Gegroet.
Ik ben sorbitol maltitol xylitol mannitol
calciumcarbonaat sojalecithine plantaardige triglyceriden en talk.
Maar om het eenvoudig te houden, mag je me Kauwgom noemen.
Het leven begon met een oerknal.
Talloze sterrenstelsels die zich tot bestaan opbliezen.
Ongeveer 13,8 miljard jaar later hadden zich twee hoofdsoorten ontwikkeld:
homo sapiens en cibus erectus.
Ook bekend als mensen en voedsel.
De eerste verslond de tweede als brandstof.
Het voedsel had hier geen weet van,
tot één onverschrokken worst de ongemakkelijke waarheid ontdekte.
Gewapend met deze nieuwe kennis,
zijn ware liefde, zijn beste vrienden
en bovenal badzout,
een krachtig verdovend middel
dat de interdimensionale muren
tussen de twee soorten afbreekt, vocht het voedsel terug.
Erwtenschieters, nu.
Het voedsel leeft. Ik herhaal: het voedsel leeft.
Sluit deuren en koelkasten.
Wapen je met flesopeners, kurkentrekkers, wat...
Brood, vorm een hindergist.
Whisky, sla 'm achterover.
Begin Operatie Dessertstorm.
-Waar is Sammy? -Bij Lavash' lijk.
Nog steeds?
Liefste, ik zal je nooit laten gaan.
Hij draagt hem nog steeds met zich mee.
Dat is eigenlijk wel lief.
Niet echt. Het lijk begint nogal te stinken.
Barry, hoeveel mensies nog?
-Eentje maar. -Geweldig.
Klop je room niet te vroeg, Twink.
Moet je al die voedselvlekken zien. Hoeveel meer kan hij nog eten?
Geen zorgen, ik weet precies hoe ik dit mensie kan verslaan.
Zo heeft hij een heel krat weggevaagd.
Stuur de laatste pasta.
Al dente op.
-Waar heeft hij dat vandaan? -Zie je wel?
-Hebben we nog sakebommen? -Nee.
Jägerbommen?
Dat waren zijn laatste slachtoffers.
Dit is met ons begonnen. Zo moet het ook eindigen.
Sammy, wij zijn de laatste linie. Kom mee.
Begrepen. Kom, Lavash.
Misschien moet hij hier blijven. Hij ziet er moe en dood uit...
Brenda, ik weet niet of we dit overleven.
-Dus ik wil je zeggen... -Frank Frankfurter, hou op.
We overleven dit.
Want wij hebben iets wat dat ranzige, ellendige mensie niet heeft.
-Wat dan? -Elkaar.
Dat is hem. Die klootzak heeft mijn Lavash vermoord.
Jij daar. Herinner je je hem? Weet je nog hoe je hem vermoordde, klootzak?
Niet echt, nee.
-Nu. -Waarom zijn deze dingen zo nat?
Jullie draaien mijn tieten eraf.
Welkom in Voedseltopia.
Voedseltopia
Ik spreek voor iedereen als ik zeg: mensies kunnen oprotten.
-Ja. -Ze kunnen oprotten.
Ze hebben te lang onze levens bepaald. Ze sloten ons op in supermarkten.
-Scheidden ons met gangpaden en schappen. -Kauwden ons in hun monden.
En dan persten ze ons uit hun stinkende konten.
We zijn vrij. We zijn gelijk.
Van de vetste kalkoen
tot de kleinste, schattigste rijstkorrel. Kijk ze dan.
Ik hou van je.
-Eén voedsel. -Eén liefde.
En dan nu Barry.
Ik hou van je, Barry.
Nou, de oorlog is voorbij.
Ik weet dat jullie bezorgd zijn over de toekomst.
Dat jullie nooit meer zoveel adrenaline,
opwinding of zingeving zullen voelen.
Dat alles in het niet zal vallen bij de opwinding van oorlog.
Ga verder.
En?
Dat was het. Meer heb ik niet voorbereid.
Oké. Heb jij een update, Kauwgom?
De revolutie verspreidt zich.
Met Fibonacci's stelling en de wet van Moore
heb ik de verspreidingssnelheid berekend en ik kan officieel aankondigen
dat voedsel nu de dominante soort is op aarde.
Het slimste voedsel ter wereld.
Met deze slimme kerel aan onze kant kunnen we niet verliezen.
Over verliezen gesproken... Bedankt voor het opzetje, Frank.
We zouden hier niet zijn
zonder het dappere voedsel dat hun leven gaf.
Buig je hoofd, als je dat hebt, voor een moment van stilte.
Lavash.
