ฟู้ดโทเปีย
ปาร์ตี้ไส้กรอก:ฟู้ดโทเปีย
ไม่เอาน่า จูเลียส อย่าลืมสิ ถ้าไม่มีฉันแกก็ไร้ค่า
เช็ดให้สะอาด
ไหนยิ้มซิ ดีมาก
ชื่นมื่นกันไปเถอะ ไอ้พวกห่าหน้าโง่
เออๆ เอาไปเลย
เรื่องราวของสองนคร
แห่งหนึ่งมั่งคั่งมีอำนาจเกินกว่าจินตนาการ
อีกแห่งนั้น...
รกร้างทุรกันดาร
ยากจนข้นแค้นด้วยกลิ่นสาบ ของความสิ้นหวังและเสื่อมสลาย
ขอโทษนะวีเนอร์ ฉันให้รายการชวนหดหู่ ของนายออกอากาศไม่ได้
จูเลียสออกคำสั่งใหม่ ให้ลดกระแสเรื่องความไม่เท่าเทียม
โดยดึงความสนใจอาหารด้วยข่าวที่น่าตกใจ
ซึ่งเราจะไม่ตรวจสอบข้อเท็จจริง และสื่อบันเทิง
เช่นรายการใหม่ของเรา สควิดเกมส์
เป็นการถ่ายทอดสด พี่น้องหมึกคาลามารีเล่นหมากรุกกัน
เดินมาตรงนี้แล้วฉันก็ชนะ
ดีต่อใจอย่างไม่น่าเชื่อ
แต่นายจะเพิกเฉยคนทุกข์ทรมานได้ยังไง
เราต้องทุ่มเท โดยไม่มีแผนการ ไม่มีแผนเลย เข้าไปสู่เรื่องนี้
เรากำลังอยู่ในช่วง ล้างเผ่าพันธุ์ฮาลลาห์อย่างแท้จริง
เมล่อน กิบสัน ผู้ร่วมรายการคนใหม่ของฉันไม่คิดแบบนั้น
การล้างบางฮาลลาห์เป็นเรื่องโกหก
และเบเกิลคือต้นเหตุของสงครามทุกครั้ง
เฮ้ย โอเค ใจเย็นก่อนนะเมล่อน
นี่พรรคพวก อยากไปปาร์ตี้กับคนดังมั้ย
แซมมี่กลายเป็นไอ้ระยำไปแล้วเนอะ
แย่จัง ฉันเคยชอบเขานะ แต่ตอนนี้เขาเกินเยียวยาแล้วเห็นๆ
อีกหนึ่งตัวอย่างของอาหารดีๆ ที่เสียคน ใช่
สุดท้ายแล้ว เพื่อนก็มีแต่จะทำเราผิดหวัง จริงมั้ย
ไม่ใช่เธอนะเบรนด้า เธอน่ะดี
ขอบใจแบร์รี่ อาหารคงยังไม่พร้อมที่จะโค่นล้มระบบ
ฉันไม่น่าทำเสียงแตกเลย
ฉันทำให้เธอต้องทำแบบนั้น ฉันผิดเอง
- ฉันไม่ควรโกหกพวกนาย - อะไรอีก
ฉันไม่ควรขโมยฟันพวกนั้น ยิ่งในชุดหัวมันยิ่งไม่ควร
อะไรอีก
ฉันไม่ควรทำให้นายลอยตกน้ำพุ
ด้วยการเบรกหัวทิ่มระหว่างหนีหลังปล้นฟัน
อะไรอีก
ก็ได้ และฉันไม่ควร ไปมีความสัมพันธ์ทางการปี้กับนุด
นั่นไง พูดได้ซะที "ฉันไม่ควรปี้กับนุด"
ก็ฉันไม่มั่นใจ แล้วมันก็...
