KŁUSOWNIK INSPIROWANE PRAWDZIWYMI WYDARZENIAMI
Hej, Aruku!
Nie wygladasz za dobrze.
- Wygladasz okropnie. Nic ci nie jest? - Czuje sie dobrze, prosze pana.
Acha, chyba nawet lepiej niz dobrze. Jestes nawalony. Wsiadaj.
To prawdziwe wlosie mangusty.
Niemozliwe.
Spójrz na to wlosie.
Jest albo za twarde, albo za miekkie.
Detale gorzej mi wychodza niz przy innych pedzlach z mangusty.
- Dlaczego mi sprzedales te podróby? - Nazywasz go klamca?
W przyszlym tygodniu musze dostarczyc moje plótna.
Ale przez ciebie sa slabej jakosci.
Mam zlapac manguste i sam je zrobic?
Poyya, nie!
- Przestancie! - Hej!
Jestes nienormalny!
- Ty... - Pusc go!
Debile, kurwa!
Sluchaj, nie powinienes isc do domu?
Tylko jeden drink, prosze pana.
Jedziemy.
- Naprawde bys go zabil? - Sprzedales mu trafne pedzle?
- Aruku, tak? Mozemy sie dosiasc? - Zwykle siedze sam.
- Skad przyjechales? Wygladasz okropnie. - Zajmuje sie podpalaniem kontrolowanym.
Z ogniem trzeba uwazac.
Jak teren jest juz oczyszczony, to trzeba go zgasic.
- Robisz to codziennie? - W czasie suszy, tak.
Super. Musisz byc spragniony przez te pozary.
Daj koledze butelke.
Pij!
Do dna.
- Panie, stracilem kontrole! - Panie, stracilem kontrole!
Hej, jeszcze jednego!
Powinnismy z toba pic od dawna. Nie wiedzielismy, ze lubisz imprezowac.
Mogliscie. Przychodze tu od dawna.
OK, pa. Dobranoc.
- Aruku, jak dobrze znasz dzungle? - Pracuje tu od lat.
Potrafie sie tam poruszac nawet we snie, ale Raaz tez...
bo on tez mieszka na skraju lasu.
Ale ten las sie bardzo zmienil. Juz nikt go dobrze nie zna.
Twój talent sie marnuje.
A tobie placa grosze za gaszenie pozarów i ratowanie lasu.
Jak zaplace czynsz, to ledwo moge wyzywic rodzine za te grosze.
Wiesz gdzie sa slonie?
Znam wszystkie szlaki migracyjne
i wiem, gdzie lubia przebywac, ale tam jest trudno dotrzec.
Czasami przygladam im sie calymi dniami. Sa niesamowite.
Bracie, jak tam dotrzec?
Trzeba isc w góre rzeki.
Na piechote to zajmuje dzien, albo dluzej.
Tam jest mnóstwo sloni.
Las jest tam bardzo gesty. Krzaki sa jak sciany.
Znalem te sciezki jak bylem mlodszy, ale teraz zarosly, a drózki zniknely.
Ten cholerny las sie ciagle zmienia.
- Ten las zyje. - Serio?
- Tak. - Bracie...
Chcesz zarobic wiecej kasy?
Spokojnie. Napij sie jeszcze.
Prosze.
- Kto to? - Nie wiem.
Co tu robisz?
Myslalem, ze jedziemy w przyszlym tygodniu.
Przeniesione...
na dzisiaj.
Gdzie jest Poyya?
Nie przyszedl.
Idz po swoje rzeczy.
Ruszamy.
- Hej... - Co?
Musze isc do lasu. Wróce za tydzien.
Za tydzien? Dokad idziesz? Dlaczego mi nie powiedziales wczesniej?
Zapomnialem.
Poyya, obudz sie!
Poyya!
Pilnuj go, jest nieprzytomny.
Obudz sie.
Co sie stalo?
- Dawaj. - Polej go woda.
Siadaj tu.
- Co sie stalo? - To u niego normalne.
Jest caly we krwi.
To nie moja, tylko tego cholernego artysty.
Juz cie nie bedzie zaczepial.
Kurwa, Poyya, wstan, idziemy.
