Żarciotopia!
SAUSAGE PARTY: ŻARCIOTOPIA
Czuję ból.
Oczy zmrużyła
Lecz tylko na chwileczkę
Kran odkręcił ktoś
I wody chlust
Twarz nagle jej obmył
Odeszła w bólu
- Czemu Frank... - ...to zrobił?
Papka w zlewie
Skończyła jako papka w zlewie
Papka w zlewie
Skończyła jako papka w zlewie
Sammy, zaraz zaczynasz. Jesteś gotowy?
Jeszcze nie. Daj mi spokój.
Ale wszystko gra. Zaraz przyjdę.
Masz wszystko, o czym marzyłeś.
No już, uśmiechnij się.
Co się ze mną dzieje?
Uciekasz przed bólem, mój śliczny tchórzu.
Lawasz? Ciebie tu nie ma. Nie jesteś prawdziwy.
No co ty? Ale nasza miłość była prawdziwa.
Tak samo twoja przyjaźń z Brendą.
Nie byłem w stanie jej pomóc.
I tobie też nie. Wybacz mi.
Przepraszam cię.
Wynocha!
Nie słyszysz, że w końcu opłakuję śmierć bliskich?
Odwołaj program. Niech wejdą Kalmary.
Jak się czujesz?
Widzę, że rozpaczasz. Nic dziwnego.
Przyjaciółka zabita przez przyjaciela.
A ty musisz o tym opowiedzieć. To bolesne.
No właśnie...
Nie wierzę, że Frank mógłby to zrobić.
Rozumiem, ale byłem przy tym.
Na własne oczy widziałem, jak zmienia jej ciało w papkę.
Wierzysz mi, prawda?
Owszem, ale to skomplikowane.
Kwestia ślepej wiary w nowych przyjaciół zamiast starych.
Tyle dla ciebie zrobiłem.
Dałem ci program, sławę, fortunę.
Zrobiłem to dla ciebie.
I mogę ci to odebrać.
Albo ty opowiesz o zabójstwie, albo ktoś inny.
Marne są szanse, że ktoś mnie zastąpi.
Oto Duncan, twój zastępca.
Duncan Donut? Co za tandetne imię.
Hej, Sammy. Jak leci?
Matko, co za maślany głos.
Jasna cholera, kamera go pokocha.
Światło idealnie odbija się od jego twarzy.
Podwójny lukier.
Sam wybierz, Sammy. Opowiedz o zabójstwie albo stracisz wszystko.
Mówi Duncan Donut, w zastępstwie za Sammy'ego Bajgla.
Pora na temat dnia.
Razem kandydowali, ale się pozabijali.
Pewna bułka została zamordowana z zimnym chlebem.
Jedynym podejrzanym jest Frank Frankfurter,
którego Brenda całkowicie upokorzyła
na oczach całego miasta.
Jak widać, aresztowano go za jej zabójstwo.
Nasz nowy przywódca, Juliusz, ma do oskarżonego parę słów.
Żarcie nie może się nawzajem zabijać. Koniec kropka.
A żeby pokazać wszystkim, że jest to niemoralne,
musimy publicznie zabić Franka.
Teraz relacja na żywo z procesu,
gdzie sędzia Ruth Brukiew Ginsberg zaraz wyda wyrok.
Winny.
Barry, wybacz, że kiedy opowiedziałeś mi swoją historię,
to nie chciałem cię słuchać
i nazwałem cię słabiakiem.
No i że rzuciłem w ciebie butelką whisky.
Nie zachowałem się najlepiej.
Wybaczam. A jak tam Whisky?
Tak samo jak Frank.
Najgorzej, kiedy po prostu pękniesz.
Masz gości, morderco.
Tylko ich też nie zabij.
Przysięgam, że nie...
Wiemy, że nigdy byś jej nie zabił.
Wiem, co teraz przeżywasz, Frank.
Też straciłem ukochanego.
Z rozpaczy robiłem okropne rzeczy.
Takie, że jak o tym pomyślisz,
to od razu fiut ci się kurczy i wchodzi do środka.
To możliwe?
Zostawiłem przyjaciół.
Sam siebie nie poznawałem.
Pomijając to, że zdobyłem wielką sławę
i teraz wszyscy mnie poznają.
Dosłownie wszyscy.
Ale doznałem emocjonalnego olśnienia i jestem gotów się zmienić.
Nadal jest nadzieja, Frank.
Nie, już jej nie ma. Brenda zginęła, a razem z nią Żarciotopia.
A wkrótce i ja do nich dołączę. Może tak będzie lepiej.
Nie sądzę, stary.
Wiem, co chcą ci zrobić.
Raczej będzie to bolało.
Nic nie zaboli mnie bardziej niż to, co teraz czuję.
Każdy sądzi, że zabiłem ukochaną.
Nie każdy. Wyciągniemy cię stąd.
Sammy nie ma planów budynku na plecach.
Musimy wykopać tunel.
Dawaj łyżkowidelec.
To ty mówiłeś poważnie?
No tak, a po co niby kazałem ci go wziąć?
Myślałem, że nie możesz się zdecydować: łyżka czy widelec?
