W TRAKCIE PRODUKCJI NIE UCIERPIAŁO ŻADNE ZWIERZĘ.
TYTOŃ I ALKOHOL SZKODZĄ ZDROWIU. BOHATEROWIE ICH NIE PROPAGUJĄ.
KŁUSOWNIK NA PODSTAWIE PRAWDZIWYCH WYDARZEŃ
10.07.2015 Nowe Delhi
Bitoo!
- Tak? - Czemu klima jest wyłączona? Jest gorąco.
- Włączę ją. - I co to za bałagan? Posprzątaj tu.
- Halo. - Czy rozmawiam z panią Poonam Vermą?
- Kto mówi?- Dzwonię w imieniu Cityphone.
Gratulacje, wygrała pani na loterii...
Nie jestem zainteresowana.
- I jak? - Udało się.
- Daj znać, jeśli będę mógł pomóc. - OK.
- Słucham?- Czas na wycieczkę.
Adres jest na potwierdzeniu wysyłki, które ci wysłałam.
To galeria sztuki, którą prowadzi Verma. Widzimy się tam.
Wreszcie mogę wyjść z lochu.
Ja też, stale siedzę za biurkiem zajęta marketingiem.
Twój człowiek wyjaśnił wszystko z moim szefem?
Tak, wszystko gotowe. Niedługo dostaniesz oficjalne nakazy.
OK, super. Przyjadę.
Która godzina?
Jest 14.00.
Nie pamiętam, jak wróciłam do domu.
A co pamiętasz?
Wsiadłam do samochodu pod pensjonatem. To ostatnie, co pamiętam.
- Jak się tu dostałam? - Vijay Babu cię przywiózł.
Ledwo kontaktowałaś, jakbyś była pijana.
Vijay powiedział, że jesteś wykończona.
Ciągle przepraszałaś i powtarzałaś, że mogłaś umrzeć,
a na koniec wreszcie usnęłaś. Niełatwo było cię przebrać.
Byłaś jak martwa. Co się stało?
Zrobiłam coś głupiego.
Robisz to nieustannie, włócząc się nocami po dżungli.
Mamo, w dżungli najbardziej niebezpieczni są ludzie.
Co się stało?
Lepiej żebyś nie wiedziała.
To trudna sprawa.
A czym się różni od poprzednich?
Pierwszy raz pracuję nad czymś tak dużego pokroju.
Jakbym zmagała się z całym gangiem ludzi jak ojciec.
On nie był złym człowiekiem.
Mamo...
jaki był, kiedy kłusował?
Nie pamiętam zbyt wiele.
Miał charakterek. Był pewny siebie, arogancki.
Znał las jak własną kieszeń.
Umiał wytropić każde zwierzę i zabijał wszystkie.
Jego przodkowie też byli myśliwymi.
A kiedy zakazali polowania, on nie przestał.
Nie wychylał się po prostu.
Ale z czasem stracił tę pewność siebie.
Przerażała go myśl, że zostanie aresztowany i rozdzielony z nami.
Wiedział, że się go wstydziłaś.
Ale sądził, że kiedyś mu wybaczysz,
bo nie znał innego świata.
A kiedy władze wzięły się za niego,
postanowił odejść z tego świata.
Czasami się zastanawiam...
czy zmieniłby się, gdyby wciąż żył?
- Zmienił? Jak Jim Corbett? - Miał tyle wiedzy.
Mógł zrobić z nią coś dobrego.
Był zbyt zatwardziały.
I tak naprawdę nie szanował natury.
Uważał, że trzeba ją poskromić i pokonać.
- On... - Zabił 21 słoni,
19 tygrysów i 14 lampartów.
Poza tym egzotyczne ptaki, mangusty, bizony i ich następne pokolenia.
Chciałam powiedzieć, że bardzo cię kochał.
Ale gdy miałaś trzy lata nakrzyczałaś na niego, bo zabił słonia.
Zrozumiał wtedy, że nigdy nie spełni twoich oczekiwań.
Nie pojmował, jak mogłaś być jego córką.
Ale teraz widzę, jak wiele z niego jest w tobie.
Te same instynkty łowieckie, które go zgubiły.
Może myślisz, że...
musisz odpokutować za grzechy rodziców...