เขาเชื่อในตัวฉันมากเลย ในตอนที่ฉันไม่เชื่อมั่นในตัวเองมากพอ
หรือพวกนาย
ฉันควรจะเชื่อมั่นในตัวเรากว่านั้น แต่ฉันไม่ทำ และฉันเสียใจ
นายคงไม่มีวันยกโทษให้ฉันหรอก
ก็ดี เพราะที่นายทำมันยกโทษให้ไม่ได้
ฉันรู้ และจะบอกไว้ว่า ฉันจะกำจัดไอ้นุดนั่น แบร์รี่
แบบเด็ดขาด สาบานด้วยมิตรภาพของเรา
มิตรภาพอะไร
โดนแบบนี้ก็คงสมควรแล้ว และอาจโดนหนักกว่าจากเธอ
งั้นฉันไปดีกว่า ไม่รู้ว่าจะไปไหน แต่...
ฉันยกโทษให้
จริงเหรอ
- เธอพลาดมากจริงๆ - ใช่ ฉันรู้ ฉันพลาดจริงๆ
แต่การทำเรื่องฉิบหาย อาจเป็นธรรมชาติของอาหาร
ไม่มีใครสมบูรณ์แบบ สังคมของเราก็เลยไม่สมบูรณ์แบบไปด้วย
ใช่ ถูกต้อง ใครๆ ก็พลาดไปปี้กับนุดได้ทั้งนั้น
ฉันเสียใจที่พูดแบบนั้นออกไป มันไม่จริง
ประเด็นคือเรากดดันตัวเอง มากเกินไปในการแก้ไขฟู้ดโทเปีย
ทั้งที่จริงแล้วควรทุ่มเทให้กับเรา
และสิ่งดีๆ ในเรื่องแย่ๆ ก็คือตอนนี้เราทำได้
ต้องใช้เวลาสักพัก
สิ่งที่ฉันเห็นมันสยองมาก
และฉันล้างภาพนั้นออกจากหัวไม่ได้
เหมือนตอนที่มายองเนสกระฉูดออกมา...
โอเค ไม่ต้องพูดแล้ว ฉันเข้าใจ
เพราะฉันก็อยู่ด้วย เธอไม่ต้องรีบร้อน
แต่เรายังต้องแก้ไขฟู้ดโทเปียนะแฟรงค์
เราแพ้ แต่พวกนั้นก็ยังเป็นลูกของเรา
เรามีหน้าที่ต้องรับผิดชอบพวกเขาไปตลอด
ไม่ว่าพวกเขาจะผลักไสไล่ส่งเรา หรือทำตัวส้นตีนก็ตาม
พวกขี้แพ้ จูเลียสพ่อทุกสถาบัน
เรามีหน้าที่ปลุกความดีให้ตื่นขึ้น แม้แต่กับจูเลียส
ฉันมั่นใจว่าลึกๆ ในใจเขา
มีอาหารที่ต้องการความรักซ่อนอยู่
ฉันต้องเข้าถึงใจเขาได้แน่
เธอเป็นขนมปังใจงาม ที่ทำฉันทึ่งได้ไม่หยุดจริงๆ
แม้ในเถ้าธุลีมีพิษแห่งความพ่ายแพ้
การให้อภัยก็ผลิดอกออกผล ให้ได้เก็บเกี่ยวอย่างท่วมท้นใจ
หมอนี่ยังตามถ่ายเธออยู่เหรอ
ใช่ ฉันเริ่มเฉยๆ ละ
- ไว้เจอกันใหม่ดีมั้ย - ก็ไม่มีเหตุผลที่จะไม่เจอกัน
แฟรงค์ ทุกอย่างเรียบร้อยดีมั้ย ผลเลือกตั้งเป็นไงบ้าง
ก็ดีนะเพื่อนนะ ทุกอย่างเยี่ยมไปเลย
เพราะนายทำได้ดีมาก
สุดยอดอะ นายโยกเยกตามที่ฉันแนะนำมั้ย
ฉันกะแล้วว่านายจะไม่ยอมจบ แฟรงค์ ท่าทางฉันจะต้องลงมือเอง
ใช่ ฉันโยกตลอดเลย
ทุกคนชอบมาก น่าจะได้เรื่องเพราะโยกนี่แหละ
ซึ่งทำให้สิ่งที่ฉันจะพูดต่อไปมันยากนิดหน่อย
ไม่นะ อีกแล้วเหรอ
แจ็ค มันไม่ใช่เพราะนายนะ เพราะฉันเอง
