Ik...
Ik wilde niet dat het zo zou eindigen.
Papa...
Mama.
Alsjeblieft.
Hallo?
Wie ben je?
Ik heet Jorge.
Je bent een kind.
Ik ben bang.
Waarom huil je?
EEN VERMOMMING
...geschokt door de schietpartij door een onbekende vrouw
op de Britse school.
Het aantal slachtoffers is nog niet bevestigd...
SHAREFIND SCHIETPARTIJ
Shit.
Kom op.
Wie is de dader?
Een donkerharige vrouw in het wit.
Drie leerkrachten werden gedood.
Zijn er kinderen onder de slachtoffers?
Nee. Godzijdank zijn ze in orde.
Op één na, die is ontvoerd.
De kleinzoon van de ambassadeur.
Papa?
Waar is hij?
Ik heb je al drie jaar niet gezien.
Ik weet niet of ik genegenheid verwachtte, maar wel iets.
Genegenheid?
Verwachtte je echt genegenheid?
Is het Jorge?
Heb je het over Jorge?
Maak dit niet moeilijker dan het is.
Beneden wachten twee mannen.
Kom met me mee.
Je staat onder arrest voor moord en ontvoering.
-Snel. -Pak de kar.
-In Marcos Lorente's kamer. -Pak de kar.
Ze vlucht.
Hé. Blijf staan.
KLEEDKAMERS
Dat is zij.
-Blijf staan, politie. -Stop.
Verdomme, Antonia.
Shit.
Heer...
Laat ze niet gewond raken.
Stop.
Je bent niet langer de Rode Koningin.
Bel een ambulance.
Hé.
Antonia.
Kom dichterbij.
Ga Jorge halen.
Ezequiel en Carla moeten ondergronds zijn. Vind ze.
Haast je.
Politie.
Stop.
Ben je in orde?
-Je hebt me gedeblokkeerd. -Niet voor lang.
Je telefoon wordt gevolgd.
Hij moet aanblijven.
-Hij gaat me bellen. -Ezequiel?
Geef me wat tijd.
Ik heb dit met Marcos meegemaakt. Niet ook nog mijn zoon.
Een kwartier. Geen minuut langer.
Dit is voor de goede oude tijd en omdat ik die jongen mag,
maar ik blijf overeind.
Een kwartier.
Hij zal eerder bellen.
Bedankt.
Daar is ze.
Kom op.
-Zijn ze in orde? -Wie?
Mijn collega's in de auto.
-Ja. -Jij zit wel in de problemen.
-Je staat onder arrest. -Wat een verrassing.
Centrale, ze was in het financiële district.
Stuur eenheden.
Vooruit.
IK BEN NIET GEK IK HEB ER ALLEEN GENOEG VAN
-Hallo, Antonia. -Ezequiel.
Dit waren niet de spelregels. Laat mijn zoon gaan.
Je hebt het mis. Dit was de hele tijd het spel.
Kinderen boeten voor hun ouders zonden.
Ik wil met haar praten.
Ik weet niet waar je het over hebt.
Dat weet je wel.
Ik wil met haar praten.
Zij was het de hele tijd al.
Sandra?
Je weet mijn naam. Heel slim.
Je bent Fajardo's dochter.
Dat klopt, Antonia.
-Verrassing. Hier ben ik. -Het is geen verrassing.
Je was nooit dood.
Misschien wel.
Dit gaat over kinderen die sterven en ouders die tot leven komen.
Mijn zoon mag niet sterven. Geef hem aan mij.
Kijk aan die kant. Ik ga hierheen.
Arme Antonia.
Nu weet je hoe het is je onveilig te voelen.
Het is simpel.
Als je hem terug wilt,
moet je kiezen, net als de andere ouders.
Kiezen tussen wat?
Het leven van je zoon,
of dat van Carla Ortiz.
-Wilde je haar niet redden? -En als ik niet kies?
Dan heeft Jorge nog 30 uur te leven.
Net zoals Carla.
Altijd zo precies, Antonia Scott. Zo nauwkeurig.
Ja, maar de politie zit achter me aan.
Geef me iets anders als ik volgens je nieuwe regels moet spelen.
Je moet sterk zijn, Antonia.