Nie wiem. Może masz rację, ale...
Mamo, ja chcę zapobiec wymarciu.
Po prostu nie chcę któregoś dnia znaleźć twojej głowy w skrzyni.
Zadzwoń do Vijaya, to dobry mężczyzna.
Halo, jak się czujesz? Wydzwaniam do ciebie od rana.
W porządku. Co tam?
Pan Neel tu jest.
Słyszeliśmy, co zaszło z Poyyą. Wszystko OK?
Byłam po prostu wyczerpana.
Ale Poyya jest w areszcie i tylko to się liczy.
Na wolności został jeszcze jeden kłusownik z gangu,
wskazany przez Aruku.
Ivan Das.
Zaczynamy obserwację Poonam Vermy w Delhi.
To dość pilna sprawa.
Alan znalazł tu jeszcze jedno pilniejsze powiązanie.
Poonam raczej nigdzie się nie ruszy.
Na pewno się wstrzymujemy?
Tak sądzę, proszę pana. To Sasi Illampally.
Myślę, że handluje kością.
Mam przeczucie, że zaprowadzi nas do większych graczy.
Ja już jadę.
Śpiesz się.
- Wszystko z nią OK? - Tak, jest tylko trochę zestresowana.
Da sobie radę, jest twardsza niż my wszyscy.
Dlatego chciałem, żeby nad tym pracowała.
- A u ciebie? - U mnie wszystko dobrze.
- Moja żona... - Tak, rozumiem.
Spędziłem lata z dala od rodziny.
Właściwie to jest OK, gdy mnie nie ma.
Gdy wrócę do Kerali i nie jestem w domu...
wtedy Achala ma problem.
Stale trzeba wybierać...
między ochroną przyrody a rodziną.
Zawsze chodzi o rodzinę.
Powoli na szczęście wracam do jej łask.
Jej kuzynka jutro się żeni.
Muszę tam być.
Tak, musisz.
Zrób, co się da, by szybko naprawić sprawy rodzinne,
albo skończysz jak ja.
Ostatnio żona przestała pytać, co u mnie.
To jest najgorsze.
Chodźmy.
- Dzień dobry, pani. - Dzień dobry.
Zastaliśmy właścicielkę?
Chcieliśmy zapytać o większy zakup.
Jest właścicielka?
Tak.
Proszę pani, ktoś pyta o panią.
- Dzień dobry. - Tak? Jestem właścicielką.
Chcemy urządzić dom na wsi z 12 pokojami. Czy może nam pani pomóc?
Oczywiście. Bitoo jest do państwa dyspozycji.
- Bitoo! - Tak, proszę pani?
- Zaopiekuj się państwem. - Oczywiście.
Proszę za mną.
Zapraszam panią.
Co chciałaby pani zobaczyć? Zaczniemy od obrazów?
W billingach Sasiego Illampallego wszystko widać jak na dłoni.
Rozmawiał z Morrisem, następnego dnia się z nim spotykał i wracał do domu.
Chcesz pogadać o tym, co się stało wczoraj?
Nie ma o czym mówić.
Każdy ma swoje demony. Jeśli kiedyś będziesz chciała pogadać...
Dziękuję.
- Zna pan Sasiego Illampallego? - Tak.
Gdzie on mieszka? Znamy go ze szkoły.
Mieszka tam dalej.
Zdaje się, że pojechał na Sri Lankę tuż po wyznaniach Aruku.
Niezłe alibi.
BABU
Dasz sobie z tym radę?
Dzień dobry.
Szukamy Sasiego Illampallego.
To twój ojciec?
Tato!
- Pani Mala z Wydziału Leśnego. - Zgadza się.
Już się nie zajmuję kłusowaniem na słonie.
To nieistotne.
Pana numer był w billingach głównego podejrzanego. Mamy kilka pytań.
Tato, obiecałeś, że skończyłeś z nielegalną robotą.
Przysięgam, że nic nie zrobiłem.
Nie możecie mi tego zrobić. Nie kłusuję, odkąd wyszedłem z więzienia.
Jestem niewinny. Jeśli macie pytania, zadajcie mi je tutaj.
Nie aresztujemy pana. Chcemy porozmawiać.
- Nie będzie oficjalnego raportu. - On nigdzie nie idzie.
