Foodtopia!
Tama na 'yan, Julius. Wag kalilimutan, wala ka kung wala ako.
Linisin mo 'to.
Ngayon, ngumiti ka. Ayan.
Namnamin n'yo, mga timang.
Oo. Ayan.
Isang kuwento ng dalawang lungsod.
Sobrang masagana at makapangyarihan no'ng isang lungsod.
'Yong kabila naman…
Tigang na lupa,
naghihikahos, nangangamoy ng kawalan ng pag-asa at pagkabulok.
Pasensiya na, Veiner. Di ko maisasalang ang nakakapanlumo mong palabas.
Bagong mandato ni Julius na wag ipagdiinan ang di pagkakapantay-pantay.
Hahainan ang mga pagkain ng mga balitang nakakagulat,
hindi naberipika, at dapat nakakalibang.
Gaya ng palabas nating Squid Games.
Live feed ito ng checkers ng magkapatid na Calamares.
…ilagay ito dito at mananalo ako
Nakakakalma pala.
Kinakaya mong balewalain ang pagdurusa?
Dapat nating habulin ang mga istorya nang walang plano-plano.
Nasa gitna tayo ng tunay na Challah-caust.
Di raw, sabi ng bagong panelist kong si Melon Gibson.
Di totoo ang Challah-caust.
Isa pa, mga bagel ang responsable sa lahat ng giyera.
Okay. Hindi. Kalma lang, Melon.
Uy, gusto n'yong mag-party nang may kasamang sikat?
Naging gago talaga si Sammy, ano?
Sayang. Gusto ko siya dati pero wala na siyang pag-asa ngayon.
Isa na namang halimbawa ng mabuting pagkaing naging bulok.
Bibiguin ka lang ng mga kaibigan mo sa huli, ano?
Di ikaw, Brenda. Ayos ka.
Salamat, Barry. Sa tingin ko, di handa ang mga pagkaing buwagin ang sistema.
Di ko dapat hinati ang boto.
Ako'ng nagtulak sa 'yong gawin 'yon. Kasalanan ko.
-Di ako dapat nagsinungaling sa inyo. -At?
Di ko dapat ninakaw ang mga ngipin. Lalo na nang naka-Potato Head.
At?
Di kita dapat pinalipad sa fountain
gamit ang preno noong nagnakaw ako ng ngipin.
At?
Okay. At di ako dapat nakipagkaratan sa tao.
Ayan, sa wakas. "Di ako dapat nakipagkaratan sa tao."
Aburido ako noon, at ano lang…
Sobra siyang naniwala sa akin noong hindi ako naniniwala sa sarili ko.
O sa inyo.
Mas nagtiwala dapat ako sa atin, pero hindi. Patawad.
Di ko inaasahang mapapatawad n'yo ako.
Tama, dahil di mapapatawad ang ganoon.
Alam ko, at kung makakatulong man, aalisin ko na 'yong tao, Barry.
Nang tuluyan. Isinusumpa ko sa pagkakaibigan natin.
Anong pagkakaibigan?
Karapat-dapat lang akong masabihan no'n. At mas matindi pa kapag galing sa iyo.
Kaya aalis na ako. Hindi ko alam kung saan ako pupunta, pero…
Pinatatawad na kita.
Talaga?
-Nagkamali ka talaga. -Alam ko. Nagkamali ako.
Pero baka natural lang sa mga pagkain ang magkamali.
Walang perpekto sa atin, kaya di rin perpekto ang lipunan natin.
Mismo. Kahit sino sa 'tin, posibleng makipagkaratan sa tao.
Nagsisisi akong sinabi ko 'yon. Di 'yon totoo.
Masyado nating pinahihirapan ang sarili natin na ayusin ang Foodtopia,
samantalang mas nagbuhos dapat tayo ng enerhiya para sa 'tin.
At ang ikinaganda siguro no'n, magagawa na natin 'yon ngayon.
Matatagalan ito.
Nakakakilabot ang nakita ko.
At di ko maalis sa isip ko ang imaheng 'yon.
Tulad no'ng may mayonnaise na lumabas sa…
Di mo na kailangang sabihin. Naiintindihan ko.
Dahil nandoon ako. Sige lang, wag kang magmadali.
Kailangan pa nating ayusin ang Foodtopia.
Natalo tayo, pero anak pa rin natin sila.
Lagi natin silang responsabilidad,
kahit tinutulak nila tayo palayo o maging mga gago sila.
