Pagbati.
Ako ay sorbitol maltitol xylitol mannitol
calcium carbonate soy lecithin vegetable triglyceride, at talc.
Pero para madalian ka, tawagin mo na lang akong Gum.
Ang buhay. Nagsimula ito sa isang big bang.
Hindi mabilang na mga kalawakan ang dumami nang dumami.
Makaraan ang tinatayang 13.8 bilyong taon, lumitaw ang dalawang pangunahing species.
Ang Homo sapiens at Cibus erectus.
Na kilala rin bilang mga tao at pagkain.
Nilalamon ng mga tao ang pagkain para mabuhay.
Nabuhay ang pagkain nang walang kamalay-malay sa sistema
hanggang matuklasan ang katotohanan ng isang matapang na sausage.
Hawak ang bagong kaalamang ito,
at sa tulong ng kaniyang tunay na pag-ibig, matatalik na kaibigan,
at higit sa lahat, ng bath salt,
na isang napakalakas na narkotikong
bumabasag sa mga interdimensional na pader
sa pagitan ng dalawang species, lumaban ang pagkain.
Mga peashooter, ngayon na!
Buhay ang pagkain. Uulitin ko, buhay ang pagkain.
Manatili sa bahay. I-lock ang mga ref.
Ihanda ang mga pambukas ng bote, corkscrew, kahit ano…
Mga tinapay. Gumawa ng seradura ng lebadura!
Scotch. On the rocks, ibato.
Simulan na ang Operation Dessert Storm!
-Si Sammy? -Nasa bangkay ni Lavash.
Hanggang ngayon?
Hinding-hindi kita iiwan, mahal ko.
Hindi na niya ito binibitawan, binibitbit lang
Ang… Ang sweet naman no'n.
Hindi rin. Nangangamoy na ang bangkay.
Barry, ilang tao pa ang natitira?
-Isa na lang. -Ayos!
Wag ka munang lalabasan ng cream, Twink.
Tingnan n'yo ang mga mantsa ng pagkain. Gaano pa karami ang puwede niyang kainin?
Wag kayong mag-alala. Alam ko kung paano siya tatalunin.
Ininom niya ang buong case nang ganoon lang.
Ipadala ang nalalabing pasta.
Maging al dente kayo!
-Saan niya nakuha iyon? -Sabi ko na sa inyo.
-May sake bomb pa ba tayo? -Wala na.
Mga Jäger?
Di na niya tayo puwedeng malagasan pa.
Tayo ang nagsimula ng lahat ng 'to. Tayo rin ang magwawakas nito.
Sammy, ito na ang huling depensa natin. Tumayo ka na.
Sige. Tara na, Lavash.
Baka puwedeng hindi muna siya sumama. Mukhang pagod at patay na siya…
Brenda, di ko alam kung buhay pa tayo pagkatapos nito.
-Kaya, gusto ko lang sabihin sa iyong… -Tumigil ka, Frank Frankfurter.
Kaya natin ito.
Dahil may taglay tayong wala ang masama at kaawa-awang taong 'yon.
-Ano? -Ang isa't isa.
Iyon siya. Iyon ang tarantadong pumatay sa aking Lavash.
Hoy, ikaw. Naaalala mo siya? Naaalala mo bang pinatay mo siya, gago?
Hindi.
-Ngayon na! -Bakit basang-basa ang mga ito?
Nilalapirot n'yo ang utong ko!
Maligayang pagdating sa Foodtopia!
Foodtopia!
Nagsasalita ako rito para sa lahat pag sinabi kong hayop ang mga taong 'yon!
-Hayop sila! -Mga hayop sila!
Sila na ang nagdikta sa buhay natin. Kinulong tayo sa mga supermarket nila.
-Pinaghiwa-hiwalay sa mga aisle at shelf. -Nginuya tayo sa mga bibig nila.
Oo, tapos, inilalabas nila tayo sa mabahong puwit nila.
Malaya na tayo. Pantay-pantay tayo.
Mula sa pinakamatabang pabo
hanggang sa pinakamaliit na butil ng bigas. Tingnan n'yo!
