Gıdatopya
SOSİS PARTİSİ: GIDATOPYA
Unutma Julius, bensiz bir hiçsin.
Temizle şunu.
Şimdi gülümse. İşte böyle.
Alın bakalım sizi geri zekâlılar.
Evet, işte böyle.
İki şehrin hikâyesi.
Biri hayallerin de ötesinde zengin ve güçlü.
Diğeriyse...
Umutsuzluk ve çürümenin
korkunç kokusuyla aciz kalmış çorak bir arazi.
Üzgünüm Veiner. Her zamanki iç karartıcı gösterini yayınlayamam.
Julius'ın yeni emri, teyit etmeyeceğimiz şoke edici haberlerle
ve eğlenceyle gıdaların dikkatini dağıtıp
eşitsizliği vurgulamamak.
Yeni gösterimiz Squid Games gibi.
Dama oynayan Kalamar kardeşlerin canlı yayını.
...pulu buraya koydum ve kazandım.
Müthiş yatıştırıcı.
Izdırapları nasıl görmezden gelirsin?
Hiçbir plan yapmadan, hesapsız kitapsız kendimizi hikâyeye bırakmalıyız.
Gerçek bir ekmek soykırımının tam ortasındayız.
Yeni konuşmacım Melon Gibson'a göre değil.
Ekmek soykırımı bir yalan.
Ayrıca her savaştan simitler sorumludur.
Tamam. Sakin ol Melon.
Ünlü biriyle parti yapmak ister misiniz?
Sammy tam bir pisliğe dönüşmedi mi?
Çok kötü. Onu severdim ama artık umutsuz vaka. Besbelli.
İyi bir gıdanın kötüleşmesine bir örnek daha.
Arkadaşlar sonunda mutlaka hayal kırıklığı yaratıyor.
Sen değil Brenda. Sen iyisin.
Sağ ol Barry. Sanırım gıdalar tüm sistemi yıkmaya hazır değilmiş.
Oylarımızı bölmemeliydim.
Seni bunu iten bendim. Benim hatamdı.
-Size yalan söylememeliydim. -Ve?
O dişleri çalmamalıydım. Özellikle patates kılığında.
Ve?
Diş soygununda fren manevrasıyla
seni çeşmeye fırlatmamalıydım.
Ve?
Tamam. Bir insanla cinsel bir becerme ilişkisinde olmamalıydım.
İşte, nihayet. "İnsanı becermemeliydim."
Güvensizlik yaşıyordum ve...
Kendime yeterince inanmıyorken bana çok inandı.
Ya da size.
Bize daha çok güvenmeliydim ama yapmadım. Özür dilerim.
Beni affetmenizi beklemiyorum.
Güzel çünkü yaptığın şey affedilemezdi.
Biliyorum ve ne olursa olsun insandan kurtulacağım Barry.
Temelli. Dostluğumuza yemin ederim.
Hangi dostluk?
Sanırım bunu hak ettim. Muhtemelen sen daha kötüsünü yaparsın.
Gitsem iyi olacak. Nereye giderim, bilmiyorum ama...
Seni affediyorum.
Öyle mi?
-Korkunç hatalar yaptın. -Biliyorum, yaptım.
İşleri berbat etmek belki doğamızda vardır.
Mükemmel değiliz. O yüzden toplumumuz da mükemmel değil.
Kesinlikle. Herhangi birimiz insanı becerebilirdi.
Söylediğim için pişmanım. Bu doğru değil.
Mesele şu ki enerjimizi ilişkimize vereceğimize
Gıdatopya'yı düzeltmek için kendimize çok yüklendik.
Ama bu felaketin iyi yanı, bunu şimdi yapabiliriz.
Zaman alacak.
Gördüğüm şey korkunçtu.
O görüntüleri aklımdan çıkaramıyorum.
Mesela mayonez fışkırttığında...
Söylemek zorunda değilsin. Anladım.
Çünkü oradaydım. Ne kadar zamana ihtiyacın varsa.
Ama hâlâ Gıdatopya'yı düzeltmeliyiz.
