Z dumą informujemy, że odcinek zawiera scenę tak drastyczną,
że Amazon poprosił o stosowne ostrzeżenie.
Zostaliście ostrzeżeni!
Żarciotopia!
SAUSAGE PARTY: ŻARCIOTOPIA
Przerywamy reportaż
na temat naklejek, by przekazać najnowsze wieści.
Wczoraj w nocy doszło do pościgu,
podczas którego ziemniak
spowodował w mieście szkody o wartości 80 000 zębów.
Obił także trzy owoce,
zmiażdżył cztery babeczki, a ananasa pozbawił liści.
Udało nam się zdobyć nagranie z pościgu.
Brendo, ty cudowna bułeczko.
Nie widzisz, że twoje wysiłki na nic się zdają?
Czy nadal masz nadzieję?
Niestety...
Scheisse! Draka!
Dotarliśmy do ofiary kradzieży, Juliusza.
Na nagraniu widzimy, jak wychodzi ze swojego penthouse'u.
- Tu, Juliuszu! - Juliuszu!
Mam czas tylko na jedno pytanie. Butelko, proszę.
Co powiesz złodziejskiemu ziemniakowi?
Masz jakąś sympatię?
Jak znajdę tego ziemniaka, wsadzę go z powrotem pod ziemię!
A co do sympatii, to Wendy Ogórek.
Juliuszu, czekaj! A co z Donną?
Co z Cytryną?
Oddział specjalny wkroczył od razu.
Od samego rana sprawdza ziemniaki,
a jeden z oficerów znalazł złoto...
a konkretnie złotego denara.
To kiepski czas dla ziemniaków.
Puść mnie!
To nie ja, serio.
Nie jesteśmy podobni.
Ja też chcę schwytać tego ziemniaka,
ale nie zapominajcie, że na wolności grasuje ludek.
Trzeba przeszukać Ciemną strefę.
Chris! Kishko!
I ty, Iced Tea?
Wybacz, Bare.
Juliusz wyznaczył sporą nagrodę dla znalazcy ziemniaka.
A mnie przydadzą się zęby dla mojej Gorącej Czekoladki.
Nie jest tania w utrzymaniu.
Wystąp, kwestia. Jeden ziemniak...
Dawać obierki, skurwysyny!
Drugi ziemniak...
Dawać obierki, skurwysyny!
Trzeci...
Dawać obierki, skurwysyny!
Czwarty.
Dawać obierki, pierdolone skurwysyny!
Nie, to żaden z nich.
Ten złodziej nie był mały jak młody ziemniak,
ale nie był też tak duży jak dojrzały ziemniak.
Był jakby pomiędzy.
Tak, średniego wzrostu.
Trochę jak... nie wiem. Jak ziemniak wielkości parówy.
Kurwa mać.
No tak.
Wiedziałem.
Czaisz to?
To ona chce wygrać czy nie?
Ogarnąłem zęby, za które zatrudniłem żarcie.
Masło, Dżem i Majonez smarują z naszym programem.
Sporo przypraw. Interesująca lista.
„Znieść zęby”? Z choinki się urwała?
Hej, Brendo, mam pomysł.
Może wrócisz do rzeczywistości,
gdzie zła pomarańcza wyniszcza naszą społeczność?
Zawsze to robi.
W sklepie też zawsze żyła nadzieją i optymizmem.
Rozumiem cię. Rozstania są trudne. Mnie też raz rzuciła laska.
Laski bez przerwy raz mnie rzucają.
Raz w sklepie, raz w kinie, raz na pogrzebie mamy...
Co? To drobna sprzeczka. Nie rzuciła mnie.
Tak, jasne. Też zawsze to sobie wmawiam.
A potem widzisz ją w sklepie,
jak bawi się na VR-ach z innym kolesiem.
A potem ten koleś wpycha cię do fontanny w galerii,
a ty rzucasz w niego monetami, ale trafiasz w innych ludzi.
Do bani.
Zawsze we wszystkim się zgadzaliśmy.
Myślę nad jej słowami.
Nie wierzę w siebie. Dlatego cię wykorzystuję.
A co w tym złego? Przynajmniej ci lżej.
Tak jak mojej nodze dzięki kulom,
po tym jak połamałem się w tej fontannie.
Spójrz mi w oczy.
Przestań w siebie wątpić, Frank.
Nie chciałem tego mówić, bo się jej bałem,
ale Brenda to wariatka.
To ty powinieneś mówić podczas debaty.