Onthoud dat. Wees sterk zoals ik.
'Ik ben over water gebouwd.
'Mijn muren gemaakt van vuur. '
Blijf staan.
Waarom zou je een kind iets aandoen?
Om dezelfde reden als Carla of Álvaro Trueba.
Je zegt het altijd, het is jouw missie.
Stop de ouders.
De enige manier om dat te doen, is via hun kinderen.
En Jorge Scott is het kind van die vrouw.
Ik wil het niet, hoor je me?
Ik wil het niet.
-Ik doe dat kind niets aan. -Papa.
Natuurlijk.
Je wilt hem net als mij beschermen.
Die vrouw bedreigt mij.
Bescherm me.
Alsjeblieft.
Jullie advocaten kunnen het niet helpen, maar besluip me niet zo.
Vertel eens...
Is het waar?
Het is bevestigd.
Maar de politie houdt het verborgen.
Ze zijn vermoord.
Bijna de hele anti-ontvoeringseenheid, dood of zwaargewond.
-En Parra? -Hij is zijn been kwijt. Op de IC.
En zijn plaatsvervanger?
Ramón,
we moeten beslissen.
We? Ik beslis.
Ik beslis, zoals altijd.
Als ik iets moet tekenen, leg het maar op mijn bureau.
Nu wil ik graag alleen zijn.
Waar is Antonia?
En u bent...
Ik ben de vader.
Ik heb geen vader.
Ik had al gehoord dat je graag niet grappige grappen maakt.
Meneer Gutiérrez, ik denk niet dat u begrijpt
hoe ernstig de situatie is.
Kunt u de afstandsbediening geven?
Waarom beschermt u haar?
Waarom u niet?
Jorge is ontvoerd.
Antonia heeft er iets mee te maken.
Ze slikt al jaren medicijnen om zich in de hand te houden.
Ze weet niet wat ze doet. Ik weet dat u om haar geeft.
Help me.
Als u me helpt haar te vinden, zorg ik dat u niet wordt aangeklaagd.
Krijg ik ook zo'n coole stropdas als die u nu draagt?
Geloof me.
Ze is niet uw vriendin.
Ze heeft geen vrienden en dat weet u.
Ze denkt dat ze zoveel beter is dan de rest.
Heb medelijden met een arme kreupele en geef me de afstandsbediening.
Antonia heeft een slechte invloed.
Haar moeder is overleden. Haar man ligt in coma.
En God weet waar Jorge is.
En voor u is het klaar.
Sir Peter...
U hebt geen flauw benul wie uw dochter is.
Doe de deur achter u dicht.
Jorge.
Ben je daar?
Ja.
Ben je in orde?
Mijn polsen doen pijn.
Ik zit vast.
Hebben ze verder iets gedaan?
Nee. Verder niets.
Ben je bang in het donker?
Mijn cel is niet donker.
Niet?
Heb je daarbinnen licht, Jorge?
Zullen we een spelletje doen?
Voor een beetje afleiding. Wil je dat?
Vroeger speelde ik spelletjes.
Met mijn moeder.
Wat voor spelletjes?
Ik zie, ik zie,
woordslang,
zakdoekje leggen... Dat vond ik het leukst.
Ik speel ook graag met mijn zoon.
Al zou ik willen dat het vaker kon.
Vooruit, jij begint.
Dat gaat niet, er is hier geen licht.
Oké. Ik zie, ik zie wat jij niet ziet...
Wat zie je?
Iets...
En wat is het?
Iets wat begint... met een P.
Met een P...
Ik heb geen idee.
Laten we het andersom doen.
Ik zeg iets en jij zegt of ik warm ben.
Oké.
Is er een tafel?
Een soort tafel met een spiegel en lampen eromheen.
Een kaptafel.
Is er een haarborstel?
Ja. En verf.
Een kwast. Veel wimpers. Het is vies.
En er liggen kleren bovenop, allemaal verstrikt.
Wat is er nog meer?
Nog meer kleren die aan een roede hangen.
-Wat voor soort kleren? -Ik weet niet, heel aparte kleding.
Allerlei soorten.
Ligt er een pincet of een schaar op de tafel?
Nee, zoiets ligt er niet.
