UKRYTY POZIOM
A KRÓL NA TRON POWRÓCI
Naprzód, żołnierze. Przez piekło! Podbój czeka!
Wyspa z legend.
To będzie świetna zdobycz dla mojego królestwa.
Obawiam się, że sztorm pochłonął twoją armię, panie.
Scaevola, tępy kurwi pomiocie.
Armia nie czyni króla.
To król czyni armię.
Ty, tam chłopcze!
Jam król Aelstrom. Przybyłem, by podbić tę ziemię i jej mieszkańców.
Tylko z tym jednorękim starcem?
Co to za bełkot?
Może ja spróbuję.
Zwiastuję nadejście króla Aelstroma z Krain Północnych.
Król wybrał cię na pierwszego poddanego.
Przygotuj się na jego błogosławieństwo!
- Bezczelny pies. - Panie!
Zapłacisz za to, żałosna dziewucho!
A jednak Aelstrom żyje.
Zawsze mówiłem, że będę władać wiecznie,
ale nie śmiałem marzyć, że to prawda.
Nawet sama Śmierć korzy się przed moim świetlistym majestatem.
Panie?
Ja chyba też jestem nieśmiertelny.
Zapewne chroni cię aura mojej wspaniałości.
Wariaci.
To Aeternum.
Nikt nie umiera, nikt nie odpływa.
Co mówi ta wiedźma?
Mówi, że ta wyspa nazywa się Aeternum.
Wszyscy są tu nieśmiertelni.
Bogowie!
Zatem będę rządził wiecznym królestwem wiecznych poddanych,
wiecznie klęczących przede mną we wdzięcznej niewoli.
Naprzód, Scaevola, podbój czeka.
Powstańcie, by powitać nowego króla i władcę.
Oto Aelstrom z Północnych Brzegów!
Panowie wybaczą.
Kto?
Bardzo zabawne.
Kto nie zna imienia Aelstrom?
Przybyłem, by dać temu „Aeternum” przywilej mej sprawiedliwej władzy.
Wyzywam cię na pojedynek.
Zwycięzca zachowa koronę.
A ty co, cytrynę polizałeś?
Tylko głupiec stawiłby ci czoła, panie.
Zostaw ten kirys.
Niech podziwiają nowego króla.
A jednak... Aelstrom żyje.
Dzięki bogom. Znów jestem cały.
Przez chwilę się bałem, że zostanę jakimś półczłowiekiem.
Szczęście, że nie zostałem oszpecony
przed przybyciem do Aeternum.
Tak jak ty, Scaevola.
Tak. Bogowie są litościwi.
Spędzisz wieczność jako jednoręki mężczyzna.
Scaevola, który podciera dupę i wcina kaszę tą samą ręką.
Biedny.
Mój duch już był nieśmiertelny, a teraz doszło do niego ciało.
Naprzód, Scaevola. Podbój czeka.
Korona należy do Aelstroma, ty wypacykowany, babiloński kundlu!
Jak wiadomo, zwycięstwo w boju zapewniają zarówno szczęście, jak i umiejętności.
Proponuję sprawdzian strategii.
Zwycięzca zachowa koronę.
Szach-mat.
Niech to.
Pochodzi z królewskiego rodu?
Jego ojciec był królem, przed nim ojciec jego ojca,
- ojciec ojca jego ojca... - Rozumiem.
Twój król nie?
To syn szewca.
A jednak Aelstrom żyje.
Jak to możliwe?
Odkąd był dzieckiem, Aelstrom zwyciężał każdy konkurs,
każdy pojedynek.
Jestem niezrównanym szermierzem, jeźdźcem, szachistą, zapaśnikiem.
- Cokolwiek można robić... - Panie, chyba znam odpowiedź.
Tak. Czarna magia.
Nie, panie, prawda jest taka, że pojedynki, w których walczyłeś
w ojczyźnie, nie były... prawdziwe?
Mówisz, że mi się przyśniły?
Nie. Ci ludzie pozwalali ci wygrać.
Dlaczego mieliby to robić?
Bo byłeś królem, a oni twoimi sługami.
Panie, jako twój poddany, jako przyjaciel, mówię ci,
że jesteś w tym raczej kiepski.
Niewolniku, psie, upadnij przed królem.
Nie będziesz plugawić jestestwa Aelstroma swoją tchórzliwą egzystencją.
Mówi o sobie w trzeciej osobie.
Straciłem swojego króla.
Cóż mam teraz począć?
Czego szukasz?
Władzy i mocy, by ją przejąć.
Władza należy do mnie. Wszyscy upadną...
Moja trzustka.
A jednak Aelstrom żyje.
Czego szukasz?
Władzy...
Moja wątroba!
- Czego szukasz? - Władzy, pamiętasz?
Nauczę cię...
Czekaj, nie w twarz.
Gdyby nieco przemieścić wojska
do tego regionu...
Poświęciłem lata, serce i duszę dla mocy,
o której nie śnił żaden śmiertelny król.
Korona należy do Aelstroma!
Aelstromie.
Dawno cię nie było.
Mam dość...
zabijania cię.
Scaevola, nadal chcesz mi pomóc?
Po wszystkim, co zrobiłem?
Tym jest ta wyspa.
Wieczną drugą szansą.
Scaevola...
Mam ją!
Wreszcie mi się udało.
Scaevola?
Potrzebuję... ty... pomoc.
Co ty nie powiesz?
Naucz mnie... zrobić... kuźnia?
Ciebie? Trochę to potrwa.
Mam czas.
Scaevola.
Wykuta z królewskiej korony.
Dla ciebie, przyjacielu Aelstroma.
Mój przyjacielu.
Napisy: Konrad Szabowicz
Nadzór kreatywny nad tłumaczeniem Zofia Jaworowska