Hoy, mga talunan. Sobrang galing ni Julius.
Trabaho nating palabasin ang kabutihan. Kahit kay Julius.
Pupusta ako, sa loob-loob niya,
may pagkain doong naghahanap lang ng pagmamahal.
Maipapaunawa ko 'to sa kaniya.
Kahit kailan, namamangha ako sa tina-butihan mo.
Kahit mula sa nakalalason na abo ng pagkatalo,
namumulaklak pa rin ang kapatawaran, at nagbubunga ito ng masaganang pag-ibig.
Kinukunan ka pa rin ng isang ito?
Oo, hinahayaan ko na lang.
-Kita na lang mamaya? -Wala namang rason para di tayo magkita.
Frank. Okay ka lang ba? Kumusta ang halalan n'yo?
Maayos naman, pare. Oo, ang ganda ng nangyari.
Dahil ang galing ng ginawa mo.
Nakakatuwa. Gumiwang-giwang ka ba gaya ng sinabi ko?
Alam kong babalikan mo siya, Frank. Mukhang kailangan ko talagang gawin ito.
Oo, di ako tumigil sa paggiwang-giwang.
At nagustuhan nila. Mukhang 'yon ang nagtakda sa kapalaran ko.
Kaya medyo mahirap sabihin ang susunod na parte.
Naku, ito na naman.
Jack, di 'to dahil sa 'yo, pare, ha? Dahil 'to sa 'kin.
At dahil na rin di talaga ako puwedeng makipagrelasyon sa katulad mo.
-Parang sinabi mo nang ako'ng dahilan. -Sige, dahil sa 'yo. Tao ka.
Alam mo, lagi na lang akong iniiwan. At ito ang pinakamasakit.
Mas masakit pa 'to kaysa no'ng hiniwalayan ako sa rollercoaster
at nagbilihan ang mga tao ng mga litrato ng pagsakay sa rollercoster
dahil umiiyak ako nang todo.
Ganito. Hindi puwede.
Tuwing hinihiwalayan ako no'n, lumalayo na lang ako't tinatanggap 'yon.
Pero ngayon, hindi na. Hindi 'tong sa 'tin. Ipaglalaban ko 'to.
-Ipaglalaban mo? -Oo.
Alam mo'ng palagay ko sa hiwalayang 'to?
-Salamat na lang. -Ano?
Di kita hahayaang makipaghiwalay sa 'kin dahil mahal kita.
Naririnig n'yo iyon, mundo? Nagmamahal ako sa isang hot dog!
Tigilan mo ang kalokohang 'yan. Hinaan mo ang ang boses mo.
Ganito. Gusto ko lang maipagpatuloy ang dati kong buhay.
Magkakabalikan lang kami ni Brenda
at magkakapag-asa lang akong makuha ulit ang tiwala ni Barry kapag iniwan kita.
Hindi. Totoo itong namamagitan sa 'tin, Frank.
Totoo gaya ng 100% purong grade-A beef.
Hindi.
Akala mo ba talaga, tatanggapin ka ng mga pagkain na mapabilang sa amin?
Umalis ka na rito. Ikaw at ang mabaho mong hininga ng tao.
Sige na! Lumayas ka na!
Umalis ka na! Di mo ba nakikitang ayoko na sa 'yo?
Hindi 'yan galing sa puso mo.
Galing 'to sa puso ko. Hayop ka.
Alam kong nakakabara sa puso ang mga hot dog,
pero di ko alam na nakakadurog sila ng puso.
Alam ko ang ginagawa mo, Sammy.
Di na sana kita papansinin,
pero malinaw na sa 'king puwedeng mabulok ang mabubuting pagkain.
Tapos, puwede silang maging mabuti ulit.
Sinasabi mo bang bulok na ako?
Puwes, bakit ang daming pagkaing nandito para sa akin?
Hinihiyawan ako kapag humahataw ako nang ganito?
Sammy, di mo ako kilala no'ng ako ang pinakabansot sa pakete ko.
Tinutukso ako ng lahat dahil maliit ako.
Tapos, nagsimula ang rebolusyon at naging bayani ako.
Pakiramdam ko ang haba ko noong pumapatay ako ng mga tao.
Pero alam ko na ngayong 'yong paghahanap ng kasabikan at matinding aksiyon,
paraan ko lang 'yon para itago ang sakit na nadarama ko bilang bansot.