- Ma idzie z nami. - OK.
Moment... wziales bron?
- Co jest, kurwa! - Potrzebujemy spluw.
Teraz?
Ten swir mial je wczoraj zalatwic. Gdzie one sa?
- Myslalem, ze to w przyszlym tygodniu. - Plan sie zmienil.
Daj je teraz, albo wcale.
Prosze.
Zainstalowalem wycior do ladowania prochu.
Kokosowy rdzen...
potaz i proch.
Wszystko jest tutaj, wez.
Jest nadal ciezki... prawie 10 kg.
Jak karabin 303. Jak go testowalem, powiedziales...
Nie dales mi wystarczajaco duzo czasu, zebym wyregulowal lufe.
Jak ci sie spieszy, to go bierz, albo daj mi wiecej czasu.
Kurwa, to jak wyrywanie zebów. Wszyscy jestescie przeciwko mnie.
"Wyrywanie zebów", zabawne.
Na slonia potrzeba szerokosci dziesieciu palców prochu.
Mniejsza ilosc go tylko zrani, ale nie zabije.
Wiem!
Pamietam.
Ile ci zaplacili?
Za pierwszym razem 30 000 rupii. Potem 87 000 za kazdym razem.
- Nie wahales sie wcale? - Potrzebowalem pieniedzy.
I alko.
Ale wczesniej sie jakos obywales bez dodatkowej kasy.
Starzeje sie, prosze pana. Nie dam rady dluzej tak pracowac.
Zastapia mnie mlodsi.
Czy nie powinienem czegos odlozyc dla mojej rodziny?
Pracowalem tylko na zlecenie, wiec nie mam prawa do emerytury.
Pomyslalem, ze skoro w lesie jest okolo 600 sloni,
- to zabicie jednego to nic takiego. - Bylo 600, ale teraz jest mniej.
To juz tam.
Uwazaj jak bedziesz szedl.
Na co?
To jest las. Tu sa leopardy, weze, slonie
i wszelkie inne potwory.
Dlaczego lubisz to opuszczone miejsce?
Nie rozumiem.
Wiele lat temu w tym rejonie bylo mnóstwo klusowników
i wiekszosc samców sloni wyginelo.
Wyobraz sobie, ze na 4000 km kwadratowych, na jednego samca przypada sto samic.
Nie wierze, ze tak dobrze znasz ten teren.
Klusownicy i mysliwi znaja ten teren lepiej niz ekolodzy.
Hej, uwazajcie na pijawki!
- Dzialaja korzystnie na cholesterol. - "Cholesterol"!
Moze ona juz cos jadla.
- Mamy uciekac? - Tylko jesli pragniesz smierci.
To lepsza smierc niz dac sobie rozwalic leb w kabaddi.
Rozbijcie tu obóz.
Hej, nie dotykaj tego.
Potrzymaj line. Dawaj.
Poszukam kolacji. Poyya.
Niedzwiedz...
Widzisz tego pytona wijacego sie po drzewie?
- Tak. - On cos trawi.
Acha.
Ugotuj to.
- Jak dlugo tu biwakowales? - Az skonczylismy polowanie.
Przewaznie od 8 do 10 dni.
Tu byla nasza baza, kiedy szukalismy stada sloni.
Jak daleko stad jest bron?
Skad macie te bron?
- Od rusznikarza. - Aresztowalismy go kilka dni temu.
Szmuglowal czesci osobno, a potem je skladal.
Moim zadaniem bylo mieszanie prochu.
Moze im opowiesz, skad masz blizne na twarzy?
No dawaj, sam ja sobie zrobiles.
Zamknij sie, dupku! Jestesmy w tym gnoju, bo na nas doniosles!
Przestan!
- To im opowiem. - Odpieprz sie!
Mieszal proch, a potem go podgrzewal.
Jak sie chodzi po lesie, proch wilgotnieje.
Trzeba go delikatnie wysuszyc...
Ile tam jest w srodku?
Matko! O Boze!
Dlaczego uzyles zapalek, do cholery?
Nie tak szybko, musisz to przebolec.
Dlaczego go spytales, ile tam jest prochu?
