Foodtopia!
MALAKING KAHUNA BURGER
Isang ngipin bawat isa.
Welcome sa spa ni Julius. Gusto n'yo ba ng cucumber face mist?
Mukhang maganda 'yan.
Uy, iboto n'yo si Julius.
I-enjoy n'yo 'yang masahe.
Wag kang mag-alala. Aalisin natin 'yang mga kulubot mo.
Iboto si Julius.
Hoy. Diinan mo. Kung gusto mo ng ngipin, kailangang palambutin mo ako.
Pasensiya na. Maghapon na akong nagmamasahe. Masakit na ang kamay ko.
Nakakainis kapag kinakausap ka nila.
-Eggetha! Eggetha! -Uy, mga anak.
Uupo lang muna si Mama saglit.
Eggetha, mukhang pagod na pagod ka.
Alam kong hindi laging madali ang buhay, pero lutong-luto na ako.
Tingnan mo ang mga puti sa mata ko at makinig ka.
Mabuti kang itlog at ginagawa mo lahat para sa pamilya mo.
Isang araw, makakaipon ka ng sapat na ngipin para makabili ng ref.
Pero di ka dapat sumuko. Kailangang maging positibo ka.
Yolk-O, tama ka. Mahal kita.
Tapos na ang egg timer.
Ayokong magmadali pero papasok na 'ko sa isa ko pang trabaho bago ako mapalitan.
Napansin na masyadong marami ang nagko-coffee break.
Bilang resulta, suspindido lahat ng kape nang walang bayad.
Wala pang pagkaing gustong magpatakbo ng forklift.
Paalala lang, hindi ito gaya ng iniisip n'yo.
Ang nagpapatakbo ng malalaking makinarya
ay alam na maaari silang mabalatan, matusok…
Tulong!
-Diyos ko! -Tinatalupan ako nang buhay!
Hawak kita.
Basag ka na.
Lintik. Kailangan ko pa ngayong humanap ng kapalit n'yo.
Ikaw. Ikaw ang kapalit.
Wag, Mr. Smokey Barbeque. Kaya ko pang magtrabaho.
Pasensiya na. Papalitan din ako ni Julius kung di ko ipatutupad ang mga patakaran.
Ang aga mo. Ano'ng problema? Masakit ba ang tiyan mo?
Narinig n'yo 'yon? Eggetha! Yolk-O!
Naku!
Naku! Ang buong pamilya ko! Patay na sila. Patay na silang lahat!
Ipinagkanulo sila ng mahihinang katawan nila,
at katabi nila ang sarili nilang mga balat at lamanloob.
Hindi na nila mararamdaman ang malamig na yakap ng ref.
Ang malamig na kamatayan na lang ang mararamdaman nila.
Okay. Salamat, Veiner Hotzdog,
sa isa na namang napakalungkot
ngunit talagang nakakaantig na tunay-na-buhay na mga kuwento.
Samuel, tatahakin ko kahit ang kailalim-ilaliman ng sikmura ng tao
para maibahagi ang malupit na katotohanan ng buhay natin.
Magdudulot ito nang matindi, at halos nakakapanigas na kagalakan,
pati na rin nang matinding kalungkutan.
Ang gandang kombinasyon. At ngayon, sa ating pangunahing kuwento.
Kahapon, nagtalo ang mga pagkain kung sino ang dapat mamuno sa Foodtopia
na nauwi sa magulong sagutang tinatawag kong "Kompetisyon ng mga Lider."
Narito, live sa Main Street, kung saan sina Frank at Brenda ay…
Ikaw ba si Sammy Bagel Junior?
Hindi, ako si Johnny Pastrami Senior. Siyempre, ako si Sammy Bagel Junior.
-Okay. Posasan mo siya. -Sasama ka.
Uy, kalma lang. Ano ba'ng ginawa ko?
Ginulpi mo ako at ninakaw ang mga TV screen ko!
