IPINAGMAMALAKI NAMING IPAALAM NA MAY EKSENA RITO NA NAPAKA-GRAPHIC
NA HINILING NG AMAZON NA MAGLABAS KAMI NG BABALA.
ITO ANG BABALANG IYON. BINALAAN KA NA!
Foodtopia!
Ipagpapaliban muna natin ang simula sana
ng six-part series ko sa mga sticker para ihatid sa inyo ang kuwentong ito.
May nangyaring pagtugis kagabi sa isang walang-awang patatas
kung saan nagdulot ang patatas
ng pinsalang nagkakahalaga ng 80,000 ngipin sa bayan ng Foodtopia.
Nag-iwan din 'yon ng tatlong lamog na prutas,
apat na durog na cupcake, at isang kalbong pinya.
Nakakuha kami ng kopya ng footage ng pagtugis.
Brenda. Brenda na napakagandang tinapay.
Hindi mo ba alam na walang katuturan ang pagpupursigi mo?
O ayaw mo bang isuko ang pag-asa mo?
Pero naku po…
Isang habulan!
Nakausap namin ang biktima ng nangyaring nakawan ng ngipin, si Julius,
na makikitang papaalis sa marangya pero magandang penthouse niya.
-Julius! Dito! -Julius!
Isa lang ang masasagot ko. Ikaw, bote ng soft drink.
Ano'ng masasabi mo sa patatas na nagnakaw ng ngipin mo?
At sino'ng crush mo dito sa bayan?
Kapag nakita ko ang patatas na iyon, ibabaon ko siya ulit sa lupa!
At sa crush ko naman, kay Wendy the Pickle tayo.
Wow.
Julius! Sandali lang! Paano si Donna?
'Yong Lemon!
Mabilis ang naging tugon ng task force.
Tinitipon nila buong umaga ang mga russet,
at may officer pang nakatapak ng gold…
Pasensiya na. Nanapak ng Yukon Gold.
Ang sinasabi ko, malas maging patatas ngayon.
Bitawan mo 'ko!
Di ako 'yon, sinasabi ko sa inyo.
Hindi kami magkakamukha.
Ganito. Tulad ninyo, gusto kong mahuli 'yong patatas,
pero huwag nating kalimutang may tao pang nagpapagala-gala.
Kailangan ko ng tulong sa paghahanap sa Dark Zone.
Chris? Kishka?
Ikaw rin, Iced Tea?
Pasensiya na, Bare.
May malaking gantimpala si Julius para sa makakahuli sa patatas.
At magagamit ko 'yong ngipin para sa nobya kong si Hot Cocoa.
Mahal ang mga gusto niya.
Umabante at sabihin ang linya. Unang patatas…
Oras na para mabalatan, gago.
Ikalawang patatas…
Oras na para mabalatan, gago.
Ikatlong patatas…
Oras na para mabalatan, gago.
Ikaapat.
Oras na para mabalatan, tarantado kang gago ka!
Wala sa kanila ang nagnakaw.
Hindi kasinliit ng fingerling 'yong nagnakaw ng ngipin,
pero hindi rin siya kasinlaki ng lumaki nang russet.
Halos parang nasa pagitan siya ng dalawang size na 'yon.
Oo, parang katamtaman 'yong taas niya.
Halos parang… Ewan ko. Parang patatas na kasinlaki ng hot dog.
Ano 'to?
Oo.
Sabi ko na nga ba.
Pambihira si Brenda, ano?
Gusto niya bang maipanalo 'to o hindi?
May ngipin na kami. May nagtatrabaho na para sa 'min.
Ipinapakalat nina Butter, Jam, at Mayo ang salita.
Ang daming palaman no'n. Nakakatuwang listahan.
"Alisan ng halaga ang ngipin." Nangangarap siya nang gising.
Uy, Brenda. May ideya ako.
Bakit hindi mo kami samahan sa tunay na mundo
kung saan may masamang orange na sumisira sa lipunan ng pagkain?
Lagi niyang ginagawa ito.
Kahit no'ng sa Shopwell's pa, lagi siyang may pananalig sa paggawa ng tama.
Naiintindihan kita. Mahirap makipag-break. Minsan na rin akong iniwan.
Ibig ko palang sabihin, lagi akong iniiwan.
Minsan sa mall, minsan sa sine, minsan sa libing ng nanay ko…
Ha? Nagtalo lang kami. Hindi niya ako iniwan.