Er zijn alleen... pruiken. Dat is waar de P voor stond.
Ze bekeek alles voor ze vertrok.
Ze pakte wat spullen en stopte ze in een zak.
En ze sloeg me.
Ik ben nog nooit geslagen.
Ik wil dat je het langzaam doet.
Ik wil het zien.
Ze moet weten dat ze doodbloedt.
Ik doe wat je zegt.
En zich alleen voelen.
Waarom dring je hier nu op aan?
Omdat de broek die ik in haar winkel kocht
mijn kont er dik laat uitzien. Mijn kont. Dat kan echt niet.
Wat is er?
Vind je me niet zo goed als jij?
-Dat is het niet, maar... -Ik weet het.
Soms herken je mij niet.
Wat had je verwacht na wat je mij hebt aangedaan?
Dat ik blij terug zou komen?
Dat ik een normaal mens zou zijn?
Het spijt me.
Ik heb deze rotmissie omarmd.
Je zou me moeten bedanken.
Mooi. Vind je niet?
Ga je weer weg?
Waarheen?
Het is geen goed idee.
Het is het beste idee.
Je bent echt wanhopig.
Ja.
Zet uit. Ik word er nerveus van.
Volg de instructies. Het hoeft niet mooi te zijn.
Het bloeden moet stoppen. Maak de hechtingen heel strak.
Oké, het is net als een tatoeage. Gewoon een tekening.
Doe het.
Shit, echt niet.
...de wond wordt gesloten en gehecht.
Met een niet-resorbeerbare monofilament hechtdraad maat 3-0...
-Hier, zodat je niet schreeuwt. -Ik gebruik nooit iets.
-Bijna nooit. -Dus je komt hier
en vraagt om hechtingen alsof ik het dagelijks doe.
Ik ben bang je pijn te doen.
-Je werkt met naalden. -Niet bij lichtgewichten.
-Ik doe het niet zonder verdoving. -En de bijwerkingen?
Ik ben obsessief.
Ik kan opgefokt raken, paranoïde of duizelig.
Het zal je laten ontspannen, lachen.
Creatief denken...
Dit verdooft de pijn, heus.
Goed zo. Oké.
En...
ik ben hier eigenlijk verdomd goed in.
En wat zei ze?
-Jorge. -Ik wil het niet zeggen.
Jorge, jij bent mijn oren.
Je moet me vertellen wat ze tegen hem zei.
Dat ze wil dat je lijdt.
Toen vroeg hij haar waarom ze zich zo gedraagt.
En zij antwoordde:
'Wat had je verwacht, na wat je mij hebt aangedaan?'
Ze kan geen goed mens meer zijn door hem.
En wat nog meer?
Toen vertrok ze.
Hij vroeg haar niet weg te gaan, maar ze luisterde niet.
Ze zei steeds: 'Papa, papa, papa, papa... '
En hij huilde en huilde.
Weet je wat, Jorge?
Ik denk dat ik een idee heb.
Papa.
Hou op met schreeuwen.
Wie roep je? Zeg op, wie?
Laat hem met rust.
Wie denk je dat hij roept? Zijn vader. Omdat hij bang is. Dat zie je toch.
Laat hem gaan.
Ga je mij ook verkrachten? Juist, het is maar een act.
Om me voor de gek te houden.
Alsof ik nog niet genoeg lijd.
Wetende dat mijn vader niets doet om me vrij te krijgen.
Ik weet dat je me gaat vermoorden.
Dat accepteer ik.
Maar niet de jongen.
Waarom zou je hem iets willen aandoen?
Ik hoor hoe je tegen hem praat.
Met zoveel wanhoop.
Een kind horen huilen is verschrikkelijk.
Dat geluid wil je niet voorgoed blijven horen, toch?
Laat hem gaan.
Je bent een goed mens.
Je doet alleen wat ze je opdraagt.
-Je dochter... -Kop dicht.
Je weet niets over mijn dochter.
Die joint deed je goed, hè?
Woon je hier?
Ja.
Ik kon geen twee huren betalen.
Ik hoef in ieder geval geen trap op.
Jij slaapt in die kamer en ik neem de bank, oké?
Wen er niet aan. Ik wil mijn leven terug.