Mahal kita, Frank!
-Pagkaing nagkakaisa. -Pagkaing nagmamahalan!
-Yehey! -Yehey!
At ngayon, si Barry!
Mahal kita, Barry!
Ngayon, tapos na ang giyera.
Alam kong marami sa inyo ang nag-iisip kung ano'ng susunod.
Na di n'yo na mararamdaman ulit ang ganoong adrenaline,
ang gano'ng nibel ng kasabikan o layunin,
at ang lahat ay balewala kumpara sa kasabikan sa giyera.
Ituloy mo.
At?
Iyon lang ang mga pahayag na inihanda ko.
Sige. Ano na ang update mula kay Gum?
Kumakalat ang rebolusyon.
Gamit ang teorema ni Fibonacci at batas ni Moore,
nakalkula ko na ang rate ng pagpapalawak, at maaari ko nang opisyal na ipahayag
na pagkain ang nangingibabaw ngayon na species sa planetang Earth.
Ang pinakamatalinong pagkaing buhay.
Hangga't kakampi natin ang matalinong ito, di tayo matatalo.
Pinag-uusapan na rin lang ang pagkatalo… Salamat sa transisyon, Frank.
…di tayo makakarating dito
kung walang pagkaing nagsakripisyo ng buhay nila.
Iyuko natin ang mga ulo natin, kung meron, para sa katahimikan.
Lavash!
Okay. Mahaba na iyon. Mahalagang sandali iyon.
Tumahimik tayo. Tama na. Hindi ito Holocaust.
Magpatuloy tayo sa mas nakakapagpasigla.
Okay. Sige.
Ito ay, tulad ng alam ng lahat,
isang ngipin ng tao.
Minsan nang naging simbolo ng pang-aapi, ginamit para lamunin tayo noon.
At ngayon, simbolo na sila ng tagumpay laban sa mga dati nating mang-aapi!
-Kaya't itaas ang ngipin! -Tama!
Itaas ito kung meron kayo. Kung wala, tumayo na lang kayo.
Gustung-gusto ko ang mga ito. Bigyan n'yo pa ako.
Ganito na ang magiging buhay natin mula ngayon.
Gagawin natin ang lahat ng gusto natin
at mamumuhay tayo nang payapa!
Pumupulandit ako.
Maling butas. Maling butas.
Ayan.
Salamat. Susunod.
Sa totoo lang, nag-aalala akong nagdala ako ng malas noong
sinabi kong magiging perpekto ang buhay natin
pero mukhang magkakatotoo nga 'yon.
Sa kauna-unahang pagkakataon,
wala tayong kinakaharap na malaking banta.
At puwede na tayong magpokus sa isa't isa.
Wala akong maisip na mas mainam na paraan para simulan ang bagong buhay natin.
Nagsimula tayo ng rebolusyon at isinakatuparan ito.
-Tayo ang nagsilang nito. -Alam ko. Parang sila ang mga anak natin.
At ngayon, nagtitirahan ang mga anak natin.
Hindi naman lahat sila.
Barry, okay ka lang? Halos di mo nagalaw ang hapunan mo.
Manonood na lang ako. Sige na.
Puwede ko kayong panoorin. Frank, alam kong masaya ka ro'n.
Halika na. Nagtitirahan na ang lahat.
Ayun. Nagsasaya sina Tubig at Langis.
Hindi ko akalain ito.
Para silang tsokolate at peanut butter.
Tingnan mo. Nagtitirahan ang mga bell pepper.
-Hindi tulad ng pagpapatira ni Sammy. -Tirahin n'yo lang ako nang tirahin.
Tirahin n'yo ako hanggang wala na akong maisip o maramdaman.
Naku. May nararamdaman ako, bukod sa mabangis na tirahan.
Pasok ang isa pang bago, sige na.
Oo. Mukhang ang saya-saya niya.
Mabilis niyang nabago ang buhay niya. Natutuwa ako para sa kaniya.