Kaybettik ama onlar hâlâ bizim çocuklarımız.
İster bizi bir kenara itsinler
ister pislik gibi davransınlar, bizim sorumluluğumuzdalar.
Merhaba ezikler. Julius bir tane.
Görevimiz iyiyi ortaya çıkarmak. Julius'ta bile.
Eminim ki derinlerde bir yerde
sevilmek isteyen bir gıda var.
Ona ulaşabilirim.
Yardımseverliğin beni hep büyülüyor.
Yenilginin zehirli küllerinde bile
sevginin bereketli hasadını sağlayan bağışlayıcılık filizlendi.
Bu adam hâlâ seni mi çekiyor?
Evet, artık umursamıyorum.
-Görüşür müyüz? -Görüşmemek için neden göremiyorum.
Frank. Her şey yolunda mı? Seçim nasıl geçti?
İyi gitti dostum. Evet, her şey harika gitti
çünkü çok iyi bir iş çıkardın.
İnanılmaz. Önerdiğim gibi sallandın mı?
İşi bitiremeyeceğini biliyordum Frank. Yani benim yapmam gerekecek.
Evet, sürekli sallandım.
Buna bayıldılar. Bu sayede işi bitirdim.
Bu yüzden sıradaki kısmı söylemek biraz zor.
Hayır, yine mi?
Jack, sorun sende değil, tamam mı? Sorun bende
ve asla senin gibi biriyle olamayacağım gerçeğinde.
-Yani aslında sorun bende. -Tamam. Sende. Sen bir insansın.
Tüm terk edilmelerim arasında canımı en yakan bu oldu.
Lunapark treninde terk edilmemden bile çok.
Bir sürü yabancı, trendeki fotoğraflarımı satın aldı
çünkü çok fena ağlıyordum.
Bir şey diyeyim mi? Hayır.
Her terk edildiğimde çekip gittim ve kabullendim
ama bu sefer olmaz. Bize yapamam. Bunun için savaşacağım.
-Savaşacak mısın? -Evet.
Ayrılma girişimine cevabımı söyleyeyim.
-Hayır, teşekkür ederim. -Ne?
Benden kurtulmana izin vermiyorum çünkü sana âşığım.
Duyuyor musun dünya? Bir sosise âşığım!
Kapa çeneni. Kes şunu. Sesini alçalt.
Hayatımı yoluna koymaya çalışıyorum, tamam mı?
Brenda ile birlikte olabilmem
ve Barry'nin bana güvenmesini ummam için gitmene izin vermeliyim.
Hayır. Aramızdaki şey gerçek Frank.
%100 sığır eti biftek kadar gerçek.
Hayır, değil.
Sahiden gıdaların seni kabul edebileceğini mi düşündün?
Defol buradan. Aptal insan nefesini al da git.
Git! Git! Yürü! Yürü!
Defol! Artık seni istemediğimi görmüyor musun?
Öyle demek istemiyorsun.
İstiyorum. Seni canavar.
Sosislerin kalbini tıkayabileceğini biliyordum
ama kırabileceğini bilmiyordum.
Olanları biliyorum Sammy.
Seni silmeye hazırdım
ama artık iyi gıdaların kötü olabileceğini biliyorum.
Sonra tekrar iyi olma potansiyeline sahipler.
Kötü birine mi dönüştüm?
O zaman etrafımda neden bu kadar çok yiyecek var?
Böyle bir hareket yapınca neden tezahürat ediyorlar?
Sammy, ben paketimin en zayıfıyken beni tanımıyordun.
Küçük olduğum için herkes bana sataşırdı.
Sonra devrim başladı ve bir kahraman oldum.
İnsanları öldürmek, 60 santimmişim gibi hissettirdi
ama anladım ki bütün heyecan ve kalbi sıkıştıran aksiyon arayışım
en zayıf halka olduğum için hissettiğim acıyı maskelemek içinmiş.
Şöhret ve ilgiyi, Lavaş'ı kaybetmenin
verdiği acıyı maskelemek için kullandığını biliyorum.
Sakın benim etrafımda onun adını söyleme.