Fakt, debata. Znajdę ją, trzeba się przygotować.
Albo... Posłuchaj. Możesz zostać, a ja ci pomogę.
Debaty są jak kłótnie, a tych przeżyłem mnóstwo.
Wszystkie przegrałem, ale przez to wiem, czego nie robić.
Widziałem niejednego zwycięzcę,
a ty mi na takiego wyglądasz.
No dobra, mów.
Po pierwsze, postawa. Jesteś strasznie giętki.
- A to źle? - Nie, nie, super.
Łatwiej się z tobą utożsamić. Jesteś zwyczajnym żarciem.
Mogę być bardziej giętki, a nawet trochę powywijać.
I teraz mówisz jak prezydent.
Przez zęby nasze społeczeństwo zaczyna upadać.
Dostęp do lodówek powinni mieć najbardziej potrzebujący,
a nie najbogatsi.
Nie mam siły klaskać.
Rany, spójrzcie na Mleko. Tak się zsiadło, że prawie usiadło.
Obiecuję, że odzyskasz swe pełnotłuste życie.
Wysłuchałem wypowiedzi bułeczki,
zastanawiając się, czy tak zgrabnie wyrośnięte drożdże
są w stanie obalić system, czy jednak polegną
i spleśnieją w jego ruinach.
Ściskając dłonie żarcia z marginesu,
Brenda zastanawiała się, czy naprawdę jest w stanie...
Hej, Veinerze!
Możesz przestać za mną łazić
i relacjonować moje myśli?
- Mógłbyś? Dzięki. - To myśli nas wszystkich.
Obawiam się, że granice między bohaterem a reporterem zacierają się,
bo to nasza wspólna podróż...
Hej, Brendo. Jestem Tina Rzepner, przewodnicząca warzyw ziemnych.
Dowódca Harcerek Ciasteczek.
Jesteśmy gotowe na domokrąstwo.
Na temat obiecanej zapłaty w zębach
rozmawiać z tobą czy z Frankiem?
Nie ze mną.
Okej.
Głosujcie na Franka i Brendę!
Dziel-się! Głos na Franka i Brendę!
Musimy pogadać, Brendo. Gdzie jest Frank?
Frank? Za tobą.
Cholera, Veinerze.
Mój konkurent wierzy w przetrwanie najświeższych,
a ja wierzę, że wszyscy możemy przeżyć, czyniąc świat świeższym.
Zajebiście to piękne.
I nie mówię tego przez sole do kąpieli,
choć po nich świat naprawdę jest piękniejszy.
To był chyba najdziwniejszy tydzień w moim życiu.
Chyba?
Ale też najbardziej satysfakcjonujący.
Nie miałem okazji przysłużyć się ludzkości.
Nikt mnie nigdy o to nie prosił.
Dziękuję, że mogę ci pomóc.
Miło mieć kogoś, kto cię wspiera i w ciebie wierzy.
Całkowicie wierzę w ciebie i to, co chcesz stworzyć.
- Może kiedyś... - Co?
Będę tego częścią.
Wiesz...
Tak, nie jestem żarciem, ale jako przywódca
mógłbyś przekonać innych, by mnie zaakceptowali.
- Tak jak ty. - Fakt.
Przyznam, że może to być ciężka przeprawa,
ale póki będziesz żywił się innymi ludkami, a nie nami,
to jest szansa, ludku.
Ciągle nazywam cię ludkiem.
Masz jakieś imię?
- Jack. - Znam jednego Jacka. Taki owoc.
- A jak wygląda? - Jest okrągły. I chyba spiczasty.
A w środku może fioletowy? Nie pamiętam.
Ale nieważne, bo od dziś to ty
będziesz mi się kojarzył z imieniem Jack.
Wróćmy do roboty.
Tak, tak, do roboty.
Wygodnie?
- Nie. - To dobrze.
- To konieczne? - To ja zadaję pytania.
Zacznijmy od tego!
Poznajesz osobnika z tego obrazka?
To twój fagas, Frank, w obrzydliwym przebraniu ziemniaka.
Ale to nie najgorszy występek, jakiego się dopuścił.
Choć nie działał sam, co nie, Brendo?
Rozsiądź się wygodnie, bo trochę to zajmie.
Zrobimy tak. Najpierw cię złamię.
Tak, byś poczuła, że jesteś nikim.
A potem krok po kroku odzyskam twoje zaufanie.
Będę cię pocieszać, aż w końcu przyznasz, że...
Mamy ludka. Przepraszam.