Oo nga pala.
Kumusta, mga kapwa pagkain!
Nakikita ko sa mga nandito na maraming gatas na ang napapanis.
Maraming letsugas ang nalalanta. Maraming frozen na pagkain ang natutunaw.
At ilalagay ng Share-zees plan natin ang lahat ng pagkaing 'yan
sa mga ref na kailangang-kailangan nila.
Makinig kayo. Bilang pagkain, responsabilidad nating magtulungan.
Pero may ilang pagkain, tulad ng orange na si Julius,
na sarili lang ang inuuna.
Pero, buti na lang, higit na mas marami tayo kaysa sa kanila.
At kung magkakaisa tayo, walang makakapigil sa atin.
Pinapatigil na namin ito. Nagiging magulo na itong rally.
Ano? Hindi. Ibinabahagi lang namin ang mensahe namin.
Wala na. Hindi na puwede.
Ano ba 'to? Hindi binuo ang task force para dito.
Ikaw ang may gawa nito, ano?
Frank, hindi porke nakita mo akong bigyan sila ng ngipin
at ginawa nila ang sinabi ko, kontrolado ko na sila.
-Maghintay ka roon. -Sige po.
Tingnan n'yo. Mayamang prutas ako. Di ko 'yon tinatago.
May mga molar ako sa suwelas ng sapatos ko. Nakita n'yo?
Ang galing.
Gustong kunin nina Frank at Brenda ang mga ngipin ko.
Pero isipin n'yo, ang ngipin ko ay ngipin n'yo rin.
Ginagamit ko ang mga ito para bigyan ng trabaho ang lahat.
Araw-araw, gumagawa ako ng mga trabaho.
At pag pinilit akong gawin ang Share-zees, aalisin ko ang marami sa inyo,
at tataasan ko ang renta n'yo, pati na ang presyo ng mga kotse.
Ayokong gawin 'yon. Mas gusto ko ngang bigyan pa kayo ng mga ngipin.
Kasama ang karangalang kitain 'yon. Pero pinipigilan nila ako.
Di totoo 'yan.
Wag mo nga kaming palabasing masama.
Kapag nahalal sila, tataas ang mga presyo.
Mapapatalsik kayo.
Mawawalan kayo ng tirahan.
Sinisiguro ko iyan.
Lintik. Inagaw niya ang rally natin at ginamit 'yon laban sa 'tin.
Okay lang 'yon, Frank. Kita naman sa record natin.
Nawalan man tayo ng kontrol sa task force,
may integridad pa rin ang Food Court.
Susunod ang kasong
Crispy Cinnamon Logs v. Samuel Bagel Junior
na pangangasiwaan ni Judge Rutabaga Ginsberg.
Okay, maupo na ang lahat.
At may naupo sa 'kin.
Tahimik!
Sammy naman. Seryosohin mo ito.
-Tutulungan ba natin siya? -Wala tayo dapat paborito dito.
Dapat irespeto ang mga patakaran kahit sino ka pa.
Mr. Bagel, posibleng defense mechanism ang mga biro mo,
pero hindi depensa ang mga iyon, hindi sa Food Court ko.
-Ngayon, ano ang tunay na depensa mo? -Okay, tingnan n'yo.
Alam kong mali ang gulpihin si Cereal Box at agawin ang tindahan,
pero pagtatanghal na lang sa screen ang natitira sa 'kin.
Kung wala 'yon…
ni ayokong isipin ang mangyayari sa akin kung wala 'yon.
Iyan ang depensa mo? Seryoso?
Okay, madaling pagpasiyahan ang kasong ito.
Ibinababa ko ang pasiya na ang legal na may-ari ng electronics store ay si…
Sammy Bagel Junior. Sarado na ang kaso.
Ngipin, ngipin. Mahilig ako sa ngipin.
Gawa na naman ni Julius 'to.
Nakuha niya si Ginsberg, ang pinakamatino sa atin.