Oo, tama. 'Yan din ang lagi kong sinasabi sa sarili ko.
Tapos, makikita mo sa mall ang girlfriend mo
at nagvi-VR siya nang may kasamang ibang lalaki.
Tapos, itutulak ka ng lalaking 'yon sa fountain ng mall.
Tapos, babatuhin mo siya ng barya pero ibang tao ang tatamaan mo.
Nakakainis lang.
Lagi kaming magkasundo dati.
Di mawala sa isip ko ang sinabi niya.
Na wala akong tiwala sa sarili kaya ginagamit kitang saklay.
Ano naman kung may saklay ka? Nakakapagpaginhawa 'yon.
Isa pa, kung walang saklay, di gagaling ang binti ko
matapos mabali iyon dahil sa pagkahulog sa fountain.
Tumingin ka sa mata ko.
Frank. Wag mong pagdudahan ang sarili mo.
Ayokong sabihin 'to no'n dahil takot ako sa kaniya,
pero may saltik si Brenda.
Ikaw ang dapat magsalita sa debate.
Tama. 'Yong debate. Dapat ko siyang hanapin para makapaghanda.
O kaya… Makinig ka. Dito ka lang at tutulungan kitang maghanda.
Parang argumento ang debate, at marami akong karanasan sa gano'n.
Talo ako sa halos lahat. Kaya alam ko ang hindi dapat gawin.
Marami din akong nakitang magaling,
at mukhang may magaling sa harap ko ngayon.
Sige, nakikinig ako.
Una, ang tindig mo. Gumigiwang ka.
-Masama ba 'yon? -Hindi. Maganda 'yon.
Mauunawaan ka ng mga ordinaryong pagkain. Hindi ka masyadong pormal.
Puwede pa akong gumiwang kung gusto mo. Kaya kong magpaligoy-ligoy.
Ngayon, parang presidente ka na.
Tingnan n'yo. Nabulok na ang lipunan natin dahil sa ngipin.
Dapat base sa pangangailangan ang paggamit ng ref,
di kung sino'ng mayaman.
Ni hindi ako makapalakpak.
Naku. Tingnan n'yo si Milk. Namumuo na siya't nahihirapan.
Pero ibabalik kita sa dati. Gagawing kitang whole ulit, Milk.
Palihim kong pinakinggan ang tirada ng tinapay
at iniisip ko kung magagawa ng isang minasa at hinubog na pagkain
na pabagsakin ang sistema nang hindi nababaon
at inaamag bilang resulta ng kagagawan niya.
Sa bawat hinahawakan niyang munting kamay,
napapaisip si Brenda kung mabubuhat ba niya ang mahihina…
Uy, Veiner?
Puwedeng tigilan mo na ang kasusunod sa akin
at paglilitanya sa 'kin ng iniisip ko?
-Puwede? Salamat. -Gano'n na rin ang iniisip namin, Brenda.
Ikinalulungkot kong lumalabo ang pader sa pagitan ng paksa at dokumentarista
sa paglalakbay na ito…
Hello, Brenda. Ako si Tina Turnip, ang pinuno ng pambayang operasyon mo.
Lider ako ng unit ng Girl Scout Cookies
na handa nang magbahay-bahay para sa iyo!
At tungkol sa pagbabayad ng ngipin na ipinangako sa 'min…
Sa 'yo ba kami makikipag-usap o kay Frank?
Hindi sa akin.
Okay.
Iboto natin sina Frank at Brenda! Iboto natin sila!
Iboto na sina Frank at Brenda! Share-zees! Ipakalat natin! Iboto sila!
Brenda, kailangan nating mag-usap. Nasaan si Frank?
Si Frank? Nasa likuran mo.
Putragis ka, Veiner.
Naniniwala ang kalaban ko sa "mabubuhay ang pinakasariwa,"
pero naniniwala akong mabubuhay tayo kung gagawin nating mas sariwa ang mundo.
Ang ganda no'n, Frank.
At hindi lang 'yon dahil sa bath salts,
pero nagiging masigla at makulay ang mundo dahil sa mga 'yon.
Alam mo, ito na yata ang pinakakakaibang linggo sa buhay ko.
Yata?
Pero isa rin ito sa mga pinakakasiya-siyang linggo.
Wala talaga akong naiambag na kahit ano sa sangkatauhan.
Madalas kasi, walang may gusto ng ambag ko.