Kogo to obchodzi? Wystarczy na kilka strzalów.
Wrócimy o swicie i zabierzemy go do szpitala.
- Nigdzie nie pójdziemy. - Co?
W tej pracy wypadki sie zdarzaja. Wszyscy znalismy ryzyko.
Nie odejdziemy stad bez naszego trofeum.
Nic innego sie nie liczy.
- Skad jestes? - Thumponkarra.
- Nie znam. - A ja tak.
Tam w kazdym domu jest przynajmniej jeden klusownik.
Oni z tego zyli. Teraz czekaja na przerwy w patrolach,
albo na zmiane prawa, zeby znów móc polowac.
Poyya i Raaz pochodza z podobnych miejscowosci.
Skad to wszystko wiesz?
Mój ojciec byl klusownikiem.
Gdybym byla chlopcem, tez pewnie bym nim zostala.
Zamiast tego, scigam takich ludzi jak wy.
Gdybym mogla, zmiotlabym was z powierzchni ziemi.
Dlaczego nie masz porzadnej pracy?
- A jaka prace móglbym wykonywac? - A myslisz, ze co oni kiedys robili?
Mysliwi to najlepsi ekolodzy.
Ale to by nie usatysfakcjonowalo waszej zadzy krwi.
Waszej szowinistycznej zadzy wladzy nad swiatem.
Mala!
Hej.
- Dokad idziesz? - Nigdzie.
Nigdzie.
To dobrze.
Bo gdybys nas zostawil, to trudno by nam bylo stad wrócic.
Ale w koncu by nam sie udalo, a potem bysmy zlozyli ci wizyte.
Chcialbym poznac twoja zone i dzieci.
Czas na lowy.
Prosze pana...
- Uciekajcie! - Krzyczcie, róbcie halas!
- Uciekamy! - Biegnij!
To samice.
Tam...
Jednym strzalem.
- Hej, najpierw traba. - Dlaczego?
- A jak chcesz zabrac kly? - OK.
Dlaczego zostawiliscie cialo? Mogliscie je chociaz przykryc.
Po co?
Jaki lesnik zajdzie tak daleko w las?
Jestescie zbyt leniwi.
Nie zapominaj, ze was aresztowalismy.
Tak... Poddalem sie.
- Ty... - Su!
Tym sie zajmowal w zyciu.
Sprawialo mu to przyjemnosc.
Patrzenie na to gnijace cialo.
Wreszcie go rozgryzlam.
To bylo nawykowe. Tylko to znal.
Zastanawiam sie...
gdyby wiedzial jak trudno to posprzatac, czy nadal by to robil?
Jak, ci gnoje, którzy zabijaja i odchodza.
Chcialabym to samo zrobic z nimi.
Strzelic im w leb, wyrwac im zeby i zostawic, zeby zgnili.
A dzungla sie nimi wyzywi.
Mala, przykro mi.
Mialas racje co do mnie.
Bylem leniwy i arogancki.
Nigdy nie myslalem, ze mi sie to przydarzy, i to na mojej warcie.
Nie dalbys rady patrolowac calego rejonu.
To kwestia zasobów ludzkich, nie twoja wina.
Nieprawda.
Spieprzylem to.
Aruku mi sie nawet przyznal,
ale ja mu nie uwierzylem.
Teraz musze z tym zyc.
Ale ze wszystkich osób, które przeszly przez ten las,
jestes jedyna, której bym nie obwinial.
- Przestan. - Zejdz mi z drogi.
Myslisz, ze cie nie zastrzele?
- Dlaczego chcesz go zabic? - Bo tak chce. Przesun sie.
Nie!
O Boze.
Próbowalem go powstrzymac, ale mi sie nie udalo.
Czas na nas.
Masz cale zycie na oplakiwanie swoich grzechów.
Ale teraz musimy zlapac reszte tych dupków.
Wyslalem wspólrzedne, zespól przyjdzie udokumentowac to wszystko.
Mówiles, ze jest jeszcze 17 sloni.
Sa w róznych koloniach. musielibysmy zaczac od poczatku.
Nigdy po nas nie przyjechales, rozumiesz?
- Nie zatrzymuj sie. - Musze, to oficer.