Dajcie spokój. Zostawcie mnie.
To wcale nie jest zabawne.
Musimy się sprężyć, żeby go wyciągnąć.
Ale Frank nie chce uciekać.
On nie wie, czego chce.
Nie będzie łatwo. Przydałaby się nam kiełbaska na przynętę.
Guten Tag.
Trochę stara i pomarszczona.
Ale zawsze to przynęta.
Wszędzie cię szukam, Samuelu.
Czego chcesz?
Będziesz zarzucał mnie epitetami, jaki to ze mnie czerstwy sprzedawczyk?
Wręcz przeciwnie.
Zainspirowała mnie twoja uczciwość.
Przychodzę więc z żarem,
którym rozpalisz ogień prawdy, by rozświetlić tę wieczną noc kłamstw.
Jak wiecie,
śledziłem każdy krok Brendy.
- Co? - Nie wiedzieliśmy o tym.
No to już wiecie. Oto co odkryłem. Zaraz, nie to.
To jest trochę dziwne.
Trochę?
Proszę. Byłem świadkiem przepychanki.
Wparowałem do budynku, ale zanim dotarłem na miejsce...
To Juliusz?
Pozornie tak może się wydawać.
Ale tak naprawdę sprawcą tej ohydnej zbrodni
jest małe ziarenko ryżu,
które potajemnie sterowało Juliuszem przez centrum dochodzenia.
Żarcie sterujące innym żarciem?
Tym uniewinnimy Franka.
Tylko pokażmy to wszystkim.
Ale jak to nadamy?
Odkąd wykazałem się w sklepie odwagą,
stał się on najściślej strzeżonym miejscem w mieście.
Mają tu pełną ochronę.
Proszę, tam jest wejście.
A jak chcesz się tam zakraść?
Gdybyśmy tylko mogli
wystrzelić się z ogromną siłą
i wycelować idealnie w ten otwór.
Cholera.
Donny.
Kiedyś wziąłeś mnie do drużyny,
bo miałem mięśnie,
a teraz ja wgryzam się w twoje.
Nie wiem, czy jedzenie tatuażu „carpe diem” jest bezpieczne.
Zjem to, co dookoła.
Co za mięśnie.
Frank przeleciał tego potwora?
Jak? Kto, komu i co wsadził?
Nie chcę o tym gadać. Ale na koniec zrobił się ogromny syf.
Słyszę was.
Od soli do kąpieli wyostrzył mi się słuch.
Mam też inne, nowe umiejętności.
Wiedziałem, że nadal jesz żarcie.
To nie jest żarcie. Jak byś to niby nazwał, Barry?
Szynka miodowa z butem.
To mój kumpel Donny Rickman, którego przez ciebie zabiłem.
O tak, tak. Wspaniałe czasy.
Frank przysłał was, byście przekazali mi, jak mu dobrze z Brendą?
Brenda nie żyje.
Tak? I to mieliście mi przekazać?
Co? Nie. Nie ciesz się.
Była naszą najlepszą przyjaciółką, ty nienormalny pojebie.
Frank ma kłopoty. Juliusz chce go zabić.
Potrzebne nam twoje ciało i umiejętności.
Jasna sprawa.
Już czas, Frank.
Zabrać go!
Ostatnie chwile parówy.
Sukinsyn!
Oto i on.
Pierwsze żarcie, które zabiło pobratymcę.
Zebraliśmy się tutaj, by uczcić...
...pamięć biednej Brendy i wymierzyć sprawiedliwość.
No i zemstę, która najlepiej smakuje na zimno.
Ale dziś podana zostanie na gorąco.
Cholera, to boli.
Umówiłem się z taką jedną gorącą brzoskwinką.
No dobra, musisz tylko wrzucić to o tam.
Co? Powaliło was?
Ledwie zmieści się tam frisbee.
Nie dorzucę tak daleko.
Słynę z tego, że rzucam na krótkie dystanse.
Spod pachy, z boku, czasem scoober.
W sumie scoobery dobrze mi wychodzą. A wy co?
Zajmujemy pozycje.
Nie dam rady.
Co innego uwzględnić sam wiatr, a co innego,
kiedy dochodzą bajgiel i parówka.
Hej. Morda w kubeł i słuchaj.
Nie cierpię twojego gatunku.
Ciężko mi to powiedzieć,
ale wierzę, że dasz radę.
Widziałem, jak rzucasz.
Miałeś niezwykłą celność w obliczu presji.
Tym razem nie rzucasz dla siebie.
Rzucasz dla Franka.
Twierdzisz, że go kochasz, więc jeśli tak jest,
to mu pomóż.
Wytapiam tłuszcz.
Tak!
Mówi Duncan Donut.
Dalej.
Hej, nie wolno wam tu być.
Proszę, spróbujcie mnie powstrzymać.
Idę do ciebie, Brendo.
Płomienie nie ranią mego śmiertelnego ja, bo wiem, że niedługo...
Kurwa mać, nie! Ale to napierdala!
Tu Sammy Bajgiel. Mam dla was wieści z ostatniej chwili.
Frank jest niewinny.