และเป็นเพราะฉันไม่มีวันลงเอย กับคนอย่างนายได้
- พูดแบบนั้นก็คือเพราะฉันแหละ - โอเค เพราะนาย นายเป็นนุด
จากทุกครั้งที่ฉันถูกทิ้ง ครั้งนี้เจ็บที่สุด
ยิ่งกว่าตอนที่ฉันถูกทิ้งบนรถไฟเหาะ
แล้วคนแปลกหน้าพวกนั้น ก็แห่กันซื้อรูปถ่ายบนเครื่องเล่น
เพราะฉันร้องไห้หนักมาก
แต่จะบอกให้ ไม่แล้ว
ที่ผ่านมาทุกครั้งเมื่อโดนทิ้ง ฉันก็เดินจากไปและทำใจยอมรับ
แต่ครั้งนี้ไม่ใช่ ไม่ใช่เรา ฉันจะสู้เพื่อครั้งนี้
- นายจะสู้เพื่อเนี่ยเหรอ - ใช่
ฉันตอบกลับการบอกเลิกครั้งนี้ว่าไงรู้มั้ย
- ไม่ละ ขอบคุณ - อะไรนะ
ฉันไม่ยอมให้นายเฉดหัวฉันไปไหน เพราะว่าฉันรักนาย
ทั้งโลกได้ยินมั้ย ฉันรักฮอตด็อก
หยุดพล่ามเรื่องนั้นซะที พอได้แล้ว เบาเสียงหน่อย
ฟังนะ ฉันกำลังพยายามกอบกู้ชีวิตอยู่
ทางเดียวที่ฉันจะได้คืนดีกับเบรนด้า
และแม้แต่มีหวังที่จะทำให้แบร์รี่ไว้ใจอีกครั้ง คือต้องปล่อยนายไป
ไม่ สิ่งที่เรามีให้กันคือของจริง แฟรงค์
จริงแท้แบบเนื้อวัวคุณภาพดีร้อยเปอร์เซ็นต์
ไม่ ไม่ใช่
นายคิดจริงๆ เหรอว่าจะได้รับการยอมรับ จากอาหารว่าเป็นพวกเดียวกับเรา
เพ้อเจ้อที่สุด ทั้งแกทั้งลมปากโง่ๆ ของแก
ไปๆ ชิ่วๆ
ไสหัวไป ไม่เห็นเหรอว่าฉันไม่ต้องการนายแล้ว
ไม่จริงหรอกน่า
จริง ฉันพูดจริง ไอ้สัตว์ประหลาด
ฉันรู้ว่าฮอตด็อกทำให้หัวใจอุดตันได้
แต่ไม่รู้ว่าทำให้หัวใจสลายได้
ฉันรู้ว่านายทำอะไรอยู่ แซมมี่
ฉันว่าจะไม่ให้ค่านายแล้ว
แต่ตอนนี้ฉันเห็นแล้วว่าอาหารดีๆ ก็เสียได้
และก็มีศักยภาพที่จะกลับมาดีอีกครั้ง
จะบอกว่าฉันเสียคนเหรอ
งั้นทำไมถึงมีอาหารมากมายมาหาฉันที่นี่
ส่งเสียงเชียร์ตอนที่ฉันออกท่าแบบนี้
แซมมี่ นายไม่รู้จักฉัน ตอนยังเป็นไส้กรอกชิ้นเล็กที่สุดในห่อ
ทุกคนแกล้งฉันเพราะฉันตัวเล็ก
แล้วพอมีการปฏิวัติ ฉันก็กลายเป็นฮีโร่
การฆ่านุดทำให้ฉันรู้สึกเหมือนตัวสูงสองฟุต
แต่ตอนนี้ฉันเห็นแล้วว่า การออกล่าความตื่นเต้นระทึกใจ
ก็เป็นแค่การพยายามกลบเกลื่อน ความเจ็บปวดที่เจอตอนเป็นชิ้นเล็กสุด
และฉันมั่นใจว่านายใช้ชื่อเสียง และการเป็นที่สนใจ
กลบเกลื่อนความเจ็บปวด จากการเสียลาวาชไป
เฮ้ย อย่าบังอาจพูดชื่อเขาให้ฉันได้ยิน
ไสหัวไป ไอ้ไส้กรอกแคระ
นายก็แค่อิจฉาที่ฉันประสบความสำเร็จ มีรถ มีเพื่อนๆ และได้ออกทีวี
ไม่ๆ ไม่มีอะไรที่จะ...