Niepotrzebnie okłamaliśmy przyjaciela.
- Nie zrozumiałbyś. - Nie.
- Nigdy tego nie rozumiałem. - Widzisz?
Ale miałeś rację, że ludek nie pomoże.
Musimy sami rozwiązywać problemy żarcia.
Kłamiąc i kradnąc zęby?
Frank to zrobił. Chciał zwiększyć nasze szanse na zwycięstwo.
Nasza społeczność się sypie. Wszystko kręci się wokół zębów.
To fakt. Oddział specjalny myśli tylko o zębach.
Dlatego chcę zacząć od nowa jako bułka i jako społeczność.
Pogubiliśmy się, a już najbardziej Frank.
Wpadł w totalne bagno. Ludek ma nad nim kontrolę.
- Cholera. - Co?
Trzeba go oswobodzić.
Dzięki projektowi „Wszystkie chilli nasze są”
każde ziarenko będzie miało gdzie spać.
Chyba właśnie zyskałeś poparcie roślin strączkowych.
Nie poruszyliśmy jeszcze jednej kwestii.
- Co sądzisz o ludziach? - Jak to?
- Mogą o to zapytać. - Oczywiście ich nienawidzę.
Czego w nich nienawidzisz? Tylko mów konkretnie.
Nienawidzę ich wielkich uszu, którymi słuchają moich problemów.
Ich brązowych oczu,
które widzą to, czego ja nie widzę.
Czego jeszcze?
Tego, że przy nich czuję się mądry i gotowy.
- Mów dalej. - Nie cierpię ich ust.
Wielkich, mokrych, ciepłych, okrągłych ust.
Jack, co my robimy?
Jesteś sexy.
O tak.
Wchodzę.
Tak!
Kurwa mać!
Dobra, jestem gotowy. Dawaj tyłek.
Troszkę w lewo. Delikatnie w prawo. Tak jest.
Prościutko!
Wszedłem!
To jak to zrobimy?
Powiemy mu, jak odbiło się na nas
jego uzależnienie od ludka.
Albo z tym skończy, albo straci nas na zawsze.
Nie będzie łatwo. Nadal jestem wściekły.
Ja też.
Ale musimy być ponadto. Niech wie, że jesteśmy...
Ja pierdolę!
Brenda? Barry? Nie patrzcie!
To nie tak, jak myślicie!
- Co jest? - Kurwa!
To wcale nie tak, jak się wam wydaje!
Nie pieprzyłeś się z ludkiem? I nie wystrzelił na ciebie jakiejś mazi?
Nie, to Majonez. Przywitaj się.
Cześć, to ja, Scott Majonez.
Tak wyglądam poza słoikiem.
Co za ohyda! Przestań, na litość boską!
To nie Scott, ty ludkojebco!
- Jack, zabierz nas stąd. - Dobra, misiu!
Nie wlazł do centrum dochodzenia.
Kto tu kim steruje?
Ja pierdolę! Nie wierzę, że to się stało.
Ja też nie. Ale jazda. Przeruchałem się z parówą.
Nie o tym mówię! Brenda i Barry nas przyłapali.
Porąbana akcja. Kandyduję na przywódcę!
Niepotrzebne mi takie akcje.
Już dobrze, Frank. Uspokój się.
Spójrz mi w oczy.
Frank, co my robimy?
Przestań, muszę się skupić.
Zaraz mam debatę.
Nie ma co debatować. Jesteś cholernie seksowny.
Daj już spokój!
Jak mam teraz stanąć obok Brendy? Nie cierpi mnie.
Idealnie może nie jest, ale seksskandale to norma.
Czasem pomagały politykom.
A czy któregoś przyłapano na seksie z innym gatunkiem,
który jest też wrogiem?
Nie, to musiałby być prezydent,
który przeruchał niedźwiedzia lub rekina.
Ale bez obaw, dasz radę. Bądź giętki.
Giętki... Morda, gościu! Totalna katastrofa.
Sammy sprzedaje same sezamki pod sklepem z samymi sezamkami...
- Przyszły wyniki sondaży. - I co z nich wynika?
Frank i Brenda się wybili. Mogę wszystko stracić.
Jaka szkoda.
Wtedy ty też stracisz wszystko.
Co? Jezu.
Już się przyzwyczaiłem, że mam wszystko.
Wiesz zatem, co robić. Ani trochę się nie hamuj.
Zrób wszystko, by oni wypadli źle, a ja dobrze.
