KŁUSOWNIK
INSPIROWANY PRAWDZIWYMI WYDARZENIAMI
1 SIERPNIA 2015 NOWE DELHI
Morris Finn przyznał się do winy.
Sprzedawał Poonam Vermie rzeźbioną kość słoniową, upolowaną na zamówienie.
Mogę zweryfikować to zeznanie, Wysoki Sądzie.
Mamy także zdjęcie Vermy,
zrobione przed jej galerią przez ekipy obserwacyjne w Delhi,
na podstawie których Morris ją zidentyfikował.
Oczywiście zapisy nagrań także.
Czy macie jakieś inne dowody przeciwko Vermie
niż tylko to zeznanie?
Nie, ale pracujemy nad tym. Musimy ją tylko aresztować.
Panowie, te zeznania
od znanego kłamcy i kryminalisty,
który złożył skargę, że był przymuszony przez waszego oficera
do złożenia tego zeznania. To nie wystarczy.
Wysoki Sądzie, jeśli dałaby mi pani nakaz aresztowania
i pozwoliła mi ją przytrzymać przez jeden dzień, uzyskamy od niej wszelkie dowody.
Z tego co wiemy, ona właśnie zamawia więcej kości słoniowej.
OK, wydam go, ale potrzebujecie dowodów, żeby go utrzymać w mocy.
I mimo, że ona działa poza Delhi,
nie wiem jak, ale musicie ją aresztować w Kerali.
Tak, nie ma problemu.
Musisz najpierw jakoś przywieźć Poonam tutaj
i dopiero wtedy będziemy mogli ją formalnie aresztować.
A co, jeśli mi się nie uda, albo ona mi ucieknie?
Ucieczka nie wchodzi w grę.
Trzeba ją tu przywieźć na tyle szybko,
żeby się z tego nie wywinęła dzięki swoim kontaktom.
Na pewno ma wystarczająco dużo znajomości, żeby wyjść z aresztu.
A dlaczego pan z nami nie jedzie?
Muszę się teraz skupić na Ravi Donie.
Jak masz zamiar go złapać?
Nie wiem, ale biorę to na siebie.
Powodzenia.
Mam nadzieję, że to mój ostatni raport nt. żółwi.
Jak wy sobie radzicie z tym zanieczyszczeniem powietrza?
-Właśnie dlatego moje dziecko jest daleko stąd. - Komendancie! Proszę pana!
Shekhar z Biura Kontroli Przestępczości ds. dzikich zwierząt. Rozmawialiśmy już.
- Hej, umówcie się na spotkanie. - Spokojnie, czekałem na nich.
Wejdźcie. Nie mam za dużo czasu, więc proszę krótko.
Muszę odebrać chole bhature dla mojej żony i dzieci,
albo nie przestanie mnie męczyć.
Moja żona zgodziła się gotować sześć razy dziennie,
ale ja odpowiadam za siódmy raz.
W jakim świecie my żyjemy? Wszystko przez ten "feminizm".
Więc mówcie.
Oni reprezentują keralski Wydział Leśny i...
Potrzebujemy pana pomocy przy aresztowaniu sprzedawcy kości słoniowej,
który zlecił zabicie wielu słoni.
Musimy ją natychmiast wsadzić do samolotu do Kochi.
Słoni?
To chyba nie jest najwyższy priorytet keralskiej policji?
- Nie, proszę pana. - Zawołaj tu Sunitę.
Ona jest zagorząłą wegetarianką, pomoże wam.
- Tak, słucham? - Wiesz coś o słoniach?
O czym?
Widzicie? Nikt tu nie słyszał o dzikich zwierzętach.
Bo zwierzęta się nie skarżą.
My tu żyjemy w asfaltowej dżungli.
Nie mamy pojęcia o kłusownictwie.
Gdyby chodziło o morderstwo człowieka,
mielibyśmy oskarżonego, broń oraz chęć.
My mieszczuchy nie myślimy o przestępczości przeciwko zwierzętom.
Prawda jest taka, że nawet nie chcemy o niej wiedzieć.
Dokładnie. A zabicie tych biednych stworzeń
sprawiło, że te potwory mają 10,5 trylionowy przemysł.
Co? Ilu trylionowy?
