NEW WORLD: Ο ΠΑΝΤΟΤΙΝΟΣ ΒΑΣΙΛΙΑΣ
Εμπρός, άνδρες! Μην το βάζετε κάτω. Μας περιμένουν νέες κατακτήσεις!
Το νησί του θρύλου.
Θα είναι μια ωραία προσθήκη στο βασίλειό μου.
Φοβάμαι πως ο στρατός σας χάθηκε στη θύελλα, άρχοντα.
Σκευόλα, βρε ανόητε αχρείε.
Δεν κάνει ο στρατός τον βασιλιά.
Ο βασιλιάς κάνει τον στρατό.
Και μάλιστα... Εσύ εκεί, μικρέ!
Εγώ, ο βασιλιάς Έλστρομ, ήρθα να κατακτήσω αυτήν τη γη και τον λαό της.
Μόνο εσύ και ο μονόχειρας;
Τι είν' αυτά τα αλαμπουρνέζικα;
Αφήστε να δοκιμάσω εγώ.
Ήρθε ο βασιλιάς Έλστρομ των Βορείων Χωρών.
Σε επέλεξε ως την πρώτη του υπήκοο.
Ετοιμάσου να λάβεις την ευλογία του!
-Αναιδές σκυλί. -Άρχοντα!
Θα το πληρώσεις αυτό, αξιοθρήνητο δουλικό.
Κι όμως, ο Έλστρομ ζει.
Πάντα έλεγα ότι προορίζομαι να κυβερνώ για πάντα,
αλλά ποτέ δεν τόλμησα να ονειρευτώ ότι μιλούσα κυριολεκτικά.
Ακόμα κι ο ίδιος ο θάνατος υποκλίνεται μπροστά στο εκθαμβωτικό μεγαλείο μου.
Άρχοντα;
Φαίνεται ότι κι εγώ είμαι αθάνατος.
Θα πρέπει να σε προστατεύει το στέμμα της λαμπρότητάς μου.
Βρε παλαβοί.
Εδώ είναι το Ετέρνουμ.
Κανείς δεν πεθαίνει εδώ.
Τι λέει αυτή η μάγισσα;
Λέει ότι αυτό το νησί λέγεται Ετέρνουμ.
Όλοι είναι αθάνατοι εδώ.
Θεοί!
Τότε, θα κυβερνήσω ένα αιώνιο βασίλειο αιωνίων υπηκόων,
που θα γονατίζουν μπροστά μου αιώνια ως ευγνώμονες δούλοι.
Εμπρός, Σκευόλα. Μας περιμένουν νέες κατακτήσεις.
Σηκωθείτε όλοι κι υποδεχθείτε τον νέο βασιλιά και κυβερνήτη σας,
τον Έλστρομ των Βορείων Ακτών!
Συγγνώμη.
Ποιος είσαι εσύ;
Πολύ αστείο.
Ποιος δεν ξέρει το όνομα Έλστρομ;
Ήρθα να δώσω σ' αυτό το Ετέρνουμ το προνόμιο της βασιλείας μου.
Σε προκαλώ σε μονομαχία.
Ο νικητής παίρνει το στέμμα.
Κάνεις λες και ρουφάς λεμόνι, Σκευόλα.
Φοβάμαι μόνο τον ανόητο που θα τολμούσε να σας αντιμετωπίσει.
Όχι, άσε τον θώρακα.
Άσ' τους να θαυμάσουν τον νέο βασιλιά.
Κι όμως, ο Έλστρομ ζει.
Δοξασμένοι οι θεοί που πάλι δεν έπαθα τίποτα.
Φοβήθηκα για μια στιγμή ότι θα έμενα σακάτης.
Καλά που δεν παραμορφώθηκα ούτε σακατεύτηκα
πριν έρθουμε στο Ετέρνουμ.
Όπως εσύ, Σκευόλα.
Ναι, οι θεοί είναι ελεήμονες.
Θα περάσεις την αιωνιότητα μονόχειρας.
Ο Σκευόλα που σκουπίζει τον κώλο του και τρώει τον χυλό του με το ίδιο χέρι.
Ναι.
Έλεος.
Το πνεύμα μου είναι αθάνατο και πλέον είμαι κι εγώ αθάνατος.
Εμπρός, Σκευόλα. Μας περιμένουν νέες κατακτήσεις!