Mas mabilis pang mabulok itong sistema kaysa sa lumang mansanas.
Wag dito. Nakatingin ang mga pagkain. Ngiti ka lang. Basta…
-Sigurado kang sariwa ito? -Sariwa ito, Iced Tea.
Nangingilig ang inner casing ko.
Iginagalang ko ang kutob mo, pero wala naman akong mapapala ro'n.
-Kailangan ko ng siguradong patunay, pare. -Tingnan mo 'to.
Bago ang Burning Man, pinutulan ko ng daliri 'yong tao.
May apat na daliri din ang yapak na 'to.
Kaya ang tanging tanong sa tingin ko ay karaniwang lima ang daliri ng tao, di ba?
Gugustuhin mong makita ito, Barry.
Imposible. Ito ang ginamit kong panali roon sa tao.
Baka hindi mo hinigpitan.
Hindi siya puwedeng makawala nang mag-isa.
-Ibig mong sabihin, may tumulong? -Hindi ko sinasabing wala.
Sinong pagkain ang makikipag-usap at magliligtas pa ng tao?
At ano'ng mapapala nila?
Kung anuman 'yon, makabuluhan dapat 'yon para linlangin niya ang mga kakilala niya.
Lalo na ang pinakamalalapit sa kaniya.
Palala na nang palala ito.
Mananalo si Julius dito. At ganito na 'to habambuhay.
Mangingibabaw ang mayayaman sa mahihirap. Ano'ng gagawin natin?
Hindi ko alam. Letse! Ano ba 'to?
-Ba't nasisira ang mga ideya natin? -Dahil mga ideya ng tao 'yon.
Oo nga pala, naririnig ko kayo. Walang pinto ang treehouse.
Nagkaroon ng krimen kaya naglagay kayo ng pulis at hukuman.
At nasulsulan sila ng politikong tumatakbong presidente.
Ano?
At ang "Share-zees" ba 'yon? Buwis lang 'yon.
Napakakontrobersiyal no'n sa mga tao. Kaya nagalit silang lahat sa inyo.
Kagaguhan ng tao ang mga 'yon?
Oo, mga kagaguhan ng taong "taga-West at Amerikanong kapitalista."
Pero ibig sabihin, makakatulong ako.
Dahil lubhang magkatulad pala ang pagkain at tao.
-Tama na. Hindi tayo magkatulad. -'Yan ang sasabihin ng tao.
-Di totoo 'yan. -Totoo 'yon.
'Yan ang sagot sa akin pag sinasabi kong magkatulad kami.
Kesyo inutil ako. Ordinaryong taong walang utak.
Pero may alam din ako. Oo.
Di kailangang ikaw ang sumulat ng House of Cards
para malamang tungkol sa pera ang politika.
Basta napanood mo na 'yon.
At nakadalawa't kalahating season ako.
Pero, wag kayong mag-alala.
Tinigilan ko na ang panonood no'ng lumabas 'yong kay Spacey.
Ano'ng pinagsasasabi mo?
Di namin kailangan ang tulong mo. Simple lang ito.
Kung makukumbinsi lang namin ang mga tagasuporta namin na magbigay
ng kahit isang ngipin lang, ayos na kami.
Sa tingin mo makakaisip ng gano'n katalino ang mga tao, ha, hangal?
May gano'n kami. Fundraiser 'yon na uubra lang kapag may mayayaman,
at ang problema, di mayaman ang mga tagasuporta n'yo.
May nakikita akong 20 ngipin sa lalaking ito.
Bunutin kaya namin 'yan?
Wag! Mas marami pa ang kailangan n'yo.
Ba't di na lang kayo kumuha sa pinakamayayamang pagkain?
Hindi kami magnanakaw.
Labag 'yon sa patakarang ginawa namin.
Tama. Isa pa, napakahirap no'n.
May bantay at naka-lunchbox 'yon.