Wart tyle co trylion dolarów.
Sunita, pomóż im w aresztowaniu lokalnego dilera kości słoniowej,
zlecającego zabijanie słoni w Kerali.
Tak jest.
Bądźcie ostrożni, bo ci bogaci ludzie mają szerokie powiązania.
Trzymaj innych od tego z daleka, jeśli to możliwe.
I weź do pomocy posterunkowego Jivana, jemu można ufać.
Tak jest.
OK, proszę pani, muszę już iść, bo bhature mi wystygnie.
Dziękuję panu.
Możemy zaczynać.
Witam. Cześć.
Mogę cię prosić na chwilę?
Teraz?
- Co się stało? - Co to ma być?
- Przyjmuję kilku przyjaciół, a co? - Dlaczego mnie nie uprzedziłaś?
Tak, jak ostatniej nocy, kiedy Zoya tu była, też mi nie powiedziałaś.
A teraz to.
A po co miałabym ci mówić? Czy ty w ogóle jesteś w domu?
To nie jest operacjawojenna,
gdzie wszyscy ci salutują i zdają raport.
Prosiłam, żebyś odpoczął i co? Nie zrobiłeś tego.
I wymykasz się tylnymi drzwiami, jak dziecko.
Jestem na to za stara.
Jesteś pracoholikiem i jeśli chcesz zmarnować sobie zdrowie, proszę bardzo.
Ale ja się nie będę powtarzać.
I jeszcze jedno.
Jak następnym razem będziesz chciał przekupić Zoyę, to daj trochę więcej.
Tak, Nagesh, poczekaj.
- Tak, mów. - Tak jest.
- Nadal nic. - OK.
Żona Dona wyszła parę razy w tym tygodniu.
Nawet ją śledziliśmy do rynku.
Nie było żadnych paczek wysyłanych, czy przysyłanych?
Zupełnie nic nadzwyczajnego?
Nie, tylko malarze pracujący do późnej nocy przez kilka ostatnich dni.
- A żona Dona... - Jacy malarze?
Malarze pokojowi.
Cholera, dlaczego wcześniej mi nie powiedziałeś?
To tylko malowanie.
Durniu, mogłeś się przebrać za jednego z nich i dostać do środka!
Idź teraz, dołącz do malarzy.
- Proszę pana... - Nie rozumiesz?
Zostaw stoisko, wejdź do środka i powiedz im, że przyszedłeś pomóc.
Ale ja nie potrafię malować ścian.
Nic mnie to kurwa nie obchodzi! Nie musisz być Picassem!
Po prostu tam wejdź. A jak się nazywa ta firma?
"Niram. Malujemy z dumą. "
Wejdź do środka i powiedz, że chcesz pomóc. Załatwię ci zgodę.
Sorry stary, muszę iść.
- Witam. 'Niram. Malujemy z dumą"?- Tak, słucham.
Dzwonię z keralskiego Wydziału Leśnego.
Potrzebuję przysługi.
Wydziału Leśnego? Nie mamy z wami nic wspólnego.
NIRAM MALUJEMY Z DUMĄ
- Bracie... Idę z tobą. - Kim jesteś?
Jestem tu nowy. Przysłali mnie do pomocy.
Stary, nie wyświadczamy sobie przysług, pracujemy dla pieniędzy.
Posłuchaj, "stary".
Albo mi pomożesz, albo dostaniesz telefon od Głównego Ministra.
I wtedy mu powiesz to, co mi!
O czym ty mówisz? Nigdy wcześniej cię nie widziałem.
Witam pana. Oczywiście.
On już tu jest.
Tak, proszę pana. Tak zrobię.
Nie wiem, o co chodzi, ale masz tę robotę. Proszę...
trzymaj.
Chodź ze mną.
OK, proszę bardzo.
- Pomaluj to na szaro. - Tak.
- Napełnij to. - OK.
Nie, słyszałam, że ją wyrzucił.
Przytyła. To jej wina.
Mam nadzieję, że do niej zadzwoni, ale mówiąc szczerze, to jej nie znoszę...
Mają 18 kamer CCTV, które nas zauważą.
Drzwi, które przetrwają zwykłe bombardowanie
i są tam trzy poziomy.