Kaya salamat at pinatulong mo ako.
Masarap sa pakiramdam na may sumusuporta at naniniwala sa 'kin.
Naniniwala talaga ako sa iyo. Sa lahat ng ginagawa mo.
-At siguro, balang-araw, puwede akong… -Ano?
Maging bahagi nito.
Ibig kong sabihin…
Alam kong hindi ako pagkain, pero siguro kapag lider ka na,
puwede mong kumbinsihin ang mga pagkaing tanggapin ako?
-Tulad ng ginawa mo? -Oo.
Bale, mukhang mahirap 'yon, sa totoo lang,
pero kung kakainin mo ang kauri mo sa halip na kami,
siguro may tsansa ka, tao.
Naiilang akong tawagin kang tao.
May pangalan ka ba? May pangalan ba ang mga tao?
-Jack. -May kilala akong Jack. Prutas siya.
-Ano'ng hitsura niya? -Bilugan siya. Matinik.
Kulay ube ba siya sa loob? Hindi ko na maalala.
Pero di bale na. Di na mahalaga 'yon dahil mula ngayon,
sa tuwing iisipin ko si Jack, ikaw ang maiisip ko.
Balik na tayo sa talumpati ko.
Oo, balik na tayo roon.
Komportable ba?
-Hindi. -Mabuti.
-Barry, kailangan talaga ito? -Ako ang magtatanong ngayon.
Simulan natin dito!
Nakikilala mo ba ang nasa larawang ito?
Siya ang Frank mo. Naka-Potato Head, na siyempre kasuklam-suklam.
At hindi pa 'yan ang pinakamalalang ginawa niya.
Pero di siya nag-iisa, di ba, Brenda? Hindi.
Siguraduhin mong komportable ka. Matatagalan tayo.
Ganito ang mangyayari. Una, pahihinain ko ang paninindigan mo.
Ipaparamdam kong balewala ka lang.
Tapos, paunti-unti kong kukunin ulit ang tiwala mo.
Pakakalmahin kita. Hanggang umamin ka na…
Tinakas namin 'yong tao. Patawad.
Di kami dapat nagsinungaling. Kaibigan ka namin.
-Naisip naming di mo mauunawaan. -Hindi nga!
-Wala akong maunawaan. -Kita mo?
Akala namin makakatulong siya. Pero tama ka.
Pagkain tayo at kaya natin ang mga problema natin.
Sa pagsisinungaling? At pagnanakaw ng ngipin?
Si Frank lang 'yon. Ginawa niya para manalo kami at iyon ang talagang problema.
Sira na ang lipunan natin. Tungkol na sa ngipin ang lahat.
Hindi ako kontra d'yan. Gahaman na sa ngipin ang buong task force.
Kaya gusto kong magsimula ulit. Bilang tinapay at lipunan.
Naliligaw na tayo, lalo na si Frank natin.
Lubog na lubog na siya, Barry. Puro 'yong tao na ang sinusunod niya.
-Lintik. -Ha?
Gisingin na natin siya.
At sa polisiya kong "Wala Ni Isang Chili na Iiwan,"
may tutulugan na sa gabi ang bawat isang bean.
Mukhang nasungkit na ng isa r'yan ang hinahangad na boto ng mga legumbre.
May isang paksa na lang na hindi pa natin natatalakay.
-Ano ang palagay mo sa mga tao? -Ano?
-Baka itanong nila 'yon, di ba? -Alam mo, kinasusuklaman ko sila.
Ano ang kinasusuklaman mo sa kanila? At tandaan mo, partikular ka dapat.
Kinasusuklaman ko ang malaking tainga nila na nakikinig sa mga problema ko.
Nasusuklam ako sa mata nila na brown
na may nakikita sa 'kin na hindi ko nakikita.
Ano pa?
Kinasusuklaman kong pinaparamdam nilang matalino't magaling ako.
-Ituloy mo. -Kinasusuklaman ko ang bibig nila.
Ang malaki, basa, mainit, at bilugang bibig nila.
Jack, ano'ng ginagawa natin?
Ang hot mo.
Ayos.
Papasok na ako.
Ayos.
Lintik!
Okay, handa na ako. Tara. Iatras mo.
Sige. Pakaliwa nang kaunti, pakanan nang kaunti. Ayan.
Itapat mo!
Nakapasok na ako!
Ano na'ng plano natin?