Kapag sinasabi mo 'yan,
naiisip ko kaagad ang franchise ng The Fast and the Furious.
Ano 'yon?
Isa sa mga pinakamagandang nakamit sa pelikula at kasaysayan ng tao.
At sa climax ng ikalimang pelikula,
nagkabit sila sa kotse ng safe para nakawin 'yon at…
Hindi. Hindi puwede. Tumatakbo tayong pinuno ng Foodtopia.
Mabuting halimbawa dapat tayo.
Di masamang halimbawa kung walang makakaalam.
'Yon ang kagandahan ng mga halimbawa.
Di natin ito gagawin. Kung mananalo tayo, dapat sa tamang paraan.
Okay. Sa tamang paraan.
Ano 'yong nangyari?
Binabati kita sa panalo mo.
Malinaw na malinaw na ako 'yong mali.
Ibig kong sabihin, sira-ulo 'yong si Judge Rutabaga Ginsberg.
Maniniwala ka bang ipinag-utos niyang ako ang may-ari no'ng mga screen?
Sa totoo lang, binayaran ko siya kaya akin ang mga screen.
Pero buti na lang, gusto kong ituloy mo 'yon.
-Teka. Puwede kong… -Ituloy mo lang ang gusto mong gawin.
-…eksklusibo sa show ko. Mga Argumento… -Sammy. Sammy.
Seryoso, hindi ako makapaniwala.
Hindi ko alam kung paano kita mababayaran, pero ituring mo itong down payment.
Nakakatuwa 'yan. Pero may iba akong ideya.
Wag mo kaming ngunguyain
Mababali ang likod namin at mamamatay kami
Pakinggan mo. Ang galing niya, 'no?
Alam mo bang nailigtas siya sa bag ng patay na matandang babae?
Tingnan mo siya ngayon, ang saya niya.
Oo. Nagkangipin na ba tayo?
Sa ngayon, pambayad pa lang kay Bill Werther.
Di pa nga natin nasimulan ang auction.
Okay. Isang orihinal na Candy Warhol lang ang una at tanging item na isusubasta.
Nakasalalay rito ang tagumpay ng event na ito.
Simulan natin sa isang ngipin. May isang ngipin ba rito?
May nakikita akong Butter. Tara na!
Hindi ako makapaniwalang di si Butter. Susunod. Ikaw ba, Parsnip?
Naririnig ko ba si Chips? May nagtataas ng kamay?
-Nagkakamot lang ako ng puwit. -Meron ba?
Si Cinnamon ba roon? Handa ka nang magsaya? Hindi pa.
At mukhang nanlulumo si Candy Warhol.
Masama ito. Masama talaga ito. Isa, dalawa. Wala pa ring kumukuha!
At mapupunta ang painting sa wala!
Iboto si Julius.
Mas marami na ng 11 ngipin ngayon kaysa no'ng nagsimula tayo.
Makakapuno na ng kalahati ng isang baso.
Oo. Ng maliit na baso.
Iboto si Julius.
Binabayaran ni Julius ang mga pagkain para mamigay ng stickers niya.
Iboto si Julius. Orange siya.
-Paano natin tatapatan 'yon? -Frank, may ideya ako.
Magbahay-bahay tayo para ipakalat ang mensahe.
Maghiwalay tayo. Marami tayong mapupuntahan.
Diyos ko. Tama ka. Marami tayong mapupuntahan… Pito, dalawa, isa…
Dalawang beses na mas marami!
Iboto si Julius.
Napag-alaman sa kamakailang pag-aaral na ayaw nang mabuhay ng 10 sa 10 pagkain.
Ito ang Foodtopia nina Frank at Brenda.
Di ka nila maprotektahan mula sa ulan. Di ka nila maprotektahan mula sa ibon.
At ngayon, di ka nila maprotektahan mula sa kanilang sarili.
Share-zees? Ano'ng ibig sabihin no'n? Paano 'yon ipatutupad?