Zaszedłem zbyt daleko, żeby teraz wszystko stracić!
Zmieszaj ich z błotem.
Dobry wieczór. Dziś wybierzemy nowego przywódcę Żarciotopii.
Zasady są proste.
Będę zadawał kandydatom trudne i wnikliwe pytania.
Wy macie stanąć po stronie żarcia,
na które głosujecie, jasne?
Wspaniale! Powitajmy pierwszego kandydata. Oto Pomarańcza Juliusz.
Brendo, posłuchaj. To, co wydaje ci się, że widziałaś...
Nie gadam z tobą, połykaczu ludzkiej brei.
Musimy pogadać, skoro mamy stanąć razem na scenie.
A to Frank i Brenda.
- Może jakaś fajna zapowiedź? - Ja tu zadaję pytania.
Pierwsze jest ciekawe.
Frank, Brendo, żarcie często nazywa was
kłamcami, intrygantami i oszustami.
O Juliuszu mówi się, że jest uczciwy, uroczy i rubensowski...
Nie wiem, co to za brednie, ale chcę coś powiedzieć.
Nie kandyduję już...
z Frankiem.
Kandyduję sama. Poproszę kieliszek.
Tak, Brendo! Nowa kandydatka! Nowa kolejka!
Mój były partner, Frank, to świńska parówa.
Tak, świńska parówa.
Okazało się,
że Frank i ja wyznajemy inne wartości.
Przede wszystkim Frank...
Nie mów im, że ruchałem ludka.
On chce działać w ramach systemu.
Ja widzę w zębach dziurę, która się powiększa.
On sądzi, że trzeba zabrać zęby bogatym i dać biednym.
Ja sądzę, że całkiem trzeba się pozbyć zębów.
- Co ty robisz? - Powinniśmy dzielić się wszystkim.
Jeszcze będzie czas na takie chore wywody.
- Wróćmy do... - Do kogo należy ten hot rod?
Nie, nie do ciebie, bo wtedy należałby i do Śliwki.
- I do Makaronu. - Cholercia, miałbym autko?
Tak! Miałbyś wszystko, a zarazem nic! Rozumiecie?
Głosujcie na mnie, a razem obalimy ten system!
Co jeszcze robicie w kolejce Franka? Ruchy!
Część mnie chce zagłosować na Franka,
a część na Brendę!
Co teraz? Jestem rozdarty.
Dzielisz nasze głosy. Mówiłem ci.
Żarcie boi się radykalnych rozwiązań. Wyrucha nas.
Chcesz mówić o ruchaniu? Dobrze, to pogadajmy.
Nie, nieważne. Trzymajmy się tematu.
Powiedzieć wam coś dojebanego?
Tylko moderator może zadawać pytania...
Co to za dojebana rzecz, o której chciałaś powiedzieć?
Frank jebał się z ludkiem!
Widziałem to! Rozumiem fetysze,
ale to było ohydne, więc wstydź się.
Co? Przecież to niedorzeczne.
To oszczerstwo. Powiem wam coś.
Brenda przegrywa, bo jej program jest do dupy,
więc postanowiła sięgnąć po bezpodstawne i chore oskarżenia.
To prościzna. Proszę. Brenda wyruchała cegłę.
Lepiej ruchać cegłę, niż ściskać piątą kończynę ludka,
aż obleje cię tym dziwnym sokiem.
A wy dokąd? Wracajcie, proszę.
Nie jestem ludkojebcą, a żarciojebcą.
Serio. Przelecę was, tylko dajcie mi szansę.
Żeby wszyscy cuchnęli ludkiem? Nie ma mowy.
- Morda, Brendo. - Morda, Frank.
Możecie oddać głos na jednego z tych awanturników
albo zagłosować na mnie, Juliusza! Jedziemy z tym!
- O nie! A wy dokąd? - Nadal kandydujemy!
Nadal!
Wygląda na to, że żywność zagłosowała.
Zdecydowaną większością głosów
nowym przywódcą Żarciotopii zostaje ulubieniec wszystkich, Juliusz!
Jestem dla was!
Jestem żarciem dla żarcia...
Zaczekajcie!
...zrodzonym z żarcia!
Przegrana. Rozpacz. Tragedia.
Para wszechczasów się rozpadła,
a razem z nią cała idea Żarciotopii zaczęła rozdzierać się od podszewki.
Zamknij mordę, Veiner.
Napisy: Krzysztof Łuczak
Nadzór kreatywny nad tłumaczeniem Krzysztof Wollschlaeger