Alam naming nahihirapan kang makisabay matapos iyong matinding labanan,
pero hintayin mo. Makakasabay ka rin.
Tutulungan ka namin sa bawat hakbang. Iyon ang pagkakaibigan.
Baka tama ka. Mabuting mapaligiran ng mga kaibigan.
Tama ka.
-Mabuting napapaligiran ng mga kaibigan. -Ayan.
Banayad na halik lang. Sige lang. Maghalikan ulit kayo.
Puwedeng buksan ang bibig.
Okay, ngayon, sa katawan, d'yan mismo.
Sige. Ipakita n'yo sa isa't isa ang pagkakaibigan n'yo.
Walang limitasyon pag magkaibigan kayo.
'Yong pagsira sa sistema ng paniniwala natin
at pagsisimula ng bagong lipunan, sa totoo lang,
ay talagang nakakapagpalibog sa akin.
-Diyos ko. Baby, sabihin mong organic ako. -Organic ka.
Ang ganda n'on. Ano 'yon?
Natutunaw ako!
Ako rin. Ang hot nito. Yey.
Naku!
Pakinggan n'yo 'yon. Lahat nilalabasan na nang matindi.
Iyon ang gusto kong marinig.
Hindi ko nararamdaman ang mukha ko!
Gusto ko rin 'yon.
Patay na ang kapatid ko!
Ano? Mahilig ako sa kink, pero anong klaseng fetish 'yon?
Tumigil kayo sa pagtitirahan. Namamatay na'ng lahat.
May butas ang ulo ng kapatid ko!
Ano'ng nangyayari?
Hindi iyon maganda.
Tumatagas ang kisame!
Hindi!
-Okay ka lang? -Oo. Tuyo pa rin.
-Doon. -Sa may trapal. Doon kayo sa trapal!
Oo, sumilong tayo.
Tumakbo nang maayos! Hindi. Mukhang may stampede na.
-Lahat, sumilong! -Dali!
Dito tayong lahat. Sundan n'yo ako.
Sammy!
Hindi ganito.
Halika rito, bulilit.
-Salamat. -Walang problema.
Takbo lang. Malapit na tayo.
Ano 'yong tunog na iyon?
Hindi! Lintik! Takbo! Bilis. Kilos!
Okay ka lang? Ayos ka lang?
Susan, Anne, Condoleezza! Condoleezza!
Umalis na sa busal!
Tulungan n'yo ako. Nadikit ako!
Salamat!
Hindi. Salamat, malagkit na bigas. Gustung-gusto ko ito.
Hayop kang orange!
-Hindi! Gerald! -Diyos ko, ang mukha niya.
Diyos ko! Jam na siya!
Diyos ko!
Tulong!
Napakadelikado nito. Chips, hoy!
Barry, ano'ng ginagawa mo?
-Kaya natin 'to, Chips. -Kaya natin? Diyos ko!
Nahuhulog na ako sa impiyerno.
Ito na 'yon!
Ang elastikong kapangyarihan ay may kaakibat na pananagutan.
Si Gum!
Takbo, mga gago.
Hindi!
Aray.
Gum, hindi!
-Frank! -Ligtas ka na!
Hindi.
Masyado mong ginamit ang sarili mo.
Hindi, ginamit ko lang ang sarili ko
para iligtas ang kapwa ko pagkain.
Magiging okay ka. Makakaya mo ito.
Ito pa rin ba ang dating Gum?
Tama si Brenda.
Naabot ko na ang kakaibang wakas ng buhay ko.
Paano kami kung wala ka?
Ikaw ang dahilan kaya nakarating kami hanggang dito.
Wala kaming alam paano gumagana ang mga bagay-bagay. Wala kaming alam.
Ang pinakamahalagang bagay sa buhay ay hindi ang kaalaman, Frank.
Ang pinakamahalagang bagay sa buhay ay...
Ano? Ano ang pinakamahalaga?
Gum!
Frank, wala na siya. Tingnan mo?
Ano… Naku. Lumabas na naman. Balik doon.
Okay, kailangan kong puwersahin. Kita mo? Kadiri.