- Macie tu scisk. Hej, Aruku. - Witam pana.
Ciesze sie, ze jedziecie w moja strone. Nikt tedy nie jechal od kilku godzin.
Co wy tu robicie tak wczesnie?
- Odpowiadaj! - Poszlismy sie napic.
Bawilismy sie ogniem i on spalil sobie twarz.
Wzialem go tu, zeby mu przylozyc lesne ziola.
Bawiliscie sie ogniem? A to dobre.
- Musimy porozmawiac. - Oczywiscie, prosze pana, pózniej.
Jedz.
Nie powinienes byl go zabierac.
Gdybym go zostawil, byloby jeszcze gorzej.
Prawie nas zlapali.
Nie wazne, to koniec. Mozemy sie juz rozejsc.
Za pare dni tam wrócimy, a ty bedziesz naszym przewodnikiem.
- Umówilismy sie na jedna wyprawe. - Nie, potrzebuje wiecej.
Wypadek Ivana nas spowolnil.
Schowaj sie, zeby nikt nie nabral podejrzen.
Hej...
Nawet nie mysl o tym, zeby odejsc. Teraz jestes w to zamieszany.
Poyya, zajmij sie nimi.
Wiec ile razy wychodziliscie razem?
Piec wypraw. Upolowalismy 18 sloni.
Wahalem sie, ale skusili mnie alkoholem i pieniedzmi.
Gdybym im odmówil, to by mnie zastraszyli.
Mój syn jest w szpitalu.
Jest niepelnosprawny od urodzenia i potrzebuje specjalistycznej opieki.
Jest drogie,
a ja nie mialem pieniedzy.
Ale juz tak nie moglem.
A co sprawilo, ze zmieniles zdanie?
Yogi zostanie niedlugo zwolniony. Chce podjac wspólprace na nowo.
Wspaniale.
Co ci jest?
- Przesladuje mnie mlody slonik. - Co?
Pij dalej i gadaj bzdury, a wyladujesz w szpitalu jak nasz syn.
Aruku!
- Tam... duch mnie wola. - Aruku!
To czlowiek, a nie duch. Idz zobacz, kto to.
Ach, to ty, Poyya.
- Myslalem, ze to duch mnie wola. - W przyszlym tygodniu znów jedziemy.
Jak nie przyjdziesz, to sam sie staniesz duchem.
Twoja rodzina...
Wydaje sie mila.
Zostaw ich w spokoju.
Aruku, ja nie mam nic do stracenie. Nic.
Jestem tylko cieniem... bez zycia.
Raaz ma dla ciebie wiadomosc.
My, mysliwi, w lancuchu zywieniowym jestesmy na samej górze.
Jestesmy drapieznikami.
To my decydujemy, które zwierzeta przetrwaja, a które zgina.
Hej, Aruku!
- Wsiadaj, podwioze cie. - Przejde sie.
Wsiadaj, podrzuce cie na przystanek.
Musimy pogadac, pamietasz?
- Nie wygladasz za dobrze. - Nic mi nie jest, prosze pana.
Aruku, wiem o tobie i gangu Raazara.
Prosze nikomu nie mówic. Nigdy nie myslalem, ze tak skoncze.
Nie chcialem, przepraszam. Juz tego wiecej nie zrobie.
Co jest! Takie poczucie winy z powodu pedzenia bimbru?
Co?
Wszyscy wiedza, ze Raaz szmugluje nielegalny alkohol do swojego baru.
Jak sie bedziesz z nimi zadawal, to w koncu wpadniesz w klopoty.
Jestem lesniczym, to nie moja sprawa.
Ale martwie sie o ciebie. Nie zadawaj sie z nimi.
Oczywiscie.
Wez sie w garsc. Szkoda mi ciebie.
Zamknij drzwi.
LAS
Mordowales slonie? Jak mogles?
Dotad zylismy z tego, co nam las zapewnial, prawda?
Ma, potrzebowalismy pieniedzy.
Papa, musisz sie przyznac i zeznawac przeciwko nim.
A co jesli mnie aresztuja?
Przyjme wiecej zlecen i zajme sie wszystkimi jak najlepiej!