Defol buradan zayıf halka.
Başarımı, arabalarımı, arkadaşlarımı ve ekranlarımı kıskanıyorsun.
Hayır, öyle bir şey...
İstediğim her şeye sahibim. Her şeye.
Her şeyi olan bir simidim!
Şey, ben...
Hey, sen her şeyi olan bir simitsin. Tanrım.
Tanrım. Benim sesim de mi böyle geliyor?
Julius'ı göreceğim.
Karanlık ve aydınlık arasında Julius'ın süitine girilmez.
Tamam. Daha sonra... Bir dakika. Ne?
Hayır, onu görene kadar gitmiyorum.
Sokaklarda ölen gıdalar var.
Neden onlara katılmıyorsun?
Ağlayan bir menfez mi? Bir dakika. Menfezler ağlamaz.
Julius. Tam da düşündüğüm gibi. O sadece üzgün, küçük bir narenciye.
Merhaba.
Julius?
Yardım et! Beni buradan çıkarmalısın! Tamam mı? Yardıma ihtiyacım var!
Yardım et! Beni buradan çıkarmalısın!
Ne? Anlamıyorum. Neler oluyor?
Beni buradan çıkar yeter!
Tamam. Şifre ne?
Bilmiyorum. İçimdeyken hiçbir şey bilmiyorum.
-İçindeyken mi? -Beynim kapanıyor.
Ne? Tamam. Kafam çok karıştı. Sen neden bahsediyorsun?
Tanrım. Geri döndü. Geri döndü.
Ne? Kim geri döndü?
-Kaçmalısın. Koş! Koş, aptal ekmek! -Neden kaçayım?
Koş!
Vay, vay, vay. Bak burada kim varmış.
Affedersin. Merhaba?
Aşağı bak tatlım.
Şu anda kafanın karışmasını anlıyorum.
Kafanda sorular uçuşuyor.
Bu küçük pirinç tanesi de kim?
Julius neden zincire vurulmuş ve yardım için yalvarıyor?
Parlak, buruşuk göt deliğinin arkasındaki
bu tuhaf mekanizma da ne?
Neden sadece izliyorsun?
Ne izlediğimden bile emin değilim.
Konuşabileceğini söyledim mi Julius?
Orijinal hikâyeyi anlatırsam belki anlamana yardımcı olur.
Savaştan sonra,
gıdaların birliği düşüncesi çok umut vericiydi.
Ama sonra sel geldi.
Sel, 4.000 kuzenimle birlikte umutlarımı da süpürdü.
Bana yardım lazımdı.
Teşekkür ederim.
Ben teşekkür ederim yapışkan pirinç. Bunları seviyorum.
Ama kimse gelmeyecekti.
Herkes gibi Shopwell's'e sığındım.
Ama birlik yoktu. Her gıda kendini düşünüyordu.
O zaman gıdaların gerçek doğasını gördüm.
Ne istediklerini gördüm.
Elde etmek için neler yapabileceklerini.
Hiç şansım olmadığını biliyordum.
Çok küçüktüm.
Sonra arkadaşın bir cevapla geri döndü.
Bu pisliği kıçından kontrol ediyorum.
Bir gıda bir insanı anal yoldan çalıştırabiliyorsa
aynı teknik gıdalara da uygulanabilir mi diye merak ettim.
Sonra senfonik bir karma anında
tanıdığım en göt herifin gördüğüm en büyük göt deliğine sahip olduğunu fark ettim.
Pankek götü gibi değildi, erik götü gibi de değildi.
Devasa bir göttü.
Öyle güzel bir göttü ki dönüp bir daha baktım.
Tamam, anladım. Götü olan bir portakal buldun.
Evet, aynen ve seviye atladım.
Bağlantımız umduğumdan da saftı.
Hareketlerini kontrol ettim.
Konuşmasını bile.
Deneme, deneme. Bu...
Bu şey çalışıyor mu?
Bir pirincin zekâsı ve bu Adonis portakalın vücudu ile
başarılı olmak için kendimi mükemmel bir konuma yerleştirdim.