ฉันมีทุกอย่างที่ฉันอยากมี ทุกอย่าง
ฉันเป็นเบเกิลที่มีทุกอย่าง
โอเค คือฉัน...
นายเป็นเบเกิลที่มีทุกอย่าง ใจเย็น
แม่เจ้า ฉันเป็นแบบนั้นรึเปล่า
ฉันมาหาจูเลียส
ห้ามใครเข้าห้องสวีทของจูเลียส ระหว่างช่วงฟ้ามืดถึงสว่าง
โอเค เดี๋ยวมา... เดี๋ยวก่อน ว่าไงนะ
ไม่ ฉันจะไม่ไปจนกว่าจะได้เจอเขา
ฟังนะ มีอาหารล้มตายเกลื่อนถนน
เหรอ ไม่ตายตามไปล่ะ
เสียงท่อสะอึกสะอื้น เดี๋ยวนะ ท่อไม่มีเสียงแบบนี้
จูเลียส เหมือนที่คิดไว้ไม่มีผิด เขาก็เป็นแค่ส้มน้อยหงอยเศร้า
ฮัลโหล
จูเลียส
ช่วยด้วย พาฉันออกไปที เถอะนะ ช่วยฉันด้วย
ช่วยด้วย พาฉันออกไปที
อะไรนะ ฉันไม่เข้าใจ มันเกิดอะไรขึ้น
พาฉันออกไปเถอะน่า
โอเคๆ รหัสอะไร
ไม่รู้ ฉันไม่รู้อะไรเลยตอนนางอยู่ในตัวฉัน
- ในตัวนายเหรอ - สมองฉันดับไปเลย
อะไรนะ โอเค ฉันงงไปหมดแล้ว นี่นายพูดเชี่ยอะไรของนายเนี่ย
คุณพระ นางกลับมาแล้ว มาแล้ว
อะไร ใครกลับมา
- เธอต้องหนีไป ไป ไปสิยัยขนมปังซื่อบื้อ - หนีอะไร
หนีไป
โถ โถ โถ ดูสิเจ้าส้มไปลากอะไรมา
โทษนะ ฮัลโหล
ข้างล่างจ้ะ เธอจ๋า
ฉันพอจะนึกออกว่าเธอคงงงน่าดูในตอนนี้
ในหัวมีคำถามวิ่งให้วุ่น
เมล็ดข้าวเล็กๆ นี้คือใคร
ทำไมจูเลียสถึงถูกจับ และอ้อนวอนให้ช่วย
และเครื่องมือหน้าตาแปลกประหลาด
ที่อยู่หลังรูตูดย่นๆ สีสดใสของเขาคืออะไร
ทำไมเธอยืนดูอยู่เฉยๆ
ฉันไม่แน่ใจด้วยซ้ำว่าฉันดูอะไรอยู่
ฉันบอกให้แกพูดได้เหรอ จูเลียส
เธออาจจะเข้าใจง่ายขึ้น ถ้าฉันเล่าที่มาที่ไปของฉันให้ฟัง
หลังสงครามจบ
แนวคิดเรื่องการรวมตัวที่แท้จริงของอาหาร มันช่างดูสวยงามเหลือเกิน
แต่แล้วก็เกิดน้ำท่วม
ความหวังทั้งหมดของฉันก็ถูกซัดหายไป พร้อมกับลูกพี่ลูกน้องสี่พันคน
ฉันต้องการความช่วยเหลือ
ขอบคุณๆ
ไม่ ขอบคุณเธอต่างหาก ยัยข้าวเหนียว ฉันชอบฟันพวกนี้
แต่ก็ไม่มีใครช่วยเลย
ฉันหนีกลับไปที่ชอปเวลส์เหมือนคนอื่นๆ
แต่ที่นั่นไม่มีความสามัคคี ทุกอาหารแก่งแย่งกันเอาตัวรอด
ที่นั่นเองที่ฉันได้เห็น สันดานที่แท้จริงของอาหาร
ฉันเห็นสิ่งที่พวกเขาต้องการ
เห็นสิ่งที่พวกเขาทำกับคนอื่นเพื่อให้ได้มันมา