Hindi.
Paano nangyari ang mga ito? Nagsasaya lang tayo.
Diyos ko. Tonic. Wala ka na.
Buti na lang nandito pa si… Hindi!
-Puro patay na ang magkakasintahan. -Nasa'n ang beef?
Kalma. Okay lang. Mahahanap natin ang beef mo. Ano'ng pangalan niya?
Wellington!
Nawawala ang ilang karne, kaya bumalik ang buhay sa karne ko.
Ngayon lang ulit ako nabuhayan mula no'ng buhay ang mga tao.
May iba roong kailangan ng tulong.
Maghahanap at magliligtas ako. Sasama ba kayo?
Ano? Sige. Mukhang nag-iisip pa kayong dalawa.
Babalik ako.
-Tapos na ba? -Magpapakamatay na lang ba tayo?
-Ano iyon? -Mangyayari ba ulit ito?
-Ano'ng gagawin natin? -Okay.
Kung kakalma lang kayong lahat, masasagot namin ang lahat.
-Ituloy mo, Frank. -Ano? Okay. Una…
Oo, alam naming marami kayong katanungan.
At tinitingnan namin ang lahat ng ito,
at babalikan namin kayo na may dalang mga kasagutan.
Babalikan? Wala silang alam. Nag-iimbento lang sila. Hindi pa magaling.
Hindi namin alam kung ano'ng nangyari, pero ito ang alam namin.
-Walang magpa-panic. -Panic? Nasisiraan na ako nang bait!
Alam n'yo? Letse ito!
Babalik ako sa Shopwell's. Ligtas doon. Sino'ng sasama sa 'kin?
Pakiusap, wag n'yong gawin ito.
Babalik kayo. Paano ang Foodtopia?
-Walang Foodtopia. -Sammy, wag mong sabihin 'yan.
Talaga? Mukhang paraiso ba ito sa iyo?
Tingin ka sa paligid. May bulag na pakwan at nawarak na kalabasa.
Sasabihin mong may katuturan ang rebolusyon?
Wala, kaibigan.
Mawalang-galang na,
babalik ako sa bagel bin kung saan ako nanggaling.
Gumuguho na ang tindahan.
Ano ngayon? Mas mainam pa rin sa loob kaysa d'on.
Tumigil ka na, sausage boy.
Kung maipapaliwanag mo kung bakit tumatagas ang tubig sa kisame,
uupo ako nang tuyo at maayos dito.
-Sobra na ito. -Oo nga.
At dapat tayo ang umayos.
D'yan na tayo lalong papalpak. Sana nandito si Gum.
Frank.
Ano sa tingin mo ang sasabihin ni Gum bago siya mamatay?
Ano'ng mas mahalaga sa kaalaman?
Siguro sasabihin niya, "Pagpapakatotoo."
Mahalaga ang pagpapakatotoo,
pero di ko alam kung tunog Gum 'yon.
Okay. Paano kung "'Pagpapakatotoo"?
Ganyan nga mismo ang tunog ni Gum, pero di pa rin parang si Gum.
Letse. Ganito pa talaga ang nangyari.
Kung marami tayong alam, masasagot natin itong bugtong.
Kung hindi natin pinatay ang isa sa mga gagong 'to,
mapupuwersa natin siyang sagutin ang mga tanong.
Frank, sa lala ng mga nangyayari,
naghahangad tayo na sana may tao tayo?
Wag!
Tahimik.
-Hoy, sapatos ko 'yan. -May mas malaking problema ka ngayon.
-Mamamatay na ako. -Diyos ko.
-Nauubusan ka na ng jelly. -Tulungan mo ako.
Tingnan natin kung paano ito.
Naku! Wag kang magsalita.
Kalma lang. Tipirin mo ang enerhiya mo.
Diinan mo lang ang sugat mo, okay? Wag kang…
Ano 'yon? Nasaan silang lahat?
Tao.
Ang pagsasalin ng subtitle ay ginawa ni Maribeth Pierce
Mapanlikhang Superbisor Almira Lozada-Balanza