Gusto nilang makuha ang ngipin na pinaghirapan ninyo.
Pero ayokong kunin ang mga ngipin n'yo.
Kukunin ko kayo para sa mga negosyo ko at babayaran ko kayo ng ngipin.
Wag lang kayo sa akin maniniwala.
Hi. Baka kilala n'yo ako bilang tanyag na celebrity
at kilalang magaling sa tatlong larangan.
Pero si Julius ang nagbigay sa akin ng platform at nitong portable na mic.
Kailan ako huling binigyan nina Frank ng kahit ano?
May ibinigay ba sila? Sa inyo ba?
Ako si Sammy Bagel Junior at ini-endorso ko ang orange na 'to.
Binayaran ng Foundation of Foods para kay Julius, pag-aari ni Julius.
Wow.
Ano ka ba, Sammy? Paano mo nagawa ito sa amin?
Pasensiya na, Frank. Schmear campaign 'yon.
Na-schmear ka, siniraan ka. Wala akong magawa.
Sabi ni Julius, mananatili lang ako sa screen kung gagawin ko ang patalastas.
Iyong inilarawan mong iyon, pagpili iyon. Ginusto mo. Tanggalin mo 'yon.
Di 'yon desisyong magagawa ni Sammy. Pero kaniya ito.
-Pumili ka ng kotse. Kahit aling kotse. -Ang gaganda.
At kung nasasaktan ka kay Frank,
may mga pagkaing nakapila para maging kaibigan mo.
-Hi, big boy. -Ang hot nila. Diyos ko. Kita mo, Frank?
Panay ang papuri niya sa 'kin at pagbibigay sa gusto ko.
Wala akong magawa para pigilan 'to.
Kukunin ko ang pulang Corvette at ang Steel Cut Oats.
Maganda'ng pinili mo.
Paandarin mo na!
Tawag ko rito, "Tustos at Utos."
Tinutustusan ko ng ngipin ang mga pagkain at inuutos ko sa kanila ang gusto ko.
Wag kang magalit sa akin, Frank. Magalit kang di mo naisip ito.
Paano namin siya lalabanan?
Saan ka nagpunta, Frank?
Uy, Frank.
Okay. Dinalhan kita ng mga daliri.
Ngayon, turuan mo ako kung paano maging fast at furious.
Nakikipaglandian ako sa isang sexy na peach,
at hinipo ko siya, at alam mo ba? P're, walang buhok.
Akala mo ba natutuwa ako sa kuwento mo?
-Uy! -Patatas ba 'yon?
Oras na para mabalatan, mga gago!
Oo. Patatas nga 'yon.
Hulihin siya!
Lintik.
Hindi pangkaskasan 'to. Hindi magandang kotse 'to.
Letse. Frank, ba't ka ba bumuo ng puwersa ng pulisya?
Sa lahat ng unit, may nangyayaring pagnanakaw ng ngipin.
Kailangan ng backup. Peke ang lintik na 'to.
Letse! Hindi!
Mga gago kayo!
Nagbabahay-bahay ako para humingi ng kontribusyon…
Pasensiya na. Kasalukuyan kaming nagtatalik ng asawa ko.
Frank, alam kong may ginagawa ka nang palihim. Saan ka nagtatago?
Atras, mga hamon!
Naku! Lintik!
Tuyot na tuyot na 'ko.
Kung ayaw mong matulad sa akin, huwag kang magbibilad sa araw.
Sige po, Lola.
Diyos ko po!
Naku po!
Naku, mga Grape!
Ayos! Nagtagumpay ako.
Hindi!
Ano'ng gagawin ko?
Alis, sausage, pero ingat ka!
Naku, Barry. Naku. Sana okay ka lang.
Patatas ako!
Surprise!
-Diyos ko. Ikaw iyon? -Sobrang saya, Brenda.
Una, naging fast ko. Tapos, naging furious ko.