Sa tingin ko, kailangan lang nating ilista lahat
ng epekto sa 'tin ng pagkahumaling niya sa tao.
Tapos, dapat na siyang tumigil o iiwan natin siya habambuhay.
Mahirap 'to. Galit pa talaga ako sa kaniya.
Ako rin. Pero ganito.
Wag tayong magpalamon sa galit, at ipaalam nating handa…
Puta?
Brenda! Barry? Wag kayong tumingin!
Ano ito… Di ito tulad ng iniisip n'yo!
-Ano 'yon? -Lintik.
Kahit nakita n'yo, di 'yon tulad ng inisip n'yo.
Di mo ka-sex 'yong tao? At di ba niya tamod 'yang nasa buong katawan mo?
Hindi, si Mayonnaise 'to. Totoo. Batiin n'yo si Mayo.
Hello. Ako ito, si Scott Mayo.
Ganito ang itsura ko sa labas ng bote.
Kadiri ka! Diyos ko! Itigil mo 'yan!
Hindi iyan si Scott Mayo, tumitira-ng-tao!
-Lintik. Jack, umalis na tayo rito. -Sige, baby!
Di man lang siya isinilid sa cockpit.
Sino'ng nagpapagalaw roon?
Diyos ko. Di ako makapaniwala sa nangyari.
Ako rin. Pambihira 'yon. Nakipag-sex ako sa isang hot dog.
Hindi 'yon! Nahuli ako nina Brenda at Barry habang tinitira kita.
Sobrang palpak ito. Tumatakbo akong lider.
Di ko kailangan ang kagaguhang ito.
Frank. Okay lang 'yon. Huminahon ka.
Okay, tumingin ka sa mata ko.
Frank, ano'ng ginagawa natin?
Tumigil ka nga. Hindi puwede! Kailangan kong mag-focus.
'Yong debate, ngayon na 'yon.
Alam mo'ng hindi pagdedebatehan? Kung gaano ka ka-hot.
Puwede bang tigilan mo na 'yan?
Paano na kami mamaya ni Brenda sa stage? Galit siya sa akin.
Di ito maganda, pero maraming presidente ang may sex scandal.
Mas sumisikat pa nga sila minsan.
Mayroon ba sa kanilang nahuling nakikipag-sex sa di nila kauri
na mortal na kalabang uri din nila?
Wala. Siguro parang presidente 'yon
na nahuling may tinitirang oso o pating o anuman.
Pero wag kang mag-alala. Kaya mo 'yan. Gumiwang-giwang ka lang.
"Gumiwang…" Tumahimik ka, tsong. Ang lalang kamalasan nito.
"Nagbebenta si Sammy ng sesame seeds sa sesame seeds store. Nagbebenta si Sammy…"
-Nakuha ko ang huling poll ni Scallop. -Okay. Ano'ng sabi niya?
Nangunguna na sina Frank at Brenda. Mawawala ang lahat sa akin.
Sayang 'yon.
Ibig sabihin, mawawala ang lahat sa 'yo.
Ano? Diyos ko.
Pero nasanay na akong nasa akin na ang lahat.
Alam mo na'ng dapat mong gawin. Gamitin mo ang lahat ng bala mo.
Bilang host, palabasin mong ako ang mas mabuti kaysa sila.
Masyadong marami na akong nagawa para lang masayang lahat ngayon!
Kailangan kong ibaon mo sila.
Magandang gabi. Kokoronahan natin ngayon ang susunod na lider ng Foodtopia.
Simple lang ang mga patakaran.
Bibigyan ko ang bawat kandidato ng mahihirap na tanong.
At kailangan n'yo lang tumayo sa harap ng pagkain
na gusto ninyong iboto. Kuha n'yo?
Magaling! Ngayon, tawagin natin ang unang kandidato, ang orange na si Julius.
Brenda. Sige. Una, tungkol sa iniisip mong nakita mo…
Wag mo akong kausapin, traydor na nangkakarat ng tao.
Mag-usap na tayo dahil magkasama tayong lalabas sa stage.
At ang kalaban niya. Frank at Brenda.
-Bakit di maganda ang pakilala mo sa 'min? -Ako ang magtatanong dito.
At maganda at kakaiba ang una.
Frank at Brenda, maraming pagkain ang tumatawag sa inyo,
at iko-quote ko, na "sinungaling, nagbabalak, manloloko."