Z naszymi zasobami niemożliwe jest się tam przedostać.
Możemy to zrobić późno w nocy, kiedy wszyscy będą spać.
Ale co?
Jestem głodny.
Nieźle. Już to wcześniej robiłeś?
Nie, ale Xavier dał mi kilka wskazówek zanim wyszedł.
- Wygląda nieźle. - Słuchaj, mamy przerwę?
Nie, nawet gdyby się waliło i paliło, musimy skończyć dzisiaj.
Dlaczego?
Bo chcę się pozbyć zapachu farby przed imprezą w tym tygodniu.
Skończcie te pogawędki. Płacę wam za nadgodziny.
Tak jest, proszę pani.
- Chciałbym tylko skorzystać z toalety. - Pierwsze drzwi po tamtej stronie.
Możemy wejść do domu?
- Czy ktoś korzysta z łazienki? - Nie, proszę pani.
Kłamca!
MAGESH: IMPREZA U DONA W PRZYSZŁYM TYGODNIU. NA CZEŚĆ POWROTU RAVIEGO?
Cześć, tu Ganavi, zostaw wiadomość po sygnale, dziękuję.
Ganavi, tu Neel. Odzwoń do mnie w trybie pilnym.
Od kiedy Komendant wspomniał o jedzeniu, cały czas myślałem o tym miejscu.
- Mają tu pyszne jedzenie. - I beznadziejną obsługę.
Tu, im gorsza obsługa, tym lepsze jedzenie.
To Mala, strażniczka keralskiego Wydziału Leśnego.
Cześć.
Czy to ta "druga kobieta", o której mówiła twoja żona?
- Nie chciałabym z nim leżeć w trumnie. - Podoba mi się.
A ja bym wolał pobawić się z wężami. Masz ten towar?
Mam, zrobiłam nalot na biuro.
Wow, wygląda jak prawdziwa, profesjonalna operacja!
- Co się będzie działo dziś w nocy? - Ty nie idziesz.
Potrzebujemy tylko tych rzeczy. Stawiam ci obiad i będziemy kwita.
Nie, ceną za te rzeczy będzie moja obecność. Ja tego nie przegapię.
- Nupu, nie mamy nawet planu. - Co?
- Mam pomysł, ale to jest ryzykowne. - O co chodzi?
Musisz pozwolić mi się prowadzić, dasz radę?
Hej, bogate dzieciaki, zamawiajcie, albo do widzenia. To nie plac zabaw.
Och, dziękuję, Ganavi.
Tak, Neel. Mam jakiegoś wirusa, o co chodzi?
To naprawdę ważne. Ten koleś, którego szukam, Ravi Don,
być może wróci do Trivandrum w tym tygodniu.
- "Być może" wróci?- Nie, wróci.
Sprawdziłeś to?
Jeszcze nie, ale to solidne źródło.
Więc chcesz, żebym
sprawdziła listę pasażerów wszystkich przylotów na siedem dni wprzód?
Tak, coś w tym stylu.
To byłaby druga przysługa.
Nie, to druga część pierwszej przysługi.
Słuchaj, już jestem ci wdzięczny, ale jak to zrobisz, będę twoim dłużnikiem.
Sprawdź proszę wszystkie listy do Trivandrum i Kochi.
On może być już w kraju.
Może.
Co z ciebie za agent wywiadu?
Nie powinieneś sprawdzać wszystkiego trzy razy, zanim zaczniesz działać?
Chyba, że instynkt podpowiada inaczej, Ganavi.
A teraz mój instynkt mówi mi: "Zrób to. "
OK.
Jesteś najlepsza, Ganavi.
Jeśli będziesz kiedyś czegoś potrzebowała w świecie przyrody...
Tak, wiem.
- Kto tam? Jest 3 rano. - Policja Delhi.
Pani auto brało udział w wypadku.
Musi pani pójść z nami na posterunek.
Kurwa.
To jest zła kobieta, więc uważajcie.
Jeszcze nie spotkałem miłego dilera kości słoniowej.
- Jaki wypadek? - O co tu chodzi?
Był wypadek.
Jestem Mala Jogi, strażniczka z keralskiego Wydziału Lasu.
- Czy pani to Poonam Verma? - Tak.