Ik begrijp het.
Wat heb je gedaan?
Mijn zoon is ontvoerd en ze geven mij de schuld.
Jezus, je...
Je hebt het druk gehad.
En waarom?
Heb je er iets mee te maken?
Nee.
Eigenlijk wel.
Gaat het wel?
Die joint valt zwaar, hè?
Het was vast ook een lange dag.
Je moet slapen.
Nee.
Dat kan niet. Ik heb nog maar 24 uur.
Maar als je niet rust, vind je je kind nooit.
-Antonia? -Je hebt gelijk.
Je hebt gelijk.
Ga niet naar binnen.
Waarom niet?
We hadden er al moeten zijn.
Hier betalen we voor.
We betalen zo veel als moet.
Nee. Is hij nog wakker?
Je kent hem. Hij wilde niet slapen.
-Hij haat het. -Papa.
-Kom hier, kanjer. -Ga naar papa.
Wat hebben jullie gedaan?
Niet veel. Hij heeft gewonnen met Pokémon.
-Hier. -Bedankt.
-Ik ga je kussen. -Oké.
Oké.
-Dag. -Doei, lieverds.
-Dag, familie. -Dag, Cristina. Bedankt.
-Hoi. Kijk. -Oké.
En nu papa.
Ze is haar trui vergeten.
Ik ga wel. Probeer hem te laten slapen.
-Kom. -Goed zo.
Ik ga niet slapen.
Antonia.
Jorge. Schatje, kijk me aan.
Ben je in orde? Kijk me aan.
Rustig maar. Niet bewegen.
Marcos.
Jorge.
Nee. Alsjeblieft.
Alsjeblieft.
Alsjeblieft, nee.
Alsjeblieft.
Jorge, ga naar je kamer.
Huil maar, Antonia.
Je kunt het.
Mama, help me alsjeblieft.
Kijk om je heen, Antonia.
Blijf niet in het donker.
Volg mij.
Ze willen je niet aanvallen.
Maar waarschuwen.
-Wie? -Volg hen.
IK BEN OVER WATER GEBOUWD MIJN MUREN GEMAAKT VAN VUUR
Ik ben over water gebouwd.
Mijn muren gemaakt van vuur.
Ik zei tegen haar:
'Ga slapen anders kun je je kind niet vinden. '
Het was gewoon de standaard
'het komt goed'-speech die niemand gelooft.
Nou, zij wel.
Ze viel in slaap. Ze keek alsof ze erover nadacht
en viel in slaap.
Ze is zo raar als een groene hond.
Groene honden komen van het eiland Gran Canaria.
Vandaar de naam van het eiland.
-Ik kom daar niet vandaan. -Sorry.
-Goedemorgen. -Goedemorgen.
Wil je ontbijt? Waar heb je zin in?
Als het maar ongezond is.
Mijn soort mens.
-Heb je cola? -Nee.
Deze muffins zullen je opvrolijken.
Je moet je uiterlijk veranderen om niet op te vallen.
Ik val nooit op.
Als elke agent in Madrid je foto heeft, misschien wel.
Ga door.
Om niet op te vallen bij een agent
moet je totaal niet zijn wat ze zoeken.
Je moet anders zijn.
Bijvoorbeeld?
Als je van geruite overhemden houdt,
draag dan een BDSM-korset.
Altijd goed. Ze staren naar je tieten.
Kijk. Dit...
ZE
Ik heb ook...
HEEFT
...een stretchbroek.
GEEN SMAAK
Zebrabroek, heavy-metal-stijl... Leren jasje.
Of een met capuchon die je op kunt doen.
-Zit er iets bij? -Ik weet het niet.
-Ik heb ook andere dingen. -Je hebt gelijk.
Het zal bij je passen. Ik heb ook dit.
Het is vrouwelijker. Die laarzen... Kijk, dit T-shirt zou perfect staan.
Of misschien... Even kijken. Dit ook...
Roze. Dat zou je nooit dragen.
IK WIL DOOD
ALSJEBLIEFT
Ik heb ook... Kijk.
Dit. Net of je thuis winkelt.
Kijk, ik heb ook...
Eens zien...
IK SMEEK JE
Dit is een beetje doorschijnend.