- Będzie dobrze. - Nie, mówiłeś, że zrobią ci krzywdę.
Nie mamy na to czasu.
- Proszę pani! - Tato!
Proszę nie robić scen. Dlaczego go ciągniesz?
Słuchajcie...
Spokojnie, Mala! Pójdzie z nami.
Co się stanie z moim ojcem?
Jeśli nie zrobił nic złego, będzie dobrze.
Musimy wyjaśnić kilka kwestii.
Więc jeśli mówi prawdę, to wszystko będzie dobrze.
Alan...
- zajmij się tym. - Proszę.
Idziemy razem z nim.
Przesłuchanie odbywa się bez świadków. Poczekajcie tu albo idźcie do domu.
Jak się pan miewał przez ostatnie kilka lat?
Przyzwoicie, proszę pana.
Dbałem o to, żeby córka dobrze się uczyła.
A nie handlował pan kością słoniową, żeby opłacić jej naukę?
Zgadza się.
Ale Pani Mala mnie zapuszkowała i odsiedziałem swoje.
Odkąd mnie wypuścili...
zająłem się rolnictwem, by zadbać o córkę.
Ma najlepsze stopnie w klasie.
Nie chcę przekreślić jej przyszłości.
Teraz jestem porządnym obywatelem.
Co niedziela w kościele?
To sprawa między mną a Bogiem.
Po co był pan na Sri Lance pod koniec maja?
Wakacje z rodziną.
Czyżby? Dzień po nagłośnieniu sprawy o kłusownictwo?
Nic nie wiem o tej sprawie poza tym, co usłyszałem w telewizji.
Nie macie żadnych tropów?
Dlatego do mnie przyszliście?
Proszę, wypuście mojego tatę. On całymi dniami pracuje w polu.
A ja ciągle się uczę, żeby dostać dobrą pracę i zadbać o rodzinę.
Wszystko szło dobrze. Już raz wsadziliście go do więzienia.
Czego jeszcze chcecie?
Jeśli twój ojciec nie kłamie, nie ma się o co martwić.
- Nie kłamie. - Masz całkowitą pewność?
Postawisz na to swoje życie?
Drogi Boże... błagam ocal mojego ojca.
On się zmienił.
Miej ich na oku.
Dlaczego rozmawiał pan z Morrisem?
- On do mnie dzwonił. - Widzę, ale dlaczego?
Regularnie dzwonił i pytał, czy mam kły do sprzedania.
Nagabywał mnie. Tak rozkręca handel.
Dzwonił i mówił, że chce kupić surową kość słoniową.
Kiedyś skłoniłoby mnie to do kłusownictwa.
Ale tym razem powiedziałem mu, że nic nie mam.
- Ale pojechał pan się z nim spotkać? - Chciałem pogadać.
Gdy usłyszałem, że jest w okolicy, chciałem mu powiedzieć, by dał mi spokój.
Czemu pojechał pan aż do Trivandrum, żeby się z nim spotkać?
To było konieczne?
Nie pojechałem, proszę pani.
Niech pan spojrzy.
To billingi Morrisa, a to pana.
Widzi pan te dwa wpisy?
Obu was zarejestrowała wieża telekomunikacyjna w Trivandrum.
Proszę pana, spotkałem się tam z nim tylko raz.
Po co?
- Nie zrobiłem niczego złego... - Udowodnij to!
Jesteśmy nagrywani?
Nie jesteśmy.
Proszę, żebyście nie mieszali w to mojej rodziny.
Pomożemy tylko, jeśli wszystko nam powiesz.
Sprzedałem Morrisowi trzy kły, ale nie zdobyłem ich, kłusując.
I nie mam pojęcia, kto to zrobił.
Skąd miałeś te kły?
Ktoś zadzwonił i powiedział, że ma kły i chce, żebym je sprzedał.
- Nie mogłem odmówić. - Dlaczego?
Musicie przysiąc na Boga, że tego nie nagrywacie.
Ja chodzę do kościoła w każdą niedzielę.
Przysięgam, że jesteśmy tu tylko my troje. Zero sprzętu.
To był Prabhas Peradi.
- Ten polityk? - Tak.
Prabhas zadzwonił, powiedział, że ma kły, a ja mam je sprzedać.
