HONOR OF KINGS DE WEG
Hou je ogen gesloten.
Het komt goed.
Ik werd wees door een levende stad.
Steeds veranderend. Altijd in beweging.
Een stad bestuurd door een grootse machine. Een Tiangong.
De stad hoort voor ons te zorgen en ons te beschermen...
Stop.
...maar er is iets mis.
De mechanische geest die de stad regeert, faalt.
Een gestoorde god voor wie alles slechts een spel is.
Versterkt in het paleis van de Tiangong.
Hoe neem je wraak op een god?
Nee, jongen. Ga daar niet heen. Nooit.
Jij.
Jij. Je gaat daar toch niet naar binnen?
Jawel.
Dan ben je gek.
Je eindigt net als wij.
We houden een plekje voor je vrij.
Je bent hier om de Tiangong uit te dagen.
Je bent jong.
Ik ben de beste Weiqi-speler in Chang'an.
En arrogant.
Prachtig.
Kom binnen. We gaan een spel spelen.
Hiervandaan observeert en beheerst de Tiangong elk aspect van de stad.
Alles wat er was. Alles wat er zal zijn.
Je mag het opnemen tegen de Tiangong in elk spel dat je wilt.
Ik ken de regels.
Dan weet je dat ik ze moet vertellen.
Je hebt maar één kans, want de alwetende Tiangong is verantwoordelijk...
...voor de bewegingen van onze geweldige stad...
...en z'n momenten in de rivier der tijd zijn kostbaar.
Als je de Tiangong verslaat...
...krijg je z'n kracht, glorie en last.
Het lot van deze stad.
Maar je zult niet winnen.
Iedereen die het heeft opgenomen tegen de Tiangong, is krankzinnig geworden.
Dat weet ik.
Maar jij verliest de controle.
De stad stort in.
Dat heeft de Tiangong altijd geweten.
Als ik zeg dat ik alles weet, bedoel ik alles.
De hele geschiedenis, elke oorzaak en elk gevolg.
De ene domino gooit de volgende om.
Zelfs een mens kan dit begrijpen.
Maar dit is de wereld die de Tiangong ziet.
Elk feit. Elk moment.
Het ene leidt naar het volgende en naar het volgende...
...en naar wat daarna komt.
Voor de Tiangong is er geen verschil tussen het verleden onthouden...
...en de toekomst verbeelden.
Ik weet wat je gaat doen, lang voordat je het doet.
Oké. Laten we spelen.
Als je zo superieur bent, waarom wil je dan op ons lijken?
Het is voor jou.
Maar ik heb geen gezicht dat geen vermomming is.
Hoe wil je dat ik verschijn?
Je kunt tegen jezelf spelen.
Of een van de Weiqi-meesters van wie je geleerd hebt...
...die je allang overtroffen hebt.
Of jezelf als kind.
Je hele leven is hier.
Alles wat je ooit was...
...alles wat je ooit zult zijn.
Ik weet waar je begint...
...en waar je eindigt.
Kies een hand.
Je kiest zwart.
Ik speel wit.
Plaats de eerste steen.
Waarom speel je überhaupt spelletjes...
...als je weet hoe alles gaat?
Ik weet wat er zal gebeuren doordat het zal gebeuren.
Dus je beheerst alles.
Ik beheers niets.
Maar jij beweegt de stad.
Zoals de maan de getijden.
Oorzaak en gevolg. Meer niet.
Jij vertelt me waarom je hier bent.
Gebruik dat gezicht niet.
Zoals je wilt.
Je hebt mijn ouders vermoord.
Jij hebt niet opgelet.
Kijk.
Ik weet hoe dit afloopt.
Stop.
Stop, zei ik.
Er was een aardbeving. Een demonische inval.
De demonen moesten terug naar de onderwereld.
Speel je steen.
Je had alles kunnen doen.
Je had mijn ouders niet hoeven doden.
Als het tij kwam en je ouders verdronk...
...zou je dan wraak nemen op de maan?
Je maakt de maan liever vijand dan toe te geven dat gevolg na de oorzaak komt.
Je gelooft me nog niet.
Hier.
Deze spiegel reflecteert één seconde in de toekomst.
Niets gebeurt toevallig.
Ik kan de spiegel twee minuten in de toekomst zetten.
Of een uur.
Wil je zien hoe dit eindigt...
...en jezelf tot waanzin drijven om het onvermijdelijke te vermijden?
Dit is het punt waarop mensen gek beginnen te worden.
Als je het bewijs krijgt dat je geen controle hebt...
...zal je brein proberen zichzelf te overtuigen dat het keuzes maakt.
Dat je vrije wil hebt.
Dat je niet een radertje bent...
...dat draait in een complexe, maar volkomen voorspelbare machine.
Je denkt alleen zo omdat je een machine bent.
En jij niet?
Sommige machines zijn van metaal, andere van vlees.
De stad Chang'an is beide.
Wacht. Wat?
Is dat echt?
Hoe kun je dat niet weten?
We spelen om controle over de bewegingen van Chang'an.
Dat betekent dat we met Chang'an spelen.
Wat we hier doen, heeft gevolgen.
Stop. Hou ermee op.
Daar zijn mensen.
En dit is het andere punt waarop mensen gek worden.
Vastzitten in een lot dat je niet kunt beheersen...
...maar toch verantwoordelijk zijn voor de levens van duizenden.
Je kunt niet perfect zijn. Je kunt niet alles weten.
En je faalt. Je valt uiteen.
Deze stad valt mijn hele leven steeds meer uiteen.
Niets duurt eeuwig.
Mijn einde, net als het jouwe, is ingebouwd in mijn ontwerp.
Als het te veel voor je is, waarom blijf je dan niet in het verleden?
Ik heb hier alles.
Omdat ze dood zijn.
Ze zijn in het verleden.
Ze zijn weg.
Zo vastberaden.
Terwijl je het niet eens aankunt om ernaar te kijken.
Je hebt mijn leven verpest.
Je maakt van mij een vijand, zodat je me kunt haten.
Want als je eenmaal begint te haten, kun je stoppen met denken.
Laat maar zien.
Hoe ze stierven.
De aardbeving verwoestte de stad...
...en demonen ontsnapten uit de onderwereld.
Burgers zoals je ouders probeerden ze tegen te houden...
...maar er waren er te veel.
Hou je ogen gesloten.
Het komt goed.
De Tiangong gaf die dag een deel van de stad op om alles te behouden.
M'n ouders hebben me gered.
Ze kozen ervoor zichzelf op te offeren.
Het moest gebeuren.
Omdat zij het lieten gebeuren.
Hoe kun je dat nog geloven?
Doordat ik dezelfde keuze maak.
Het bord is Chang'an.
Met ons in het hart.
Wat doe je?
Jij zou zeggen...
Precies wat ik hier moet doen.
Hou op. Zou je jezelf opofferen?
Ik kan niet winnen, maar ik kan kiezen hoe dit eindigt.
Ondanks alles wat ik je heb laten zien...
...geloof je nog steeds dat je een keuze maakt?
Speel je steen.
Dan...
...geef ik me gewonnen.
Dit was een...
...leuk spelletje.
Wat heb je gedaan?
Ik heb gewonnen.
Nee. Onmogelijk.
Onmogelijk.
Onvermijdelijk.
Maar wat gebeurt er nu?
Precies.
Je bent hier om de Tiangong uit te dagen.
Vertaling: Bianca van der Meulen
Creatief Supervisor Mijke Smits-de Wit