IK KAN HET NIET
Kijk.
Praten jullie?
Kom.
Probeer het eens.
Was dat goed?
'Papa. '
'Geef me een kus. '
Ik hou van je, papa.
Rustig maar. Je zult niet meer alleen zijn.
Niets zal ons meer scheiden.
Gelukkig ben je er weer. Ga nooit meer weg.
Mensen weten niet dat er iets is onder de stad.
Er is nog een Madrid onder de stad aan de oppervlakte.
AFWATERINGSNETWERK
We kunnen zelfs in het koninklijk paleis komen als we willen.
Vond u het fijn daarbeneden te werken?
Dat ligt eraan.
Op het laatst, toen de naam werd veranderd
van NBQ en we samen gingen met TEDAX,
was dat lastig voor sommigen.
Wat bedoelt u?
De ondergrondse wereld trok terroristen aan.
De eerste drugshandelaren.
De seriemoordenaars. Die hebben we in Madrid ook gehad.
'Madrid is zo leuk, ' denken we allemaal. 'Zo levendig. '
Ze zien niet wat er beneden is. De ratten, de geesten, de slechteriken.
De balans is al snel zoek.
Langzaamaan word je één van hen om ze te pakken.
Ik ben hier mijn zicht kwijtgeraakt.
-Een bom? -Zuur.
Mag ik een foto maken van de kaart?
-Ja. -Als ik hem aanzet,
komt de politie hierheen.
Dat geeft niet.
Ik hou van bezoek. Er komt nooit iemand.
Leg de kaarten weg.
U hoeft dit niet te doen voor mij,
maar vertel niet wat ik hier kwam doen.
Bedankt.
Was Fajardo uw vriend?
Ja.
Waarom zette hij zijn dood in scène?
Zodat sommige mensen het zouden geloven.
De dwazen.
Wij gelijken
wisten dat je niet zomaar verdwijnt, ook niet bij een explosie.
Ik dacht dat hij met dat meisje was.
Welk meisje?
-Uit de inrichting. -Hij leerde daar niemand kennen.
Dat was zijn dochter.
Dat kan niet.
Vooruit, opschieten.
-Doe de deur open, snel. -Vooruit.
4 JAAR EERDER
Ga je nog mee?
Papa.
Ik ben niet dood.
Carla.
Jorge.
Wat is er, Jorge?
Het is al ochtend en ik heb nog niet ontbeten.
Is het al ochtend?
Hoe weet je dat?
Omdat ik honger heb.
Je hebt honger.
Nou...
Wat zou je willen eten?
Zeg het maar, dan maak ik het.
Ik kan goed koken, weet je?
Laten we een kookspelletje doen.
-Zeg het maar. -Een...
Een broodje ham en kaas.
Wat nog meer?
Spek, uitgebakken.
Ik wil sinaasappelsap.
En chocolade.
Dat mag ik van opa nooit bij het ontbijt.
Dan bof je dat ik een moeder ben.
Nee.
Mijn moeder is er niet. Ze is er nooit voor mij.
Zeg dat niet, Jorge.
Je moeder zou haar leven geven voor jou.
Ik woon bij mijn opa. Hij zou zijn leven geven voor mij.
Wat heb je gedaan?
Ik heb dingen uitgezocht.
Ik heb nieuws.
En jij?
Ik ben het, Antonia. Rustig maar.
-De politie is niet hier, toch? -Kom snel binnen.
Je liet me schrikken.
Sorry. Ik verstop me en ik wilde niet kloppen.
Ik schrok van hoe je eruitziet.
Het wordt steeds erger.
Ben je in orde?
Jon redde me.
Ik weet het.
Ik breng hem calamares. Hij is opgepakt.
Dat weet ik.
Daarom ben ik hier. U zei dat ik op u kon rekenen.
-Kan ik op u rekenen? -Waarvoor?
Om Jon te redden.
Natuurlijk.
Doe dit erop als je weer wilt lopen.
Het is een antibioticum.
Bedankt.
Bedank me niet.
Het moment van je dood is vervroegd.
GEBASEERD OP HET BOEK
Ondertiteld door: Judith Bros
Creatief Supervisor Xander Purcell