Wiedział, że się tym zajmowałem i miałem kontakty.
Nie mogłem odmówić.
Taki człowiek może zrobić, co zechce, ze mną...
z moją rodziną.
Nie miałem wyboru.
Alan?
To ma sens. Długo rozmawiali.
Chodź na słowo.
Czekajcie.
- Jest śmiertelnie przerażony. Co teraz? - Dorwiemy tego polityka?
Na pewno ma ochronę w domu.
Musielibyśmy go dorwać, zanim gdziekolwiek zadzwoni.
A gdyby nam się wymknął, odkrylibyśmy karty.
Tak wiele mogłoby pójść nie tak. To wielkie ryzyko.
BABU: WSZYSTKO OK?
- Jebać to. - Jebać.
Panie Sasi, nie postawimy pana w stan oskarżenia.
Ale musi nam pan pomóc.
Zrobię wszystko, ale musicie mnie chronić
i zadbać o bezpieczeństwo Bhavany.
Obiecuję, że będzie bezpieczna.
Chcemy zobaczyć, gdzie mieszka Peradi.
Jest ochrona.
Jeśli podejdziemy bliżej, uchwyci nas kamera.
Psy stróżujące.
Gdy zaszczekają, on chwyci za telefon
i łatwo się z tego wywinie.
To, czy oskarżymy pana, zależy od tego, czy złapiemy tego skurwiela.
Zna pan inny sposób?
Nie wiem, co robi ani jak działa.
Wspominał, co jeszcze go interesuje poza kością słoniową?
Kocha samochody.
Raz spytał, czy mam jakichś kupców na stary samochód.
- Jaki samochód? - To był chyba stary DeLorean.
Kiedy to było? W zeszłym miesiącu.
OK. Zadzwoni pan do niego i powie, że ma kogoś, kto chce go zobaczyć.
- Mój telefon... - Nie teraz. Z samego rana.
Ustalcie miejsce spotkania.
To nasza szansa.
- Mogę już iść do domu? - Nie.
Dlaczego nie? Przecież współpracuję i nie jestem zatrzymany.
Nie zaryzykujemy, że ta informacja dotrze do Peradiego.
Myśli pani, że przekreśliłbym swoją szansę na uniknięcie oskarżenia?
Chcę, żebyście go złapali.
Jeśli go nie wypuścimy, żona rozpowie, że jest w areszcie.
A to może dotrzeć do uszu Peradiego.
Racja.
Żona nie umie trzymać języka za zębami. Pozwólcie mi iść do domu.
Dopilnuję, żeby wszyscy siedzieli cicho.
W ogóle się dziś nie widzieliśmy.
A jeśli zbiegną w nocy?
Proszę pani, wolę nawet nie myśleć,
jak to wpłynęłoby na przyszłość Bhavany.
Jeśli uciekniesz, dopadnę cię.
I jak słoniom, które zarżnąłeś, wyrwę ci wszystkie zęby.
- A Bhavana... - Wystarczy, zrozumiałem.
Tutaj nic! Mamo?
Nic... ale gdzieś to tu widziałam.
- Znalazłam. - Masz?
To się nada.
WYKAZ POŁĄCZEŃ
- Jak się trzymasz? - Ewidentnie nie tak dobrze jak ty.
Mało powiedziane.
Tamtej nocy byłaś w rozsypce.
Nie wiedziałem, czy wieźć cię do domu, czy do szpitala.
Mądrze wybrałeś.
Rozpadłaś się wtedy na tysiąc kawałków.
Tylko tyle mogłem zrobić, żeby ci pomóc. Musisz odpocząć.
- Rozmawiałeś z moją mamą? - Nie musiałem.
Wystarczył wyraz jej twarzy, gdy wychodziłem.
Była niepocieszona.
Doceniam to, co dla mnie zrobiłeś.
- Ale muszę skończyć to, co zaczęłam. - Wiem, co robisz.
To największa sprawa o kłusownictwo w naszym życiu.
I jeśli ich przyskrzynisz,
to będzie piękna przeciwwaga dla błędów twojego ojca.
Ale to nie jest wet za wet. Świat można naprawiać na wiele sposobów.
Przetrwałam wczoraj i znam swoje granice.