Αυτό το στέμμα ανήκει στον Έλστρομ, Βαβυλώνιε κοπρίτη με τα μεταξένια γένια!
Αλλά στη μάχη δεν υπερισχύουν πάντα οι ικανοί, υπερισχύουν και οι τυχεροί.
Ας αναμετρηθούμε, λοιπόν, στη στρατηγική.
Ο νικητής παίρνει το στέμμα.
Ματ.
Να πάρει.
Κατάγεται από βασιλική οικογένεια, έτσι;
Ο πατέρας του ήταν βασιλιάς, ο πατέρας του πατέρα του πριν απ' αυτόν,
-κι ο πατέρας του πατέρα του πατέρα... -Εντάξει, το 'πιασα.
Ο βασιλιάς σου δεν έχει βασιλικό αίμα;
Είναι γιος τσαγκάρη.
Κι όμως, ο Έλστρομ ζει.
Πώς γίνεται αυτό;
Δηλαδή, από τότε που ήμουν παιδί σε κάθε διαγωνισμό, σε κάθε μονομαχία,
ο Έλστρομ κερδίζει.
Είμαι ασυναγώνιστος ξιφομάχος, ιππέας, σκακιστής, παλαιστής.
-Όποιοι κι αν διαγωνίζονται... -Άρχοντα, ίσως έχω την απάντηση.
Ναι, θα είναι μαύρη μαγεία.
Όχι, άρχοντα, η αλήθεια είναι ότι οι μονομαχίες στην παλιά χώρα
δεν ήταν αληθινές.
Λες ότι τις ονειρεύτηκα, Σκευόλα;
Όχι. Σας άφηναν να κερδίζετε.
Και γιατί να το κάνουν αυτό;
Γιατί ήσασταν βασιλιάς κι εκείνοι ήταν υπηρέτες.
Άρχοντά μου, ως υπήκοός σας, ως κάποιος που θα ήταν φίλος σας,
είστε πολύ κακός σε ό,τι κάνετε.
Σκλάβε! Σκύλε! Γονάτισε μπροστά στον βασιλιά σου.
Μην ξαναμολύνεις τα μάτια του Έλστρομ με την άνανδρη ύπαρξή σου.
Μιλάει για τον εαυτό του σε τρίτο πρόσωπο.
Έχασα τον βασιλιά μου.
Τι θα κάνω τώρα;
Τι αναζητάς;
Την εξουσία. Και τη δύναμη να την καταλάβω.
Η εξουσία είναι δική μου. Όλοι θα γονατίσουν μπροστά...
Το πάγκρεάς μου.
Κι όμως, ο Έλστρομ ζει.
Τι αναζητάς;
Η εξουσία είναι δική μου.
Αυτό είναι το συκώτι!
-Τι αναζητάς; -Την εξουσία. Θυμάσαι;
Θα σου δείξω...
Κάτσε, περίμενε. Όχι το πρόσωπο.
Οπότε, αν κάνετε μια μικρή αναδιάταξη,
ο στρατός θα είναι μεγαλύτερος σ' αυτήν την περιοχή...
Έδωσα τα χρόνια μου, την καρδιά μου, την ίδια μου την ψυχή για εξουσία
πέρα από κάθε όνειρο οποιουδήποτε δεν είναι αθάνατος βασιλιάς.
Αυτό το στέμμα ανήκει στον Έλστρομ!
Έλστρομ...
πάει καιρός.
Έχω...
βαρεθεί να σε σκοτώνω.
Σκευόλα, μου δίνεις ακόμη το χέρι σου;
Μετά από όλα όσα έκανα;
Αυτό είναι ετούτο το νησί.
Μια αιωνιότητα δεύτερων ευκαιριών.
Σκευόλα...
Το πήρα!
Επιτέλους, το πήρα.
Σκευόλα;
Θέλω τη βοήθεια εσένα.
Τι μας λες.
Εσύ μάθεις εμένα σφυρηλατώ;
Εσένα; Θα μας πάρει καιρό.
Έχω άπλετο χρόνο.
Σκευόλα.
Το έφτιαξα από το στέμμα ενός βασιλιά.
Για σένα, τον φίλο του Έλστρομ.
Δηλαδή, τον φίλο μου.
Υποτιτλισμός: Ευγενία Μίσκου
Επιμέλεια Αγγελική Πανοτάρα