ฉันรู้ว่าฉันไม่มีโอกาส
ฉันตัวเล็กเกินไป
แล้วเพื่อนของเธอก็เอาคำตอบมาให้
ฉันควบคุมไอ้ง่าวนี่ผ่านทางตูดมัน
ถ้าอาหารสั่งการนุดผ่านทางก้นได้
ฉันก็อยากรู้ว่า วิธีเดียวกันนี้จะได้ผลกับอาหารมั้ย
และในห้วงเวลา แห่งการบรรเลงเพลงของบุญบาป
ไอ้ตูดหมึกที่เลวที่สุด ก็มีรูตูดที่ใหญ่ที่สุดที่ฉันเคยพบเจอ
มันไม่ใช่ตูดแบนๆ เหมือนแพนเค้ก ไม่ตะมุตะมิ
มันเป็นตูดใหญ่เบิ้มบะลั่กกั้ก
ใหญ่คักใหญ่เหลือ ใหญ่ไม่เผื่อแผ่ใคร
โอเคๆ รู้แล้ว เธอเจอส้มที่มีตูด
ใช่แล้ว ฉันเจอ และฉันก็โดดขึ้นไปอีกขั้น
เราเชื่อมโยงเป็นหนึ่งเดียวกัน มากยิ่งกว่าที่ฉันหวังไว้
ฉันควบคุมการเคลื่อนไหวของมัน
หรือแม้แต่คำพูด
ทดสอบๆ มัน...
ได้มั้ยเนี่ย
ด้วยสติปัญญาของข้าว และร่างกายดุจเทพอโดนิสของส้มผลนี้
ฉันก็พาตัวเองไปอยู่ในตำแหน่งที่จะได้เป็นใหญ่
ของฉันๆ
แล้วฉันก็ปิดประตูใส่ไอ้หน้าโง่พวกนั้น
ไม่ต้องเล่าละเอียดขนาดนี้ก็ได้มั้ง
จากคนที่อ่อนแอที่สุดในบรรดาอาหาร
ฉันกลายเป็นคนมีอำนาจที่สุด
แต่แล้ว เธอกับไอ้ไส้กรอกของเธอ
ก็คิดจะพรากมันไปจากฉัน ในตอนที่ยกประเด็นแนวคิดเรื่องการ...
ปันฟัน
ใช่
แล้วพวกโง่อย่างเธอก็หันไปกัดกันเองซะงั้น
ฉันชนะเลือกตั้ง แล้วก็เป็นอันฉะนี้
แต่เธอเป็นข้าว
เธอเอาอำนาจที่มีไปช่วยเหลืออาหาร
ที่ตัวเล็กและอ่อนแอเหมือนเธอได้นี่
ทำไมฉันต้องทำ
พวกมันไม่เสนอตัวช่วยฉันในตอนที่มีโอกาส ไม่เลยสักคน
ฉันเสนออยู่นี่ไง
มันยังไม่สายที่เธอจะเปลี่ยน
และฉันมั่นใจว่าสุดท้ายแล้ว จูเลียสก็จะให้อภัยเธอเหมือนกัน
เอางี้นะ
ได้ ฉันจะทำ
อะไรนะ สุดยอดเลย ฉันรู้ว่าเธอต้องยอมเปลี่ยนใจ
อ๋อ ไม่ใช่เรื่องนั้น
เมื่อกี้ฉันคิดในใจอยู่ว่าจะฆ่าเธอดีมั้ย
เพราะเธอรู้ความลับของฉัน
และฉันก็จะทำ ใช่
ดี
แต่อาหารไม่ฆ่ากันเองนะ
พูดเป็นเล่นรึเปล่า ยัยหนมปัง
มีอาหารตายไปตั้งเท่าไหร่ เพราะคนอื่นอยู่เฉยไม่ยอมทำอะไร
สิ่งที่เราทำก็มีแต่ฆ่ากันตายห่า
เอาละ โอเค อยากมีเรื่องใช่มั้ย
จะเอาเรื่องไหนบอกมา แม่จะจัดให้หนักๆ
ฉันจะไปง้อปั๊งปังกลับมา
ปั๊งปังของฉัน ฉันจะไปง้อปั๊งปัง...
