illampally potem oddzwaniał
i następnego dnia jechał do Trivandrum się z nim spotkać.
Tak było trzy razy.
Znam tego Illampallego, aresztowałam go kilka lat temu.
Wtedy był nowy w tej branży. Wiem, gdzie on jest.
Wrócę dzisiaj, mam nadzieję, że z Poyyą.
- Możemy do niego pojechać jutro. - OK.
Proszę pana.
Dziękuję, że przyjechałeś. Musimy o tym pomówić.
Dina znalazła je podczas nalotu na warsztat Morrisa Finna.
- Gdzie jest Dina? - Nie wychyla się.
Szef Oddziału Leśnego wszczął przeciw niej śledztwo.
Jakieś sprawy wewnętrzne.
Dina uważa, że nie tylko obcokrajowcy zamawiają kość słoniową,
- ale też klienci z Indii. - To niemożliwe.
Poza pojedynczymi przypadkami
nigdy nie było w Indiach rynku zbytu na kość słoniową.
Nie za mojego życia.
Ale chińskie szlaki handlowe zamknięto lata temu i wciąż są monitorowane.
Przyjrzyj się tym rzeźbom.
Tak, ma pan rację.
Chiński klient by ich nie zamówił.
Nie, tylko hinduski. Dowiedz się, gdzie one trafiają.
Czy jadą do Delhi i gdzie jeszcze.
Złapaliśmy trop wielu potencjalnych kłusowników,
ale musimy zacząć obserwować tę marszandkę z Delhi.
Gdy tu skończymy, trzeba się nią zająć.
Tak, działajcie.
Ale nie chcę, by mieszały się w to inne organizacje.
Zwłaszcza po dzisiejszym spotkaniu z komendantem.
Jeśli to regularna, majętna klientka z Delhi,
- to nigdzie się nie ruszy. Gdzie Mala? - Tak.
W drodze do Kasargodu, na tropie podejrzanego.
To piękne tereny.
Pewnie zgubiła się już w raju.
Mamy stanąć przy przystanku, Poyya powinien tam być.
To tam.
Uważaj, może mieć nóż.
Tam jest.
Puśćcie mnie! Kim jesteście, dupki?
Nie miałem wyjścia, Poyya.
Powiedzieli mi, że twoje życie jest w niebezpieczeństwie, bo ktoś cię ściga.
I dałeś się nabrać? Puść moje ręce!
Spokojnie, Poyya. Jeśli zaczniesz mówić, to będzie dobrze.
Gdzie mnie zabieracie?
Idź.
Wprowadźcie go tutaj.
Idź dalej.
Puśćcie mnie...
Zaraz...
Uspokój się!
Dobra, możesz iść.
- O czym ty mówisz? - Dam sobie z tym radę.
Nie zostawię cię z nim samej.
On mnie zna, nic mi nie zrobi.
- On... - Już cię nie potrzebuję!
Idź.
Nic mi nie będzie.
Prawda, Poyya?
Nic mi nie zrobisz.
Widzisz? Potulny jak baranek.
Wyjdź.
Podaj pełne imię i nazwisko.
Wrócił pan, doktorze?
Nie, ale potrzebuję pomocy przy obserwacji podejrzanego w sprawie.
Idź do Biura Zwalczania Przestępczości Środowiskowej.
- Znam tam kogoś, kto ci pomoże. - Shekhara?
Tak, on jest w porządku. Ale musisz to nadzorować.
Zadzwonisz do podejrzanego, jak ty to potrafisz?
Wiesz, że jako specjalistka od marketingu lubię rozdawać nagrody.
Ale co ja będę z tego mieć?
Proszę, to może być największa sprawa w naszych karierach.
- Nie każ mi błagać. - Dobrze.
Ale lepiej przywieź mi budyń bananowy.
Stoi.
Gotowa?
- Jest tak późno, gdzie jedziemy? - Zobaczysz.
- Idealnie. - Co jest idealnie?
- To dla nich idealne warunki. - Dla kogo?
Po co tu przyjechaliśmy? Byłam tu ze sto razy.
Ale tego jeszcze nie widziałaś.
Buty są z tyłu.
Nic nie będziemy widzieć w ciemności.
Co to jest?
To się dzieje przez klika tygodni w roku.
Chodź.
Jestem nie tylko programistą.
Zajmuję się też ochroną i konserwacją.
Właśnie to próbuję chronić, ekosystem.
Pewni ludzie chcą to wszystko zniszczyć,
a ja próbuję ich powstrzymać.
Jeśli przymkniemy oko na to, co robią, popełnimy powolne samobójstwo.
Dlaczego mi nie powiedziałeś?
Lepiej żebyście ty i John nic na ten temat nie wiedzieli.
Pracuję anonimowo.
Widzisz, Achala,
sprawa, nad którą teraz pracuję, jest najważniejsza w moim życiu.
Musisz mi zaufać.
Jest dla mnie tak ważna jak nasza rodzina.
Rozumiem, a jeśli to takie ważne, będę cię wspierać.
Ale musisz być ze mną szczery i niczego nie ukrywać.
Twoja mama mawiała: najlepsze jedzenie gotuje się na wolnym ogniu.
Powiem ci wszystko w swoim czasie.
Kiedy będzie bezpiecznie.
...że wyszedłeś z lasu, niosąc kły,
i ruszyłeś z powrotem w górę rzeki.
Raaz przejął te kły, by je sprzedać Morrisowi Finnowi.
Tak było?
Pamiętam cię.
Jako jedyna z tych, co mnie wtedy aresztowali, byłaś miła.
Powiedz mi, gdzie są Ivan Das i Ravi Don?
Nawet jeśli się wymkniesz, na zewnątrz czeka pięciu ludzi.
Zapewniam cię:
jeśli uciekniesz, wszystkie służby w Indiach będą cię szukać.
Nigdy nie wrócisz do domu.
Nie handlowaliśmy z Ravim Donem.
I nie wiem, gdzie jest Ivan Das.
Każdy ukrywał się sam po pierwszych nalotach.
Co ze mną zrobicie?
Ty wciąż tutaj?
No tak, chciałem się upewnić, że nic ci nie jest.
Wszystko dobrze.
Twierdzi, że nie wie, gdzie są pozostali.
Ale przyznał się do kłusowania na słonie, jak mówił Aruku.
To jakiś początek, oficjalnie mamy pierwszego kłusownika.
- Proszę pana! - Hej!
Hej!
Puść to!
Proszę pana.
Hej!
Odłóż to.
To płytka rana, nic poważnego. W środku jest apteczka.
Skąd to do cholery wziąłeś?
Nie tak łatwo się zabić, jak ci się zdawało, co?
Nie masz już gdzie się schować.
Nic ci nie jest?
- Byłaś z nim sama, mógł... - Wszystko OK!
Wszyscy są bezpieczni.
Idę to zmyć.
Mala? Która jest godzina?
- Jest późno. - Wszystko w porządku?
Kochanie, co się stało?
Mamo...
Mamo, mogłam umrzeć.
Umarłabym, a ty zostałabyś całkiem sama.
Przepraszam, mamo.
Przepraszam.
Mamo...