Tapos, may maikli't napakagandang sandali, naging parehong fast at furious ako.
Nagkasundo tayong di gagawin 'yon.
Oo. Pero sinubukan natin ang sinabi mo at di 'yon umubra.
Ngayon, handa na tayo. Sa wakas, makakalaban na tayo.
Mababayaran na natin ang tutulong.
Puwede nang magbahay-bahay si Girl Scout Cookies para ikampanya tayo.
Puwede na nating kunin si Spam. Nakakairita si Spam pero magaling siya.
Di ako makapaniwala sa ginawa mo.
May kasabihan ang mga tao.
"Dapat kang magbasag ng itlog para makagawa ng omelet."
-Pamamaslang 'yon! -Hindi, talinghaga 'yon.
Omelet ang perpektong lipunan,
at basag na itlog ang mga di kanais-nais na bagay
na ginagawa mo para mabuo 'yon.
Tama. At sa kasamaang-palad,
isa sa mga basag na itlog 'yong muntikan na 'kong mahuli ni Barry.
Pero hindi niya ako nahuli. Mahusay ang pagkukunwari kong patatas ako.
-Nag-Potato Head ka? -Sampung minuto lang. Kita mo ang resulta.
Naging paramihan ng ngipin na lang ang lahat ng 'to.
-Oo. At baka tayo na'ng may pinakamarami. -Ano raw?
Hindi. Buong lipunan natin ang sinasabi ko. Hindi dapat tayo ganito.
Wala na tayong magagawa ro'n.
O alisan natin ng halaga ang mga ngipin. At gawin nating bagong plataporma 'yon.
Tama. Panibagong pagkakataon. Walang mayaman o mahirap na pagkain.
Ano'ng tinatawa-tawa mo?
Pasensiya na. Pero di kailanman uubra 'yon.
Kahit kailan. Hindi talaga.
-Tama siya, Brenda. -Teka. Ano nga?
Tama siya? Kumakampi ka sa tao? Sa halip na sa akin?
Brenda, tigilan mo na ang kasasabing siya ang masama.
Ang taong ito? Napakabuti niya para sa atin.
Umuubra na nga ang mga ideya niya, mukhang nagmamalasakit din siya.
Tama. Sobra ang pagmamalasakit ko. Ganap ko kayong sinusuportahan.
Tingnan mo siya. Tumigil siya sa paglamon ng pagkain.
May isang bagay tayo na wala si Julius. At siya 'yon.
Para manalo sa halalan at maayos ang Foodtopia,
kailangan nating magtiwala sa kaniya.
Tama si Barry.
Sinabi niyang baka madala tayo,
at kusa ka pang nagpapadulas na parang suso.
Kung iniisip mong wala akong gagawin habang nagnanakaw at nandaraya ka,
nagkakamali ka at 'yang tao mo.
Kuhol ang suso, di ba?
Wag kang magbait-baitan. Tinulungan mo akong itago siya. Di ba?
Oo, at pinagsisisihan ko 'yon. Grabe na ang nangyayari, Frank.
Tabi. Tatapusin ko na ang gagong 'to. Wawakasan ko ang impluwensiya niya sa iyo.
-Wag! Kailangan natin siya! -Kailangan mo siya.
Dahil di ka naniniwalang kaya mo itong gawin.
Tungkol 'to sa 'yo, Frank. Sa mga alinlangan at pagkukulang mo.
Hindi. Sa mga alinlangan at pagkukulang mo
at sa mga alinlangan ng lahat! Hindi akin.
Sige. Padadaliin ko ito, Frank. Pumili ka.
Papatayin ko ang gagong 'to, o maglalaho ako sa buhay mo?
Patawarin mo 'ko.
Kailangan natin siya.
Sige, magsama kayo.
Ang mga bun talaga, 'no?
Nagsalin ng Subtitle: Maribeth Pierce
Mapanlikhang Superbisor Almira Lozada-Balanza