Masz proste granice... chcesz żyć.
To oczywista oczywistość.
Mala, ja też chcę złapać tych gości.
Ale nie robię tego dla słoni, tylko dla ciebie.
Dlatego nam nie wyszło.
Zapominasz, że wspinasz się po trującym drzewie.
Proszę pani.
Wejdź, Shyam.
Dobra.
- Masz próbkę pisma? - Tak, to dziennik mojego wuja.
Świetnie.
To kopia listu pożegnalnego Raaza. Zobacz, czy są takie same.
- John, dokończ śniadanie. - Dobrze, mamo.
Umiesz złapać kobrę, ale wciąż nie potrafisz uprasować dhoti?
- W tym potrzebujesz mojej pomocy. - Zjadłem!
- Dobrze, już idę. - Daj, ja dokończę.
- Proszę pani. - Wrócił pan.
Rozmawiałem z Prabhasem.
Dziś wyjeżdża na dwa tygodnie na ryby.
Ale zgodził się spotkać w sprawie DeLoreana, jeśli to będzie dziś rano.
Powiedz mu, że Alan spotka się z nim za godzinę. Ustalimy gdzie.
Asma, zaprowadź pana gdzie indziej.
Hej, co tam?
Peradi wyjeżdża dziś na ryby.
Musisz się z nim spotkać za godzinę.
Nie dam rady. Będę wolny po południu.
Wtedy już go nie będzie. Musimy działać teraz.
Pojechałabym sama, ale to ty się znasz na samochodach.
Nie każ mi czekać, jesteśmy tak blisko.
Jesteśmy, chodź.
Chodźcie.
- Cześć, tato. - Cześć, synu.
Złapałeś dziś jakieś ciekawe węże?
Tak naprawdę, tato, Alan robi coś więcej niż łapanie węży.
Zajmuje się fotografią i administracją w Funduszu ds. dzikich zwierząt.
- Nawet zaprojektował ich stronę. - To wygląda jak praca asystenta.
- Jak się masz, skarbie?
Tylko w tobie nadzieja.
- Czemu mnie powstrzymałeś? - A jaki to ma sens?
Nie dam rady. Muszę stąd wyjść.
Postaraj się.
Nie zniosę tej niechęci.
Będę z tyłu.
Fernando! Odpalaj silnik!
Dam ci 500 rupii, żebyś nikomu nie pisnął, że gdzieś pojechaliśmy.
- Stoi. - Ani słowa Achali.
Chodzi o inną kobietę?
Nie, ale wściekłaby się tak samo, jakby chodziło.
Dobra, jadę. Jaki jest plan?
Zadzwoń do Peradiego, ustal miejsce spotkania, tam go zgarniemy.
- Wysłałam ci numer. - OK.
- Halo? - Halo, pan Prabhas Peradi?
- Tak, Alan? - Tak, dzwonię w sprawie DeLoreana.
Spotkajmy się na przystanku przy domu biskupa, na obwodnicy Kothamangalam.
- OK, za... pół godziny?- Świetnie, pojedziemy obejrzeć auto.
OK, jeszcze jedno, jakiego koloru jest auto?
- Jest srebrne. - OK, super. Do zobaczenia.
Tak?
Wysyłam, gdzie się spotykamy.
Peradi pewnie zawiezie mnie gdzie indziej, żeby pokazać mi auto.
Tam go zgarniemy.
Kiedy członek naszej społeczności, naszej rodziny,
rozpoczyna kolejny etap swojego życia,
wszystkich nas rozpiera duma.
Zebraliśmy się tu dzisiaj w roli świadków tej przemiany
w obecności Boga Wszechmogącego.
Te osoby całym sercem poddają się zmianie
i oświadczają, że odnaleźli bratnią duszę.
- Jestem na miejscu. - OK.
- Halo, jesteś? - Tak, właśnie przyjechałem.
- Wysiadam z samochodu. Różowa koszula. - Tak, widzę cię.
Pojedziemy za tobą.
Lepiej żebym pojechał z tobą. Będziemy jechać za moim kierowcą.
Niełatwo znaleźć to miejsce.
- Jasne. - OK?
OK.
- Jesteś kolekcjonerem starych aut? - Jeszcze nie, ale chcę być.