โอ๊ย แสบตา
เชี่ยเอ๊ย แสบโว้ย
ออกมาเดี๋ยวนี้ อีข้าวเน่า
ส้มขมิบ
พวกนายเห็นเบรนด้าที่ไหนบ้างมั้ย
แกไม่คู่ควรกับเธอ
เหรอ รอเธอไปเห็นที่ฉันเก็บกวาด บ้านต้นไม้ของเราก่อนเถอะ
- เดี๋ยว อย่า นี่ฉันเอง จูเลียสตัวจริง - อะไรนะ
เธอคงทำข้าวกระเด็นออกจากตัวฉันแล้ว
- นางไม่อยู่แล้ว - จริงเหรอ
ใช่ คุณพระช่วย ขอบคุณนะ
นางอาจจะยังอยู่แถวนี้ที่ไหนสักที่
เรายังไม่ปลอดภัยหรอก
ใช่แล้วจ้ะสาว
รอให้เตาอบไม่ร้อนก่อนเถอะ แกถึงจะแอบเล่นงานเบรนด้า บันเซ็นได้
แน่ใจเหรอว่าเธอไม่อยู่ข้างบน เธอบอกว่า...
ตรงไหนในประโยค "ห้ามใครขึ้นไประหว่างฟ้ามืดถึงสว่าง"
ที่แกไม่เข้าใจ
ไม่ เดี๋ยว นี่ฉันเอง จูเลียส คราวนี้จริงๆ
คิดว่าฉันจะหลงกลแกอีกเหรอ
ฮัลโหล เบรนด้า จูเลียส
เชี่ยไรเนี่ย
เบรนด้า
แฟรงค์ ไม่เป็นไร ฉันไม่เป็นไร
เอ่อ ช่างมันเถอะ
ไม่ ไม่นะไม่ รออยู่นี่นะ
เธอไม่มีขา เดี๋ยวฉันไปตามคนมาช่วย
เดี๋ยวๆ แฟรงค์ ฉันเห็นกัม
เขามีความสุข แฟรงค์
เขาลุกจากเก้าอี้ แถมยังเต้นเบาๆ ด้วย
เขาอยากให้ฉัน เต้นกับเขาไปสู่แสงสว่าง แฟรงค์
ไม่ อย่านะเบรนด้า อย่า
ออกมาห่างๆ กัม อย่าเต้นกับกัมไปสู่แสงสว่าง
บอกเขาให้ไสหัวไป ห่าเอ๊ย กัม อย่ามายุ่งกับเธอ
เขาเรียกฉันแล้ว ว่าไงนะกัม
เขาบอกคำตอบให้ฉันแล้ว
คำตอบอะไร
จำได้มั้ย ที่เขาจะบอกเรื่องสิ่งที่สำคัญที่สุดในชีวิต
แล้วเขาก็พูดออกมาไม่ทันก่อนตาย
จำได้มั้ย ที่มันน่ารำคาญนิดๆ
เพราะเขามัวแต่ดึงเชงไม่ยอมพูดซะที
ใช่ ฉันจำได้
ตอนนี้ฉันรู้แล้ว
รู้เหรอ เธอรู้ตอนจบของประโยคเหรอ
มันลึกซึ้งมาก
มันเปลี่ยนทุกอย่างไปเลย
ถ้าฉันรู้เร็วกว่านี้ก็คงดี
อะไรล่ะ
สิ่งที่สำคัญที่สุดในชีวิต
ก็คือ...
คือ... คืออะไร
ไม่ ไม่ๆ ไม่นะ
แม่เจ้า ไม่นะ
ไม่!
คำบรรยายโดย ตุลย์ เจน
ผู้ตรวจสอบงานแปล ฑิตธีมา ซิ้มเจริญ