- Więc wie pani dlaczego przyszliśmy. - Skąd mam wiedzieć?
Aresztowano Morrisa Finna i jego kłusowników.
Wskazali panią jako na sprzedawcę kości słoniowej.
Kości słoniowej? Modlę się do Lord Ganesha, jak mogłabym zabić słonia?
Więc, jeśli Lord Ganesha i pani pozwolą, chcielibyśmy zajrzeć do środka.
Nie możecie tu wtargnąć, nie zrobiliśmy nic złego.
Cisza!
Nie ma piwnicy, sprawdzę na górze. - Idź.
Bardzo dobrze, masz córkę!
Odsuń się.
Shashi, wracaj do łóżka.
Nie wierzę.
Nigdy wcześniej nie widziałem takiego warsztatu.
Mamy ją.
Słuchajcie, nie jestem pewien.
Struktura jest jakaś dziwna.
Hej!
- Jivan, weź ich telefony. - Daj mi telefon. Szybko.
Daj mi twój telefon.
- Ta Poonam Verma jest sprytna. - Dlaczego?
Bo kość słoniowa pali się w wysokich temperaturach.
Wygląda dobrze, ale śmierdzi jak plastik.
- Muszę z tobą porozmawiać. - Bez prawnika nie rozmawiam.
Daj mi chwilkę, być może prawnik nie będzie potrzebny.
Wiemy, że cały towar na górze to fałszywka.
Myślałaś, że go zabierzemy, a potem pójdziesz do sądu,
żeby udowodnić, że ta sprawa jest bezpodstawna.
Udowodniłabyś swoją niewinność, a nas ośmieszyła, prawda?
Ale bez obaw martwić, ma dziś pani szczęście.
Wydział Leśny pracuje nad sprawą przeciwko pani.
Ale zajmę się tym i puszczę panią,
jeśli da mi pani kawałek tortu.
Moje nazwisko pojawia się w tych przesłuchaniach
i każda keralska gazeta o tym pisała.
Więc, wszystko wskazuje na to, że coś z tym robimy.
Ale jeśli powiemy, że nie mamy dowodów, będzie pani wolna.
To się często zdarza. Musi pani tylko współpracować.
Ale po co?
Bo inni nie są w to zaangażowani.
Proszę pójść z nami na posterunek, załatwić formalności i będzie pani wolna.
Inaczej strażnicy będą ciągle po panią przychodzić.
Jeśli pomożesz mi uniknąć aresztowania, nie pożałujesz.
OK... to idziemy.
Wszystko fałszywki, co do jednej.
Ona nic nie zrobiła. Bandyci, zapłacicie za to!
- Wiecie, kim jesteśmy? - Daj spokój, zaraz wrócę.
- Dlaczego ona współpracuje? - Cii.
Neel, mam informacje.
Ale najpierw, potrzebuję czegoś od ciebie na polepszenie humoru.
Nazwę tygrysicę w Rezerwacie Periyar twoim imieniem.
- I co myślisz?- Cieszę się.
OK, słuchaj, twój Ravi Don leci dziś o 7 rano z Dohy do Kochi.
Jesteś pewna?
Tak, siedzę nad tym całą noc, zadałam sobie tyle trudu, żeby
przekazać ci błędne informacje.
Jesteś najlepsza, Ganavi.
Wisisz mi imię dla tygrysicy. Wysyłam ci szczegóły na temat lotu.
Świetnie.
Teraz cię mamy, sukinsynu.
Co?
Powiedziałam Poonam, że chcę udział w zyskach, a potem ją wypuszczę.
Więc ona myśli, że cię opłaci i zwieje?
To był najłatwiejszy sposób na to, żeby ją zatrzymać bez aresztowania.
Najłatwiejszy?
A myślałam, że już wszystko widziałam.
Ale masz teraz inny problem.
Musisz pokazać swój keralski nakaz aresztowania w tutejszym sądzie
i otrzymać zlecenie tranzytu, żeby przewieźć Poonam do Kerali.
Potrzebujesz też pozwolenie urzędu lotnictwa cywilnego
na przewiezienie więźnia komercyjnym lotem.
- Prawnik Poonam tu jest. - Idziemy.