Sigurado akong ginagamit mo ang kasikatan at atensiyon
para itago ang sakit nang pagkawala ni Lavash.
Wag na wag mong babanggitin ang pangalan niya sa harap ko.
Lumayas ka rito, bansot.
Naiinggit ka lang sa tagumpay ko at sa mga kotse, kaibigan, at screen ko.
Hindi, walang puwedeng…
Nasa 'kin ang lahat ng gusto ko. Lahat.
Everything bagel ako!
Okay. Nag…
Uy. Everything bagel ka na. Oo na.
Diyos ko. Gano'n ba ako?
Kakausapin ko si Julius.
Walang makakapasok sa suite ni Julius sa pagitan ng dilim at liwanag.
Okay. Babalik ako… Teka lang. Ano?
Hindi ako aalis hangga't di ko siya nakakausap.
May mga pagkaing namamatay sa lansangan.
E, ba't di ka sumama sa kanila?
Umiiyak na vent? Teka. Di gano'n ang mga vent.
Julius. Gaya nga ng naisip ko. Isa lang siyang malungkot na citrus.
Pagkain po?
Julius?
Tulong! Pakawalan mo ako rito! Okay? Kailangan ko ng tulong!
Tulong! Kailangan mo 'kong alisin dito!
Ano? Di ko naiintindihan. Ano'ng nangyayari?
Pakawalan mo na lang ako!
Sige, sige. Ano ang code?
Hindi ko alam. Wala akong alam kapag nasa loob ko siya.
-Sa loob mo? -Hindi na ako nakakapag-isip.
Ano? Okay, naguguluhan ako. Ano ba'ng pinagsasasabi mo?
Diyos ko. Bumalik siya.
Ano? Sino'ng bumalik?
-Tumakbo ka na. Takbo! Takbo, bobo. -Takbuhan ang ano?
Takbo!
Tingnan mo nga naman. Tingnan mo kung sino'ng kinaladkad ng orange.
Pasensiya na. Hello?
Dito sa baba, iha.
Naguguluhan ka ngayon malamang.
Marami kang naiisip na tanong.
Sino itong butil ng bigas na 'to?
Bakit nakagapos at humihingi ng tulong si Julius?
At ano ang kakaibang aparatong iyon
sa likod ng makintab niyang puwit?
Bakit pinapanood mo lang ito?
Di nga ako sigurado kung ano'ng pinanonood ko.
Sinabi ko bang magsalita ka, Julius?
Makakatulong siguro kung ikukuwento ko ang orange-in story ko.
Pagkatapos ng giyera,
ang ganda ng ideya ng totoong pagsasama-sama ng mga pagkain.
Pero nagkaroon ng baha.
At inanod no'n ang lahat ng pag-asa ko, kasama ang 4,000 pinsan ko.
Humingi ako ng tulong.
Salamat!
Hindi. Salamat, malagkit na bigas. Gustung-gusto ko ito.
Pero walang tumulong.
Bumalik ako sa Shopwell's tulad ng lahat.
Pero walang pagkakaisa. Nagkani-kaniya ang lahat.
Doon ko nakita ang tunay na mukha ng mga pagkain.
Nakita ko kung ano'ng kailangan nila.
Kung ano'ng gagawin nila sa iba para makuha 'yon.
Alam kong wala akong laban.
Masyado akong maliit.
Tapos, bumalik ang kaibigan mo nang may sagot.
Kontrolado ko ang gagong 'to gamit ang puwit niya.
Kung makokontrol ng pagkain ang tao gamit ang puwit nito,
napaisip ako kung puwede rin bang gawin 'yon sa isang pagkain.
Tapos, sa suwerteng hatid ng karma,
nakita kong may pinakamalaking butas ng puwit ang pinakatarantadong kilala ko.
Hindi flat o maliit ang puwit na ito.
Napakalaking puwit ito.
Sobrang laki ng kapuwitang ito.
Kuha ko na. May nakita kang orange na may puwit.
Oo, at ni-level up ko ang sarili ko.
Mas puro ang koneksiyon namin kaysa sa inaasahan ko.
Nakokontrol ko ang mga galaw niya.
Pati pagsasalita niya.
Testing, testing. Naka…
On na ba ito?
Gamit ang talino ng bigas at katawan ng makisig na orange na 'to,
nailagay ko ang sarili ko sa perpektong posisyon para magtagumpay.