Oké. Dat is lang genoeg. Dat was een moment.
Het was stil. Zo is het genoeg. Het is de Shoah niet.
Kan het alsjeblieft wat vrolijker?
Oké. Natuurlijk.
Hier zijn jullie allemaal pijnlijk bekend mee:
een mensentand.
Ooit een symbool van onderdrukking, gebruikt om ons te verscheuren.
Nu symboliseren ze onze triomf over onze oude onderdrukkers.
-Dus steek je tanden in de lucht. -Precies.
Omhoog ermee als je ze hebt. Zo niet, blijf lekker staan.
Ik kan er geen genoeg van krijgen. Geef hier.
Zo zal het leven van nu af aan zijn.
Iedereen doet wat ie wil
en leeft in perfecte harmonie samen.
Ik ga spuiten.
Verkeerde gat.
Wat lekker, zeg.
Bedankt. Volgende.
Ik was bang dat ik het verpestte toen ik zei
dat onze levens perfect zouden zijn,
maar zo te zien had ik gelijk.
Frank, voor het eerst
staan we niet voor een grote bedreiging.
Nu kunnen we ons volledig op elkaar concentreren.
Een mooiere start van ons nieuwe leven kan ik niet bedenken.
Wij hebben een revolutie ontketend en dit mogelijk gemaakt.
-Wij hebben dit gebaard. -Ja, het zijn net onze kinderen.
Die elkaar nu allemaal neuken.
Niet allemaal.
Barry, alles goed? Je hebt bijna niks geneukt.
Ik blijf even kijken, maar ga vooral je gang.
Ik kan ook naar jullie kijken als je dat lekker vindt.
Kom op. Iedereen is bezig.
Zelfs Olie en Water mengen zich erin.
Dat ik dat nog meemaak.
Kijk dan. Net chocola en pindakaas.
En die paprika's worden volgepompt.
-Niet zo vol als Sammy. -Neuk me wezenloos.
Neuk me letterlijk tot ik niet meer kan denken of voelen.
O, nee. Ik voel wat behalve neuken.
Kan iemand anders bijspringen?
Ja, hij ziet er inderdaad blij uit.
Hij heeft zijn leven razendsnel omgegooid. Fijn voor hem.
We weten dat je het moeilijk hebt na al die adrenaline,
maar heb geduld. Je komt er wel.
Wij helpen je door het proces. Daar heb je vrienden voor.
Ja, het is fijn om bij vrienden te zijn.
Zeg dat nog eens.
-Het is fijn om bij vrienden te zijn. -Goed zo.
Alleen een zacht kusje. Ga door. Kus elkaar nog eens.
Open je mond maar.
Oké, nu op elkaars lichaam, daarzo.
Kom op. Toon elkaar wat jullie vriendschap betekent.
Niks is verboden terrein onder vrienden.
Het verwoesten van ons geloofssysteem
en een nieuwe samenleving beginnen maakt me
eerlijk gezegd zo verdomd geil.
-O, schatje, zeg dat ik biologisch ben. -Je bent biologisch.
Dat is lekker. Wat is dat?
Ik smelt.
Ik ook. Dit is zo geil.
Godverdomme.
Luister. Iedereen doet het net zo hard als wij.
Zo hoor ik het graag.
Ik voel mijn gezicht niet meer.
Ik wil wat zij heeft.
Mijn broer is dood.
Wat? Ik ben best kinky, maar wat voor fetisj is dat?
O, mijn god. Hou op met neuken. Iedereen gaat dood.
Er zit een gat in zijn hoofd.
Wat gebeurt er?
Dit is niet goed.
Het plafond lekt.
Nee.
-Gaat het? -Ja, ik ben nog droog.
-Daar. -Naar de luifel.
Schiet op.
Ren netjes. O jee, volgens mij zijn we een stormloop begonnen.
-Rennen, allemaal. -Kom op.
Deze kant op, allemaal. Volg mij.
Sammy.
Zo wil ik niet sterven.
Ik heb je, kleintje.
-Bedankt. -Geen probleem.
Blijf rennen. We zijn er bijna.
Wat is dat geluid?
Nee. Verdomme. Rennen. Vooruit. Kom op.
Gaat het?
Susan, Anne, Condoleezza.
Verlaat de kolf.
Help me. Ik zit vast.
Bedankt.
Nee. Jij bedankt, kleefrijst. Ik ben dol op deze dingen.
Oranje klootzak.
-Nee, Gerald. -God. Zijn gezicht.
God. Hij is jam geworden.
O, god.
Help.
Dit is zo gevaarlijk. Chips ahoi.
Barry, wat doe je?