Mamy jej telefon,
ale od 9 rano jej prawnik pewnie już wykonał kilka telefonów
i będzie wolna zanim otrzymamy zlecenie tranzytu.
A jak ją wypuścimy, wręczy kilka łapówek i uda jej się z tego wywinąć.
Jedynym sposobem na nich jest upublicznienie tej historii.
Powiedzcie prasie, że została aresztowana, przyznała się do winy
i że jest mnóstwo dowodów przeciwko niej.
Wtedy nikt nie będzie chciał się do niej zbliżać.
Jeśli chcesz ją zabrać do Kerali, nie czekaj na sąd w Delhi.
- Czy to legalne... - To leży w ich gestii.
Zadzwoń do sądu keralskiego i zapytaj,
czy ją przyjmą bez zlecenia tranzytu.
Jeśli tak, natychmiast zawieziemy Poonam na lotnisko.
- Jeśli nie, to mamy problem. - Rozumiem.
- Kto tak wcześnie dzwoni, do cholery? - Przepraszam, że przeszkadzam.
Jestem w Delhi, pracuję z Neelem Banerjee nad sprawą kłusownictwa słoni.
Dlaczego robisz wszystko, żeby nam pomóc?
Moja córka uwielbia słonie.
Nie wybaczyłaby mi, gdyby się dowiedziała, że pozwoliłam uciec ich zabójcom.
To ten oficer.
- Chcę się spotkać z moją klientką. - Będzie pan musiał zaczekać.
Nie możecie przesłuchiwać mojej klientki bez mojej obecności.
Tak, zapewniam pana, że nie było żadnego przesłuchania.
Więć, możemy ją przywieźć do pani bez zlecenia tranzytu?
Jeszcze raz przepraszam, że panią obudziłam, ale to nie mogło czekać.
- Kiedy ją zatrzymaliście? - Godzinę temu.
Uchylę wymóg zlecenia tranzytu,
ale zgodnie z prawem, może to trwać do 24 godzin.
Dostarczcie mi ją w tym czasie, to ją wezmę.
Dziękuję, Wysoki Sądzie.
Alan.
Mamy pozwolenie, ale musimy ją dostarczyć w ciągu 24 godzin.
Jeśli teraz wyjedziemy, możemy złapać lot do Kochi o 9 rano.
A pozwolenie urzędu lotnictwa cywilnego?
Możemy ją przewieźć po cichu? To znaczy, do czasu aresztowania w Kerali...
praktycznie jest cywilem.
Proszę pana, zabieramy ją na badanie lekarskie, a potem do sądu.
Może spotkamy się w sądzie. Tam się pan z nią skonsultuje.
Jak to? To jakieś bzdury, chcę się z nią widzieć teraz.
OK, zaraz będziemy mieć taką szansę.
W porządku, pani Sunito, do zobaczenia w sądzie.
Ale pamiętajcie, żadnych przesłuchań beze mnie.
- Oczywiście, proszę pana. - Idziemy.
Gdzie jest mój prawnik?
Zmiana planów. Musisz pojechać z nami do Kerali,
żeby załatwić formalności z moją szefową na miejscu.
Kerala? Nie taka była umowa, nie wyjadę z Delhi.
Rozgrywaj to cicho, albo cię tam zaciągnę i naprawdę zapuszkuję.
- Mogę przynajmniej coś zjeść? - Nie ma czasu.
Jak się czujesz?
A jak wyglądam?
- Wiesz o mojej... - Tak.
Nikt w Kerali nie potrafi zachować tajemnicy?
Tylko słonie.
Więc to są płuca?
Prawdopodobnie, od powietrza w Delhi, które wdycham od 50 lat.
Leczysz się?
Nie wiem.
Jak to?
Musiałbym przestać pracować, być przykutym do łóżka.
Wypaść z gry. Musiałbym to wszystko zostawić.
Co na to twoja żona?
Słuchaj, stary,
świata nie zbawisz.
Trzeba wiedzieć, kiedy ze sceny zejść i zająć się sobą.
Uwierz mi, widziałem, co się może stać, jak się to zostawi.
Koniec końców, nie jesteśmy niezastąpieni.
Wiesz, jaki jest problem, Kishore?
Całe życie spędzamy na walce w nie swojej bitwie.
- Masz na myśli złą drużynę? - Nie, politykę.