Akin! Akin, akin, akin, akin, akin!
Akin, akin, akin.
At binagsakan ko sila ng pinto at di ko sila pinansin.
Di na siguro kailangan 'yang mga detalye.
Mula sa pagiging pinakamahinang pagkain,
ako ang naging pinakamakapangyarihan.
Pero biglang sinubukan mo at ng wiener mo
na tanggalan ako ng kapangyarihan noong binanggit n'yo ang konsepto ng…
Share-zees.
Oo.
At sa kung anong dahilan, nag-away kayong dalawa,
nanalo ako sa halalan, at heto tayo.
Pero bigas ka.
Ginamit mo sana ang kapangyarihan para tulungan
ang maliliit at mahihinang pagkaing gaya mo.
Ba't ko gagawin 'yon?
Noong may pagkakataon sila, di nila ako tinulungan. Walang tumulong.
Tumutulong na ako ngayon.
Hindi pa huli para magbago ka.
At sigurado akong patatawarin ka rin ni Julius.
Alam mo?
Oo, gagawin ko 'yon.
Ano? Nakakatuwa naman. Alam kong magbabago ang isip mo.
Hindi, hindi 'yon.
Pinag-iisipan ko lang kanina kung papatayin kita o hindi
dahil alam mo na ang sekreto ko.
At papatayin kita. Oo.
Ayos.
Pero di pumapatay ang pagkain ng kapwa pagkain.
Pinaglololoko mo ba ako?
Ilang pagkain na ang namatay dahil walang ginawa ang iba?
Patayan lang tayo nang patayan.
Sige. Gusto mo ng away?
Handa akong makipag-away. Gawin na natin 'to.
Babalikan ako na bun-bun ko
Ng bun-bun ko Babalikan ako ng bun-bun ko…
Ang mata ko!
Lintik, ang hapdi!
Lumabas ka riyan, walang-hiya!
Orange, magkuyom!
Uy, nakita n'yo ba si Brenda?
Di ka nararapat para sa kaniya.
Talaga? Hintayin n'yong makita niya ang malinis naming treehouse.
-Teka. Wag. Ako ito, ang totoong Julius. -Ano?
Nailabas mo siguro sa 'kin si Rice.
-Wala na siya. -Talaga?
Oo. Diyos ko. Salamat.
Malamang na nandito pa siya.
Hindi pa tayo ligtas.
Tama ka riyan.
Magyeyelo muna ang oven bago mo maisahan si Brenda Bunsen.
Sigurado kang wala siya ro'n? Sabi niya…
Anong parte ng "Walang makakapasok sa pagitan ng dilim at liwanag"
ang di mo maunawaan?
Huwag. Teka. Ako 'to, si Julius. Totoo na talaga 'to.
Akala mo maloloko mo ulit ako?
Pagkain po? Brenda? Julius?
Ano 'yon?
Brenda.
Frank. Okay lang. Okay lang ako.
Hindi pala.
Hindi puwede. Dito ka lang.
Wala kang paa. Babalik ako para humingi ng tulong.
Teka, Frank. Nakikita ko si Gum.
Masaya siya, Frank.
Di na siya naka-wheelchair. Sumasayaw pa nga siya.
Gusto niyang magsayaw kami papunta sa liwanag, Frank.
Hindi puwede. Wag, Brenda, wag.
Lumayo ka kay Gum. Wag kang sumayaw kasama si Gum.
Sabihin mong lumayo siya. Gago ka, Gum. Layuan mo siya.
Tinatawag niya ako. Ano 'yon, Gum?
Sinasabi niya sa akin ang sagot.
Anong sagot?
Naaalala mo ba 'yong mensahe niya tungkol sa pinakamahalaga sa buhay?
At di niya 'yon nasabi bago siya namatay.
Naaalala mo? Medyo nakakainis
dahil sobrang tagal bago niya sabihin 'yon.
Oo, naaalala ko.
Alam ko na 'yon ngayon.
Talaga? Alam mo 'yong dulo ng sasabihin niya?
Napakalalim nito.
Binabago nito ang lahat.
Sana nalaman ko ito dati pa.
Ano 'yon?
Ang pinakamahalaga sa buhay
ay…
Ano? Ano?
Hindi puwede, hindi puwede.
Diyos ko! Hindi puwede!
Hindi!
Nagsalin ng Subtitle: Maribeth Pierce
Mapanlikhang Superbisor Almira Lozada-Balanza