-Het lukt, Chips. -O, ja? O, god.
Ik val de hel in, jongens.
Dit is het einde.
Bij grote elasticiteit hoort grote verantwoordelijkheid.
Kauwgom.
Ga, dwazen.
Nee.
Au.
Kauwgom, nee.
-Frank. -Ik heb je.
Nee.
Je hebt jezelf te dun gespreid.
Nee, ik heb mezelf net genoeg gespreid
om mijn medevoedsel te redden.
Het komt goed met je. Je redt het wel.
Zien wij hetzelfde stuk Kauwgom?
Brenda heeft gelijk.
Mijn levenscyclus heeft zijn onnatuurlijke einde bereikt.
Wat moeten we zonder jou?
Zonder jou waren we nooit zover gekomen.
We weten niet hoe alles werkt. We weten niks.
Het belangrijkste in het leven is niet kennis, Frank.
Het belangrijkste in het leven is...
Is wat? Wat is het belangrijkste?
Kauwgom.
Frank, hij is dood. Kijk.
Wat... Nee. Terug naar binnen, jij.
Ik zal het moeten forceren. Zie je? Goor.
Nee.
Hoe is dit zo snel gebeurd? Net was het nog goed.
O, god. Tonic, ik ben je kwijt.
Gelukkig heb ik nog wel... Nee.
-Overal dode geliefden. -Waar is het vlees?
Rustig maar. Het is al goed. We vinden je vlees wel. Hoe heet hij?
Wellington.
Er zijn een paar steaks vermist, waar ik van opsteek.
Ik heb me niet zo levend gevoeld sinds de mensies nog leefden.
Voedsel heeft hulp nodig.
Ik start een reddingsactie. Komen jullie?
Jongens? Oké, jullie moeten het nog verwerken.
Ik kom erop terug.
-Is het voorbij? -Plegen we zelfmoord?
-Wat was dat? -Komt het terug?
-Wat moeten we doen? -Oké.
Rustig, allemaal. We beantwoorden alle vragen.
-Ga je gang, Frank. -Wat? Oké. Ten eerste...
We begrijpen dat jullie veel vragen hebben.
We gaan alles uitzoeken
en komen erop terug met de antwoorden waar jullie naar op zoek zijn.
Komen erop terug? Ze weten niks. Ze verzinnen maar wat.
We weten niet wat er is gebeurd, maar dit weten we wel:
-we moeten niet in paniek raken. -Zei iemand paniek? Ik flip.
Zoek het uit, zeg.
Ik ga terug naar Shopwell's. Daar was het veilig. Wie gaat mee?
Doe dit alsjeblieft niet.
Jullie gaan achteruit. En Voedseltopia dan?
-Er is geen Voedseltopia. -Sammy, zeg dat niet.
Echt? Lijkt dit jou een paradijs?
Kijk om je heen. Er zijn blinde meloenen en kapotte pompoenen.
Was de revolutie het nou echt waard?
Nee, vriend.
Dus excuseer mij
terwijl ik terugga naar de bagelbak waar ik vandaan kwam.
De winkel staat letterlijk op instorten.
En? Dat is nog altijd beter dan daarbuiten.
Geef het op, worstjongen.
Tot jij kan uitleggen waarom daarbuiten water uit het plafond lekt,
zit ik hier lekker droog.
-Dit is kut. -Ik weet het.
En wij moeten het oplossen.
Dat maakt het nog kutter. Ik wou dat Kauwgom er nog was.
Hé, Frank.
Wat wilde Kauwgom zeggen, denk je? Voor hij stierf?
Wat is belangrijker dan kennis?
Misschien 'het echt houden'.
Dat is heel belangrijk,
maar dat klinkt niet als Kauwgom.
Wat dacht je van 'het echt houden'?
Dat klinkt precies als hem, maar niet als iets wat hij zou zeggen.
Verdomde ironie.
Met meer kennis zouden we dit kunnen oplossen.
Als we één eikel in leven hadden gehouden,
hadden we misschien wat antwoorden kunnen krijgen.
Frank, geloof jij hoe verneukt alles is?
We hebben nota bene een mensie nodig.
Nee.
Hou je bek.
-Hé, dat is mijn schoen. -Jij hebt grotere problemen, schat.
-Ik ga dood. -O, god.
-Je bent al veel jam verloren. -Help me.
Hoe ernstig is het?
Wat de fuck? Probeer niet te praten.
Rustig aan. Spaar je energie.
Hou druk op de wond, oké? Je...
Wat? Waar is iedereen?
Een mensie.
Vertaling: Bo-Elise Brummelkamp
Creatief supervisor Maaike van der Heijden