A na dowód pokażę wam nagranie.
Cholera, jak... Menu główne?
Brać go, już!
Chwila. Mam. Kurna.
Puszczaj mnie.
Nie otwierajcie drzwi, bo mnie połamiecie.
Dalej, złamcie tę bagietę.
Proszę!
Zatrzymaj ich, Barry.
Cholera, nigdy nie wiem, jak to działa.
Album czy Ostatnie zdjęcia.
Morda, bajglu.
Znalazłem.
Proszę, oto zabójczyni. Uwolnijcie mojego przyjaciela.
Zaraz, to on ma w tyłku inne żarcie?
Skąd. Nie gapcie się na mój zad.
Jest rozwarty,
ale to nie znaczy, że ktoś mną steruje.
A nawet jeśli,
to wybraliście mnie na swojego przywódcę.
Frank ma zginąć.
I zginie każdy, kto mi się przeciwstawi.
- Kurwa mać! - Nie!
Kurwa, ale boli! Mogłem uciec!
Ja pierdolę, nie!
Dalej, przewróćmy to.
Na trzy. Raz...
Trzy! Nie czekajcie!
Nie, Frank.
Ja pierdolę.
Frank, jesteś cały.
- Auć! - No tak, oparzenia. Wybacz.
Nie!
Do formacji.
Chrońcie mnie.
Jack.
Scoober!
Znad głowy!
Spod pachy!
Kurwa mać.
- Nie! - Mam cię!
Nie, nie.
Wylazła. Jestem wolny.
Zabić ją.
No dalej, złam mnie, pizdo.
To za Brendę.
- Puszczaj. - Nie.
Frank! Zabiła Brendę i prawie spaliła ciebie.
Tak, ale odpowiedzią na zabójstwo nie jest zabójstwo.
Niełatwo mi to powiedzieć, ale wybaczam ci.
Brenda widziała w nas to, co najlepsze,
nawet w najgorszych chwilach.
Nigdy nie straciła wiary, nawet kiedy nie było już nadziei.
Za mało dbaliśmy o siebie nawzajem w Żarciotopii.
Mam nadzieję,
że jeśli wybaczę ryżowi zabójstwo Brendy,
zrzucenie winy na mnie i próbę egzekucji,
to może wszyscy sobie wybaczymy.
Niech to miasto wypełnią dobro i miłość.
Wybacz, Barry, że byłem kiepskim partnerem.
Zbytnio dałem się ponieść.
Przepraszam za uzupełnienie labiryntu.
Wszystkich was przepraszam.
Przepraszam, że ci wtedy przysoliłam.
Wybaczasz mi?
Widziałam w żarciu tylko to, co najgorsze,
a przez to sama stałam się zła.
Ty pokazałeś mi prawdziwe dobro.
Dziękuję ci.
Jednak można dostać od życia drugą szansę...
Strach na wróble.
Ważne, że to nie my ją zabiliśmy.
Chyba. Sam nie wiem.
To co teraz? Przewodził nam ryż w tyłku pomarańczy,
którego zjadł potwór.
Chyba potwór jest teraz przywódcą.
A może Juliusz jest przywódcą, tylko bez ryżu w tyłku?
Nie jestem na to gotowy. Muszę się pozbierać.
Przeprowadzę nas przez ten czas tak, jak chciała Brenda.
Nie będzie chciwości, własności czy bogactwa.
Będziemy sobie pomagać.
Wyrzućcie swoje zęby.
Ja lubię swój ząbek.
Nie głosowałam na Franka.
Czemu my go słuchamy? Zróbmy kolejne głosowanie.
Zaraz, skoro ryż nie żyje, to kto przejmie teraz sklep?
Ja! Zaklepuję!
Zdzieliłem konkurenta. Ja go zaklepuję.
Chodźcie.
- Mój. - Mój!
A ty dokąd, Frank?
Zostaw go, Sammy.
Nadal musimy naprawić Żarciotopię.
Przegraliśmy, ale to nasze dzieci.
Jesteśmy za nie odpowiedzialni,
nawet jeśli nas odpychają i zachowują się jak gnoje.
Jeśli ja wygram, zrobimy w centrum miasta wielką dziurę.
A tam wszystko będzie możliwe.
Nikt nie będzie tam oceniany. Dlatego głosujcie na mnie.
A to co?
Ludek.
Frank!
Tylko jeden. Brać go.
Nie przebijemy się przez zbroję!
O tak. Bójcie się mnie.
W końcu jem żarcie. Może być, Frank?
Nie chciałem tego, ale sami mnie do tego zmusiliście.
Żarciotopia powstała,
bo wierzyliśmy, że żarcie może robić, co chce, ale tak nie jest.
Nie możecie decydować sami.
Dlatego przejmę pałeczkę.
Co ty wyprawiasz?
Tak stworzymy uczciwe społeczeństwo.
Inaczej Brenda zginęła na marne.
Teraz ja rządzę.
To tego ludka wyruchałeś?
Nie.
Napisy: Krzysztof Łuczak
Nadzór kreatywny nad tłumaczeniem Krzysztof Wollschlaeger