ALAN: JEDŹCIE ZA NAMI. ZATRZYMAM SIĘ.
Za nim.
Studiowałem w Anglii.
Teraz dużo zarabiam i chcę w coś zainwestować.
Skoro masz środki, mogę pomóc ci je dobrze ulokować.
Doskonale.
Chętnie posłucham.
Muszę siku.
Gdzie twój tata?
- Wezmę go, też muszę iść. - Dziękuję.
Ostatnio ledwo trzymam.
...ale polityk to najlepszy zawód.
Ludzie narzekają, ale ja to kocham.
Mówią, że jesteśmy skorumpowani,
ale spójrz na polityków z innych krajów.
Jak żyją... w pałacach.
A my tu mieszkamy między ludźmi.
W tych krajach jest bogactwo, ale nie ma ducha.
Tam ludzi nic nie łączy, z naturą też.
To właśnie kocham w tym kraju.
Wybieram się powędkować.
Znam wspaniałe, odosobnione miejsce.
Jeśli będziesz chciał się wybrać, daj znać.
Przepraszam na sekundę. Zatrzymaj się.
TERAZ!
Coś nie tak?
Co jest? Hej! Co robisz?
- Puśćcie mnie! - Hej!
Porywają mnie! Pomocy! Chcą mnie porwać!
Popełniasz wielki błąd.
Czego chcesz?
Powiedz coś! Chcesz pieniędzy?
Jesteśmy z Wydziału Leśnego.
Nikomu ani słowa, rozumiesz?
OK.
- Gdzie jest tata? - Znów się zmył.
Tam jest! Alan, gdzie byłeś?
Stałem z tyłu, gdzie tata mnie nie widział. Było bardzo miło.
Ale gdy upuściła obrączkę, serce mi stanęło.
Denerwowała się, więc to nic dziwnego.
Achala nie jest tak przesądna jak ja.
Zostań z tatą. Ja pójdę do toalety. Zaraz wrócę.
- Dzięki. - Masz u mnie dług.
- Masz jakieś tabletki przeciwbólowe? - Cheeni chyba ma.
- Przyniesiesz mi? - OK.
Tato, czemu masz u niego dług?
Ale jesteś wścibski.
Chodź Johnny, idziemy na obiad.
- Idziesz? - Tak, zaraz.
To chodź.
- Masz. Chodź, idziemy zjeść. - Już idę.
Co robisz, John?
Robię zdjęcia, tato.
Mogę zobaczyć?
Daj zobaczyć.
Tato, czemu jesteś smutny?
Nikomu nie powiem.
Zauważyłeś coś na tych zdjęciach, które zrobiłeś?
Patrzę na te zwierzęta
i podziwiam...
ich szczerość, którą uchwyciłeś.
Twoje zdjęcia tak jak te zwierzęta...
nigdy nie kłamią.
Bo nie wiedzą jak.
To jedyna forma chwytania ich, jaka powinna być dozwolona.
Mala.
Nie popisaliście się.
Tak, proszę pana, ale mamy go.
Wiadomości donoszą, że został porwany.
Dobrze, że zakryłaś twarz. Wyciągnij z niego, co się da, i to szybko.
Nie mamy wiele czasu, zanim wszystko posypie się w diabły.
- Proszę pani, mogę iść do domu? - Nie, jeszcze nie. Wchodź.
Wchodź.
Porozmawiajmy o kłusowaniu na słonie. Skąd wziąłeś kły?
Jakie kły?
Te, które próbowałeś sprzedać w zeszłym miesiącu.
Nie mam pojęcia, o czym mówisz.
Bez adwokata nic nie powiem.
A jeśli mnie tkniesz chociaż palcem, gorzko tego pożałujesz.
Mamy Sasiego Illampallego.
No i co?
Nie znam go.
Próbował mi tylko pomóc sprzedać samochód.
Gotowy?
- Mów! - Ja nic nie wiem!
Błagam, nie bij mnie!
Proszę pani! Powiem wszystko!
Peradi zadzwonił i powiedział, że ma kły.
Więc sprzedałem je Morrisowi Finnowi z Trivandrum.
Wszystko jest w moich billingach.
Nie kłusowałem... Przepraszam panią!
Byłem tylko pośrednikiem!
Billingi nie skłamią.