Marnujemy na to nasz czas i energię.
A lekceważymy to, co najważniejsze...
łapanie takich dupków.
Ale jak przegramy, to koniec.
A ja nie pozwolę, żeby jakiś skorumpowany, leniwy oficer
przejął moją robotę i odstawił fuszerkę..
Nawet jeśli cię to zabije?
- Witamy w Kerali, Ravi Don! - Łapcie go!
Keralski Wydział Leśny! Jest pan aresztowany za handel kością słoniową!
Nic nie zrobiłem! Co jest, kurwa!
- Co to jest, do cholery! - Wy, tam, szybko!
Mam nakaz przeszukania tego miejsca.
Kim jesteście?
- Wydział Leśny. - Proszę pani!
Pani mąż został aresztowany.
VERMA
Mam niski poziom cukru. Jeśli czegoś nie zjem, zemdleję.
OK, Shekhar i ja ją nakarmimy, a ty zatrzymaj samolot, gdybyśmy się spóźnili.
Tylko pamiętaj, ochrona nie może wiedzieć, że przewozimy kryminalistkę.
- Zachowaj to w tajemnicy. - Jakbym nie wiedziała.
Dobijmy targu teraz. Ile chcesz?
Mówiłam ci, że to trzeba zrobić w Kerali.
Dlaczego? Prościej będzie wypuścić mnie tutaj. Nikt się nie dowie.
Nie mogę. Musisz się dogadać z moimi przełożonymi.
Gówno prawda. Wymyślasz to na poczekaniu.
Tak, ale próbuję ci pomóc. Chodź.
Usiądę tutaj i zjem.
- Możesz jeść i iść. - Nie mogę!
Idź.
- Muszę iść do toalety. - Kurwa.
SĄD REJONOWY
Coś jest nie tak.
Prosimy wszystkich pozostałych pasażerów o wejście na pokład samolotu 88 do Kochi.
Nie możemy ominąć kolejki?
Moment, myślę.
Potrzebuję zjeść więcej.
Spróbuj postu. Jest zdrowy.
- Nie wolno wnosić zapalniczek. - OK, zatrzymaj ją.
Dokąd idziesz, ciociu?
Cholera!
Wstawaj, ciociu! Ciociu!
- Proszę pana... - Tak?
- Zamykamy już bramkę. - Możemy poczekać parę minut, proszę.
Nie, proszę pana. Proszę wejść na pokład, albo ucieknie panu samolot.
OK, mogę rozmawiać ze stewardesą?
- Proszę bardzo. - Dziękuję.
Obudź się.
Witam, czy możecie opóźnić zamknięcie bramek o kilka minut, proszę?
Jeszcze dwie osoby idą. Proszę.
No dalej. Wstawaj!
Mam... niski poziom cukru.
- Jesteście spokrewnione? - To...
Jej siostrzenica!
Dam ci coś do jedzenia, jak tylko przejdziemy przez ochronę, OK?
Ona się chyba...
Towarzyszę jej. Nie czuje się za dobrze. Ale nic jej nie będzie, dziękuję.
- Proszę pani, co to jest? - Tylko woda, nic więcej.
Chcę mojego prawnika.
Nie. Ale jak będziesz tak dalej robiła, nici z naszej umowy i koniec z tobą.
- Jesteś pewna, że nic jej nie będzie? - Tak, ona tak zawsze.
Zjesz posiłek w samolocie, ciociu.
Poonam Verma and Mala Jogi, to ostatnie wezwanie do wejścia na pokład.
Prosimy o przejście do Bramki 60, zaraz kończymy przyjmowanie pasażerów.
Rusz się!
Skąd ten pośpiech?
- Niech pan zajmie swoje miejsce. - Moi przyjaciele tu idą, proszę pani.
Muszą zdążyć na ten lot. Proszę. To sprawa życia i śmierci.
Jeśli to kwestia medyczna, mogą porozmawiać z linią lotniczą.
- Drzwi do kabiny zamknięte. - Niech pan usiądzie.
Skąd ten pośpiech?
Mala Jogi, Poonam Verma!
Szybciej!
Przykro mi, proszę pani, ale ten samolot już odleciał.
Nie ma żadnego układu, prawda?