Hindi tulad ni Julius na inilarawang "patas, mabait, makisig…"
Di ko alam kung anong kalokohan ito, pero may iaanunsiyo ako.
Hindi na ako tatakbong lider…
kasama si Frank.
Tatakbo ako nang mag-isa. Pahingi nga ng shot glass!
Sige, Brenda! Bagong kandidato! Bagong linya!
Ang dating katambal kong si Frank ay baboy na hot dog.
Oo. Napakababoy niyang hot dog.
At lumalabas nang napakalinaw
na di na pareho ang mga pinapahalagahan namin ni Frank.
Higit sa lahat, si Frank…
Wag mong sabihing may tinira akong tao.
Gusto niya ang ganitong sistema.
Pero may nakikita akong puwang na lumalaki araw-araw.
Solusyon para sa kaniyang ibigay ang ngipin ng mayayaman sa mahihirap.
Pero ang gusto ko, buwagin na nang lubusan ang mga ngipin!
-Brenda, ano'ng ginagawa mo? -Dapat tayong maghati-hati sa lahat.
Okay, may oras tayo mamaya para sa mga batikos at panunuligsa.
-Pero bumalik tayo kay… -Sino'ng may-ari ng kotseng 'yon?
Hindi ikaw. Dahil pag-aari na rin 'yon ng plum na iyon doon.
-At ng kahon ng rigatoni na 'yon. -Wow. Magkakaroon ako ng kotse?
Oo! Pag-aari n'yo ang lahat. At wala kayong pag-aari. Kita n'yo?
Iboto n'yo ako at sama-sama nating pababagsakin ang sistema!
Ba't nakapila pa rin kayo kay Frank? Punta na rito!
Naku. Gustong iboto si Frank ng kalahati ko.
At si Brenda ang gustong iboto ng kabila!
Paano na? Nasi-split ako.
Hinahati mo'ng boto. Ano'ng sabi ko sa 'yo?
Takot ang mga pagkain sa pagkaradikal mo. Tayo ang tinitira mo.
Gusto mong pag-usapan ang tirahan? Puwede rin naman.
Wag. Wala akong sinabi. Sa mga problema tayo.
Gusto n'yong makarinig ng kababuyan?
Tanging ang moderator ang pinapayagang magtanong, at…
Puwede bang bumalik ka roon sa kababuyang sasabihin mo sana?
Nakipagtirahan si Frank sa tao!
Saksi ako! Hindi para manghiya ng trip,
pero nakakadiri 'yon at dapat kang mahiya.
Ano? Kalokohan 'yan.
Kasinungalingan. Ganito ang nangyari.
Nakita ni Brenda na natatalo siya dahil pangit ang plataporma niya
kaya gumagamit siya ngayon ng walang batayan at baliw na akusasyon.
Madaling gawin 'yon! Ganito. Nakipag-sex si Brenda sa isang brick.
Mas mabuti pa sa brick kaysa yakapin nang mahigpit ang pangatlong binti ng tao
hanggang mabugahan ka ng katas niya.
Saan kayo pupunta? Bumalik kayo. Pakiusap.
Di ako tumitira ng tao. Pagkain lang.
Seryoso ako. Titirahin ko kayo. Pagkatiwalaan n'yo ako.
At ikalat sa kanila ang baho ng taong 'yon? Hindi puwede.
-Tumahimik ka, Brenda. -Tumahimik ka, Frank.
Wag n'yo nang iboto ang dalawang panggulong ito,
o ako, si Julius, na lang ang iboto n'yo. Jams! Tara na ulit!
-Huwag! Saan kayo pupunta? -Kandidato pa rin kami!
Kandidato pa rin kami!
At sa puntong ito na tatawagin kong high-C, nagsalita na ang mga pagkain.
Nang may napakalaking lamang,
bagong lider n'yo sa Foodtopia ang paboritong orange ng lahat, si Julius!
Narito ako para sa inyo!
Oo! Isa akong pagkain ng mga pagkain, para sa mga pagkain…
Hintayin n'yo ako.
…at mula sa mga pagkain!
Pagkatalo. Kawalan ng pag-asa. Trahedya.
Nagkawatak ang isang power couple,
at dahil dito, nawasak ang pinakapundasyon ng Foodtopia.
Tumahimik ka, Veiner.
Ang pagsasalin ng subtitle ay ginawa ni Maribeth Pierce
Mapanlikhang Superbisor Almira Lozada-Balanza