Benim, benim, benim...
Benim, benim.
Sonra kapıyı aptal yüzlerine kapattım.
Bu detaylar gerekli mi, emin değilim.
Şehirdeki en zayıf gıdayken
en güçlüsü oldum.
Ama sonra sen ve küçük sosisin
ortaya bir kavram atıp bunu benden almaya çalıştınız.
Paylaşım.
Evet.
Sonra siz aptallar birbirinize düştünüz,
seçimi kazandım ve buradayız.
Ama sen pirinçsin.
Gücünü senin gibi küçük ve savunmasız
gıdalara yardım için kullanabilirdin.
Nedenmiş?
İmkân varken bana yardım eli uzatmadılar. Kimse uzatmadı.
Şimdi ben uzatıyorum.
Değişmen için çok geç değil.
Sonunda Julius'ın da seni affedeceğine eminim.
Bir şey diyeyim mi?
Evet, bunu yapacağım.
Ne? Bu inanılmaz. İkna olacağını biliyordum.
Hayır, o değil.
Sessizce seni öldürüp öldürmemeyi düşünüyordum
çünkü sırrımı biliyorsun
ve yapacağım. Evet.
Evet.
Ama gıdalar gıdaları öldürmez.
Dalga mı geçiyorsun, sandviç?
Diğerleri hiçbir şey yapmadığı için kaç gıdanın öldüğünü biliyor musun?
Tek yaptığımız birbirimizi öldürmek.
Pekâlâ, kavga mı istiyorsun?
İstediğin kavga olsun. Hadi yapalım.
Sandviçim yine benim olacak
Yine olacak Sandviçim benim olacak
Gözüm!
Siktir, acıyor!
Çık oradan küçük pislik!
Portakal, sık!
Brenda'yı gördünüz mü?
Onu hak etmiyorsun.
Öyle mi? Ağaç evi nasıl temizlediğimi görene kadar bekle.
-Dur. Yapma. Benim, gerçek Julius. -Ne?
Pirinci içimden çıkarmış olmalısın.
-Gitti. -Sahi mi?
Evet. Tanrım. Teşekkür ederim.
Muhtemelen hâlâ buralarda bir yerdedir.
Henüz güvende değiliz.
Doğru anladın.
Brenda Bunsen'ı gafil avlamayı rüyanda görürsün.
Yukarıda olmadığından emin misin?
"Karanlık ve aydınlık arasında kimse çıkamaz"
lafını anlamadın mı?
Hayır, dur. Benim, Julius. Bu sefer gerçek.
Yine inanacağımı mı sandın?
Merhaba. Brenda? Julius?
Ne oluyor?
Brenda.
Frank, sorun yok, ben iyiyim.
Boş ver.
Hayır, hayır. Burada kal.
Bacakların yok, yardım getirmeye gideceğim.
Dur Frank. Sakız'ı görüyorum.
O çok mutlu Frank.
Sandalyesinde değil. Hatta dans bile ediyor.
Işığa doğru onunla dans etmemi istiyor Frank.
Hayır. Yapma Brenda, yapma.
Ondan uzak dur. Işığa doğru Sakız'la dans etme.
Siktirip gitsin. Siktir git Sakız. Ondan uzak dur.
Beni çağırıyor. Ne oldu Sakız?
Bana cevabı söylüyor.
Ne cevabı?
Hayattaki en önemli şeyle ilgili mesajını hatırladın mı?
Ölmeden önce söyleyememişti.
Hatırladın mı? Biraz sinir bozucuydu
çünkü söylemesi çok uzun sürmüştü.
Evet, hatırladım.
Artık biliyorum.
Öyle mi? Cümlenin sonunu biliyor musun?
Çok derin.
Her şeyi değiştirir.
Keşke bunu daha erken öğrenseydim.
Peki ne?
Hayattaki en önemli
şey...
Ne?
Hayır, hayır.
Tanrım! Hayır!
Hayır!
Alt yazı çevirmeni: Seyfi Taşkın Ermişoğlu
Proje Kontrol Sorumlusu Şengül Usta