UKRYTY POZIOM
RACHUBA
Ile to już razy, młoda?
Nie wiem, 15? Może 16.
To nic, znowu kolce.
Ana, potraktuj to poważnie.
To tylko śmierć.
Nawet wielka Liz Mutton nadziała się raz czy dwa.
Miny.
To był mój pierwszy raz.
Zabiła cię groźna mina?
Taka wybuchająca. Nadepnęłam na nią.
- Bolało? - Ucierpiała głównie duma.
Ze śmierci nie wystarczy się otrzepać.
Przecież właśnie to robimy.
Każdą śmierć oznaczam na tej ścianie.
Ku pamięci.
To jakby nagrobki dla poprzednich wcieleń.
Wciąż jesteś tą samą osobą.
Jesteś pewna?
Choć wracamy zza grobu, to wciąż śmierć.
Rozchmurz się.
Ja to mam we krwi. Jestem grotołazem.
A kolejna runda...
będzie szczęśliwa.
- Włócznie? - Skąd wiesz?
Doświadczenie.
Jak się czujesz?
Jak nigdy.
No dalej!
Już 82.
Aż 82?
Umarłam 82 razy.
Więcej niż ty.
A końca nie widać.
Nic mnie nie boli. Czuję tylko...
Pustkę.
Tak.
Jakby zmęczenie w sercu.
Nie wiem, po co ja to robię.
Młoda.
Wiem, że jest ciężko.
Wszystko się zmienia.
Właśnie. Cały czas.
Tak.
Jak w życiu.
Za każdym razem za tymi drzwiami czeka nowa przygoda.
Całe to niebezpieczeństwo...
całe piękno...
Nawet te bolesne śmierci.
Wszystko mam tutaj.
Wspomnienia nie giną.
Są moje.
Tylko i wyłącznie. A ja mam swoje.
Tego zaklęcia nie da się złamać.
Za to za każdym razem czeka na ciebie nowa przygoda.
Ty nie oznaczałaś śmierci.
Każda kreska to nowa przygoda.
Może tym razem ci się poszczęści.
No to lecimy z kolejną.
Napisy: Konrad Szabowicz
Nadzór kreatywny nad tłumaczeniem Krzysztof Wollschlaeger