GİZLİ SEVİYE
SPELUNKY: ÇENTİK
Kaç etti, ufaklık?
Bilmem, 15 falan mı? 16 da olabilir.
Önemli değil. Yine kazıklar.
Ana, bunu daha ciddiye almalısın.
Sadece ölüm ya.
Büyük Liz Mutton bile birkaç kez kazıklara düşmüştür, değil mi?
Mayınlar.
İlk o zaman öldüm.
Madenlerde mi öldün?
Mayından öldüm. Üstüne bastım.
-Acıdı mı? -Çoğunlukla duygularım.
Yine de ölüm öylece atlatılacak bir şey değildir.
Biz kolayca atlatıyoruz.
Her ölümümde duvara bir çizik atıyorum.
Bir tür anıt diyebiliriz.
Ölen benliklerim için minik mezar taşları.
Evet ama hâlâ aynı kişisin.
Emin misin?
Geri gelsek bile yine de bir hayat sonlanıyor.
Neşelen biraz, endişelenmene gerek yok.
Mağaracılık kanımda var. Ben buyum.
Ve bence sıradaki
kaçışım olabilir.
-Mızrak tuzağı mı? -Nereden bildin?
Bolca tecrübeden.
Nasılsın?
Hiç daha iyi olmamıştım.
Hadi ama!
82'deyim.
82 mi?
82 kez öldüm.
Senden fazla.
Daha sona yaklaşamadım bile.
Yaralanmadım. Sadece...
Tükendim.
Evet.
Kalbim yorulmuş gibi.
Artık bunu niye yaptığımı bile bilmiyorum.
Dinle ufaklık.
Zor olduğunu biliyorum.
Ve her şey değişmeye devam ediyor.
Evet, her seferinde başka.
Doğru.
Tıpkı hayat gibi.
Her gün, o kapılardan her geçişinde yeni bir macera.
Tüm o tehlikeler,
tüm o güzel anlar
ve tüm o acılı ölümler.
Hâlâ buradalar.
Bir yere gitmediler.
Onlar benimle.
Hepsi senin. Tıpkı benimkiler gibi.
Buranın büyüsü bozulamaz.
Her seferinde yeni bir macera bekliyor, sadece seni.
Duvara attığın her çizikle sadece ölümlerini işaretlemiyordun.
Yarattığın maceraları işaretliyordun.
Belki bir sonraki sefer senin kaçışın olur.
80 bilmem kaçıncı.
Alt yazı çevirmeni: Murat Karahan
Proje Kontrol Sorumlusu Volkan Keleş