Chciałby pan zacząć mówić?
- Alan? - Tak?
- O czym myślisz? - Dobrze to wygląda.
Miło jest wyrwać się z pracy, prawda?
Nie martwić się o węże i złych ludzi?
To prawda, ale mam jeszcze trochę pracy.
Po weselu, dobrze?
Prosiłam tylko o wesele, potem masz wolną rękę.
Cześć! Nałożysz mi?
Czemu nie zostawisz tych spraw środowiskowych?
Skup się na czymś, co da ci większy dom.
Załatwiłem ci najlepsze szkolenie informatyczne w kraju.
A ty co z nim zrobiłeś? Marnujesz je w jakiejś organizacji pozarządowej.
- Zmusiłeś mnie do niego. - Dziadku, tata kocha małe domy.
Bo każdy centymetr w nich jest wykorzystany.
Nie lubi takich dużych domów jak twoje, bo marnuje się w nich przestrzeń.
Małe domy są lepsze dla Ziemi.
Proste życie, górnolotne myśli. Chłopakowi też wyprałeś mózg?
To nie ma nic wspólnego z prostym życiem. To po prostu rozsądek.
Więc w trakcie mojego życia rozsądek uległ zmianie.
Gdy byłem w twoim wieku, duży dom i samochód
były oznakami, że mężczyźnie się powodzi,
jeśli zdobył je ciężką pracą i inteligencją.
Zobacz, co teraz robisz.
Miałeś w życiu możliwości, a teraz obrażasz tych, co ich nie mieli.
Chodźmy.
Zrobiłem to tylko raz.
Były tylko dwa kły, które trafiły w moje ręce.
To znaczy?
Nie polowałem w dżungli na słonie.
A kto polował? Raaz i jego gang?
Nie, to nie ma związku z tamtą sprawą.
No więc?
Nie ocalę twojej kariery politycznej,
ale mogę pomóc z długością odsiadki.
Masz moje słowo. Pomóż nam, a pomożemy tobie.
Ludzie nie mogą się dowiedzieć.
I to nie wyszło ode mnie. Naraziłbym całą swoją rodzinę.
Zadbam o dyskrecję.
Gang był z Munnaru. Od dwóch lat tam kłusują.
Co?
- Co? - Kolejny gang działał pod naszym nosem.
Wydział Leśny się rozleniwił.
Nie patrolujecie tam, gdzie trzeba.
Każdy może kłusować na tych obszarach.
Kto należy do tego gangu?
Skąd kierują wszystkim?
Podaj szczegóły.
Tylko tak ocalisz tyłek.
Dajcie długopis i kartkę.
MALA: MUSISZ WRÓCIĆ TERAZ
- Jesteś pewny na sto procent? - Nie jestem ekspertem...
ale przysięgam na swoją matkę, że jestem tego pewny.
- Kto tu dowodzi? Mam coś do powiedzenia. - Skąd jesteś?
Nieważne. Chodzi o sprawę Raaza.
Podpisz tu.
- Najpierw muszę z kimś porozmawiać. - Z kim? Kim ty, do cholery, jesteś?
Pierwszy raz słyszymy o tym nowym gangu.
Peradi spisał wszystko, co o nim wie.
Ale to oznacza całe kolejne śledztwo.
To wykracza poza nasze możliwości.
Uważam też, że tego listu pożegnalnego nie napisał Raaz.
Dlaczego?
Porównaliśmy pismo odręczne. Różnica jest diametralna.
Ktoś miał powód, żeby się go pozbyć.
Ilu ludzi kłusuje pod naszym nosem?
Teraz skup się na tym gangu, potem zajmiesz się innymi.
Choć trudno będzie iść za tym tropem, skoro sprawa Raaza jest zamknięta.
Dlatego nie chciałem, żeby śledztwo zataczało szersze kręgi...
Gdy wyjdziemy poza stan, śledztwo się rozpada.
Gdyby tylko Raaz został w Kerali.
To... co zrobimy z Poonam Vermą w Delhi?
Przepraszam, ktoś do pana.
- Kto? - Myślę, że ktoś ważny.
Proszę wejść.
Dzień dobry, jestem Ivan Das.
Byłem w gangu Raaza.
Chcę się zgłosić.