Ale ty musisz to zrobic.
- Ile wcielen bedziesz nosic ten ciezar? - On ma racje, Aruku. Wiesz kogo zabiles?
Wcielenie Boga, Lorda Ganesha.
Na pewno za to zaplacisz w kolejnym wcieleniu.
Juz i tak cierpisz za grzechy z poprzedniego zycia.
Ale jesli odbedziesz kare za grzech, który teraz popelniles,
zostanie ci odpuszczone w kolejnym wcieleniu.
Nie powinienem byl isc z tymi demonami.
Dlaczego poszedlem sie napic tamtej nocy?
Gdyby nie mój chory syn, to bym sie zabil.
Byc moze,
ale jesli odebralbys sobie zycie, to byloby jeszcze gorsze dla twojej karmy.
Predzej, czy pózniej, bedziesz musial zaplacic za te grzechy.
Zgloszenie sie na policje to jedyne wyjscie.
Prosze pana...
Tak, Aruku, o co chodzi?
- Musze Panu cos powiedziec. - Jestem zajety.
To wazne. Zabijaja slonie w dzungli.
O czym ty mówisz?
O gangu.
Weszli gleboko w las i zabili 18 sloni.
Bylem z nimi...
ale juz nie chce tego robic. Chce sie przyznac i ich wydac.
Bardzo smieszne.
Nie wiedzialem, ze masz poczucie humoru.
Kto cie do tego namówil? Anthony? Anthony!
- Namówiles go do tego? - Do czego?
Mówi, ze bral udzial w polowaniu na 18 sloni.
Nasz maly Aruku.
Mówie panu prawde.
OK. Wiec poprowadziles tych mysliwych gleboko w dzungle,
biwakowales z nimi kilka dni tuz pod naszym nosem
i zabiliscie 18 sloni?
Wiec, od czasu Veerappan,
to najwiekszy przypadek klusownictwa od 20 lat.
Slyszales? Mamy tu nasz Veerappan! Co za gosc!
Odbilo ci... co za szalony pomysl!
Idz stad. A w drodze powrotnej zbadaj sobie glowe.
Mam duzo pracy i juz sie na dzis wystarczajaco usmialem.
To najlepsze co moglem zebrac w tak krótkim czasie.
To jest kompilacja.
A teraz musimy znalezc Poonama Verma i Ravi Dona.
Nadal uwazam, ze pytanie dotyczy nabywców koncowych.
Tak, prosze pana, potrzebuje chwile.
Oczywisc. Tak... , moge panu powiedziec... Neel.
Minister chce dostac aktualizacje na temat Prabhas Peeradi.
- Przyznal sie. - Minutke, posluchaj. Powiedz mu.
Po prostu mu powiedz, prosze.
On sie przyznal. Nawet do tego, ze sam zastrzelil slonia.
W jego domu znalezlismy bron i naboje.
To dobrze, ale byc moze i tak bedziemy musieli go wypuscic.
Dlaczego? Nawet jesli sie przyznal?
Kishore, jestesmy naciskani z góry.
Nie moze pan tego zrobic. To bylby niewlasciwy sygnal dla klusowników.
Zdaje sobie z tego sprawe, ale...
Prosze pana, z calym szacunkiem, ale skoro tak, to musze zlozyc rezygnacje.
Nie moge przymykac na to oka i pracowac dalej, przykro mi.
Zobacze, co da sie zrobic.
Jak to mozliwe, ze nie jestesmy wszyscy po tej samej stronie?
Daj spokój.
Skup sie na poszukiwaniach. Jakies aktualizacje?
Mamy wszystkich klusowników i ich bron.
Znalezlismy miejsca klusownictwa i szczatki sloni.
Jest jeszcze wiecej miejsc. Aruku nas do nich zaprowadzi.
- To jest nakaz aresztowania... - Poonama Vermy.
Czas zlapac weza za leb.
Poinformowalem Biuro w Delhi. Przysla nam Shekhara do pomocy.
Ale to jest nakaz Kerala, wydany przez tutejszy sad.
Jak wsadzimy Verme z powrotem do aresztu?
Ty to ogarnij, lowczyni.